gre I,12Ἐπεὶ γὰρ ἴση ἐστὶν ἡ ΗΘ τῇ ΘΕ, κοινὴ δὲ ἡ ΘΓ,
engFor, since GH is equal to HE, and HC is common,
lat SicQuoniam enim equalis est IT recta recte TE, communis vero GT,
lat GerardProbatio huius: Quia linea EH linee HZ equalis existit, linea GH ente communi,
lat AdelardCum itaque punctus G centrum sit circuli, erit linea GH linee GZ equalis. Cum autem HH equalis sit linee HZ , linea vero HG communis,
lat HermannHanc itaque penitus idem quod superioris est argumentum confirmat. Nam et inter ipsas sicut et superiorum duarum proxima est cognacio.
ara Uppsalaفلأن خط (ه ح) مساو لخط (ح ز) وخط (ج ح) مشترك
ara Tuṣiوذلك لأنا إذا وصلنا (ج ه) (ج ز) كانت أضلاع مثلثي (ج ه ح) (ج ز ح) النظائر متساوية
1
1. Ṭūsī’s proof is truncated, see following records.
ara Nairizi p. 74برهانه ان ضلع (ه ح) من مثلث (ج ه ح) مساو لضلع (ح ز) من مثلث (ز خ ج) وناخذ (ح ج) مشتركا
1. Cf. note on Tūṣī above.
san 19,2-6jaharekhā jajharekhā kāryā | jahava(3)tribhuje jahaṃ jajhaṃ samānam | (4) ubhayaṃ ca vṛttasya vyāsārddhatulyam asti | havaṃ (5) bajhaṃ ubhayaṃ samānaṃ pūrvakṛtam asti | javaṃ (6) ubhayos tribhujayorbhujo ’sti |
http://www2.hf.uio.no/common/apps/permlink/permlink.php?app=polyglotta&context=record&uid=24fcfe14-261e-11e0-8f33-001cc4df1abe