ἐπεὶ δʼἡ μὲν καθόλου ὑπόληψις καὶ λόγος, ἡ δὲ τοῦ καθʼἕκαστον (ἡ μὲν γὰρ λέγει ὅτι δεῖ τὸν τοιοῦτον τὸ τοιόνδε πράττειν, ἡ δὲ ὅτι τόδε τοίνυν τοιόνδε, κἀγὼ δὲ τοιόσδε), ἢ δὴ αὕτη κινεῖ ἡ δόξα, οὐχ ἡ καθόλου, ἢ ἄμφω, ἀλλʼἡ μὲν ἠρεμοῦσα μᾶλλον, ἡ δʼοὔ.