Phdr gre 242b-242cΣωκράτης: ἡνίκ᾽ ἔμελλον, ὠγαθέ, τὸν ποταμὸν διαβαίνειν, τὸ δαιμόνιόν τε καὶ τὸ εἰωθὸς σημεῖόν μοι γίγνεσθαι ἐγένετο (242c) —ἀεὶ δέ με ἐπίσχει ὃ ἂν μέλλω πράττειν—καί τινα φωνὴν ἔδοξα αὐτόθεν ἀκοῦσαι, ἥ με οὐκ ἐᾷ ἀπιέναι πρὶν ἂν ἀφοσιώσωμαι, ὡς δή τι ἡμαρτηκότα εἰς τὸ θεῖον. εἰμὶ δὴ οὖν μάντις μέν, οὐ πάνυ δὲ σπουδαῖος, ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ τὰ γράμματα φαῦλοι, ὅσον μὲν ἐμαυτῷ μόνον ἱκανός: σαφῶς οὖν ἤδη μανθάνω τὸ ἁμάρτημα.
Phdr engSOCRATES: I mean to say that as I was about to cross the stream the usual sign was given to me,--that sign which always forbids, but never bids, me to do anything which I am going to do; and I thought that I heard a voice saying in my ear that I had been guilty of impiety, and that I must not go away until I had made an atonement. Now I am a diviner, though not a very good one, but I have enough religion for my own use, as you might say of a bad writer--his writing is good enough for him; and I am beginning to see that I was in error.
http://www2.hf.uio.no/common/apps/permlink/permlink.php?app=polyglotta&context=record&uid=a2dc26d2-523b-11e8-8a71-0050569f23b2