Old Norse, ed. Faulkes, p. 20,1Þat eru liðhendur er hinn sami stafr stendr fyrir hendingar, ok þá er rétt ort liðhendr háttr at í ǫðru ok í hinu fjórða vísuorði se oddhending ok skothending við þær hendingar er í inu ‹fyrra› vísuorði eru, ok verðr þá einn upphafsstafr allra þeira þriggja hendinganna.
