Old Norse, ed. Faulkes, p. 12,1-13,118. Blóð fremr (hlǫkk at háðisk
heldr slitnar dul) vitni;
skjǫldr, en skatnar foldir,
(13,1) skelfr harðr, taka varða;
fal lætr ‹of› her hvítan
hollr gramr rekinn framðan,
en tiggja sonr (seggjum
svalr brandr) dugir (grandar).