Yngvi; þat er ok konungs heiti, sem Markús kvað: (409) Eiríks lof verðr ǫld at heyra, engi maðr veit fremra þengil — yngvi helt við orðstír langan jǫfra sess — í verǫld þessi.
Yngvi: that too is a king’s title, as Markús sang: The age shall hear the praise of Eiríkr: None in the world a prince hath known of Lordlier; thou holdest, Yngvi, The Seat of Kings with long-kept glory.
