You are here: BP HOME > Bible > Genesis > fulltext
Genesis

Choose languages

Choose images, etc.

Choose languages
Choose display
  • Enable images
  • Enable footnotes
    • Show all footnotes
    • Minimize footnotes
Search-help
Choose specific texts..
    Click to Expand/Collapse Option Complete text
Click to Expand/Collapse OptionI
Click to Expand/Collapse Option
Click to Expand/Collapse OptionIΙΙ
Click to Expand/Collapse OptionIV
Click to Expand/Collapse OptionV
Click to Expand/Collapse OptionVI
Click to Expand/Collapse OptionVII
Click to Expand/Collapse OptionVIII
Click to Expand/Collapse OptionIX
Click to Expand/Collapse OptionX
Click to Expand/Collapse OptionXI
Click to Expand/Collapse OptionXII
Click to Expand/Collapse OptionXIII
Click to Expand/Collapse OptionXIV
Click to Expand/Collapse OptionXV
Click to Expand/Collapse OptionXVI
Click to Expand/Collapse OptionXVII
Click to Expand/Collapse OptionXVIII
Click to Expand/Collapse OptionXIX
Click to Expand/Collapse OptionXX
Click to Expand/Collapse OptionXXI
Click to Expand/Collapse OptionXXII
Click to Expand/Collapse OptionXXIII
Click to Expand/Collapse OptionXXIV
Click to Expand/Collapse OptionXXV
Click to Expand/Collapse OptionXXVI
Click to Expand/Collapse OptionXXVII
Click to Expand/Collapse OptionXXVIII
Click to Expand/Collapse OptionXXIX
Click to Expand/Collapse OptionXXX
Click to Expand/Collapse OptionXXXI
Click to Expand/Collapse OptionXXXII
Click to Expand/Collapse OptionXXXIII
Click to Expand/Collapse OptionXXXIV
Click to Expand/Collapse OptionXXXV
Click to Expand/Collapse OptionXXXVI
Click to Expand/Collapse OptionXXXVII
Click to Expand/Collapse OptionXXXVIII
Click to Expand/Collapse OptionXXXIX
Click to Expand/Collapse OptionXL
Click to Expand/Collapse OptionXLI
Click to Expand/Collapse OptionXLII
Click to Expand/Collapse OptionXLIII
Click to Expand/Collapse OptionXLIV
Click to Expand/Collapse OptionXLV
Click to Expand/Collapse OptionXLVI
Click to Expand/Collapse OptionXLVII
Click to Expand/Collapse OptionXLVIII
Click to Expand/Collapse OptionXLIX
Click to Expand/Collapse OptionL
תורה נביאים וכתובים 
Septuaginta 
ܟܬܒܐ ܩܕܫܐ 
Vulgata Clementina 
ԱՍՏՈՒԱԾԱՇՈՒՆՉ 
ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით (Mtskheta-MS) 
The Old Testament of the King James Version of the Bible 
ברשית 
ΓΕΝΕΣΙΣ 
ܣܦܪܐ ܕܒܪܝܼܬ̣ܐ 
Liber Genesis 
ԾՆՈՒՆԴՔ 
დაბადება 
The First Book of Moses: Called Genesis 
א 
Αʹ 
ܩܦܠܐܘܢ ܐ 
Cap. 1 
ԳԼՈՒԽ Ա 
თავი პირველი 
א. בְּרֵאשִׁית בָּרָא אֱלֹהִים אֵת הַשָּׁמַיִם וְאֵת הָאָרֶץ: 
ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν 
1 ܒܪܵܫܝܼܬܼ ܒܪ݂ܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܵܬܼ ܫܡܲܝܵܐ ܘܝܵܬܼ ܐܲܪܥܵܐ. 
In principio creavit Deus caelum et terram. 
Ի սկզբանէ արար Աստուած զերկին եւ զերկիր: 
დასაბამად ქმნნა ღმერთმან ცაჲ და ქუეყანაჲ. 1 
1 In the beginning God created the heaven and the earth. 
ב. וְהָאָרֶץ הָיְתָה תֹהוּ וָבֹהוּ וְחשֶׁךְ עַל פְּנֵי תְהוֹם וְרוּחַ אֱלֹהִים מְרַחֶפֶת עַל פְּנֵי הַמָּיִם: 
ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου καὶ πνεῦμα θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος 
2 ܘܐܲܪܥܵܐ ܗܘ̣ܵܬܼ ܬܘܿܗ ܘܒ݂ܘܿܗ. ܘܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܬܗܘܿܡܵܐ. ܘܪܘܼܚܹܗ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܡܪܲܚܦܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܡܲܝ̈ܵܐ. 
Terra autem erat inanis et vacua, et tenebrae super faciem abyssi, et spiritus Dei ferebatur super aquas. 
Եւ երկիր էր աներեւոյթ եւ անպատրաստ``, եւ խաւար ի վերայ անդնդոց. եւ Հոգի Աստուծոյ շրջէր ի վերայ ջուրց: 
ხოლო ქუეყანაჲ იყო უხილავ და განუმზადებელ და ბნელი ზედა უფსკრულთა. და სული ღმრთისაჲ იქცეოდა ზედა წყალთა. 2 
2 And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters. 
ג. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יְהִי אוֹר וַיְהִי אוֹר: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός γενηθήτω φῶς καὶ ἐγένετο φῶς 
3 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܢܸܗܘܸܐ ܢܘܼܗܪܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܢܘܼܗܪܵܐ. 
Dixitque Deus: “Fiat lux”. Et facta est lux. 
Եւ ասաց Աստուած. Եղիցի լոյս: Եւ եղեւ լոյս: 
და თქუა ღმერთმან: იქმენინ ნათელი და იქმნა ნათელი. 3 
3 And God said, Let there be light: and there was light. 
ד. וַיַּרְא אֱלֹהִים אֶת הָאוֹר כִּי טוֹב וַיַּבְדֵּל אֱלֹהִים בֵּין הָאוֹר וּבֵין הַחשֶׁךְ: 
καὶ εἶδεν ὁ θεὸς τὸ φῶς ὅτι καλόν καὶ διεχώρισεν ὁ θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους 
4 ܘܲܚ̣ܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܼܗܪܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪ: ܘܲܦ̣ܪܲܫ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܝܹܬܼ ܢܘܼܗܪܵܐ ܠܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ. 
Et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit Deus lucem ac tenebras. 
Եւ ետես Աստուած զլոյսն զի բարի է. եւ մեկնեաց Աստուած ի մէջ լուսոյն եւ ի մէջ խաւարին: 
და იხილა ღმერთმან ნათელი, რამეთუ კეთილ. და განწვალა ღმერთმან შორის ნათლისა და შორის ბნელისა. 4 
4 And God saw the light, that it was good: and God divided the light from the darkness. 
ה. וַיִּקְרָא אֱלֹהִים לָאוֹר יוֹם וְלַחשֶׁךְ קָרָא לָיְלָה וַיְהִי עֶרֶב וַיְהִי בֹקֶר יוֹם אֶחָד: 
καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσεν νύκτα καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί ἡμέρα μία 
5 ܘܲܩܪܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܼܗܪܵܐ ܐܝܼܡܵܡܵܐ: ܘܲܠܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ ܩܪܵܐ ܠܸܠܝܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܪܲܡܫܵܐ ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܨܲܦܪܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܚܲܕ݂. 
Appellavitque Deus lucem Diem et tenebras Noctem. Factumque est vespere et mane, dies unus. 
Եւ կոչեաց Աստուած զլոյսն Տիւ, եւ զխաւարն կոչեաց Գիշեր. եւ եղեւ երեկոյ եւ եղեւ վաղորդայն, օր մի: 
და უწოდა ღმერთმან ნათელსა დღე და ბნელსა უწოდა ღამე. და იქმნა მწუხრი და იქმნა განთიად დღე ერთი. 5 
5 And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day. 
ו. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יְהִי רָקִיעַ בְּתוֹךְ הַמָּיִם וִיהִי מַבְדִּיל בֵּין מַיִם לָמָיִם: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὕδατος καὶ ὕδατος καὶ ἐγένετο οὕτως 
6 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܪܩܝܼܥܵܐ ܒܡܸܨܥܲܬܼ ܡܲܝ̈ܵܐ: ܘܢܸܗܘܸܐ ܦܵܪܸܫ ܒܹܝܬܼ ܡܲܝ̈ܵܐ ܠܡܲܝܵ̈ܐ. 
Dixit quoque Deus: “Fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas ab aquis”. 
Եւ ասաց Աստուած. Եղիցի հաստատութիւն ի մէջ ջրոցդ, եւ եղիցի մեկնել ի մէջ ջուրցդ եւ ջուրց.եւ եղեւ այնպէս: 
და თქუა ღმერთმან: იქმენინ სამყარო შორის წყლისა და იყავნ განმყოფელ შორის წყლისა და წყლისა. და იქმნა ეგრეთ. 6 
6 And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters. 
ז. וַיַּעַשׂ אֱלֹהִים אֶת הָרָקִיעַ וַיַּבְדֵּל בֵּין הַמַּיִם אֲשֶׁר מִתַּחַת לָרָקִיעַ וּבֵין הַמַּיִם אֲשֶׁר מֵעַל לָרָקִיעַ וַיְהִי כֵן: 
καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸ στερέωμα καὶ διεχώρισεν ὁ θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος 
7 ܘܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܪܩܝܼܥܵܐ: ܘܲܦ̣ܪܲܫ ܒܹܝܬܼ ܡܲܝ̈ܵܐ ܕܲܠܬܲܚܬܿ ܡ̣ܢ ܪܩܝܼܥܵܐ: ܘܒܹܝܬܼ ܡܲܝ̈ܵܐ ܕܲܠܥܸܠ ܡ̣ܢ ܪܩܝܼܥܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ. 
Et fecit Deus firmamentum divisitque aquas, quae erant sub firmamento, ab his, quae erant super firmamentum. Et factum est ita. 
Եւ արար Աստուած զհաստատութիւնն, եւ անջրպետեաց Աստուած ի մէջ ջրոյն որ ի ներքոյ հաստատութեանն, եւ ի մէջ ջրոյն որ ի վերոյ հաստատութեանն: 
და განყო ღმერთმან შორის წყლისა, რომელი იყო ქუეშე კერძო სამყაროჲსა და შორის წყლისა ზედა კერძო სამყაროჲსა. 7 
7 And God made the firmament, and divided the waters which were under the firmament from the waters which were above the firmament: and it was so. 
ח. וַיִּקְרָא אֱלֹהִים לָרָקִיעַ שָׁמָיִם וַיְהִי עֶרֶב וַיְהִי בֹקֶר יוֹם שֵׁנִי: 
καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί ἡμέρα δευτέρα 
8 ܘܲܩܪܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܲܪܩܝܼܥܵܐ ܫܡܲܝܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܪܲܡܫܵܐ ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܨܲܦܪܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܕܲܬܼܪܹܝܢ. 
Vocavitque Deus firmamentum Caelum. Et factum est vespere et mane, dies secundus. 
Եւ կոչեաց Աստուած զհաստատութիւնն Երկին. եւ եղեւ երեկոյ եւ եղեւ վաղորդայն, օր երկրորդ: 
და უწოდა ღმერთმან სამყაროსა ცაჲ და იხილა ღმერთმან, რამეთუ კეთილ. და იქმნა მწუხრი და იქმნა განთიად დღე მეორე. 8 
8 And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day. 
ט. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יִקָּווּ הַמַּיִם מִתַּחַת הַשָּׁמַיִם אֶל מָקוֹם אֶחָד וְתֵרָאֶה הַיַּבָּשָׁה וַיְהִי כֵן: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός συναχθήτω τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συναγωγὴν μίαν καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά καὶ ἐγένετο οὕτως καὶ συνήχθη τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὰς συναγωγὰς αὐτῶν καὶ ὤφθη ἡ ξηρά 
9 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܢܸܬܼܟܲܢܫܘܼܢ ܡܲܝ̈ܵܐ ܕܲܠܬܲܚܬܿ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ ܠܐܲܬܼܪܵܐ ܚܲܕ݂: ܘܬܸܬܼܚܙܸܐ ܝܲܒܿܝܼܫܬܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ. 
Dixit vero Deus: “Congregentur aquae, quae sub caelo sunt, in locum unum, et appareat arida”. Factumque est ita. 
Եւ ասաց Աստուած. Ժողովեսցին ջուրքդ որ ի ներքոյ երկնից ի ժողով մի, եւ երեւեսցի ցամաքն. եւ եղեւ այնպէս: Եւ ժողովեցան ջուրքն, որ ի ներքոյ երկնից` ի ժողովս իւրեանց, եւ երեւեցաւ ցամաքն: 
და თქუა ღმერთმა შეკერბინ წყალი ქუეშე კერძო ცისა შესაკრებელსა ერთსა, და გამოჩნდინ ჴმელი. და იქმნა ეგრეთ. და შეკრბა წყალი ქუეშე კერძო ცისა შესაკრებელთა მათთა. და გამოჩნდა ჴმელი. 9 
9 And God said, Let the waters under the heaven be gathered together unto one place, and let the dry land appear: and it was so. 
י. וַיִּקְרָא אֱלֹהִים לַיַּבָּשָׁה אֶרֶץ וּלְמִקְוֵה הַמַּיִם קָרָא יַמִּים וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי טוֹב: 
καὶ ἐκάλεσεν ὁ θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν καὶ τὰ συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσεν θαλάσσας καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν 
10 ܘܲܩ̣ܪܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܝܲܒܿܝܼܫܬܵܐ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܠܟܸܢܫܵܐ ܕܡܲܝ̈ܵܐ ܩ̣ܪܵܐ ܝܲܡܡܹ̈ܐ: ܘܲܚܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪ. 
Et vocavit Deus aridam Terram congregationesque aquarum appellavit Maria. Et vidit Deus quod esset bonum. 
Եւ կոչեաց Աստուած զցամաքն Երկիր, եւ զժողովս ջուրցն կոչեաց Ծովս. եւ ետես Աստուած զի բարի է: 
და უწოდა ღმერთმან ჴმელსა ქუეყანაჲ და შესაკრებელსა წყალთასა უწოდა ზღუებ. და იხილა ღმერთმან, რამეთუ კეთილ. 10 
10 And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas: and God saw that it was good. 
יא. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים תַּדְשֵׁא הָאָרֶץ דֶּשֶׁא עֵשֶׂב מַזְרִיעַ זֶרַע עֵץ פְּרִי עֹשֶׂה פְּרִי לְמִינוֹ אֲשֶׁר זַרְעוֹ בוֹ עַל הָאָרֶץ וַיְהִי כֵן: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾽ ὁμοιότητα καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐγένετο οὕτως 
11 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܬܲܦܸܩ ܐܲܪܥܵܐ ܬܸܕ݂ܐܵܐ ܥܸܣܒܵܐ ܕܡܸܙܕܿܪܲܥ ܙܲܪܥܵܐ ܠܓܸܢܣܹܗ: ܘܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܦܹܐܪܹ̈ܐ ܠܓܸܢܣܹܗ: ܕܢܸܨܒܿܬܹܗ ܒܹܗ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ. 
Et ait Deus: “Germinet terra herbam virentem et herbam facientem semen et lignum pomiferum faciens fructum iuxta genus suum, cuius semen in semetipso sit super terram”. Et factum est ita. 
Եւ ասաց Աստուած. Բղխեսցէ երկիր զբանջար խոտոյ. սերմանել սերմն ըստ ազգի եւ ըստ նմանութեան. եւ`` ծառ պտղաբեր` առնել պտուղ ըստ ազգի իւրում, որոյ սերմն իւր ի նմին ըստ ազգի ի նմանութիւն`` ի վերայ երկրի. եւ եղեւ այնպէս: 
და თქუა ღმერთმან: აღმოამორჩენ ქუეყანამან მწუანვილი თივისაჲ. მთესველი თესლისაჲ, ნათესავობისაებრ და მსგავსებისა და ხე ნაყოფიერი მყოფელი ნაყოფისა, რომლისა თესლი მისი მის თანა მსგავსებისაებრ ქუეყანასა ზედა. და იქმნა ეგრეთ. 11 
11 And God said, Let the earth bring forth grass, the herb yielding seed, and the fruit tree yielding fruit after his kind, whose seed is in itself, upon the earth: and it was so. 
יב. וַתּוֹצֵא הָאָרֶץ דֶּשֶׁא עֵשֶׂב מַזְרִיעַ זֶרַע לְמִינֵהוּ וְעֵץ עֹשֶׂה פְּרִי אֲשֶׁר זַרְעוֹ בוֹ לְמִינֵהוּ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי טוֹב: 
καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾽ ὁμοιότητα καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν 
12 ܘܐܲܦܩܲܬ݀ ܐܲܪܥܵܐ ܬܸܕ݂ܐܵܐ ܥܸܣܒܵܐ ܕܡܸܙܕܿܪܲܥ ܙܲܪܥܵܐ ܠܓܸܢܣܹܗ: ܘܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܥܵܒܸܕ݂ ܦܹܐܪܹ̈ܐ ܕܢܸܨܒܿܬܹܗ ܒܹܗ ܠܓܸܢܣܹܗ: ܘܲܚܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪ. 
Et protulit terra herbam virentem et herbam afferentem semen iuxta genus suum lignumque faciens fructum, qui habet in semetipso sementem secundum speciem suam. Et vidit Deus quod esset bonum. 
Եւ եհան երկիր բանջար խոտոյ, սերմանել սերմն որ է ի վերայ ամենայն երկրի``. եւ փայտ պտղաբեր` առնել պտուղ որոյ սերմն իւր ի նմին ըստ ազգի ի վերայ երկրի``. եւ ետես Աստուած զի բարի է: 
და გამოიღო ქუეყანამან მწუანვილი თივისაჲ, მთესველი თესლსა ნათესავობისაებრ და მსგავსებისაებრ და ხე ნაყოფიერი, მყოფი ნაყოფისაჲ, რომლისა თესლი მისი მის თანა ნათესავობისაებრ ქუეყანასა ზედა. და იხილა ღმერთმან, რამეთუ კეთილ. 12 
12 And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind: and God saw that it was good. 
יג. וַיְהִי עֶרֶב וַיְהִי בֹקֶר יוֹם שְׁלִישִׁי: 
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί ἡμέρα τρίτη 
13 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܪܲܡܫܵܐ ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܨܲܦܪܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܕܲܬܼܠܵܬܼܵܐ. 
Et factum est vespere et mane, dies tertius. 
Եւ եղեւ երեկոյ, եւ եղեւ վաղորդայն, օր երրորդ: 
და იქმნა მწუხრი და იქმნა განთიად დღე მესამე. 13 
13 And the evening and the morning were the third day. 
יד. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יְהִי מְאֹרֹת בִּרְקִיעַ הַשָּׁמַיִם לְהַבְדִּיל בֵּין הַיּוֹם וּבֵין הַלָּיְלָה וְהָיוּ לְאֹתֹת וּלְמוֹעֲדִים וּלְיָמִים וְשָׁנִים: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν τῆς γῆς τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτὸς καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἐνιαυτοὺς 
14 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܢܸܗܘܘܿܢ ܢܲܗܝܼܪܹ̈ܐ ܒܲܪܩܝܼܥܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܠܡܸܦܪܲܫ ܒܹܝܬܼ ܐܝܼܡܵܡܵܐ ܠܠܸܠܝܵܐ: ܘܢܸܗܘܘܿܢ ܠܐܵܬܼ̈ܘܵܬܼܵܐ: ܘܲܠܙܲܒ݂ܢܹ̈ܐ: ܘܲܠܝܵܘ̈ܡܵܬܼܵܐ: ܘܠܲܫܢܲܝ̈ܵܐ. 
Dixit autem Deus: “Fiant luminaria in firmamento caeli, ut dividant diem ac noctem et sint in signa et tempora et dies et annos, 
Եւ ասաց Աստուած. Եղիցին լուսաւորք ի հաստատութեան երկնից, ի լուսաւորութիւն ի վերայ երկրի, եւ`` մեկնել ի մէջ տուընջեան եւ ի մէջ գիշերոյ. եւ եղիցին ի նշանս եւ ի ժամանակս եւ յաւուրս եւ ի տարիս: 
და თქუა ღმერთმან იქმენინ მნათობნი სამყაროსა შინა ცისასა მნათობად ქუეყანისა განსაყოფელად შორის დღისა და შორის ღამისა. და იყუნედ სასწაულებად დღეებად და ჟამებად და წელიწადებად. 14 
14 And God said, Let there be lights in the firmament of the heaven to divide the day from the night; and let them be for signs, and for seasons, and for days, and years: 
טו. וְהָיוּ לִמְאוֹרֹת בִּרְקִיעַ הַשָּׁמַיִם לְהָאִיר עַל הָאָרֶץ וַיְהִי כֵן: 
καὶ ἔστωσαν εἰς φαῦσιν ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐγένετο οὕτως 
15 ܘܢܸܗܘܘܿܢ ܡܲܢܗܪܝܼܢ ܒܲܪܩܝܼܥܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ ܠܡܲܢܗܵܪܘܼ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ. 
ut luceant in firmamento caeli et illuminent terram. Et factum est ita. 
Եւ եղիցին ի լուսաւորութիւն ի հաստատութեան երկնից ծագել յերկիր. եւ եղեւ այնպէս: 
და იყუნედ განმანათლებელად სამყაროსა ცისა, რათა ჩნდეს ქუეყანასა ზედა. და იქმნა ეგრეთ. 15 
15 And let them be for lights in the firmament of the heaven to give light upon the earth: and it was so. 
טז. וַיַּעַשׂ אֱלֹהִים אֶת שְׁנֵי הַמְּאֹרֹת הַגְּדֹלִים אֶת הַמָּאוֹר הַגָּדֹל לְמֶמְשֶׁלֶת הַיּוֹם וְאֶת הַמָּאוֹר הַקָּטֹן לְמֶמְשֶׁלֶת הַלַּיְלָה וְאֵת הַכּוֹכָבִים: 
καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός καὶ τοὺς ἀστέρας 
16 ܘܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܬܪܹܝܢ ܢܲܗܝܼܪܹ̈ܐ ܪܵܘܪ̈ܒܹܐ: ܢܲܗܝܼܪܵܐ ܪܲܒܵܐ ܠܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܕܐܝܼܡܵܡܵܐ: ܘܢܲܗܝܼܪܵܐ ܙܥܘܿܪܵܐ ܠܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܕܠܸܠܝܵܐ: ܘܟ݂ܵܘܟܿܒܹ̈ܐ. 
Fecitque Deus duo magna luminaria: luminare maius, ut praeesset diei, et luminare minus, ut praeesset nocti, et stellas. 
Եւ արար Աստուած զերկուս լուսաւորսն զմեծամեծս. զլուսաւորն մեծ յիշխանութիւն տուընջեան, եւ զլուսաւորն փոքր յիշխանութիւն գիշերոյ, եւ զաստեղս: 
და შექმნა ღმერთმან ორნი მნათობნი დიდნი: მნათობი დიდი მთავრობად დღისა. და მნათობი უმრწემესი - მთავრობად ღამისა. და ვარსკულავნი. 16 
16 And God made two great lights; the greater light to rule the day, and the lesser light to rule the night: he made the stars also. 
יז. וַיִּתֵּן אֹתָם אֱלֹהִים בִּרְקִיעַ הַשָּׁמָיִם לְהָאִיר עַל הָאָרֶץ: 
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὁ θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς 
17 ܘܝܲܗ̄ܒ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܲܪܩܝܼܥܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ ܠܡܲܢܗܵܪܘܼ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Et posuit eas Deus in firmamento caeli, ut lucerent super terram 
Եւ եդ զնոսա Աստուած ի հաստատութեան երկնից լուսատու լինել յերկիր: 
და დასხნა იგინი ღმერთმან სამყაროსა ცისასა, რათა ჩნდენ ქუეყანასა ზედა. 17 
17 And God set them in the firmament of the heaven to give light upon the earth, 
יח. וְלִמְשֹׁל בַּיּוֹם וּבַלַּיְלָה וּלֲהַבְדִּיל בֵּין הָאוֹר וּבֵין הַחשֶׁךְ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי טוֹב: 
καὶ ἄρχειν τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτὸς καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλόν 
18 ܘܲܠܡܸܫܠܲܛ ܒܐܝܼܡܵܡܵܐ ܘܲܒ݂ܠܸܠܝܵܐ: ܘܲܠܡܸܦܪܲܫ ܒܹܝܬܼ ܢܘܼܗܪܵܐ ܘܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ: ܘܲܚ̣ܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪ. 
et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras. Et vidit Deus quod esset bonum. 
Եւ իշխել տուընջեան եւ գիշերոյ, եւ մեկնել ի մէջ լուսոյն եւ ի մէջ խաւարին. եւ ետես Աստուած զի բարի է: 
და მთავრობდენ დღესა და ღამესა და განწვალებდენ შორის ნათლისა და შორის ბნელისა. და იხილა ღმერთმან ნათელი, რამეთუ კეთილ. 18 
18 And to rule over the day and over the night, and to divide the light from the darkness: and God saw that it was good. 
יט. וַיְהִי עֶרֶב וַיְהִי בֹקֶר יוֹם רְבִיעִי: 
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί ἡμέρα τετάρτη 
19 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܪܲܡܫܵܐ ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܨܲܦܪܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܕܐܲܪܒܿܥܵܐ. 
Et factum est vespere et mane, dies quartus. 
Եւ եղեւ երեկոյ եւ եղեւ վաղորդայն, օր չորրորդ: 
და იქმნა მწუხრი და იქმნა განთიად დღე იგი მეოთხე. 19 
19 And the evening and the morning were the fourth day. 
כ. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים יִשְׁרְצוּ הַמַּיִם שֶׁרֶץ נֶפֶשׁ חַיָּה וְעוֹף יְעוֹפֵף עַל הָאָרֶץ עַל פְּנֵי רְקִיעַ הַשָּׁמָיִם: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐγένετο οὕτως 
20 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܢܲܪܚܫܘܼܢ ܡܲܝ̈ܵܐ ܪ̈ܲܚܫܵܐ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ: ܘܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܬܸܦܪܲܚ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܪܩܝܼܥܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ. 
Dixit etiam Deus: “Pullulent aquae reptile animae viventis, et volatile volet super terram sub firmamento caeli”. 
Եւ ասաց Աստուած. Հանցեն ջուրք զեռունս շնչոց կենդանեաց, եւ թռչունս թեւաւորս ի վերայ երկրի ըստ հաստատութեան երկնից. եւ եղեւ այնպէս: 
და თქვა ღმერთმან: გამოიღედ წყალთა ქუეწარმავალები სამშჳნველთა ცხოველთაჲ და მფრინველნი ფრინვალენი ქუეყანასა ზედა ჩემისაებრ ცისა. და იქმნა ეგრეთ. 20 
20 And God said, Let the waters bring forth abundantly the moving creature that hath life, and fowl that may fly above the earth in the open firmament of heaven. 
כא. וַיִּבְרָא אֱלֹהִים אֶת הַתַּנִּינִם הַגְּדֹלִים וְאֵת כָּל נֶפֶשׁ הַחַיָּה הָרֹמֶשֶׂת אֲשֶׁר שָׁרְצוּ הַמַּיִם לְמִינֵהֶם וְאֵת כָּל עוֹף כָּנָף לְמִינֵהוּ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי טוֹב: 
καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῴων ἑρπετῶν ἃ ἐξήγαγεν τὰ ὕδατα κατὰ γένη αὐτῶν καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένος καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλά 
21 ܘܲܒ݂ܪ݂ܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܬܲܢܝܼܢܹ̈ܐ ܪܵܘܪ̈ܒܹܐ: ܘܟ݂ܠ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ ܕܪ̈ܲܚܫܵܐ ܕܐܲܪܚܸܫܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܠܓܸܢܣܗܘܿܢ: ܘܟ݂ܠ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܓܸܦܵܐ ܠܓܸܢܣܵܐ ܘܲܚ̣ܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪ. 
Creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque motabilem, quam pullulant aquae secundum species suas, et omne volatile secundum genus suum. Et vidit Deus quod esset bonum; 
Եւ արար Աստուած կէտս մեծամեծս, եւ զամենայն շունչ զեռնոց կենդանեաց` զոր հանին ջուրք ըստ ազգի իւրեանց, եւ զամենայն թռչունս թեւաւորս ըստ ազգի. եւ ետես Աստուած զի բարի են: 
და შექმნნა ღმერთმან ვეშაპნი დიდნი და ყოველი სული ცხოველთა ქუეწარმავალთაჲ, გამოიღეს წყალთა ნათესაობისაებრ მათისა ყოველი მფრინველი მფრინვალენი ნათესაობისაებრ. და იხილა ღმერთმან, რამეთუ კეთილ. 21 
21 And God created great whales, and every living creature that moveth, which the waters brought forth abundantly, after their kind, and every winged fowl after his kind: and God saw that it was good. 
כב. וַיְבָרֶךְ אֹתָם אֱלֹהִים לֵאמֹר פְּרוּ וּרְבוּ וּמִלְאוּ אֶת הַמַּיִם בַּיַּמִּים וְהָעוֹף יִרֶב בָּאָרֶץ: 
καὶ ηὐλόγησεν αὐτὰ ὁ θεὸς λέγων αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆς γῆς 
22 ܘܒܲܪܸܟ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܗܘܿܢ: ܦܪܵܘ ܘܲܣܓ݂ܵܘ: ܘܲܡܠܵܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܕܲܒܝܲܡܡܹ̈ܐ: ܘܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܬܸܣܓܸܿܐ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
benedixitque eis Deus dicens: “Crescite et multiplicamini et replete aquas maris, avesque multiplicentur super terram”. 
Եւ օրհնեաց զնոսա Աստուած եւ ասէ. Աճեցէք եւ բազմացարուք, եւ լցէք զջուրսդ որ ի ծովս. եւ թռչունքդ բազմասցին ի վերայ երկրի: 
და აკურთხნა იგინი ღმერთმან მეტყუელმან: აღორძნდით და განმრავლდით. და აღავსენით წყალნი ზღჳსანი. და მფრინველნი განმრავლდედ ქუეყანასა ზედა. 22 
22 And God blessed them, saying, Be fruitful, and multiply, and fill the waters in the seas, and let fowl multiply in the earth. 
כג. וַיְהִי עֶרֶב וַיְהִי בֹקֶר יוֹם חֲמִישִׁי: 
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί ἡμέρα πέμπτη 
23 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܪܲܡܫܵܐ ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܨܲܦܪܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܕܚܲܡܫܵܐ. 
Et factum est vespere et mane, dies quintus. 
Եւ եղեւ երեկոյ եւ եղեւ վաղորդայն, օր հինգերորդ: 
და იქმნა მწუხრი და იქმნა განთიად დღე მეხუთე. 23 
23 And the evening and the morning were the fifth day. 
כד. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים תּוֹצֵא הָאָרֶץ נֶפֶשׁ חַיָּה לְמִינָהּ בְּהֵמָה וָרֶמֶשׂ וְחַיְתוֹ אֶרֶץ לְמִינָהּ וַיְהִי כֵן: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν κατὰ γένος τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ ἐγένετο οὕτως 
24 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܬܲܦܸܩ ܐܲܪܥܵܐ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗ̇: ܒܥܝܼܪܵܐ ܘܪ̈ܲܚܫܵܐ: ܘܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗ̇: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ. 
Dixit quoque Deus: “Producat terra animam viventem in genere suo, iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas”. Factumque est ita. 
Եւ ասաց Աստուած. Հանցէ երկիր շունչ կենդանի ըստ ազգի, չորքոտանի եւ սողունս եւ գազանս երկրի ըստ ազգի. եւ եղեւ այնպէս: 
და თქვა ღმერთმან: გამოიღედ ქუეყანამან სამშჳნველი ცხოველი ნათესაობისაებრ ოთხფერჴთა და ქუეწარმავალთა და მჴეცთა ქუეყანისათა ნათესაობითი. და იქმნა ეგრე. 24 
24 And God said, Let the earth bring forth the living creature after his kind, cattle, and creeping thing, and beast of the earth after his kind: and it was so. 
כה. וַיַּעַשׂ אֱלֹהִים אֶת חַיַּת הָאָרֶץ לְמִינָהּ וְאֶת הַבְּהֵמָה לְמִינָהּ וְאֵת כָּל רֶמֶשׂ הָאֲדָמָה לְמִינֵהוּ וַיַּרְא אֱלֹהִים כִּי טוֹב: 
καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ τὰ κτήνη κατὰ γένος καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν καὶ εἶδεν ὁ θεὸς ὅτι καλά 
25 ܘܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗ̇ ܘܲܒ݂ܥܝܼܪܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗ̇: ܘܟ݂ܠܹܗ ܪܲܚܫܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܠܓܸܢܣܵܘ̈ܗܝ: ܘܲܚ̣ܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪ. 
Et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta secundum species suas et omne reptile terrae in genere suo. Et vidit Deus quod esset bonum. 
Եւ արար Աստուած զգազանս երկրի ըստ ազգի, եւ զանասունս ըստ ազգի, եւ զամենայն սողունս երկրի ըստ ազգի իւրեանց. եւ ետես Աստուած զի բարի են: 
და შექმნა ღმერთმან მჴეცნი ნათესაობითნი და საცხოვარნი ნათესაობისაებრ მათისა და ყოველი ქუეწარმავალი ქუეყანისა ნათესაობისაებრ მათისა და იხილა ღმერთმან, რამეთუ კეთილ. 25 
25 And God made the beast of the earth after his kind, and cattle after their kind, and every thing that creepeth upon the earth after his kind: and God saw that it was good. 
כו. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים נַעֲשֶׂה אָדָם בְּצַלְמֵנוּ כִּדְמוּתֵנוּ וְיִרְדּוּ בִדְגַת הַיָּם וּבְעוֹף הַשָּׁמַיִם וּבַבְּהֵמָה וּבְכָל הָאָרֶץ וּבְכָל הָרֶמֶשׂ הָרֹמֵשׂ עַל הָאָרֶץ: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾽ ὁμοίωσιν καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς 
26 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܢܸܥܒܸܿܕ ܐ̄ܢܵܫܵܐ ܒܨܲܠܡܲܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܡܘܼܬܲܢ: ܘܢܸܫܠܛܘܼܢ ܒܢ̈ܘܼܢܲܝ ܝܲܡܵܐ: ܘܲܒ݂ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܒܲܒ݂ܥܝܼܪܵܐ: ܘܲܒ݂ܟ݂ܠܵܗ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܒ݂ܟ݂ܠܹܗ ܪ̈ܲܚܫܵܐ ܕܪܵܚܹ̇ܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Et ait Deus: “Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram; et praesint piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae omnique reptili, quod movetur in terra”. 
Եւ ասաց Աստուած. Արասցուք մարդ ըստ պատկերի մերում եւ ըստ նմանութեան, եւ իշխեսցեն ձկանց ծովու եւ թռչնոց երկնից եւ անասնոց եւ ամենայն երկրի եւ ամենայն սողնոց որ սողին ի վերայ երկրի: 
და თქვა ღმერთმან: ვქმნეთ კაცი ხატებისაებრ ჩვენისა და მსგავსებისაებრ. და მთავრობდეს თევზთა ზღჳსასა და მფრინველთა ცისათა და პირუტყუთა და მჴეცთა ყოვლისა ქუეყანისა ყოველთა ქუეწარმავალთა მავალთა ქუეყანასა ზედა. 26 
26 And God said, Let us make man in our image, after our likeness: and let them have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over the cattle, and over all the earth, and over every creeping thing that creepeth upon the earth. 
כז. וַיִּבְרָא אֱלֹהִים אֶת הָאָדָם בְּצַלְמוֹ בְּצֶלֶם אֱלֹהִים בָּרָא אֹתוֹ זָכָר וּנְקֵבָה בָּרָא אֹתָם: 
καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς 
27 ܘܲܒ݂ܪܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܕ݂ܵܡ ܒܨܲܠܡܹܗ: ܒܲܨܠܸܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܪܵܝܗܝ: ܕܟܲܪ ܘܢܸܩܒ݂ܵܐ ܒܪܵܐ ܐܸܢܘܿܢ. 
Et creavit Deus hominem ad imaginem suam; ad imaginem Dei creavit illum; masculum et feminam creavit eos. 
Եւ արար Աստուած զմարդն ի պատկեր իւր. ըստ պատկերի Աստուծոյ արար զնա, արու եւ էգ արար զնոսա: 
და შექმნა ღმერთმან კაცი სახედ თჳსად და ხატად ღმრთისა შექმნა იგი, მამაკაცად და დედაკაცად ქმნა იგინი. 27 
27 So God created man in his own image, in the image of God created he him; male and female created he them. 
כח. וַיְבָרֶךְ אֹתָם אֱלֹהִים וַיֹּאמֶר לָהֶם אֱלֹהִים פְּרוּ וּרְבוּ וּמִלְאוּ אֶת הָאָרֶץ וְכִבְשֻׁהָ וּרְדוּ בִּדְגַת הַיָּם וּבְעוֹף הַשָּׁמַיִם וּבְכָל חַיָּה הָרֹמֶשֶׂת עַל הָאָרֶץ: 
καὶ ηὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς λέγων αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς 
28 ܘܒܲܪܸܟ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܗܘܿܢ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܦܪܵܘ ܘܲܣܓ݂ܵܘ: ܘܲܡܠܵܘ ܐܲܪܥܵܐ ܘܟ݂ܘܼܒ݂ܫܘܼܗܿ. ܘܲܫܠܲܛܘ ܒܢ̈ܘܼܢܲܝ ܝܲܡܵܐ: ܘܲܒ݂ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܒܲܒ݂ܥܝܼܪܵܐ ܘܲܒ݂ܟ݂ܠܵܗ̇ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܪܵܚܫܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Benedixitque illis Deus et ait illis Deus: “Crescite et multiplicamini et replete terram et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et universis animantibus, quae moventur super terram”. 
Եւ օրհնեաց զնոսա Աստուած եւ ասէ. Աճեցէք եւ բազմացարուք եւ լցէք զերկիր, եւ տիրեցէք դմա, եւ իշխեցէք ձկանց ծովու եւ թռչնոց երկնից եւ ամենայն անասնոց եւ ամենայն երկրի եւ ամենայն սողնոց`` որ սողին ի վերայ երկրի: 
და აკურთხნა იგინი ღმერთმან მეტყუელმან: აღორძნდით და განმრავლდით. და აღავსეთ ქუეყანაჲ და ეუფლენით მას. და მთავრობდით თევზთა ზღჳსათა, და მფრინველთა ცისათა, და ყოველთა პირუტყუთა, და ყოველსა ქვეყანასა და ყოველთა ქუეწარმავალთა, მავალთა ქვეყანასა ზედა. 28 
28 And God blessed them, and God said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth, and subdue it: and have dominion over the fish of the sea, and over the fowl of the air, and over every living thing that moveth upon the earth. 
כט. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים הִנֵּה נָתַתִּי לָכֶם אֶת כָּל עֵשֶׂב זֹרֵעַ זֶרַע אֲשֶׁר עַל פְּנֵי כָל הָאָרֶץ וְאֶת כָּל הָעֵץ אֲשֶׁר בּוֹ פְרִי עֵץ זֹרֵעַ זָרַע לָכֶם יִהְיֶה לְאָכְלָה: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πᾶν χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς καὶ πᾶν ξύλον ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματος σπορίμου ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν 
29 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܗܵܐ ܝܸܗ̄ܒܹܿܬܼ ܠܟ݂ܘܿܢ ܟܠܹܗ ܥܸܣܒܵܐ ܕܙܲܪܥܵܐ ܕܡܸܙܕܿܪܲܥ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܟܠܵܗ̇ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܟ݂ܠ ܐܝܼܠܵܢ ܕܐܝܼܬܼ ܒܹܗ ܦܹܐܪ̈ܲܝ ܐܝܼܠܵܢܹܗ ܕܙܲܪܥܹܗ ܡܸܙܕܿܪܲܥ: ܠܟ݂ܘܿܢ ܢܸܗܘܸܐ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ. 
Dixitque Deus: “Ecce dedi vobis omnem herbam afferentem semen super terram et universa ligna, quae habent in semetipsis fructum ligni portantem sementem, ut sint vobis in escam 
Եւ ասաց Աստուած. Ահաւադիկ ետու ձեզ զամենայն խոտ սերմանելի` սերմանել`` սերմն, որ է ի վերայ ամենայն երկրի, եւ զամենայն փայտ որ ունիցի յինքեան պտուղ սերման սերմանելոյ` ձեզ լիցի ի կերակուր: 
და თქვა ღმერთმან: აჰა, მიგცე თქვენყოველი თივა სათესავი მთესველი თესლისაჲ, რომელ არს ზედა ყოვლისა ქვეყანისა. და ყოველი ხე, რომელსა აქუს თავსა შორის თჳსსა ნაყოფი თესლისაჲ სათესავი, თქუენდა იყოს საჭმელად. 29 
29 And God said, Behold, I have given you every herb bearing seed, which is upon the face of all the earth, and every tree, in the which is the fruit of a tree yielding seed; to you it shall be for meat. 
ל. וּלְכָל חַיַּת הָאָרֶץ וּלְכָל עוֹף הַשָּׁמַיִם וּלְכֹל רוֹמֵשׂ עַל הָאָרֶץ אֲשֶׁר בּוֹ נֶפֶשׁ חַיָּה אֶת כָּל יֶרֶק עֵשֶׂב לְאָכְלָה וַיְהִי כֵן: 
καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντὶ ἑρπετῷ τῷ ἕρποντι ἐπὶ τῆς γῆς ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆς πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν καὶ ἐγένετο οὕτως 
30 ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܕܲܒ݂ܪܵܐ: ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܲܠܟ݂ܠ ܕܪܵܚܹ̇ܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܕܐܝܼܬܼ ܒܹܗ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ: ܘܟ݂ܠܹܗ ܝܘܼܪܵܩܵܐ ܕܥܸܣܒܵܐ ܠܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ. 
et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis, quae moventur in terra et in quibus est anima vivens, omnem herbam virentem ad vescendum”. Et factum est ita. 
Եւ ամենայն գազանաց երկրի, եւ ամենայն թռչնոց երկնից, եւ ամենայն սողնոց որ սողին ի վերայ երկրի` որ ունիցի շունչ կենդանի, ամենայն խոտ դալար ի կերակուր. եւ եղեւ այնպէս: 
და ყოველთა მჴეცთა ქვეყანისათა და ყოველთა მფრინველთა ცისათა. და ყოვლისა ქუეწარმავალისა, რომელი ვალს ქვეყანასა ზედა, რომელსა აქუს თავსა შორის თვისსა სული სიცოცხლისა, და ყოველი თივა მწვანვილისა საჭამადად და იქმნა ეგრეთ. 30 
30 And to every beast of the earth, and to every fowl of the air, and to every thing that creepeth upon the earth, wherein there is life, I have given every green herb for meat: and it was so. 
לא. וַיַּרְא אֱלֹהִים אֶת כָּל אֲשֶׁר עָשָׂה וְהִנֵּה טוֹב מְאֹד וַיְהִי עֶרֶב וַיְהִי בֹקֶר יוֹם הַשִּׁשִּׁי: 
καὶ εἶδεν ὁ θεὸς τὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί ἡμέρα ἕκτη 
31 ܘܲܚ̣ܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܲܥ̣ܒܲܕ݂: ܘܗܵܐ ܛܵܒ݂ ܫܲܦܝܼܪ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܪܲܡܫܵܐ ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܨܲܦܪܵܐ ܝܵܘܡܵܐ ܕܸܫܬܵܐ. 
Viditque Deus cuncta, quae fecit, et ecce erant valde bona. Et factum est vespere et mane, dies sextus. 
Եւ ետես Աստուած զամենայն զոր արար, եւ ահա բարի են յոյժ. եւ եղեւ երեկոյ, եւ եղեւ վաղորդայն, օր վեցերորդ: 
და იხილნა ღმერთმან ყოველნი, რაოდენნი ქმნნა, და აჰა კეთილ. ფრიად,და იყო მწუხრი ღა იქმნა განთიად დღე მეექუსე. 31 
31 And God saw every thing that he had made, and, behold, it was very good. And the evening and the morning were the sixth day. 
ב 
Bʹ 
ܩܦܠܐܘܢ ܒ 
Cap. 2 
ԳԼ. Բ 
თავი მეორე 
א. וַיְכֻלּוּ הַשָּׁמַיִם וְהָאָרֶץ וְכָל צְבָאָם: 
καὶ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ κόσμος αὐτῶν 
1 ܘܲܫܠܸܡܘ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ: ܘܟ݂ܠܹܗ ܚܲܝܠܗܘܿܢ. 
Igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis exercitus eorum. 
Եւ կատարեցան երկինք եւ երկիր եւ ամենայն զարդ նոցա: 
და სრულ იქმნეს ცაჲ და ქვეყანა და ყოველი სამკაული მათი. 1 
1 Thus the heavens and the earth were finished, and all the host of them. 
ב. וַיְכַל אֱלֹהִים בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר עָשָׂה וַיִּשְׁבֹּת בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִכָּל מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר עָשָׂה: 
καὶ συνετέλεσεν ὁ θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἃ ἐποίησεν καὶ κατέπαυσεν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἐποίησεν 
2 ܘܫܲܠܸܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܫܬܝܼܬܼܵܝܵܐ ܥܒ݂ܵܕ݂ܵܘ̈ܗܝ ܕܲܥܒܲܕ݂: ܘܐܸܬܿܬܿܢܝܼܚ ܒܝܵܘܡܵܐ ܫܒ݂ܝܼܥܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܥܒ݂ܵܕ݂ܵܘ̈ܗܝ ܕܲܥ̣ܒܲܕ݂. 
Complevitque Deus die septimo opus suum, quod fecerat, et requievit die septimo ab universo opere, quod patrarat. 
Եւ կատարեաց Աստուած յաւուրն վեցերորդի զգործս իւր զոր արար, եւ հանգեաւ յաւուրն եւթներորդի յամենայն գործոց իւրոց զոր արար: 
და განასრულა ღმერთმან დღესა მეექუსესა საქმენი მისნი, რომელნი ქმნნა. და დასცხრა დღესა მეშვიდესა ყოველთაგან საქმეთა მისთა, რომელნი ქმნნა. 2 
2 And on the seventh day God ended his work which he had made; and he rested on the seventh day from all his work which he had made. 
ג. וַיְבָרֶךְ אֱלֹהִים אֶת יוֹם הַשְּׁבִיעִי וַיְקַדֵּשׁ אֹתוֹ כִּי בוֹ שָׁבַת מִכָּל מְלַאכְתּוֹ אֲשֶׁר בָּרָא אֱלֹהִים לַעֲשׂוֹת: 
καὶ ηὐλόγησεν ὁ θεὸς τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν ὅτι ἐν αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἤρξατο ὁ θεὸς ποιῆσαι 
3 ܘܒܲܪܸܟ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܝܵܘܡܵܐ ܫܒ݂ܝܼܥܵܝܵܐ: ܘܩܲܕܿܫܹܗ: ܡܸܛܠ ܕܒܹܗ ܐܸܬܿܬܿܢܝܼܚ ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܥܒ݂ܵܕ݂ܵܘ̈ܗܝ ܕܲܒ݂ܪ݂ܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܡܸܥܒܲܕ݂. 
Et benedixit Deus diei septimo et sanctificavit illum, quia in ipso requieverat ab omni opere suo, quod creavit Deus, ut faceret. 
Եւ օրհնեաց Աստուած զօրն եւթներորդ եւ սրբեաց զնա, զի ի նմա հանգեաւ յամենայն գործոց իւրոց զոր սկսաւ առնել Աստուած: 
და აკურთხა ღმერთმან დღე მეშჳდე და წმიდა-ყო იგი, რამეთუ მას შინა დასცხრა ყოველთაგან საქმეთა მისთა, რომელთა იწყო ღმერთმან ქმნად. 3 
3 And God blessed the seventh day, and sanctified it: because that in it he had rested from all his work which God created and made. 
ד. אֵלֶּה תוֹלְדוֹת הַשָּׁמַיִם וְהָאָרֶץ בְּהִבָּרְאָם בְּיוֹם עֲשׂוֹת יְהֹוָה אֱלֹהִים אֶרֶץ וְשָׁמָיִם: 
αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς ὅτε ἐγένετο ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν 
4 ܗܵܠܹܝܢ ܬܵܘ̈ܠܕ݂ܵܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ ܘܕܲܐܪܥܵܐ ܟܲܕ݂ ܐܸܬܼܒܿܪܝܼܘ: ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ. 
Istae sunt generationes caeli et terrae, quando creata sunt. In die quo fecit Dominus Deus terram et caelum 
Այս է գիր արարածոց`` երկնի եւ երկրի յաւուր յորում արար Աստուած զերկինս եւ զերկիր: 
ესე წიგნი შესაქმისა ცისა და ქვეყანისაჲ, ოდეს შეიქმნნეს დღესა მას, რომელსა შექმნნა ღმერთმან ცაჲ და ქვეყანაჲ და. 4 
4 These are the generations of the heavens and of the earth when they were created, in the day that the LORD God made the earth and the heavens, 
ה. וְכֹל שִׂיחַ הַשָּׂדֶה טֶרֶם יִהְיֶה בָאָרֶץ וְכָל עֵשֶׂב הַשָּׂדֶה טֶרֶם יִצְמָח כִּי לֹא הִמְטִיר יְהֹוָה אֱלֹהִים עַל הָאָרֶץ וְאָדָם אַיִן לַעֲבֹד אֶת הָאֲדָמָה: 
καὶ πᾶν χλωρὸν ἀγροῦ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πάντα χόρτον ἀγροῦ πρὸ τοῦ ἀνατεῖλαι οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ θεὸς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι τὴν γῆν 
5 ܘܟ݂ܠܗܘܿܢ ܐܝܼܠܵܢܹ̈ܐ ܕܚܲܩܠܵܐ ܥܕܲܟܹܿܝܠ ܠܵܐ ܗܘ̤ܵܘ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܘܟ݂ܠܹܗ ܥܸܣܒܵܐ ܕܚܲܩܠܵܐ ܥܕܲܟܹܿܝܠ ܠܵܐ ܝܼܥܵܐ݂: ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܐܲܚܸܬܼ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܸܛܪܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܐܵܕ݂ܵܡ ܠܲܝܬܿ ܠܡܸܦܠܲܚ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
omne virgultum agri, antequam oriretur in terra, omnisque herba regionis, priusquam germinaret; non enim pluerat Dominus Deus super terram, et homo non erat, qui operaretur humum, 
Եւ զամենայն բանջար վայրի` մինչչեւ լեալ էր ի վերայ երկրի, եւ զամենայն խոտ վայրի մինչչեւ բուսեալ էր, զի չեւ եւս էր տեղացեալ Տեառն Աստուծոյ ի վերայ երկրի. եւ մարդ չէր որ գործէր զերկիր: 
ყოველი მწვანვილი ველისა პირველ ყოფად ქუეყანასა ზედა და ყოველი თივა ველისა პირველ აღმოცენებადმდე, რამეთუ არ-ღა ეწვიმა ღმერთსა ქუეყანასა ზედა და კაცი არა იყო მოქმედ ქუეყანისა. 5 
5 And every plant of the field before it was in the earth, and every herb of the field before it grew: for the LORD God had not caused it to rain upon the earth, and there was not a man to till the ground. 
ו. וְאֵד יַעֲלֶה מִן הָאָרֶץ וְהִשְׁקָה אֶת כָּל פְּנֵי הָאֲדָמָה: 
πηγὴ δὲ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐπότιζεν πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς 
6 ܘܡܲܒܿܘܼܥܵܐ ܣܵܠܸܩ݁ ܗ̄ܘܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܡܲܫܩܸܐ ܗ̄ܘܵܐ ܠܟ݂ܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ. 
sed fons ascendebat e terra irrigans universam superficiem terrae 
Բայց աղբեւր ելանէր յերկրէ եւ ոռոգանէր զամենայն երեսս երկրի: 
ხოლო წყარო აღ-მო-ვიდოდა ქვეყანით და რწყვიდა პირსა ყოვლისა ქვეყანისასა 6 
6 But there went up a mist from the earth, and watered the whole face of the ground. 
ז. וַיִּיצֶר יְהֹוָה אֱלֹהִים אֶת הָאָדָם עָפָר מִן הָאֲדָמָה וַיִּפַּח בְּאַפָּיו נִשְׁמַת חַיִּים וַיְהִי הָאָדָם לְנֶפֶשׁ חַיָּה: 
καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν 
7 ܘܲܓܼܒܲܠ̣ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܕ݂ܵܡ ܥܲܦܪܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܕ݂ܡ̱ܬܼܵܐ: ܘܲܢ̣ܦܲܚ ܒܐܲܦܵܘ̈ܗܝ ܢܫܲܡܬܼܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܐܵܕ݂ܵܡ ܠܲܢܦܸܫ ܚܲܝܵܐ. 
tunc formavit Dominus Deus hominem pulverem de humo et inspiravit in nares eius spiraculum vitae, et factus est homo in animam viventem. 
Եւ ստեղծ Տէր Աստուած զմարդն հող յերկրէ. եւ փչեաց յերեսս նորա շունչ կենդանի, եւ եղեւ մարդն յոգի կենդանի: 
და შექმნა უფალმან ღმერთმან კაცი მტუერისა მიმღებელმა ქვეყანისაგან. და შთაბერა პირსა მისსა სული სიცოცხლისაჲ და იქმნა კაცი იგი სულად ცხოველად. 7 
7 And the LORD God formed man of the dust of the ground, and breathed into his nostrils the breath of life; and man became a living soul. 
ח. וַיִּטַּע יְהֹוָה אֱלֹהִים גַּן בְּעֵדֶן מִקֶּדֶם וַיָּשֶׂם שָׁם אֶת הָאָדָם אֲשֶׁר יָצָר: 
καὶ ἐφύτευσεν κύριος ὁ θεὸς παράδεισον ἐν Εδεμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον ὃν ἔπλασεν 
8 ܘܲܢ̣ܨܲܒ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܒܲܥܕܸܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܝܼܡ: ܘܣܵܡ݂ ܬܲܡܲܢ ܠܐܵܕ݂ܵܡ ܕܲܓܼܒܲܠ̣. 
Et plantavit Dominus Deus paradisum in Eden ad orientem, in quo posuit hominem, quem formaverat. 
Եւ տնկեաց Աստուած զդրախտն`` յԵդեմ ընդ արեւելս, եւ եդ անդ զմարդն զոր ստեղծ: 
და დაასხა ღმერთმან სამოთხე ედემისა აღმოსავალით და დადვა მუნ კაცი იგი, რომელ შექმნა. 8 
8 And the LORD God planted a garden eastward in Eden; and there he put the man whom he had formed. 
ט. וַיַּצְמַח יְהֹוָה אֱלֹהִים מִן הָאֲדָמָה כָּל עֵץ נֶחְמָד לְמַרְאֶה וְטוֹב לְמַאֲכָל וְעֵץ הַחַיִּים בְּתוֹךְ הַגָּן וְעֵץ הַדַּעַת טוֹב וָרָע: 
καὶ ἐξανέτειλεν ὁ θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τῷ παραδείσῳ καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ 
9 ܘܐܵܘܥܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܟܠ ܐܝܼܠܵܢ ܕܲܪܓܼܝܼܓܼ ܠܡܸܚܙܵܐ: ܘܫܲܦܝܼܪ ܠܡܹܐܟܲܠ: ܘܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ ܒܲܡܨܲܥܬܹܗ ܕܦܲܪܕܲܝܣܵܐ: ܘܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܝܼܕܲܥܬܼܵܐ ܕܛܵܒ݂ܬܼܵܐ ܘܲܕ݂ܒ݂ܝܼܫܬܵܐ. 
Produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad vescendum suave, lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque scientiae boni et mali. 
Եւ բուսոյց եւս Տէր Աստուած յերկրէ զամենայն ծառ գեղեցիկ ի տեսանել եւ քաղցր ի կերակուր, եւ զծառն կենաց ի մէջ դրախտին, եւ զծառն գիտելոյ զգիտութիւն բարւոյ եւ չարի: 
და აღმო-ვე-აცენა ღმერთმან მერმე ქვეყანით ყოველი ხე შუენიერი ხილვად და კეთილი საჭმელად და ხე ცხოვრებისა - შორის სამოთხესა და ხე იგი - ცნობად კეთილისა და ბოროტისა. 9 
9 And out of the ground made the LORD God to grow every tree that is pleasant to the sight, and good for food; the tree of life also in the midst of the garden, and the tree of knowledge of good and evil. 
י. וְנָהָר יֹצֵא מֵעֵדֶן לְהַשְׁקוֹת אֶת הַגָּן וּמִשָּׁם יִפָּרֵד וְהָיָה לְאַרְבָּעָה רָאשִׁים: 
ποταμὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ Εδεμ ποτίζειν τὸν παράδεισον ἐκεῖθεν ἀφορίζεται εἰς τέσσαρας ἀρχάς 
10 ܘܢܲܗܪܵܐ ܢܵܦܸܩ݁ ܗ̄ܘܵܐ ܡ̣ܢ ܥܕܸܢ ܠܡܲܫܩܵܝܘܼܬܹܗ ܠܦܲܪܕܲܝܣܵܐ. ܘܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܦܵܪܸܫ݁ ܘܗܵܘܹ̇ܐ ܠܐܲܪܒܿܥܵܐ ܪܹ̈ܫܝܼܢ. 
Et fluvius egrediebatur ex Eden ad irrigandum paradisum, qui inde dividitur in quattuor capita. 
Եւ գետ ելանէր յԵդեմայ ոռոգանել զդրախտն. եւ անտի բաժանի ի չորս առաջս: 
ხოლო მდინარე გამოვალს ედემით მორწყვად სამოთხისა, მიერ განიყოფვის ოთხად თავად. 10 
10 And a river went out of Eden to water the garden; and from thence it was parted, and became into four heads. 
יא. שֵׁם הָאֶחָד פִּישׁוֹן הוּא הַסֹּבֵב אֵת כָּל אֶרֶץ הַחֲוִילָה אֲשֶׁר שָׁם הַזָּהָב: 
ὄνομα τῷ ἑνὶ Φισων οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Ευιλατ ἐκεῖ οὗ ἐστιν τὸ χρυσίον 
11 ܫܡܹܗ ܕܚܲܕ݂ ܦܝܼܫܘܿܢ: ܗܵܗ̇ ܕܚܵܕܲܪ ܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܐܲܪܥܵܐ ܕܲܚܘܝܼܠܵܐ: ܕܬܲܡܵܢ ܕܲܗܒ݂ܵܐ. 
Nomen uni Phison: ipse est, qui circuit omnem terram Hevila, ubi est aurum; 
Անուն միումն Փիսովն. նա է որ պատէ զամենայն երկիրն Եւիլատայ, անդ ուր ոսկին է: 
სახელი ერთისა - ფისონ. ესე არს, რომელი გარემოვლის ყოველსა ქვეყანასა ევლატისასა, მუნ, სადა-იგი არს ოქროჲ. 11 
11 The name of the first is Pison: that is it which compasseth the whole land of Havilah, where there is gold; 
יב. וּזֲהַב הָאָרֶץ הַהִוא טוֹב שָׁם הַבְּדֹלַח וְאֶבֶן הַשֹּׁהַם: 
τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς ἐκείνης καλόν καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος 
12 ܘܕܲܗܒ݂ܵܗ̇ ܕܐܲܪܥܵܐ ܗܵܝ̇ ܕܛܵܒ݂. ܬܲܡܵܢ ܒܹܪ̈ܘܼܠܚܹܐ ܘܟܹ̈ܐܦܹܐ ܕܒܹܪܘܿܠܵܐ. 
et aurum terrae illius optimum est; ibi invenitur bdellium et lapis onychinus. 
Եւ ոսկի երկրին այնորիկ ազնիւ. եւ անդ է սուտակն եւ ակն դահանակ: 
ხოლო ოქრო მის ქვეყანისაჲ კეთილ, მუნ არს ანთრაკი და ქვაჲ იგი კაპოეტი. 12 
12 And the gold of that land is good: there is bdellium and the onyx stone. 
יג. וְשֵׁם הַנָּהָר הַשֵּׁנִי גִּיחוֹן הוּא הַסּוֹבֵב אֵת כָּל אֶרֶץ כּוּשׁ: 
καὶ ὄνομα τῷ ποταμῷ τῷ δευτέρῳ Γηων οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίας 
13 ܘܲܫܡܹܗ ܕܢܲܗܪܵܐ ܬܸܢܝܵܢܵܐ ܓܝܼܚܘܿܢ: ܗܵܘ̇ ܕܚܵܕܲܪ ܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܐܲܪܥܵܐ ܕܟ݂ܘܼܫ. 
Et nomen fluvio secundo Geon: ipse est, qui circuit omnem terram Aethiopiae. 
Եւ անուն գետոյն երկրորդի Գեհովն. նա պատէ զամենայն երկիրն Եթովպացւոց: 
და სახელი მდინარისა მეორისა - გეონ. ესე გარემოვლის ყოველსა ქვეყანასა ეთიოპიისასა. 13 
13 And the name of the second river is Gihon: the same is it that compasseth the whole land of Ethiopia. 
יד. וְשֵׁם הַנָּהָר הַשְּׁלִישִׁי חִדֶּקֶל הוּא הַהֹלֵךְ קִדְמַת אַשּׁוּר וְהַנָּהָר הָרְבִיעִי הוּא פְרָת: 
καὶ ὁ ποταμὸς ὁ τρίτος Τίγρις οὗτος ὁ πορευόμενος κατέναντι Ἀσσυρίων ὁ δὲ ποταμὸς ὁ τέταρτος οὗτος Εὐφράτης 
14 ܘܲܫܡܹܗ ܕܢܲܗܪܵܐ ܕܲܬܼܠܵܬܼܵܐ ܕܸܩܠܲܬܼ: ܗܵܘ̇ ܕܐܵܙܹܠ ܠܘܼܩܒܲܠ ܐܵܬܼܘܿܪ. ܘܢܲܗܪܵܐ ܕܐܲܪܒܿܥܵܐ ܗܵܘ̇ ܦܪܵܬܼ. 
Nomen vero fluminis tertii Tigris: ipse vadit ad orientem Assyriae. Fluvius autem quartus ipse est Euphrates. 
Եւ գետն երրորդ` Տիգրիս, նա է որ երթայ յանդիման Ասորեստանի: Եւ գետն չորրորդ Եփրատէս: 
და მდინარე მესამე - ტიგრისი. ესე ვალს წინაშე ასურეთსა, ხოლო მდინარე მეოთხე ევფრატი. 14 
14 And the name of the third river is Hiddekel: that is it which goeth toward the east of Assyria. And the fourth river is Euphrates. 
טו. וַיִּקַּח יְהֹוָה אֱלֹהִים אֶת הָאָדָם וַיַּנִּחֵהוּ בְגַן עֵדֶן לְעָבְדָהּ וּלְשָׁמְרָהּ: 
καὶ ἔλαβεν κύριος ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον ὃν ἔπλασεν καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν 
15 ܘܲܕ݂ܒܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܕܲܡ: ܘܫܲܒ݂ܩܹܗ ܒܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܕܲܥܕܸܢ: ܕܢܸܦܸܠܚܝܼܘܗܝ ܘܢܸܛܪܝܼܘܗܝ. 
Tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso Eden, ut operaretur et custodiret illum; 
Եւ առ Տէր Աստուած զմարդն զոր արար, եւ եդ զնա ի դրախտին փափկութեան գործել զնա եւ պահել: 
და მოიყვანა უფალმან ღმერთმან კაცი, რომელი შექმნა, და დაადგინა იგი სამოთხესა მას საშვებელისასა საქმედ მისა და დაცვად. 15 
15 And the LORD God took the man, and put him into the garden of Eden to dress it and to keep it. 
טז. וַיְצַו יְהֹוָה אֱלֹהִים עַל הָאָדָם לֵאמֹר מִכֹּל עֵץ הַגָּן אָכֹל תֹּאכֵל: 
καὶ ἐνετείλατο κύριος ὁ θεὸς τῷ Αδαμ λέγων ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ 
16 ܘܲܦܲܩܸܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܕ݂ܵܡ ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܐܝܼܠܵܢܹ̈ܐ ܕܲܒ݂ܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܡܹܐܟܲܠ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ. 
praecepitque Dominus Deus homini dicens: “Ex omni ligno paradisi comede; 
Եւ պատուիրեաց Տէր Աստուած Ադամայ եւ ասէ. Յամենայն ծառոց որ է ի դրախտիդ` ուտելով կերիցես: 
და ამცნო უფალმან ღმერთმან ადამს და ჰრქუა: ყოვლისაგან ხისა სამოთხისა ჭამით შჭამო. 16 
16 And the LORD God commanded the man, saying, Of every tree of the garden thou mayest freely eat: 
יז. וּמֵעֵץ הַדַּעַת טוֹב וָרָע לֹא תֹאכַל מִמֶּנּוּ כִּי בְּיוֹם אֲכָלְךָ מִמֶּנּוּ מוֹת תָּמוּת: 
ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν οὐ φάγεσθε ἀπ᾽ αὐτοῦ ᾗ δ᾽ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾽ αὐτοῦ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε 
17 ܘܡ̣ܢ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܝܼܕܲܥܬܼܵܐ ܕܛܵܒ݂ܬܼܵܐ ܘܲܕ݂ܒ݂ܝܼܫܬܵܐ ܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܡܸܢܹܗ. ܡܸܛܠ ܕܲܒ݂ܝܵܘܡܵܐ ܕܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܡܸܢܹܗ: ܡܵܘܬܵܐ ܬܡܘܼܬܼ. 
de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas; in quocumque enim die comederis ex eo, morte morieris”. 
Բայց ի ծառոյն գիտութեան բարւոյ եւ չարի` մի՛ ուտիցէք, զի յորում աւուր ուտիցէք ի նմանէ`` մահու մեռանիցիք: 
ხოლო ხისა მისგან ცნობადისა კეთილისა და ბოროტისა არა შჭამოთ მისგან, რამეთუ, რომელსა დღესა შჭამოთ მისგან, სიკუდილითა მოსწყდეთ. 17 
17 But of the tree of the knowledge of good and evil, thou shalt not eat of it: for in the day that thou eatest thereof thou shalt surely die. 
יח. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֱלֹהִים לֹא טוֹב הֱיוֹת הָאָדָם לְבַדּוֹ אֶעֱשֶׂה לּוֹ עֵזֶר כְּנֶגְדּוֹ: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεός οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾽ αὐτόν 
18 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܠܵܐ ܫܲܦܝܼܪ ܕܢܸܗܘܸܐ ܐܵܕ݂ܵܡ ܒܲܠܚܘܿܕ݂ܵܘܗܝ: ܐܸܥܒܸܿܕ݂ ܠܹܗ ܡܥܲܕܿܪܵܢܵܐ ܐܲܟ݂ܘܵܬܹܗ. 
Dixit quoque Dominus Deus: “Non est bonum esse hominem solum; faciam ei adiutorium simile sui”. 
Եւ ասաց Տէր Աստուած. Ոչ է բարւոք մարդոյդ միայն լինել, արասցուք դմա օգնական ըստ դմա: 
და თქვა ღმერთმან: არა კეთილ არს ყოფად კაცისა ამის მარტოსა, უქმნეთ მაგას შემწე, მსგავსი მაგისი. 18 
18 And the LORD God said, It is not good that the man should be alone; I will make him an help meet for him. 
יט. וַיִּצֶר יְהֹוָה אֱלֹהִים מִן הָאֲדָמָה כָּל חַיַּת הַשָּׂדֶה וְאֵת כָּל עוֹף הַשָּׁמַיִם וַיָּבֵא אֶל הָאָדָם לִרְאוֹת מַה יִּקְרָא לוֹ וְכֹל אֲשֶׁר יִקְרָא לוֹ הָאָדָם נֶפֶשׁ חַיָּה הוּא שְׁמוֹ: 
καὶ ἔπλασεν ὁ θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν Αδαμ ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ Αδαμ ψυχὴν ζῶσαν τοῦτο ὄνομα αὐτοῦ 
19 ܘܲܓܼܒܲܠ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܟܠܵܗ̇ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܕܲܒ݂ܪܵܐ: ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܐܲܝܬܿܝܼ ܐܸܢܘܿܢ ܠܘܵܬܼ ܐܵܕ݂ܵܡ: ܕܢܸܚܙܸܐ ܡܵܢܵܐ ܩܵܪܹܐ ܠܗܘܿܢ. ܘܟ݂ܠ ܕܲܩܪ݂ܵܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܕ݂ܵܡ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ: ܗܵܘ̇ ܗ̄ܘܼ ܫܡܹܗ. 
Formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus agri et universis volatilibus caeli, adduxit ea ad Adam, ut videret quid vocaret ea; omne enim, quod vocavit Adam animae viventis, ipsum est nomen eius. 
Եւ ստեղծ եւս Տէր Աստուած զամենայն գազանս վայրի եւ զամենայն թռչունս երկնից. եւ ած զնոսա առ Ադամ տեսանել զինչ կոչեսցէ զնոսա. եւ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ զինչ եւ անուանեաց Ադամ, այն անուն է նորա: 
და და-ვე-ჰბადა უფალმან ღმერთმან ყოველი მჴეცი ველისაჲ ყოველი მფრინველი ცისაჲ და მოიყვანნა იგინი ადამისა ხილვად და ყოველთა მშჳნვიერთა ცხოველთა, რომელიცა უწოდა ადამ, იგი არს სახელი მათი, რაჲძი უწოდოს მათ. 19 
19 And out of the ground the LORD God formed every beast of the field, and every fowl of the air; and brought them unto Adam to see what he would call them: and whatsoever Adam called every living creature, that was the name thereof. 
כ. וַיִּקְרָא הָאָדָם שֵׁמוֹת לְכָל הַבְּהֵמָה וּלְעוֹף הַשָּׁמַיִם וּלְכֹל חַיַּת הַשָּׂדֶה וּלְאָדָם לֹא מָצָא עֵזֶר כְּנֶגְדּוֹ: 
καὶ ἐκάλεσεν Αδαμ ὀνόματα πᾶσιν τοῖς κτήνεσιν καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ τῷ δὲ Αδαμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ 
20 ܘܲܩܪ݂ܵܐ ܐܵܕ݂ܵܡ ܫܡܵܗܹ̈ܐ ܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܒܥܝܼܪܵܐ: ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܕܲܒ݂ܪܵܐ: ܘܠܐܵܕ݂ܵܡ ܠܵܐ ܐܸܫܬܲܟ݂ܚ ܠܹܗ ܡܥܲܕܿܪܵܢܵܐ ܐܲܟ݂ܘܵܬܹܗ. 
Appellavitque Adam nominibus suis cuncta pecora et universa volatilia caeli et omnes bestias agri; Adae vero non inveniebatur adiutor similis eius. 
Եւ կոչեաց Ադամ անուանս ամենայն անասնոց, եւ ամենայն թռչնոց երկնից, եւ ամենայն գազանաց վայրի. բայց Ադամայ ոչ գտաւ օգնական նման նմա: 
და ყოველი, რომელი უწოდა მათ ადამ სახელები ყოველთა საცხოვართა და ყოველთა მფრინველთა ცისათა და ყოველთა მჴეცთა ქვეყანისათა, ხოლო ადამისი არა ეპოვა შემწე მსგავსი მისი. 20 
20 And Adam gave names to all cattle, and to the fowl of the air, and to every beast of the field; but for Adam there was not found an help meet for him. 
כא. וַיַּפֵּל יְהֹוָה אֱלֹהִים תַּרְדֵּמָה עַל הָאָדָם וַיִּישָׁן וַיִּקַּח אַחַת מִצַּלְעֹתָיו וַיִּסְגֹּר בָּשָׂר תַּחְתֶּנָּה: 
καὶ ἐπέβαλεν ὁ θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν Αδαμ καὶ ὕπνωσεν καὶ ἔλαβεν μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσεν σάρκα ἀντ᾽ αὐτῆς 
21 ܘܐܲܪܡܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܫܸܠܝܵܐ ܥܲܠ ܐܵܕ݂ܵܡ ܘܲܕ݂ܡܸܟ: ܘܲܢܣܲܒ݂ ܚܲܕ݂ ܡ̣ܢ ܐܸܠܥܵܘ̈ܗܝ: ܘܐܵܘܚܸܕ݂ ܒܸܣܪܵܐ ܚܠܵܦܹܝܗ̇. 
Immisit ergo Dominus Deus soporem in Adam. Cumque obdormisset, tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea; 
Եւ արկ Տէր Աստուած թմբրութիւն ի վերայ Ադամայ, եւ ննջեաց. եւ առ մի ի կողից նորա եւ ելից ընդ այնր մարմին: 
დასდვა ღმერთმან განკჳრვებაჲ ადამს და დააძინა: მოიღო ფერცხალი ერთი გუერდისა მისისა. და აღმოუვსო ჴორცითა მის წილ. 21 
21 And the LORD God caused a deep sleep to fall upon Adam, and he slept: and he took one of his ribs, and closed up the flesh instead thereof; 
כב. וַיִּבֶן יְהֹוָה אֱלֹהִים אֶת הַצֵּלָע אֲשֶׁר לָקַח מִן הָאָדָם לְאִשָּׁה וַיְבִאֶהָ אֶל הָאָדָם: 
καὶ ᾠκοδόμησεν κύριος ὁ θεὸς τὴν πλευράν ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ Αδαμ εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν Αδαμ 
22 ܘܬܲܩܸܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܐܸܠܥܵܐ ܕܲܢ̣ܣܲܒ݂ ܡ̣ܢ ܐܵܕ݂ܵܡ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܘܐܲܝܬܿܝܵܗ̇ ܠܐܵܕ݂ܵܡ. 
et aedificavit Dominus Deus costam, quam tulerat de Adam, in mulierem et adduxit eam ad Adam. 
Եւ շինեաց Տէր Աստուած զկողն զոր առ յԱդամայ ի կին, եւ ած զնա առ Ադամ: 
და აღუშენა უფალმან ღმერთმან გუერდი, რომელ მოიღო ადამისგან, ცოლად და მოიყვანა იგი ადამისსა: 22 
22 And the rib, which the LORD God had taken from man, made he a woman, and brought her unto the man. 
כג. וַיֹּאמֶר הָאָדָם זֹאת הַפַּעַם עֶצֶם מֵעֲצָמַי וּבָשָׂר מִבְּשָׂרִי לְזֹאת יִקָּרֵא אִשָּׁה כִּי מֵאִישׁ לֻקֳחָה זֹּאת: 
καὶ εἶπεν Αδαμ τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου αὕτη κληθήσεται γυνή ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήμφθη αὕτη 
23 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܵܕ݂ܵܡ: ܗܵܢܵܐ ܙܲܒ݂ܢܵܐ ܓܲܪܡܵܐ ܡ̣ܢ ܓܲܪ̈ܡܲܝ: ܘܒܸܣܪܵܐ ܡ̣ܢ ܒܸܣܪܝ: ܗܵܕܹܐ ܬܸܬܼܩܪܸܐ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܡ̣ܢ ܓܲܒ݂ܪܵܐ ܢܣܝܼܒ݂ܵܐ. 
Dixitque Adam: “Haec nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea! Haec vocabitur Virago, quoniam de viro sumpta est haec”. 
Եւ ասէ Ադամ. Այս այժմիկ ոսկր յոսկերաց իմոց եւ մարմին ի մարմնոյ իմմէ. սա կոչեսցի Կին, զի յառնէ իւրմէ առաւ: 
და თქვა ადამ: აწ ესე ძუალი ძუალთა ჩემთაგანი და ჴორცი ჴორცთა ჩემთაგანი. ამას ეწოდოს ცოლ, რამეთუ ქმრისა მისისაგან გამოღებულ იქმნა იგი. 23 
23 And Adam said, This is now bone of my bones, and flesh of my flesh: she shall be called Woman, because she was taken out of Man. 
כד. עַל כֵּן יַעֲזָב אִישׁ אֶת אָבִיו וְאֶת אִמּוֹ וְדָבַק בְּאִשְׁתּוֹ וְהָיוּ לְבָשָׂר אֶחָד: 
ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν 
24 ܡܸܛܠ ܗܵܢܵܐ ܢܸܫܒܿܘܿܩ ܓܲܒ݂ܪܵܐ ܠܐܲܒ݂ܘܼܗܝ ܘܠܸܐܡܹܗ: ܘܢܸܩܲܦ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ. ܘܢܸܗܘܘܿܢ ܬܪܲܝܗܘܿܢ ܚܲܕ݂ ܒܣܲܪ. 
Quam ob rem relinquet vir patrem suum et matrem et adhaerebit uxori suae; et erunt in carnem unam. 
Վասն այնորիկ թողցէ այր զհայր իւր եւ զմայր իւր, եւ երթիցէ զհետ կնոջ իւրոյ, եւ եղիցին երկուքն ի մարմին մի: 
ამისთჳს დაუტეოს კაცმან მამაჲ თვისი და დედა თვისი და შეეყოს ცოლსა თვისსა 24 
24 Therefore shall a man leave his father and his mother, and shall cleave unto his wife: and they shall be one flesh. 
כה. וַיִּהְיוּ שְׁנֵיהֶם עֲרוּמִּים הָאָדָם וְאִשְׁתּוֹ וְלֹא יִתְבּשָׁשׁוּ: 
καὶ ἦσαν οἱ δύο γυμνοί ὅ τε Αδαμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο 
25 ܘܲܗ̤ܘܵܘ ܬܪܲ̈ܝܗܘܿܢ ܥܲܪܛܸܠܵܝܝܼܢ: ܐܵܕ݂ܵܡ ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܘܠܵܐ ܒܵܗܬܿܝܼܢ. 
Erant autem uterque nudi, Adam scilicet et uxor eius, et non erubescebant. 
Եւ էին երկոքեան մերկ, Ադամ եւ կին իւր, եւ ոչ ամաչէին: 
და იყვნენ ორნივე იგი ერთ ჴორც. და იყვნეს ორნივე შიშუელ: ადამ და ცოლი მისი, და არა ჰრცხუენოდა. 25 
25 And they were both naked, the man and his wife, and were not ashamed. 
ג 
Γʹ 
ܩܦܠܐܘܢ ܓ 
Cap. 3 
ԳԼ. Գ 
თავი მესამე 
א. וְהַנָּחָשׁ הָיָה עָרוּם מִכֹּל חַיַּת הַשָּׂדֶה אֲשֶׁר עָשָׂה יְהֹוָה אֱלֹהִים וַיֹּאמֶר אֶל הָאִשָּׁה אַף כִּי אָמַר אֱלֹהִים לֹא תֹאכְלוּ מִכֹּל עֵץ הַגָּן: 
ὁ δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὧν ἐποίησεν κύριος ὁ θεός καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί τί ὅτι εἶπεν ὁ θεός οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ 
1 ܘܚܸܘܝܵܐ ܥܪܝܼܡ ܗ̄ܘܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܵܗܿ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܕܲܒ݂ܪܵܐ ܕܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ. ܘܐܸܡܲܪ݂ ܚܸܘܝܵܐ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܫܲܪܝܼܪܵܐܝܼܬܼ ܐܸܡܲܪ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܕܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܘܼܢ ܡ̣ܢ ܐܝܼܠܵܢܲܝ̈ ܦܲܪܕܲܝܣܵܐ. 
1 Et serpens erat callidior cunctis animantibus agri, quae fecerat Dominus Deus. Qui dixit ad mulierem: “Verene praecepit vobis Deus, ut non comederetis de omni ligno paradisi?”. 
Եւ օձն էր իմաստնագոյն քան զամենայն գազանս որ ի վերայ երկրի`` զոր արար Տէր Աստուած. եւ ասէ օձն ցկինն. Զի՞ է զի ասաց`` Աստուած թէ Յամենայն ծառոց որ իցեն ի ներքս ի դրախտի այդր` մի՛ ուտիցէք: 
ხოლო გუელი იყო უგონიერეს უფროჲს ყოველთა მჴეცთა ქუეყანასა ზედა, რომელნი ქმნნა უფალმან ღმერთმან და ჰრქუა გუელმან დედაკაცსა: რად რამეთუ თქუა უფალმან ღმერთმან: არა სჭამოთ ყოვლისაგან ხისა სამოთხისა. 1 
1 Now the serpent was more subtil than any beast of the field which the LORD God had made. And he said unto the woman, Yea, hath God said, Ye shall not eat of every tree of the garden? 
ב. וַתֹּאמֶר הָאִשָּׁה אֶל הַנָּחָשׁ מִפְּרִי עֵץ הַגָּן נֹאכֵל: 
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει ἀπὸ καρποῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγόμεθα 
2 ܘܐܸܡܪܲܬܼ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ ܠܚܸܘܝܵܐ: ܕܡ̣ܢ ܦܹܐܪܲܝ̈ ܐܝܼܠܵܢܹ̈ܐ ܕܲܒ݂ܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܟܠܗܘܿܢ ܢܹܐܟ݂ܘܿܠ. 
Cui respondit mulier: “De fructu lignorum, quae sunt in paradiso, vescimur; 
Եւ ասէ կինն ցօձն. Ի պտղոյ ծառոց դրախտիդ կերիցուք: 
და ჰრქუა დედაკაცმან გუელსა: ყოვლისაგან ნაყოფისა ხისა სამოთხისა ვჭამოთ. 2 
2 And the woman said unto the serpent, We may eat of the fruit of the trees of the garden: 
ג. וּמִפְּרִי הָעֵץ אֲשֶׁר בְּתוֹךְ הַגָּן אָמַר אֱלֹהִים לֹא תֹאכְלוּ מִמֶּנּוּ וְלֹא תִגְּעוּ בּוֹ פֶּן תְּמֻתוּן: 
ἀπὸ δὲ καρποῦ τοῦ ξύλου ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου εἶπεν ὁ θεός οὐ φάγεσθε ἀπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ ἵνα μὴ ἀποθάνητε 
3 ܘܡ̣ܢ ܦܹܐܪܲܝ̈ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܒܲܡܨܲܥܬܹܗ ܕܦܲܪܕܲܝܣܵܐ: ܐܸܡܲܪ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܘܼܢ ܡܸܢܹܗ: ܘܠܵܐ ܬܸܬܼܩܲܪܒ݂ܘܼܢ ܠܹܗ: ܕܠܵܐ ܬܡܘܼܬܼܘܼܢ. 
de fructu vero ligni, quod est in medio paradisi, praecepit nobis Deus, ne comederemus et ne tangeremus illud, ne moriamur”. 
Բայց ի պտղոյ ծառոյն` որ է ի մէջ դրախտին, ասաց Աստուած. Մի՛ ուտիցէք ի նմանէ, եւ մի՛ հուպ լինիցիք, զի մի՛ մեռանիցիք: 
ხოლო ნაყოფისაგან ხისა, რომელ არს შორის სამოთხისა, თქუა ღმერთმან, არა სჭამოთ მისგანი, არცა შეეხნეთ მას, რათა არა მოჰკუდეთ. 3 
3 But of the fruit of the tree which is in the midst of the garden, God hath said, Ye shall not eat of it, neither shall ye touch it, lest ye die. 
ד. וַיֹּאמֶר הַנָּחָשׁ אֶל הָאִשָּׁה לֹא מוֹת תְּמֻתוּן: 
καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε 
4 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܚܸܘܝܵܐ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܠܵܐ ܡܡܵܬܼ ܬܡܘܼܬܼܘܼܢ. 
Dixit autem serpens ad mulierem: “Nequaquam morte moriemini! 
Եւ ասէ օձն ցկինն. Ոչ եթէ մահու մեռանիցիք: 
და ჰრქუა გუელმან დედაკაცსა: არა სიკუდილით მოჰკუდეთ. 4 
4 And the serpent said unto the woman, Ye shall not surely die: 
ה. כִּי יֹדֵעַ אֱלֹהִים כִּי בְּיוֹם אֲכָלְכֶם מִמֶּנּוּ וְנִפְקְחוּ עֵינֵיכֶם וִהְיִיתֶם כֵּאלֹהִים יֹדְעֵי טוֹב וָרָע: 
ᾔδει γὰρ ὁ θεὸς ὅτι ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾽ αὐτοῦ διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοί καὶ ἔσεσθε ὡς θεοὶ γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν 
5 ܡܸܛܠ ܕܝܵܕܲܥ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܲܒ݂ܝܵܘܡܵܐ ܕܐܲܟ݂ܠܝܼܢ ܐܲܢ̄ܬܿܘܿܢ ܡܸܢܹܗ: ܡܸܬܼܦܲܬܼ̈ܚܲܢ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟܿܘܿܢ: ܘܗܵܘܹ̇ܝܢ ܐܲܢ̄ܬܿܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܝܲܕ݂ܥܲܝ̈ ܛܵܒ݂ܬܼܵܐ ܘܒ݂ܝܼܫܬܵܐ. 
Scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri, et eritis sicut Deus scientes bonum et malum”. 
Զի գիտէր Աստուած թէ յորում աւուր ուտիցէք ի նմանէ, բանայցեն աչք ձեր, եւ լինիցիք իբրեւ զաստուածս` ճանաչել զբարի եւ զչար: 
რამეთუ უწყოდა ღმერთმან, ვითარმედ: რომელსა დღესა სჭამოთ მისგანი, განგეხუნენ თქუენ თუალნი და იყვნეთ, ვითარცა ღმერთნი, მეცნიერ კეთილისა და ბოროტისა. 5 
5 For God doth know that in the day ye eat thereof, then your eyes shall be opened, and ye shall be as gods, knowing good and evil. 
ו. וַתֵּרֶא הָאִשָּׁה כִּי טוֹב הָעֵץ לְמַאֲכָל וְכִי תַאֲוָה הוּא לָעֵינַיִם וְנֶחְמָד הָעֵץ לְהַשְׂכִּיל וַתִּקַּח מִפִּרְיוֹ וַתֹּאכַל וַתִּתֵּן גַּם לְאִישָׁהּ עִמָּהּ וַיֹּאכַל: 
καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστιν τοῦ κατανοῆσαι καὶ λαβοῦσα τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγεν καὶ ἔδωκεν καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾽ αὐτῆς καὶ ἔφαγον 
6 ܘܲܚܙܵܬܼ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܠܡܹܐܟܲܠ: ܘܪܸܓܿܬܼܵܐ ܗ̄ܘܼ ܠܥܲܝܢܹ̈ܐ: ܘܲܪܓܼܝܼܓܼ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܠܲܡܚܵܪ ܒܹܗ. ܘܢܸܣܒܲܬܼ ܡ̣ܢ ܦܹܐܪ̈ܵܘܗܝ ܘܐܸܟ݂ܠܲܬܼ: ܘܝܸܗ̄ܒܲܬܼ ܐܵܦ ܠܒܲܥܠܵܗ ܥܲܡܵܗܿ ܘܐܸܟܲܠ. 
Vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum oculis et desiderabile esset lignum ad intellegendum; et tulit de fructu illius et comedit deditque etiam viro suo secum, qui comedit. 
Եւ ետես կինն զի բարի էր ծառն ի կերակուր եւ հաճոյ աչաց հայելոյ, եւ գեղեցիկ ի տեսանել``. եւ առ ի պտղոյ նորա, եկեր. եւ ետ առն իւրում ընդ իւր, եւ կերան: 
და იხილა დედაკაცმან, რამეთუ კეთილ არს ხე ჭამად და სათნო თვალთათჳს ხილვად და შუენიერ განცდად. და მიმღებელმან დედაკაცმან ნაყოფისაგან ჭამა და მისცა ქმარსა-ცა მისსა მის თანა და ჭამეს. 6 
6 And when the woman saw that the tree was good for food, and that it was pleasant to the eyes, and a tree to be desired to make one wise, she took of the fruit thereof, and did eat, and gave also unto her husband with her; and he did eat. 
ז. וַתִּפָּקַחְנָה עֵינֵי שְׁנֵיהֶם וַיֵּדְעוּ כִּי עֵירֻמִּם הֵם וַיִּתְפְּרוּ עֲלֵה תְאֵנָה וַיַּעֲשׂוּ לָהֶם חֲגֹרֹת: 
καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα 
7 ܘܐܸܬܼܦܬܲܚܝ ܥܲܝܢܹ̈ܐ ܕܲܬܼܪ̈ܲܝܗܘܿܢ: ܘܝܼܕܲܥ ܕܥܸܪܛܸܠܵܝܝܼܢ ܐܸܢܘܿܢ. ܘܕܲܒܸܿܩܘ ܛܲܪ̈ܦܹܐ ܕܬܹܐܢܹ̈ܐ: ܘܲܥܒܲܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܦܪ̈ܵܙܘܿܡܹܐ. 
Et aperti sunt oculi amborum. Cumque cognovissent esse se nudos, consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata. 
Եւ բացան աչք երկոցունց, եւ գիտացին զի մերկ էին. եւ կարեցին տերեւս թզենւոյ, եւ արարին իւրեանց սփածանելիս: 
და განეხუნეს თუალნი ორთა-ნი-ვე და აგრძნეს, რამეთუ შიშუელ იყვნეს. და შეკერეს ფურცელი ლეღჳსა და ქმნეს თავთა თჳსთა გარემოსარტყმელნი. 7 
7 And the eyes of them both were opened, and they knew that they were naked; and they sewed fig leaves together, and made themselves aprons. 
ח. וַיִּשְׁמְעוּ אֶת קוֹל יְהֹוָה אֱלֹהִים מִתְהַלֵּךְ בַּגָּן לְרוּחַ הַיּוֹם וַיִּתְחַבֵּא הָאָדָם וְאִשְׁתּוֹ מִפְּנֵי יְהֹוָה אֱלֹהִים בְּתוֹךְ עֵץ הַגָּן: 
καὶ ἤκουσαν τὴν φωνὴν κυρίου τοῦ θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Αδαμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου κυρίου τοῦ θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου 
8 ܘܲܫܡܲܥܘ ܩܵܠܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܕܲܡܗܲܠܸܟ݂ ܒܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܠܦܵܢܝܹܗ ܕܝܵܘܡܵܐ. ܘܐܸܬܿܛܫܝܼܘ ܐܵܕ݂ܵܡ ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܓ݂ܵܘ ܐܝܼܠܵܢܹ̈ܐ ܕܦܲܪܕܲܝܣܵܐ. 
Et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem, abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in medio ligni paradisi. 
Եւ լուան զձայն զգնալոյ Տեառն Աստուծոյ ի դրախտի անդ ընդ երեկս, եւ թաքեան Ադամ եւ կինն իւր յերեսաց Տեառն Աստուծոյ ի մէջ ծառոց դրախտին: 
და ესმათ ჴმაჲ უფლისა ღმრთისა, მავალისაჲ სამოთხეს შინა, მიმწუხრი და დაიმალნეს ადამ-ცა და ცოლი მისი პირისაგან უფლისა ღმრთისა საშუალ ხესა სამოთხისასა. 8 
8 And they heard the voice of the LORD God walking in the garden in the cool of the day: and Adam and his wife hid themselves from the presence of the LORD God amongst the trees of the garden. 
ט. וַיִּקְרָא יְהֹוָה אֱלֹהִים אֶל הָאָדָם וַיֹּאמֶר לוֹ אַיֶּכָּה: 
καὶ ἐκάλεσεν κύριος ὁ θεὸς τὸν Αδαμ καὶ εἶπεν αὐτῷ Αδαμ ποῦ εἶ 
9 ܘܲܩܪܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܕܲܡ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܐܲܝܟܵܐ ܐܲܢ̄ܬܿ ܐܵܕܲܡ. 
Vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei: “Ubi es?”. 
Եւ կոչեաց Տէր Աստուած զԱդամ, եւ ասէ ցնա. Ո՞ւր ես: 
და უწოდა უფალმან ღმერთმან ადამს და ჰრქუა მას: ადამ: სადა ხარ? 9 
9 And the LORD God called unto Adam, and said unto him, Where art thou? 
י. וַיֹּאמֶר אֶת קֹלְךָ שָׁמַעְתִּי בַּגָּן וָאִירָא כִּי עֵירֹם אָנֹכִי וָאֵחָבֵא: 
καὶ εἶπεν αὐτῷ τὴν φωνήν σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην ὅτι γυμνός εἰμι καὶ ἐκρύβην 
10 ܘܐܸܡܲܪ݂: ܩܵܠܵܟ݂ ܫܸܡܥܹܬܼ ܒܦܲܪܕܲܝܣܵܐ: ܘܲܚܙܹܝܬܼ ܕܥܲܪܛܸܠܵܝ ܐ̄ܢܵܐ: ܘܐܸܬܿܛܫܝܼܬܼ. 
Qui ait: “Vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et abscondi me”. 
Եւ ասէ. Լուայ զձայն քո ի դրախտի աստ եւ երկեայ, քանզի մերկ էի, եւ թաքեայ: 
და მან თქუა: ჴმისა შენისა მესმა, მავალისა შორის სამოთხესა, რამეთუ შიშუელ ვარ და დავიმალე. 10 
10 And he said, I heard thy voice in the garden, and I was afraid, because I was naked; and I hid myself. 
יא. וַיֹּאמֶר מִי הִגִּיד לְךָ כִּי עֵירֹם אָתָּה הֲמִן הָעֵץ אֲשֶׁר צִוִּיתִיךָ לְבִלְתִּי אֲכָל מִמֶּנּוּ אָכָלְתָּ: 
καὶ εἶπεν αὐτῷ τίς ἀνήγγειλέν σοι ὅτι γυμνὸς εἶ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν ἀπ᾽ αὐτοῦ ἔφαγες 
11 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ܡܲܢܘܼ ܚܵܘܝܵܟ݂ ܕܥܲܪܛܸܠܵܝ ܐܲܢ̄ܬܿ: ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܲܦܩܲܕ݂ܬܵܟ݂ ܕܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܡܸܢܹܗ ܐܸܟܲܠܬܿ. 
Cui dixit: “Quis enim indicavit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno, de quo tibi praeceperam, ne comederes, comedisti?”. 
Եւ ասէ ցնա. Ո՞ պատմեաց քեզ թէ մերկ ես. բայց եթէ ի ծառոյն յորմէ պատուիրեցի քեզ անտի եւեթ չուտել, կերա՞ր արդեւք ի նմանէ: 
და ჰრქუა მას უფალმან ღმერთმან: ვინ გითხრა შენ, რამეთუ შიშუელ ხარ? უკუეთუ არა ხისაგან, რომლისა გამცენ შენ მისგან ხოლო არა ჭამაჲ, მისგან სჭამე-ა ? 11 
11 And he said, Who told thee that thou wast naked? Hast thou eaten of the tree, whereof I commanded thee that thou shouldest not eat? 
יב. וַיֹּאמֶר הָאָדָם הָאִשָּׁה אֲשֶׁר נָתַתָּה עִמָּדִי הִוא נָתְנָה לִּי מִן הָעֵץ וָאֹכֵל: 
καὶ εἶπεν ὁ Αδαμ ἡ γυνή ἣν ἔδωκας μετ᾽ ἐμοῦ αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου καὶ ἔφαγον 
12 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܵܕܲܡ: ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ ܕܝܲܗ̄ܒ݂ܬܿ ܥܲܡܝ: ܗܝܼ ܝܸܗ̄ܒܲܬܼ ܠܝܼ ܡ̣ܢ ܐܝܼܠܵܢܵܐ: ܘܐܸܟ݂ܠܹܬܼ. 
Dixitque Adam: “Mulier, quam dedisti sociam mihi, ipsa dedit mihi de ligno, et comedi”. 
Եւ ասէ Ադամ. Կինս զոր ետուր ընդ իս` սա ետ ինձ ի ծառոյ անտի եւ կերայ: 
და თქუა ადამ: დედაკაცი, რომელი მომეც ჩემ თანა, მან მომცა მე ხისაგან და ვჭამე. 12 
12 And the man said, The woman whom thou gavest to be with me, she gave me of the tree, and I did eat. 
יג. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֱלֹהִים לָאִשָּׁה מַה זֹּאת עָשִׂית וַתֹּאמֶר הָאִשָּׁה הַנָּחָשׁ הִשִּׁיאַנִי וָאֹכֵל: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῇ γυναικί τί τοῦτο ἐποίησας καὶ εἶπεν ἡ γυνή ὁ ὄφις ἠπάτησέν με καὶ ἔφαγον 
13 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܡܵܢܵܘ ܗܵܢܵܐ ܕܲܥܒܲܕ݂ܬܿܝ: ܘܐܸܡܪܲܬܼ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܚܸܘܝܵܐ ܐܲܛܥܝܲܢܝ ܘܐܸܟ݂ܠܹܬܼ. 
Et dixit Dominus Deus ad mulierem: “Quid hoc fecisti?”. Quae respondit: “Serpens decepit me, et comedi”. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած ցկինն. Զի՞նչ գործեցեր զայդ: Եւ ասէ կինն. Օձն խաբեաց զիս, եւ կերայ: 
და ჰრქუა უფალმან ღმერთმან დედაკაცსა: რაჲ ვსე ჰყავ? და თქუა დედაკაცმან: გუელმან მაცთუნა მე და ვჭამე. 13 
13 And the LORD God said unto the woman, What is this that thou hast done? And the woman said, The serpent beguiled me, and I did eat. 
יד. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֱלֹהִים אֶל הַנָּחָשׁ כִּי עָשִׂיתָ זֹּאת אָרוּר אַתָּה מִכָּל הַבְּהֵמָה וּמִכֹּל חַיַּת הַשָּׂדֶה עַל גְּחֹנְךָ תֵלֵךְ וְעָפָר תֹּאכַל כָּל יְמֵי חַיֶּיךָ: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῷ ὄφει ὅτι ἐποίησας τοῦτο ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῆς γῆς ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φάγῃ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου 
14 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܚܸܘܝܵܐ: ܥܲܠ ܕܲܥܒܲܕ݂ܬܿ ܗܵܕܹܐ: ܠܝܼܛ ܐܲܢ̄ܬܿ ܡ̣ܢ ܟܠܵܗ ܒܥܝܼܪܵܐ: ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗܿ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܕܕܲܒ݂ܪܵܐ: ܘܥܲܠ ܟܲܪܣܵܟ݂ ܬܗܲܠܸܟ: ܘܥܲܦܪܵܐ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܟܠ ܝܵܘܡܲܝ̈ ܚܲܝܲܝ̈ܟ. 
Et ait Dominus Deus ad serpentem: “Quia fecisti hoc, maledictus es inter omnia pecora et omnes bestias agri! Super pectus tuum gradieris et pulverem comedes cunctis diebus vitae tuae. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած ցօձն. Փոխանակ զի արարեր դու զայն, անիծեալ լիջիր դու յամենայն անասնոց եւ յամենայն գազանաց երկրի. ի վերայ լանջաց եւ`` որովայնի քո գնասցես, եւ հող կերիցես զամենայն աւուրս կենաց քոց: 
და ჰრქუა უფალმან გუელსა: რამეთუ ჰყავ ესე, წყეულ იყავ შენ ყოველთაგან პირუტყუთა და ყოველთაგან მჴეცთა ქუეყანისა ზედათა, მკერდსა ზედა და მუცელსა ხჳდოდი და მიწასა სჭამდე ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა. 14 
14 And the LORD God said unto the serpent, Because thou hast done this, thou art cursed above all cattle, and above every beast of the field; upon thy belly shalt thou go, and dust shalt thou eat all the days of thy life: 
טו. וְאֵיבָה אָשִׁית בֵּינְךָ וּבֵין הָאִשָּׁה וּבֵין זַרְעֲךָ וּבֵין זַרְעָהּ הוּא יְשׁוּפְךָ רֹאשׁ וְאַתָּה תְּשׁוּפֶנּוּ עָקֵב: 
καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σου καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν 
15 ܘܲܒ݂ܥܸܠܕܿܒ݂ܵܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܐܹܣܝܼܡ ܒܲܝܢܲܝܟ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܘܒܹܝܬܼ ܙܲܪܥܵܟ݂ ܠܙܲܪܥܵܗ: ܗܘܼ ܢܕ݂ܘܼܫ ܪܹܫܵܟ: ܘܐܲܢ̄ܬܿ ܬܸܡܚܹܝܘܗܝ ܒܥܸܩܒܹܗ. 
Inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius; ipsum conteret caput tuum, et tu conteres calcaneum eius”. 
Եւ եդից թշնամութիւն ի մէջ քո եւ ի մէջ կնոջդ, եւ ի մէջ զաւակի քո եւ ի մէջ զաւակի դորա. նա սպասեսցէ քում գլխոյ. եւ դու սպասեսցես նորա գարշապարի: 
და მტერობაჲ დავდვა შორის შენსა და შორის დედაკაცისა. და შორის თესლისა შენისა და შორის თესლისა მისისა იგი შენსა უმზირდეს თავსა და შენ უმზირდე მისსა ბრჭალსა. 15 
15 And I will put enmity between thee and the woman, and between thy seed and her seed; it shall bruise thy head, and thou shalt bruise his heel. 
טז. אֶל הָאִשָּׁה אָמַר הַרְבָּה אַרְבֶּה עִצְּבוֹנֵךְ וְהֵרֹנֵךְ בְּעֶצֶב תֵּלְדִי בָנִים וְאֶל אִישֵׁךְ תְּשׁוּקָתֵךְ וְהוּא יִמְשָׁל בָּךְ: 
καὶ τῇ γυναικὶ εἶπεν πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου καὶ αὐτός σου κυριεύσει 
16 ܘܠܲܐܢ̄ܬܿܬܼܵܐ ܐܸܡܲܪ: ܡܲܣܓܵܝܼܘܼ ܐܲܣܓܹܿܐ ܟܹܐܒܲܝ̈ܟܿܝ ܘܒܲܛܢܲܝ̈ܟܿܝ: ܘܲܒ݂ܟܹܐܒܹ̈ܐ ܬܹܐܠܕܿܝܼܢ ܒܢܲܝܵ̈ܐ: ܘܥܲܠ ܒܲܥܠܹܟ݂ܝ ܬܸܬܼܦܢܝܼܢ: ܘܗܘܼ ܢܸܫܬܲܠܲܛ ܒܹܟ݂ܝ. 
Mulieri dixit: “Multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos: in dolore paries filios, et ad virum tuum erit appetitus tuus, ipse autem dominabitur tui”. 
Եւ ցկինն ասէ. Բազմացուցանելով բազմացուցից զտրտմութիւնս քո եւ զհեծութիւնս քո. տրտմութեամբ ծնցես որդիս, եւ առ այր քո դարձ քո, եւ նա տիրեսցէ քեզ: 
და დედაკაცსა მას ჰრქუა: განმრავლებით განვამრავლნე მწუხარებანი შენნი და სულთქუმანი შენნი, მწუხარებით ჰშვნე შვილნი. და ქმრისა შენისა მიმართ იყოს მიქცევაჲ შენი. და იგი გეუფლებოდეს შენ. 16 
16 Unto the woman he said, I will greatly multiply thy sorrow and thy conception; in sorrow thou shalt bring forth children; and thy desire shall be to thy husband, and he shall rule over thee. 
יז. וּלְאָדָם אָמַר כִּי שָׁמַעְתָּ לְקוֹל אִשְׁתֶּךָ וַתֹּאכַל מִן הָעֵץ אֲשֶׁר צִוִּיתִיךָ לֵאמֹר לֹא תֹאכַל מִמֶּנּוּ אֲרוּרָה הָאֲדָמָה בַּעֲבוּרֶךָ בְּעִצָּבוֹן תֹּאכֲלֶנָּה כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ: 
τῷ δὲ Αδαμ εἶπεν ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν ἀπ᾽ αὐτοῦ ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου ἐν λύπαις φάγῃ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου 
17 ܘܠܐܵܕ݂ܵܡ ܐܸܡܲܪ: ܥܲܠ ܕܲܫܡܲܥܬܿ ܒܩܵܠܵܐ ܕܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܟ: ܘܐܸܟܲܠܬܿ ܡ̣ܢ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܲܦܩܲܕܿܬܵܟ݂ ܘܐܸܡܪܹܬܼ ܠܵܟ: ܕܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܡܸܢܹܗ: ܠܝܼܛܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܡܸܛܠܵܬܼܵܟ. ܒܟܹܐܒܹ̈ܐ ܬܹܟ݂ܠܝܼܗ ܟܠ ܝܵܘ̈ܡܲܝ ܚܲܝܲܝ̈ܟ. 
Adae vero dixit: “Quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno, ex quo praeceperam tibi, ne comederes, maledicta humus propter te! In laboribus comedes ex ea cunctis diebus vitae tuae. 
Եւ ցԱդամ ասէ. Փոխանակ զի լուար ձայնի կնոջդ քո, եւ կերար ի ծառոյ անտի յորմէ պատուիրեցի քեզ անտի միայն չուտել, եւ կերար ի նմանէ, `` անիծեալ լիցի երկիր ի գործս քո. տրտմութեամբ կերիցես զնա զամենայն աւուրս կենաց քոց: 
ხოლო ადამს ჰრქუა: რამეთუ ისმინე ჴმაჲ ცოლისა შენისაჲ და სჭამე ხისაგან, რომლისა გამცენ შენ მისი ხოლო არაჭამაჲ, მისგან სჭამე, წყეულ იყავნ ქუეყანა საქმეთა შინა შენთა, მწუხარებით სჭამდე მას ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა. 17 
17 And unto Adam he said, Because thou hast hearkened unto the voice of thy wife, and hast eaten of the tree, of which I commanded thee, saying, Thou shalt not eat of it: cursed is the ground for thy sake; in sorrow shalt thou eat of it all the days of thy life; 
יח. וְקוֹץ וְדַרְדַּר תַּצְמִיחַ לָךְ וְאָכַלְתָּ אֶת עֵשֶׂב הַשָּׂדֶה: 
ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι καὶ φάγῃ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ 
18 ܘܟ݂ܘܼܒܹ̈ܐ ܘܕܲܪܕܿܪܹ̈ܐ ܬܵܘܥܹܐ ܠܵܟ: ܘܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܥܸܣܒܵܐ ܕܚܲܩܠܵܐ. 
Spinas et tribulos germinabit tibi, et comedes herbas terrae; 
Փուշ եւ տատասկ բուսուսցէ քեզ, եւ կերիցես զբանջար վայրի: 
ეკალსა და კუროჲსთავსა აღმოგიცენებდეს შენ და სჭამდე თივასა ველისასა, 18 
18 Thorns also and thistles shall it bring forth to thee; and thou shalt eat the herb of the field; 
יט. בְּזֵעַת אַפֶּיךָ תֹּאכַל לֶחֶם עַד שׁוּבְךָ אֶל הָאֲדָמָה כִּי מִמֶּנָּה לֻקָּחְתָּ כִּי עָפָר אַתָּה וְאֶל עָפָר תָּשׁוּב: 
ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φάγῃ τὸν ἄρτον σου ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς τὴν γῆν ἐξ ἧς ἐλήμφθης ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ 
19 ܘܲܒ݂ܕ݂ܘܼܥܬܼܵܐ ܕܐܲܦܲܝ̈ܟ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܠܲܚܡܵܐ: ܥܕܲܡܵܐ ܕܬܸܗܦܘܿܟ݂ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܢܵܗ ܐܸܬܼܢܣܸܒ݂ܬܿ. ܡܸܛܠ ܕܥܲܦܪܵܐ ܐܲܢ̄ܬܿ: ܘܲܠܥܲܦܪܵܐ ܬܸܗܦܘܿܟ. 
in sudore vultus tui vesceris pane, donec revertaris ad humum, de qua sumptus es, quia pulvis es et in pulverem reverteris”. 
Քրտամբք երեսաց քոց կերիցես զհաց քո, մինչեւ դարձցիս յերկիր ուստի առար. զի հող էիր եւ ի հող դարձցիս: 
ოფლითა პირისა შენისათა სჭამდე პურსა შენსა ვიდრე მიქცევადმდე შენდა მიწად, რომლისაგან მოღებულ იქმენ, რამეთუ მიწაჲ ხარ და მიწად-ცა მიიქცე. 19 
19 In the sweat of thy face shalt thou eat bread, till thou return unto the ground; for out of it wast thou taken: for dust thou art, and unto dust shalt thou return. 
כ. וַיִּקְרָא הָאָדָם שֵׁם אִשְׁתּוֹ חַוָּה כִּי הִוא הָיְתָה אֵם כָּל חָי: 
καὶ ἐκάλεσεν Αδαμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων 
20 ܘܲܩܪܵܐ ܐܵܕ݂ܵܡ ܫܡܵܐ ܕܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܚܵܘܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܗܝܼ ܗܘܵܬܼ ܐܸܡܵܐ ܕܟ݂ܠ ܕܚܲܝ. 
Et vocavit Adam nomen uxoris suae Eva, eo quod mater esset cunctorum viventium. 
Եւ կոչեաց Ադամ զանուն կնոջ իւրոյ Կեանս. զի նա է մայր ամենայն կենդանեաց: 
და უწოდა ადამ სახელი ცოლსა თჳსსა: ცხორებაჲ. რამეთუ იგი არს დედა ყოველთა მაცხორებელთა. 20 
20 And Adam called his wife's name Eve; because she was the mother of all living. 
כא. וַיַּעַשׂ יְהֹוָה אֱלֹהִים לְאָדָם וּלְאִשְׁתּוֹ כָּתְנוֹת עוֹר וַיַּלְבִּשֵׁם: 
καὶ ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Αδαμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς 
21 ܘܲܥܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܕ݂ܵܡ ܘܠܲܐܢ̄ܬܿܬܹܗ ܟܘܼܬܿܝܼܢ̈ܝܵܬܼܵܐ ܕܡܸܫܟܵܐ ܘܐܲܠܒܸܫ ܐܸܢܘܿܢ. 
Fecit quoque Dominus Deus Adae et uxori eius tunicas pelliceas et induit eos. 
Եւ արար Տէր Աստուած Ադամայ եւ կնոջ նորա հանդերձս մաշկեղէնս, եւ զգեցոյց զնոսա: 
და უქმნა უფალმან ღმერთმან ადამს და ცოლსა მისსა სამოსელნი ტყავისანი და შეჰმოსნა მათ. 21 
21 Unto Adam also and to his wife did the LORD God make coats of skins, and clothed them. 
כב. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֱלֹהִים הֵן הָאָדָם הָיָה כְּאַחַד מִמֶּנּוּ לָדַעַת טוֹב וָרָע וְעַתָּה פֶּן יִשְׁלַח יָדוֹ וְלָקַח גַּם מֵעֵץ הַחַיִּים וְאָכַל וָחַי לְעֹלָם: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός ἰδοὺ Αδαμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν καὶ νῦν μήποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα καὶ λάβῃ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα 
22 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܗܵܐ ܐܵܕ݂ܵܡ ܗܘܵܐ ܐܲܝܟ ܚܲܕ݂ ܡܸܢܲܢ: ܠܡܸܕܲܥ ܛܵܒ݂ܬܵܐ ܘܒ݂ܝܼܫܬܵܐ: ܗܵܫܵܐ ܕܲܠܡܵܐ ܢܵܘܫܸܛ ܐܝܼܕܹܗ ܘܢܸܣܲܒ݂ ܐܵܦ ܡ̣ܢ ܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ ܘܢܹܐܟ݂ܘܿܠ ܘܢܸܚܹܐ ܠܥܵܠܲܡ. 
Et ait Dominus Deus: “Ecce homo factus est quasi unus ex nobis, ut sciat bonum et malum; nunc ergo, ne mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et comedat et vivat in aeternum!”. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած. Ահա Ադամ եղեւ իբրեւ զմի ի մէնջ` գիտել զբարի եւ զչար. եւ արդ գուցէ ձգիցէ զձեռն եւ առնուցու ի ծառոյն կենաց, ուտիցէ եւ կեցցէ յաւիտեան: 
და თქუა უფალმან ღმერთმან: აჰა, ადამ იქმნა, ვითარცა ერთი ჩუენგანი, მეცნიერ კეთილისა და ბოროტისა. და აწ ნუ-სა-და მიყოს ჴელი თჳსი და მოიღოს ხისაგან ცხორებისა, და ჭამოს და ცხონდეს უკუნისამდე. 22 
22 And the LORD God said, Behold, the man is become as one of us, to know good and evil: and now, lest he put forth his hand, and take also of the tree of life, and eat, and live for ever: 
כג. וַיְשַׁלְּחֵהוּ יְהֹוָה אֱלֹהִים מִגַּן עֵדֶן לַעֲבֹד אֶת הָאֲדָמָה אֲשֶׁר לֻקַּח מִשָּׁם: 
καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν κύριος ὁ θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν ἐξ ἧς ἐλήμφθη 
23 ܘܫܲܕܿܪܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܕܲܥܕܸܢ: ܠܡܸܦܠܲܚ ܐܲܪܥܵܐ ܕܐܸܬܼܢܣܸܒ݂ ܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ. 
Emisit eum Dominus Deus de paradiso Eden, ut operaretur humum, de qua sumptus est. 
Եւ եհան արձակեաց զնա Տէր Աստուած ի դրախտէ անտի փափկութեան` գործել զերկիր ուստի առաւ: 
და განავლინა იგი უფალმან ღმერთმან სამოთხისაგან საშუებელისა საქმედ ქუეყანისა, რომლისაგან მოღებულ იქმნა. 23 
23 Therefore the LORD God sent him forth from the garden of Eden, to till the ground from whence he was taken. 
כד. וַיְגָרֶשׁ אֶת הָאָדָם וַיַּשְׁכֵּן מִקֶּדֶם לְגַן עֵדֶן אֶת הַכְּרֻבִים וְאֵת לַהַט הַחֶרֶב הַמִּתְהַפֶּכֶת לִשְׁמֹר אֶת דֶּרֶךְ עֵץ הַחַיִּים: 
καὶ ἐξέβαλεν τὸν Αδαμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξεν τὰ χερουβιμ καὶ τὴν φλογίνην ῥομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς 
24 ܘܐܲܦܩܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܘܐܲܟ݂ܪܸܟ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܵܚܲܝ̈ ܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܟܪܘܼܒ݂ܵܐ: ܘܲܫܢܵܢܵܐ ܕܚܲܪܒܵܐ: ܕܡܸܬܼܗܲܦܟ݂ܵܐ ܠܡܸܛܲܪ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܝܼܠܵܢܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ . 
Eiecitque hominem et collocavit ad orientem paradisi Eden cherubim et flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae. 
Եւ եհան զԱդամ, եւ բնակեցոյց յանդիման դրախտին փափկութեան. եւ հրամայեաց քերոբէից եւ բոցեղէն սրոյ`` շուրջանակաւ պահել զճանապարհս ծառոյն կենաց: 
და განჴადა ადამ და დაამკჳდრა იგი წინაშე საშუებელსა სამოთხისასა ღა დააწესა ქერობინი და მოტყინარე მახჳლი იქცევისი დაცვად გზასა ხისა ცხორებისასა. 24 
24 So he drove out the man; and he placed at the east of the garden of Eden Cherubims, and a flaming sword which turned every way, to keep the way of the tree of life. 
ד 
Δʹ 
ܩܦܠܐܘܢ ܕ 
Cap. 4 
ԳԼ. Դ 
4 თავი მეოთხე 
א. וְהָאָדָם יָדַע אֶת חַוָּה אִשְׁתּוֹ וַתַּהַר וַתֵּלֶד אֶת קַיִן וַתֹּאמֶר קָנִיתִי אִישׁ אֶת יְהֹוָה: 
Αδαμ δὲ ἔγνω Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν τὸν Καιν καὶ εἶπεν ἐκτησάμην ἄνθρωπον διὰ τοῦ θεοῦ 
1 ܘܐܵܕ݂ܵܡ ܚܟܲܡ ܠܚܵܘܵܐ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ: ܘܒܸܛܢܲܬܼ ܘܝܸܠܕܲܬܼ ܠܩܵܐܹܝܢ: ܘܐܸܡܪܲܬܼ ܩܢܲܝܬ ܓܲܒ݂ܪܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ. 
Adam vero cognovit Evam uxo rem suam, quae concepit et peperit Cain dicens: “Acquisivi virum per Dominum”. 
Եմուտ Ադամ առ Եւայ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ զԿային. եւ ասէ. Ստացայ մարդ Աստուծով: 
ხოლო ადამ იცნა ევაჲ ცოლი თჳსი. და მიდგომილმან შვა კაინ. და თქუა: მოვიგეთ კაცი ღმრთისა მიერ. 1 
1 And Adam knew Eve his wife; and she conceived, and bare Cain, and said, I have gotten a man from the LORD. 
ב. וַתֹּסֶף לָלֶדֶת אֶת אָחִיו אֶת הָבֶל וַיְהִי הֶבֶל רֹעֵה צֹאן וְקַיִן הָיָה עֹבֵד אֲדָמָה: 
καὶ προσέθηκεν τεκεῖν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν Αβελ καὶ ἐγένετο Αβελ ποιμὴν προβάτων Καιν δὲ ἦν ἐργαζόμενος τὴν γῆν 
2 ܘܐܵܘܣܦܲܬ̤ ܠܡܹܐܠܲܕ݂ ܠܐܲܚܘܼܗܝ ܗܵܒܹܝܠ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܗܵܒܹܝܠ ܪܵܥܹܐ ܥܵܢܵ̈ܐ: ܘܩܵܐܹܝܢ ܗܘ̤ܵܐ ܦܵܠܲܚ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Rursusque peperit fratrem eius Abel. Et fuit Abel pastor ovium et Cain agricola. 
Եւ յաւել ծնանել զեղբայր նորա զՀաբէլ. եւ եղեւ Հաբէլ հովիւ խաշանց, եւ Կային գործէր զերկիր: 
და შესძინა შობად ძმაჲ მისი აბელ და იქმნა იგი მწყემს ცხოვართა; ხოლო კაინ - მშრომელ ქუეყანისა. 2 
2 And she again bare his brother Abel. And Abel was a keeper of sheep, but Cain was a tiller of the ground. 
ג. וַיְהִי מִקֵּץ יָמִים וַיָּבֵא קַיִן מִפְּרִי הָאֲדָמָה מִנְחָה לַיהֹוָה: 
καὶ ἐγένετο μεθ᾽ ἡμέρας ἤνεγκεν Καιν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς θυσίαν τῷ κυρίῳ 
3 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܝܵܘ̈ܡܵܬܼܵܐ: ܘܐܲܝܬܿܝܼ ܩܵܐܹܝܢ ܡ̣ܢ ܦܹܐܪܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܹܗ ܩܘܼܪܒܵܢܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ. 
Factum est autem post aliquot dies ut offerret Cain de fructibus agri munus Domino. 
Եւ եղեւ յետ աւուրց եբեր Կային ի պտղոյ երկրի պատարագ Աստուծոյ: 
და იყო შემდგომად დღეთა მოართუა კაინ ნაყოფთაგან ქუეყანისათა მსხუერპლი უფალსა. 3 
3 And in process of time it came to pass, that Cain brought of the fruit of the ground an offering unto the LORD. 
ד. וְהֶבֶל הֵבִיא גַם הוּא מִבְּכֹרוֹת צֹאנוֹ וּמֵחֶלְבֵהֶן וַיִּשַׁע יְהֹוָה אֶל הֶבֶל וְאֶל מִנְחָתוֹ: 
καὶ Αβελ ἤνεγκεν καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν καὶ ἐπεῖδεν ὁ θεὸς ἐπὶ Αβελ καὶ ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ 
4 ܘܗܵܒܹܝܠ ܐܲܝܬܿܝܼ ܐܵܦ ܗܘܼ ܡ̣ܢ ܒܘܼܟ݂ܪܵܐ ܕܥܵܢܹ̈ܗ: ܘܡ̣ܢ ܫܲܡܝܼܢܲܝ̈ܗܘܿܢ: ܘܐܸܨܛܒ݂ܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܒܗܵܒܹܝܠ ܘܲܒ݂ܩܘܼܪܒܵܢܹܗ. 
Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum. Et respexit Dominus ad Abel et ad munus eius, 
Ած եւ Հաբէլ յանդրանկաց խաշանց իւրոց եւ ի պարարտաց նոցա. եւ հայեցաւ Աստուած ի Հաբէլ եւ ի պատարագս նորա: 
და აბელ მოართუა მან-ცა პირმშოთაგან ცხოვართა მისთასა და ცმელთაგან. და მოიხილა ღმერთმან აბელს ზედა და ძღუენთა მისთა ზედა. 4 
4 And Abel, he also brought of the firstlings of his flock and of the fat thereof. And the LORD had respect unto Abel and to his offering: 
ה. וְאֶל קַיִן וְאֶל מִנְחָתוֹ לֹא שָׁעָה וַיִּחַר לְקַיִן מְאֹד וַיִּפְּלוּ פָּנָיו: 
ἐπὶ δὲ Καιν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχεν καὶ ἐλύπησεν τὸν Καιν λίαν καὶ συνέπεσεν τῷ προσώπῳ 
5 ܘܲܒ݂ܩܵܐܹܝܢ ܘܲܒ݂ܩܘܼܪܒܵܢܹܗ ܠܵܐ ܐܸܨܛܒ݂ܝܼ: ܘܐܸܬܼܒܐܸܫ ܠܩܵܐܹܝܢ ܛܵܒ݂: ܘܐܸܬܼܟܡܲܪ ܐܲܦܵܘ̈ܗܝ. 
ad Cain vero et ad munus illius non respexit. Iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus eius. 
Եւ ի Կային եւ ի զոհս նորա ոչ նայեցաւ. եւ տրտմեցաւ Կային յոյժ, եւ խոնարհեցան անկան երեսք իւր: 
ხოლო კაინს ზედა და მსხუერპლთა მისთა ზედა არა მიიხილა. და შეწუხნა კაინ ფრიად. და შეიჭუვნა პირი მისი. 5 
5 But unto Cain and to his offering he had not respect. And Cain was very wroth, and his countenance fell. 
ו. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל קָיִן לָמָּה חָרָה לָךְ וְלָמָּה נָפְלוּ פָנֶיךָ: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Καιν ἵνα τί περίλυπος ἐγένου καὶ ἵνα τί συνέπεσεν τὸ πρόσωπόν σου 
6 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܠܩܵܐܹܝܢ: ܠܡܵܢܵܐ ܐܸܬܼܒܐܸܫ ܠܵܟ݂ ܘܲܠܡܵܢܵܐ ܐܸܬܼܟܡܲܪ ܐܲܦܲܝ̈ܟ. 
Dixitque Dominus ad eum: “Quare iratus es, et cur concidit facies tua? 
Եւ ասէ Տէր Աստուած ցԿային. Ընդէ՞ր տրտմեցար, եւ ընդէ՞ր խոնարհեցան անկան երեսք քո: 
და ჰრქუა უფალმან ღმერთმან კაინს: რათა რად შეიჭუვინ პირი შენი, არცა მართლიად შემოწირე. 6 
6 And the LORD said unto Cain, Why art thou wroth? and why is thy countenance fallen? 
ז. הֲלוֹא אִם תֵּיטִיב שְׂאֵת וְאִם לֹא תֵיטִיב לַפֶּתַח חַטָּאת רֹבֵץ וְאֵלֶיךָ תְּשׁוּקָתוֹ וְאַתָּה תִּמְשָׁל בּוֹ: 
οὐκ ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς ἥμαρτες ἡσύχασον πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ 
7 ܗܵܐ ܐܸܢ ܬܸܫܦܲܪ ܩܲܒܿܠܹܬܼ: ܘܐܸܢ ܠܵܐ ܬܸܫܦܲܪ: ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܚܛܵܗܵܐ ܪܒ݂ܝܼܥ: ܐܲܢ̄ܬܿ ܬܸܬܼܦܢܹܐ ܠܘܵܬܹܗ: ܘܗܘܼ ܢܸܫܬܲܠܲܛ ܒܵܟ. 
Nonne si bene egeris, vultum attolles? Sin autem male, in foribus peccatum insidiabitur, et ad te erit appetitus eius, tu autem dominaberis illius”. 
Ո՞չ ապաքէն եթէ ուղիղ մատուցանես, եւ ուղիղ ոչ բաժանես` մեղար. լուռ լեր, առ քեզ լիցի դարձ`` նորա, եւ դու տիրեսցես նմա: 
ხოლო მართლიად არა განჰყავ, სცოდე დაყუდენ. შენდამი მიქცევაჲ მისი ღა შენ ჰმთავრობდი მას. 7 
7 If thou doest well, shalt thou not be accepted? and if thou doest not well, sin lieth at the door. And unto thee shall be his desire, and thou shalt rule over him. 
ח. וַיֹּאמֶר קַיִן אֶל הֶבֶל אָחִיו וַיְהִי בִּהְיוֹתָם בַּשָּׂדֶה וַיָּקָם קַיִן אֶל הֶבֶל אָחִיו וַיַּהַרְגֵהוּ: 
καὶ εἶπεν Καιν πρὸς Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐν τῷ πεδίῳ καὶ ἀνέστη Καιν ἐπὶ Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν 
8 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܩܵܐܹܝܢ ܠܗܵܒܹܝܠ ܐܲܚܘܼܗܝ: ܢܸܪܕܹܐ ܠܲܦܩܲܥܬܼܵܐ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܟܲܕ݂ ܗܸܢܘܿܢ ܒܚܲܩܠܵܐ: ܩܵܡ ܩܵܐܹܝܢ ܥܲܠ ܐܲܚܘܼܗܝ ܗܵܒܹܝܠ ܘܩܲܛܠܹܗ. 
Dixitque Cain ad Abel fratrem suum: “Egrediamur foras”. Cumque essent in agro, consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum. 
Եւ ասէ Կային ցՀաբէլ եղբայր իւր. Եկ երթիցուք ի դաշտ``. եւ եղեւ իբրեւ չոգան ի դաշտ անդր, յարեաւ Կային ի վերայ Հաբելի եղբօր իւրոյ եւ սպան զնա: 
და თქუა კაინ აბელის მიმართ, ძმისა თჳსისა: განვიდეთ ზოგად ველად. და იყო, ყოფასა მათსა ველს, აღდგა კაინ აბელის ზედა, ძმისა თჳსისა, და მოკლა იგი. 8 
8 And Cain talked with Abel his brother: and it came to pass, when they were in the field, that Cain rose up against Abel his brother, and slew him. 
ט. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל קַיִן אֵי הֶבֶל אָחִיךָ וַיֹּאמֶר לֹא יָדַעְתִּי הֲשֹׁמֵר אָחִי אָנֹכִי: 
καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Καιν ποῦ ἐστιν Αβελ ὁ ἀδελφός σου ὁ δὲ εἶπεν οὐ γινώσκω μὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μού εἰμι ἐγώ 
9 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܠܩܵܐܹܝܢ: ܐܲܝܟܵܘ ܗܵܒܹܝܠ ܐܲܚܘܼܟ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܕܠܵܐ ܝܵܕܲܥ ܐ̄ܢܵܐ: ܢܵܛܘܿܪܹܗ ܐ̄ܢܵܐ ܓܹܝܪ ܕܐܲܚܲܝ. 
Et ait Dominus ad Cain: “Ubi est Abel frater tuus?”. Qui respondit: “Nescio. Num custos fratris mei sum ego?”. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած ցԿային. Ո՞ւր է Հաբէլ եղբայր քո: Եւ նա ասէ. չգիտեմ. միթէ պահապա՞ն իցեմ եղբօրն իմոյ: 
და თქუა უფალმან ღმერთმან კაინის მიმართ: სადა არს აბელ, ძმაჲ შენი? და თქუა: არა უწყი, ნუ მცველი ძმისა ჩემისა ვარ მე? 9 
9 And the LORD said unto Cain, Where is Abel thy brother? And he said, I know not: Am I my brother's keeper? 
י. וַיֹּאמֶר מֶה עָשִׂיתָ קוֹל דְּמֵי אָחִיךָ צֹעֲקִים אֵלַי מִן הָאֲדָמָה: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός τί ἐποίησας φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς 
10 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ܡܵܢܵܐ ܥܒܲܕ݂ܬܿ: ܩܵܠܵܐ ܕܲܕ݂ܡܹܗ ܕܐܲܚܘܼܟ ܓܵܥܹܐ ܠܘܵܬܼܝ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ. 
Dixitque ad eum: “Quid fecisti? Vox sanguinis fratris tui clamat ad me de agro. 
Եւ ասէ Աստուած. Զի՞նչ գործեցեր զայդ. գոչումն արեան եղբօր քո բողոքէ առ իս յերկրէ: 
და თქუა ღმერთმან: რაჲ ესე ჰყავ? ჴმაჲ სისხლისა ძმისა შენისა ღაღადებს ჩუენ-და-მო ქუეყანით. 10 
10 And he said, What hast thou done? the voice of thy brother's blood crieth unto me from the ground. 
יא. וְעַתָּה אָרוּר אָתָּה מִן הָאֲדָמָה אֲשֶׁר פָּצְתָה אֶת פִּיהָ לָקַחַת אֶת דְּמֵי אָחִיךָ מִיָּדֶךָ: 
καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς ἣ ἔχανεν τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου 
11 ܡܸܟܹܝܠ ܠܝܼܛ ܐܲܢ̄ܬܿ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ: ܕܦܸܬܼܚܲܬܼ ܦܘܼܡܵܗ ܘܩܲܒܿܠܲܬܼ ܕܡܹܗ ܕܐܲܚܘܼܟ ܡ̣ܢ ܐܝܼܕܲܝ̈ܟ. 
Nunc igitur maledictus eris procul ab agro, qui aperuit os suum et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua! 
Եւ արդ անիծեալ լիջիր դու ի վերայ երկրի, որ եբաց զբերան իւր ընդունել զարիւն եղբօր քո ի ձեռաց քոց: 
და აწ წყეულ იყავ შენ ქუეყანისაგან, რომელმან განაღო პირი თჳსი შეწყნარებად სისხლისა ძმისა შენისასა ჴელისაგან შენისა. 11 
11 And now art thou cursed from the earth, which hath opened her mouth to receive thy brother's blood from thy hand; 
יב. כִּי תַעֲבֹד אֶת הָאֲדָמָה לֹא תֹסֵף תֵּת כֹּחָהּ לָךְ נָע וָנָד תִּהְיֶה בָאָרֶץ: 
ὅτι ἐργᾷ τὴν γῆν καὶ οὐ προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς 
12 ܟܲܕ݂ ܬܸܦܠܘܿܚ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܠܵܐ ܬܵܘܣܸܦ ܕܬܸܬܸܿܠ ܠܵܟ݂ ܚܲܝܠܵܗ: ܙܵܐܲܥ ܘܢܵܐܸܕ ܬܸܗܘܹܐ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Cum operatus fueris eum, amplius non dabit tibi fructus suos; vagus et profugus eris super terram”. 
Զի գործեսցես զերկիր, եւ ոչ յաւելցէ տալ քեզ զզօրութիւն իւր. երերեալ եւ տատանեալ եղիցես ի վերայ երկրի: 
რამეთუ ჰშურებოდი ქუეყანასა და არა შესძინოს ძალი თჳსი მოცემად შენდა, იწროებით და ძრწოლით იყო ქუეყანასა ზედა. 12 
12 When thou tillest the ground, it shall not henceforth yield unto thee her strength; a fugitive and a vagabond shalt thou be in the earth. 
יג. וַיֹּאמֶר קַיִן אֶל יְהֹוָה גָּדוֹל עֲוֹנִי מִנְּשׂוֹא: 
καὶ εἶπεν Καιν πρὸς τὸν κύριον μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναί με 
13 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܩܵܐܹܝܢ ܪܲܒܵܐ ܗ̄ܝܼ ܣܲܟ݂ܠܘܼܬܼܝ ܡ̣ܢ ܕܲܠܡܸܫܒܲܩ. 
Dixitque Cain ad Dominum: “Maior est poena mea quam ut portem eam. 
Եւ ասէ Կային ցՏէր Աստուած. Մեծ է պատիժ իմ քան զթողուլդ զիս: 
და თქუა კაინ უფლისა მიმართ ღმრთისაჲ: უფროჲს არს ცოდვაჲ ჩემი მოტევებისა ჩემისა. 13 
13 And Cain said unto the LORD, My punishment is greater than I can bear. 
יד. הֵן גֵּרַשְׁתָּ אֹתִי הַיּוֹם מֵעַל פְּנֵי הָאֲדָמָה וּמִפָּנֶיךָ אֶסָּתֵר וְהָיִיתִי נָע וָנָד בָּאָרֶץ וְהָיָה כָל מֹצְאִי יַהַרְגֵנִי: 
εἰ ἐκβάλλεις με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἔσται πᾶς ὁ εὑρίσκων με ἀποκτενεῖ με 
14 ܗܵܐ ܐܲܦܸܩܬܵܢܝ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܐܸܬܿܛܫܹܐ: ܘܐܸܗܘܹܐ ܙܵܐܲܥ ܘܢܵܐܸܕ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܘܟ݂ܠ ܡܿܢ ܕܢܸܫܟܿܚܲܢܝ ܢܸܩܛܠܲܢܝ. 
Ecce eicis me hodie a facie agri, et a facie tua abscondar et ero vagus et profugus in terra; omnis igitur, qui invenerit me, occidet me”. 
Եթէ հանես`` զիս այսօր յերեսաց երկրէ, եւ յերեսաց քոց թաքեայց. եւ լինիցիմ երերեալ եւ տատանեալ յերկրի, եւ եղիցի ամենայն որ գտանիցէ զիս` սպանցէ զիս: 
და უკუეთუ განმაძებ მე დღეს, პირისაგან ქუეყანისა და პირისაგან შენისა დავიმალო და იყოს, ყოველმან მპოვნელმან ჩემმან მომკლას მე. 14 
14 Behold, thou hast driven me out this day from the face of the earth; and from thy face shall I be hid; and I shall be a fugitive and a vagabond in the earth; and it shall come to pass, that every one that findeth me shall slay me. 
טו. וַיֹּאמֶר לוֹ יְהֹוָה לָכֵן כָּל הֹרֵג קַיִן שִׁבְעָתַיִם יֻקָּם וַיָּשֶׂם יְהֹוָה לְקַיִן אוֹת לְבִלְתִּי הַכּוֹת אֹתוֹ כָּל מֹצְאוֹ: 
καὶ εἶπεν αὐτῷ κύριος ὁ θεός οὐχ οὕτως πᾶς ὁ ἀποκτείνας Καιν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει καὶ ἔθετο κύριος ὁ θεὸς σημεῖον τῷ Καιν τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν 
15 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ܠܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ ܟܠ ܩܵܛܘܿܠܵܐ ܕܩܵܐܹܝܢ ܚܲܕ݂ ܒܫܲܒ݂ܥܵܐ ܢܸܬܼܦܪܲܥ ܘܣܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܵܬܼܵܐ ܒܩܵܐܹܝܢ: ܕܠܵܐ ܢܸܩܛܠܝܼܘܗܝ ܟܠ ܡܿܢ ܕܡܸܫܟܲܚ ܠܹܗ. 
Dixitque ei Dominus: “Nequaquam ita fiet, sed omnis qui occiderit Cain, septuplum punietur!”. Posuitque Dominus Cain signum, ut non eum interficeret omnis qui invenisset eum. 
Եւ ասէ ցնա Տէր Աստուած. Ոչ այդպէս. ամենայն որ սպանանէ զԿային, եւթն վրէժս լուծցէ: Եւ եդ Տէր Աստուած նշան ի Կային` չսպանանել զնա ամենայնի որ գտանիցէ զնա: 
და ჰრქუა მას უფალმან ღმერთმან: არა ეგრეთ ყოველმან მომკლველმან კაინისმან შჳდნი შურის-ძიებანი დაჴსნნეს. და დასდვა უფალმან ღმერთმან სასწაული კაინს არა მოკლვად მისა ყოვლისაგან მპოვნელისა მისისა. 15 
15 And the LORD said unto him, Therefore whosoever slayeth Cain, vengeance shall be taken on him sevenfold. And the LORD set a mark upon Cain, lest any finding him should kill him. 
טז. וַיֵּצֵא קַיִן מִלִּפְנֵי יְהֹוָה וַיֵּשֶׁב בְּאֶרֶץ נוֹד קִדְמַת עֵדֶן: 
ἐξῆλθεν δὲ Καιν ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναιδ κατέναντι Εδεμ 
16 ܘܲܢܦܲܩ ܩܵܐܹܝܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ: ܘܝܼܬܸܒ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܢܘܿܕ݂: ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܚܵܗܿ ܕܲܥܕܸܢ. 
Egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra Nod ad orientalem plagam Eden. 
Եւ ել Կային յերեսաց Աստուծոյ, եւ բնակեցաւ յերկրին Նայիդ յանդիման Եդեմայ: 
და გამოვიდა კაინ პირისაგან ღმრთისა და დაემკჳდრა ქუეყანასა ნაიდს წინაშე ედემისა. 16 
16 And Cain went out from the presence of the LORD, and dwelt in the land of Nod, on the east of Eden. 
יז. וַיֵּדַע קַיִן אֶת אִשְׁתּוֹ וַתַּהַר וַתֵּלֶד אֶת חֲנוֹךְ וַיְהִי בֹּנֶה עִיר וַיִּקְרָא שֵׁם הָעִיר כְּשֵׁם בְּנוֹ חֲנוֹךְ: 
καὶ ἔγνω Καιν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν τὸν Ενωχ καὶ ἦν οἰκοδομῶν πόλιν καὶ ἐπωνόμασεν τὴν πόλιν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ενωχ 
17 ܘܲܚܟܲܡ ܩܵܐܹܝܢ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ: ܘܒܸܛܢܲܬܼ ܘܝܸܠܕܲܬܼ ܠܲܚܢܘܿܟ: ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܒܵܢܹܐ ܩܪܝܼܬܼܵܐ: ܘܲܩܪܵܐ ܫܡܵܗ ܕܲܩܪܝܼܬܼܵܐ ܥܲܠ ܫܸܡ ܒܪܹܗ ܚܢܘܿܟ. 
Cognovit autem Cain uxorem suam, quae concepit et peperit Henoch. Et aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Henoch. 
Եմուտ Կային առ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ զԵնովք. եւ շինէր քաղաք, եւ դնէր անուն քաղաքին յանուն որդւոյ իւրոյ Ենովքայ: 
და იცნა კაინ ცოლი თჳსი. და მუცლად-მღებელმან შვა ენოს. და აღაშენა ქალაქი და უწოდა სახელად ძისა თჳსისა ენოს. 17 
17 And Cain knew his wife; and she conceived, and bare Enoch: and he builded a city, and called the name of the city, after the name of his son, Enoch. 
יח. וַיִּוָּלֵד לַחֲנוֹךְ אֶת עִירָד וְעִירָד יָלַד אֶת מְחוּיָאֵל וּמְחִיָּיאֵל יָלַד אֶת מְתוּשָׁאֵל וּמְתוּשָׁאֵל יָלַד אֶת לָמֶךְ: 
ἐγενήθη δὲ τῷ Ενωχ Γαιδαδ καὶ Γαιδαδ ἐγέννησεν τὸν Μαιηλ καὶ Μαιηλ ἐγέννησεν τὸν Μαθουσαλα καὶ Μαθουσαλα ἐγέννησεν τὸν Λαμεχ 
18 ܘܐܸܬܼܝܼܠܸܕ݂ ܠܲܚܢܘܿܟ ܥܝܹܕ݂ܵܪ: ܘܥܝܹܕ݂ܵܪ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܲܡܚܘܼܐܹܝܠ: ܘܲܡܚܘܼܐܝܹܠ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܡܲܬܿܘܼܫܝܹܠ: ܘܡܲܬܿܘܼܫܝܹܠ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܠܲܡܲܟ. 
Porro Henoch genuit Irad, et Irad genuit Maviael, et Maviael genuit Mathusael, et Mathusael genuit Lamech. 
Եւ եղեւ որդի Ենովքայ Գայերիդադ, եւ Գայերիդադ ծնաւ զՄայիէլ, եւ Մայիէլ ծնաւ զՄաթուսաղա, եւ Մաթուսաղա ծնաւ զՂամէք: 
ხოლო შვა ენოს ღაიდად. და ღაიდად შვა მალელელ და მალელელ შვა მათუსალა. და მათუსალა შვა ლამექ. 18 
18 And unto Enoch was born Irad: and Irad begat Mehujael: and Mehujael begat Methusael: and Methusael begat Lamech. 
יט. וַיִּקַּח לוֹ לֶמֶךְ שְׁתֵּי נָשִׁים שֵׁם הָאַחַת עָדָה וְשֵׁם הַשֵּׁנִית צִלָּה: 
καὶ ἔλαβεν ἑαυτῷ Λαμεχ δύο γυναῖκας ὄνομα τῇ μιᾷ Αδα καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Σελλα 
19 ܘܠܲܡܲܟ ܢܣܲܒ݂ ܠܹܗ ܬܲܪܬܹܝܢ ܢܸܫܝܼ̈ܢ: ܫܡܵܗ ܕܲܚܕ݂ܵܐ ܥܲܕܵܐ: ܘܲܫܡܵܗ ܕܐ̄ܚܪܹܬܼܵܐ ܨܲܠܵܐ. 
Qui accepit uxores duas: nomen uni Ada et nomen alteri Sella. 
Եւ առ իւր Ղամէք երկուս կանայս. անուն միումն Ադդա, եւ անուն երկրորդին Սէլլա: 
და მოიყვანა ლამექ თავისა თჳსისა ორ ცოლ. სახელი ერთისა - ადა და სახელი მეორისა - სელა. 19 
19 And Lamech took unto him two wives: the name of the one was Adah, and the name of the other Zillah. 
כ. וַתֵּלֶד עָדָה אֶת יָבָל הוּא הָיָה אֲבִי ישֵׁב אֹהֶל וּמִקְנֶה: 
καὶ ἔτεκεν Αδα τὸν Ιωβελ οὗτος ἦν ὁ πατὴρ οἰκούντων ἐν σκηναῖς κτηνοτρόφων 
20 ܘܝܸܠܕܲܬܼ ܥܲܕܵܐ ܠܝܵܒ݂ܵܠ: ܗܘ̤ ܗܘ̤ܵܐ ܐܵܒ݂ܵܐ ܠܥܲܡܪ̈ܲܝ ܡܲܫܟܢܵܐ: ܘܩܲܢܝܲܝ̈ ܩܸܢܝܵܢܵܐ. 
Genuitque Ada Iabel, qui fuit pater habitantium in tentoriis atque pastorum. 
Եւ ծնաւ Ադդա զՅովբէլ. նա է հայր այնոցիկ որ բնակեալ են ի վրանս խաշնարածաց: 
და შვა ადა იობელ. ესე იყო მამაჲ მკჳდრთა კარვებისათა, საცხოვართმზრდელთა. 20 
20 And Adah bare Jabal: he was the father of such as dwell in tents, and of such as have cattle. 
כא. וְשֵׁם אָחִיו יוּבָל הוּא הָיָה אֲבִי כָּל תֹּפֵשׂ כִּנּוֹר וְעוּגָב: 
καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ιουβαλ οὗτος ἦν ὁ καταδείξας ψαλτήριον καὶ κιθάραν 
21 ܘܲܫܡܵܐ ܕܐܲܚܘܼܗܝ ܝܼܘܼܒܵܠ: ܗܘ̤ ܗܘ̤ܵܐ ܐܵܒ݂ܵܐ ܠܟ݂ܠ ܕܐܲܚܝܼܕ݂ ܩܝܼܬܼܵܪܵܐ ܘܟܸܢܵܪܵܐ. 
Et nomen fratris eius Iubal; ipse fuit pater omnium canentium cithara et organo. 
Եւ անուն եղբօր նորա Յովբաղ. նա է հայր որ եցոյց զերգս եւ զքնարս: 
და სახელი ძმისა მისისა იობალ. ესე იყო გამომაჩინებელ საფსალმონისა და ებნისა. 21 
21 And his brother's name was Jubal: he was the father of all such as handle the harp and organ. 
כב. וְצִלָּה גַם הִוא יָלְדָה אֶת תּוּבַל קַיִן לֹטֵשׁ כָּל חֹרֵשׁ נְחשֶׁת וּבַרְזֶל וַאֲחוֹת תּוּבַל קַיִן נַעֲמָה: 
Σελλα δὲ ἔτεκεν καὶ αὐτὴ τὸν Θοβελ καὶ ἦν σφυροκόπος χαλκεὺς χαλκοῦ καὶ σιδήρου ἀδελφὴ δὲ Θοβελ Νοεμα 
22 ܘܨܲܠܵܐ ܐܵܦ ܗܝܼ ܝܸܠܕܲܬܼ ܠܬܼܘܼܒܲܩܠܝܼܢ ܐܘܼܡܵܢ ܒܟ݂ܠ ܥܒ݂ܵܕ݂ ܕܲܢܚܵܫܵܐ ܘܲܕ݂ܦܲܪܙܠܵܐ: ܘܚܵܬܹܗ ܕܬܼܘܼܒܲܩܠܝܼܢ ܢܲܥܡܵܐ. 
Sella quoque genuit Tubalcain, qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri. Soror vero Tubalcain Noema. 
Եւ Սէլլա ծնաւ զԹովբէլ, եւ էր ճարտարապետ դարբին` պղնձոյ եւ երկաթոյ. եւ քոյր Թովբելայ Նոյեմա: 
ხოლო სელა შვა. მან-ცა თობალ და იყო კუერით ხუროჲ, მჭედელი რვალისა და რკინისა, ხოლო დაჲ თობელისი - ნოემა. 22 
22 And Zillah, she also bare Tubalcain, an instructer of every artificer in brass and iron: and the sister of Tubalcain was Naamah. 
כג. וַיֹּאמֶר לֶמֶךְ לְנָשָׁיו עָדָה וְצִלָּה שְׁמַעַן קוֹלִי נְשֵׁי לֶמֶךְ הַאֲזֵנָּה אִמְרָתִי כִּי אִישׁ הָרַגְתִּי לְפִצְעִי וְיֶלֶד לְחַבֻּרָתִי: 
εἶπεν δὲ Λαμεχ ταῖς ἑαυτοῦ γυναιξίν Αδα καὶ Σελλα ἀκούσατέ μου τῆς φωνῆς γυναῖκες Λαμεχ ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα ἐμοί 
23 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܲܡܲܟ ܠܢܸܫܵܘ̈ܗܝ ܥܲܕܵܐ ܘܨܲܠܵܐ: ܫܡܲܥܲܝܢ ܩܵܠܝ ܢܸܫܲܝ̈ ܠܲܡܲܟ: ܨܘܼܬܹܝܢ ܠܡܹܐܡܲܪܝ: ܡܸܛܠ ܕܓܲܒ݂ܪܵܐ ܩܸܛܠܹܬܼ ܒܨܘܼܠܦܵܬܼܝ: ܘܛܲܠܝܵܐ ܒܫܘܼܩܦܲܝ̈. 
Dixitque Lamech uxoribus suis: “Ada et Sella, audite vocem meam; uxores Lamech, auscultate sermonem meum: occidi virum pro vulnere meo et adulescentulum pro livore meo; 
Եւ ասէ Ղամէք ցկանայս իւր ցԱդդա եւ ցՍէլլա. Լուարուք ձայնի իմում, կանայք Ղամեքայ, եւ ունկն դիք բանից իմոց. զի այր սպանի ի վէրս ինձ, եւ երիտասարդ` ի հարուածս ինձ: 
და ჰრქუა ლამექ ცოლთა თჳსთა: ადა და სელა, ისმინეთ ჴმისა ჩემისა, ცოლთა ლამექისათა, ყურად-იხუენით სიტყუანი ჩემნი, რამეთუ მამაკაცი მოვკალ წყლულებად ჩემდა და ჭაბუკი საგუემელად ჩემდა. 23 
23 And Lamech said unto his wives, Adah and Zillah, Hear my voice; ye wives of Lamech, hearken unto my speech: for I have slain a man to my wounding, and a young man to my hurt. 
כד. כִּי שִׁבְעָתַיִם יֻקַּם קָיִן וְלֶמֶךְ שִׁבְעִים וְשִׁבְעָה: 
ὅτι ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Καιν ἐκ δὲ Λαμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά 
24 ܡܸܛܠ ܕܚܲܕ݂ ܒܫܲܒ݂ܥܵܐ ܢܸܬܼܦܪܲܥ ܩܵܐܹܝܢ: ܘܠܲܡܲܟ ܠܫܲܒ݂ܥܝܼܢ ܫܲܒ݂ܥܵܐ. 
septuplum ultio dabitur de Cain, de Lamech vero septuagies septies”. 
Զի թէ եւթն անգամ վրէժք խնդրիցին ի Կայենէ. ապա եւ ի Ղամեքայ եւթանասնեկին եւթն: 
რამეთუ შჳდგზის შური ძლებულ არს კაინისაგან, ხოლო ლამექისაგან სამეოცდაათ შვიდგზის. 24 
24 If Cain shall be avenged sevenfold, truly Lamech seventy and sevenfold. 
כה. וַיֵּדַע אָדָם עוֹד אֶת אִשְׁתּוֹ וַתֵּלֶד בֵּן וַתִּקְרָא אֶת שְׁמוֹ שֵׁת כִּי שָׁת לִי אֱלֹהִים זֶרַע אַחֵר תַּחַת הֶבֶל כִּי הֲרָגוֹ קָיִן: 
ἔγνω δὲ Αδαμ Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐπωνόμασεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηθ λέγουσα ἐξανέστησεν γάρ μοι ὁ θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ Αβελ ὃν ἀπέκτεινεν Καιν 
25 ܘܲܚܟܲܡ ܐܵܕ݂ܵܡ ܬܘܼܒ݂ ܠܚܵܘܵܐ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ: ܘܒܸܛܢܲܬܼ ܘܝܸܠܕܲܬܼ ܒܪܵܐ: ܘܲܩܪܵܬ̤ ܫܡܹܗ ܫܹܝܬܼ: ܡܸܛܠ ܕܝܲܗ̄ܒ݂ ܠܝܼ ܐܲܠܵܗܵܐ ܙܲܪܥܵܐ ܐ̄ܚܪܹܢܵܐ: ܚܠܵܦ ܗܵܒܹܝܠ ܕܩܲܛܠܹܗ ܩܵܐܹܝܢ. 
Cognovit quoque Adam uxorem suam, et peperit filium vocavitque nomen eius Seth dicens: “Posuit mihi Deus semen aliud pro Abel, quem occidit Cain”. 
Եմուտ Ադամ առ Եւայ կին իւր, եւ յղացաւ եւ ծնաւ որդի, եւ անուանեաց զանուն նորա Սէթ. ասէ. Զի յարոյց ինձ Աստուած զաւակ այլ` փոխանակ Հաբելի զոր սպանն Կային: 
ხოლო ადამ იცნა ცოლი თჳსი ევა. და მიდგომილმან შვა ძე და უწოდა სახელი მისი სით მეტყუელმან: რამეთუ აღმიდგინა მე ღმერთმან თესლი სხუაჲ ნაცულად აბელისსა, რომელი მოკლა კაინ. 25 
25 And Adam knew his wife again; and she bare a son, and called his name Seth: For God, said she, hath appointed me another seed instead of Abel, whom Cain slew. 
כו. וּלְשֵׁת גַּם הוּא יֻלַּד בֵּן וַיִּקְרָא אֶת שְׁמוֹ אֱנוֹשׁ אָז הוּחַל לִקְרֹא בְּשֵׁם יְהֹוָה: 
καὶ τῷ Σηθ ἐγένετο υἱός ἐπωνόμασεν δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ενως οὗτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ 
26 ܘܲܠܫܹܝܬܼ ܐܵܦ ܠܹܗ ܐܸܬܼܝܼܠܸܕ݂ ܠܹܗ ܒܪܵܐ: ܘܲܩܪܵܐ ܫܡܹܗ ܐܵܢܘܼܫ. ܗܵܝܕܹܝܢ ܫܲܪܝܼ ܠܡܸܩܪܵܐ ܒܲܫܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ. 
Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos. Tunc coeperunt invocare nomen Domini. 
Եւ Սեթայ եղեւ որդի, եւ անուանեաց զանուն նորա Ենովս. նա յուսացաւ կոչել զանուն Տեառն Աստուծոյ: 
და სით შვა ძე და უწოდა სახელი მისი ენოს. ესე ესვიდა ხადად სახელსა უფლისა ღმრთისასა. 26 
26 And to Seth, to him also there was born a son; and he called his name Enos: then began men to call upon the name of the LORD. 
ה 
Εʹ 
ܩܦܠܐܘܢ ܗ 
Cap. 5 
ԳԼ. Ե 
თავი მეხუთე 
א. זֶה סֵפֶר תּוֹלְדֹת אָדָם בְּיוֹם בְּרֹא אֱלֹהִים אָדָם בִּדְמוּת אֱלֹהִים עָשָׂה אֹתוֹ: 
αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως ἀνθρώπων ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὸν Αδαμ κατ᾽ εἰκόνα θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν 
1 ܗܵܢܵܘ ܣܦܲܪ ܬܵܘܠܕ݂ܵܬܹܗ ܕܐܵܕ݂ܵܡ. ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܲܒ݂ܪܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܵܕ݂ܵܡ: ܒܲܕ݂ܡܘܼܬܼ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܪܵܝܗܝ. 
Hic est liber generationis Adam. In die qua creavit Deus homi nem, ad similitudinem Dei fecit illum. 
Այս է գիր արարածոց մարդկան``, յաւուր յորում արար Աստուած զԱդամ, ըստ պատկերի Աստուծոյ ստեղծ զնա: 
ესე წიგნი შესაქმისა კაცთასა, რომელსა დღესა შექმნა ღმერთმან ადამ ხატებად ღმრთისა. 1 
1 This is the book of the generations of Adam. In the day that God created man, in the likeness of God made he him; 
ב. זָכָר וּנְקֵבָה בְּרָאָם וַיְבָרֶךְ אֹתָם וַיִּקְרָא אֶת שְׁמָם אָדָם בְּיוֹם הִבָּרְאָם: 
ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εὐλόγησεν αὐτούς καὶ ἐπωνόμασεν τὸ ὄνομα αὐτῶν Αδαμ ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν αὐτούς 
2 ܕܟܲܪ ܘܢܸܩܒ݂ܵܐ ܒܪܵܐ ܐܸܢܘܿܢ: ܘܒܲܪܸܟ ܐܸܢܘܿܢ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܘܲܩܪܵܐ ܫܸܡܗܘܿܢ ܐܵܕܲܡ: ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܲܒ݂ܪܵܐ ܐܸܢܘܿܢ. 
Masculum et feminam creavit eos et benedixit illis; et vocavit nomen eorum Adam in die, quo creati sunt. 
Արու եւ էգ արար զնոսա, եւ օրհնեաց զնոսա, եւ անուանեաց զանուն նոցա Ադամ, յաւուր յորում արար զնոսա: 
შექმნა იგი, მამაკაცად და დედაკაცად შექმნნა იგინი. 2 
2 Male and female created he them; and blessed them, and called their name Adam, in the day when they were created. 
ג. וַיְחִי אָדָם שְׁלשִׁים וּמְאַת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בִּדְמוּתוֹ כְּצַלְמוֹ וַיִּקְרָא אֶת שְׁמוֹ שֵׁת: 
ἔζησεν δὲ Αδαμ διακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἐπωνόμασεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηθ 
3 ܘܲܚܝܵܐ ܐܵܕ݂ܵܡ ܡܵܐܐ ܘܲܬܼܠܵܬܼܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒܕܲܡܼܘܼܬܹܗ ܐܲܝܟ ܨܲܠܡܹܗ: ܘܲܩܪܵܐ ܫܡܹܗ ܫܹܝܬܼ. 
Vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et imaginem suam vocavitque nomen eius Seth. 
Եկեաց Ադամ ամս երկերիւր եւ երեսուն, եւ ծնաւ ըստ կերպարանաց իւրոց եւ ըստ պատկերի իւրում, եւ անուանեաց զանուն նորա Սէթ: 
ხოლო ცხოვნდა ადამ ორას ოცდაათ წელ და შვა სახოვნებისაებრ თჳსისა და ხატებისაებრ თჳსისა. და სახელ-სდვა სახელი მისი სით. 3 
3 And Adam lived an hundred and thirty years, and begat a son in his own likeness, and after his image; and called his name Seth: 
ד. וַיִּהְיוּ יְמֵי אָדָם אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת שֵׁת שְׁמֹנֶה מֵאֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
ἐγένοντο δὲ αἱ ἡμέραι Αδαμ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σηθ ἑπτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
4 ܘܲܚܝܵܐ ܐܵܕ݂ܵܡ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܫܹܝܬܼ ܬܡܵܢܹܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒܢܲܝܵ̈ܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Et facti sunt dies Adam, postquam genuit Seth, octingenti anni, genuitque filios et filias. 
Եւ եղեն աւուրք Ադամայ յետ ծնանելոյ նորա զՍէթ ամք եւթն հարեւր, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
ხოლო იქმნნეს დღენი ადამისნი შემდგომად შობისა სეითისა შვიდას წელ და შვნა ძენი და ასულნი. 4 
4 And the days of Adam after he had begotten Seth were eight hundred years: and he begat sons and daughters: 
ה. וַיִּהְיוּ כָּל יְמֵי אָדָם אֲשֶׁר חַי תְּשַׁע מֵאוֹת שָׁנָה וּשְׁלשִׁים שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Αδαμ ἃς ἔζησεν ἐννακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
5 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܵܘ̈ܗܝ ܕܐܵܕ݂ܵܡ ܕܲܚܝܵܐ: ܬܫܲܥܡܵܐܐ ܘܲܬܼܠܵܬܼܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Et factum est omne tempus, quod vixit Adam, anni nongenti triginta, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Ադամայ զորս եկեաց` ամք ինն հարեւր եւ երեսուն, եւ մեռաւ: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი ადამისნი, რომელთა ცხოვნდა ცხრაასოცდაათ წელ და მოკუდა. 5 
5 And all the days that Adam lived were nine hundred and thirty years: and he died. 
ו. וַיְחִי שֵׁת חָמֵשׁ שָׁנִים וּמְאַת שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת אֱנוֹשׁ: 
ἔζησεν δὲ Σηθ διακόσια καὶ πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ενως 
6 ܘܲܚܝܵܐ ܫܹܝܬܼ ܡܵܐܐ ܘܚܲܡܫܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܵܢܘܼܫ. 
Vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos. 
Եւ եկեաց Սէթ ամս երկերիւր եւ հինգ, եւ ծնաւ զԵնովս: 
ხოლო ცხოვნდა სით ორას და ხუთ წელ. და შვა ენოს. 6 
6 And Seth lived an hundred and five years, and begat Enos: 
ז. וַיְחִי שֵׁת אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת אֱנוֹשׁ שֶׁבַע שָׁנִים וּשְׁמֹנֶה מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Σηθ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ενως ἑπτακόσια καὶ ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
7 ܘܲܚܝܵܐ ܫܹܝܬܼ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܵܢܘܼܫ: ܬܡܵܢܹܡܵܐܐ ܘܲܫܒܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒܢܲܝܵ̈ܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Seth, postquam genuit Enos, octingentis septem annis genuitque filios et filias. 
Եւ եկեաց Սէթ յետ ծնանելոյ նորա զԵնովս ամս եւթն հարեւր եւ եւթն, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
და ცხოვნდა სით შემდგომად შობისა ენოსისა შვიდსა და შვიდ წელ და შვნა ძენი და ასულნი. 7 
7 And Seth lived after he begat Enos eight hundred and seven years, and begat sons and daughters: 
ח. וַיִּהְיוּ כָּל יְמֵי שֵׁת שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה שָׁנָה וּתְשַׁע מֵאוֹת שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Σηθ ἐννακόσια καὶ δώδεκα ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
8 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܵܘ̈ܗܝ ܕܫܹܝܬܼ ܬܫܲܥܡܵܐܐ ܘܬܲܪܬܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Սեթայ, ամք ինն հարեւր եւ երկոտասան, եւ մեռաւ: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი სეითისნი ცხრაასდაათორმეტ წელ და მოკუდა, 8 
8 And all the days of Seth were nine hundred and twelve years: and he died. 
ט. וַיְחִי אֱנוֹשׁ תִּשְׁעִים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת קֵינָן: 
καὶ ἔζησεν Ενως ἑκατὸν ἐνενήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Καιναν 
9 ܘܲܚܝܵܐ ܐܵܢܘܼܫ ܬܸܫܥܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܩܲܝܢܵܢ. 
Vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan. 
Եւ եկեաց Ենովս ամս հարեւր եւ`` իննսուն, եւ ծնաւ զԿայնայն: 
და ცხოვნდა ენოს ასოთხმეოცდაათ წელ. და შვა კაინან. 9 
9 And Enos lived ninety years, and begat Cainan: 
י. וַיְחִי אֱנוֹשׁ אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת קֵינָן חֲמֵשׁ עֶשְׂרֵה שָׁנָה וּשְׁמֹנֶה מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Ενως μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καιναν ἑπτακόσια καὶ δέκα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
10 ܘܲܚܝܵܐ ܐܵܢܘܼܫ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܩܲܝܢܵܢ: ܬܡܵܢܹܡܵܐܐ ܘܚܲܡܫܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒܢܲܝܵ̈ܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Et vixit Enos, postquam genuit Cainan, octingentis quindecim annis et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Ենովս յետ ծնանելոյ նորա զԿայնան ամս եւթն հարեւր եւ հնգետասան, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
და ცხოვნდა ენოს შემდგომად შობისა მის კაინანისსა შვიდასათხუთმეტ წელ. და შვნა ძენი და ასულნი. 10 
10 And Enos lived after he begat Cainan eight hundred and fifteen years, and begat sons and daughters: 
יא. וַיִּהְיוּ כָּל יְמֵי אֱנוֹשׁ חָמֵשׁ שָׁנִים וּתְשַׁע מֵאוֹת שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Ενως ἐννακόσια καὶ πέντε ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
11 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܵܘ̈ܗܝ ܕܐܵܢܘܼܫ ܬܫܲܥܡܵܐܐ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Ենովսայ ամք ինն հարեւր եւ հինգ, եւ մեռաւ: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი ენოსისნი ცხრაასდახუთ წელ და მოკუდა. 11 
11 And all the days of Enos were nine hundred and five years: and he died. 
יב. וַיְחִי קֵינָן שִׁבְעִים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת מַהֲלַלְאֵל: 
καὶ ἔζησεν Καιναν ἑκατὸν ἑβδομήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Μαλελεηλ 
12 ܘܲܚܝܵܐ ܩܲܝܢܵܢ ܫܲܒ݂ܥܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܡܲܗܠܵܠܵܐܝܹܠ. 
Vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malaleel. 
Եւ եկեաց Կայնան ամս հարեւր եւ`` եւթանասուն, եւ ծնաւ զՄաղաղայէլ: 
და ცხოვნდა კაინან ასსამეოცდაათ წელ. და შვნა მალელეილ. 12 
12 And Cainan lived seventy years and begat Mahalaleel: 
יג. וַיְחִי קֵינָן אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת מַהֲלַלְאֵל אַרְבָּעִים שָׁנָה וּשְׁמֹנֶה מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Καιναν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαλελεηλ ἑπτακόσια καὶ τεσσαράκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
13 ܘܲܚܝܵܐ ܩܲܝܢܵܢ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܡܲܗܠܵܠܵܐܝܹܠ ܬܡܵܢܹܡܵܐܐ ܘܐܲܪܒܿܥܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒܢܲܝܵ̈ܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Et vixit Cainan, postquam genuit Malaleel, octingentos quadraginta annos genuitque filios et filias. 
Եւ եկեաց Կայնան յետ ծնանելոյ նորա զՄաղաղայէլ ամս եւթն հարեւր եւ քառասուն, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
და ცხოვნდა კაინან შემდგომად შობისა მის მალელეილისსა შვიდასორმეოც წელ. და შვნა ძენი და ასულნი. 13 
13 And Cainan lived after he begat Mahalaleel eight hundred and forty years, and begat sons and daughters: 
יד. וַיִּהְיוּ כָּל יְמֵי קֵינָן עֶשֶׂר שָׁנִים וּתְשַׁע מֵאוֹת שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Καιναν ἐννακόσια καὶ δέκα ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
14 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܵܘ̈ܗܝ ܕܩܲܝܢܵܢ ܬܫܲܥܡܵܐܐ ܘܲܥܣܲܪ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Կայնանայ ամք ինն հարեւր եւ տասն, եւ մեռաւ: 
და იქმნა ყოველნი დღენი კაინანისნი ცხრაასდაათ წელ. და მოკუდა. 14 
14 And all the days of Cainan were nine hundred and ten years: and he died. 
טו. וַיְחִי מַהֲלַלְאֵל חָמֵשׁ שָׁנִים וְשִׁשִּׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת יָרֶד: 
καὶ ἔζησεν Μαλελεηλ ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ιαρεδ 
15 ܘܲܚܝܵܐ ܡܲܗܠܵܠܵܐܝܹܠ ܫܬܿܝܼܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܝܲܪܕ. 
Vixit autem Malaleel sexaginta quinque annos et genuit Iared. 
Եւ եկեաց Մաղաղայէլ ամս հարեւր եւ`` վաթսուն եւ հինգ, եւ ծնաւ զՅարէդ: 
და ცხოვნდა მალელეილ ასსამეოცდახუთ წელ და შვა იარედ. 15 
15 And Mahalaleel lived sixty and five years, and begat Jared: 
טז. וַיְחִי מַהֲלַלְאֵל אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת יֶרֶד שְׁלשִׁים שָׁנָה וּשְׁמֹנֶה מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Μαλελεηλ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ιαρεδ ἑπτακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
16 ܘܲܚܝܵܐ ܡܲܗܠܵܠܵܐܝܹܠ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܝܲܪܕ: ܬܡܵܢܹܡܵܐܐ ܘܲܬܼܠܵܬܼܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒܢܲܝܵ̈ܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Et vixit Malaleel, postquam genuit Iared, octingentis triginta annis et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Մաղաղայէլ յետ ծնանելոյ նորա զՅարէդ ամս եւթն հարեւր եւ երեսուն, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
და ცხოვნდა მალელეილ შემდგომად შობისა მის იარედისსა შვიდასოცდაათ წელ. და შვნა ძენი და ასულნი. 16 
16 And Mahalaleel lived after he begat Jared eight hundred and thirty years, and begat sons and daughters: 
יז. וַיִּהְיוּ כָּל יְמֵי מַהֲלַלְאֵל חָמֵשׁ וְתִשְׁעִים שָׁנָה וּשְׁמֹנֶה מֵאוֹת שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαλελεηλ ὀκτακόσια καὶ ἐνενήκοντα πέντε ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
17 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܵܘ̈ܗܝ ܕܡܲܗܠܵܠܵܐܝܹܠ ܬܡܵܢܹܡܵܐܐ ܘܬܸܫܥܝܼܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Et facti sunt omnes dies Malaleel octingenti nonaginta quinque anni, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Մաղաղայելի ամք ութ հարեւր եւ իննսուն եւ հինգ, եւ մեռաւ: 
და იქმნეს ყოველნი დღენი მალელეილისნი. შვიდასოთხმეოცდაათხუთმეტ წელ და მოკუდა. 17 
17 And all the days of Mahalaleel were eight hundred ninety and five years: and he died. 
יח. וַיְחִי יֶרֶד שְׁתַּיִם וְשִׁשִּׁים שָׁנָה וּמְאַת שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת חֲנוֹךְ: 
καὶ ἔζησεν Ιαρεδ ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα δύο ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ενωχ 
18 ܘܲܚܝܵܐ ܝܲܪܕ ܡܵܐܐ ܘܲܫܬܼܝܼܢ ܘܬܲܪܬܹܝܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܲܚܢܘܿܟ. 
Vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Henoch. 
Եւ եկեաց Յարէդ ամս հարեւր եւ վաթսուն եւ երկու, եւ ծնաւ զԵնովք: 
და ცხოვნდა იარედ ასსამეოცდაორ წელ და შვა ენუქ. 18 
18 And Jared lived an hundred sixty and two years, and he begat Enoch: 
יט. וַיְחִי יֶרֶד אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת חֲנוֹךְ שְׁמֹנֶה מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Ιαρεδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ενωχ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
19 ܘܲܚܝܵܐ ܝܲܪܕ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܲܚܢܘܿܟ. ܬܡܵܢܹܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Et vixit Iared, postquam genuit Henoch, octingentos annos et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Յարէդ յետ ծնանելոյ նորա զԵնովք` ամս ութ հարեւր. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
და ცხოვნდა იარედ შემდგომად შობისა მის ენუქისსა შვიდას წელ. და შვნა ძენი და ასულნი. 19 
19 And Jared lived after he begat Enoch eight hundred years, and begat sons and daughters: 
כ. וַיִּהְיוּ כָּל יְמֵי יֶרֶד שְׁתַּיִם וְשִׁשִּׁים שָׁנָה וּתְשַׁע מֵאוֹת שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Ιαρεδ ἐννακόσια καὶ ἑξήκοντα δύο ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
20 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܘ̈ܗܝ ܕܝܲܪܕ ܬܫܲܥܡܵܐܐ ܘܲܫܬܼܝܼܢ ܘܬܲܪܬܹܝܢ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Յարեդի ամք ինն հարեւր վաթսուն եւ երկու, եւ մեռաւ: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი იარედისნი რვაასსამეოცდაორ წელ და მოკუდა. 20 
20 And all the days of Jared were nine hundred sixty and two years: and he died. 
כא. וַיְחִי חֲנוֹךְ חָמֵשׁ וְשִׁשִּׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת מְתוּשָׁלַח: 
καὶ ἔζησεν Ενωχ ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Μαθουσαλα 
21 ܘܲܚܝܵܐ ܚܢܘܿܟ݂ ܫܬܿܝܼܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܡܲܬܿܘܼܫܠܵܚ. 
Porro Henoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam. 
Եւ եկեաց Ենովք ամս հարեւր վաթսուն եւ հինգ, եւ ծնաւ զՄաթուսաղա: 
და ცხოვნდა ენუქ ასსამეოცდახუთ წელ. და შვა მათუსალა. 21 
21 And Enoch lived sixty and five years, and begat Methuselah: 
כב. וַיִּתְהַלֵּךְ חֲנוֹךְ אֶת הָאֱלֹהִים אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת מְתוּשֶׁלַח שְׁלשׁ מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
εὐηρέστησεν δὲ Ενωχ τῷ θεῷ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαθουσαλα διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
22 ܘܲܫܦܲܪ ܚܢܘܿܟ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܡܲܬܿܘܼܫܠܵܚ: ܬܠܵܬܼ ܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Et ambulavit Henoch cum Deo, postquam genuit Mathusalam, trecentis annis et genuit filios et filias. 
Եւ հաճոյ եղեւ Ենովք`` Աստուծոյ յետ ծնանելոյ նորա զՄաթուսաղա` ամս երկերիւր. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
ხოლო სათნო ეყო ენუქ ღმერთსა. და ცხოვნდა ენუქ შემდგომად შობისა მის მათუსალასა ორას წელ და შვნა ძენი და ასულნი. 22 
22 And Enoch walked with God after he begat Methuselah three hundred years, and begat sons and daughters: 
כג. וַיְהִי כָּל יְמֵי חֲנוֹךְ חָמֵשׁ וְשִׁשִּׁים שָׁנָה וּשְׁלשׁ מֵאוֹת שָׁנָה: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Ενωχ τριακόσια ἑξήκοντα πέντε ἔτη 
23 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܘ̈ܗܝ ܕܲܚܢܘܿܟ ܬܠܵܬܼ ܡܵܐܐ ܘܲܫܬܼܝܼܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ. 
Et facti sunt omnes dies Henoch trecenti sexaginta quinque anni, 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Ենովքայ ամք երեք հարեւր եւ վաթսուն եւ հինգ: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი ენუქისნი სამასსამეოცდახუთ წელ. 23 
23 And all the days of Enoch were three hundred sixty and five years: 
כד. וַיִּתְהַלֵּךְ חֲנוֹךְ אֶת הָאֱלֹהִים וְאֵינֶנּוּ כִּי לָקַח אֹתוֹ אֱלֹהִים: 
καὶ εὐηρέστησεν Ενωχ τῷ θεῷ καὶ οὐχ ηὑρίσκετο ὅτι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ θεός 
24 ܘܲܫܦܲܪ ܚܢܘܿܟ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܘܠܲܝܬܵܘܗܝ: ܡܸܛܠ ܕܢܲܣܒܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ. 
ambulavitque cum Deo et non apparuit, quia tulit eum Deus. 
Եւ հաճոյ եղեւ Ենովք`` Աստուծոյ. եւ ոչ ուրեք գտանէր, զի փոխեաց զնա Աստուած: 
და სათნო ეყო ენუქ ღმერთსა და არა იპოვა, რამეთუ გარდაცვალა იგი ღმერთმან. 24 
24 And Enoch walked with God: and he was not; for God took him. 
כה. וַיְחִי מְתוּשֶׁלַח שֶׁבַע וּשְׁמֹנִים שָׁנָה וּמְאַת שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת לָמֶךְ: 
καὶ ἔζησεν Μαθουσαλα ἑκατὸν καὶ ἑξήκοντα ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Λαμεχ 
25 ܘܲܚܝܵܐ ܡܲܬܿܘܼܫܠܵܚ ܡܵܐܐ ܘܲܬܼܡܵܢܐܝܼܢ ܘܲܫܒܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܠܲܡܲܟ. 
Vixit quoque Mathusala centum octoginta septem annos et genuit Lamech. 
Եւ եկեաց Մաթուսաղա ամս հարեւր ութսուն եւ եւթն, եւ ծնաւ զՂամէք: 
და ცხოვნდა მათუსალა ასსამეოცდაშვიდ წელ. და შვა ლამექ. 25 
25 And Methuselah lived an hundred eighty and seven years, and begat Lamech. 
כו. וַיְחִי מְתוּשֶׁלַח אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת לֶמֶךְ שְׁתַּיִם וּשְׁמוֹנִים שָׁנָה וּשְׁבַע מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Μαθουσαλα μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Λαμεχ ὀκτακόσια δύο ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
26 ܘܲܚܝܵܐ ܡܲܬܿܘܼܫܠܵܚ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܠܲܡܲܟ: ܫܒܲܥܡܵܐܐ ܘܲܬܼܡܵܢܐܝܼܢ ܘܬܲܪܬܹܝܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Et vixit Mathusala, postquam genuit Lamech, septingentos octoginta duos annos et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Մաթուսաղա յետ ծնանելոյ նորա զՂամէք ամս եւթն հարեւր ութսուն եւ երկու, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
და ცხოვნდა მათუსალა შემდგომად შობისა მის ლამექისა. შვიდასოთხმეოცდაორ წელ. და შვნა ძენი და ასულნი. 26 
26 And Methuselah lived after he begat Lamech seven hundred eighty and two years, and begat sons and daughters: 
כז. וַיִּהְיוּ כָּל יְמֵי מְתוּשֶׁלַח תֵּשַׁע וְשִׁשִּׁים שָׁנָה וּתְשַׁע מֵאוֹת שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαθουσαλα ἃς ἔζησεν ἐννακόσια καὶ ἑξήκοντα ἐννέα ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
27 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܘ̈ܗܝ ܕܡܲܬܿܘܼܫܠܵܚ ܬܫܲܥܡܵܐܐ ܘܲܫܬܼܝܼܢ ܘܲܬܼܫܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Մաթուսաղայի զորս եկեաց` ամք ինն հարեւր վաթսուն եւ ինն, եւ մեռաւ: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი მათუსალასნი, რომელთა ცხოვნდა, ცხრაასსამეოცდაცხრა წელ. და მოკუდა. 27 
27 And all the days of Methuselah were nine hundred sixty and nine years: and he died. 
כח. וַיְחִי לֶמֶךְ שְׁתַּיִם וּשְׁמֹנִים שָׁנָה וּמְאַת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בֵּן: 
καὶ ἔζησεν Λαμεχ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ὀκτὼ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱὸν 
28 ܘܲܚܝܵܐ ܠܲܡܟ ܡܵܐܐ ܘܲܬܼܡܵܢܐܝܼܢ ܘܬܲܪܬܹܝܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒܪܵܐ. 
Vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium 
Եւ եկեաց Ղամէք ամս հարեւր ութսուն եւ ութ, եւ ծնաւ որդի: 
და ცხოვნდა ლამექ ასოთხმეოცდარვა წელ და შვა ძე. 28 
28 And Lamech lived an hundred eighty and two years, and begat a son: 
כט. וַיִּקְרָא אֶת שְׁמוֹ נֹחַ לֵאמֹר זֶה יְנַחֲמֵנוּ מִמַּעֲשֵׂנוּ וּמֵעִצְּבוֹן יָדֵינוּ מִן הָאֲדָמָה אֲשֶׁר אֵרֲרָהּ יְהֹוָה: 
καὶ ἐπωνόμασεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νωε λέγων οὗτος διαναπαύσει ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἔργων ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῶν λυπῶν τῶν χειρῶν ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῆς γῆς ἧς κατηράσατο κύριος ὁ θεός 
29 ܘܲܩܪܵܐ ܫܡܹܗ ܢܘܿܚ: ܘܐܸܡܲܪ݂: ܗܵܢܵܐ ܢܒܲܝܐܲܢ ܡ̣ܢ ܥܒ݂ܵܕܲܝ̈ܢ ܘܡ̣ܢ ܥܲܡܠܵܐ ܕܐܝܼܕܲܝ̈ܢ: ܘܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܠܵܛܵܗ ܡܵܪܝܵܐ. 
vocavitque nomen eius Noe dicens: “Iste consolabitur nos ab operibus nostris et labore manuum nostrarum in agro, cui maledixit Dominus”. 
Եւ անուանեաց զանուն նորա Նոյ. ասէ. Սա հանգուսցէ զմեզ ի գործոց մերոց եւ ի տրտմութեանց ձեռաց մերոց, եւ յերկրէ զոր անէծ Տէր Աստուած: 
და უწოდა სახელი მისი ნოე მეტყუელმან:ამან განმისუენოს ჩუენ საქმეთაგან ჩვენთა და მწუხარებათაგან ჴელთა ჩუენთასა და ქუეყანისაგან, რომელი დაწყევა უფალმან ღმერთმან ჩუენმან. 29 
29 And he called his name Noah, saying, This same shall comfort us concerning our work and toil of our hands, because of the ground which the LORD hath cursed. 
ל. וַיְחִי לֶמֶךְ אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת נֹחַ חָמֵשׁ וְתִשְׁעִים שָׁנָה וַחֲמֵשׁ מֵאֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Λαμεχ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Νωε πεντακόσια καὶ ἑξήκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας 
30 ܘܲܚܝܵܐ ܠܲܡܟ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܢܘܿܚ ܚܲܡܸܫܡܵܐܐ ܘܬܸܫܥܝܼܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Lamech, postquam genuit Noe, quingentos nonaginta quinque annos et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Ղամէք յետ ծնանելոյ նորա զՆոյ` ամս հինգ հարեւր եւ վաթսուն եւ հինգ, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս: 
და ცხოვნდა ლამექ შემდგომად შობისა მის ნოესსა. ხუთასსამეოცდახუთ წელ და შვნა ძენი და ასულნი. 30 
30 And Lamech lived after he begat Noah five hundred ninety and five years, and begat sons and daughters: 
לא. וַיְהִי כָּל יְמֵי לֶמֶךְ שֶׁבַע וְשִׁבְעִים שָׁנָה וּשְׁבַע מֵאוֹת שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Λαμεχ ἑπτακόσια καὶ πεντήκοντα τρία ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
31 ܘܲܗܘܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܘ̈ܗܝ. ܕܠܲܡܟ ܫܒܲܥܡܵܐܐ ܘܫܲܒ݂ܥܝܼܢ ܘܲܫܒܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܡܝܼܬܼ. 
Et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Ղամեքայ ամք եւթն հարեւր յիսուն եւ երեք``, եւ մեռաւ: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი ლამექისნი შჳდასორმეოცდააცამეტ წელ და მოკუდა. 31 
31 And all the days of Lamech were seven hundred seventy and seven years: and he died. 
לב. וַיְהִי נֹחַ בֶּן חֲמֵשׁ מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד נֹחַ אֶת שֵׁם אֶת חָם וְאֶת יָפֶת: 
καὶ ἦν Νωε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησεν Νωε τρεῖς υἱούς τὸν Σημ τὸν Χαμ τὸν Ιαφεθ 
32 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܢܘܿܚ ܒܲܪ ܚܲܡܸܫܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܢܘܿܚ ܠܫܹܝܡ: ܘܲܠܚܵܡ: ܘܲܠܝܲܦ̮ܬܿ. 
Noe vero, cum quingentorum esset annorum, genuit Sem, Cham et Iapheth. 
Եւ էր Նոյ ամաց հինգ հարիւրից, եւ ծնաւ Նոյ երիս որդիս,`` զՍէմ, զՔամ, եւ զՅաբէթ: 
და იყო ნოე წელიწადთა ხუთასთა. და შვნა ნოე სამნი ძენი: სემ, ქამ და იაფეთ. 32 
32 And Noah was five hundred years old: and Noah begat Shem, Ham, and Japheth. 
ו 
ς' 
ܩܦܠܐܘܢ ܘ 
Cap. 6 
ԳԼ. Զ 
თავი მეექვსე 
א. וַיְהִי כִּי הֵחֵל הָאָדָם לָרֹב עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה וּבָנוֹת יֻלְּדוּ לָהֶם: 
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ θυγατέρες ἐγενήθησαν αὐτοῖς 
1 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܕܟܲܕ݂ ܫܲܪܝܼܘ ܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܠܡܸܣܓܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ ܐܸܬܼܝܼܠܸܕ݂ ܠܗܘܿܢ: ܚܙܵܘ ܒܢܲܝ̈ ܐܲܠܘܿܗܝܼܡ ܠܲܒ݂̈ܢܲܬܼ ܐ̄ܢܵܫܵܐ ܕܫܲܦܝܼܪܵܢ ܐܸܢܹܝܢ. 
Cumque coepissent homines multiplicari super terram et fi lias procreassent, 
Եւ եղեւ իբրեւ սկսաւ մարդիկն բազմանալ ի վերայ երկրի, եւ դստերք ծնան նոցա: 
და იყო, რაჟამს იწყეს განმრავლებად კაცთა ქუეყანასა ზედა. და ასულნი იშვნეს მათდა. 1 
1 And it came to pass, when men began to multiply on the face of the earth, and daughters were born unto them, 
ב. וַיִּרְאוּ בְנֵי הָאֱלֹהִים אֶת בְּנוֹת הָאָדָם כִּי טֹבֹת הֵנָּה וַיִּקְחוּ לָהֶם נָשִׁים מִכֹּל אֲשֶׁר בָּחָרוּ: 
ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν ὧν ἐξελέξαντο 
2 ܘܲܢܣܲܒ݂ܘ ܐܸܢܹܝܢ ܠܗܘܿܢ ܢܸܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܟܠ ܕܲܓܼܒ݂ܵܘ. 
videntes filii Dei filias hominum quod essent pulchrae, acceperunt sibi uxores ex omnibus, quas elegerant. 
Տեսեալ որդւոցն Աստուծոյ զդստերս մարդկան զի գեղեցիկ էին, առին իւրեանց կանայս յամենեցունց զոր ընտրեցին: 
ხოლო იხილნეს რაჲ ძეთა ღმრთისათა ასულნი კაცთანი, რამეთუ შუენიერ არიან, მიიყვანეს თავთა თჳსთა ცოლებად ყოველთაგან, რომელნი გამოირჩინეს. 2 
2 That the sons of God saw the daughters of men that they were fair; and they took them wives of all which they chose. 
ג. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה לֹא יָדוֹן רוּחִי בָאָדָם לְעֹלָם בְּשַׁגָּם הוּא בָשָׂר וְהָיוּ יָמָיו מֵאָה וְעֶשְׂרִים שָׁנָה: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεός οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσι ἔτη 
3 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ: ܠܵܐ ܬܸܥܡܲܪ ܪܘܼܚܝ ܒܐ̄ܢܵܫܵܐ ܠܥܵܠܲܡ: ܡܸܛܠ ܕܒܸܣܪܵܐ ܗ̄ܘܼ: ܘܢܸܗܘܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬܹܗ ܡܵܐܐ ܘܥܸܣܪܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ. 
Dixitque Deus: “Non permanebit spiritus meus in homine in aeternum, quia caro est; eruntque dies illius centum viginti annorum”. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած. Մի՛ մնասցէ ոգի իմ ի մարդկանդ յայդմիկ յաւիտեան, վասն լինելոյ դոցա մարմին. եւ եղիցին աւուրք դոցա ամք հարեւր քսան: 
და თქუა უფალმან ღმერთმან:არა დაადგრეს სული ჩემი კაცთა ამათ შორის უკუნისამდე ყოფისათჳს მათისა ჴორც, ხოლო იყვნენ ასოც წელ. 3 
3 And the LORD said, My spirit shall not always strive with man, for that he also is flesh: yet his days shall be an hundred and twenty years. 
ד. הַנְּפִלִים הָיוּ בָאָרֶץ בַּיָּמִים הָהֵם וְגַם אַחֲרֵי כֵן אֲשֶׁר יָבֹאוּ בְּנֵי הָאֱלֹהִים אֶל בְּנוֹת הָאָדָם וְיָלְדוּ לָהֶם הֵמָּה הַגִּבֹּרִים אֲשֶׁר מֵעוֹלָם אַנְשֵׁי הַשֵּׁם: 
οἱ δὲ γίγαντες ἦσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ μετ᾽ ἐκεῖνο ὡς ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ᾽ αἰῶνος οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνομαστοί 
4 ܘܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܗܘܵܘ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܒܝܵܘ̈ܡܵܬܼܵܐ ܗܵܢܘܿܢ ܘܐܵܦ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪܟܸܢ: ܡܸܛܠ ܕܥܲܠ ܒܢܲܝ̈ ܐܲܠܘܿܗܝܼܡ ܥܲܠ ܒ̈ܢܵܬܼ ܐ̄ܢܵܫܵܐ: ܘܝܼܠܸܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܕܡ̣ܢ ܥܵܠܲܡ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܕܲܫܡܵܗܵܬܼܵܐ. 
Gigantes erant super terram in diebus illis et etiam postquam ingressi sunt filii Dei ad filias hominum, illaeque eis genuerunt: isti sunt potentes a saeculo viri famosi. 
Եւ սկայք էին ի վերայ երկրի յաւուրսն յայնոսիկ. եւ յետ այնորիկ իբրեւ մտանէին որդիքն Աստուծոյ առ դստերսն մարդկան, եւ ծնան իւրեանց որդիս. նոքա էին սկայքն որ յաւիտենից արք անուանիք: 
და გმირნი იყვნენ ქუეყანასა ზედა მათ დღეთა შინა და შემდგომად ამისსა ვითარცა შევიდოდეს ძენი ღმრთისანი ასულთა მიმართ კაცთასა და შობდეს თავთა თჳსთად. და იგინი იყვნეს გმირნი საუკუნითგან, კაცნი სახელოვანნი. 4 
4 There were giants in the earth in those days; and also after that, when the sons of God came in unto the daughters of men, and they bare children to them, the same became mighty men which were of old, men of renown. 
ה. וַיַּרְא יְהֹוָה כִּי רַבָּה רָעַת הָאָדָם בָּאָרֶץ וְכָל יֵצֶר מַחְשְׁבֹת לִבּוֹ רַק רַע כָּל הַיּוֹם: 
ἰδὼν δὲ κύριος ὁ θεὸς ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας 
5 ܘܲܚܙܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܕܣܸܓܼܝܵܬܼ ܒܝܼܫܬܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܘܟ݂ܠ ܝܲܨܪܵܐ ܕܡܲܚܫܲܒ݂ܬܼܵܐ ܕܠܸܒܹܗ ܒܝܼܫ ܒܟ݂ܠܝܘܿܡ. 
Videns autem Dominus quod multa malitia hominum esset in terra, et cuncta cogitatio cordis eorum non intenta esset nisi ad malum omni tempore, 
Եւ իբրեւ ետես Տէր Աստուած եթէ բազմացան չարիք մարդկան ի վերայ երկրի. եւ ամենայն ոք խորհէր ի սրտի իւրում խնամով ի չարիս զամենայն աւուրս: 
ხოლო იხილა რაჲ უფალმან ღმერთმან, ვითარმედ განმრავლდეს უსჯულოებანი კაცთანი ქუეყანასა ზედა. და ყოველი ვინ გონებს გულსა შინა თჳსსა მოსწრაფებით ბოროტთა ყოველთა დღეთა. 5 
5 And God saw that the wickedness of man was great in the earth, and that every imagination of the thoughts of his heart was only evil continually. 
ו. וַיִּנָּחֶם יְהֹוָה כִּי עָשָׂה אֶת הָאָדָם בָּאָרֶץ וַיִּתְעַצֵּב אֶל לִבּוֹ: 
καὶ ἐνεθυμήθη ὁ θεὸς ὅτι ἐποίησεν τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ διενοήθη 
6 ܘܐܸܬܿܬܵܘܲܚ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܠ ܕܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܠܐܵܕ݂ܵܡ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܘܟܸܪܝܲܬ̤ ܒܠܸܒܹܗ. 
paenituit Dominum quod hominem fecisset in terra. Et tactus dolore cordis intrinsecus: 
Եւ ստրջացաւ Աստուած զի արար զմարդն ի վերայ երկրի, եւ մտախոհ եղեւ ի սրտի իւրում: 
და შეიგონა ღმერთმან, რამეთუ შექმნა კაცი ქუეყანასა ზედა, და განიგონა. 6 
6 And it repented the LORD that he had made man on the earth, and it grieved him at his heart. 
ז. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶמְחֶה אֶת הָאָדָם אֲשֶׁר בָּרָאתִי מֵעַל פְּנֵי הָאֲדָמָה מֵאָדָם עַד בְּהֵמָה עַד רֶמֶשׂ וְעַד עוֹף הַשָּׁמָיִם כִּי נִחַמְתִּי כִּי עֲשִׂיתִם: 
καὶ εἶπεν ὁ θεός ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπὸ ἑρπετῶν ἕως τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ ὅτι ἐθυμώθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς 
7 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܸܥܛܸܐ ܠܲܒ݂ܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܕܲܒ݂ܪܹܝܬܼ ܡ̣ܢ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ: ܡ̣ܢ ܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܲܒ݂ܥܝܼܪܵܐ: ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܪܲܚܫܵܐ: ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܐܸܬܿܬܵܘܚܹܬܼ ܕܥܸܒ݂ܕܹܬܼ ܐܸܢܘܿܢ. 
“Delebo, inquit, hominem, quem creavi, a facie terrae, ab homine usque ad pecus, usque ad reptile et usque ad volucres caeli; paenitet enim me fecisse eos”. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած. Ջնջեցից զամենայն մարմին`` զոր արարի յերեսաց երկրէ, ի մարդոյ մինչեւ յանասուն, եւ ի սողնոց մինչեւ ի թռչունս երկնից, զի բարկացայ զի արարի զնոսա: 
და თქუა ღმერთმან:აღვჴოცო კაცი, რომელი შევქმენ პირისაგან ქუეყანისა კაცთაგან მიპირუტყუთამდე და ქუეწარმავალთაგან მფრინველთამდე ცისათა, რამეთუ შევინანე, რამეთუ შევქმენ იგინი. 7 
7 And the LORD said, I will destroy man whom I have created from the face of the earth; both man, and beast, and the creeping thing, and the fowls of the air; for it repenteth me that I have made them. 
ח. וְנֹחַ מָצָא חֵן בְּעֵינֵי יְהֹוָה: 
Νωε δὲ εὗρεν χάριν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ 
8 ܘܢܘܿܚ ܐܸܫܟܲܚ ܪܲ̈ܚܡܹܐ ܒܥܲܝܢܲܝ̈ ܡܵܪܝܵܐ. 
Noe vero invenit gratiam coram Domino. 
Բայց Նոյ եգիտ շնորհս առաջի Տեառն Աստուծոյ: 
ხოლო ნოე პოვა მადლი წინაშე უფლისა ღმრთისა. 8 
8 But Noah found grace in the eyes of the LORD. 
ט. אֵלֶּה תּוֹלְדֹת נֹחַ נֹחַ אִישׁ צַדִּיק תָּמִים הָיָה בְּדֹרֹתָיו אֶת הָאֱלֹהִים הִתְהַלֶּךְ נֹחַ: 
αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νωε Νωε ἄνθρωπος δίκαιος τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ τῷ θεῷ εὐηρέστησεν Νωε 
9 ܘܗܵܠܹܝܢ ܬܵܘܠܕ݂ܵܬܹܗ ܕܢܘܿܚ: ܢܘܿܚ ܓܒܲܪ ܙܲܕܝܼܩ ܘܬܲܡܝܼܡ ܗ̄ܘܵܐ ܒܕ݂ܵܪܵ̈ܘܗܝ: ܘܲܫܦܲܪ ܢܘܿܚ ܠܐܲܠܵܗܵܐ. 
Hae sunt generationes Noe: Noe vir iustus atque perfectus fuit in generatione sua; cum Deo ambulavit. 
Եւ այս են ծնունդք Նոյի. Նոյ այր արդար կատարեալ էր յազգի անդ իւրում. եւ հաճոյ եղեւ Նոյ`` Աստուծոյ: 
ესე შობანი ნოესი :ნოე კაცი მართალი სრული იყო ნათესავსა შინა მისსა, ღმერთსა სათნო ეყო ნოე. 9 
9 These are the generations of Noah: Noah was a just man and perfect in his generations, and Noah walked with God. 
י. וַיּוֹלֶד נֹחַ שְׁלשָׁה בָנִים אֶת שֵׁם אֶת חָם וְאֶת יָפֶת: 
ἐγέννησεν δὲ Νωε τρεῖς υἱούς τὸν Σημ τὸν Χαμ τὸν Ιαφεθ 
10 ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܢܘܿܚ ܬܠܵܬܼܵܐ ܒ̈ܢܝܼܢ: ܠܫܹܝܡ: ܘܲܠܚܵܡ: ܘܲܠܝܵܦ̮ܬܿ. 
Et genuit tres filios: Sem, Cham et Iapheth. 
Եւ ծնաւ Նոյ երիս որդիս, զՍէմ, զՔամ, զՅաբէթ: 
ხოლო შვნა ნოე სამ ძე: სემ, ქამ და იაფეთ. 10 
10 And Noah begat three sons, Shem, Ham, and Japheth. 
יא. וַתִּשָּׁחֵת הָאָרֶץ לִפְנֵי הָאֱלֹהִים וַתִּמָּלֵא הָאָרֶץ חָמָס: 
ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ θεοῦ καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας 
11 ܘܐܸܬܼܚܲܒܠܲܬ̤ ܐܲܪܥܵܐ ܩܕ݂ܵܡ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܘܐܸܬܼܡܲܠܝܲܬ̤ ܐܲܪܥܵܐ ܥܵܘܠܵܐ. 
Corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate. 
Եւ ապականեցաւ երկիր առաջի Աստուծոյ, եւ լցաւ երկիր անիրաւութեամբք: 
ხოლო ქუეყანა განიხრწნა წინაშე ღმრთისა და აღივსო ქუეყანა უსამართლოებითა. 11 
11 The earth also was corrupt before God, and the earth was filled with violence. 
יב. וַיַּרְא אֱלֹהִים אֶת הָאָרֶץ וְהִנֵּה נִשְׁחָתָה כִּי הִשְׁחִית כָּל בָּשָׂר אֶת דַּרְכּוֹ עַל הָאָרֶץ: 
καὶ εἶδεν κύριος ὁ θεὸς τὴν γῆν καὶ ἦν κατεφθαρμένη ὅτι κατέφθειρεν πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς 
12 ܘܲܚܙܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܐܸܬܼܚܲܒܿܠܲܬܼ: ܡܸܛܠ ܕܚܲܒܸܿܠ ܟܠ ܒܣܲܪ ܐܘܼܪܚܹܗ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro corruperat viam suam super terram 
Եւ ետես Տէր Աստուած զերկիր, եւ էր ապականեալ. զի ապականեաց ամենայն մարմին զճանապարհ իւր ի վերայ երկրի: 
და იხილა უფალმან ღმერთმან ქუეყანა და იყო განხრწნილ, რამეთუ განხრწნა ყოველმან ჴორციელმან გზაჲ თჳსი ქუეყანასა ზედა. 12 
12 And God looked upon the earth, and, behold, it was corrupt; for all flesh had corrupted his way upon the earth. 
יג. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים לְנֹחַ קֵץ כָּל בָּשָׂר בָּא לְפָנַי כִּי מָלְאָה הָאָרֶץ חָמָס מִפְּנֵיהֶם וְהִנְנִי מַשְׁחִיתָם אֶת הָאָרֶץ: 
καὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Νωε καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ᾽ αὐτῶν καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν 
13 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ: ܩܸܨܵܐ ܕܟ݂ܠ ܒܣܲܪ ܥܲܠ ܩܕ݂ܵܡܲܝ: ܡܸܛܠ ܕܐܸܬܼܡܲܠܝܲܬ̤ ܐܲܪܥܵܐ ܥܵܘܠܵܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܗܘܿܢ: ܗܵܐ ܡܚܲܒܸܿܠ ܐ̄ܢܵܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡ ܐܲܪܥܵܐ. 
dixit ad Noe: “Finis universae carnis venit coram me; repleta est enim terra iniquitate a facie eorum, et ecce ego disperdam eos de terra. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՆոյ. Ժամանակ ամենայն մարդոյ`` հասեալ է առաջի իմ, զի լցաւ երկիր անիրաւութեամբք ի նոցանէ. եւ ահա ես ապականեցից զնոսա եւ զերկիր: 
და თქუა უფალმან ღმერთმან ნოეს მიმართ: ჟამი ყოვლისა კაცისა მოიწია წინაშე ჩემსა, რამეთუ აღივსო ყოველი ქუეყანა უსამართლოებითა მათგან. და აჰა, მე განვხრწნი მათ და ქუეყანასა. 13 
13 And God said unto Noah, The end of all flesh is come before me; for the earth is filled with violence through them; and, behold, I will destroy them with the earth. 
יד. עֲשֵׂה לְךָ תֵּבַת עֲצֵי גֹפֶר קִנִּים תַּעֲשֶׂה אֶת הַתֵּבָה וְכָפַרְתָּ אֹתָהּ מִבַּיִת וּמִחוּץ בַּכֹּפֶר: 
ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων νοσσιὰς ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ 
14 ܥܒܸܕ݂ ܠܵܟ݂ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܕܩܲܝܣܵܐ ܕܥܲܪܩܵܐ: ܡܸܕ݂ܝܵܪܹ̈ܐ ܥܒܸܕܹܝܗܿ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܘܫܘܿܥܹܝܗܿ ܡ̣ܢ ܠܒܲܪ ܘܡ̣ܢ ܠܓ݂ܵܘ ܒܟ݂ܘܼܦܪܵܐ. 
Fac tibi arcam de lignis cupressinis; mansiunculas in arca facies et bitumine linies eam intrinsecus et extrinsecus. 
Արդ արա դու քեզ տապան ի չորեքկուսի փայտից, խորշս խորշս գործեսցես զտապանն, եւ նաւթիւ ծեփեսցես զնա ներքոյ եւ արտաքոյ: 
იქმენ უკუე თავისა შენისა კიდობანი ძელთაგან ოთხკედლედთა, ბუდებად ჰქმნა კიდობანი და მოჰკირო იგი შინათ და გარეთ კირითა. 14 
14 Make thee an ark of gopher wood; rooms shalt thou make in the ark, and shalt pitch it within and without with pitch. 
טו. וְזֶה אֲשֶׁר תַּעֲשֶׂה אֹתָהּ שְׁלשׁ מֵאוֹת אַמָּה אֹרֶךְ הַתֵּבָה חֲמִשִּׁים אַמָּה רָחְבָּהּ וּשְׁלשִׁים אַמָּה קוֹמָתָהּ: 
καὶ οὕτως ποιήσεις τὴν κιβωτόν τριακοσίων πήχεων τὸ μῆκος τῆς κιβωτοῦ καὶ πεντήκοντα πήχεων τὸ πλάτος καὶ τριάκοντα πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς 
15 ܘܗܵܟܲܢܵܐ ܥܒܸܕܹܝܗܿ: ܬܠܵܬܼܡܵܐܐ ܐܲܡܝܼ̈ܢ ܐܘܼܪܟ݂ܵܗܿ ܕܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܘܚܲܡܫܝܼܢ ܐܲܡܝܼ̈ܢ ܦܬܼܵܝܵܗܿ: ܘܲܬܼܠܵܬܼܝܼܢ ܐܲܡܝܼ̈ܢ ܪܵܘܡܵܗܿ. 
Et sic facies eam: trecentorum cubitorum erit longitudo arcae, quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius. 
Եւ այսպէս արասցես զտապանն. յերեք հարեւր կանգնոյ զերկայնութիւն տապանին, եւ ի յիսուն կանգնոյ զլայնութիւնն, եւ յերեսուն կանգնոյ զբարձրութիւնն: 
და ესრეთ ჰქმნა კიდობანი, სამასი წყრთა - სიგრძე კიდობნისა და ერგასისი წყრთა - სივრცე. და ოცდაათი წყრთა - სიმაღლე მისი. 15 
15 And this is the fashion which thou shalt make it of: The length of the ark shall be three hundred cubits, the breadth of it fifty cubits, and the height of it thirty cubits. 
טז. צֹהַר תַּעֲשֶׂה לַתֵּבָה וְאֶל אַמָּה תְּכַלֶּנָּה מִלְמַעְלָה וּפֶתַח הַתֵּבָה בְּצִדָּהּ תָּשִׂים תַּחְתִּיִּם שְׁנִיִּם וּשְׁלִשִׁים תַּעֲשֶׂהָ: 
ἐπισυνάγων ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ εἰς πῆχυν συντελέσεις αὐτὴν ἄνωθεν τὴν δὲ θύραν τῆς κιβωτοῦ ποιήσεις ἐκ πλαγίων κατάγαια διώροφα καὶ τριώροφα ποιήσεις αὐτήν 
16 ܘܲܙܘܸܕ݂ܢܹ̈ܐ ܥܒܸܕ݂ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܘܥܲܠ ܐܲܡܵܐ ܣܲܝܸܟܹܝܗܿ ܡ̣ܢ ܠܥܸܠ: ܘܬܲܪܥܵܐ ܕܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܒܣܸܛܪܵܗܿ ܥܒܸܕ݂: ܡܸܕ݂ܝܵܪܵܐ ܬܲܚܬܵܝܵܐ: ܘܬܸܢܝܵܢܵܐ: ܘܲܬܼܠܝܼܬܼܵܝܵܐ: ܥܒܸܕܹܝܗܿ. 
Fenestram in arca facies et cubito consummabis summitatem eius. Ostium autem arcae pones ex latere; tabulatum inferius, medium et superius facies in ea. 
Քաղելով գործեսցես զտապանն``, եւ ի մի կանգուն կատարեսցես զնա ի վերուստ, եւ զդուրս տապանին ի կողմանէ արասցես. ներքնատունս եւ միջնատունս եւ վերնատունս գործեսցես ի նմա: 
შეკრებულ-ჰყო კიდობანი და წყრთეულად შეასრულო იგი ზედა კერძო, ხოლო კარი კიდობნისა ჰქმნე იგურდივ ქვენად საყოფელად, ორ სართულებად და სამ სართულებად ჰყო იგი. 16 
16 A window shalt thou make to the ark, and in a cubit shalt thou finish it above; and the door of the ark shalt thou set in the side thereof; with lower, second, and third stories shalt thou make it. 
יז. וַאֲנִי הִנְנִי מֵבִיא אֶת הַמַּבּוּל מַיִם עַל הָאָרֶץ לְשַׁחֵת כָּל בָּשָׂר אֲשֶׁר בּוֹ רוּחַ חַיִּים מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם כֹּל אֲשֶׁר בָּאָרֶץ יִגְוָע: 
ἐγὼ δὲ ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσμὸν ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα ἐν ᾗ ἐστιν πνεῦμα ζωῆς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆς γῆς τελευτήσει 
17 ܘܐܸܢܵܐ ܗܵܐ ܡܲܝܬܸܿܐ ܐ̄ܢܵܐ ܛܵܘܦܵܢܵܐ ܕܡܲܝܵ̈ܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܠܲܡܚܵܒܵܠܘܼ ܟܠ ܒܣܲܪ ܕܐܝܼܬܼ ܒܹܗ ܪܘܼܚܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܬܚܹܝܬܼ ܫܡܲܝܵܐ: ܘܟ݂ܠ ܕܒܲܐܪܥܵܐ ܗ̄ܘܼ ܢܣܘܼܦ. 
Ecce ego adducam diluvii aquas super terram, ut interficiam omnem carnem, in qua spiritus vitae est subter caelum: universa, quae in terra sunt, consumentur. 
Եւ ահա ես ածից ջրհեղեղ ջրոյ ի վերայ երկրի, ապականել զամենայն մարմին յորում է շունչ կենդանի ի ներքոյ երկնից. եւ ինչ որ իցէ ի վերայ երկրի` սատակեսցի: 
ხოლო მე მოვჰჴადო რღუნა წყლისა ქუეყანასა ზედა განხრწნად ყოვლისა ჴორცისა, რომლისა თანა არს სული სიცოცხლისა ცასა ქუეშე და, რაოდენიცა-რაჲ არს ქუეყანასა ზედა, აღესრულოს. 17 
17 And, behold, I, even I, do bring a flood of waters upon the earth, to destroy all flesh, wherein is the breath of life, from under heaven; and every thing that is in the earth shall die. 
יח. וַהֲקִמֹתִי אֶת בְּרִיתִי אִתָּךְ וּבָאתָ אֶל הַתֵּבָה אַתָּה וּבָנֶיךָ וְאִשְׁתְּךָ וּנְשֵׁי בָנֶיךָ אִתָּךְ: 
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸς σέ εἰσελεύσῃ δὲ εἰς τὴν κιβωτόν σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ 
18 ܘܐܲܩܝܼܡ ܩܝܵܡܝ ܥܲܡܵܟ: ܘܬܸܥܘܿܠ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܐܲܢ̄ܬܿ ܘܲܒ݂̈ܢܲܝܟ: ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܟ: ܘܢܸܫܹ̈ܐ ܕܲܒ݂̈ܢܲܝܟ ܥܲܡܵܟ. 
Ponamque foedus meum tecum; et ingredieris arcam tu et filii tui, uxor tua et uxores filiorum tuorum tecum. 
Եւ եդից զուխտ իմ ընդ քեզ. եւ մտցես ի տապանն դու եւ որդիք քո եւ կին քո եւ կանայք որդւոց քոց ընդ քեզ: 
და დავამტკიცო აღთქმაჲ ჩემი შენ თანა, ხოლო შეხჳდე კიდობნად შენ და ძენი შენნი და ცოლი შენი. და ცოლნი ძეთა შენთანი, შენ თანა. 18 
18 But with thee will I establish my covenant; and thou shalt come into the ark, thou, and thy sons, and thy wife, and thy sons' wives with thee. 
יט. וּמִכָּל הָחַי מִכָּל בָּשָׂר שְׁנַיִם מִכֹּל תָּבִיא אֶל הַתֵּבָה לְהַחֲיֹת אִתָּךְ זָכָר וּנְקֵבָה יִהְיוּ: 
καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων καὶ ἀπὸ πάσης σαρκός δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσάξεις εἰς τὴν κιβωτόν ἵνα τρέφῃς μετὰ σεαυτοῦ ἄρσεν καὶ θῆλυ ἔσονται 
19 ܘܡ̣ܢ ܟܠ ܕܚܲܝ ܡ̣ܢ ܟܠ ܒܣܲܪ: ܬܪܹܝܢ ܬܪܹܝܢ ܐܲܥܸܠ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܠܡܲܚܵܝܘܼ ܥܲܡܵܟ: ܕܸܟ݂ܪܹ̈ܐ ܘܢܸܩ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ ܢܸܗܘܘܿܢ. 
Et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam, ut vivant tecum, masculini sexus et feminini. 
Եւ յամենայն անասնոց եւ յամենայն գազանաց եւ յամենայն մարմնոյ` երկու երկու յամենայնէ մուծցես ի տապանն բուծանել ընդ քեզ. արու եւ էգ լինիցին: 
და ყოველთაგან ქუეწარმავალთა და ყოველთაგან საცხოვართა და ყოველთაგან მჴეცთა და ყოვლისაგან ჴორცისა; ორ-ორი ყოველთაგან შეიყვანო კიდობნად, რათა ჰზრდიდე თავისა შენისა თანა, მამალი და დედალი იყვნენ. 19 
19 And of every living thing of all flesh, two of every sort shalt thou bring into the ark, to keep them alive with thee; they shall be male and female. 
כ. מֵהָעוֹף לְמִינֵהוּ וּמִן הַבְּהֵמָה לְמִינָהּ מִכֹּל רֶמֶשׂ הָאֲדָמָה לְמִינֵהוּ שְׁנַיִם מִכֹּל יָבֹאוּ אֵלֶיךָ לְהַחֲיוֹת: 
ἀπὸ πάντων τῶν ὀρνέων τῶν πετεινῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσελεύσονται πρὸς σὲ τρέφεσθαι μετὰ σοῦ ἄρσεν καὶ θῆλυ 
20 ܘܡ̣ܢ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗܿ: ܘܡ̣ܢ ܒܥܝܼܪܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗܿ ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܲܚܫܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܠܓܸܢܣܵܘ̈ܗܝ: ܬܪܹܝܢ ܬܪܹܝܢ ܡ̣ܢ ܟܠ ܢܸܥܠܘܼܢ ܥܲܡܵܟ݂ ܠܡܸܚܵܐ. 
De volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni reptili terrae secundum genus suum: bina de omnibus ingredientur ad te, ut possint vivere. 
Յամենայն հաւուց թռչնոց ըստ ազգի, եւ յամենայն անասնոց ըստ ազգի, եւ յամենայն սողնոց երկրի ըստ ազգի իւրեանց. երկու երկու յամենայնէ մտանիցեն առ քեզ կերակրել ընդ քեզ արու եւ էգ: 
ყოველთაგან ფრთოანთა მფრინველთა ცისათა ნათესაობისაებრ და ყოველთაგან ქუეწარმავალთა, რომელნი ვლენან ქუეყანასა ზედა ნათესაობისაებრ მათისა, ორ-ორი ყოველთაგან შევიდეს შენ თანა ზრდად შენ თანა - მამალი და დედალი. 20 
20 Of fowls after their kind, and of cattle after their kind, of every creeping thing of the earth after his kind, two of every sort shall come unto thee, to keep them alive. 
כא. וְאַתָּה קַח לְךָ מִכָּל מַאֲכָל אֲשֶׁר יֵאָכֵל וְאָסַפְתָּ אֵלֶיךָ וְהָיָה לְךָ וְלָהֶם לְאָכְלָה: 
σὺ δὲ λήμψῃ σεαυτῷ ἀπὸ πάντων τῶν βρωμάτων ἃ ἔδεσθε καὶ συνάξεις πρὸς σεαυτόν καὶ ἔσται σοὶ καὶ ἐκείνοις φαγεῖν 
21 ܘܐܲܢ̄ܬ ܣܲܒ݂ ܠܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠ ܡܹܐܟ݂ܠܵܐ ܕܡܸܬܼܐܟܸܠ: ܘܲܚܡܘܿܠ ܠܘܵܬܼܵܟ: ܘܢܸܗܘܸܐ ܠܵܟ݂ ܘܲܠܗܘܿܢ ܠܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ. 
Tu autem tolle tecum ex omnibus escis, quae mandi possunt, et comportabis apud te; et erunt tam tibi quam illis in cibum”. 
Եւ դու առնուցուս քեզ յամենայն կերակրոց զոր ուտիցէք``, եւ ժողովեսցես դու առ քեզ. եւ եղիցի քեզ եւ նոցա կերակուր: 
ხოლო შენ მიიღო თავისა შენისად ყოველთაგან ჭამადთა, რომელთა სჭამთ და შეჰკრიბო თავისა შენისა თანა და იყოს შენდა და მათდა საზრდელად 21 
21 And take thou unto thee of all food that is eaten, and thou shalt gather it to thee; and it shall be for food for thee, and for them. 
כב. וַיַּעַשׂ נֹחַ כְּכֹל אֲשֶׁר צִוָּה אֹתוֹ אֱלֹהִים כֵּן עָשָׂה: 
καὶ ἐποίησεν Νωε πάντα ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ κύριος ὁ θεός οὕτως ἐποίησεν 
22 ܘܲܥܒܲܕ݂ ܢܘܿܚ ܟܠ ܕܦܲܩܕܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܗܵܟܲܢܵܐ ܥܒܸܕ݂. 
Fecit ergo Noe omnia, quae praeceperat illi Deus; sic fecit. 
Եւ արար Նոյ զամենայն զոր միանգամ պատուիրեաց նմա Տէր Աստուած, նոյնպէս եւ արար: 
და ქმნნა ნოე ყოველნი, რაოდენნი ამცნო მას უფალმან ღმერთმან, ეგრეთ ქმნნა. 22 
22 Thus did Noah; according to all that God commanded him, so did he. 
ז 
Ζ' 
ܩܦܠܐܘܢ ܙ 
Cap. 7 
ԳԼ. Է 
თავი მეშვიდე 
א. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה לְנֹחַ בֹּא אַתָּה וְכָל בֵּיתְךָ אֶל הַתֵּבָה כִּי אֹתְךָ רָאִיתִי צַדִּיק לְפָנַי בַּדּוֹר הַזֶּה: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς πρὸς Νωε εἴσελθε σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου εἰς τὴν κιβωτόν ὅτι σὲ εἶδον δίκαιον ἐναντίον μου ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ 
1 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ: ܥܘܿܠ ܐܲܢ̄ܬܿ ܘܟ݂ܠܹܗ ܒܲܝܬܵܟ݂ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܠܵܟ݂ ܚܙܹܝܬܼ ܕܙܲܕܝܼܩ ܐܲܢ̄ܬܿ ܩܕ݂ܵܡܲܝ ܒܕ݂ܵܪܵܐ ܗܵܢܵܐ. 
Dixitque Dominus ad Noe: “Ingredere tu et omnis domus tua arcam; te enim vidi iustum coram me in generatione hac. 
Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՆոյ. Մուտ դու եւ ամենայն տուն քո ի տապանդ. զի զքեզ տեսի արդար առաջի իմ յազգիդ յայդմիկ: 
და თქუა უფალმან ღმერთმან ნოეს მიმართ: შევედ შენ და ყოველი სახლი შენი კიდობნად, რამეთუ შენ გიხილე მართლად წინაშე ჩემსა ნათესავსა ამას შინა. 1 
1 And the LORD said unto Noah, Come thou and all thy house into the ark; for thee have I seen righteous before me in this generation. 
ב. מִכֹּל הַבְּהֵמָה הַטְּהוֹרָה תִּקַּח לְךָ שִׁבְעָה שִׁבְעָה אִישׁ וְאִשְׁתּוֹ וּמִן הַבְּהֵמָה אֲשֶׁר לֹא טְהֹרָה הִוא שְׁנַיִם אִישׁ וְאִשְׁתּוֹ: 
ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν εἰσάγαγε πρὸς σὲ ἑπτὰ ἑπτά ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο ἄρσεν καὶ θῆλυ 
2 ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗܿ ܒܥܝܼܪܵܐ ܕܟ݂ܝܼܬܼܵܐ ܣܲܒ݂ ܠܵܟ݂ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ: ܕܸܟ݂ܪܹ̈ܐ ܘܢܸܩ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ ܡ̣ܢ ܒܥܝܼܪܵܐ ܕܠܵܐ ܗܘ̤ܵܬܼ ܕܲܟ݂ܝܵܐ: ܬܪܹܝܢ ܬܪܹܝܢ ܕܸܟ݂ܪܹ̈ܐ ܘܢܸܩ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ. 
Ex omnibus pecoribus mundis tolle septena septena, masculum et feminam; de pecoribus vero non mundis duo duo, masculum et feminam. 
Եւ յամենայն անասնոց սրբոց մոյծ ընդ քեզ եւթն եւթն արու եւ էգ, եւ յամենայն անասնոց որ ոչ են սուրբ` երկուս երկուս արու եւ էգ: 
ხოლო ყოველთაგან საცხოვართა წმიდათა შეიყუანე შენ თანა შვიდ-შვიდი მამალი და დედალი ხოლო საცხოვართაგან არაწმიდათა ორ-ორი მამალი და დედალი. 2 
2 Of every clean beast thou shalt take to thee by sevens, the male and his female: and of beasts that are not clean by two, the male and his female. 
ג. גַּם מֵעוֹף הַשָּׁמַיִם שִׁבְעָה שִׁבְעָה זָכָר וּנְקֵבָה לְחַיּוֹת זֶרַע עַל פְּנֵי כָל הָאָרֶץ: 
καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ τῶν καθαρῶν ἑπτὰ ἑπτά ἄρσεν καὶ θῆλυ καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο ἄρσεν καὶ θῆλυ διαθρέψαι σπέρμα ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν 
3 ܘܐܵܦ ܡ̣ܢ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܟ݂ܝܼܬܼܵܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ: ܕܸܟ݂ܪܹ̈ܐ ܘܢܸܩ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ: ܠܡܲܚܵܝܘܼ ܙܲܪܥܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܟܠܵܗܿ ܐܲܪܥܵܐ. 
Sed et de volatilibus caeli septena septena, masculum et feminam, ut salvetur semen super faciem universae terrae. 
Եւ ի թռչնոց երկնից սրբոց` եւթն եւթն արու եւ էգ. եւ ի թռչնոց որ ոչ սուրբ են` երկու երկու արու եւ էգ``, բուծանել զաւակ ի վերայ ամենայն երկրի: 
და მფრინველთაგან ცისათა წმიდათაგან შვიდ-შვიდი მამალი და დედალი და მფრინველთაგან არაწმიდათ ორ-ორი მამალი და დედალი დამარხვად თესლი ყოველსა ქუეყანასა ზედა. 3 
3 Of fowls also of the air by sevens, the male and the female; to keep seed alive upon the face of all the earth. 
ד. כִּי לְיָמִים עוֹד שִׁבְעָה אָנֹכִי מַמְטִיר עַל הָאָרֶץ אַרְבָּעִים יוֹם וְאַרְבָּעִים לָיְלָה וּמָחִיתִי אֶת כָּל הַיְקוּם אֲשֶׁר עָשִׂיתִי מֵעַל פְּנֵי הָאֲדָמָה: 
ἔτι γὰρ ἡμερῶν ἑπτὰ ἐγὼ ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας καὶ ἐξαλείψω πᾶσαν τὴν ἐξανάστασιν ἣν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς 
4 ܡܸܛܠ ܕܡܸܟܵܐ ܠܫܲܒ݂ܥܵܐ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ ܡܲܚܸܬܼ ܐ̄ܢܵܐ ܡܸܛܪܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܐܲܪܒܿܥܝܼܢ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ ܘܐܲܪܒܿܥܝܼܢ ܠܲܝ̈ܠܵܘܵܢ: ܘܥܵܛܹܐ ܐ̄ܢܵܐ ܟܠ ܕܩܵܐܹܡ ܕܥܸܒ݂ܕܹܬܼ ܡ̣ܢ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ. 
Adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam, quam feci, de superficie terrae”. 
Եւ այլ եւս եւթն օր, եւ ածից ես անձրեւ ի վերայ երկրի զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր, եւ ջնջեցից զամենայն հասակ զոր արարի յերեսաց երկրէ: 
რამეთუ მერმე-ღა შჳდნი დღენი მოვჰჴადო მე წვიმაჲ ქუეყანასა ზედა ორმეოცთა დღეთა და ორმეოცთა ღამეთა. და აღვჰჴოცო ყოველი აღმდგომი, რომელი შევქმენ პირისაგან ყოვლისა ქუეყანისა. 4 
4 For yet seven days, and I will cause it to rain upon the earth forty days and forty nights; and every living substance that I have made will I destroy from off the face of the earth. 
ה. וַיַּעַשׂ נֹחַ כְּכֹל אֲשֶׁר צִוָּהוּ יְהֹוָה: 
καὶ ἐποίησεν Νωε πάντα ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ κύριος ὁ θεός 
5 ܘܲܥܒܲܕ݂ ܢܘܿܚ ܐܲܝܟ ܕܦܲܩܕܹܗܿ ܡܵܪܝܵܐ. 
Fecit ergo Noe omnia, quae mandaverat ei Dominus. 
Եւ արար Նոյ զամենայն զոր միանգամ պատուիրեաց նմա Տէր Աստուած: 
და ქმნა ნოე ყოველნი, რაოდენნი ამცნო უფალმან ღმერთმან. 5 
5 And Noah did according unto all that the LORD commanded him. 
ו. וְנֹחַ בֶּן שֵׁשׁ מֵאוֹת שָׁנָה וְהַמַּבּוּל הָיָה מַיִם עַל הָאָרֶץ: 
Νωε δὲ ἦν ἐτῶν ἑξακοσίων καὶ ὁ κατακλυσμὸς ἐγένετο ὕδατος ἐπὶ τῆς γῆς 
6 ܘܢܘܿܚ ܒܲܪ ܫܸܬܼܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܛܵܘܦܵܢܵܐ ܗܘܵܐ ܡܲܝ̈ܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Eratque Noe sescentorum annorum, quando diluvii aquae inundaverunt super terram. 
Նոյ էր ամաց վեց հարիւրոց, եւ ջրհեղեղ ջուրցն եղեւ ի վերայ երկրի: 
ხოლო ნოე იყო ექუსასთა წელთა. და წყალი რღუნისა იქმნა ქუეყანასა ზედა. 6 
6 And Noah was six hundred years old when the flood of waters was upon the earth. 
ז. וַיָּבֹא נֹחַ וּבָנָיו וְאִשְׁתּוֹ וּנְשֵׁי בָנָיו אִתּוֹ אֶל הַתֵּבָה מִפְּנֵי מֵי הַמַּבּוּל: 
εἰσῆλθεν δὲ Νωε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν διὰ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσμοῦ 
7 ܘܥܲܠܘ ܢܘܿܚ ܘܲܒ݂ܢܵܘ̈ܗܝ: ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗܿ ܘܢܸܫܹ̈ܐ ܕܲܒ݂ܢܵܘ̈ܗܝ ܥܲܡܹܗ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܲܝ̈ܵܐ ܕܛܵܘܦܵܢܵܐ. 
Et ingressus est Noe et filii eius, uxor eius et uxores filiorum eius cum eo in arcam propter aquas diluvii. 
Եւ եմուտ Նոյ եւ որդիք իւր եւ կին նորա եւ կանայք որդւոց նորա ընդ նմա ի տապանն վասն ջուրցն հեղեղի: 
და შევიდა ნოე და ძენი მისნი მის თანა და ცოლი მისი და ცოლნი ძეთა მისთანი კიდობნად წყლისათჳს რღუნისა. 7 
7 And Noah went in, and his sons, and his wife, and his sons' wives with him, into the ark, because of the waters of the flood. 
ח. מִן הַבְּהֵמָה הַטְּהוֹרָה וּמִן הַבְּהֵמָה אֲשֶׁר אֵינֶנָּה טְהֹרָה וּמִן הָעוֹף וְכֹל אֲשֶׁר רֹמֵשׂ עַל הָאֲדָמָה: 
καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς 
8 ܘܡ̣ܢ ܒܥܝܼܪܵܐ ܕܟ݂ܝܼܬܼܵܐ: ܘܡ̣ܢ ܒܥܝܼܪܵܐ ܕܠܵܐ ܗܘ̤ܵܬܼ ܕܲܟ݂ܝܵܐ: ܘܡ̣ܢ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ: ܘܡ̣ܢ ܟܠ ܕܪܵܚܸܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
De pecoribus mundis et immundis et de volucribus et ex omni, quod movetur super terram, 
Եւ ի թռչնոց սրբոց, եւ ի թռչնոց որ ոչ սուրբ էին, եւ`` յանասնոց սրբոց, եւ յանասնոց որ ոչ սուրբ են, եւ յամենայն սողնոց որ սողին ի վերայ երկրի: 
და ყოველთაგან მფრინველთა წმიდათა და ყოველთაგან მფრინველთა არაწმიდათა და ყოველთაგან საცხოვართა წმიდათა და ყოველთაგან საცხოვართა არაწმიდათა და ყოველთაგან ქუეწარმავალთა ქუეყანისზედათა. 8 
8 Of clean beasts, and of beasts that are not clean, and of fowls, and of every thing that creepeth upon the earth, 
ט. שְׁנַיִם שְׁנַיִם בָּאוּ אֶל נֹחַ אֶל הַתֵּבָה זָכָר וּנְקֵבָה כַּאֲשֶׁר צִוָּה אֱלֹהִים אֶת נֹחַ: 
δύο δύο εἰσῆλθον πρὸς Νωε εἰς τὴν κιβωτόν ἄρσεν καὶ θῆλυ καθὰ ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ θεός 
9 ܬܪܹܝܢ ܬܪܹܝܢ ܥܲܠ ܥܲܡ ܢܘܿܚ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܕܸܟܪܹ̈ܐ ܘܢܸܩ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ: ܐܲܝܟ ܕܦܲܩܸܕ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ. 
duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam, masculus et femina, sicut praeceperat Deus Noe. 
Երկու երկու մտին առ Նոյ ի տապան անդր` արու եւ էգ, որպէս պատուիրեաց նմա Տէր`` Աստուած: 
ორ-ორი ყოველთაგან შევიდეს ნოეს თანა კიდობნად - მამალი და დედალი - ვითარცა ამცნო მას უფალმან ღმერთმან. 9 
9 There went in two and two unto Noah into the ark, the male and the female, as God had commanded Noah. 
י. וַיְהִי לְשִׁבְעַת הַיָּמִים וּמֵי הַמַּבּוּל הָיוּ עַל הָאָרֶץ: 
καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς 
10 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܠܫܲܒ݂ܥܵܐ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ: ܘܡܲܝܵ̈ܐ ܘܛܵܘܦܵܢܵܐ ܗܘ̤ܵܘ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Cumque transissent septem dies, aquae diluvii inundaverunt super terram. 
Եւ եղեւ յետ եւթն աւուր, եւ ջուր ջրհեղեղին եղեւ ի վերայ երկրի: 
და იყო შემდგომად შვიდთა დღეთასა, და წყალი რღუნისა იქმნა ქუეყანასა ზედა. 10 
10 And it came to pass after seven days, that the waters of the flood were upon the earth. 
יא. בִּשְׁנַת שֵׁשׁ מֵאוֹת שָׁנָה לְחַיֵּי נֹחַ בַּחֹדֶשׁ הַשֵּׁנִי בְּשִׁבְעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ בַּיּוֹם הַזֶּה נִבְקְעוּ כָּל מַעְיְנוֹת תְּהוֹם רַבָּה וַאֲרֻבֹּת הַשָּׁמַיִם נִפְתָּחוּ: 
ἐν τῷ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νωε τοῦ δευτέρου μηνός ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐρράγησαν πᾶσαι αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν 
11 ܒܲܫܢܲܬܼ ܫܸܬܼܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ ܠܚܲܝܵܘܗܝ ܕܢܘܿܚ: ܒܝܲܪܚܵܐ ܕܲܬܼܪܹܝܢ: ܒܲܫܒܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܒܝܲܪܚܵܐ ܒܹܗ ܒܝܵܘܡܵܐ ܗܵܢܵܐ: ܐܸܬܿܬܿܪܲܥ ܟܠ ܡܲܒܘܼܥܲܝ̈ ܬܗܘܿܡܵܐ ܪܲܒܵܐ: ܘܢܲܣ̈ܟܹܿܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ ܐܸܬܼܦܬܲܚ. 
Anno sescentesimo vitae Noe, mense secundo, septimo decimo die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magnae, et cataractae caeli apertae sunt; 
Յամին վեցհարիւրորդի կենացն Նոյի, յերկրորդում ամսեանն ի քսան եւ յեւթն`` ամսոյն. եւ պատառեցան ամենայն աղբեւրք անդնդոց բազմաց, եւ սահանք երկնից բացան: 
მეექუსასესა წელსა ცხორებასა ნოესსა, მეორესა თთუესა, ოცდამეშჳდესა თთჳსასა, ამას დღესა შინა გამოეცნეს წყარონი უფსკრულისანი და საქანელნი ცისანი განეხუნეს. 11 
11 In the six hundredth year of Noah's life, in the second month, the seventeenth day of the month, the same day were all the fountains of the great deep broken up, and the windows of heaven were opened. 
יב. וַיְהִי הַגֶּשֶׁם עַל הָאָרֶץ אַרְבָּעִים יוֹם וְאַרְבָּעִים לָיְלָה: 
καὶ ἐγένετο ὁ ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας 
12 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܡܸܛܪܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܐܲܪܒܿܥܝܼܢ ܐܝܼܡܵܡ̈ܝܼܢ ܘܐܲܪܒܿܥܝܼܢ ܠܲܝ̈ܠܵܘܲܢ. 
et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus. 
Եւ եղեւ անձրեւ ի վերայ երկրի զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր: 
და იქმნა წჳმა ქუეყანასა ზედა ორმეოც დღე და ორმეოც ღამე. 12 
12 And the rain was upon the earth forty days and forty nights. 
יג. בְּעֶצֶם הַיּוֹם הַזֶּה בָּא נֹחַ וְשֵׁם וְחָם וָיֶפֶת בְּנֵי נֹחַ וְאֵשֶׁת נֹחַ וּשְׁלשֶׁת נְשֵׁי בָנָיו אִתָּם אֶל הַתֵּבָה: 
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ εἰσῆλθεν Νωε Σημ Χαμ Ιαφεθ υἱοὶ Νωε καὶ ἡ γυνὴ Νωε καὶ αἱ τρεῖς γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτόν 
13 ܒܹܗ ܒܝܵܘܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܥܲܠ ܢܘܿܚ: ܘܫܹܝܡ: ܘܚܵܡ: ܘܝܲܦ̮ܬ: ܒܢܲܝ̈ ܢܘܿܚ ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܕܢܘܿܚ: ܘܲܬܼܠܵܬܼ ܢܸܫܹ̈ܐ ܕܲܒ݂ܢܵܘ̈ܗܝ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ. 
In articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Cham et Iapheth filii eius, uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam. 
Յաւուր յայնմիկ եմուտ Նոյ, Սէմ, Քամ, Յաբեթ, որդիք Նոյի, եւ կին Նոյի, եւ երեք կանայք որդւոց նորա ընդ նմա ի տապան անդր: 
ამას დღესა შევიდა ნოე, სემ, ქამ და იაფეთ, ძენი ნოესნი, და ცოლი ნოესი, და სამნი ცოლნი ძეთა მისთანი მის თანა კიდობნად. 13 
13 In the selfsame day entered Noah, and Shem, and Ham, and Japheth, the sons of Noah, and Noah's wife, and the three wives of his sons with them, into the ark; 
יד. הֵמָּה וְכָל הַחַיָּה לְמִינָהּ וְכָל הַבְּהֵמָה לְמִינָהּ וְכָל הָרֶמֶשׂ הָרֹמֵשׂ עַל הָאָרֶץ לְמִינֵהוּ וְכָל הָעוֹף לְמִינֵהוּ כֹּל צִפּוֹר כָּל כָּנָף: 
καὶ πάντα τὰ θηρία κατὰ γένος καὶ πάντα τὰ κτήνη κατὰ γένος καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ πᾶν πετεινὸν κατὰ γένος 
14 ܗܸܢܘܿܢ ܘܟ݂ܠܵܗ ܚܲܝܘ̱ܬܼܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗ: ܘܟ݂ܠܵܗ ܒܥܝܼܪܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗ: ܘܟ݂ܠ ܪܲܚܫܵܐ ܕܪܵܚܸܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܠܓܸܢܣܵܘ̈ܗܝ: ܘܟ݂ܠܵܗ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܠܓܸܢܣܵܗ: ܘܟ݂ܠ ܣܦܲܪ ܘܟ݂ܠ ܓܸܦ. 
Ipsi et omne animal secundum genus suum, universaque iumenta in genere suo, et omne reptile, quod movetur super terram in genere suo, cunctumque volatile secundum genus suum, universae aves omnesque volucres 
Նոքա եւ ամենայն գազանք ըստ ազգի, եւ ամենայն անասուն ըստ ազգի իւրեանց, եւ ամենայն սողուն շարժուն ի վերայ երկրի ըստ ազգի իւրեանց, եւ ամենայն հաւ թռչուն ըստ ազգի իւրում: 
და ყოველნი მჴეცნი ქუეყანისანი ნათესაობით, და ყოველნი ქუეწარმავალნი ნათესაობით, და ყოველნი საცხოვარნი ნათესაობით, და ყოველნი მფრინველნი ნათესაობით მისით, ყოველი მფრინვალე, ყოველი ფრთოსანი. 14 
14 They, and every beast after his kind, and all the cattle after their kind, and every creeping thing that creepeth upon the earth after his kind, and every fowl after his kind, every bird of every sort. 
טו. וַיָּבֹאוּ אֶל נֹחַ אֶל הַתֵּבָה שְׁנַיִם שְׁנַיִם מִכָּל הַבָּשָׂר אֲשֶׁר בּוֹ רוּחַ חַיִּים: 
εἰσῆλθον πρὸς Νωε εἰς τὴν κιβωτόν δύο δύο ἀπὸ πάσης σαρκός ἐν ᾧ ἐστιν πνεῦμα ζωῆς 
15 ܥܲܠܼܘ ܥܲܡ ܢܘܿܚ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܬܪܹܝܢ ܬܪܹܝܢ ܡ̣ܢ ܟܠ ܒܣܲܪ ܕܐܝܼܬܼ ܒܗܘܿܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ . 
ingressae sunt ad Noe in arcam, bina et bina ex omni carne, in qua erat spiritus vitae. 
Մտին առ Նոյ ի տապան անդր երկու երկու յամենայն մարմնոյ յորում է շունչ կենդանի: 
და შევიდა კიდობნად ნოეს თანა ორ-ორი ყოვლისაგან ჴორცისა, რომლისა თანა არს სული სიცოცხლისაჲ. 15 
15 And they went in unto Noah into the ark, two and two of all flesh, wherein is the breath of life. 
טז. וְהַבָּאִים זָכָר וּנְקֵבָה מִכָּל בָּשָׂר בָּאוּ כַּאֲשֶׁר צִוָּה אֹתוֹ אֱלֹהִים וַיִּסְגֹּר יְהֹוָה בַּעֲדוֹ: 
καὶ τὰ εἰσπορευόμενα ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσης σαρκὸς εἰσῆλθεν καθὰ ἐνετείλατο ὁ θεὸς τῷ Νωε καὶ ἔκλεισεν κύριος ὁ θεὸς ἔξωθεν αὐτοῦ τὴν κιβωτόν 
16 ܘܲܕ݂ܥܲܠܼܘ ܕܸܟܪܹ̈ܐ ܘܢܸܩ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠ ܒܣܲܪ ܥܲܠܼܘ: ܐܲܝܟ ܕܦܲܩܕܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ. ܘܐܸܚܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܒܐܲܦܵܘ̈ܗܝ. 
Et quae ingressa sunt, masculus et femina ex omni carne introierunt, sicut praeceperat ei Deus; et inclusit eum Dominus de foris. 
Եւ որ մտանէինն` արու եւ էգ յամենայն մարմնոյ մտանէին, որպէս պատուիրեաց Աստուած Նոյի. եւ փակեաց Տէր Աստուած արտաքոյ նորա զտապանն: 
და შემავალი მამალი და დედალი ყოვლისაგან ჴორცისა შევიდა, ვითარცა ამცნო ღმერთმან ნოეს. 16 
16 And they that went in, went in male and female of all flesh, as God had commanded him: and the LORD shut him in. 
יז. וַיְהִי הַמַּבּוּל אַרְבָּעִים יוֹם עַל הָאָרֶץ וַיִּרְבּוּ הַמַּיִם וַיִּשְׂאוּ אֶת הַתֵּבָה וַתָּרָם מֵעַל הָאָרֶץ: 
καὶ ἐγένετο ὁ κατακλυσμὸς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπληθύνθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπῆρεν τὴν κιβωτόν καὶ ὑψώθη ἀπὸ τῆς γῆς 
17 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܛܵܘܦܵܢܵܐ ܐܲܪܒܿܥܝܼܢ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܣܓܼܝܼܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܘܫܲܩܠܘܼܗ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܘܐܸܬܿܬܿܪܝܼܡܲܬܼ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ. 
Factumque est diluvium quadraginta diebus super terram, et multiplicatae sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra. 
Եւ եղեւ ջրհեղեղ զքառասուն տիւ եւ զքառասուն գիշեր`` ի վերայ երկրի. եւ բազմացաւ ջուրն եւ վերացոյց զտապանն եւ բարձրացաւ յերկրէ: 
და დაჴშა უფალმან ღმერთმან გარეგნით მისსა კიდობანი, და იქმნა რღუნა ორმეოც დღე და ორმეოც ღამე ქუეყანასა ზედა, და განმრავლდა წყალი და აღიღო კიდობანი და აღმაღლდა ზედა ქუეყანისა. 17 
17 And the flood was forty days upon the earth; and the waters increased, and bare up the ark, and it was lift up above the earth. 
יח. וַיִּגְבְּרוּ הַמַּיִם וַיִּרְבּוּ מְאֹד עַל הָאָרֶץ וַתֵּלֶךְ הַתֵּבָה עַל פְּנֵי הַמָּיִם: 
καὶ ἐπεκράτει τὸ ὕδωρ καὶ ἐπληθύνετο σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπεφέρετο ἡ κιβωτὸς ἐπάνω τοῦ ὕδατος 
18 ܘܲܥܫܸܢܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܘܲܣܓܼܝܘܼ ܛܵܒ݂ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܡܗܲܠܟ݂ܵܐ ܗ̄ܘ̤ܵܬܼ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܡܲܝ̈ܵܐ. 
Vehementer enim inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae; porro arca ferebatur super aquas. 
Եւ զօրանայր ջուրն եւ բազմանայր յոյժ ի վերայ երկրի, եւ շրջէր տապանն ի վերայ ջրոց: 
და დაიპყრო წყალმან და განმრავლდებოდა ფრიად ქუეყანასა ზედა. და ზე მოაქუნდა კიდობანი ზედა კერძო წყლისა. 18 
18 And the waters prevailed, and were increased greatly upon the earth; and the ark went upon the face of the waters. 
יט. וְהַמַּיִם גָּבְרוּ מְאֹד מְאֹד עַל הָאָרֶץ וַיְכֻסּוּ כָּל הֶהָרִים הַגְּבֹהִים אֲשֶׁר תַּחַת כָּל הַשָּׁמָיִם: 
τὸ δὲ ὕδωρ ἐπεκράτει σφόδρα σφοδρῶς ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπεκάλυψεν πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά ἃ ἦν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ 
19 ܘܡܲܝܵ̈ܐ ܥܫܸܢܘ ܛܵܒ݂ ܛܵܒ݂ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܐܸܬܼܟܲܣܝܼܘ ܟܠܗܘܿܢ ܛܘܼܪܹ̈ܐ ܪܵ̈ܡܹܐ ܕܲܬܼܚܹܝܬܼ ܟܠ ܫܡܲܝܵܐ. 
Et aquae praevaluerunt nimis super terram, opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo. 
Եւ սաստկանայր ջուրն յոյժ յոյժ ի վերայ երկրի, եւ ծածկէր զամենայն լերինս բարձունս որ էին ի ներքոյ երկնից: 
ხოლო წყალი განძლიერდა ფრიად-ფრიად ქუეყანასა ზედა და დაფარნა ყოველნი მთანი მაღალნი, რომელნი იყვნეს ქუეშე ცისა. 19 
19 And the waters prevailed exceedingly upon the earth; and all the high hills, that were under the whole heaven, were covered. 
כ. חֲמֵשׁ עֶשְׂרֵה אַמָּה מִלְמַעְלָה גָּבְרוּ הַמָּיִם וַיְכֻסּוּ הֶהָרִים: 
δέκα πέντε πήχεις ἐπάνω ὑψώθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπεκάλυψεν πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά 
20 ܚܲܡܫܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܐܲܡܝܼܢ ܡ̣ܢ ܠܥܸܠ ܥܫܸܢܘ ܡܲܝ̈ܵܐ: ܘܐܸܬܼܟܲܣܝܼܘ ܛܘܼܪܹ̈ܐ ܪܵ݁ܡܹܐ. 
Quindecim cubitis altior fuit aqua super montes, quos operuerat. 
Հնգետասան կանգուն բարձրացաւ ջուրն ի վեր, եւ ծածկեաց զամենայն լերինս: 
ათხუთმეტ წყრთა ზედა კერძო ამაღლდა წყალი და დაფარნა ყოველნი მთანი. 20 
20 Fifteen cubits upward did the waters prevail; and the mountains were covered. 
כא. וַיִּגְוַע כָּל בָּשָׂר הָרֹמֵשׂ עַל הָאָרֶץ בָּעוֹף וּבַבְּהֵמָה וּבַחַיָּה וּבְכָל הַשֶּׁרֶץ הַשֹּׁרֵץ עַל הָאָרֶץ וְכֹל הָאָדָם: 
καὶ ἀπέθανεν πᾶσα σὰρξ κινουμένη ἐπὶ τῆς γῆς τῶν πετεινῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ τῶν θηρίων καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς ἄνθρωπος 
21 ܘܣܵܦ ܟܠ ܒܣܲܪ ܕܪܵܚܸܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ: ܘܲܒ݂ܥܝܼܪܵܐ: ܘܚܲܝܘܬܼܵܐ: ܘܟ݂ܠܹܗܿ ܪܲܚܫܵܐ ܕܪܵܚܸܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܟ݂ܠܗܘܿܢ ܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ. 
Consumptaque est omnis caro, quae movebatur super terram, volucrum, pecorum, bestiarum omniumque reptilium, quae reptant super terram, et universi homines: 
Եւ մեռաւ ամենայն մարմին շարժուն ի վերայ երկրի, թռչնոց եւ անասնոց եւ գազանաց. եւ ամենայն սողուն զեռուն ի վերայ երկրի, եւ ամենայն մարդ: 
და მოკუდა ყოველი ჴორცი მოკუდავი ქუეყანასა ზედა და ყოველი კაცი. 21 
21 And all flesh died that moved upon the earth, both of fowl, and of cattle, and of beast, and of every creeping thing that creepeth upon the earth, and every man: 
כב. כֹּל אֲשֶׁר נִשְׁמַת רוּחַ חַיִּים בְּאַפָּיו מִכֹּל אֲשֶׁר בֶּחָרָבָה מֵתוּ: 
καὶ πάντα ὅσα ἔχει πνοὴν ζωῆς καὶ πᾶς ὃς ἦν ἐπὶ τῆς ξηρᾶς ἀπέθανεν 
22 ܟܠ ܕܲܢܫܲܡܬܼܵܐ ܕܪܘܼܚܵܐ ܕܚܲܝܹ̈ܐ ܒܐܲܦܵܘ̈ܗܝ: ܡ̣ܢ ܟܠ ܕܲܒ݂ܝܲܒ݂ܫܵܐ: ܡܝܼܬܼܘ. 
cuncta, in quibus spiraculum vitae in terra, mortua sunt. 
Ամենայն որ ունէր շունչ կենդանի յռնգունս իւր, եւ ամենայն որ ինչ էր ի վերայ ցամաքի` մեռաւ: 
და ყოველი, რაოდენსა აქუნდა სული სიცოცხლისაჲ, და ყოველი, რაოდენი იყო ჴმელსა ზედა, მოკუდა. 22 
22 All in whose nostrils was the breath of life, of all that was in the dry land, died. 
כג. וַיִּמַח אֶת כָּל הַיְקוּם אֲשֶׁר עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה מֵאָדָם עַד בְּהֵמָה עַד רֶמֶשׂ וְעַד עוֹף הַשָּׁמַיִם וַיִּמָּחוּ מִן הָאָרֶץ וַיִּשָּׁאֶר אַךְ נֹחַ וַאֲשֶׁר אִתּוֹ בַּתֵּבָה: 
καὶ ἐξήλειψεν πᾶν τὸ ἀνάστημα ὃ ἦν ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἑρπετῶν καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐξηλείφθησαν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατελείφθη μόνος Νωε καὶ οἱ μετ᾽ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ 
23 ܘܲܥܛܵܐ ܠܟ݂ܠ ܕܩܵܐܹܡ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ: ܡ̣ܢ ܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܲܒ݂ܥܝܼܪܵܐ: ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܪܲܚܫܵܐ: ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܐܸܬܼܥܛܝܼܘ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ. ܘܐܸܫܬܿܚܲܪ ܢܘܿܚ ܘܲܕ݂ܥܲܡܹܗ ܒܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ. 
Et delevit omnem substantiam, quae erat super terram, ab homine usque ad pecus, usque ad reptile et usque ad volucres caeli; et deleta sunt de terra. Remansit autem solus Noe et qui cum eo erant in arca. 
Եւ ջնջեաց զամենայն հասակ որ էր ի վերայ երեսաց երկրի, ի մարդոյ մինչեւ յանասուն եւ ի սողնոց մինչեւ ի թռչունս երկնից, եւ ջնջեցան յերկրէ: Եւ մնաց միայն Նոյ եւ որ ընդ նմա էին ի տապանի անդ: 
და აღჴოცა ყოველი აღმდგომი,რომელი იყო პირსა ყოვლისა ქუეყანისასა, დაშთა მხოლოდ ნოე და მისთანანი,რომელნი იყუნეს კიდობანსა შინა. 23 
23 And every living substance was destroyed which was upon the face of the ground, both man, and cattle, and the creeping things, and the fowl of the heaven; and they were destroyed from the earth: and Noah only remained alive, and they that were with him in the ark. 
כד. וַיִּגְבְּרוּ הַמַּיִם עַל הָאָרֶץ חֲמִשִּׁים וּמְאַת יוֹם: 
καὶ ὑψώθη τὸ ὕδωρ ἐπὶ τῆς γῆς ἡμέρας ἑκατὸν πεντήκοντα 
24 ܘܲܥܫܸܢܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܡܵܐܐ ܘܚܲܡܫܝܼܢ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ. 
Obtinueruntque aquae terram centum quinquaginta diebus. 
Եւ բարձրացաւ ջուրն ի վերայ երկրի աւուրս հարեւր եւ յիսուն: 
და ამაღლდა წყალი ქუეყანასა ზედა ასერგასის დღე. 24 
24 And the waters prevailed upon the earth an hundred and fifty days. 
ח 
Η' 
ܩܦܠܐܘܢ ܚ 
Cap. 8 
ԳԼ. Ղ 
თავი მერვე 
א. וַיִּזְכֹּר אֱלֹהִים אֶת נֹחַ וְאֵת כָּל הַחַיָּה וְאֶת כָּל הַבְּהֵמָה אֲשֶׁר אִתּוֹ בַּתֵּבָה וַיַּעֲבֵר אֱלֹהִים רוּחַ עַל הָאָרֶץ וַיָּשֹׁכּוּ הַמָּיִם: 
καὶ ἐμνήσθη ὁ θεὸς τοῦ Νωε καὶ πάντων τῶν θηρίων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάντων τῶν πετεινῶν καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν ὅσα ἦν μετ᾽ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ καὶ ἐπήγαγεν ὁ θεὸς πνεῦμα ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐκόπασεν τὸ ὕδωρ 
1 ܘܐܸܬܿܕܿܟܲܪ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ ܚܲܝܘܬܼܵܐ: ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ ܒܥܝܼܪܵܐ: ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܥܲܡܹܗ ܒܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܘܐܲܥܒܲܪ ܐܲܠܵܗܵܐ ܪܘܼܚܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܐܸܬܿܬܿܢܝܼܚܘ ܡܲܝ̈ܵܐ. 
Recordatus autem Deus Noe cunctorumque animantium et omnium iumentorum, quae erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutae sunt aquae. 
Եւ յիշեաց Աստուած զՆոյ եւ զամենայն գազանս եւ զամենայն անասունս եւ զամենայն թռչունս`` որ էին ընդ նմա ի տապանի անդ. եւ ած Աստուած հողմ ի վերայ երկրի, եւ դադարեաց ջուրն: 
და მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი და ყოველთა მჴეცთა, და ყოველთა საცხოვართა, და ყოველთა მფრინველთა და ყოველთა ქუეწარმავალთა, რაოდენნი იყვნეს მის თანა კიდობანსა შინა. 1 
1 And God remembered Noah, and every living thing, and all the cattle that was with him in the ark: and God made a wind to pass over the earth, and the waters asswaged; 
ב. וַיִּסָּכְרוּ מַעְיְנֹת תְּהוֹם וַאֲרֻבֹּת הַשָּׁמָיִם וַיִּכָּלֵא הַגֶּשֶׁם מִן הַשָּׁמָיִם: 
καὶ ἐπεκαλύφθησαν αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ καὶ συνεσχέθη ὁ ὑετὸς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ 
2 ܘܐܸܣܬܿܟܲܪ ܡܲܒܿܘܼܥܹ̈ܐ ܕܲܬܼܗܘܿܡܵܐ: ܘܢܵܣ̈ܟܹܿܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܐܸܬܼܟܿܠܝܼ ܡܸܛܪܵܐ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ. 
Et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli, et prohibitae sunt pluviae de caelo. 
Եւ խցան աղբեւրք անդնդոց եւ սահանք երկնից, եւ արգելաւ անձրեւ յերկնից: 
და მოაწია ღმერთმან სული ქუეყანასა ზედა და მოაკლდა წყალი და დასწყდეს წყარონი უფსკრულისანი და საქანელნი ცისანი. და მოაკლდა წყალი, მავალი ქუეყანისაგან, და შედგებოდა. 2 
2 The fountains also of the deep and the windows of heaven were stopped, and the rain from heaven was restrained; 
ג. וַיָּשֻׁבוּ הַמַּיִם מֵעַל הָאָרֶץ הָלוֹךְ וָשׁוֹב וַיַּחְסְרוּ הַמַּיִם מִקְצֵה חֲמִשִּׁים וּמְאַת יוֹם: 
καὶ ἐνεδίδου τὸ ὕδωρ πορευόμενον ἀπὸ τῆς γῆς ἐνεδίδου καὶ ἠλαττονοῦτο τὸ ὕδωρ μετὰ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας 
3 ܘܲܗܦܲܟ݂ܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ: ܐܵܙܠ̄ܝܼܢ ܘܗܵܦܟܿܝܼܢ: ܘܲܚܣܲܪܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܡܵܐܐ ܘܚܲܡܫܝܼܢ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ. 
Reversaeque sunt aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post centum quinquaginta dies. 
Եւ զիջանէր տակաւ, երթայր ջուրն եւ թուլանայր յերկրէ եւ նուազէր ջուրն յետ հարեւր եւ յիսուն աւուր: 
და შემცირდებოდა წყალი შემდგომად ასერგასისთა დღეთასა. 3 
3 And the waters returned from off the earth continually: and after the end of the hundred and fifty days the waters were abated. 
ד. וַתָּנַח הַתֵּבָה בַּחֹדֶשׁ הַשְּׁבִיעִי בְּשִׁבְעָה עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ עַל הָרֵי אֲרָרָט: 
καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς ἐν μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ Αραρατ 
4 ܘܐܸܬܿܬܿܢܝܼܚܲܬܼ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܒܝܲܪܚܵܐ ܫܒ݂ܝܼܥܵܝܵܐ: ܒܲܫܒܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܒܹܗ ܒܝܲܪܚܵܐ ܥܲܠ ܛܘܼܪܲ̈ܝ ܩܲܪܕܘܿ. 
Requievitque arca mense septimo, decima septima die mensis super montes Ararat. 
Եւ նստաւ տապանն յեւթներորդում ամսեանն ի քսան եւ յեւթն`` ամսոյն ի լերինս Արարատայ: 
და დადგა კიდობანი თთუესა მეშჳდესა ოცდაშჳდისა მის თთჳსასა მთათა ზედა არარატისასა. 4 
4 And the ark rested in the seventh month, on the seventeenth day of the month, upon the mountains of Ararat. 
ה. וְהַמַּיִם הָיוּ הָלוֹךְ וְחָסוֹר עַד הַחֹדֶשׁ הָעֲשִׂירִי בָּעֲשִׂירִי בְּאֶחָד לַחֹדֶשׁ נִרְאוּ רָאשֵׁי הֶהָרִים: 
τὸ δὲ ὕδωρ πορευόμενον ἠλαττονοῦτο ἕως τοῦ δεκάτου μηνός ἐν δὲ τῷ ἑνδεκάτῳ μηνί τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός ὤφθησαν αἱ κεφαλαὶ τῶν ὀρέων 
5 ܘܡܲܝܵ̈ܐ ܐܵܙܠ̄ܝܼܢ ܗ̄ܘ̤ܵܘ ܘܚܲܣܪܝܼܢ: ܥܕܲܡܵܐ ܠܝܲܪܚܵܐ ܥܣܝܼܪܵܝܵܐ: ܒܚܲܕ݂ ܒܝܲܪܚܵܐ ܥܣܝܼܪܵܝܵܐ ܐܸܬܼܚܙܝܼܘ ܪܹܫܲܝ̈ ܛܘܼܪܹ̈ܐ. 
At vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem; decimo enim mense, prima die mensis, apparuerunt cacumina montium. 
Եւ ջուրն երթայր եւ նուազէր մինչեւ ի տասներորդ ամիսն. իսկ յամսեանն մետասաներորդի, որ օր առաջին էր ամսոյն` երեւեցան գլուխք լերանց: 
ხოლო წყალი მავალი შემცირდებოდა ვიდრე მეათედ თთუემდე და მეთერთმეტესა თთუესა, პირველსა თთჳსასა, გამოჩნდეს თავნი მთათანი. 5 
5 And the waters decreased continually until the tenth month: in the tenth month, on the first day of the month, were the tops of the mountains seen. 
ו. וַיְהִי מִקֵּץ אַרְבָּעִים יוֹם וַיִּפְתַּח נֹחַ אֶת חַלּוֹן הַתֵּבָה אֲשֶׁר עָשָׂה: 
καὶ ἐγένετο μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἠνέῳξεν Νωε τὴν θυρίδα τῆς κιβωτοῦ ἣν ἐποίησεν 
6 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܐܲܪܒܿܥܝܼܢ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ: ܦܬܲܚ ܢܘܿܚ ܟܵܘܬܼܵܐ ܕܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ ܕܲܥܒܲܕ݂. 
Cumque transissent quadraginta dies, aperiens Noe fenestram arcae, quam fecerat, dimisit corvum; 
Եւ եղեւ յետ քառասուն աւուր եբաց Նոյ զպատուհան տապանին զոր արար: 
ხოლო იყო, შემდგომად ორმეოცთა დღეთასა განაღო ნოე კარი კიდობნისა, რომელ ქმნა. 6 
6 And it came to pass at the end of forty days, that Noah opened the window of the ark which he had made: 
ז. וַיְשַׁלַּח אֶת הָעֹרֵב וַיֵּצֵא יָצוֹא וָשׁוֹב עַד יְבשֶׁת הַמַּיִם מֵעַל הָאָרֶץ: 
καὶ ἀπέστειλεν τὸν κόρακα τοῦ ἰδεῖν εἰ κεκόπακεν τὸ ὕδωρ καὶ ἐξελθὼν οὐχ ὑπέστρεψεν ἕως τοῦ ξηρανθῆναι τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς 
7 ܘܫܲܕܲܪ ܠܥܘܼܪܒ݂ܵܐ ܘܲܢܦܲܩ ܡܸܦܲܩ: ܘܠܵܐ ܗܦܲܟ: ܥܕܲܡܵܐ ܕܝܼܒܸܫܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ. 
qui egrediebatur exiens et rediens, donec siccarentur aquae super terram. 
Եւ արձակեաց զագռաւն, եւ ել եւ անդրէն ոչ դարձաւ մինչեւ ցցամաքել ջրոյն յերկրէ: 
და განავლინა ყორანი ხილვად, უკუეთუ მოაკლდა წყალი და განსრული არა კუალად იქცა ვიდრე განჴმობადმდე წყლისა ქუეყანისაგან. 7 
7 And he sent forth a raven, which went forth to and fro, until the waters were dried up from off the earth. 
ח. וַיְשַׁלַּח אֶת הַיּוֹנָה מֵאִתּוֹ לִרְאוֹת הֲקַלּוּ הַמַּיִם מֵעַל פְּנֵי הָאֲדָמָה: 
καὶ ἀπέστειλεν τὴν περιστερὰν ὀπίσω αὐτοῦ ἰδεῖν εἰ κεκόπακεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς 
8 ܘܫܲܕܲܪ ܠܝܵܘܢܵܐ ܡ̣ܢ ܠܘܵܬܹܗ: ܕܢܸܚܙܸܐ ܐܸܢ ܩܲܠܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ. 
Emisit quoque columbam a se, ut videret si iam cessassent aquae super faciem terrae. 
Եւ արձակեաց զաղաւնին զհետ նորա`` տեսանել թէ ցածուցեա՞լ իցէ ջուրն յերեսաց երկրէ: 
და განავლინა ტრედი უკუანა მისა, უკუე-თუ მოაკლდა წყალი პირისაგან ქუეყანისა. 8 
8 Also he sent forth a dove from him, to see if the waters were abated from off the face of the ground; 
ט. וְלֹא מָצְאָה הַיּוֹנָה מָנוֹחַ לְכַף רַגְלָהּ וַתָּשָׁב אֵלָיו אֶל הַתֵּבָה כִּי מַיִם עַל פְּנֵי כָל הָאָרֶץ וַיִּשְׁלַח יָדוֹ וַיִּקָּחֶהָ וַיָּבֵא אֹתָהּ אֵלָיו אֶל הַתֵּבָה: 
καὶ οὐχ εὑροῦσα ἡ περιστερὰ ἀνάπαυσιν τοῖς ποσὶν αὐτῆς ὑπέστρεψεν πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν κιβωτόν ὅτι ὕδωρ ἦν ἐπὶ παντὶ προσώπῳ πάσης τῆς γῆς καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὴν κιβωτόν 
9 ܘܠܵܐ ܐܸܫܟܿܚܲܬܼ ܠܵܗ ܝܵܘܢܵܐ ܢܝܵܚܵܐ ܠܦܲܣܲܬܼ ܪܸܓܼܠܵܗ: ܘܗܸܦܟܲܬܼ ܠܘܵܬܹܗ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܡܲܝܵ̈ܐ ܐܝܼܬ ܗ̄ܘ̤ܵܘ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܟܠܵܗ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܐܵܘܫܸܛ ܐܝܼܕܹܗ ܘܢܲܣܒܵܗ: ܘܐܲܥܠܵܗ ܠܘܵܬܹܗ ܠܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ. 
Quae, cum non invenisset, ubi requiesceret pes eius, reversa est ad eum in arcam; aquae enim erant super universam terram. Extenditque manum et apprehensam intulit in arcam. 
Եւ չգտեալ աղաւնւոյն հանգիստ ոտից իւրոց` դարձաւ անդրէն առ նա ի տապան անդր. զի ջուր դեռ ունէր զամենայն երեսս երկրի. եւ ձգեաց զձեռն եւ ընկալաւ զնա, եւ առ զնա անդրէն առ իւր ի տապան անդր: 
და ვერ მპოვნელი განსუენებასა ტრედი ფერჴთა მისთასა მოიქცა მისა მიმართ კიდობნად, რამეთუ წყალი იყო ყოველსა ზედა პირსა ქუეყანისასა, და განყო ჴელი მისი, მიიქუა იგი და შეიყუანა იგი თავისა თჳსისა თანა კიდობნად. 9 
9 But the dove found no rest for the sole of her foot, and she returned unto him into the ark, for the waters were on the face of the whole earth: then he put forth his hand, and took her, and pulled her in unto him into the ark. 
י. וַיָּחֶל עוֹד שִׁבְעַת יָמִים אֲחֵרִים וַיֹּסֶף שַׁלַּח אֶת הַיּוֹנָה מִן הַתֵּבָה: 
καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρας ἑπτὰ ἑτέρας πάλιν ἐξαπέστειλεν τὴν περιστερὰν ἐκ τῆς κιβωτοῦ 
10 ܘܦܵܫ ܬܘܼܒ݂ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ ܐ̄ܚܪܵܢܝܼܢ: ܘܲܗܦܲܟ ܘܫܲܕܪܵܗ ܠܝܵܘܢܵܐ ܡ̣ܢ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ. 
Exspectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca. 
Եւ դադարեաց եւս աւուրս եւթն, եւ դարձաւ արձակեաց զաղաւնին ի տապանէ անտի: 
მერმე შემდგომად შჳდთა დღეთასა კუალად განავლინა ტრედი კიდობნისაგან. 10 
10 And he stayed yet other seven days; and again he sent forth the dove out of the ark; 
יא. וַתָּבֹא אֵלָיו הַיּוֹנָה לְעֵת עֶרֶב וְהִנֵּה עֲלֵה זַיִת טָרָף בְּפִיהָ וַיֵּדַע נֹחַ כִּי קַלּוּ הַמַּיִם מֵעַל הָאָרֶץ: 
καὶ ἀνέστρεψεν πρὸς αὐτὸν ἡ περιστερὰ τὸ πρὸς ἑσπέραν καὶ εἶχεν φύλλον ἐλαίας κάρφος ἐν τῷ στόματι αὐτῆς καὶ ἔγνω Νωε ὅτι κεκόπακεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς 
11 ܘܐܸܬܲܬܼ ܠܘܵܬܹܗ ܝܵܘܢܵܐ ܠܥܸܕܵܢ ܪܲܡܫܵܐ: ܘܗܵܐ ܛܲܪܦܵܐ ܕܙܲܝܬܵܐ ܐܲܚܝܼܕ݂ܵܐ ܒܦܘܼܡܵܗ: ܘܝܼܕܲܥ ܢܘܿܚ ܕܩܲܠܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ. 
At illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo. Intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram. 
Եւ դարձաւ առ նա աղաւնին ընդ երեկս, եւ ունէր տերեւ ձիթենւոյ շիղ ի բերան իւրում. եւ գիտաց Նոյ, թէ ցածուցեալ են ջուրքն յերկրէ: 
და მოაქცია მისა მიმართ ტრედმან მიმწუხრი და აქუნდა ზეთისხილისა ფურცელი რტოჲთა პირსა შინა მისსა და ცნა ნოე, რამეთუ მოაკლდა წყალი პირისაგან ქუეყანისა. 11 
11 And the dove came in to him in the evening; and, lo, in her mouth was an olive leaf pluckt off: so Noah knew that the waters were abated from off the earth. 
יב. וַיִּיָּחֶל עוֹד שִׁבְעַת יָמִים אֲחֵרִים וַיְשַׁלַּח אֶת הַיּוֹנָה וְלֹא יָסְפָה שׁוּב אֵלָיו עוֹד: 
καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρας ἑπτὰ ἑτέρας πάλιν ἐξαπέστειλεν τὴν περιστεράν καὶ οὐ προσέθετο τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς αὐτὸν ἔτι 
12 ܘܦܵܫ ܬܘܼܒ݂ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ ܐ̄ܚܪܵܢܝܼܢ: ܘܫܲܕܪܵܗ ܠܝܵܘܢܵܐ، ܘܠܵܐ ܐܵܘܣܦܲܬܼ ܬܘܼܒ݂ ܝܵܘܢܵܐ ܠܡܸܗܦܲܟ ܠܘܵܬܹܗ. 
Exspectavitque nihilominus septem alios dies; et emisit columbam, quae non est reversa ultra ad eum. 
Եւ դադարեաց աւուրս եւթն եւս, եւ դարձեալ արձակեաց զաղաւնին, եւ ոչ եւս յաւել դառնալ առ նա: 
და მერმე და-ღა-ითმინა შჳდ დღე. და კუალად განავლინა ტრედი და არ-ღა-რა შესძინა მოქცევად მისსა მომართ მერმე. 12 
12 And he stayed yet other seven days; and sent forth the dove; which returned not again unto him any more. 
יג. וַיְהִי בְּאַחַת וְשֵׁשׁ מֵאוֹת שָׁנָה בָּרִאשׁוֹן בְּאֶחָד לַחֹדֶשׁ חָרְבוּ הַמַּיִם מֵעַל הָאָרֶץ וַיָּסַר נֹחַ אֶת מִכְסֵה הַתֵּבָה וַיַּרְא וְהִנֵּה חָרְבוּ פְּנֵי הָאֲדָמָה: 
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νωε τοῦ πρώτου μηνός μιᾷ τοῦ μηνός ἐξέλιπεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἀπεκάλυψεν Νωε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ ἣν ἐποίησεν καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπεν τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς 
13 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܒܲܫܢܲܬܼ ܫܸܬܼܡܵܐܐ ܘܲܚܕ݂ܵܐ ܒܚܲܕ݂ ܒܝܲܪܚܵܐ ܩܲܕ݂ܡܵܝܵܐ: ܝܼܒܸܫܘ ܡܲܝ̈ܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܐܲܥܒܲܪ ܢܘܿܚ ܟܣܵܝܵܐ ܕܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܘܲܚܙܵܐ: ܘܗܵܐ ܝܼܒܸܫ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ. 
Igitur sescentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, siccatae sunt aquae super terram; et aperiens Noe tectum arcae, et ecce aspexit viditque quod exsiccata erat superficies terrae. 
Եւ եղեւ ի վեց հարիւրորդի եւ ի միում ամի կենաց Նոյի``, յամսեանն առաջնում որ օր մի էր ամսոյն, նուազեաց ջուրն յերեսաց երկրէ. եւ եբաց Նոյ զձեղուն տապանին զոր արար, եւ ետես զի նուազեալ էր ջուրն յերեսաց երկրէ: 
და იყო ექუსასსა და ერთსა წელსა ცხორებასა ნოესსა, პირველსა თთუესა, ერთსა თთჳსასა, მოაკლდა წყალი ქუეყანისაგან და აღსძარცვა ნოე სართული კიდობნისა, რომელ ქმნა, და იხილა, რამეთუ მოაკლდა წყალი პირისაგან ქუეყანისა. 13 
13 And it came to pass in the six hundredth and first year, in the first month, the first day of the month, the waters were dried up from off the earth: and Noah removed the covering of the ark, and looked, and, behold, the face of the ground was dry. 
יד. וּבַחֹדֶשׁ הַשֵּׁנִי בְּשִׁבְעָה וְעֶשְׂרִים יוֹם לַחֹדֶשׁ יָבְשָׁה הָאָרֶץ: 
ἐν δὲ τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός ἐξηράνθη ἡ γῆ 
14 ܘܲܒ݂ܝܲܪܚܵܐ ܕܲܬܼܪܝܹܢ: ܒܫܲܒ݂ܥܵܐ ܘܥܸܣܪܝܼܢ ܒܹܗ ܒܝܲܪܚܵܐ ܝܸܒ݂ܫܲܬ̤ ܐܲܪܥܵܐ. 
Mense secundo, septima et vicesima die mensis, arefacta est terra. 
Իսկ յամսեանն երկրորդի, որ օր քսան եւ եւթն էր ամսոյն` ցամաքեցաւ երկիր: 
ხოლო მეორესა თთუესა, ოცდაშჳდსა თთჳსასა,განჴმა ქუეყანა. 14 
14 And in the second month, on the seven and twentieth day of the month, was the earth dried. 
טו. וַיְדַבֵּר אֱלֹהִים אֶל נֹחַ לֵאמֹר: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῷ Νωε λέγων 
15 ܘܡܲܠܸܠ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܡ ܢܘܿܚ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ. 
Locutus est autem Deus ad Noe dicens: 
Եւ խօսեցաւ Տէր Աստուած ընդ Նոյի եւ ասէ: 
და ჰრქუა უფალმან ღმერთმან ნოეს. 15 
15 And God spake unto Noah, saying, 
טז. צֵא מִן הַתֵּבָה אַתָּה וְאִשְׁתְּךָ וּבָנֶיךָ וּנְשֵׁי בָנֶיךָ אִתָּךְ: 
ἔξελθε ἐκ τῆς κιβωτοῦ σὺ καὶ ἡ γυνή σου καὶ οἱ υἱοί σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ 
16 ܦܘܿܩ ܡ̣ܢ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܐܲܢ̄ܬ: ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܟ: ܘܲܒ݂̈ܢܲܝܟ: ܘܢܸܫܹ̈ܐ ܕܲܒ݂̈ܢܲܝܟ ܥܲܡܵܟ. 
“Egredere de arca tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum. 
Ել ի տապանէ այտի դու եւ կին քո եւ որդիք քո եւ կանայք որդւոց քոց ընդ քեզ: 
გამოვედ კიდობნისაგან შენ და ცოლი შენი, და ძენი შენნი და ცოლნი ძეთა შენთანი. 16 
16 Go forth of the ark, thou, and thy wife, and thy sons, and thy sons' wives with thee. 
יז. כָּל הַחַיָּה אֲשֶׁר אִתְּךָ מִכָּל בָּשָׂר בָּעוֹף וּבַבְּהֵמָה וּבְכָל הָרֶמֶשׂ הָרֹמֵשׂ עַל הָאָרֶץ הַיְצֵא אִתָּךְ וְשָׁרְצוּ בָאָרֶץ וּפָרוּ וְרָבוּ עַל הָאָרֶץ: 
καὶ πάντα τὰ θηρία ὅσα ἐστὶν μετὰ σοῦ καὶ πᾶσα σὰρξ ἀπὸ πετεινῶν ἕως κτηνῶν καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἐξάγαγε μετὰ σεαυτοῦ καὶ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ἐπὶ τῆς γῆς 
17 ܘܟ݂ܠܵܗ ܚܲܝܘܬܼܵܐ ܕܥܲܡܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠ ܒܣܲܪ: ܘܦܵܪܲܚܬܼܵܐ: ܘܲܒ݂ܥܝܼܪܵܐ: ܘܟ݂ܠܹܗ ܪܲܚܫܵܐ ܕܪܵܚܸܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܐܲܦܸܩ ܥܲܡܵܟ: ܘܢܵܘܠܕܘܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܘܢܸܦܪܘܼܢ ܘܢܸܣܓܿܘܼܢ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Cuncta animantia, quae sunt apud te ex omni carne, tam in volatilibus quam in pecoribus et in universis reptilibus, quae reptant super terram, educ tecum, ut pullulent super terram et crescant et multiplicentur super eam”. 
Եւ ամենայն գազանք որ են ընդ քեզ, եւ ամենայն մարմին ի թռչնոց մինչեւ ցանասունս. եւ զամենայն սողուն զեռուն երկրի հան ընդ քեզ, եւ զեռասցեն ի վերայ երկրի. եւ աճեցէք եւ բազմացարուք`` ի վերայ երկրի: 
და ყოველნი მჴეცნი, რაოდენნი არიან შენ თანა, და ყოველი ჴორცი მფრინველთაგან საცხოვართამდე, და ყოველი ქუეწარმავალი მოძრავი ქუეყანასა ზედა, გამოიყუანე თავისა შენისა თანა და აღორძნდით და განმრავლდით ქუეყანასა ზედა. 17 
17 Bring forth with thee every living thing that is with thee, of all flesh, both of fowl, and of cattle, and of every creeping thing that creepeth upon the earth; that they may breed abundantly in the earth, and be fruitful, and multiply upon the earth. 
יח. וַיֵּצֵא נֹחַ וּבָנָיו וְאִשְׁתּוֹ וּנְשֵׁי בָנָיו אִתּוֹ: 
καὶ ἐξῆλθεν Νωε καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾽ αὐτοῦ 
18 ܘܲܢܦܲܩ ܢܘܿܚ: ܘܲܒ݂̈ܢܵܘܗܝ: ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ: ܘܢܸܫܹ̈ܐ ܕܲܒ݂ܢܵܘ̈ܗܝ ܥܲܡܹܗ. 
Egressus est ergo Noe et filii eius, uxor illius et uxores filiorum eius cum eo. 
Եւ ել Նոյ եւ կին նորա եւ որդիք նորա եւ կանայք որդւոց նորա ընդ նմա: 
და გამოვიდა ნოე და ცოლი მისი, ძენი მისნი და ცოლნი ძეთა მისთანი. 18 
18 And Noah went forth, and his sons, and his wife, and his sons' wives with him: 
יט. כָּל הַחַיָּה כָּל הָרֶמֶשׂ וְכָל הָעוֹף כֹּל רוֹמֵשׂ עַל הָאָרֶץ לְמִשְׁפְּחֹתֵיהֶם יָצְאוּ מִן הַתֵּבָה: 
καὶ πάντα τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πᾶν πετεινὸν καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν ἐξήλθοσαν ἐκ τῆς κιβωτοῦ 
19 ܘܟ݂ܠܵܗ ܚܲܝܘܬܼܵܐ: ܘܟ݂ܠܵܗ ܒܥܝܼܪܵܐ: ܘܟ݂ܠܵܗ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ: ܘܟ݂ܠ ܕܪܵܚܸܫ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܠܫܲܪܒ݂ܵܬܼܗܘܿܢ: ܢܦܲܩܘ ܡ̣ܢ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ. 
Sed et omnia animantia, iumenta, volatilia et reptilia, quae reptant super terram, secundum genus suum egressa sunt de arca. 
Եւ ամենայն գազանք եւ ամենայն սողուն շարժուն եւ ամենայն թռչուն յերկրէ ըստ ազգի իւրեանց ելին ի տապանէ անտի: 
და ყოველნი მჴეცნი და ყოველნი საცხოვარნი, და ყოველი მფრინველი და ყოველი ქუეწარმავალი მოძრავი ქუეყანასა ზედა ნათესაობისაებრ მათისა გამოვიდეს კიდობნისაგან. 19 
19 Every beast, every creeping thing, and every fowl, and whatsoever creepeth upon the earth, after their kinds, went forth out of the ark. 
כ. וַיִּבֶן נֹחַ מִזְבֵּחַ לַיהֹוָה וַיִּקַּח מִכֹּל הַבְּהֵמָה הַטְּהֹרָה וּמִכֹּל הָעוֹף הַטָּהוֹר וַיַּעַל עֹלֹת בַּמִּזְבֵּחַ: 
καὶ ᾠκοδόμησεν Νωε θυσιαστήριον τῷ θεῷ καὶ ἔλαβεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνήνεγκεν ὁλοκαρπώσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον 
20 ܘܲܒ݂ܢܵܐ ܢܘܿܚ ܡܲܕ݂ܒܚܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ: ܘܲܢܣܲܒ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܵܗ ܚܲܝܘܬܼܵܐ ܕܟ݂ܝܼܬܼܵܐ: ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܟ݂ܝܼܬܼܵܐ: ܘܐܲܣܸܩ ܝܲܩܕܵܐ ܥܲܠ ܡܲܕ݂ܒܚܵܐ. 
Aedificavit autem Noe altare Domino; et tollens de cunctis pecoribus mundis et volucribus mundis obtulit holocausta super altare. 
Եւ շինեաց Նոյ սեղան Աստուծոյ, եւ առ յամենայն անասնոց սրբոց եւ յամենայն թռչնոց սրբոց, եւ եհան ողջակէզ ի վերայ սեղանոյն: 
და აღუშენა ნოე საკურთხეველი ღმერთსა და მოიღო ყოველთაგან საცხოვართა წმიდათა და ყოველთაგან მფრინველთა წმიდათა და შეწირნა იგინი ყოვლად ნაყოფებად საკურთხეველსა ზედა. 20 
20 And Noah builded an altar unto the LORD; and took of every clean beast, and of every clean fowl, and offered burnt offerings on the altar. 
כא. וַיָּרַח יְהֹוָה אֶת רֵיחַ הַנִּיחֹחַ וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל לִבּוֹ לֹא אֹסִף לְקַלֵּל עוֹד אֶת הָאֲדָמָה בַּעֲבוּר הָאָדָם כִּי יֵצֶר לֵב הָאָדָם רַע מִנְּעֻרָיו וְלֹא אֹסִף עוֹד לְהַכּוֹת אֶת כָּל חַי כַּאֲשֶׁר עָשִׂיתִי: 
καὶ ὠσφράνθη κύριος ὁ θεὸς ὀσμὴν εὐωδίας καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς διανοηθείς οὐ προσθήσω ἔτι τοῦ καταράσασθαι τὴν γῆν διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος οὐ προσθήσω οὖν ἔτι πατάξαι πᾶσαν σάρκα ζῶσαν καθὼς ἐποίησα 
21 ܘܐܲܪܝܼܚ ܡܵܪܝܵܐ ܪܹܝܚܵܐ ܕܲܣܘܵܬܼܵܐ: ܪܹܝܚܵܐ ܕܲܢܝܵܚܵܐ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܒܠܸܒܹܗ: ܕܠܵܐ ܐܵܘܣܸܦ ܬܘܼܒ݂ ܠܲܡܠܵܛܵܗ ܠܐܲܪܥܵܐ ܡܸܛܠ ܒܲܪܢܵܫܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܝܲܨܪܵܐ ܕܠܸܒܹܿܗ ܕܲܒ݂ܢܵܫܵܐ ܒܝܼܫ ܡ̣ܢ ܛܲܠܝܘܼܬܹܗ: ܘܠܵܐ ܐܵܘܣܸܦ ܬܘܼܒ݂ ܠܡܸܡܚܵܐ ܠܟ݂ܠ ܕܚܲܝ̈ ܐܲܝܟ ܕܥܸܒ݂ܕܹܬܼ. 
Odoratusque est Dominus odorem suavitatis et locutus est Dominus ad cor suum: “Nequaquam ultra maledicam terrae propter homines, quia cogitatio humani cordis in malum prona est ab adulescentia sua. Non igitur ultra percutiam omnem animam viventem, sicut feci. 
Եւ հոտոտեցաւ Տէր Աստուած ի հոտ անուշից: Եւ ասէ Տէր Աստուած` ածեալ զմտաւ. Ոչ եւս յաւելից անիծանել զերկիր վասն գործոց մարդկան, զի միտք մարդոյ հաստատեալ են ի խնամս չարի ի մանկութենէ իւրմէ. արդ ոչ եւս յաւելից հարկանել զամենայն մարմին կենդանի որպէս արարի: 
და იყნოსა უფალმან ღმერთმან სული სულნელებისაჲ. და თქუა უფალმან ღმერთმან: შევინანე, არ-ღა შევსძინო მერმე წყევად ქუეყანისა საქმეთათჳს კაცთასა, რამეთუ შეყოფილ არს მომგონებელობაჲ კაცისა მოსწრაფებით ბოროტთა და სიჭაბუკითგან მისით, არ-ღა შევსძინო უკუე მოსპოლვად მერმე ყოვლისა ჴორცისა ცხოველისა. 21 
21 And the LORD smelled a sweet savour; and the LORD said in his heart, I will not again curse the ground any more for man's sake; for the imagination of man's heart is evil from his youth; neither will I again smite any more every thing living, as I have done. 
כב. עֹד כָּל יְמֵי הָאָרֶץ זֶרַע וְקָצִיר וְקֹר וָחֹם וְקַיִץ וָחֹרֶף וְיוֹם וָלַיְלָה לֹא יִשְׁבֹּתוּ: 
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς σπέρμα καὶ θερισμός ψῦχος καὶ καῦμα θέρος καὶ ἔαρ ἡμέραν καὶ νύκτα οὐ καταπαύσουσιν 
22 ܘܡܸܟܹܝܠ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ: ܙܲܪܥܵܐ ܘܲܚܨܵܕܵܐ: ܥܲܪܝܵܐ ܘܚܘܼܡܵܐ: ܩܲܝܛܵܐ ܘܣܲܬܼܘܵܐ: ܐܝܼܡܵܡܵܐ ܘܠܸܠܝܵܐ: ܠܵܐ ܢܸܒ݂ܛܠܘܼܢ. 
Cunctis diebus terrae, sementis et messis, frigus et aestus, aestas et hiems, dies et nox non requiescent”. 
Այսուհետեւ զամենայն աւուրս երկրի` սերմն եւ հունձք, ցուրտ եւ տօթ, ամառն եւ գարուն, զտիւ եւ զգիշեր`` մի՛ դադարեսցեն: 
ვითარ-ცა ვჰყავ და ყოველთა დღეთა ქუეყანისათა თესვად და მკად, სიგრილე და სიცხე, ზაფხული და არე, და დღე და ღამე არა მოაკლდენ. 22 
22 While the earth remaineth, seedtime and harvest, and cold and heat, and summer and winter, and day and night shall not cease. 
ט 
Θ' 
ܩܦܠܐܘܢ ܛ 
Cap. 9 
ԳԼ. Թ 
თავი მეცხრე 
א. וַיְבָרֶךְ אֱלֹהִים אֶת נֹחַ וְאֶת בָּנָיו וַיֹּאמֶר לָהֶם פְּרוּ וּרְבוּ וּמִלְאוּ אֶת הָאָרֶץ: 
καὶ ηὐλόγησεν ὁ θεὸς τὸν Νωε καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς 
1 ܘܒܲܪܸܟ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ: ܘܠܲܒ݂ܢܵܘ̈ܗܝ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܗܘܿܢ: ܦܪܵܘ ܘܲܣܓ݂ܵܘ: ܘܲܡܠܵܘ ܐܲܪܥܵܐ. 
Benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos: “Crescite et multiplicamini et implete terram. 
Եւ օրհնեաց Աստուած զՆոյ եւ զորդիս նորա, եւ ասէ ցնոսա. Աճեցէք եւ բազմացարուք եւ լցէք զերկիր եւ տիրեցէք դմա: 
და აკურთხნა ღმერთმან ნოე და ძენი მისნი და ჰრქუა მათ აღორძნდით, და განმრავლდით და აღავსეთ ქუეყანა და ეუფლენით მას. 1 
1 And God blessed Noah and his sons, and said unto them, Be fruitful, and multiply, and replenish the earth. 
ב. וּמוֹרַאֲכֶם וְחִתְּכֶם יִהְיֶה עַל כָּל חַיַּת הָאָרֶץ וְעַל כָּל עוֹף הַשָּׁמָיִם בְּכֹל אֲשֶׁר תִּרְמֹשׂ הָאֲדָמָה וּבְכָל דְּגֵי הַיָּם בְּיֶדְכֶם נִתָּנוּ: 
καὶ ὁ τρόμος ὑμῶν καὶ ὁ φόβος ἔσται ἐπὶ πᾶσιν τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης ὑπὸ χεῖρας ὑμῖν δέδωκα 
2 ܘܕܸܚܠܲܬܼܟ݂ܘܿܢ ܘܙܵܘܥܲܬܼܟ݂ܘܿܢ ܬܸܗܘܸܐ ܥܲܠ ܟܠܵܗܿ ܚܲܝܘܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ: ܘܥܲܠ ܟܠܵܗܿ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܥܲܠ ܟܠ ܕܡܲܪܚܫܵܐ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܟ݂ܠܗܘܿܢ ܢܘܼܢܹ̈ܐ ܕܝܲܡܵܐ ܒܐܝܼܕܲܝܟܿܘܿܢ ܢܸܫܬܲܠܡܘܼܢ. 
Et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes volucres caeli cum universis, quae moventur super terram; omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt. 
Եւ ահ եւ երկեւղ ձեր եղիցի ի վերայ ամենայն գազանաց երկրի, եւ ի վերայ ամենայն թռչնոց երկնից, եւ ի վերայ ամենայն զեռնոց երկրի, եւ ի վերայ ամենայն ձկանց ծովու, զորս ընդ ձեռամբ ձերով ետու: 
და შიში თქუენი და ძრწოლაჲ თქუენი იყოს ყოველთა ზედა მჴეცთა ქუეყანისათა, და ყოველთა ზედა მფრინველთა ცისათა. 2 
2 And the fear of you and the dread of you shall be upon every beast of the earth, and upon every fowl of the air, upon all that moveth upon the earth, and upon all the fishes of the sea; into your hand are they delivered. 
ג. כָּל רֶמֶשׂ אֲשֶׁר הוּא חַי לָכֶם יִהְיֶה לְאָכְלָה כְּיֶרֶק עֵשֶׂב נָתַתִּי לָכֶם אֶת כֹּל: 
καὶ πᾶν ἑρπετόν ὅ ἐστιν ζῶν ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν ὡς λάχανα χόρτου δέδωκα ὑμῖν τὰ πάντα 
3 ܘܟ݂ܠ ܪܲܚܫܵܐ ܕܚܲܝ: ܠܟ݂ܘܿܢ ܢܸܗܘܸܐ ܠܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܵܐ: ܐܲܝܟ ܝܘܼܪܵܩܵܐ ܕܥܸܣܒܵܐ ܝܸܗ̄ܒܸܬܼ ܠܟ݂ܘܿܢ ܟܠ. 
Omne, quod movetur et vivit, erit vobis in cibum; quasi holera virentia tradidi vobis omnia, 
Եւ ամենայն զեռուն որ է կենդանի` ձեզ լիցի ի կերակուր. իբրեւ զբանջար խոտոյ ետու ձեզ զամենայն: 
და ყოველთა ზედა იძრვისთა ქუეყანისათა. და ყოველნი თევზნი ზღჳსანი ჴელის ქუეშე მიგცე თქუენ და ყოველი ქუეწარმავალი, რომლისა არს სიცოცხლე, თქუენდა იყოს საჭამადად ვითარ-ცა მხალი თივისაჲ, მიგცენ თქუენ ყოველნი. 3 
3 Every moving thing that liveth shall be meat for you; even as the green herb have I given you all things. 
ד. אַךְ בָּשָׂר בְּנַפְשׁוֹ דָמוֹ לֹא תֹאכֵלוּ: 
πλὴν κρέας ἐν αἵματι ψυχῆς οὐ φάγεσθε 
4 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܒܸܣܪܵܐ ܕܲܒ݂ܢܲܦ̮ܫܹܗܿ ܕܡܹܗ: ܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܘܼܢ. 
excepto quod carnem cum anima, quae est in sanguine, non comedetis. 
Բայց զմիս արեամբ շնչոյ մի՛ ուտիցէք: 
გარნა ჴორცი სისხლითურთ სულისათ არა სჭამოთ. 4 
4 But flesh with the life thereof, which is the blood thereof, shall ye not eat. 
ה. וְאַךְ אֶת דִּמְכֶם לְנַפְשֹׁתֵיכֶם אֶדְרשׁ מִיַּד כָּל חַיָּה אֶדְרְשֶׁנּוּ וּמִיַּד הָאָדָם מִיַּד אִישׁ אָחִיו אֶדְרשׁ אֶת נֶפֶשׁ הָאָדָם: 
καὶ γὰρ τὸ ὑμέτερον αἷμα τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἐκζητήσω ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θηρίων ἐκζητήσω αὐτὸ καὶ ἐκ χειρὸς ἀνθρώπου ἀδελφοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου 
5 ܘܲܒ݂ܪܲܡ ܕܸܡܟ݂ܘܼܢ ܕܢܲܦ̮ܫܵ̈ܬܼܟ݂ܘܿܢ ܐܸܬܼܒܲܥ: ܡ̣ܢ ܝܲܕ݂ ܟܠ ܚܲܝܘܬܼܵܐ ܐܸܬܼܒܿܥܝܼܘܗܝ. ܡ̣ܢ ܐܝܼܕ݂ܵܐ ܕܐ̄ܢܵܫܵܐ ܘܡ̣ܢ ܐܝܼܕ݂ܵܐ ܕܓܲܒ݂ܪܵܐ ܘܐܲܚܘܼܗܝ ܐܸܬܼܒܲܥ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܕܐ̄ܢܵܫܵܐ. 
Sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum; et de manu hominis, de manu viri fratris eius requiram animam hominis. 
Քանզի եւ զձեր արիւն շնչոյ խնդրեցից. ի ձեռաց ամենայն գազանաց խնդրեցից զնա եւ ի ձեռաց մարդոյ. ի ձեռաց առն զշունչ եղբօր իւրոյ խնդրեցից: 
და რამეთუ სისხლიცა თქუენი სულთა თქუენთა გამოვიძიო ჴელისაგან მჴეცთასა და გამოვიძიო იგი ჴელისაგან კაცისა ძმისა მისისა გამოვიძიო სული კაცისა. 5 
5 And surely your blood of your lives will I require; at the hand of every beast will I require it, and at the hand of man; at the hand of every man's brother will I require the life of man. 
ו. שֹׁפֵךְ דַּם הָאָדָם בָּאָדָם דָּמוֹ יִשָּׁפֵךְ כִּי בְּצֶלֶם אֱלֹהִים עָשָׂה אֶת הָאָדָם: 
ὁ ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται ὅτι ἐν εἰκόνι θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον 
6 ܡܿܢ ܕܢܹܐܫܘܼܕ݂ ܕܡܵܐ ܕܐ̄ܢܵܫܵܐ: ܒܐ̄ܢܵܫܵܐ ܕܡܹܗ ܢܸܬܼܐܫܸܕ݂: ܡܸܛܠ ܕܒܲܨܠܸܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ݂ ܐܵܕ݂ܵܡ. 
Quicumque effuderit humanum sanguinem, per hominem fundetur sanguis illius; ad imaginem quippe Dei factus est homo. 
Որ հեղու զարիւն մարդոյ, փոխանակ արեան նորա հեղցի արիւն նորա. զի ի պատկեր Աստուծոյ արարի ես`` զմարդն: 
და დამთხეველისა სისხლსა კაცისასა ნაცვლად სისხლისა მისისა დაითხიოს, რამეთუ ხატად ღმრთისა შევქმენ კაცი. 6 
6 Whoso sheddeth man's blood, by man shall his blood be shed: for in the image of God made he man. 
ז. וְאַתֶּם פְּרוּ וּרְבוּ שִׁרְצוּ בָאָרֶץ וּרְבוּ בָהּ: 
ὑμεῖς δὲ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ πληθύνεσθε ἐπ᾽ αὐτῆς 
7 ܘܐܲܢ̄ܬܿܘܼܢ ܦܪܵܘ ܘܲܣܓ݂ܵܘ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ܘ ܒܐܲܪܥܵܐ ܘܲܣܓ݂ܵܘ ܒܵܗ. 
Vos autem crescite et multiplicamini et pullulate super terram et dominamini ei”. 
Այլ դուք աճեցէք եւ բազմացարուք եւ լցէք զերկիր, եւ բազմացարուք ի վերայ դորա: 
ხოლო თქუენ აღორძნდით და განმრავლდით და განავსეთ ქუეყანა და ეუფლენით მას. 7 
7 And you, be ye fruitful, and multiply; bring forth abundantly in the earth, and multiply therein. 
ח. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים אֶל נֹחַ וְאֶל בָּנָיו אִתּוֹ לֵאמֹר: 
καὶ εἶπεν ὁ θεὸς τῷ Νωε καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ μετ᾽ αὐτοῦ λέγων 
8 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ ܘܠܲܒ݂̈ܢܵܘܗܝ ܥܲܡܹܗ. 
Haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo: 
Եւ խօսեցաւ Տէր Աստուած ընդ Նոյի եւ ընդ որդիս նորա որ ընդ նմա էին եւ ասէ: 
და ჰრქუა უფალმან ღმერთმან ნოეს და ძეთა მისთა მეტყუელმან: 8 
8 And God spake unto Noah, and to his sons with him, saying, 
ט. וַאֲנִי הִנְנִי מֵקִים אֶת בְּרִיתִי אִתְּכֶם וְאֶת זַרְעֲכֶם אַחֲרֵיכֶם: 
ἐγὼ ἰδοὺ ἀνίστημι τὴν διαθήκην μου ὑμῖν καὶ τῷ σπέρματι ὑμῶν μεθ᾽ ὑμᾶς 
9 ܐܸܢܵܐ ܗܵܐ ܡܩܝܼܡ ܐ̄ܢܵܐ ܩܝܵܡܝ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ: ܘܥܲܡ ܙܲܪܥܟ݂ܘܿܢ ܒܵܬܲܪܟ݂ܘܿܢ. 
“Ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos 
Եւ ահաւասիկ ես հաստատեմ զուխտ իմ ընդ ձեզ, եւ ընդ զաւակի ձերում յետ ձեր: 
აჰა, მე აღვადგენ აღთქუმასა ჩემსა თქუენდა და თესლისა თქუენისა შემდგომად თქუენსა. 9 
9 And I, behold, I establish my covenant with you, and with your seed after you; 
י. וְאֵת כָּל נֶפֶשׁ הַחַיָּה אֲשֶׁר אִתְּכֶם בָּעוֹף בַּבְּהֵמָה וּבְכָל חַיַּת הָאָרֶץ אִתְּכֶם מִכֹּל יֹצְאֵי הַתֵּבָה לְכֹל חַיַּת הָאָרֶץ: 
καὶ πάσῃ ψυχῇ τῇ ζώσῃ μεθ᾽ ὑμῶν ἀπὸ ὀρνέων καὶ ἀπὸ κτηνῶν καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς ὅσα μεθ᾽ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τῶν ἐξελθόντων ἐκ τῆς κιβωτοῦ 
10 ܘܥܲܡ ܟܠ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ ܕܥܲܡܟ݂ܘܿܢ: ܘܥܲܡ ܦܵܪܲܚܬܼܵܐ: ܘܥܲܡ ܒܥܝܼܪܵܐ ܘܥܲܡ ܟܠܵܗܿ ܚܲܝܘܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܕܥܲܡܟ݂ܘܿܢ: ܡ̣ܢ ܟܠ ܢܲܦ̈ܩܲܝ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܘܥܲܡ ܟܠܵܗܿ ܚܲܝܘܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ. 
et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et in omnibus bestiis terrae, quae sunt vobiscum, cunctis, quae egressa sunt de arca, universis bestiis terrae. 
Եւ ընդ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ որ ընդ ձեզ են, ի թռչնոց եւ յանասնոց եւ յամենայն գազանաց երկրի որ ընդ ձեզ, եւ յամենեցունց որ ելին ի տապանէ անտի, եւ յամենայն անասնոց երկրի: 
და ყოვლისა სულისა ცხოველისა თქუენ თანა მფრინველთაგან და საცხოვართაგან და ყოველთაგან მჴეცთა ქუეყანისათა, რაოდენნი არიან თქუენ თანა, ყოველთა თანა გამოსრულთა კიდობნით და ყოველთა პირუტყუთა ქუეყანისათა. 10 
10 And with every living creature that is with you, of the fowl, of the cattle, and of every beast of the earth with you; from all that go out of the ark, to every beast of the earth. 
יא. וַהֲקִמֹתִי אֶת בְּרִיתִי אִתְּכֶם וְלֹא יִכָּרֵת כָּל בָּשָׂר עוֹד מִמֵּי הַמַּבּוּל וְלֹא יִהְיֶה עוֹד מַבּוּל לְשַׁחֵת הָאָרֶץ: 
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐκ ἀποθανεῖται πᾶσα σὰρξ ἔτι ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ οὐκ ἔσται ἔτι κατακλυσμὸς ὕδατος τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν γῆν 
11 ܘܐܲܩܝܼܡ ܩܝܵܡܝ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ: ܘܠܵܐ ܢܣܘܼܦ ܟܠ ܒܣܲܪ ܬܘܼܒ݂ ܡ̣ܢ ܡܲܝ̈ܵܐ ܕܛܵܘܦܵܢܵܐ: ܘܠܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܬܘܼܒ݂ ܛܵܘܦܵܢܵܐ ܠܲܡܚܲܒܵܠܘܼ ܠܐܲܪܥܵܐ. 
Statuam pactum meum vobiscum; et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii, neque erit deinceps diluvium dissipans terram”. 
Եւ հաստատեցից զուխտ իմ ընդ ձեզ. եւ ոչ եւս մեռանիցի ամենայն մարմին ի ջրհեղեղէ, եւ ոչ եւս եղիցի ջրհեղեղ ջուրց ապականել զամենայն երկիր: 
და დავამტკიცო აღთქუმაჲ ჩემი თქუენდა მიმართ და არ-ღა-რა მოჰკუდეთ ყოველი ჴორცი წყლისა მიერ რღუნისა და არ-ღა-რა იყოს მერმე რღუნა წყლისა განხრწნად ყოვლისა ქუეყანისა. 11 
11 And I will establish my covenant with you, neither shall all flesh be cut off any more by the waters of a flood; neither shall there any more be a flood to destroy the earth. 
יב. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים זֹאת אוֹת הַבְּרִית אֲשֶׁר אֲנִי נֹתֵן בֵּינִי וּבֵינֵיכֶם וּבֵין כָּל נֶפֶשׁ חַיָּה אֲשֶׁר אִתְּכֶם לְדֹרֹת עוֹלָם: 
καὶ εἶπεν κύριος ὁ θεὸς πρὸς Νωε τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης ὃ ἐγὼ δίδωμι ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης ἥ ἐστιν μεθ᾽ ὑμῶν εἰς γενεὰς αἰωνίους 
12 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ: ܗܵܕܹܐ ܐܵܬܼܵܐ ܕܲܩܝܵܡܵܐ ܕܝܵܗܸܒ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܒܲܝܢܲܝ ܘܲܠܟ݂ܘܿܢ: ܘܒܹܝܬܼ ܟܠ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ ܕܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܠܕ݂ܵܪܲ̈ܝ ܥܵܠܡܵܐ. 
Dixitque Deus: “Hoc signum foederis, quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem, quae est vobiscum, in generationes sempiternas: 
Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՆոյ. Այս է նշան ուխտին զոր ես տաց ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ի մէջ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ որ է ընդ ձեզ, յազգս յաւիտենից: 
და თქუა უფალმან ღმერთმან ნოეს და ძეთა მისთა: ესე სასწაული აღთქუმისა ჩემისაჲ, რომელსა მე მოვსცემ შორის ჩემსა და შორის თქუენსა და შორის ყოვლისა სულისა ცხოველისა, რომელი არს თქუენ თანა ნათესავად საუკუნოდ. 12 
12 And God said, This is the token of the covenant which I make between me and you and every living creature that is with you, for perpetual generations: 
יג. אֶת קַשְׁתִּי נָתַתִּי בֶּעָנָן וְהָיְתָה לְאוֹת בְּרִית בֵּינִי וּבֵין הָאָרֶץ: 
τὸ τόξον μου τίθημι ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς 
13 ܩܸܫܬܿܝ ܝܸܗ̄ܒܹܿܬܼ ܒܲܥܢܵܢܹ̈ܐ: ܘܬܸܗܘܸܐ ܐܵܬܼܵܐ ܕܲܩܝܵܡܵܐ ܒܲܝܢܲܝ ܠܐܲܪܥܵܐ. 
arcum meum ponam in nubibus, et erit signum foederis inter me et inter terram. 
Զաղեղն իմ եդից յամպս, եւ եղիցի ի նշանակ յաւիտենական ուխտին ընդ իս եւ ընդ ամենայն երկիր: 
რამეთუ მშვილდსა ჩემსა დავსდებ ღრუბელთა შინა და იყოს სასწაულად აღთქუმისა შორის ჩემსა და ქუეყანისა. 13 
13 I do set my bow in the cloud, and it shall be for a token of a covenant between me and the earth. 
יד. וְהָיָה בְּעַנְנִי עָנָן עַל הָאָרֶץ וְנִרְאֲתָה הַקֶּשֶׁת בֶּעָנָן: 
καὶ ἔσται ἐν τῷ συννεφεῖν με νεφέλας ἐπὶ τὴν γῆν ὀφθήσεται τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ 
14 ܘܢܸܗܘܸܐ ܡܵܐ ܕܡܲܣܸܩ ܐ̄ܢܵܐ ܥܢܵܢܹ̈ܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܬܸܬܼܚܙܸܐ ܩܸܫܬܵܐ ܒܲܥܢܵܢܹ̈ܐ. 
Cumque obduxero nubibus caelum, apparebit arcus meus in nubibus, 
Եւ եղիցի ի գումարել ինձ զամպս ի վերայ երկրի, երեւեսցի աղեղն իմ յամպս: 
და იყოს, რაჟამს მოვავლინო ღრუბელი შორის ქუეყანასა, გამოჩნდეს მშჳლდი იგი ღრუბელთა შინა. 14 
14 And it shall come to pass, when I bring a cloud over the earth, that the bow shall be seen in the cloud: 
טו. וְזָכַרְתִּי אֶת בְּרִיתִי אֲשֶׁר בֵּינִי וּבֵינֵיכֶם וּבֵין כָּל נֶפֶשׁ חַיָּה בְּכָל בָּשָׂר וְלֹא יִהְיֶה עוֹד הַמַּיִם לְמַבּוּל לְשַׁחֵת כָּל בָּשָׂר: 
καὶ μνησθήσομαι τῆς διαθήκης μου ἥ ἐστιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης ἐν πάσῃ σαρκί καὶ οὐκ ἔσται ἔτι τὸ ὕδωρ εἰς κατακλυσμὸν ὥστε ἐξαλεῖψαι πᾶσαν σάρκα 
15 ܘܐܸܬܿܕܿܟܲܪ ܩܝܵܡܝ ܕܒܲܝܢܲܝ ܘܲܠܟ݂ܘܿܢ: ܘܒܹܝܬܼ ܟܠ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ ܕܥܲܡܟ݂ܘܿܢ: ܘܒܹܝܬܼ ܟܠ ܒܣܲܪ: ܘܠܵܐ ܢܸܗܘܘܿܢ ܬܘܼܒ݂ ܡܲܝ̈ܵܐ ܕܛܵܘܦܵܢܵܐ ܠܲܡܚܲܒܵܠܘܼ ܟܠ ܒܣܲܪ. 
et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente, quae carnem vegetat; et non erunt ultra aquae diluvii ad delendum universam carnem. 
Եւ յիշեցից զուխտ իմ որ ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ ի մէջ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ յամենայն մարմին. եւ ոչ եւս եղիցի ջրհեղեղ ի սատակել զամենայն մարմին: 
და მოვიჴსენო აღთქუმაჲ ჩემი, რომელ არს შორის ჩემსა და თქუენსა და შორის ყოვლისა ჴორციელისა ცხოველისა ყოვლისა მიმართ ჴორცისა და არ-ღა-რა იყოს წყალი იგი რღუნისა მოსპოლვად ყოველსა ჴორციელსა. 15 
15 And I will remember my covenant, which is between me and you and every living creature of all flesh; and the waters shall no more become a flood to destroy all flesh. 
טז. וְהָיְתָה הַקֶּשֶׁת בֶּעָנָן וּרְאִיתִיהָ לִזְכֹּר בְּרִית עוֹלָם בֵּין אֱלֹהִים וּבֵין כָּל נֶפֶשׁ חַיָּה בְּכָל בָּשָׂר אֲשֶׁר עַל הָאָרֶץ: 
καὶ ἔσται τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ὄψομαι τοῦ μνησθῆναι διαθήκην αἰώνιον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης ἐν πάσῃ σαρκί ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς 
16 ܘܬܸܗܘܸܐ ܩܸܫܬܵܐ ܒܲܥܢܵܢܹ̈ܐ: ܘܐܸܚܙܹܝܗܿ ܠܕ݂ܘܼܟ݂ܪܵܢܵܐ ܕܲܩܝܵܡܵܐ ܕܲܠܥܵܠܲܡ: ܒܝܹܬܼ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܒܹܝܬܼ ܟܠ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܚܲܝܬܼܵܐ: ܕܟ݂ܠ ܒܣܲܪ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Eritque arcus in nubibus, et videbo illum et recordabor foederis sempiterni, quod pactum est inter Deum et omnem animam viventem universae carnis, quae est super terram”. 
Եւ եղիցի աղեղն իմ յամպս, եւ տեսից` յիշել զուխտն յաւիտենական ի մէջ իմ եւ ի մէջ ամենայն շնչոյ կենդանւոյ յամենայն մարմնի որ է ի վերայ երկրի: 
და იყოს მშვილდი იგი ღრუბელთა შინა და ვიხილო და მოვიჴსენო აღთქუმაჲ საუკუნო შორის ჩემსა. და შორის ყოვლისა ცხოველისა და ყოვლისა ჴორციელისა, რომელ არს ქუეყანასა ზედა. 16 
16 And the bow shall be in the cloud; and I will look upon it, that I may remember the everlasting covenant between God and every living creature of all flesh that is upon the earth. 
יז. וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים אֶל נֹחַ זֹאת אוֹת הַבְּרִית אֲשֶׁר הֲקִמֹתִי בֵּינִי וּבֵין כָּל בָּשָׂר אֲשֶׁר עַל הָאָרֶץ: 
καὶ εἶπεν ὁ θεὸς τῷ Νωε τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης ἧς διεθέμην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πάσης σαρκός ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς 
17 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܢܘܿܚ: ܗܵܕܹܐ ܗ̄ܝܼ ܐܵܬܼܵܐ ܕܲܩܝܵܡܵܐ ܕܐܲܩܝܼܡܹܬܼ ܒܲܝܢܲܝ ܠܒܹܝܬܼ ܟܠ ܒܣܲܪ ܕܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
Dixitque Deus ad Noe: “Hoc erit signum foederis, quod constitui inter me et omnem carnem super terram”. 
Եւ ասէ Աստուած ցՆոյ. Այս է նշան ուխտին զոր ուխտեցի ես ընդ իս եւ ընդ ձեզ, եւ`` ի մէջ ամենայն մարմնոյ որ է ի վերայ երկրի: 
და ჰრქუა უფალმან ნოეს: ესე სასწაული არს აღთქუმისა ჩემისაჲ, რომელი დავდევ შორის ჩემსა და შორის ყოვლისა ჴორციელისა, რომელ არს ქუეყანასა ზედა. 17 
17 And God said unto Noah, This is the token of the covenant, which I have established between me and all flesh that is upon the earth. 
יח. וַיִּהְיוּ בְנֵי נֹחַ הַיֹּצְאִים מִן הַתֵּבָה שֵׁם וְחָם וָיָפֶת וְחָם הוּא אֲבִי כְנָעַן: 
ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ Νωε οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῆς κιβωτοῦ Σημ Χαμ Ιαφεθ Χαμ ἦν πατὴρ Χανααν 
18 ܘܲܗܘ̤ܵܘ ܒܢܲܝ̈ ܢܘܿܚ ܕܲܢܦܲܩܘ ܡ̣ܢ ܩܹܒ݂ܘܼܬܼܵܐ: ܫܹܝܡ: ܚܵܡ: ܘܝܲܦ̮ܬܿ: ܚܵܡ ܗܘ̤ ܐܵܒ݂ܘܼܗܝ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢ. 
Erant ergo filii Noe, qui egressi sunt de arca, Sem, Cham et Iapheth. Porro Cham ipse est pater Chanaan. 
Եւ էին որդիք Նոյի որ ելին ի տապանէ անտի, Սէմ, Քամ, Յաբեթ. Քամ էր հայր Քանանու: 
ხოლო იყუნეს ძენი ნოესნი გამოსრულ კიდობნისაგან: სემ, ქამ, და იაფეთ, ხოლო ქამ იყო მამაჲ ქანანისი. 18 
18 And the sons of Noah, that went forth of the ark, were Shem, and Ham, and Japheth: and Ham is the father of Canaan. 
יט. שְׁלשָׁה אֵלֶּה בְּנֵי נֹחַ וּמֵאֵלֶּה נָפְצָה כָל הָאָרֶץ: 
τρεῖς οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Νωε ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν 
19 ܬܠܵܬܼܵܐ ܗܵܠܹܝܢ ܒܢܲܝ̈ ܢܘܿܚ: ܘܡ̣ܢ ܗܵܠܹܝܢ ܐܸܬܼܒܲܕܲܪܘ ܒܟ݂ܠܵܗ ܐܲܪܥܵܐ. 
Tres isti filii sunt Noe, et ab his disseminatum est omne hominum genus super universam terram. 
Երեք սոքա էին որդիք Նոյի, եւ ի սոցանէ սփռեցան ընդ ամենայն երկիր: 
ესე სამნი, იყვნეს ძენი ნოესნი, ამათგან განითესნეს ყოველსა ზედა ქუეყანასა. 19 
19 These are the three sons of Noah: and of them was the whole earth overspread. 
כ. וַיָּחֶל נֹחַ אִישׁ הָאֲדָמָה וַיִּטַּע כָּרֶם: 
καὶ ἤρξατο Νωε ἄνθρωπος γεωργὸς γῆς καὶ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα 
20 ܘܫܲܪܝܼ ܢܘܿܚ ܥܒ݂ܵܕ݂ܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܢܨܲܒ݂ ܟܲܪܡܵܐ. 
Coepitque Noe agricola plantare vineam; 
Եւ սկսաւ Նոյ, այր հողագործ, զերկիր գործել``. եւ տնկեաց այգի: 
და იწყო ნოე, კაცმან საქმედ ქუეყანისა და დაასხა ვენაჴი. 20 
20 And Noah began to be an husbandman, and he planted a vineyard: 
כא. וַיֵּשְׁתְּ מִן הַיַּיִן וַיִּשְׁכָּר וַיִּתְגַּל בְּתוֹךְ אָהֳלֹה: 
καὶ ἔπιεν ἐκ τοῦ οἴνου καὶ ἐμεθύσθη καὶ ἐγυμνώθη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ 
21 ܘܐܸܫܬܿܝܼ ܡ̣ܢ ܚܲܡܪܹܗ ܘܲܪܘܝܼ: ܘܐܸܬܼܓܿܠܝܼ ܒܓ݂ܵܘ ܡܲܫܟܿܢܹܗ. 
bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo. 
Եւ արբ ի գինւոյն եւ արբեցաւ, եւ մերկացաւ ի տան իւրում: 
და სუა ღჳნისაგან და დაითრო და განშიშულდა სახლსა შინა თჳსსა. 21 
21 And he drank of the wine, and was drunken; and he was uncovered within his tent. 
כב. וַיַּרְא חָם אֲבִי כְנַעַן אֵת עֶרְוַת אָבִיו וַיַּגֵּד לִשְׁנֵי אֶחָיו בַּחוּץ: 
καὶ εἶδεν Χαμ ὁ πατὴρ Χανααν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐξελθὼν ἀνήγγειλεν τοῖς δυσὶν ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἔξω 
22 ܘܲܚܙܵܐ ܚܵܡ ܐܲܒ݂ܘܼܗܝ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢ ܥܲܪܛܸܠܵܝܘܼܬܼܵܐ ܕܐܲܒ݂ܘܼܗܝ: ܘܚܵܘܝܼ ܠܲܬܼܪܹܝܢ ܐܲܚܵܘܗܝ. 
Quod cum vidisset Cham pater Chanaan, verenda scilicet patris sui esse nudata, nuntiavit duobus fratribus suis foras. 
Եւ ետես Քամ, հայր Քանանու, զմերկութիւն հօր իւրոյ եւ ել պատմեաց երկուց եղբարց իւրոց արտաքոյ: 
და იხილა ქამ, მამამან ქანანისამან, სიშიშულე მამისა თჳსისა და გამოსრულმან მიუთხრა ძმათა თჳსთა გარე. 22 
22 And Ham, the father of Canaan, saw the nakedness of his father, and told his two brethren without. 
כג. וַיִּקַּח שֵׁם וָיֶפֶת אֶת הַשִּׂמְלָה וַיָּשִׂימוּ עַל שְׁכֶם שְׁנֵיהֶם וַיֵּלְכוּ אֲחֹרַנִּית וַיְכַסּוּ אֵת עֶרְוַת אֲבִיהֶם וּפְנֵיהֶם אֲחֹרַנִּית וְעֶרְוַת אֲבִיהֶם לֹא רָאוּ: 
καὶ λαβόντες Σημ καὶ Ιαφεθ τὸ ἱμάτιον ἐπέθεντο ἐπὶ τὰ δύο νῶτα αὐτῶν καὶ ἐπορεύθησαν ὀπισθοφανῶς καὶ συνεκάλυψαν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὀπισθοφανές καὶ τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν οὐκ εἶδον 
23 ܘܲܢܣܲܒ݂ܘ ܫܹܝܡ ܘܝܲܦ̮ܬ ܡܲܪܛܘܼܛܵܐ: ܘܐܲܪܡܝܼܘ ܥܲܠ ܟܲܬܼܦܵܬܼܵܐ ܕܲܬܼܪܲܝܗܘܿܢ: ܘܗܲܠܸܟ݂ܘ ܒܲܪ ܒܸܣܬܿܪܵܐܝܼܬܼ: ܘܟܲܣܝܼܘ ܥܲܪܛܸܠܵܝܘܼܬܼܵܐ ܕܐܲܒ݂ܘܼܗܘܿܢ: ܘܐܲܦܲܝ̈ܗܘܿܢ ܠܒܸܣܬܲܪܗܘܿܢ: ܘܥܲܪܛܸܠܵܝܘܼܬܼܵܐ ܕܐܲܒ݂ܘܼܗܘܿܢ ܠܵܐ ܚܙܵܘ. 
At vero Sem et Iapheth pallium imposuerunt umeris suis et incedentes retrorsum operuerunt verecunda patris sui, faciesque eorum aversae erant, et patris virilia non viderunt. 
Եւ առեալ Սեմայ եւ Յաբեթի հանդերձ, եդին ի վերայ թիկանց երկոցուն, եւ գնացին յետս յետս եւ ծածկեցին զմերկութիւն հօրն իւրեանց. եւ զերեսս իւրեանց յետս ընդդէմ ունէին, եւ զմերկութիւն հօրն իւրեանց ոչ տեսին: 
და მიიღეს სემ და იაფეთ სამოსელი და დაიდვეს ორთავე მჴართა მათთა ზედა. და ვიდოდეს ზურგ უკუნქცევით და შიშლოებაჲ მამისა მათისა არა იხილეს. 23 
23 And Shem and Japheth took a garment, and laid it upon both their shoulders, and went backward, and covered the nakedness of their father; and their faces were backward, and they saw not their father's nakedness. 
כד. וַיִּיקֶץ נֹחַ מִיֵּינוֹ וַיֵּדַע אֵת אֲשֶׁר עָשָׂה לוֹ בְּנוֹ הַקָּטָן: 
ἐξένηψεν δὲ Νωε ἀπὸ τοῦ οἴνου καὶ ἔγνω ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος 
24 ܘܐܸܬܿܬܿܥܝܼܪ ܢܘܿܚ ܡ̣ܢ ܚܲܡܪܹܗ: ܘܝܼܕܲܥ ܟܠ ܕܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܠܹܗ ܒܪܹܗ ܙܥܘܿܪܵܐ. 
Evigilans autem Noe ex vino, cum didicisset, quae fecerat ei filius suus minor, 
Եւ սթափեցաւ Նոյ ի գինւոյ անտի իւրմէ, եւ գիտաց զինչ արար ընդ նա որդին իւր կրտսեր, եւ ասէ: 
და განიფრთხო ნოე ღჳნისაგან და ცნა, რაოდენ უყო მას ძემან მისმან უჭაბუკესმან. 24 
24 And Noah awoke from his wine, and knew what his younger son had done unto him. 
כה. וַיֹּאמֶר אָרוּר כְּנָעַן עֶבֶד עֲבָדִים יִהְיֶה לְאֶחָיו: 
καὶ εἶπεν ἐπικατάρατος Χανααν παῖς οἰκέτης ἔσται τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ 
25 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܝܼܛ ܟܢܲܥܢ: ܥܒܸܕ݂ ܥܲܒ݂ܕܿܝܼ̈ܢ ܢܸܗܘܸܐ ܠܐܲܚܵܘ̈ܗܝ. 
ait: Maledictus Chanaan! Servus servorum erit fratribus suis”. 
Անիծեալ Քանան, մանուկ, եւ եղիցի ծառայ`` եղբարց իւրոց: 
და თქუა: წყეულ ქანან ყრმა, მონა იყავნ ძმათა მისთაჲ. 25 
25 And he said, Cursed be Canaan; a servant of servants shall he be unto his brethren. 
כו. וַיֹּאמֶר בָּרוּךְ יְהֹוָה אֱלֹהֵי שֵׁם וִיהִי כְנַעַן עֶבֶד לָמוֹ: 
καὶ εἶπεν εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς τοῦ Σημ καὶ ἔσται Χανααν παῖς αὐτοῦ 
26 ܘܐܸܡܲܪ݂. ܒܪܝܼܟ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܹܗ ܕܫܹܝܡ: ܘܢܸܗܘܸܐ ܟܢܲܥܢ ܥܲܒ݂ܕܵܐ ܠܗܘܿܢ. 
Dixitque: Benedictus Dominus Deus Sem! Sitque Chanaan servus eius. 
Եւ ասէ. Օրհնեալ Տէր Աստուած, Աստուած Սեմայ, եւ եղիցի Քանան ծառայ նորա: 
და თქუა: კურთხეულ არს უფალი ღმერთი სემისი და იყოს ქანან მონა მისსა. 26 
26 And he said, Blessed be the LORD God of Shem; and Canaan shall be his servant. 
כז. יַפְתְּ אֱלֹהִים לְיֶפֶת וְיִשְׁכֹּן בְּאָהֳלֵי שֵׁם וִיהִי כְנַעַן עֶבֶד לָמוֹ: 
πλατύναι ὁ θεὸς τῷ Ιαφεθ καὶ κατοικησάτω ἐν τοῖς οἴκοις τοῦ Σημ καὶ γενηθήτω Χανααν παῖς αὐτῶν 
27 ܢܲܦ̮ܬܸܿܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܝܲܦ̮ܬܿ: ܘܢܸܫܪܸܐ ܒܡܲܫܟܿܢܹܗ ܕܫܹܝܡ: ܘܢܸܗܘܸܐ ܟܢܲܥܢ ܥܲܒ݂ܕܵܐ ܠܗܘܿܢ. 
Dilatet Deus Iapheth, et habitet in tabernaculis Sem, sitque Chanaan servus eius”. 
Ընդարձակեսցէ Աստուած Յաբեթի, եւ բնակեսցէ ի տան Սեմայ, եւ եղիցի Քանան ծառայ նոցա: 
განავრცენ ღმერთმან იაფეთ და დაემკჳდრენინ საყოფელთა შინა სემისთა. და იქმენინ ქანან მონა მისა. 27 
27 God shall enlarge Japheth, and he shall dwell in the tents of Shem; and Canaan shall be his servant. 
כח. וַיְחִי נֹחַ אַחַר הַמַּבּוּל שְׁלשׁ מֵאוֹת שָׁנָה וַחֲמִשִּׁים שָׁנָה: 
ἔζησεν δὲ Νωε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν τριακόσια πεντήκοντα ἔτη 
28 ܘܲܚܝܵܐ ܢܘܿܚ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܛܵܘܦܵܢܵܐ: ܬܠܵܬܼ ܡܵܐܐ ܘܚܲܡܫܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ. 
Vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis. 
Եւ եկեաց Նոյ յետ ջրհեղեղին ամս երեք հարեւր եւ յիսուն: 
ხოლო ცხოვნდა ნოე შემდგომად წყლით რღუნისა სამასორმეოცდაათ წელ. 28 
28 And Noah lived after the flood three hundred and fifty years. 
כט. וַיְהִי כָּל יְמֵי נֹחַ תְּשַׁע מֵאוֹת שָׁנָה וַחֲמִשִּׁים שָׁנָה וַיָּמֹת: 
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Νωε ἐννακόσια πεντήκοντα ἔτη καὶ ἀπέθανεν 
29 ܘܲܗܘ̤ܵܘ ܟܠ ܝܵܘܡܘ̈ܗܝ ܕܢܘܿܚ: ܬܫܲܥ ܡܵܐܐ ܘܚܲܡܫܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܡܝܼܬܼ. 
Et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum, et mortuus est. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Նոյի ամք ինն հարեւր եւ յիսուն, եւ մեռաւ: 
იქმნნეს ყოველნი დღენი ნოესნი ცხრაასერგისის წელ და მოკუდა. 29 
29 And all the days of Noah were nine hundred and fifty years: and he died. 
י 
Ι' 
ܩܦܠܐܘܢ ܝ 
Cap. 10 
ԳԼ. Ժ 
თავი მეათე 
10 
א. וְאֵלֶּה תּוֹלְדֹת בְּנֵי נֹחַ שֵׁם חָם וָיָפֶת וַיִּוָּלְדוּ לָהֶם בָּנִים אַחַר הַמַּבּוּל: 
αὗται δὲ αἱ γενέσεις τῶν υἱῶν Νωε Σημ Χαμ Ιαφεθ καὶ ἐγενήθησαν αὐτοῖς υἱοὶ μετὰ τὸν κατακλυσμόν 
1 ܘܗܵܠܹܝܢ ܬܵܘ̈ܠܕ݂ܵܬܼܵܐ ܕܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܢܘܿܚ: ܫܹܝܡ: ܘܚܵܡ: ܘܝܲܦ̮ܬ: ܘܐܸܬܼܝܼܠܸܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܒܢܲܝܵ̈ܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܛܵܘܦܵܢܵܐ. 
Hae sunt generationes filio rum Noe, Sem, Cham et Ia pheth; natique sunt eis filii post diluvium. 
Եւ այս են ծնունդք որդւոցն Նոյի. Սէմ, Քամ, Յաբեթ. եւ ծնան նոցա որդիք յետ ջրհեղեղին: 
ესე შობანი ძეთა ნოესთანი: სემ, ქამ და იაფეთ. და იყვნეს მათდა ძენი შემდგომად წყლით რღუნისა. 1 
1 Now these are the generations of the sons of Noah, Shem, Ham, and Japheth: and unto them were sons born after the flood. 
ב. בְּנֵי יֶפֶת גֹּמֶר וּמָגוֹג וּמָדַי וְיָוָן וְתֻבָל וּמֶשֶׁךְ וְתִירָס: 
υἱοὶ Ιαφεθ Γαμερ καὶ Μαγωγ καὶ Μαδαι καὶ Ιωυαν καὶ Ελισα καὶ Θοβελ καὶ Μοσοχ καὶ Θιρας 
2 ܒܢܲܝ̈ ܝܲܦ̮ܬܿ: ܓܵܡܲܪ: ܘܡܵܓܿܘܼܓܼ: ܘܡܵܕܲܝ: ܘܝܵܘܵܢ: ܘܬܼܘܼܒܹܝܠ: ܘܡܵܫܲܟ: ܘܬܼܝܼܪܸܣ. 
Filii Iapheth: Gomer et Magog et Madai et Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras. 
Որդիք Յաբեթի` Գամեր եւ Մագովգ եւ Մադա, եւ Յաւան եւ Ելիսա եւ`` Թոբէլ եւ Մոսոք եւ Թիրաս: 
ძენი იაფეთისანი ღამერ, და მაგოგ, და მადიმ, და ავან და ელიოსან, და თობელ და მოსოქ და თირას. 2 
2 The sons of Japheth; Gomer, and Magog, and Madai, and Javan, and Tubal, and Meshech, and Tiras. 
ג. וּבְנֵי גֹּמֶר אַשְׁכְּנַז וְרִיפַת וְתֹגַרְמָה: 
καὶ υἱοὶ Γαμερ Ασχαναζ καὶ Ριφαθ καὶ Θοργαμα 
3 ܘܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܓܵܡܲܪ: ܐܲܫܟܲܢܙ: ܘܕܲܝܦܵܪ: ܘܬܼܘܼܓܲܪܡܵܐ. 
Porro filii Gomer: Aschenez et Riphath et Thogorma. 
Եւ որդիք Գամերայ` Ասքանազ եւ Րիբաթ եւ Թորգոմա: 
და ძენი ღამერისანი: ასქანაზ და რიფათ და თორღამა. 3 
3 And the sons of Gomer; Ashkenaz, and Riphath, and Togarmah. 
ד. וּבְנֵי יָוָן אֱלִישָׁה וְתַרְשִׁישׁ כִּתִּים וְדֹדָנִים: 
καὶ υἱοὶ Ιωυαν Ελισα καὶ Θαρσις Κίτιοι Ῥόδιοι 
4 ܘܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܝܵܘܵܢ: ܐܹܠܝܼܫܵܐ: ܘܬܲܪܫܝܼܫ: ܘܟ݂ܵܬܿܝܼܡ: ܘܕ݂ܘܼܕ݂ܵܢܝܼܡ. 
Filii autem Iavan: Elisa et Tharsis, Cetthim et Rodanim. 
Եւ որդիք Յաւանայ` Ելիսա եւ Թարսիս, Կիտացիք եւ Ռոդացիք: 
და ძენი ავანისნი: ელისა და თარშის კიტელნი. 4 
4 And the sons of Javan; Elishah, and Tarshish, Kittim, and Dodanim. 
ה. מֵאֵלֶּה נִפְרְדוּ אִיֵּי הַגּוֹיִם בְּאַרְצֹתָם אִישׁ לִלְשֹׁנוֹ לְמִשְׁפְּחֹתָם בְּגוֹיֵהֶם: 
ἐκ τούτων ἀφωρίσθησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν ἕκαστος κατὰ γλῶσσαν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν 
5 ܘܡ̣ܢ ܗܵܠܹܝܢ ܐܸܬܼܦܪܲܫ ܒܓܲܙܪܵ̈ܬܼܵܐ ܕܥܲܡܡܹ̈ܐ ܒܐܲܪܥܵܬܼܗܘܿܢ: ܓܒܲܪ ܠܸܠܫܵܢܹܗ: ܠܫܲܪ̈ܒ݂ܵܬܼܗܘܿܢ: ܒܥܲܡܡܲܝ̈ܗܘܿܢ. 
Ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis, unusquisque secundum linguam suam et familias suas in nationibus suis. 
Եւ ի սոցանէ մեկնեցան կղզիք ազգաց յերկրի իւրեանց. իւրաքանչիւր` ըստ լեզուս յազգս իւրեանց եւ ի տոհմս իւրեանց: 
როდელნი, ამათგან განიყვნეს ჭალაკნი წარმართთანი ქუეყანასა მათსა, თჳთეულნი ენად-ენად ტომთა შინა მათთა და ნათესავთა შინა მათთა. 5 
5 By these were the isles of the Gentiles divided in their lands; every one after his tongue, after their families, in their nations. 
ו. וּבְנֵי חָם כּוּשׁ וּמִצְרַיִם וּפוּט וּכְנָעַן: 
υἱοὶ δὲ Χαμ Χους καὶ Μεσραιμ Φουδ καὶ Χανααν 
6 ܘܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܚܵܡ: ܟܘܼܫ: ܘܡܸܨܪܝܼܡ: ܘܦܘܿܛ: ܘܲܟ݂ܢܲܥܢ. 
Filii autem Cham: Chus et Mesraim et Phut et Chanaan. 
Եւ որդիք Քամայ` Քուշ եւ Մեստրեմ, Փուդ եւ Քանան: 
ხოლო ძენი ქამისნი: ხუს, და მესარაიმ, ფუდ და ქანან. 6 
6 And the sons of Ham; Cush, and Mizraim, and Phut, and Canaan. 
ז. וּבְנֵי כוּשׁ סְבָא וַחֲוִילָה וְסַבְתָּה וְרַעְמָה וְסַבְתְּכָא וּבְנֵי רַעְמָה שְׁבָא וּדְדָן: 
υἱοὶ δὲ Χους Σαβα καὶ Ευιλα καὶ Σαβαθα καὶ Ρεγμα καὶ Σαβακαθα υἱοὶ δὲ Ρεγμα Σαβα καὶ Δαδαν 
7 ܘܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܟܘܼܫ: ܫܒ݂ܵܐ: ܘܲܚܘܝܼܠܵܐ: ܘܣܵܒ݂ܬܼܵܐ: ܘܪܲܥܡܵܐ: ܘܣܲܒ݂ܬܿܟ݂ܵܐ: ܘܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܪܲܥܡܵܐ: ܫܒ݂ܵܐ ܘܕ݂ܵܪܲܢ. 
Filii Chus: Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathacha. Filii Regma: Saba et Dedan. 
Եւ որդիք Քուշայ` Սաբա եւ Եւիլա եւ Սաբաթա եւ Ռեգմա եւ Սաբակաթա. եւ որդիք Ռեգմայ` Սաբա եւ Յուդադան: 
ხოლო ძენი ხუსისნი: სავა, და ლვილატ, და სავათა, და რეღმაჲ და სავაკათა, ხოლო ძენი რეღმასნი: სავან და დათან. 7 
7 And the sons of Cush; Seba, and Havilah, and Sabtah, and Raamah, and Sabtechah: and the sons of Raamah; Sheba, and Dedan. 
ח. וְכוּשׁ יָלַד אֶת נִמְרֹד הוּא הֵחֵל לִהְיוֹת גִּבֹּר בָּאָרֶץ: 
Χους δὲ ἐγέννησεν τὸν Νεβρωδ οὗτος ἤρξατο εἶναι γίγας ἐπὶ τῆς γῆς 
8 ܘܟܘܼܫ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܢܸܡܪܘܼܕ: ܗܘ̤ ܫܲܪܝܼ ܠܡܸܗܘܵܐ ܓܲܢ̄ܒܵܪܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Porro Chus genuit Nemrod: ipse coepit esse potens in terra 
Եւ Քուշ ծնաւ զՆեբրովթ. նա սկսաւ լինել սկայ ի վերայ երկրի: 
ხოლო ხუს შვა ნებაროთ. ამან იწყო გმირ-ყოფად ქვეყანასა ზედა. 8 
8 And Cush begat Nimrod: he began to be a mighty one in the earth. 
ט. הוּא הָיָה גִּבֹּר צַיִד לִפְנֵי יְהֹוָה עַל כֵּן יֵאָמַר כְּנִמְרֹד גִּבּוֹר צַיִד לִפְנֵי יְהֹוָה: 
οὗτος ἦν γίγας κυνηγὸς ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ διὰ τοῦτο ἐροῦσιν ὡς Νεβρωδ γίγας κυνηγὸς ἐναντίον κυρίου 
9 ܗܘ̤ ܗܘ̤ܵܐ ܓܲܢ̄ܒܵܪܵܐ ܢܲܚܫܝܼܪܬܼܵܢܵܐ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ: ܡܸܛܠ ܗܵܢܵܐ ܡܸܬܼܐܡܲܪ: ܐܲܝܟ ܢܸܡܪܘܼܕ ܓܲܢ̄ܒܵܪܵܐ ܢܲܚܫܝܼܪܬܼܵܢܵܐ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ. 
et erat robustus venator coram Domino. Ob hoc exivit proverbium: “Quasi Nemrod robustus venator coram Domino”. 
Եւ նա էր սկայ որսորդ առաջի Տեառն Աստուծոյ. վասն այնորիկ ասեն. Իբրեւ զՆեբրովթ սկայ առաջի Տեառն Աստուծոյ: 
ესე იყო გმირი მონადირე წინაშე უფლისა ღმრთისა. 9 
9 He was a mighty hunter before the LORD: wherefore it is said, Even as Nimrod the mighty hunter before the LORD. 
י. וַתְּהִי רֵאשִׁית מַמְלַכְתּוֹ בָּבֶל וְאֶרֶךְ וְאַכַּד וְכַלְנֵה בְּאֶרֶץ שִׁנְעָר: 
καὶ ἐγένετο ἀρχὴ τῆς βασιλείας αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ Ορεχ καὶ Αρχαδ καὶ Χαλαννη ἐν τῇ γῇ Σεννααρ 
10 ܘܲܗܘ̤ܵܬ ܪܹܫ ܡܲܠܟܿܘܼܬܹܗ ܒܵܒܹܠ: ܘܐܲܪܟ: ܘܐܵܟ݂ܵܪ: ܘܟܲܠܝܵܐ: ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܣܸܢܥܵܪ. 
Fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Achad et Chalanne in terra Sennaar. 
Եւ եղեւ սկիզբն թագաւորութեան նորա Բաբելովն եւ Որէք եւ Աքադ եւ Քաղանէ յերկրին Սենաար: 
და იქმნა დასაბამ მეფობისა მისისა ბაბილონი, ორექი, აქადი და ტალანი ქუეყანასა სენარისსა. 10 
10 And the beginning of his kingdom was Babel, and Erech, and Accad, and Calneh, in the land of Shinar. 
יא. מִן הָאָרֶץ הַהִוא יָצָא אַשּׁוּר וַיִּבֶן אֶת נִינְוֵה וְאֶת רְחֹבֹת עִיר וְאֶת כָּלַח: 
ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆλθεν Ασσουρ καὶ ᾠκοδόμησεν τὴν Νινευη καὶ τὴν Ροωβωθ πόλιν καὶ τὴν Χαλαχ 
11 ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܝ ܢܦܲܩ ܐܵܬܼܘܼܪܵ̈ܝܹܐ: ܘܲܒ݂ܢܵܐ ܠܢܝܼܢܘܹܐ: ܘܲܠܪܲܚܒܿܘܼܬܼ ܩܪܝܼܬܼܵܐ: ܘܲܠܟܵܠܲܚ. 
De terra illa egressus est in Assyriam et aedificavit Nineven et Rohobothir et Chale, 
Յերկրէն յայնմանէ ել Ասուր եւ շինեաց զՆինուէ եւ զՌոբովթ քաղաք եւ զՔաղան: 
ქუეყანისა მისგან გამოვიდა ასურ და აღაშენა ნინევი, და ქალაქი რომოთი, და ხალანი. 11 
11 Out of that land went forth Asshur, and builded Nineveh, and the city Rehoboth, and Calah, 
יב. וְאֶת רֶסֶן בֵּין נִינְוֵה וּבֵין כָּלַח הִוא הָעִיר הַגְּדֹלָה: 
καὶ τὴν Δασεμ ἀνὰ μέσον Νινευη καὶ ἀνὰ μέσον Χαλαχ αὕτη ἡ πόλις ἡ μεγάλη 
12 ܘܲܠܪܵܣܲܢ ܕܒܹܝܬ ܢܝܼܢܘܹܐ: ܘܒܹܝܬܼ ܟܵܠܲܚ ܗܝܼ ܗ̄ܝܼ ܩܪܝܼܬܼܵܐ ܪܲܒܬܼܵܐ. 
Resen quoque inter Nineven et Chale; haec est civitas magna. 
Եւ զԴասեման ի մէջ Նինուէի եւ ի մէջ Քաղանայ, այն է քաղաք մեծ: 
და დასე, საშუალ ნინევისა და საშუალ ხალანისა, ესე ქალაქი დიდი. 12 
12 And Resen between Nineveh and Calah: the same is a great city. 
יג. וּמִצְרַיִם יָלַד אֶת לוּדִים וְאֶת עֲנָמִים וְאֶת לְהָבִים וְאֶת נַפְתֻּחִים: 
καὶ Μεσραιμ ἐγέννησεν τοὺς Λουδιιμ καὶ τοὺς Ενεμετιιμ καὶ τοὺς Λαβιιμ καὶ τοὺς Νεφθαλιιμ 
13 ܘܡܸܨܪܝܼܡ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܠܘܿܕ݂ܝܼܡ: ܘܲܠܝܲܥܒ݂ܝܼܡ: ܘܲܠܠܲܗܒ݂ܝܼܡ: ܘܲܠܝܲܦ̮ܬܿܘܿܚܝܼܡ. 
At vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim, Nephthuim 
Եւ Մեստրեմ ծնաւ զԼուդիիմացիս եւ զՍենիիմացիս եւ զՍաղբիիմացիս եւ զՆեփթաղիիմացիս: 
და მესარიმ შვნა ლუდიიმელნი, და ემატიიმელნი, და ლავიიმელნი, და ნეფთალიმილნი. 13 
13 And Mizraim begat Ludim, and Anamim, and Lehabim, and Naphtuhim, 
יד. וְאֶת פַּתְרֻסִים וְאֶת כַּסְלֻחִים אֲשֶׁר יָצְאוּ מִשָּׁם פְּלִשְׁתִּים וְאֶת כַּפְתֹּרִים: 
καὶ τοὺς Πατροσωνιιμ καὶ τοὺς Χασλωνιιμ ὅθεν ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν Φυλιστιιμ καὶ τοὺς Καφθοριιμ 
14 ܘܲܠܦܲܬܿܪܘܿܣܝܼܡ: ܘܲܠܟܸܣܠܘܿܚܝܼܡ: ܕܲܢܦܲܩܘ ܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܦܠܸܫܬܵܝܹ̈ܐ: ܘܩܵܦܘܿܕܩܵܝܹ̈ܐ. 
et Phetrusim et Chasluim et Caphtorim, de quibus egressi sunt Philisthim. 
Եւ զՊատրոսոնիիմացիս, եւ զՔասղոնիիմացիս (ուստի ելին Փղշտացիք), եւ զԿափթոորիմացիս: 
და პატროსონიმელნი და ხასლორიმელნი, ვინა გამოვიდა მიერ ფილისტიმ და კაფთორიიმელნი. 14 
14 And Pathrusim, and Casluhim, (out of whom came Philistim,) and Caphtorim. 
טו. וּכְנַעַן יָלַד אֶת צִידֹן בְּכֹרוֹ וְאֶת חֵת: 
Χανααν δὲ ἐγέννησεν τὸν Σιδῶνα πρωτότοκον καὶ τὸν Χετταῖον 
15 ܘܲܟ݂ܢܲܥܢ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܨܲܝܕܿܘܼܢ ܒܘܼܟ݂ܪܹܗ: ܘܲܠܚܹܝܬܼܵܝܹ̈ܐ. 
Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum, Hetthaeum 
Եւ Քանան ծնաւ զՍիդոն զանդրանիկ իւր, եւ զՔետացին: 
ხოლო ქანან შვა სიდონ პირმშოდ და ქეტელი. 15 
15 And Canaan begat Sidon his first born, and Heth, 
טז. וְאֶת הַיְבוּסִי וְאֶת הָאֱמֹרִי וְאֵת הַגִּרְגָּשִׁי: 
καὶ τὸν Ιεβουσαῖον καὶ τὸν Αμορραῖον καὶ τὸν Γεργεσαῖον 
16 ܘܲܠܝܵܒ݂ܘܿܣܵܝܹ̈ܐ: ܘܠܐܵܡܘܿܪܵܝܹ̈ܐ: ܘܲܠܓܲܪܓܿܘܿܣܵܝܹ̈ܐ. 
et Iebusaeum et Amorraeum, Gergesaeum, 
Եւ զՅեբուսացին եւ զԱմովրհացին եւ զԳերգեսացին: 
და იებოსლელი, და ამორეველი, და გერგესეველი. 16 
16 And the Jebusite, and the Amorite, and the Girgasite, 
יז. וְאֶת הַחִוִּי וְאֶת הָעַרְקִי וְאֶת הַסִּינִי: 
καὶ τὸν Ευαῖον καὶ τὸν Αρουκαῖον καὶ τὸν Ασενναῖον 
17 ܘܲܠܚܵܘܵܝܹ̈ܐ: ܘܲܠܥܲܪܩܵܝܹ̈ܐ: ܘܲܠܣܝܼܢܵܝܹ̈ܐ. 
Hevaeum et Aracaeum, Sinaeum 
Եւ զԽեւացին եւ զԱրուակացին եւ զԱմինացին: 
და ეველი, და არუკეველი, და ასენეველნი. 17 
17 And the Hivite, and the Arkite, and the Sinite, 
יח. וְאֶת הָאַרְוָדִי וְאֶת הַצְּמָרִי וְאֶת הַחֲמָתִי וְאַחַר נָפֹצוּ מִשְׁפְּחוֹת הַכְּנַעֲנִי: 
καὶ τὸν Ἀράδιον καὶ τὸν Σαμαραῖον καὶ τὸν Αμαθι καὶ μετὰ τοῦτο διεσπάρησαν αἱ φυλαὶ τῶν Χαναναίων 
18 ܘܠܵܐܪܘܿܕ݂ܵܝܹܐ: ܘܲܠܨܲܡܪܵ̈ܝܹܐ: ܘܠܲܚ̈ܡܵܬܼܵܝܹܐ: ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪܟܸܢ ܐܸܬܼܒܲܕܲܪܘ ܫܲܪ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢܵܝܹ̈ܐ. 
et Aradium, Samaraeum et Emathaeum; et post haec disseminati sunt populi Chananaeorum. 
Եւ զԱրագիոնացին եւ զՍամարացին եւ զԱմաթացին. եւ յետ այնորիկ սփռեցան ազգք Քանանացւոց: 
და არადელნი, და სამარეელნი, და ამათეფელნი და ამაათი, შედგომად მათსა განეთესნეს, ტომნი ქანანელთანი. 18 
18 And the Arvadite, and the Zemarite, and the Hamathite: and afterward were the families of the Canaanites spread abroad. 
יט. וַיְהִי גְּבוּל הַכְּנַעֲנִי מִצִּידֹן בֹּאֲכָה גְרָרָה עַד עַזָּה בֹּאֲכָה סְדֹמָה וַעֲמֹרָה וְאַדְמָה וּצְבוֹיִם עַד לָשַׁע: 
καὶ ἐγένοντο τὰ ὅρια τῶν Χαναναίων ἀπὸ Σιδῶνος ἕως ἐλθεῖν εἰς Γεραρα καὶ Γάζαν ἕως ἐλθεῖν Σοδομων καὶ Γομορρας Αδαμα καὶ Σεβωιμ ἕως Λασα 
19 ܘܲܗܘ̤ܵܐ ܬܚܘܼܡܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢܵܝܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܨܲܝܕܿܘܼܢ ܕܲܒ݂ܡܲܥܠܵܢܵܐ ܕܓ݂ܵܕ݂ܵܪ: ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܥܹܐܙܵܐ ܕܲܒ݂ܡܲܥܠܵܢܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ: ܘܲܕ݂ܥܵܡܘܿܪܵܐ: ܘܕ݂ܵܐܕ݂ܵܡܵܐ: ܘܕܲܨܒ݂ܘܼܐܝܹܡ: ܥܕܲܡܵܐ ܠܠܸܫܲܥ. 
Factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam, donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adamam et Seboim usque Lesa. 
Եւ եղեն սահմանք Քանանացւոց` ի Սիդոնէ մինչեւ ի գալ ի Գերարա եւ ի Գազա, մինչեւ ի գալ ի Սոդոմ եւ ի Գոմոր, եւ յԱդամա եւ ի Սեբոյիմ մինչեւ ի Լասա: 
და იქმნნეს საზღვარნი ქანენელთანი სიდონისაგან და ვიდრე შესლვადმდე გერარად და ღაზად, და ვიდრე შესლვადმდე სოდომად და გომორად. 19 
19 And the border of the Canaanites was from Sidon, as thou comest to Gerar, unto Gaza; as thou goest, unto Sodom, and Gomorrah, and Admah, and Zeboim, even unto Lasha. 
כ. אֵלֶּה בְנֵי חָם לְמִשְׁפְּחֹתָם לִלְשֹׁנֹתָם בְּאַרְצֹתָם בְּגוֹיֵהֶם: 
οὗτοι υἱοὶ Χαμ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν κατὰ γλώσσας αὐτῶν ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν 
20 ܗܵܠܹܝܢ ܒܢܲܝ̈ ܚܵܡ: ܠܫܲܪ̈ܒ݂ܵܬܼܗܘܿܢ: ܠܠܸܫܵܢܲܝ̈ܗܘܿܢ: ܒܐܲܪ̈ܥܵܬܼܗܘܿܢ: ܒܥܲܡܡܲܝ̈ܗܘܿܢ. 
Hi sunt filii Cham in cognationibus et linguis terrisque et gentibus suis. 
Սոքա են որդիք Քամայ յազգս իւրեանց, ըստ լեզուս իւրեանց, յաշխարհս իւրեանց եւ ի տոհմս իւրեանց: 
ადად და სებვომად - ესე ძენი ქამისნი ტომთა შინა მათთა და ენათა მათთა და სოფელთა მათთა. 20 
20 These are the sons of Ham, after their families, after their tongues, in their countries, and in their nations. 
כא. וּלְשֵׁם יֻלַּד גַּם הוּא אֲבִי כָּל בְּנֵי עֵבֶר אֲחִי יֶפֶת הַגָּדוֹל: 
καὶ τῷ Σημ ἐγενήθη καὶ αὐτῷ πατρὶ πάντων τῶν υἱῶν Εβερ ἀδελφῷ Ιαφεθ τοῦ μείζονος 
21 ܘܫܹܝܡ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܐܵܦ ܗܘ̤: ܐܵܒ݂ܘܼܗܘܿܢ ܕܟ݂ܠ ܒܢܲܝ̈ ܥܵܒ݂ܵܪ: ܐܲܚܘܼܗܝ ܕܝܲܦ̮ܬ ܪܲܒܵܐ. 
De Sem quoque nati sunt, patre omnium filiorum Heber, fratre Iapheth maiore. 
Եւ Սեմայ ծնան որդիք եւ նորա, հօրն ամենայն որդւոցն Եբերայ, եղբօրն Յաբեթի երիցու: 
და სემისსა იშუნეს მის-და-ცა მამისა ყოველთა ძეთა ებერისთასა, ძმისა იაფეთისა, ძმისა უხუცესისა. 21 
21 Unto Shem also, the father of all the children of Eber, the brother of Japheth the elder, even to him were children born. 
כב. בְּנֵי שֵׁם עֵילָם וְאַשּׁוּר וְאַרְפַּכְשַׁד וְלוּד וַאֲרָם: 
υἱοὶ Σημ Αιλαμ καὶ Ασσουρ καὶ Αρφαξαδ καὶ Λουδ καὶ Αραμ καὶ Καιναν 
22 ܒܢܲܝ̈ ܫܹܝܡ: ܥܝܼܠܵܡ: ܘܐܵܫܘܼܪ: ܘܐܲܪܦܲܟ݂ܫܵܪ: ܘܠܘܿܕ݂: ܘܐܵܪܲܡ. 
Filii Sem: Elam et Assur et Arphaxad et Lud et Aram. 
Որդիք Սեմայ` Ելամ եւ Ասուր, Արփաքսադ եւ Լուդ եւ Արամ: 
ძენი სემისნი: ალიმ, და ასსურ, და არფაქსად, და ლუდდა, არამ და კაინან. 22 
22 The children of Shem; Elam, and Asshur, and Arphaxad, and Lud, and Aram. 
כג. וּבְנֵי אֲרָם עוּץ וְחוּל וְגֶתֶר וָמַשׁ: 
καὶ υἱοὶ Αραμ Ως καὶ Ουλ καὶ Γαθερ καὶ Μοσοχ 
23 ܘܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܐܵܪܲܡ: ܥܘܼܨ: ܘܚܘܼܠ: ܘܓ݂ܵܬܼܵܪ: ܘܡܵܫ. 
Filii Aram: Us et Hul et Gether et Mes. 
Եւ որդիք Արամայ` Հուս եւ Եմուղ եւ Գադեր եւ Մոսոք: 
და ძენი არამისნი: ოს, და იულ, და ღათერ და მოსოხ. 23 
23 And the children of Aram; Uz, and Hul, and Gether, and Mash. 
כד. וְאַרְפַּכְשַׁד יָלַד אֶת שָׁלַח וְשֶׁלַח יָלַד אֶת עֵבֶר: 
καὶ Αρφαξαδ ἐγέννησεν τὸν Καιναν καὶ Καιναν ἐγέννησεν τὸν Σαλα Σαλα δὲ ἐγέννησεν τὸν Εβερ 
24 ܘܐܲܪܦܲܚܫܲܪ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܫܵܠܲܚ: ܘܫܵܠܲܚ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܥܵܒ݂ܵܪ. 
At vero Arphaxad genuit Sala, de quo ortus est Heber. 
Եւ Արփաքսադ ծնաւ զՍաղա, եւ Սաղա ծնաւ զԵբեր: 
და არფაქსად შვა სალაჲ. და სალა შვა ებერ. 24 
24 And Arphaxad begat Salah; and Salah begat Eber. 
כה. וּלְעֵבֶר יֻלַּד שְׁנֵי בָנִים שֵׁם הָאֶחָד פֶּלֶג כִּי בְיָמָיו נִפְלְגָה הָאָרֶץ וְשֵׁם אָחִיו יָקְטָן: 
καὶ τῷ Εβερ ἐγενήθησαν δύο υἱοί ὄνομα τῷ ἑνὶ Φαλεκ ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ διεμερίσθη ἡ γῆ καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ιεκταν 
25 ܘܲܠܥܵܒ݂ܵܪ ܐܸܬܼܝܼܠܸܕ݂ܘ ܬܪܹܝܢ ܒܢ̈ܝܼܢ: ܫܡܹܗܿ ܕܚܲܕ݂ ܦܵܠܵܓܼ: ܡܸܛܠ ܕܲܒ݂ܝܵܘܡܵܘ̈ܗܝ ܐܸܬܼܦܲܠܓܲܬܼ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܫܡܵܐ ܕܐܲܚܘܼܗܝ ܝܲܩܛܵܢ. 
Natique sunt Heber filii duo: nomen uni Phaleg, eo quod in diebus eius divisa sit terra, et nomen fratris eius Iectan. 
Եւ Եբերայ ծնան երկու որդիք. անուն միոյն Փաղէկ, զի յաւուրս նորա բաժանեցաւ երկիր. եւ անուն եղբօր նորա Յեկտան: 
და ებერისსა იშვნეს ორნი ძენი: სახელი ერთისა მის ფალეკ, რამეთუ დღეთა მისთა განინაწილა ქუეყანა და სახელი ძმისა მისისა იეკტან. 25 
25 And unto Eber were born two sons: the name of one was Peleg; for in his days was the earth divided; and his brother's name was Joktan. 
כו. וְיָקְטָן יָלַד אֶת אַלְמוֹדָד וְאֶת שָׁלֶף וְאֶת חֲצַרְמָוֶת וְאֶת יָרַח: 
Ιεκταν δὲ ἐγέννησεν τὸν Ελμωδαδ καὶ τὸν Σαλεφ καὶ Ασαρμωθ καὶ Ιαραχ 
26 ܘܝܲܩܛܵܢ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܲܠܡܘܼܕܵܕ݂: ܘܲܠܫܵܠܵܦ: ܘܠܲܚܨܲܪܡܘܼܬܼ: ܘܲܠܝܵܪܵܚ. 
Qui Iectan genuit Elmodad et Saleph et Asarmoth, Iare 
Եւ Յեկտան ծնաւ զԷլմովդադ եւ զՍաղէք եւ զԱսարմովդ եւ զՅարաք: 
ხოლო იეკტან შვა ელმოდად, და სალეფ, და ასარმოთ, და იერარ. 26 
26 And Joktan begat Almodad, and Sheleph, and Hazarmaveth, and Jerah, 
כז. וְאֶת הֲדוֹרָם וְאֶת אוּזָל וְאֶת דִּקְלָה: 
καὶ Οδορρα καὶ Αιζηλ καὶ Δεκλα 
27 ܘܠܲܗܕ݂ܘܿܪܵܡ: ܘܠܐܘܿܙܹܝܠ: ܘܲܠܕܸܩܠܵܐ. 
et Adoram et Uzal et Decla 
Եւ զՅոդորամ եւ զԵզէլ եւ զԴեկլա: 
და დორრა, და ღაზილ, და დეკლაჲ. 27 
27 And Hadoram, and Uzal, and Diklah, 
כח. וְאֶת עוֹבָל וְאֶת אֲבִימָאֵל וְאֶת שְׁבָא: 
καὶ Αβιμεηλ καὶ Σαβευ 
28 ܘܲܠܥܘܿܒ݂ܵܠ: ܘܠܲܐܒ݂ܝܼܡܹܠ: ܘܠܲܫܒ݂ܵܐ. 
et Ebal et Abimael, Saba 
Եւ զԳեբաղ եւ զԱբիմէէլ եւ զՍաբէի: 
და გებარ, და აბიმეილ, და სავარ. 28 
28 And Obal, and Abimael, and Sheba, 
כט. וְאֶת אוֹפִר וְאֶת חֲוִילָה וְאֶת יוֹבָב כָּל אֵלֶּה בְּנֵי יָקְטָן: 
καὶ Ουφιρ καὶ Ευιλα καὶ Ιωβαβ πάντες οὗτοι υἱοὶ Ιεκταν 
29 ܘܠܵܐܘܦܹܝܪ: ܘܠܲܚܘܝܼܠܵܐ: ܘܠܝܼܘܼܒܵܒ݂: ܟܠܗܘܿܢ ܗܵܠܝܹܢ ܒܢܵܘ̈ܗܝ ܕܝܲܩܛܵܢ. 
et Ophir et Hevila et Iobab. Omnes isti filii Iectan; 
Եւ զՈւփիր եւ զԵւիլա եւ զՅովբաբ. ամենեքեան սոքա որդիք Յեկտանայ: 
და უფირ, და ევილატ, და იობაბ ესე ყოველნი - ძენი იეკტანისნი. 29 
29 And Ophir, and Havilah, and Jobab: all these were the sons of Joktan. 
ל. וַיְהִי מוֹשָׁבָם מִמֵּשָׁא בֹּאֲכָה סְפָרָה הַר הַקֶּדֶם: 
καὶ ἐγένετο ἡ κατοίκησις αὐτῶν ἀπὸ Μασση ἕως ἐλθεῖν εἰς Σωφηρα ὄρος ἀνατολῶν 
30 ܘܲܗܘ̤ܵܐ ܡܵܘܬܲܒ݂ܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܡܢܲܫܹܐ: ܕܲܒ݂ܡܲܥܠܵܢܵܐ ܕܣܦܲܪܘܝܼܡ ܛܘܼܪܵܐ ܒܡܲܕ݂ܢܚܵܐ. 
et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem. 
Եւ եղեւ բնակութիւն նոցա ի Մասեաց մինչեւ գալ ի Սովփերա լեառնն արեւելեայց: 
და იქმნა დამკჳდრებაჲ მათი მასისითგან ვიდრე მოსულადმდე სოფირად, მთად აღმოსავლისად. 30 
30 And their dwelling was from Mesha, as thou goest unto Sephar a mount of the east. 
לא. אֵלֶּה בְנֵי שֵׁם לְמִשְׁפְּחֹתָם לִלְשֹׁנֹתָם בְּאַרְצֹתָם לְגוֹיֵהֶם: 
οὗτοι υἱοὶ Σημ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν κατὰ γλώσσας αὐτῶν ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν 
31 ܗܵܠܝܹܢ ܒܢܲܝ̈ ܫܹܝܡ: ܠܫܲܪ̈ܒ݂ܵܬܼܗܘܿܢ: ܠܠܸܫܵܢܲܝ̈ܗܘܿܢ: ܒܐܲܪ̈ܥܵܬܼܗܘܿܢ: ܒܥܲܡܡܲܝ̈ܗܘܿܢ. 
Isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus suis. 
Սոքա են որդիք Սեմայ յազգս իւրեանց, ըստ լեզուս իւրեանց, յաշխարհս իւրեանց եւ ի տոհմս իւրեանց: 
ესე ძენი სემისნი - ტომთა შინა მათთა, სოფელთა შინა მათთა და ნათესავთა შინა მათთა. 31 
31 These are the sons of Shem, after their families, after their tongues, in their lands, after their nations. 
לב. אֵלֶּה מִשְׁפְּחֹת בְּנֵי נֹחַ לְתוֹלְדֹתָם בְּגוֹיֵהֶם וּמֵאֵלֶּה נִפְרְדוּ הַגּוֹיִם בָּאָרֶץ אַחַר הַמַּבּוּל: 
αὗται αἱ φυλαὶ υἱῶν Νωε κατὰ γενέσεις αὐτῶν κατὰ τὰ ἔθνη αὐτῶν ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τῆς γῆς μετὰ τὸν κατακλυσμόν 
32 ܗܵܠܹܝܢ ܫܲܪܒ݂ܵܬܼܵܐ ܕܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܢܘܿܚ: ܠܬܼܵܘ̈ܠܕ݂ܵܬܼܗܘܿܢ: ܠܫܲܪ̈ܒ݂ܵܬܼܗܘܿܢ: ܒܥܲܡܡܲܝ̈ܗܘܿܢ: ܘܡ̣ܢ ܗܵܠܹܝܢ ܐܸܬܼܦܪܲܫܘ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܛܵܘܦܵܢܵܐ. 
Hae familiae filiorum Noe iuxta generationes et nationes suas. Ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium. 
Այս են ազգք որդւոց Նոյի ըստ ծնունդս իւրեանց, ըստ տոհմս իւրեանց. եւ ի սոցանէ սփռեցան կղզիք ազգաց`` ի վերայ երկրի յետ ջրհեղեղին: 
ესე ტომნი ძეთა ნოესთანი ნათესაობათაებრ მათთა თესლისაებრ მათისა. ამათგან განეთესნეს ჭალაკნი ნათესავთანი ქუეყანასა ზედა შემდგომად წყლით რღუნისა. 32 
32 These are the families of the sons of Noah, after their generations, in their nations: and by these were the nations divided in the earth after the flood. 
יא 
ΙΑ' 
ܩܦܠܐܘܢ ܝܐ 
Cap. 11 
ԳԼ. ԺԱ 
თავი მეთერთმეტე 
11 
א. וַיְהִי כָל הָאָרֶץ שָׂפָה אֶחָת וּדְבָרִים אֲחָדִים: 
καὶ ἦν πᾶσα ἡ γῆ χεῖλος ἕν καὶ φωνὴ μία πᾶσιν 
1 ܘܲܗܘ̤ܵܬܼ ܟܠܵܗܿ ܐܲܪܥܵܐ ܠܸܫܵܢܵܐ ܚܲܕ݂ ܘܡܲܡܠܵܐ ܚܲܕ݂. 
Erat autem universa terra labii unius et sermonum eo rundem. 
Եւ էր ամենայն երկիր լեզու մի, եւ բարբառ մի ամենեցուն: 
და იყო ყოველი ქუეყანა - ბაგე ერთ და ჴმა ერთ ყოველთა. 1 
1 And the whole earth was of one language, and of one speech. 
ב. וַיְהִי בְּנָסְעָם מִקֶּדֶם וַיִּמְצְאוּ בִקְעָה בְּאֶרֶץ שִׁנְעָר וַיֵּשְׁבוּ שָׁם: 
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κινῆσαι αὐτοὺς ἀπὸ ἀνατολῶν εὗρον πεδίον ἐν γῇ Σεννααρ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ 
2 ܘܲܗܘ̤ܵܐ ܕܟܲܕ݂ ܫܩܲܠܘ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܚܵܐ: ܐܸܫܟܲܚܘ ܦܩܲܥܬܼܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܣܸܢܥܵܪ: ܘܝܼܬܸܒ݂ܘ ܬܲܡܵܢ. 
Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar et habitaverunt in eo. 
Եւ եղեւ ի խաղալն նոցա յարեւելից` գտին դաշտ մի յերկրին Սենաար, եւ բնակեցան անդ: 
და იყო, ძრვასა მათსა აღმოსავლით გამო პოვეს ველი ქუეყანასა სენარისასა და დაემკჳდრნენ მუნ. 2 
2 And it came to pass, as they journeyed from the east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there. 
ג. וַיֹּאמְרוּ אִישׁ אֶל רֵעֵהוּ הָבָה נִלְבְּנָה לְבֵנִים וְנִשְׂרְפָה לִשְׂרֵפָה וַתְּהִי לָהֶם הַלְּבֵנָה לְאָבֶן וְהַחֵמָר הָיָה לָהֶם לַחֹמֶר: 
καὶ εἶπεν ἄνθρωπος τῷ πλησίον δεῦτε πλινθεύσωμεν πλίνθους καὶ ὀπτήσωμεν αὐτὰς πυρί καὶ ἐγένετο αὐτοῖς ἡ πλίνθος εἰς λίθον καὶ ἄσφαλτος ἦν αὐτοῖς ὁ πηλός 
3 ܘܐܸܡܲܪ݂ܘ ܓܒܲܪ ܠܚܲܒ݂ܪܹܗ: ܬܵܘ ܢܲܪܡܹܐ ܠܸܒ݂ܢܹ̈ܐ: ܘܢܵܘܩܸܕ݂ ܐܸܢܹܝܢ ܒܢܘܼܪܵܐ ܘܗܵܘ̇ܝܵܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܸܢ̄ܬܵܐ ܠܟܹܐܦܵܐ: ܘܣܲܝܕܵܐ ܗܵܘܹ̇ܿܐ ܠܗܘܿܢ ܠܲܡܠܵܛܵܐ. 
Dixitque alter ad proximum suum: “Venite, faciamus lateres et coquamus eos igni”. Habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro caemento. 
Եւ ասեն այր ցընկեր իւր. Եկայք արկցուք աղիւս եւ թրծեսցուք զայն հրով: Եւ եղեւ նոցա աղիւսն ի տեղի քարի, եւ կուպր ի տեղի շաղախոյ: 
და ჰრქუა კაცმან მოყუასსა: მოვედით, გამოვზილნეთ ალიზნი და გამოვაცხუნეთ იგინი ცეცხლითა. და იყო მათდა ალიზი ქვაჲ და ასფალტოსი იყო მათდა თიჴაჲ. 3 
3 And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them thoroughly. And they had brick for stone, and slime had they for morter. 
ד. וַיֹּאמְרוּ הָבָה נִבְנֶה לָּנוּ עִיר וּמִגְדָּל וְרֹאשׁוֹ בַשָּׁמַיִם וְנַעֲשֶׂה לָּנוּ שֵׁם פֶּן נָפוּץ עַל פְּנֵי כָל הָאָרֶץ: 
καὶ εἶπαν δεῦτε οἰκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς πόλιν καὶ πύργον οὗ ἡ κεφαλὴ ἔσται ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσωμεν ἑαυτοῖς ὄνομα πρὸ τοῦ διασπαρῆναι ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς 
4 ܘܐܸܡܲܪ݂ܘ: ܬܵܘ ܢܸܒ݂ܢܸܐ ܠܲܢ ܩܪܝܼܬܼܵܐ: ܘܡܲܓܼܕܠܵܐ ܕܪܹܫܹܗ ܒܲܫܡܲܝܵܐ: ܘܢܸܥܒܲܕ݂ ܠܲܢ ܫܡܵܐ: ܕܲܠܡܵܐ ܢܸܬܼܒܲܕܲܪ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܟܠܵܗܿ ܐܲܪܥܵܐ. 
Et dixerunt: “Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cuius culmen pertingat ad caelum, et faciamus nobis nomen, ne dividamur super faciem universae terrae”. 
Եւ ասեն. Եկայք շինեսցուք մեզ քաղաք եւ աշտարակ, որոյ լինիցի գլուխն մինչեւ յերկինս. եւ արասցուք մեզ անուն յառաջ քան զսփռել`` ի վերայ երեսաց ամենայն երկրի: 
და თქუეს: მოვედით, ვიშენოთ თავთა თჳსთათჳს ქალაქი და გოდოლი, რომლისა თავი იყოს ვიდრე ცადმდე. და ვყოთ თავთა თჳსთად სახელი პირველ განთესვისა ჩუენისა პირსა ზედა ყოვლისა ქუეყანისასა. 4 
4 And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. 
ה. וַיֵּרֶד יְהֹוָה לִרְאֹת אֶת הָעִיר וְאֶת הַמִּגְדָּל אֲשֶׁר בָּנוּ בְּנֵי הָאָדָם: 
καὶ κατέβη κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον ὃν ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων 
5 ܘܲܢܚܸܬܼ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܸܚܙܵܐ ܩܪܝܼܬܼܵܐ: ܘܡܲܓܼܕܠܵܐ ܕܒ݂ܵܢܹܝܢ ܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ. 
Descendit autem Dominus, ut videret civitatem et turrim, quam aedificaverunt filii hominum, 
Եւ էջ Տէր տեսանել զքաղաքն եւ զաշտարակն զոր շինէին որդիք մարդկան: 
და გარდამოვიდა უფალი ხილვად ქალაქისა და გოდლისა, რომელი აღაშენეს ძეთა კაცთასა. 5 
5 And the LORD came down to see the city and the tower, which the children of men builded. 
ו. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה הֵן עַם אֶחָד וְשָׂפָה אַחַת לְכֻלָּם וְזֶה הַחִלָּם לַעֲשׂוֹת וְעַתָּה לֹא יִבָּצֵר מֵהֶם כֹּל אֲשֶׁר יָזְמוּ לַעֲשׂוֹת: 
καὶ εἶπεν κύριος ἰδοὺ γένος ἓν καὶ χεῖλος ἓν πάντων καὶ τοῦτο ἤρξαντο ποιῆσαι καὶ νῦν οὐκ ἐκλείψει ἐξ αὐτῶν πάντα ὅσα ἂν ἐπιθῶνται ποιεῖν 
6 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ: ܗܵܐ ܥܲܡܵܐ ܚܲܕ݂: ܘܠܸܫܵܢܵܐ ܚܲܕ݂ ܠܟ݂ܠܗܘܿܢ: ܘܗܵܟܲܢܵܐ ܐܸܬܼܚܲܫܲܒ݂ܘ ܠܡܸܥܒܲܕ݂: ܡܸܟܹܝܠ ܠܵܐ ܢܸܬܼܒܲܨܲܪ ܡܸܢܗܘܿܢ ܟܠܡܸܕܸܿܡ ܕܐܸܬܼܚܲܫܲܒ݂ܘ ܠܡܸܥܒܲܕ݂. 
et dixit Dominus: “Ecce unus est populus et unum labium omnibus; et hoc est initium operationis eorum, nec eis erit deinceps difficile, quidquid cogitaverint facere. 
Եւ ասէ Տէր. Ահա ազգ մի եւ լեզու մի ամենեցուն, եւ զայդ սկսան գործել. եւ արդ ոչինչ պակասէ ի նոցանէ, զամենայն զոր ինչ յօժարեսցին գործել: 
და თქუა უფალმან ღმერთმან: აჰა ნათესავი ერთ და ბაგენი - ერთ ყოველთა, და ამის იწყეს ქმნად და აწ არა დააკლდეს მათგან ყოველნი, რაოდენ-თა-ცა ინებონ ქმნად. 6 
6 And the LORD said, Behold, the people is one, and they have all one language; and this they begin to do: and now nothing will be restrained from them, which they have imagined to do. 
ז. הָבָה נֵרְדָה וְנָבְלָה שָׁם שְׂפָתָם אֲשֶׁר לֹא יִשְׁמְעוּ אִישׁ שְׂפַת רֵעֵהוּ: 
δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν ἐκεῖ αὐτῶν τὴν γλῶσσαν ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον 
7 ܬܵܘ ܢܸܚܘܼܬܼ: ܘܲܢܦܲܠܸܓܼ ܬܲܡܵܢ ܠܸܫܵܢܹ̈ܐ: ܕܠܵܐ ܢܸܫܡܥܘܼܢ ܓܒܲܪ ܠܸܫܵܢ ܚܲܒ݂ܪܹܗ. 
Venite igitur, descendamus et confundamus ibi linguam eorum, ut non intellegat unusquisque vocem proximi sui”. 
Եկայք իջցուք եւ խառնակեսցուք անդ զլեզուս նոցա, զի մի՛ լսիցեն իւրաքանչիւր բարբառոյ ընկերի իւրոյ: 
მოვედით, გარდავიდეთ და შეურინეთ მათ ენანი მუნ, რათა არა ესმოდის თჳთოეულსა ჴმაჲ მოყუსისა. 7 
7 Go to, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another's speech. 
ח. וַיָּפֶץ יְהֹוָה אֹתָם מִשָּׁם עַל פְּנֵי כָל הָאָרֶץ וַיַּחְדְּלוּ לִבְנֹת הָעִיר: 
καὶ διέσπειρεν αὐτοὺς κύριος ἐκεῖθεν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς καὶ ἐπαύσαντο οἰκοδομοῦντες τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον 
8 ܘܒܲܕܲܪ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܦܵܫܘ ܡ̣ܢ ܕܲܠܡܒܸܢܵܐ ܩܪܝܼܬܼܵܐ. 
Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco super faciem universae terrae, et cessaverunt aedificare civitatem. 
Եւ սփռեաց զնոսա Տէր Աստուած անտի ընդ երեսս ամենայն երկրի, եւ դադարեցին ի շինելոյ զքաղաքն եւ զաշտարակն: 
და განთესნა იგინი უფალმან მუნით პირსა ზედა ყოვლისა ქუეყანისასა. და დასცხრეს მაშენებელნი ქალაქისა და გოდლისანი. 8 
8 So the LORD scattered them abroad from thence upon the face of all the earth: and they left off to build the city. 
ט. עַל כֵּן קָרָא שְׁמָהּ בָּבֶל כִּי שָׁם בָּלַל יְהֹוָה שְׂפַת כָּל הָאָרֶץ וּמִשָּׁם הֱפִיצָם יְהֹוָה עַל פְּנֵי כָּל הָאָרֶץ: 
διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτῆς Σύγχυσις ὅτι ἐκεῖ συνέχεεν κύριος τὰ χείλη πάσης τῆς γῆς καὶ ἐκεῖθεν διέσπειρεν αὐτοὺς κύριος ὁ θεὸς ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς 
9 ܡܸܛܠ ܗܵܢܵܐ ܩܪܵܐ ܫܡܵܗ ܒܵܒܹܠ: ܡܸܛܠ ܕܬܲܡܵܢ ܒܲܠܒܸܿܠ ܡܵܪܝܵܐ ܠܸܫܵܢܹ̈ܐ ܕܟ݂ܠܵܗ ܐܲܪܥܵܐ: ܘܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܒܲܕܲܪ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܟܠܵܗ ܐܲܪܥܵܐ. 
Et idcirco vocatum est nomen eius Babel, quia ibi confusum est labium universae terrae, et inde dispersit eos Dominus super faciem universae terrae. 
Վասն այնորիկ կոչեցաւ անուն նորա Խառնակութիւն. զի անդ խառնակեաց Տէր Աստուած զլեզուս ամենայն երկրի, եւ անտի ցրուեաց զնոսա Տէր Աստուած ընդ երեսս ամենայն երկրի: 
ამისთჳს ეწოდა სახელი მისი შერევნა, რამეთუ მუნ შეურივნა უფალმან ბაგენი ყოვლისა ქუეყანისანი და მუნით განთესნა იგინი უფალმან ღმერთმან პირსა ზედა ყოვლისა ქუეყანისასა. 9 
9 Therefore is the name of it called Babel; because the LORD did there confound the language of all the earth: and from thence did the LORD scatter them abroad upon the face of all the earth. 
י. אֵלֶּה תּוֹלְדֹת שֵׁם שֵׁם בֶּן מְאַת שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת אַרְפַּכְשָׁד שְׁנָתַיִם אַחַר הַמַּבּוּל: 
καὶ αὗται αἱ γενέσεις Σημ Σημ υἱὸς ἑκατὸν ἐτῶν ὅτε ἐγέννησεν τὸν Αρφαξαδ δευτέρου ἔτους μετὰ τὸν κατακλυσμόν 
10 ܗܵܠܹܝܢ ܬܵܘ̈ܠܕ݂ܵܬܹܗ ܕܫܹܝܡ: ܫܹܝܡ ܒܲܪ ܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܲܪܦܲܟ݂ܫܲܪ: ܬܲܪܬܹܝܢ ܫܢ̈ܝܼܢ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܛܵܘܦܵܢܵܐ. 
Hae sunt generationes Sem. Sem centum erat annorum, quando genuit Arphaxad biennio post diluvium; 
Եւ այս են ծնունդք Սեմայ. Սէմ որդի հարիւրեմեան էր յորժամ ծնաւ զԱրփաքսադ յերկրորդում ամի յետ ջրհեղեղին: 
და ესე შობანი სემისნი : სემ ძე ასის წლის იყო, ოდეს შვა არფაქსად მეორესა წელსა შემდგომად წყლით რღუნისა. 10 
10 These are the generations of Shem: Shem was an hundred years old, and begat Arphaxad two years after the flood: 
יא. וַיְחִי שֵׁם אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת אַרְפַּכְשָׁד חֲמֵשׁ מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Σημ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Αρφαξαδ πεντακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
11 ܘܲܚܝܵܐ ܫܹܝܡ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܲܪܦܲܟ݂ܫܲܪ : ܚܲܡܸܫܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ : ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentos annos et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Սեմ յետ ծնանելոյ նորա զԱրփաքսադ` ամս հինգ հարեւր, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა სემ შემდგომად შობისა მის არფაქსადისა ხუთას წელ, და შვნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 11 
11 And Shem lived after he begat Arphaxad five hundred years, and begat sons and daughters. 
יב. וְאַרְפַּכְשַׁד חַי חָמֵשׁ וּשְׁלשִׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת שָׁלַח: 
καὶ ἔζησεν Αρφαξαδ ἑκατὸν τριάκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Καιναν 
12 ܘܐܲܪܦܲܟ݂ܫܵܪ ܚܝܵܐ ܬܠܵܬܼܝܼܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܫܵܠܲܚ. 
Porro Arphaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sala. 
Եւ Արփաքսադ եկեաց ամս հարեւր երեսուն եւ հինգ, եւ ծնաւ զՍաղա: 
და ცხოვნდა არფაქსად ასოცდაათხუთმეტ წელ და შვა სალა. 12 
12 And Arphaxad lived five and thirty years, and begat Salah: 
יג. וַיְחִי אַרְפַּכְשַׁד אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת שֶׁלַח שָׁלשׁ שָׁנִים וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Αρφαξαδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καιναν ἔτη τετρακόσια τριάκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν καὶ ἔζησεν Καιναν ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Σαλα καὶ ἔζησεν Καιναν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σαλα ἔτη τριακόσια τριάκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
13 ܘܲܚܝܵܐ ܐܲܪܦܲܟ݂ܫܵܪ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܫܵܠܲܚ: ܐܲܪܒܲܥܡܵܐܐ ܘܲܬܼܠܵܬܼ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sala, quadringentis tribus annis et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Արփաքսադ յետ ծնանելոյ նորա զՍաղա` ամս երեք հարեւր եւ երեսուն``, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა არფაქსად შემდგომად შობისა მის სალასა, სამასოცდაათ წელ, და შუნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 13 
13 And Arphaxad lived after he begat Salah four hundred and three years, and begat sons and daughters. 
יד. וְשֶׁלַח חַי שְׁלשִׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת עֵבֶר: 
καὶ ἔζησεν Σαλα ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Εβερ 
14 ܘܲܚܝܵܐ ܫܵܠܲܚ ܬܠܵܬܼܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܥܵܒ݂ܵܪ. 
Sala quoque vixit triginta annis et genuit Heber. 
Եւ եկեաց Սաղա ամս հարեւր եւ`` երեսուն, եւ ծնաւ զԵբեր: 
და ცხოვნდა სალა ასოცდაათ წელ და შვა ებერ. 14 
14 And Salah lived thirty years, and begat Eber: 
טו. וַיְחִי שֶׁלַח אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת עֵבֶר שָׁלשׁ שָׁנִים וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Σαλα μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Εβερ τριακόσια τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
15 ܘܲܚܝܵܐ ܫܵܠܲܚ ܡ̣ܢ ܒܵܬܼܵܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܥܵܒ݂ܵܪ: ܐܲܪܒܲܥܡܵܐܐ ܘܲܬܼܠܵܬܼ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Sala, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Սաղա յետ ծնանելոյ նորա զԵբեր` ամս երեք հարեւր եւ երեսուն``, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა სალა შემდგომდა შობისა მის ებერისსა სამასერგასის წელ, და შვნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 15 
15 And Salah lived after he begat Eber four hundred and three years, and begat sons and daughters. 
טז. וַיְחִי עֵבֶר אַרְבַּע וּשְׁלשִׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת פָּלֶג: 
καὶ ἔζησεν Εβερ ἑκατὸν τριάκοντα τέσσαρα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Φαλεκ 
16 ܘܲܚܝܵܐ ܥܵܒ݂ܵܪ ܬܵܠܬܼܝܼܢ ܘܐܲܪܒܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܦܵܠܲܓܼ. 
Vixit autem Heber triginta quattuor annis et genuit Phaleg. 
Եւ եկեաց Եբեր ամս հարեւր երեսուն եւ չորս, եւ ծնաւ զՓաղէկ: 
და ცხოვნდა ებერ ასოცდაათოთხმეტ წელ, და შვა ფალეგ. 16 
16 And Eber lived four and thirty years, and begat Peleg: 
יז. וַיְחִי עֵבֶר אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת פֶּלֶג שְׁלשִׁים שָׁנָה וְאַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Εβερ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Φαλεκ ἔτη τριακόσια ἑβδομήκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
17 ܘܲܚܝܵܐ ܥܵܒ݂ܵܪ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܦܵܠܲܓܼ: ܐܲܪܒܲܥܡܵܐܐ ܘܲܬܼܠܵܬܼܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂ܢܵܬܼܵܐ. 
Et vixit Heber, postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Եբեր յետ ծնանելոյ նորա զՓաղէկ ամս երկերիւր եւ եւթանասուն``, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა ებერ შემდგომად შობისა მის ფალეგისსა ორასსამეოცდაათ წელ, და შვნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 17 
17 And Eber lived after he begat Peleg four hundred and thirty years, and begat sons and daughters. 
יח. וַיְחִי פֶלֶג שְׁלשִׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת רְעוּ: 
καὶ ἔζησεν Φαλεκ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ραγαυ 
18 ܘܲܚܝܵܐ ܦܵܠܲܓܼ ܬܠܵܬܼܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܲܪܥܘܿ. 
Vixit quoque Phaleg triginta annis et genuit Reu. 
Եւ եկեաց Փաղէկ ամս հարեւր եւ երեսուն եւ չորս``, եւ ծնաւ զՌագաւ: 
და ცხოვნდა ფალეგ ასოცდაათოთხმეტ წელ და შვა რაგავ. 18 
18 And Peleg lived thirty years, and begat Reu: 
יט. וַיְחִי פֶלֶג אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת רְעוּ תֵּשַׁע שָׁנִים וּמָאתַיִם שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Φαλεκ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ραγαυ διακόσια ἐννέα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
19 ܘܲܚܝܵܐ ܦܵܠܲܓܼ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܲܪܥܘܿ: ܡܵܐܬܹܝܢ ܘܲܬܼܫܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Փաղէկ յետ ծնանելոյ նորա զՌագաւ` ամս երկերիւր եւ ինն, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა ფალეგ შემდგომად შობისა მის რაგავისა ორასდაცხრა წელ, და შვნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 19 
19 And Peleg lived after he begat Reu two hundred and nine years, and begat sons and daughters. 
כ. וַיְחִי רְעוּ שְׁתַּיִם וּשְׁלשִׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת שְׂרוּג: 
καὶ ἔζησεν Ραγαυ ἑκατὸν τριάκοντα δύο ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Σερουχ 
20 ܘܲܚܝܵܐ ܐܲܪܥܘܿ ܬܠܵܬܼܝܼܢ ܘܬܲܪܬܹܝܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܲܣܪܘܿܓܼ. 
Vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Seruch. 
Եւ եկեաց Ռագաւ ամս հարեւր երեսուն եւ երկու, եւ ծնաւ զՍերուգ: 
და ცხოვნდა რაგავ ასოცდაათოთხმეტ წელ და შვა სერუქ. 20 
20 And Reu lived two and thirty years, and begat Serug: 
כא. וַיְחִי רְעוּ אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת שְׂרוּג שֶׁבַע שָׁנִים וּמָאתַיִם שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Ραγαυ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σερουχ διακόσια ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
21 ܘܲܚܝܵܐ ܐܲܪܥܘܿ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܲܣܪܘܿܓܼ ܡܵܐܬܹܝܢ ܘܲܫܒܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Reu, postquam genuit Seruch, ducentis septem annis et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Ռագաւ յետ ծնանելոյ նորա զՍերուգ` ամս երկերիւր եւ եւթն. եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა რაგავ შემდგომად შობისა მის სერუქისსა ორასდაშჳდ წელ, და შვნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 21 
21 And Reu lived after he begat Serug two hundred and seven years, and begat sons and daughters. 
כב. וַיְחִי שְׂרוּג שְׁלשִׁים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת נָחוֹר: 
καὶ ἔζησεν Σερουχ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Ναχωρ 
22 ܘܲܚܝܵܐ ܣܪܘܿܓܼ ܬܠܵܬܼܝܼܢ ܫܢ̈ܝܼܢ ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܢܵܚܘܿܪ. 
Vixit vero Seruch triginta annis et genuit Nachor. 
Եւ եկեաց Սերուգ ամս հարեւր եւ`` երեսուն, եւ ծնաւ զՆաքովր: 
და ცხოვნდა სერუქ ასოცდათ წელ და შვა ნაქორ. 22 
22 And Serug lived thirty years, and begat Nahor: 
כג. וַיְחִי שְׂרוּג אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת נָחוֹר מָאתַיִם שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Σερουχ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ναχωρ ἔτη διακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
23 ܘܲܚܝܵܐ ܣܪܘܿܓܼ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܢܵܚܘܿܪ: ܡܵܐܬܹܝܢ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Seruch, postquam genuit Nachor, ducentos annos et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Սերուգ յետ ծնանելոյ նորա զՆաքովր` ամս երկերիւր, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა სერუქ შემდგომად შობისა მის ნაქორისსა ორას წელ, და შვნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 23 
23 And Serug lived after he begat Nahor two hundred years, and begat sons and daughters. 
כד. וַיְחִי נָחוֹר תֵּשַׁע וְעֶשְׂרִים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת תָּרַח: 
καὶ ἔζησεν Ναχωρ ἔτη ἑβδομήκοντα ἐννέα καὶ ἐγέννησεν τὸν Θαρα 
24 ܘܲܚܝܵܐ ܢܵܚܘܿܪ ܥܸܣܪܝܼܢ ܘܲܬܼܫܲܥ ܫܢ̈ܝܼܢ : ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܬܲܪܚ. 
Vixit autem Nachor viginti novem annis et genuit Thare. 
Եւ եկեաց Նաքովր ամս եւթանասուն եւ ինն, եւ ծնաւ զԹարա: 
და ცხოვნდა ნაქორ სამეოცდაათცხრამეტ წელ და შვა თარრა. 24 
24 And Nahor lived nine and twenty years, and begat Terah: 
כה. וַיְחִי נָחוֹר אַחֲרֵי הוֹלִידוֹ אֶת תֶּרַח תְּשַׁע עֶשְׂרֵה שָׁנָה וּמְאַת שָׁנָה וַיּוֹלֶד בָּנִים וּבָנוֹת: 
καὶ ἔζησεν Ναχωρ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Θαρα ἔτη ἑκατὸν εἴκοσι ἐννέα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανεν 
25 ܘܲܚܝܵܐ ܢܵܚܘܿܪ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܬܲܪܚ: ܡܵܐܐ ܘܲܬܼܫܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܘܲܒ݂̈ܢܵܬܼܵܐ. 
Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annos et genuit filios et filias. 
Եւ եկեաց Նաքովր յետ ծնանելոյ նորա զԹարա` ամս հարեւր քսան եւ երկու``, եւ ծնաւ ուստերս եւ դստերս, եւ մեռաւ: 
და ცხოვნდა ნაქორ შემდგომად შობისა მის თარრასა ასოცდაცხრა წელ, და შვნა ძენი და ასულნი, და მოკუდა. 25 
25 And Nahor lived after he begat Terah an hundred and nineteen years, and begat sons and daughters. 
כו. וַיְחִי תֶרַח שִׁבְעִים שָׁנָה וַיּוֹלֶד אֶת אַבְרָם אֶת נָחוֹר וְאֶת הָרָן: 
καὶ ἔζησεν Θαρα ἑβδομήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν τὸν Αβραμ καὶ τὸν Ναχωρ καὶ τὸν Αρραν 
26 ܘܲܚܝܵܐ ܬܲܪܚ ܫܲܒ݂ܥܝܼܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܘܲܠܢܵܚܘܿܪ: ܘܲܠܗܵܪܲܢ. 
Vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram, Nachor et Aran. 
Եւ եկեաց Թարա ամս եւթանասուն, եւ ծնաւ զԱբրամ եւ զՆաքովր եւ զԱռան: 
და ცხოვნდა თარრა სამეოცდაათ წელ და შვა აბრაამ, და ნაქორ და არრან. 26 
26 And Terah lived seventy years, and begat Abram, Nahor, and Haran. 
כז. וְאֵלֶּה תּוֹלְדֹת תֶּרַח תֶּרַח הוֹלִיד אֶת אַבְרָם אֶת נָחוֹר וְאֶת הָרָן וְהָרָן הוֹלִיד אֶת לוֹט: 
αὗται δὲ αἱ γενέσεις Θαρα Θαρα ἐγέννησεν τὸν Αβραμ καὶ τὸν Ναχωρ καὶ τὸν Αρραν καὶ Αρραν ἐγέννησεν τὸν Λωτ 
27 ܗܵܠܹܝܢ ܬܵܘ̈ܠܕ݂ܵܬܹܗ ܕܬܲܪܚ: ܬܲܪܚ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܘܲܠܢܵܚܘܿܪ: ܘܲܠܗܵܪܲܢ. ܘܗܵܪܲܢ ܐܵܘܠܸܕ݂ ܠܠܘܿܛ. 
Hae sunt autem generationes Thare. Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot; 
Այս են ծնունդք Թարայի. Թարա ծնաւ զԱբրամ եւ զՆաքովր եւ զԱռան. եւ Առան ծնաւ զՂովտ: 
ხოლო ესე შობანი თარრაჲსნი. თარრა შვა აბრაამ, და ნაქორ და არრან: ხოლო არრან შვა ლოთ. 27 
27 Now these are the generations of Terah: Terah begat Abram, Nahor, and Haran; and Haran begat Lot. 
כח. וַיָּמָת הָרָן עַל פְּנֵי תֶּרַח אָבִיו בְּאֶרֶץ מוֹלַדְתּוֹ בְּאוּר כַּשְׂדִּים: 
καὶ ἀπέθανεν Αρραν ἐνώπιον Θαρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ᾗ ἐγενήθη ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Χαλδαίων 
28 ܘܡܝܼܬܼ ܗܵܪܲܢ ܒܚܲܝܲܝ̈ ܬܲܪܚ ܐܲܒ݂ܘܼܗܝ: ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܐܸܬܼܝܼܠܸܕ݂ ܒܵܗ: ܒܐܘܿܪ ܕܟܲܠܕܵܝܹ̈ܐ. 
mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in Ur Chaldaeorum. 
Եւ մեռաւ Առան առաջի Թարայի հօր իւրոյ, յերկրին յորում ծնաւ, յաշխարհին Քաղդեացւոց: 
და მოკუდა არრან წინაშე თარრასა, მამისა თჳსისა, ქუეყანასა, რომელსა იშვა სოფელსა ქალდეველთასა. 28 
28 And Haran died before his father Terah in the land of his nativity, in Ur of the Chaldees. 
כט. וַיִּקַּח אַבְרָם וְנָחוֹר לָהֶם נָשִׁים שֵׁם אֵשֶׁת אַבְרָם שָׂרָי וְשֵׁם אֵשֶׁת נָחוֹר מִלְכָּה בַּת הָרָן אֲבִי מִלְכָּה וַאֲבִי יִסְכָּה: 
καὶ ἔλαβον Αβραμ καὶ Ναχωρ ἑαυτοῖς γυναῖκας ὄνομα τῇ γυναικὶ Αβραμ Σαρα καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ Ναχωρ Μελχα θυγάτηρ Αρραν πατὴρ Μελχα καὶ πατὴρ Ιεσχα 
29 ܘܲܢܣܲܒ݂ ܠܗܘܿܢ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܘܢܵܚܘܿܪ ܢܸܫܹ̈ܐ: ܫܸܡ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܕܐܲܒ݂ܪܵܡ ܣܲܪܲܝ: ܘܫܸܡ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܕܢܵܚܘܿܪ ܡܸܠܟܵܐ ܒܪ̄ܬܼ ܗܵܪܲܢ: ܐܲܒ݂ܘܼܗܿ ܕܡܸܠܟܵܐ : ܘܐܲܒ݂ܘܼܗܿ ܕܐܲܣܟܵܐ. 
Duxerunt autem Abram et Nachor uxores: nomen uxoris Abram Sarai, et nomen uxoris Nachor Melcha, filia Aran patris Melchae et patris Ieschae. 
Եւ առին Աբրամ եւ Նաքովր իւրեանց կանայս. անուն կնոջն Աբրամու` Սարա, եւ անուն կնոջն Նաքովրայ` Մեղքայ, դուստր Առանայ, հօր Մեղքայ, եւ հօր Յեսքայ: 
და მიიყუანეს აბრაამ და ნაქორ თავისა თჳსისათჳს ცოლნი, სახელი ცოლისა აბრაამისისა - სარაჲ და სახელი ცოლისა ნაქოერრისისა მელქა, ასული აჰრონისი, მამისა მელქასი, და მამისა იესტანისი. 29 
29 And Abram and Nahor took them wives: the name of Abram's wife was Sarai; and the name of Nahor's wife, Milcah, the daughter of Haran, the father of Milcah, and the father of Iscah. 
ל. וַתְּהִי שָׂרַי עֲקָרָה אֵין לָהּ וָלָד: 
καὶ ἦν Σαρα στεῖρα καὶ οὐκ ἐτεκνοποίει 
30 ܘܲܗܘ̤ܵܬܼ ܣܲܪܲܝ ܥܩܲܪܬܼܵܐ: ܘܠܵܐ ܗܵܘܹ̇ܝܢ ܠܵܗ ܒ̈ܢܲܝܵܐ. 
Erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos. 
Եւ էր Սարա ամուլ եւ ոչ ծնանէր: 
და იყო სარა ბერწ და არა შვილისმშობელ. 30 
30 But Sarai was barren; she had no child. 
לא. וַיִּקַּח תֶּרַח אֶת אַבְרָם בְּנוֹ וְאֶת לוֹט בֶּן הָרָן בֶּן בְּנוֹ וְאֵת שָׂרַי כַּלָּתוֹ אֵשֶׁת אַבְרָם בְּנוֹ וַיֵּצְאוּ אִתָּם מֵאוּר כַּשְׂדִּים לָלֶכֶת אַרְצָה כְּנַעַן וַיָּבֹאוּ עַד חָרָן וַיֵּשְׁבוּ שָׁם: 
καὶ ἔλαβεν Θαρα τὸν Αβραμ υἱὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Λωτ υἱὸν Αρραν υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τὴν Σαραν τὴν νύμφην αὐτοῦ γυναῖκα Αβραμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ τῆς χώρας τῶν Χαλδαίων πορευθῆναι εἰς τὴν γῆν Χανααν καὶ ἦλθεν ἕως Χαρραν καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ 
31 ܘܲܕ݂ܒܲܪ ܬܲܪܚ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܪܹܗ: ܘܲܠܠܘܿܛ ܒܲܪ ܗܵܪܲܢ ܒܲܪ ܒܪܹܗ: ܘܲܠܣܲܪܲܝ ܟܲܠܬܹܗ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܪܹܗ: ܘܲܢܦܲܩ ܥܲܡܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪ ܕܟܲܠܕܵܝܹ̈ܐ ܠܡܹܐܙܲܠ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢ: ܘܐܸܬܼܘ ܥܕܲܡܵܐ ܠܚܵܪܲܢ: ܘܝܼܬܸܒ݂ܘ ܬܲܡܵܢ. 
Tulitque Thare Abram filium suum et Lot filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldaeorum, ut irent in terram Chanaan. Veneruntque usque Charran et habitaverunt ibi. 
Եւ առ Թարա զԱբրամ զորդի իւր, եւ զՆաքովր զորդի իւր``, եւ զՂովտ` զորդի Առանայ որդւոյ իւրոյ, եւ զՍարա զնու իւր, զկին Աբրամու որդւոյ իւրոյ, եւ եհան զնոսա յաշխարհէն Քաղդեացւոց` երթալ յերկիրն Քանանացւոց. եւ եկին մինչեւ ցԽառան, եւ բնակեցին անդ: 
და მოიყვანნა თარრა აბრაამ და ნაქორ, ძენი თჳსნი, და ლოთ, ძე არრანისი, ძისა თჳსისა და გამოიყვანნა იგინი სოფლისაგან ქალდეველთასა წარსლვად ქუეყანად ქანანისა და მოვიდა ვიდრე ხარრანადმდე და დაემკჳდრა მუნ. 31 
31 And Terah took Abram his son, and Lot the son of Haran his son's son, and Sarai his daughter in law, his son Abram's wife; and they went forth with them from Ur of the Chaldees, to go into the land of Canaan; and they came unto Haran, and dwelt there. 
לב. וַיִּהְיוּ יְמֵי תֶרַח חָמֵשׁ שָׁנִים וּמָאתַיִם שָׁנָה וַיָּמָת תֶּרַח בְּחָרָן: 
καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι Θαρα ἐν Χαρραν διακόσια πέντε ἔτη καὶ ἀπέθανεν Θαρα ἐν Χαρραν 
32 ܘܲܗܘ̤ܵܘ ܝܵܘ̈ܡܵܬܹܗ ܕܬܲܪܚ ܡܵܐܬܹܝܢ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܘܡܝܼܬܼ ܬܲܪܚ ܒܚܵܪܲܢ. 
Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Charran. 
Եւ եղեն ամենայն աւուրք Թարայի ի Խառան` ամք երկերիւր եւ հինգ, եւ մեռաւ Թարա ի Խառան: 
და იქმნნეს ყოველნი დღენი თარრასნი ქარანს შინა ორასდახუთ წელ და მოკუდა თარრა ხარანს შინა. 32 
32 And the days of Terah were two hundred and five years: and Terah died in Haran. 
יב 
ΙΒ' 
ܩܦܠܐܘܢ ܝܒ 
Cap. 12 
ԳԼ. ԺԲ 
თავი მეთორმეტე 
12 
א. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֶל אַבְרָם לֶךְ לְךָ מֵאַרְצְךָ וּמִמּוֹלַדְתְּךָ וּמִבֵּית אָבִיךָ אֶל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַרְאֶךָּ: 
καὶ εἶπεν κύριος τῷ Αβραμ ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου εἰς τὴν γῆν ἣν ἄν σοι δείξω 
1 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܙܸܠ ܠܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܟ݂ ܘܡ̣ܢ ܐܲܝܡܸܟܵܐ ܕܐܸܬܼܝܼܠܸܕܿܬܿ: ܘܡ̣ܢ ܒܝܹܬܼ ܐܲܒ݂ܘܼܟ: ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܐܹܚܵܘܹܝܟ. 
Dixit autem Dominus ad Abram: “Egredere de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui in terram, quam monstrabo tibi. 
Եւ ասէ Աստուած ցԱբրամ. Ել դու յերկրէ քումմէ եւ յազգէ քումմէ եւ ի տանէ հօր քոյ` յերկիր զոր ցուցից քեզ: 
და ჰრქუა უფალმან აბრაჰამს: გამოვედ ქუეყანისაგან შენისა, და ნათესავისაგან შენისა და სახლისაგან მამისა შენისა და მოვედ ქუეყანად, რომელიცა გიჩუენო შენ. 1 
1 Now the LORD had said unto Abram, Get thee out of thy country, and from thy kindred, and from thy father's house, unto a land that I will shew thee: 
ב. וְאֶעֶשְׂךָ לְגוֹי גָּדוֹל וַאֲבָרֶכְךָ וַאֲגַדְּלָה שְׁמֶךָ וֶהְיֵה בְּרָכָה: 
καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου καὶ ἔσῃ εὐλογητός 
2 ܘܐܸܥܒܿܕ݂ܵܟ݂ ܠܥܲܡܵܐ ܪܲܒܵܐ: ܘܐܹܒܲܪܟ݂ܵܟ݂ ܘܐܵܘܪܸܒ݂ ܫܡܵܟ: ܘܲܗܘ̤ܝܼ ܒܪܝܼܟ. 
Faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo nomen tuum, erisque in benedictionem. 
Եւ արարից զքեզ յազգ մեծ, եւ օրհնեցից զքեզ, եւ մեծացուցից զանուն քո. եւ եղիցես օրհնեալ: 
და გყო შენ ნათესავად დიდად, და გაკურთხო შენ, და განვადიდო სახელი შენი და იყო კურთხეულ. 2 
2 And I will make of thee a great nation, and I will bless thee, and make thy name great; and thou shalt be a blessing: 
ג. וַאֲבָרְכָה מְבָרֲכֶיךָ וּמְקַלֶּלְךָ אָאֹר וְנִבְרְכוּ בְךָ כֹּל מִשְׁפְּחֹת הָאֲדָמָה: 
καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς 
3 ܘܐܹܒܲܪܸܟ ܡܒܲܪ̈ܟ݂ܵܢܲܝܟ: ܘܲܡܠܝܼܛܵܢܲܝ̈ܟ ܐܹܠܘܼܛ: ܘܢܸܬܼܒܲܪܟ݂ܵܢ ܒܵܟ݂ ܟܠܗܹܝܢ ܫܲܪ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܒ݂ܙܲܪܥܵܟ. 
Benedicam benedicentibus tibi et maledicentibus tibi maledicam, atque in te benedicentur universae cognationes terrae!”. 
Եւ օրհնեցից զօրհնիչս քո, եւ զանիծիչս քո անիծից. եւ օրհնեսցին ի քեզ ամենայն ազգք երկրի: 
და ვაკურთხნე მაკურთხეველნი შენნი და მწყევარნი შენნი ვწყევნე. და იკურთხეოდიან შენდამი ყოველნი ტომნი ქუეყანისანი. 3 
3 And I will bless them that bless thee, and curse him that curseth thee: and in thee shall all families of the earth be blessed. 
ד. וַיֵּלֶךְ אַבְרָם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר אֵלָיו יְהֹוָה וַיֵּלֶךְ אִתּוֹ לוֹט וְאַבְרָם בֶּן חָמֵשׁ שָׁנִים וְשִׁבְעִים שָׁנָה בְּצֵאתוֹ מֵחָרָן: 
καὶ ἐπορεύθη Αβραμ καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ κύριος καὶ ᾤχετο μετ᾽ αὐτοῦ Λωτ Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ἑβδομήκοντα πέντε ὅτε ἐξῆλθεν ἐκ Χαρραν 
4 ܘܲܥܒܲܕ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܐܲܝܟ ܕܐܸܡܲܪ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ܘܐܸܙܲܠ ܥܲܡܹܗ ܠܘܿܛ: ܘܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܲܪ ܫܲܒ݂ܥܝܼܢ ܗ̄ܘܵܐ ܘܚܲܡܸܫ ܫܢ̈ܝܼܢ ܟܲܕ݂ ܢܦܲܩ ܡ̣ܢ ܚܵܪܲܢ. 
Egressus est itaque Abram, sicut praeceperat ei Dominus, et ivit cum eo Lot. Septuaginta quinque annorum erat Abram, cum egrederetur de Charran. 
Եւ գնաց Աբրամ որպէս խօսեցաւ ընդ նմա Աստուած. երթայր ընդ նմա եւ Ղովտ. եւ Աբրամ էր ամաց եւթանասուն եւ հնգից յորժամ ել ի Խառանէ: 
და გამოვიდა აბრაამ, ვითარცა ამცნო მას უფალმან, და ჰყუა მის თანა ლოთ, ხოლო აბრაამ იყო წლისა სამეოცდაათხუთმეტისა, რაჟამს გამოვიდა ხარანით. 4 
4 So Abram departed, as the LORD had spoken unto him; and Lot went with him: and Abram was seventy and five years old when he departed out of Haran. 
ה. וַיִּקַּח אַבְרָם אֶת שָׂרַי אִשְׁתּוֹ וְאֶת לוֹט בֶּן אָחִיו וְאֶת כָּל רְכוּשָׁם אֲשֶׁר רָכָשׁוּ וְאֶת הַנֶּפֶשׁ אֲשֶׁר עָשׂוּ בְחָרָן וַיֵּצְאוּ לָלֶכֶת אַרְצָה כְּנַעַן וַיָּבֹאוּ אַרְצָה כְּנָעַן: 
καὶ ἔλαβεν Αβραμ τὴν Σαραν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λωτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν ὅσα ἐκτήσαντο καὶ πᾶσαν ψυχήν ἣν ἐκτήσαντο ἐν Χαρραν καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χανααν καὶ ἦλθον εἰς γῆν Χανααν 
5 ܘܲܕ݂ܒܲܪ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܣܲܪܲܝ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ: ܘܲܠܠܘܿܛ ܒܲܪ ܐܲܚܘܼܗܝ: ܘܲܠܟ݂ܠܹܗ ܩܸܢܝܵܢܗܘܿܢ ܕܲܩܢܵܘ: ܘܢܲܦ̮ܫܵ̈ܬܼܵܐ ܕܲܥܒܲܕ݂ܘ ܒܚܵܪܲܢ: ܘܲܢܦܲܩܘ ܠܡܹܐܙܲܠ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢ: ܘܐܸܬܼܵܘ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢ. 
Tulitque Sarai uxorem suam et Lot filium fratris sui universamque substantiam, quam acquisiverant, et animas, quas fecerant in Charran, et egressi sunt, ut irent in terram Chanaan; et venerunt in terram Chanaan. 
Եւ առ Աբրամ զՍարա զկին իւր, եւ զՂովտ զեղբօրորդի իւր, եւ զամենայն զինչս իւրեանց զոր ստացան, եւ զամենայն ոգիս զոր ստացան ի Խառան, եւ ելին գնալ յերկիրն Քանանացւոց. եւ եկին յերկիրն Քանանու: 
და მიიყუანა აბრაამ სარა, ცოლი თჳსი, და ლოთ ძე, ძმისა თჳსისა, და ყოველი საქონელი მათი, რაოდენი მოიგეს. და ყოველი სული, რომელი მოიგეს ხარანს, და გამოვიდეს წარსლვად ქუეყანად ქანანისა და მოვიდეს ქუეყანად ქანანისა. 5 
5 And Abram took Sarai his wife, and Lot his brother's son, and all their substance that they had gathered, and the souls that they had gotten in Haran; and they went forth to go into the land of Canaan; and into the land of Canaan they came. 
ו. וַיַּעֲבֹר אַבְרָם בָּאָרֶץ עַד מְקוֹם שְׁכֶם עַד אֵלוֹן מוֹרֶה וְהַכְּנַעֲנִי אָז בָּאָרֶץ: 
καὶ διώδευσεν Αβραμ τὴν γῆν εἰς τὸ μῆκος αὐτῆς ἕως τοῦ τόπου Συχεμ ἐπὶ τὴν δρῦν τὴν ὑψηλήν οἱ δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν 
6 ܘܲܥܒܲܪ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܐܲܪܥܵܐ : ܥܕܲܡܵܐ ܠܐܲܬܼܪܵܐ ܕܲܫܟܹܝܡ: ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܒܲܠܘܼܛܵܐ ܕܡܲܡܪܹ̈ܐ: ܘܲܟ݂ܢܲܥܢܵܝܹ̈ܐ ܥܕܲܟܹܿܝܠ ܝܵܬܼܒܿܝܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Pertransivit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad Quercum Moreh. Chananaeus autem tunc erat in terra. 
Եւ շրջեցաւ Աբրամ յերկրին` ընդ երկայնութիւն նորա մինչեւ ի տեղին ի Սիւքեմ, ի կաղնին բարձր. բայց Քանանացիք բնակեալ էին յայնժամ յերկրին: 
და განვლო აბრაამ ქუეყანაჲ იგი სიგრძედ მიმართ მისა ვიდრე ადგიდმდე სჳქემისა, მუხასა თანა მაღალსა, ხოლო ქანანელნი მკჳდრ იყვნეს მაშინ მას ქუეყანასა. 6 
6 And Abram passed through the land unto the place of Sichem, unto the plain of Moreh. And the Canaanite was then in the land. 
ז. וַיֵּרָא יְהֹוָה אֶל אַבְרָם וַיֹּאמֶר לְזַרְעֲךָ אֶתֵּן אֶת הָאָרֶץ הַזֹּאת וַיִּבֶן שָׁם מִזְבֵּחַ לַיהֹוָה הַנִּרְאֶה אֵלָיו: 
καὶ ὤφθη κύριος τῷ Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Αβραμ θυσιαστήριον κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ 
7 ܘܐܸܬܼܓܿܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܠ ܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ : ܠܙܲܪܥܲܟ ܐܸܬܿܠܝܼܗܿ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ. ܘܲܒ݂ܢܵܐ ܬܲܡܵܢ ܡܲܕ݂ܒܚܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ: ܕܐܸܬܼܓܿܠܝܼ ܥܠܵܘܗܝ. 
Apparuit autem Dominus Abram et dixit ei: “Semini tuo dabo terram hanc”. Qui aedificavit ibi altare Domino, qui apparuerat ei. 
Եւ երեւեցաւ Տէր Աբրամու, եւ ասէ ցնա. Զաւակի քում տաց զերկիրս զայս: Եւ շինեաց անդ Աբրամ սեղան Տեառն որ երեւեցաւ նմա: 
და გამოუჩნდა უფალი აბრაამს და ჰრქუა მას: თესლსა შენსა მივსცე ქუეყანა ესე და აღუშენა მუნ აბრაამ საკურთხეველი უფალსა გამოჩინებულსა მისდა. 7 
7 And the LORD appeared unto Abram, and said, Unto thy seed will I give this land: and there builded he an altar unto the LORD, who appeared unto him. 
ח. וַיַּעְתֵּק מִשָּׁם הָהָרָה מִקֶּדֶם לְבֵית אֵל וַיֵּט אָהֳלֹה בֵּית אֵל מִיָּם וְהָעַי מִקֶּדֶם וַיִּבֶן שָׁם מִזְבֵּחַ לַיהֹוָה וַיִּקְרָא בְּשֵׁם יְהֹוָה: 
καὶ ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος κατ᾽ ἀνατολὰς Βαιθηλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ Βαιθηλ κατὰ θάλασσαν καὶ Αγγαι κατ᾽ ἀνατολάς καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τῷ ὀνόματι κυρίου 
8 ܘܫܲܢܝܼ ܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܠܛܘܼܪܵܐ: ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܚܵܐ ܠܒܹܝܬܼ ܐܹܝܠ: ܘܲܢܩܲܫ ܡܲܫܟܿܢܹܗ: ܒܹܝܬܼ ܐܹܝܠ ܡ̣ܢ ܡܲܥܪܒ݂ܵܐ: ܘܥܵܝ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܚܵܐ : ܘܲܒ݂ܢܵܐ ܬܲܡܵܢ ܡܲܕ݂ܒܚܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ: ܘܲܩܪܵܐ ܒܲܫܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ. 
Et inde transgrediens ad montem, qui erat contra orientem Bethel, tetendit ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Hai; aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen Domini. 
Եւ մեկնեցաւ անտի ի լեառնն ընդ արեւելս ի Բեթէլ. եւ եհար անդ զխորան իւր ի Բեթէլ, յանդիման ծովուն եւ Անգէի ընդ արեւելս``. եւ շինեաց անդ սեղան Տեառն, եւ կոչեաց յանուն Տեառն: 
წარიტრა მუნ მთად მიმართ აღმოსავალით კერძო ბეთელს და აღდგა მუნ კარავი თჳსი ბეთელს შინა ზღჳთ კერძო და ანგეთ, აღმოსავლით კერძო. და აღუშენა მუნ საკურთხეველი უფალსა და ხადოდა სახელსა ზედა უფლისასა: 8 
8 And he removed from thence unto a mountain on the east of Bethel, and pitched his tent, having Bethel on the west, and Hai on the east: and there he builded an altar unto the LORD, and called upon the name of the LORD. 
ט. וַיִּסַּע אַבְרָם הָלוֹךְ וְנָסוֹעַ הַנֶּגְבָּה: 
καὶ ἀπῆρεν Αβραμ καὶ πορευθεὶς ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ 
9 ܘܲܫܩܲܠ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܘܐܸܙܲܠ: ܘܡܲܫܩܠܵܢܹܗ ܠܬܲܝܡܢܵܐ. 
Perrexitque Abram de mansione in mansionem usque ad Nageb. 
Եւ չուեաց Աբրամ, գնաց բնակեցաւ յանապատի: 
და აღიტრა აბრაამ და წარსლვით ილაშქრა უდაბნოსა შინა. 9 
9 And Abram journeyed, going on still toward the south. 
י. וַיְהִי רָעָב בָּאָרֶץ וַיֵּרֶד אַבְרָם מִצְרַיְמָה לָגוּר שָׁם כִּי כָבֵד הָרָעָב בָּאָרֶץ: 
καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς καὶ κατέβη Αβραμ εἰς Αἴγυπτον παροικῆσαι ἐκεῖ ὅτι ἐνίσχυσεν ὁ λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς 
10 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܟܲܦܢܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ: ܘܲܢܚܸܬܼ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܡܸܨܪܹܝܢ ܠܡܸܥܡܲܪ ܬܲܡܵܢ: ܡܸܛܠ ܕܐܲܥܫܸܢ ܟܲܦܢܵܐ ܛܵܒ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Facta est autem fames in terra; descenditque Abram in Aegyptum, ut peregrinaretur ibi; praevaluerat enim fames in terra. 
Եւ եղեւ սով յերկրին, եւ էջ Աբրամ յԵգիպտոս բնակել անդ պանդխտութեամբ, զի զօրացաւ սով յերկրին: 
და იქმნა სიყმილი ქუეყანასა ზედა და შთავიდა აბრაამ შთასლვად ეგჳპტეს მსხემობად მუნ, რამეთუ განძლიერდა სიყმილი ქუეყანასა ზედა. 10 
10 And there was a famine in the land: and Abram went down into Egypt to sojourn there; for the famine was grievous in the land. 
יא. וַיְהִי כַּאֲשֶׁר הִקְרִיב לָבוֹא מִצְרָיְמָה וַיֹּאמֶר אֶל שָׂרַי אִשְׁתּוֹ הִנֵּה נָא יָדַעְתִּי כִּי אִשָּׁה יְפַת מַרְאֶה אָתְּ: 
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤγγισεν Αβραμ εἰσελθεῖν εἰς Αἴγυπτον εἶπεν Αβραμ Σαρα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ γινώσκω ἐγὼ ὅτι γυνὴ εὐπρόσωπος εἶ 
11 ܘܲܗܘ̤ܵܐ ܕܟܲܕ݂ ܩܲܪܝܼܒ݂ ܠܡܸܥܲܠ ܠܡܸܨܪܹܝܢ : ܐܸܡܲܪ ܠܣܲܪܲܝ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ : ܗܵܐ ܝܵܕܲܥ ܐ̄ܢܵܐ ܕܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ ܫܲܦܝܼܪܵܐ ܒܚܸܙܘܵܐ ܐܲܢ̄ܬ. 
Cumque prope esset, ut ingrederetur Aegyptum, dixit Sarai uxori suae: “Novi quod pulchra sis mulier 
Եւ եղեւ իբրեւ մերձեցաւ Աբրամ մտանել յԵգիպտոս, եւ ասէ ցՍարա ցկին իւր. Գիտեմ զի կին գեղեցիկ ես դու: 
ხოლო იყო, რაჟამს მიეახლა აბრაამ შთასლვად ეგჳპტედ, ჰრქუა აბრაამ სარას, ცოლსა თჳსსა: უწყი, რამეთუ დედაკაცი პირკეთილი ხარ შენ; 11 
11 And it came to pass, when he was come near to enter into Egypt, that he said unto Sarai his wife, Behold now, I know that thou art a fair woman to look upon: 
יב. וְהָיָה כִּי יִרְאוּ אֹתָךְ הַמִּצְרִים וְאָמְרוּ אִשְׁתּוֹ זֹאת וְהָרְגוּ אֹתִי וְאֹתָךְ יְחַיּוּ: 
ἔσται οὖν ὡς ἂν ἴδωσίν σε οἱ Αἰγύπτιοι ἐροῦσιν ὅτι γυνὴ αὐτοῦ αὕτη καὶ ἀποκτενοῦσίν με σὲ δὲ περιποιήσονται 
12 ܘܟܲܕ݂ ܢܸܚܙܘܼܢܹܟ݂ܝ ܡܸܨܪ̈ܵܝܹܐ: ܢܹܐܡܪܘܼܢ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܗܝܼ ܗܵܕܹܐ. ܩܵܛܠܝܼܢ ܠܝܼ. ܘܠܹܟ݂ܝ ܡܲܚܹܝܢ. 
et quod, cum viderint te Aegyptii, dicturi sunt: "Uxor ipsius est"; et interficient me et te reservabunt. 
Արդ եղիցի եթէ տեսանիցեն Եգիպտացիքն, եւ ասիցեն թէ Կին նորա է սա. եւ սպանանիցեն զիս, եւ զքեզ ապրեցուցանիցեն: 
იყოს უკუე, ვითარცა გიხილონ შენ მეგჳპტელთა, თქუან, ვითარმედ: ცოლი მისი არს ისი და მომკლან მე, ხოლო შენ გიგულონ. 12 
12 Therefore it shall come to pass, when the Egyptians shall see thee, that they shall say, This is his wife: and they will kill me, but they will save thee alive. 
יג. אִמְרִי נָא אֲחֹתִי אָתְּ לְמַעַן יִיטַב לִי בַעֲבוּרֵךְ וְחָיְתָה נַפְשִׁי בִּגְלָלֵךְ: 
εἰπὸν οὖν ὅτι ἀδελφὴ αὐτοῦ εἰμι ὅπως ἂν εὖ μοι γένηται διὰ σέ καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκεν σοῦ 
13 ܐܸܡܲܪܝ ܕܚܵܬܹܗ ܐ̄ܢܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܢܸܛܐܲܒ݂ ܠܝܼ ܡܸܛܠܵܬܹܟ݂ܝ: ܘܬܸܚܸܐ ܢܲܦ̮ܫܝ ܡܸܛܠܵܬܹܟ݂ܝ. 
Dic ergo, obsecro te, quod soror mea sis, ut bene sit mihi propter te, et vivat anima mea ob gratiam tui”. 
Ասասցես թէ Քոյր նորա եմ. զի բարի լիցի ինձ վասն քո, եւ կեցցէ անձն իմ յաղագս քո: 
თქუ, უკუე ვითარმედ: დაჲ მისი ვარ, რათა კეთილი მეყოს შენ მიერ და ცხონდეს სული ჩემი შენ ძლით. 13 
13 Say, I pray thee, thou art my sister: that it may be well with me for thy sake; and my soul shall live because of thee. 
יד. וַיְהִי כְּבוֹא אַבְרָם מִצְרָיְמָה וַיִּרְאוּ הַמִּצְרִים אֶת הָאִשָּׁה כִּי יָפָה הִוא מְאֹד: 
ἐγένετο δὲ ἡνίκα εἰσῆλθεν Αβραμ εἰς Αἴγυπτον ἰδόντες οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα ὅτι καλὴ ἦν σφόδρα 
14 ܘܲܗܘ̤ܵܐ ܕܟܲܕ݂ ܥܲܠ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܡܸܨܪܹܝܢ: ܚܙܵܐܘܼܗܿ ܡܸܨܪ̈ܵܝܹܐ ܠܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܕܫܲܦܝܼܪܵܐ ܗ̄ܝܼ ܛܵܒ݂. 
Cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum, viderunt Aegyptii mulierem quod esset pulchra nimis, 
Եւ եղեւ իբրեւ եմուտ Աբրամ յԵգիպտոս, եւ տեսեալ Եգիպտացւոցն զկինն զի գեղեցիկ էր յոյժ: 
და იყო, რაჟამს შევიდა აბრაამ ეგჳპტედ, იხილეს მეგჳპტელთა დედაკაცი იგი, რამეთუ შუენიერ იყო ფრიად. 14 
14 And it came to pass, that, when Abram was come into Egypt, the Egyptians beheld the woman that she was very fair. 
טו. וַיִּרְאוּ אֹתָהּ שָׂרֵי פַרְעֹה וַיְהַלֲלוּ אֹתָהּ אֶל פַּרְעֹה וַתֻּקַּח הָאִשָּׁה בֵּית פַּרְעֹה: 
καὶ εἶδον αὐτὴν οἱ ἄρχοντες Φαραω καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὴν πρὸς Φαραω καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον Φαραω 
15 ܘܲܚܙܵܐܘܼܗܿ ܪܵܘܪ̈ܒ݂ܵܢܲܝ ܦܸܪܥܘܿܢ: ܘܫܲܒܿܚܘܼܗܿ ܩܕ݂ܵܡ ܦܸܪܥܘܿܢ: ܘܐܸܬܿܕܲܒ݂ܪܲܬܼ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ ܠܘܵܬܼ ܦܸܪܥܘܿܢ. 
et viderunt eam principes pharaonis et laudaverunt eam apud illum; et sublata est mulier in domum pharaonis. 
Տեսին զնա եւ իշխանքն փարաւոնի, եւ գովեցին զնա առաջի փարաւոնի, եւ տարան զնա ի տուն փարաւոնի: 
და მხილველთა მისთა მთავართა ფარაოჲსთა აქეს იგი წინაშე ფარაოსა, და შეიყუანეს იგი სახლსა ფარაოსსა. 15 
15 The princes also of Pharaoh saw her, and commended her before Pharaoh: and the woman was taken into Pharaoh's house. 
טז. וּלְאַבְרָם הֵיטִיב בַּעֲבוּרָהּ וַיְהִי לוֹ צֹאן וּבָקָר וַחֲמֹרִים וַעֲבָדִים וּשְׁפָחֹת וַאֲתֹנֹת וּגְמַלִּים: 
καὶ τῷ Αβραμ εὖ ἐχρήσαντο δι᾽ αὐτήν καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχοι καὶ ὄνοι παῖδες καὶ παιδίσκαι ἡμίονοι καὶ κάμηλοι 
16 ܘܠܲܐܒ݂ܪܵܡ ܛܐܸܒ݂ ܡܸܛܠܵܬܼܵܗ: ܘܲܗܘ̤ܵܘ ܠܹܗ ܥܵ̈ܢܵܐ : ܘܬܼܵܘܪܹ̈ܐ : ܘܚܸܡܪܵ̈ܐ : ܘܥܲܒ݂ܕܹ̈ܐ: ܘܐܲܡܗܵܬܼܵܐ: ܘܐܲܬܵܢܹ̈ܐ: ܘܓܲܡܠܹ̈ܐ. 
Abram vero bene usus est propter illam; fueruntque ei oves et boves et asini et servi et famulae et asinae et cameli. 
Եւ Աբրամու բարիս առնէին վասն նորա. եւ եղեն նորա խաշինք, անդեայք եւ էշք, ծառայք եւ աղախնայք, ջորիք եւ ուղտք: 
და აბრაამს კეთილსა უყოფდეს მის ძლით და იქმნნეს მისსა ცხოვარი და ზროხები და ვირნი და მონანი და მჴევალნი, კერძოვირნი და აქლემნი. 16 
16 And he entreated Abram well for her sake: and he had sheep, and oxen, and he asses, and menservants, and maidservants, and she asses, and camels. 
יז. וַיְנַגַּע יְהֹוָה אֶת פַּרְעֹה נְגָעִים גְּדֹלִים וְאֶת בֵּיתוֹ עַל דְּבַר שָׂרַי אֵשֶׁת אַבְרָם: 
καὶ ἤτασεν ὁ θεὸς τὸν Φαραω ἐτασμοῖς μεγάλοις καὶ πονηροῖς καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ περὶ Σαρας τῆς γυναικὸς Αβραμ 
17 ܘܲܡܚܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܠܦܸܪܥܘܿܢ ܡܲܚ̈ܘܵܬܼܵܐ ܪܵܘܼܪ̈ܒ݂ܵܬܼܵܐ: ܠܹܗ ܘܠܲܒ݂ܢܲܝ̈ ܒܲܝܬܹܗ: ܡܸܛܠ ܣܲܪܲܝ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܕܐܲܒ݂ܪܵܡ. 
Flagellavit autem Dominus pharaonem plagis maximis et domum eius propter Sarai uxorem Abram. 
Եւ պատժեաց Աստուած զփարաւոն պատժօք մեծամեծօք եւ չարօք`` եւ զտուն նորա վասն Սարայի կնոջն Աբրամու: 
და განცადა უფალმან ფარაოჲ განცდითა დიდ-დიდებითა და ბოროტებითა და სახლი მისი სარრასთჳს, ცოლისა აბრაამისისა. 17 
17 And the LORD plagued Pharaoh and his house with great plagues because of Sarai Abram's wife. 
יח. וַיִּקְרָא פַרְעֹה לְאַבְרָם וַיֹּאמֶר מַה זֹּאת עָשִׂיתָ לִּי לָמָּה לֹא הִגַּדְתָּ לִּי כִּי אִשְׁתְּךָ הִוא: 
καλέσας δὲ Φαραω τὸν Αβραμ εἶπεν τί τοῦτο ἐποίησάς μοι ὅτι οὐκ ἀπήγγειλάς μοι ὅτι γυνή σού ἐστιν 
18 ܘܲܩܪܵܐ ܦܸܪܥܘܿܢ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܡܲܢܘܼ ܗܵܢܵܐ ܕܲܥܒܲܕܿܬܿ ܠܝܼ: ܠܡܵܢܵܐ ܠܵܐ ܚܵܘܝܼܬܵܢܝ ܕܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܟ݂ ܗ̄ܝܼ. 
Vocavitque pharao Abram et dixit ei: “Quidnam est hoc quod fecisti mihi? Quare non indicasti mihi quod uxor tua esset? 
Կոչեաց փարաւոն զԱբրամ, եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ գործեցեր զայդ ընդ իս, զի ոչ պատմեցեր եթէ կին քո է: 
და მოუწოდა ფარაო აბრაამს და ჰრქუა მას: რაჲ ესე მიყავ მე? რამეთუ არა მითხარ მე, ვითარმედ ცოლი ჩემი არს. 18 
18 And Pharaoh called Abram and said, What is this that thou hast done unto me? why didst thou not tell me that she was thy wife? 
יט. לָמָה אָמַרְתָּ אֲחֹתִי הִוא וָאֶקַּח אֹתָהּ לִי לְאִשָּׁה וְעַתָּה הִנֵּה אִשְׁתְּךָ קַח וָלֵךְ: 
ἵνα τί εἶπας ὅτι ἀδελφή μού ἐστιν καὶ ἔλαβον αὐτὴν ἐμαυτῷ εἰς γυναῖκα καὶ νῦν ἰδοὺ ἡ γυνή σου ἐναντίον σου λαβὼν ἀπότρεχε 
19 ܘܲܠܡܵܢܵܐ ܐܸܡܲܪܬ ܕܚܵܬܼ ܗ̄ܝܼ: ܘܲܢܣܸܒ݂ܬܵܗ ܠܝܼ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ: ܗܵܫܵܐ ܗܵܐ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܟ݂ ܕܒܲܪ ܘܙܸܠ. 
Quam ob causam dixisti esse sororem tuam, ut tollerem eam mihi in uxorem? Nunc igitur, ecce coniux tua: accipe eam et vade!”. 
Ընդէ՞ր ասացեր թէ Քոյր իմ է, եւ առի զդա ինձ կնութեան. եւ արդ աւանիկ կին քո առաջի քո. առ եւ գնա ի բաց: 
რად თქუ, დაჲ ჩემი არს, და მოვიყუანე თავისა ჩემისა ცოლად? და აჰა ცოლი შენი წინაშე შენსა, მიიყუანე და განისწრაფე. 19 
19 Why saidst thou, She is my sister? so I might have taken her to me to wife: now therefore behold thy wife, take her, and go thy way. 
כ. וַיְצַו עָלָיו פַּרְעֹה אֲנָשִׁים וַיְשַׁלְּחוּ אֹתוֹ וְאֶת אִשְׁתּוֹ וְאֶת כָּל אֲשֶׁר לוֹ: 
καὶ ἐνετείλατο Φαραω ἀνδράσιν περὶ Αβραμ συμπροπέμψαι αὐτὸν καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάντα ὅσα ἦν αὐτῷ καὶ Λωτ μετ᾽ αὐτοῦ 
20 ܘܲܦܩܲܕ݂ ܥܠܵܘܗܝ ܦܸܪܥܘܿܢ ܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ ܘܫܲܕܿܪܹܗ ܠܹܗ ܘܠܲܐܢ̄ܬܿܬܹܗ ܘܲܠܟ݂ܠ ܕܐܝܼܬܼ ܠܹܗ. 
Praecepitque pharao super Abram viris; et deduxerunt eum et uxorem illius et omnia, quae habebat. 
Եւ պատուէր ետ արանց վասն Աբրամու յուղարկել զնա եւ զկին նորա եւ զամենայն որ ինչ էր նորա, եւ զՂովտ ընդ նմա: 
ჰრქუა ფარაო კაცთა აბრაამისთა თანა განვლინებად მისსა ცოლი-ცა მისი და ყოველნი, რაოდენნი იყუნეს მისნი, და ლოთ მის თანა. 20 
20 And Pharaoh commanded his men concerning him: and they sent him away, and his wife, and all that he had. 
יג 
ΙΓ' 
ܩܦܠܐܘܢ ܝܓ 
Cap. 13 
ԳԼ. ԺԳ 
თავი მეცამეტე 
13 
א. וַיַּעַל אַבְרָם מִמִּצְרַיִם הוּא וְאִשְׁתּוֹ וְכָל אֲשֶׁר לוֹ וְלוֹט עִמּוֹ הַנֶּגְבָּה: 
ἀνέβη δὲ Αβραμ ἐξ Αἰγύπτου αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ Λωτ μετ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν ἔρημον 
1 ܘܲܣܠܸܩ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ: ܗܘ̤ ܘܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ : ܘܟ݂ܠ ܕܐܝܼܬܼ ܠܹܗ : ܘܠܘܿܛ ܥܲܡܹܗ ܠܬܲܝܡܢܵܐ. 
Ascendit ergo Abram de Ae gypto ipse et uxor eius et om nia, quae habebat, et Lot cum eo ad Nageb. 
Եւ ել Աբրամ յԵգիպտոսէ` ինքն եւ կին իւր եւ ամենայն որ ինչ էր նորա, եւ Ղովտ ընդ նմա յանապատն: 
ხოლო გამოვიდა აბრაამ ეგჳპტით, იგი და ცოლი მისი და ყოველნი მისნი, და ლოთ მის თანა უდაბნოდ. 1 
1 And Abram went up out of Egypt, he, and his wife, and all that he had, and Lot with him, into the south. 
ב. וְאַבְרָם כָּבֵד מְאֹד בַּמִּקְנֶה בַּכֶּסֶף וּבַזָּהָב: 
Αβραμ δὲ ἦν πλούσιος σφόδρα κτήνεσιν καὶ ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ 
2 ܘܐܲܒ݂ܪܵܡ ܥܬܲܪ ܛܵܒ݂ : ܒܩܸܢܝܵܢܵܐ: ܘܲܒ݂ܣܹܐܡܵܐ : ܘܲܒ݂ܕܲܗܒ݂ܵܐ. 
Abram autem erat dives valde in pecoribus, argento et auro. 
Եւ Աբրամ էր մեծատուն յոյժ անասնով եւ արծաթով եւ ոսկւով: 
და აბრაამ იყო მდიდარ ფრიად საცხოვრითა და ვეცხლითა და ოქროჲთა. 2 
2 And Abram was very rich in cattle, in silver, and in gold. 
ג. וַיֵּלֶךְ לְמַסָּעָיו מִנֶּגֶב וְעַד בֵּית אֵל עַד הַמָּקוֹם אֲשֶׁר הָיָה שָׁם אָהֳלֹה בַּתְּחִלָּה בֵּין בֵּית אֵל וּבֵין הָעָי: 
καὶ ἐπορεύθη ὅθεν ἦλθεν εἰς τὴν ἔρημον ἕως Βαιθηλ ἕως τοῦ τόπου οὗ ἦν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ τὸ πρότερον ἀνὰ μέσον Βαιθηλ καὶ ἀνὰ μέσον Αγγαι 
3 ܘܐܸܙܲܠ ܠܡܲܫܩܠܵܢܘ̈ܗܝ ܡ̣ܢ ܬܲܝܡܢܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܒܹܝܬܼ ܐܹܝܠ. 
Et profectus est de mansione in mansionem a Nageb in Bethel usque ad locum, ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Hai, 
Եւ գնաց անդրէն ուստի եկն յանապատն`` մինչեւ ցԲեթէլ, մինչեւ ցտեղին ուր էր խորան նորա զառաջինն: 
და ვიდოდა, ვინაჲ მოვიდა უდაბნოდ, ვიდრე ბეთელამდე, ვიდრე ადგიდმდე, რომელსა იყო კარავი მისი პირველ საშუალ ბეთელსა და საშუალ ანგესა. 3 
3 And he went on his journeys from the south even to Bethel, unto the place where his tent had been at the beginning, between Bethel and Hai; 
ד. אֶל מְקוֹם הַמִּזְבֵּחַ אֲשֶׁר עָשָׂה שָׁם בָּרִאשֹׁנָה וַיִּקְרָא שָׁם אַבְרָם בְּשֵׁם יְהֹוָה: 
εἰς τὸν τόπον τοῦ θυσιαστηρίου οὗ ἐποίησεν ἐκεῖ τὴν ἀρχήν καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ Αβραμ τὸ ὄνομα κυρίου 
4 ܥܕܲܡܵܐ ܠܐܲܬܼܪܵܐ ܕܲܢܩܲܫ ܗ̄ܘ̤ܵܐ ܬܲܡܵܢ ܡܲܫܟܿܢܹܗ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܝܼܡ: ܒܲܝܢܵܬܼ ܒܹܝܬܼ ܐܹܝܠ ܠܒܹܝܬܼ ܥܵܝ: ܠܐܲܬܼܪܵܐ ܕܡܲܕ݂ܒܚܵܐ ܕܲܥ̣ܒܲܕ݂ ܗ̄ܘܵܐ ܬܲܡܵܢ ܒܩܲܕ݂ܡܲܝܬܵܐ. ܘܲܩܪܵܐ ܬܲܡܵܢ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܲܫܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ. 
in loco altaris, quod fecerat prius, et invocavit ibi nomen Domini. 
Ընդ Բեթէլ եւ ընդ Անգէէ ի տեղի սեղանոյն, զոր արար անդ զառաջինն. եւ կարդաց անդ Աբրամ զանուն Տեառն Աստուծոյ: 
ადგილსა საკურთხეველისასა, რომელი ქმნა მუნ პირველ და უწოდა. მუნ აბრაამ სახელსა უფლისასა ღმრთისასა. 4 
4 Unto the place of the altar, which he had make there at the first: and there Abram called on the name of the LORD. 
ה. וְגַם לְלוֹט הַהֹלֵךְ אֶת אַבְרָם הָיָה צֹאן וּבָקָר וְאֹהָלִים: 
καὶ Λωτ τῷ συμπορευομένῳ μετὰ Αβραμ ἦν πρόβατα καὶ βόες καὶ σκηναί 
5 ܘܐܵܦ ܠܠܘܿܛ ܕܐܸܙܲܠ ܥܲܡ ܐܲܒ݂ܪܵܡ : ܐܝܼܬܼ ܗ̄ܘ̤ܵܘ ܥܵܢܵ̈ܐ: ܘܬܼܵܘܪܹ̈ܐ: ܘܡܲܫܟܿܢܹ̈ܐ: ܣܘܿܓܼܐܵܐ ܕܛܵܒ݂. 
Sed et Lot, qui ibat cum Abram, fuerunt greges ovium et armenta et tabernacula; 
Եւ Ղովտայ որ երթեալն էր ընդ Աբրամու` էր արջառ եւ ոչխար եւ անասուն: 
და ლოთის თანა-მავლისანი აბრაამის თანა იყვნეს ცხოვარნი და ზროხანი და კარვები. 5 
5 And Lot also, which went with Abram, had flocks, and herds, and tents. 
ו. וְלֹא נָשָׂא אֹתָם הָאָרֶץ לָשֶׁבֶת יַחְדָּו כִּי הָיָה רְכוּשָׁם רָב וְלֹא יָכְלוּ לָשֶׁבֶת יַחְדָּו: 
καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺς ἡ γῆ κατοικεῖν ἅμα ὅτι ἦν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν πολλά καὶ οὐκ ἐδύναντο κατοικεῖν ἅμα 
6 ܘܠܵܐ ܡܣܲܝܒܿܪܵܐ ܗ̄ܘܵܬܼ ܠܗܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܝܼ ܠܡܸܬܲܒ݂ ܐܲܟ݂ܚ̄ܕ݂ܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܲܣܓܼܝܼ ܗ̄ܘܵܐ ܩܸܢܝܵܢܗܘܿܢ ܛܵܒ݂ ܘܠܵܐ ܡܸܫܟܿܚܝܼܢ ܗ̄ܘ̤ܵܘ ܠܡܸܬܲܒ݂ ܐܲܟܚ̄ܕ݂ܵܐ. 
nec poterat eos capere terra, ut habitarent simul: erat quippe substantia eorum multa, et nequibant habitare communiter. 
Եւ ոչ բաւէր նոցա երկիրն բնակելոյ ի միասին. զի էին նոցա ստացուածք բազումք, եւ ոչ կարէին բնակել ի միասին: 
და არა იტევდა მათ ქუეყანა იგი დამკჳდრებად ზოგად, რამეთუ იყო მონაგები მათი ფრიად. და ვერ შემძლებელ იყვნეს დამკჳდრებად ზოგად. 6 
6 And the land was not able to bear them, that they might dwell together: for their substance was great, so that they could not dwell together. 
ז. וַיְהִי רִיב בֵּין רֹעֵי מִקְנֵה אַבְרָם וּבֵין רֹעֵי מִקְנֵה לוֹט וְהַכְּנַעֲנִי וְהַפְּרִזִּי אָז ישֵׁב בָּאָרֶץ: 
καὶ ἐγένετο μάχη ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Αβραμ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Λωτ οἱ δὲ Χαναναῖοι καὶ οἱ Φερεζαῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν 
7 ܘܲܗܘܵܬܼ ܡܨܘܼܬܼܵܐ ܒܹܝܬܼ ܪ̈ܵܥܵܘܵܬܼܵܐ ܕܩܸܢܝܵܢܹܗ ܕܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܒܹܝܬܼ ܪ̈ܵܥܵܘܵܬܼܵܐ ܕܩܸܢܝܵܢܹܗ ܕܠܘܿܛ: ܘܲܟ݂ܢܲܥܢܵܝܹ̈ܐ ܘܦܲܪܙܵܝܹ̈ܐ ܥܕܲܟܹܿܝܠ ܝܵܬܼܒܿܝܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et pastores gregum Lot. Eo autem tempore Chananaeus et Pherezaeus habitabant in illa terra. 
Եւ եղեւ մարտ ի մէջ հովուաց խաշանցն Աբրամու, եւ ի մէջ հովուաց խաշանցն Ղովտայ. եւ Քանանացիքն եւ Փերեզացիքն յայնժամ բնակեալ էին յերկրին: 
და იქმნა ბრძოლაჲ შორის მწყემსთა საცხოვართა აბრაამისთა და შორის მწყემსთა ლოთისთასა. ხოლო ქანანელნი და ფერეზელნი მკჳდრ იყუნეს მაშინ ქუეყანასა მას. 7 
7 And there was a strife between the herdmen of Abram's cattle and the herdmen of Lot's cattle: and the Canaanite and the Perizzite dwelled then in the land. 
ח. וַיֹּאמֶר אַבְרָם אֶל לוֹט אַל נָא תְהִי מְרִיבָה בֵּינִי וּבֵינֶךָ וּבֵין רֹעַי וּבֵין רֹעֶיךָ כִּי אֲנָשִׁים אַחִים אֲנָחְנוּ: 
εἶπεν δὲ Αβραμ τῷ Λωτ μὴ ἔστω μάχη ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων μου καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων σου ὅτι ἄνθρωποι ἀδελφοὶ ἡμεῖς ἐσμεν 
8 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܠܘܿܛ: ܠܵܐ ܬܸܗܘܸܐ ܡܲܨܘܼܬܼܵܐ ܒܲܝܢܲܝ ܘܠܵܟ: ܘܒܹܝܬܼ ܪ̈ܵܥܵܘܵܬܼܝ ܠܪ̈ܵܥܵܘܵܬܼܵܟ: ܡܸܛܠ ܕܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ ܐܲܚܹ̈ܐ ܚܢܲܢ. 
Dixit ergo Abram ad Lot: “Ne, quaeso, sit iurgium inter me et te et inter pastores meos et pastores tuos: fratres enim sumus. 
Ասէ Աբրամ ցՂովտ. Մի՛ լիցի կռիւ ընդ իս եւ ընդ քեզ, եւ ընդ հովիւս իմ եւ ընդ հովիւս քո. զի արք եղբարք եմք մեք: 
და თქუა აბრაამ ლოთს: ნუ არს ბრძოლაჲ შორის ჩემსა და შენსა და შორის მწყემსთა ჩუენთა, რამეთუ კაცნი ძმანი ვართ ჩუენ. 8 
8 And Abram said unto Lot, Let there be no strife, I pray thee, between me and thee, and between my herdmen and thy herdmen; for we be brethren. 
ט. הֲלֹא כָל הָאָרֶץ לְפָנֶיךָ הִפָּרֶד נָא מֵעָלָי אִם הַשְּׂמֹאל וְאֵימִנָה וְאִם הַיָּמִין וְאַשְׂמְאִילָה: 
οὐκ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ ἐναντίον σού ἐστιν διαχωρίσθητι ἀπ᾽ ἐμοῦ εἰ σὺ εἰς ἀριστερά ἐγὼ εἰς δεξιά εἰ δὲ σὺ εἰς δεξιά ἐγὼ εἰς ἀριστερά 
9 ܗܵܐ ܟܠܵܗ ܐܲܪܥܵܐ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ: ܦܪܘܿܫ ܡܹܢܝ : ܐܸܢ ܐܲܢ̄ܬ ܠܝܲܡܝܼܢܵܐ ܐܸܢܵܐ ܠܣܸܡܵܠܵܐ: ܘܐܸܢ ܐܲܢ̄ܬ ܠܣܸܡܵܠܵܐ ܐܸܢܵܐ ܠܝܲܡܝܼܢܵܐ. 
Nonne universa terra coram te est? Recede a me, obsecro: si ad sinistram ieris, ego dexteram tenebo; si tu dexteram elegeris, ego ad sinistram pergam”. 
Ո՞չ աւադիկ երկիրդ ամենայն առաջի քո է, մեկնեաց յինէն. եթէ դու յահեակ` ես յաջ, եթէ դու յաջ` ես յահեակ: 
არა, აჰა, ყოველი ქუეყანა წინაშე შენსა არს-ა? განმეყავ ჩემგან, უკუეთუ შენ მარცხენით, მე მარჯუენით, ხოლო უკუეთუ შენ მარჯუენით, მე მარცხენით. 9 
9 Is not the whole land before thee? separate thyself, I pray thee, from me: if thou wilt take the left hand, then I will go to the right; or if thou depart to the right hand, then I will go to the left. 
י. וַיִּשָּׂא לוֹט אֶת עֵינָיו וַיַּרְא אֶת כָּל כִּכַּר הַיַּרְדֵּן כִּי כֻלָּהּ מַשְׁקֶה לִפְנֵי שַׁחֵת יְהֹוָה אֶת סְדֹם וְאֶת עֲמֹרָה כְּגַן יְהֹוָה כְּאֶרֶץ מִצְרַיִם בֹּאֲכָה צֹעַר: 
καὶ ἐπάρας Λωτ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἶδεν πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ιορδάνου ὅτι πᾶσα ἦν ποτιζομένη πρὸ τοῦ καταστρέψαι τὸν θεὸν Σοδομα καὶ Γομορρα ὡς ὁ παράδεισος τοῦ θεοῦ καὶ ὡς ἡ γῆ Αἰγύπτου ἕως ἐλθεῖν εἰς Ζογορα 
10 ܘܐܲܪܝܼܡ ܠܘܿܛ ܥܲܝܢܵܘ̈ܗܝ: ܘܲܚܙܵܐ ܟܠܵܗ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܘܿܪܕܿܢܵܢ ܕܟ݂ܠܵܗܿ ܒܹܝܬܼ ܫܸܩܝܵܐ ܗ̄ܝܼ: ܩܕ݂ܵܡ ܕܲܢܚܲܒܸܿܠ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܲܣܕ݂ܘܿܡ ܘܲܠܥܵܡܘܿܪܵܐ: ܐܲܝܟ ܦܲܪܕܲܝܣܹܗ ܕܐܲܠܵܗܵܐ: ܘܐܲܝܟ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܕܲܒ݂ܡܲܥܠܵܢܵܐ ܕܨܵܥܲܢ. 
Elevatis itaque Lot oculis, vidit omnem circa regionem Iordanis, quae universa irrigabatur, antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorram, sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus usque in Segor. 
Ամբարձ Ղովտ զաչս իւր եւ ետես զամենայն կողմանս Յորդանանու, զի ամենայն յուռթի էր, մինչչեւ կործանեալ էր Աստուծոյ զՍոդոմ եւ զԳոմոր, իբրեւ զդրախտն Աստուծոյ էր եւ իբրեւ զերկիրն Եգիպտացւոց` մինչեւ ի գալ ի Սեգովր: 
და აღმხუმელმან თუალთა თჳსთამან ლოთ იხილა ყოველი გარემო სოფლები იორდანისაჲ, რამეთუ ყოველი იყო სარწყავ, პირველ დაქცევადმდე ღმრთისა მიერ სოდომისა და გომორისა, ვითარცა სამოთხე ღმრთისაჲ და ვითარცა ქუეყანა ეგჳპტისა, ვიდრე მოსლვადმდე ზოღორად. 10 
10 And Lot lifted up his eyes, and beheld all the plain of Jordan, that it was well watered every where, before the LORD destroyed Sodom and Gomorrah, even as the garden of the LORD, like the land of Egypt, as thou comest unto Zoar. 
יא. וַיִּבְחַר לוֹ לוֹט אֵת כָּל כִּכַּר הַיַּרְדֵּן וַיִּסַּע לוֹט מִקֶּדֶם וַיִּפָּרְדוּ אִישׁ מֵעַל אָחִיו: 
καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Λωτ πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ιορδάνου καὶ ἀπῆρεν Λωτ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ διεχωρίσθησαν ἕκαστος ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ 
11 ܘܲܓܼܒ݂ܵܐ ܠܹܗ ܠܘܿܛ ܟܠܵܗܿ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܘܿܪܕܿܢܵܢ ܘܲܫܩܲܠ ܠܘܿܛ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܚܵܐ: ܘܲܦܪܲܫ ܓܒܲܪ ܡ̣ܢ ܐܲܚܘܼܗܝ. 
Elegitque sibi Lot omnem regionem circa Iordanem et recessit ad orientem; divisique sunt alterutrum a fratre suo. 
Եւ ընտրեաց իւր Ղովտ զամենայն կողմանսն Յորդանանու. եւ չուեաց Ղովտ յարեւելից, եւ մեկնեցան իւրաքանչիւր յեղբօրէ իւրմէ: 
და გამოირჩია ლოთ თავისა თჳსისად ყოველი სოფელი იორდანისაჲ. და წარიტრა ლოთ აღმოსავალით კერძო და განიყუნეს თითოეული ძმისაგან თჳსისა. 11 
11 Then Lot chose him all the plain of Jordan; and Lot journeyed east: and they separated themselves the one from the other. 
יב. אַבְרָם יָשַׁב בְּאֶרֶץ כְּנָעַן וְלוֹט יָשַׁב בְּעָרֵי הַכִּכָּר וַיֶּאֱהַל עַד סְדֹם: 
Αβραμ δὲ κατῴκησεν ἐν γῇ Χανααν Λωτ δὲ κατῴκησεν ἐν πόλει τῶν περιχώρων καὶ ἐσκήνωσεν ἐν Σοδομοις 
12 ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܝܼܬܸܒ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢ: ܘܠܘܿܛ ܝܼܬܸܒ݂ ܒܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܟ݂ܵܟ݂ܵܪ: ܘܝܼܪܸܬܼ ܥܕܲܡܵܐ ܠܲܣܕ݂ܘܿܡ. 
Abram habitavit in terra Chanaan; Lot vero moratus est in oppidis, quae erant circa Iordanem, et tabernacula movit usque ad Sodomam. 
Եւ Աբրամ պանդխտեցաւ յերկրին Քանանացւոց. եւ Ղովտ նստաւ ի քաղաքի միում կողմանցն, եւ բնակեցաւ`` ի Սոդոմ: 
აბრაამ დაემკჳდრა ქუეყანასა ქანანისსა, და ლოთ დაემკჳდრა ქალაქსა გარემო სოფლებთასა და დაიკარვა სოდომთა. 12 
12 Abram dwelled in the land of Canaan, and Lot dwelled in the cities of the plain, and pitched his tent toward Sodom. 
יג. וְאַנְשֵׁי סְדֹם רָעִים וְחַטָּאִים לַיהֹוָה מְאֹד: 
οἱ δὲ ἄνθρωποι οἱ ἐν Σοδομοις πονηροὶ καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐναντίον τοῦ θεοῦ σφόδρα 
13 ܘܐ̄ܢܵܫܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ ܒܝܼܫܝܼܢ ܘܚܲܛܵܝܼܝ̈ܢ ܛܵܒ݂ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ. 
Homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino nimis. 
Եւ մարդիկն Սոդոմացւոց չարք եւ մեղաւորք էին առաջի Աստուծոյ յոյժ: 
ხოლო კაცნი სოდომთანი ბოროტნი და ცოდვილნი ფრიად წინაშე ღმრთისაჲ. 13 
13 But the men of Sodom were wicked and sinners before the LORD exceedingly. 
יד. וַיהֹוָה אָמַר אֶל אַבְרָם אַחֲרֵי הִפָּרֶד לוֹט מֵעִמּוֹ שָׂא נָא עֵינֶיךָ וּרְאֵה מִן הַמָּקוֹם אֲשֶׁר אַתָּה שָׁם צָפֹנָה וָנֶגְבָּה וָקֵדְמָה וָיָמָּה: 
ὁ δὲ θεὸς εἶπεν τῷ Αβραμ μετὰ τὸ διαχωρισθῆναι τὸν Λωτ ἀπ᾽ αὐτοῦ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς σου ἰδὲ ἀπὸ τοῦ τόπου οὗ νῦν σὺ εἶ πρὸς βορρᾶν καὶ λίβα καὶ ἀνατολὰς καὶ θάλασσαν 
14 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܲܦܪܲܫ ܠܘܿܛ ܡ̣ܢ ܠܘܵܬܹܗ : ܐܲܪܝܼܡ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ ܘܲܚܙܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܬܼܪܵܐ ܕܐܲܢ̄ܬ ܒܹܗ : ܠܓܲܪܒܿܝܵܐ ܘܲܠܬܲܝܡܢܵܐ : ܘܲܠܡܕܲܢܚܵܐ ܘܲܠܡܲܥܪܒ݂ܵܐ. 
Dixitque Dominus ad Abram, postquam divisus est Lot ab eo: “Leva oculos tuos et vide a loco, in quo nunc es, ad aquilonem et ad meridiem, ad orientem et ad occidentem: 
Եւ ասէ Աստուած ցԱբրամ յետ մեկնելոյն Ղովտայ ի նմանէ. Հայեաց աչօք քովք եւ տես ի տեղւոջէ յայդմանէ յորում դու ես, ի կողմանէ հիւսիսոյ եւ հարաւոյ, յարեւելից եւ ի ծովու: 
ხოლო ღმერთმან თქუა აბრაამის მიმართ შემდგომად ლოთის განყოფისა მისგან: აღიხილენ თუალნი შენნი და იხილენ ადგილთაგან, რომელსა ხარ შენ აწ, ჩრდილოჲთ მიმართ და სამხრად და აღმოსავლად და ზღუად. 14 
14 And the LORD said unto Abram, after that Lot was separated from him, Lift up now thine eyes, and look from the place where thou art northward, and southward, and eastward, and westward: 
טו. כִּי אֶת כָּל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתָּה רֹאֶה לְךָ אֶתְּנֶנָּה וּלְזַרְעֲךָ עַד עוֹלָם: 
ὅτι πᾶσαν τὴν γῆν ἣν σὺ ὁρᾷς σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου ἕως τοῦ αἰῶνος 
15 ܡܸܛܠ ܕܟ݂ܵܠܗܿ ܐܲܪܥܵܐ ܕܚܵܙܹܐ ܐܲܢ̄ܬ : ܠܵܟ݂ ܐܸܬܿܠܝܼܗܿ ܘܲܠܙܲܪܥܵܟ݂ ܥܕܲܡܵܐ ܠܥܵܠܲܡ. 
omnem terram, quam conspicis, tibi dabo et semini tuo usque in sempiternum; 
Զի զամենայն երկիրդ զոր դու տեսանես` քեզ տաց զդա եւ զաւակի քում մինչեւ յաւիտեան: 
რამეთუ ყოველი ქუეყანაჲ, რომელსა შინა ჰხედავ შენ, მიგცე იგი შენ და თესლსა შენსა უკუნისამდე. 15 
15 For all the land which thou seest, to thee will I give it, and to thy seed for ever. 
טז. וְשַׂמְתִּי אֶת זַרְעֲךָ כַּעֲפַר הָאָרֶץ אֲשֶׁר אִם יוּכַל אִישׁ לִמְנוֹת אֶת עֲפַר הָאָרֶץ גַּם זַרְעֲךָ יִמָּנֶה: 
καὶ ποιήσω τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τῆς γῆς εἰ δύναταί τις ἐξαριθμῆσαι τὴν ἄμμον τῆς γῆς καὶ τὸ σπέρμα σου ἐξαριθμηθήσεται 
16 ܘܐܸܥܒܿܕ݂ܝܼܘܗܝ ܠܙܲܪܥܵܟ݂ ܐܲܝܟ ܥܲܦܪܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ : ܕܐܸܢ ܡܸܫܟܲܚ ܐܲܢ̄ܬ ܠܡܸܡܢܵܐ ܥܲܦܪܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ : ܐܵܦ ܙܲܪܥܵܟ݂ ܢܸܬܼܡܢܹܐ. 
faciamque semen tuum sicut pulverem terrae: si quis potest hominum numerare pulverem terrae, semen quoque tuum numerare poterit. 
Եւ արարից զզաւակ քո իբրեւ զաւազ երկրի. եթէ կարիցէ ոք թուել զաւազ երկրի, ապա եւ քո զաւակ ընդ թիւ մտցէ: 
და ვყო თესლი შენი ვითარცა ქჳშაჲ ქუეყანისაჲ, უკუეთუ ვისმე ძალ-უც აღრიცხუად ქჳშაჲ ქუეყანისაჲ, და თესლიცა შენი აღრიცხოს. 16 
16 And I will make thy seed as the dust of the earth: so that if a man can number the dust of the earth, then shall thy seed also be numbered. 
יז. קוּם הִתְהַלֵּךְ בָּאָרֶץ לְאָרְכָּהּ וּלְרָחְבָּהּ כִּי לְךָ אֶתְּנֶנָּה: 
ἀναστὰς διόδευσον τὴν γῆν εἴς τε τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ εἰς τὸ πλάτος ὅτι σοὶ δώσω αὐτήν 
17 ܩܘܼܡ ܗܲܠܸܟ ܒܐܲܪܥܵܐ ܠܐܘܼܪܟ݂ܵܗܿ ܘܠܲܦܬܼܵܝܵܗܿ: ܡܸܛܠ ܕܠܵܟ݂ ܐܸܬܿܠܝܼܗܿ. 
Surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua, quia tibi daturus sum eam”. 
Եւ արդ արի շրջեաց ընդ երկիրդ յերկայնութիւն դորա եւ ի լայնութիւն դորա, զի քեզ տաց զդա: 
აღდეგ, მოვლე ქუეყანა, სიგრძედ მიმართ მისა, და სივრცედ მისსა, რამეთუ შენ მიგცე იგი. 17 
17 Arise, walk through the land in the length of it and in the breadth of it; for I will give it unto thee. 
יח. וַיֶּאֱהַל אַבְרָם וַיָּבֹא וַיֵּשֶׁב בְּאֵלֹנֵי מַמְרֵא אֲשֶׁר בְּחֶבְרוֹן וַיִּבֶן שָׁם מִזְבֵּחַ לַיהֹוָה: 
καὶ ἀποσκηνώσας Αβραμ ἐλθὼν κατῴκησεν παρὰ τὴν δρῦν τὴν Μαμβρη ἣ ἦν ἐν Χεβρων καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον κυρίῳ 
18 ܘܐܸܬܼܵܐ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܘܥܲܠ ܘܝܼܬܸܒ݂: ܒܹܝܬܼ ܒܲܠܘܼܛܵܐ ܕܡܲܡܪܸܐ ܐܵܡܘܿܪܵܝܵܐ ܕܲܒ݂ܚܸܒ݂ܪܘܿܢ: ܘܲܒ݂ܢܵܐ ܬܲܡܵܢ ܡܲܕ݂ܒܚܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ. 
Movens igitur tabernaculum suum, Abram venit et habitavit iuxta Quercus Mambre, quae sunt in Hebron, aedificavitque ibi altare Domino. 
Եւ չու արարեալ Աբրամու` եկն բնակեցաւ առ կաղնւոջն Մամբրէի, որ է ի Քեբրոն. եւ շինեաց անդ սեղան Տեառն Աստուծոյ: 
და აღიკარვა აბრაამ და მოვიდა, დაიკარვა მუხასა თანა მამბრესა, რომელი იყო ქებრონს, და აღუშენა მუნ საკურთხეველი უფალსა. 18 
18 Then Abram removed his tent, and came and dwelt in the plain of Mamre, which is in Hebron, and built there an altar unto the LORD. 
יד 
ΙΔ' 
ܩܦܠܐܘܢ ܝܕ 
Cap. 14 
ԳԼ. ԺԴ 
თავი მეთოთხმეტე 
14 
א. וַיְהִי בִּימֵי אַמְרָפֶל מֶלֶךְ שִׁנְעָר אַרְיוֹךְ מֶלֶךְ אֶלָּסָר כְּדָרְלָעֹמֶר מֶלֶךְ עֵילָם וְתִדְעָל מֶלֶךְ גּוֹיִם: 
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῇ Αμαρφαλ βασιλέως Σεννααρ Αριωχ βασιλεὺς Ελλασαρ καὶ Χοδολλογομορ βασιλεὺς Αιλαμ καὶ Θαργαλ βασιλεὺς ἐθνῶν 
1 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܒܝܵܘܡܵܘ̈ܗܝ ܕܐܵܡܲܪܦܹܝܠ ܡܲܠܟܵܐ ܕܣܸܢܥܵܪ: ܘܐܵܪܝܼܘܿܟ ܡܲܠܟܵܐ ܕܕ݂ܵܠܵܣܵܪ: ܘܟܲܪܕܠܲܥܡܲܪ ܡܲܠܟܵܐ ܕܥܝܼܠܵܡ : ܘܬܲܪܥܹܝܠ ܡܲܠܟܵܐ ܕܓܹܠܵܝܹ̈ܐ. 
Factum est autem in illo tempore, ut Amraphel rex Sennaar et Arioch rex Ellasar et Chodorlahomor rex Elam et Thadal rex gentium 
Եւ եղեւ ի թագաւորութեանն Ամարփաղայ արքայի Սենաարայ, Արիովք արքայ Սելլասարայ եւ Քոդողագոմոր արքայ Ելամայ, եւ Թատգաղ արքայ ազգաց: 
ხოლო იქმნა მეფობასა არმაფალისასა მეფისა სენარისასა, არიოქ, მეფემან სალასარისამან, და ქოდოლ, გომორის მეფემან, ელამისმან და თარგალ მეფემან წარმართთამან. 1 
1 And it came to pass in the days of Amraphel king of Shinar, Arioch king of Ellasar, Chedorlaomer king of Elam, and Tidal king of nations; 
ב. עָשׂוּ מִלְחָמָה אֶת בֶּרַע מֶלֶךְ סְדֹם וְאֶת בִּרְשַׁע מֶלֶךְ עֲמֹרָה שִׁנְאָב מֶלֶךְ אַדְמָה וְשֶׁמְאֵבֶר מֶלֶךְ צְבוֹיִם וּמֶלֶךְ בֶּלַע הִיא צֹעַר: 
ἐποίησαν πόλεμον μετὰ Βαλλα βασιλέως Σοδομων καὶ μετὰ Βαρσα βασιλέως Γομορρας καὶ Σεννααρ βασιλέως Αδαμα καὶ Συμοβορ βασιλέως Σεβωιμ καὶ βασιλέως Βαλακ αὕτη ἐστὶν Σηγωρ 
2 ܥܒܲܕ݂ ܩܪܵܒ݂ܵܐ ܥܲܡ ܒܵܪܲܥ ܡܲܠܟܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ: ܘܥܲܡ ܒܲܪܫܲܥ ܡܲܠܟܵܐ ܕܥܵܡܘܿܪܵܐ: ܘܫܸܢܐܵܒ݂ ܡܲܠܟܵܐ ܕܐܵܕ݂ܵܡܵܐ: ܘܲܫܡܵܐܝܼܪ ܡܲܠܟܵܐ ܕܲܨܒ݂ܘܼܐܹܝܡ: ܘܡܲܠܟܵܐ ܕܒ݂ܵܠܲܥ. ܗܝܼ ܗ̄ܝܼ ܨܵܥܲܪ. 
inirent bellum contra Bara regem Sodomae et contra Bersa regem Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem Seboim contraque regem Belae; ipsa est Segor. 
Ետուն պատերազմ ընդ Բաղակայ արքայի Սոդոմացւոց, եւ ընդ Բարսայ արքայի Գոմորացւոց, եւ ընդ Սենայ արքայի Ադամաացւոց, եւ ընդ Սիմոբորայ արքայի Սեբոյիմացւոց, եւ ընդ թագաւորին Բաղակայ, այն ինքն է Սեգովր: 
ყვეს ბრძოლაჲ ვარლას თანა, მეფისა სოდომთასა, და ვარსას თანა, მეფისა გომორისა, და სენნარისა, მეფისა ადამისა, და სჳმოვორის, მეფისა სებომისა, და მეფისა ვალასა: ესე არს სეგორი. 2 
2 That these made war with Bera king of Sodom, and with Birsha king of Gomorrah, Shinab king of Admah, and Shemeber king of Zeboiim, and the king of Bela, which is Zoar. 
ג. כָּל אֵלֶּה חָבְרוּ אֶל עֵמֶק הַשִּׂדִּים הוּא יָם הַמֶּלַח: 
πάντες οὗτοι συνεφώνησαν ἐπὶ τὴν φάραγγα τὴν ἁλυκήν αὕτη ἡ θάλασσα τῶν ἁλῶν 
3 ܟܠܗܘܿܢ ܗܵܠܹܝܢ ܐܸܬܼܟܲܢܲܫܘ ܠܥܘܼܡܩܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡܵܝܹ̈ܐ: ܗܘ̤ ܝܲܡܵܐ ܕܡܸܠܚܵܐ. 
Omnes hi convenerunt in vallem Siddim, quae nunc est mare Salis. 
Ամենեքեան սոքա գումարեցան ի ձորն աղի, որ է ծով աղտից: 
ესე ყოველნი შეითქუნეს ჴევსა მარილოვანსა, რომელ არს ზღუაჲ მარილთა. 3 
3 All these were joined together in the vale of Siddim, which is the salt sea. 
ד. שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה שָׁנָה עָבְדוּ אֶת כְּדָרְלָעֹמֶר וּשְׁלֹשׁ עֶשְׂרֵה שָׁנָה מָרָדוּ: 
δώδεκα ἔτη ἐδούλευον τῷ Χοδολλογομορ τῷ δὲ τρισκαιδεκάτῳ ἔτει ἀπέστησαν 
4 ܬܲܪܬܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܫܢ̈ܝܼܢ ܦܠܲܚܘ ܠܟܲܪܕܿܠܲܥܡܲܪ: ܘܲܒ݂ܕܲܬܼܠܵܬܼ ܥܸܣܪܹ̈ܐ ܫܢ̈ܝܼܢ ܡܪܲܕ݂ܘ. 
Duodecim annis servierant Chodorlahomor et tertio decimo anno recesserunt ab eo. 
Զերկոտասան ամ ի ծառայութեան կացեալ էին Քոդողագոմորայ, եւ յերեքտասաներորդում ամին ապստամբեցին: 
ათორმეტ წელს ჰმონებდეს ქოდოლგომორს. 4 
4 Twelve years they served Chedorlaomer, and in the thirteenth year they rebelled. 
ה. וּבְאַרְבַּע עֶשְׂרֵה שָׁנָה בָּא כְדָרְלָעֹמֶר וְהַמְּלָכִים אֲשֶׁר אִתּוֹ וַיַּכּוּ אֶת רְפָאִים בְּעַשְׁתְּרֹת קַרְנַיִם וְאֶת הַזּוּזִים בְּהָם וְאֵת הָאֵימִים בְּשָׁוֵה קִרְיָתָיִם: 
ἐν δὲ τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει ἦλθεν Χοδολλογομορ καὶ οἱ βασιλεῖς οἱ μετ᾽ αὐτοῦ καὶ κατέκοψαν τοὺς γίγαντας τοὺς ἐν Ασταρωθ Καρναιν καὶ ἔθνη ἰσχυρὰ ἅμα αὐτοῖς καὶ τοὺς Ομμαίους τοὺς ἐν Σαυη τῇ πόλει 
5 ܘܒܲܫܢܲܬܼ ܐܲܪܒܲܥܸܣܪܹ̈ܐ ܫܢ̈ܝܼܢ: ܐܸܬܼܵܐ ܟܲܪܕܠܲܥܡܲܪ ܘܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܥܲܡܹܗ: ܘܲܡܚܵܘ ܠܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܕܲܒ݂ܥܸܣܬܿܪܘܼܬܼ ܩܘܼܪܢܝܼܡ ܘܲܠܥܲܫܝܼܢܹ̈ܐ ܕܲܒ݂ܗܹܝܢ: ܘܠܲܐܡܢܹ̈ܐ ܕܒܲܫܘܵܐ ܩܘܼܪܝܲܬܿܝܼܡ. 
Igitur anno quarto decimo venit Chodorlahomor et reges, qui erant cum eo, percusseruntque Raphaim in Astharothcarnaim et Zuzim in Ham et Emim in Savecariathaim 
Եւ յամին չորեքտասաներորդի եկն Քոդողագոմոր եւ թագաւորքն որ ընդ նմա, եւ կոտորեցին զսկայսն որ յԱստարովթ Կառնայիմ էին, եւ զազգս հզօրս որ ընդ նոսա, եւ զՍովմացիսն ի Շաւէ քաղաքին նոցա: 
ხოლო მეათცამეტესა წელსა მოვიდა ქოდოლოგომორ და მისთანანი მეფენი და დაჭრნეს გმირნი ასტაროთს შინა, კარნაინს, და ნათესავნი ძლიერნი მათ თანა და ომმეანნი საბის შინა ქალაქსა. 5 
5 And in the fourteenth year came Chedorlaomer, and the kings that were with him, and smote the Rephaims in Ashteroth Karnaim, and the Zuzims in Ham, and the Emins in Shaveh Kiriathaim, 
ו. וְאֶת הַחֹרִי בְּהַרֲרָם שֵׂעִיר עַד אֵיל פָּארָן אֲשֶׁר עַל הַמִּדְבָּר: 
καὶ τοὺς Χορραίους τοὺς ἐν τοῖς ὄρεσιν Σηιρ ἕως τῆς τερεμίνθου τῆς Φαραν ἥ ἐστιν ἐν τῇ ἐρήμῳ 
6 ܘܲܠܚܵܘܪܵ̈ܝܹܐ ܕܲܒ݂ܛܘܼܪ̈ܲܝ ܣܵܥܝܼܪ: ܥܕܲܡܵܐ ܠܒܸܛܡܬܼܵܐ ܕܦܵܪܵܢ ܕܲܒ݂ܡܲܕ݂ܒܪܵܐ. 
et Chorraeos in montibus Seir usque ad Elpharan, quae est in deserto. 
Եւ զՔոռացիսն որ ի լերինս Սէիրայ, մինչեւ ցբեւեկնի ձորոյն`` որ է յանապատի անդ: 
და ხორრეველნი მთათა შინა სეირისათა ვიდრე ტერევინთამდე ფარანისა, რომელ არს უდაბნოს. 6 
6 And the Horites in their mount Seir, unto Elparan, which is by the wilderness. 
ז. וַיָּשֻׁבוּ וַיָּבֹאוּ אֶל עֵין מִשְׁפָּט הִוא קָדֵשׁ וַיַּכּוּ אֶת כָּל שְׂדֵה הָעֲמָלֵקִי וְגַם אֶת הָאֱמֹרִי הַיּשֵׁב בְּחַצֲצֹן תָּמָר: 
καὶ ἀναστρέψαντες ἤλθοσαν ἐπὶ τὴν πηγὴν τῆς κρίσεως αὕτη ἐστὶν Καδης καὶ κατέκοψαν πάντας τοὺς ἄρχοντας Αμαληκ καὶ τοὺς Αμορραίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ασασανθαμαρ 
7 ܘܲܗܦܲܟ݂ܘ ܘܐܸܬܼܵܘ ܠܥܹܝܢ ܕܝܼܢܵܐ: ܗܝܼ ܗ̄ܝܼ ܪܩܸܡ: ܘܲܚܪܲܒ݂ܘ ܟܠ ܪܹܫܵܢܹ̈ܐ ܕܲܥܡܲܠܩܵܝܹ̈ܐ: ܘܐܵܦ ܠܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܝܵܬܼܒܿܝܼܢ ܒܥܹܝܢ ܓܵܕ݂. 
Reversique sunt et venerunt ad fontem Mesphat; ipsa est Cades. Et percusserunt omnem regionem Amalecitarum et etiam Amorraeum, qui habitabat in Asasonthamar. 
Եւ դարձան եկին յաղբեւրն դատաստանի, այն ինքն է Կադէս, եւ կոտորեցին զամենայն իշխանս Ամաղեկայ, եւ զԱմովրհացին զբնակեալն յԱսասանթամար: 
და უკმოქცეულნი მოვიდეს ქუეყანად კერისისა, ესე არს კადე, და დაჭრნეს ყოველნი მთავარნი ამალეკისანი და აღმორეველნი მკჳდრნი ასასანთამარისანი. 7 
7 And they returned, and came to Enmishpat, which is Kadesh, and smote all the country of the Amalekites, and also the Amorites, that dwelt in Hazezontamar. 
ח. וַיֵּצֵא מֶלֶךְ סְדֹם וּמֶלֶךְ עֲמֹרָה וּמֶלֶךְ אַדְמָה וּמֶלֶךְ צְבוֹיִם וּמֶלֶךְ בֶּלַע הִוא צֹעַר וַיַּעַרְכוּ אִתָּם מִלְחָמָה בְּעֵמֶק הַשִּׂדִּים: 
ἐξῆλθεν δὲ βασιλεὺς Σοδομων καὶ βασιλεὺς Γομορρας καὶ βασιλεὺς Αδαμα καὶ βασιλεὺς Σεβωιμ καὶ βασιλεὺς Βαλακ αὕτη ἐστὶν Σηγωρ καὶ παρετάξαντο αὐτοῖς εἰς πόλεμον ἐν τῇ κοιλάδι τῇ ἁλυκῇ 
8 ܘܲܢܦܲܩ ܡܲܠܟܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ ܘܡܲܠܟܸܐ ܕܥܵܡܘܿܪܵܐ: ܘܡܲܠܟܵܐ ܕܐܵܕ݂ܵܡܵܐ ܘܡܲܠܟܵܐ ܕܲܨܒ݂ܘܼܐܹܝܡ: ܘܡܲܠܟܵܐ ܕܒ݂ܵܠܲܥ ܗܝܼ ܗ̄ܝܼ ܨܵܥܵܪ: ܟܠܗܘܿܢ ܗܵܠܹܝܢ ܥܒܲܕ݂ܘ ܩܪܵܒ݂ܵܐ ܒܥܘܼܡܩܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡܵܝܹ̈ܐ. 
Et egressi sunt rex Sodomae et rex Gomorrae rexque Adamae et rex Seboim necnon et rex Belae, quae est Segor; et direxerunt contra eos aciem in valle Siddim, 
Եւ ել արքայ Սոդոմացւոց եւ արքայ Գոմորացւոց եւ արքայ Ադամաացւոց եւ արքայ Սեբոյիմացւոց եւ արքայ Բաղակայ որ է Սեգովր, եւ ճակատեցան ընդ նոսա ի պատերազմ ի ձորն աղտից: 
ხოლო გამოვიდა მეფე სოდომთა და მეფე გომორისაჲ და მეფე ადამასა და მეფე სებომისა და მეფე ვალასა, ესე არს სეგორი, და განეწყუნეს იგინი ბრძოლად ღელესა შინა მარილოანსა, 8 
8 And there went out the king of Sodom, and the king of Gomorrah, and the king of Admah, and the king of Zeboiim, and the king of Bela (the same is Zoar;) and they joined battle with them in the vale of Siddim; 
ט. אֵת כְּדָרְלָעֹמֶר מֶלֶךְ עֵילָם וְתִדְעָל מֶלֶךְ גּוֹיִם וְאַמְרָפֶל מֶלֶךְ שִׁנְעָר וְאַרְיוֹךְ מֶלֶךְ אֶלָּסָר אַרְבָּעָה מְלָכִים אֶת הַחֲמִשָּׁה: 
πρὸς Χοδολλογομορ βασιλέα Αιλαμ καὶ Θαργαλ βασιλέα ἐθνῶν καὶ Αμαρφαλ βασιλέα Σεννααρ καὶ Αριωχ βασιλέα Ελλασαρ οἱ τέσσαρες βασιλεῖς πρὸς τοὺς πέντε 
9 ܥܲܡ ܟܲܪܕܠܲܥܡܲܪ ܡܲܠܟܵܐ ܕܥܝܼܠܵܡ: ܘܬܲܪܥܹܝܠ ܡܲܠܟܵܐ ܕܓܹܠܵܝܹ̈ܐ: ܘܐܵܡܵܪܦܹܝܠ ܡܲܠܟܵܐ ܕܣܸܢܥܵܪ: ܘܐܵܪܝܼܘܿܟ ܡܲܠܟܵܐ ܕܕ݂ܵܠܵܣܵܪ: ܐܲܪܒܿܥܵܐ ܡܲܠܟܿܝܼ̈ܢ ܥܲܡ ܚܲܡܫܵܐ. 
scilicet adversus Chodorlahomor regem Elam et Thadal regem gentium et Amraphel regem Sennaar et Arioch regem Ellasar: quattuor reges adversus quinque. 
Ընդ Քոդողագոմորայ արքայի Ելամայ, եւ ընդ Թատգաղայ արքայի ազգաց, եւ Ամարփաղայ արքայի Սենաարայ, եւ Արիովքայ արքայի Սելլասարայ, չորք թագաւորք` ընդ հնգից: 
ქოდოლოგომორის მიმართ, მეფისა ელამისა, მეფისა სენარისა, და არიოქის მეფისა სელილასარისა. და თარგალ მეფისა წარმართთასა - ოთხნი მეფენი ხუთთა მიმართ. 9 
9 With Chedorlaomer the king of Elam, and with Tidal king of nations, and Amraphel king of Shinar, and Arioch king of Ellasar; four kings with five. 
י. וְעֵמֶק הַשִּׂדִּים בֶּאֱרֹת בֶּאֱרֹת חֵמָר וַיָּנֻסוּ מֶלֶךְ סְדֹם וַעֲמֹרָה וַיִּפְּלוּ שָׁמָּה וְהַנִּשְׁאָרִים הֶרָה נָּסוּ: 
ἡ δὲ κοιλὰς ἡ ἁλυκὴ φρέατα φρέατα ἀσφάλτου ἔφυγεν δὲ βασιλεὺς Σοδομων καὶ βασιλεὺς Γομορρας καὶ ἐνέπεσαν ἐκεῖ οἱ δὲ καταλειφθέντες εἰς τὴν ὀρεινὴν ἔφυγον 
10 ܘܥܘܼܡܩܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡܵܝܹ̈ܐ ܒܹܪܹ̈ܐ ܒܹܪܹ̈ܐ ܕܩܝܼܪܵܐ: ܘܲܥܪܲܩ ܡܲܠܟܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ ܘܡܲܠܟܵܐ ܕܥܵܡܘܿܪܵܐ: ܘܲܢܦܲܠܘ ܬܲܡܵܢ ܘܕܸܐܫܬܿܚܲܪܘ ܠܛܘܼܪܵܐ ܥܪܲܩܘ. 
Vallis autem Siddim habebat puteos multos bituminis. Itaque rex Sodomae et Gomorrae terga verterunt cecideruntque illuc; et, qui remanserant, fugerunt ad montem. 
Եւ ի ձորն աղտից ջրհորք, ջրհորք նաւթի. եւ փախեաւ արքայ Սոդոմացւոց եւ արքայ Գոմորացւոց, եւ անկան անդր. եւ մնացեալքն փախեան ի լեռնակողմնն: 
ხოლო ღელე მარილოვანი მთხრებლ მთხრებლოვან არს ასფალტოსითა. და შეივლტოდა მეფე სოდომისა ჴევად და მეფე გომორისაჲ. და დაეცნეს მუნ, ხოლო დაშთომილნი მთად კერძო ივლტოდეს. 10 
10 And the vale of Siddim was full of slimepits; and the kings of Sodom and Gomorrah fled, and fell there; and they that remained fled to the mountain. 
יא. וַיִּקְחוּ אֶת כָּל רְכֻשׁ סְדֹם וַעֲמֹרָה וְאֶת כָּל אָכְלָם וַיֵּלֵכוּ: 
ἔλαβον δὲ τὴν ἵππον πᾶσαν τὴν Σοδομων καὶ Γομορρας καὶ πάντα τὰ βρώματα αὐτῶν καὶ ἀπῆλθον 
11 ܘܲܢܣܲܒ݂ܘ ܟܠܹܗܿ ܩܸܢܝܵܢܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ ܘܲܕ݂ܥܵܡܘܿܪܵܐ ܘܟ݂ܠܵܗܿ ܡܹܐܟ݂ܘܼܠܬܿܗܘܿܢ ܘܐܸܙܲܠܘ. 
Tulerunt autem omnem substantiam Sodomae et Gomorrae et universa, quae ad cibum pertinent, et abierunt; 
Եւ առին զամենայն աւար Սոդոմացւոց եւ Գոմորացւոց եւ զամենայն համբարս նոցա եւ գնացին: 
და წარიქციეს ყოველი იავარნი სოდომისა და გომორისა და ყოველი ჭამადი მათი. და წარვიდეს. 11 
11 And they took all the goods of Sodom and Gomorrah, and all their victuals, and went their way. 
יב. וַיִּקְחוּ אֶת לוֹט וְאֶת רְכֻשׁוֹ בֶּן אֲחִי אַבְרָם וַיֵּלֵכוּ וְהוּא ישֵׁב בִּסְדֹם: 
ἔλαβον δὲ καὶ τὸν Λωτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ Αβραμ καὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῴχοντο ἦν γὰρ κατοικῶν ἐν Σοδομοις 
12 ܘܲܕ݂ܒܲܪ ܠܠܘܿܛ ܒܲܪ ܐܲܚܘܼܗܝ ܕܐܲܒ݂ܪܵܡ ܘܲܠܩܸܢܝܵܢܹܗ ܘܐܸܙܲܠܘ ܘܗܘ̤ ܝܼܬܸܒ݂ ܒܲܣܕ݂ܘܿܡ. 
ceperunt et Lot et substantiam eius, filium fratris Abram, qui habitabat in Sodoma. 
Առին եւ զՂովտ զեղբօրորդին Աբրամու եւ զինչս նորա, եւ երթային. քանզի բնակեալ էր ի Սոդոմ: 
და წარიყუანეს ლოთ-ცა, ძე აბრაამის ძმისა, და ჭურჭელი მისი. და წარვიდეს, რამეთუ მკჳდრ იყო სოდომს. 12 
12 And they took Lot, Abram's brother's son, who dwelt in Sodom, and his goods, and departed. 
יג. וַיָּבֹא הַפָּלִיט וַיַּגֵּד לְאַבְרָם הָעִבְרִי וְהוּא שֹׁכֵן בְּאֵלֹנֵי מַמְרֵא הָאֱמֹרִי אֲחִי אֶשְׁכֹּל וַאֲחִי עָנֵר וְהֵם בַּעֲלֵי בְרִית אַבְרָם: 
παραγενόμενος δὲ τῶν ἀνασωθέντων τις ἀπήγγειλεν Αβραμ τῷ περάτῃ αὐτὸς δὲ κατῴκει πρὸς τῇ δρυὶ τῇ Μαμβρη ὁ Αμορις τοῦ ἀδελφοῦ Εσχωλ καὶ ἀδελφοῦ Αυναν οἳ ἦσαν συνωμόται τοῦ Αβραμ 
13 ܘܐܸܬܼܵܐ ܡܵܢ ܕܐܸܬܼܦܲܠܲܛ: ܘܚܵܘܝܼ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ ܥܸܒ݂ܪܵܝܵܐ. ܘܗܘ̤ ܫܪܹܐ ܗ̄ܘܵܐ ܒܹܝܬܼ ܒܲܠܘܼܛܵܐ ܕܡܲܡܪܹܐ ܐܵܡܘܿܪܵܝܵܐ: ܐܲܚܘܼܗܝ ܕܥܵܢܝܼܪ ܘܐܲܚܘܼܗܝ ܕܐܲܫܟܿܘܿܠ: ܘܗܸܢܘܿܢ ܒܲܥܠܲܝ ܩܝܵܡܹܗ ܕܐܲܒ݂ܪܵܡ. 
Et ecce unus, qui evaserat, nuntiavit Abram Hebraeo, qui habitabat iuxta Quercus Mambre Amorraei fratris Eschol et fratris Aner; hi enim pepigerant foedus cum Abram. 
Եւ եհաս ոմն ի զերծելոց անտի, եւ պատմեաց Աբրամու յայնկոյս կացելոյ``. եւ նա էր բնակեալ առ կաղնեաւն Մամբրէի Ամովրհացւոյն, եղբօրն Եսքողայ եւ եղբօրն Աւնանայ, որ էին դաշնաւորք Աբրամու: 
ხოლო მოვიდა ვინმე განრომილთაგანი და უთხრა აბრაამს წიაღ სადა იგი მკჳდრ იყო მუხასა თანა მამბრესსა ამორისსა, ძმისა ესტოლისსა, და ძისა ავანისსა, რომელნი იყვნეს ყურცემულ აბრაამისსა. 13 
13 And there came one that had escaped, and told Abram the Hebrew; for he dwelt in the plain of Mamre the Amorite, brother of Eshcol, and brother of Aner: and these were confederate with Abram. 
יד. וַיִּשְׁמַע אַבְרָם כִּי נִשְׁבָּה אָחִיו וַיָּרֶק אֶת חֲנִיכָיו יְלִידֵי בֵיתוֹ שְׁמֹנָה עָשָׂר וּשְׁלשׁ מֵאוֹת וַיִּרְדֹּף עַד דָּן: 
ἀκούσας δὲ Αβραμ ὅτι ᾐχμαλώτευται Λωτ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἠρίθμησεν τοὺς ἰδίους οἰκογενεῖς αὐτοῦ τριακοσίους δέκα καὶ ὀκτώ καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν ἕως Δαν 
14 ܘܲܫܡܲܥ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܕܐܸܫܬܿܒ݂ܝܼ ܒܲܪ ܐܲܚܘܼܗܝ: ܘܙܲܝܸܢ ܥܠܲܝܡܵܘ̈ܗܝ ܝܼܠܝܼܕܲܝ̈ ܒܲܝܬܹܗ ܬܠܵܬܼܡܵܐܐ ܘܲܬܼܡܵܢܬܲܥܣܲܪ: ܘܲܪܕܲܦ ܒܵܬܼܪܗܘܿܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܕ݂ܵܢ. 
Quod cum audisset Abram, captum videlicet Lot fratrem suum, numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et persecutus est usque Dan; 
Եւ իբրեւ լուաւ Աբրամ թէ գերի վարեցաւ եղբօրորդին իւր Ղովտ, համարեցաւ զընդոծինսն իւր երեք հարեւր եւ ութեւտասն: 
ხოლო ესმა რაჲ აბრაამს, ვითარმედ წარიტყუენა ძმაჲ მისი ლოთ. აღრიცხუნა თჳსნი სახლისწულნი სამასათრვამეტნი. 14 
14 And when Abram heard that his brother was taken captive, he armed his trained servants, born in his own house, three hundred and eighteen, and pursued them unto Dan. 
טו. וַיֵּחָלֵק עֲלֵיהֶם לַיְלָה הוּא וַעֲבָדָיו וַיַּכֵּם וַיִּרְדְּפֵם עַד חוֹבָה אֲשֶׁר מִשְּׂמֹאל לְדַמָּשֶׂק: 
καὶ ἐπέπεσεν ἐπ᾽ αὐτοὺς τὴν νύκτα αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς καὶ ἐδίωξεν αὐτοὺς ἕως Χωβα ἥ ἐστιν ἐν ἀριστερᾷ Δαμασκοῦ 
15 ܘܐܸܬܼܦܲܠܲܓܼ ܥܠܲܝܗܘܿܢ ܒܠܸܠܝܵܐ ܗܘ̤ ܘܥܲܒ݂ܕܵܘ̈ܗܝ: ܘܲܡܚܵܘ ܐܸܢܘܿܢ: ܘܲܪܕܲܦܘ ܐܸܢܘܿܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܚܘܿܒ݂ܵܐ : ܕܡ̣ܢ ܣܸܡܵܠܵܗܿ ܕܕܲܪܡܣܘܿܩ. 
et, divisis sociis, irruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est eos usque Hoba, quae est ad laevam Damasci; 
Եւ պնդեցաւ զկնի նոցա գիշերի, ինքն եւ ծառայք իւր, եւ եհար զնոսա մինչեւ ցՔոբաղ, որ է ի ձախմէ Դամասկոսի: 
და დევნა-უყო უკანა მათისა ვიდრე დაანადმდე. და დაესხა მათ ზედა ღამე, იგი და ყრმანი, მისნი, და დასცნა იგინი. და სდევდეს ვიდრე ქობალადმდე, რომელ არს მარცხენით დამასკისა. 15 
15 And he divided himself against them, he and his servants, by night, and smote them, and pursued them unto Hobah, which is on the left hand of Damascus. 
טז. וַיָּשֶׁב אֵת כָּל הָרְכֻשׁ וְגַם אֶת לוֹט אָחִיו וּרְכֻשׁוֹ הֵשִׁיב וְגַם אֶת הַנָּשִׁים וְאֶת הָעָם: 
καὶ ἀπέστρεψεν πᾶσαν τὴν ἵππον Σοδομων καὶ Λωτ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀπέστρεψεν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὸν λαόν 
16 ܘܐܲܗܦܸܟ ܟܠܹܗܿ ܩܸܢܝܵܢܵܐ: ܘܐܵܦ ܠܠܘܿܛ ܒܲܪ ܐܲܚܘܼܗܝ ܘܲܠܩܸܢܝܵܢܹܗ ܐܲܗܦܸܟ: . ܐܵܦ ܠܢܸܫܹ̈ܐ ܘܐܵܦ ܠܥܲܡܵܐ. 
reduxitque omnem substantiam, necnon et Lot fratrem suum cum substantia illius, mulieres quoque et populum. 
Եւ դարձոյց զամենայն աւարն Սոդոմացւոց, եւ զՂովտ զեղբօրորդին իւր եւ զամենայն ստացուածս նորա դարձոյց, եւ զկանայս եւ զժողովուրդն: 
და შემოაქცია ყოველი იავარი სოდომთა და ლოთ, ძმაჲ თჳსი, შემოაქცია და ყოველნი საქონელნი და ცოლნი და ერი. 16 
16 And he brought back all the goods, and also brought again his brother Lot, and his goods, and the women also, and the people. 
יז. וַיֵּצֵא מֶלֶךְ סְדֹם לִקְרָאתוֹ אַחֲרֵי שׁוּבוֹ מֵהַכּוֹת אֶת כְּדָרְלָעֹמֶר וְאֶת הַמְּלָכִים אֲשֶׁר אִתּוֹ אֶל עֵמֶק שָׁוֵה הוּא עֵמֶק הַמֶּלֶךְ: 
ἐξῆλθεν δὲ βασιλεὺς Σοδομων εἰς συνάντησιν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστρέψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς κοπῆς τοῦ Χοδολλογομορ καὶ τῶν βασιλέων τῶν μετ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν κοιλάδα τὴν Σαυη τοῦτο ἦν τὸ πεδίον βασιλέως 
17 ܘܲܢܦܲܩ ܡܲܠܟܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ ܠܐܘܼܪܥܹܗ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܲܗܦܲܟ: ܟܲܕ݂ ܚܪܲܒ݂ ܠܟܲܪܕܿܠܲܥܡܵܪ ܘܲܠܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܥܲܡܹܗ ܒܥܘܼܡܩܵܐ ܕܲܫܘܵܐ: ܗܘ̤ ܥܘܼܡܩܵܐ ܕܡܲܠܟܹ̈ܐ. 
Egressus est autem rex Sodomae in occursum eius, postquam reversus est a caede Chodorlahomor et regum, qui cum eo erant, in vallem Save, quae est vallis Regis. 
Եւ ել արքայ Սոդոմացւոց ընդ առաջ նորա` յետ դառնալոյ նորա ի կոտորածէ Քոդողագոմորայ, եւ թագաւորացն որ ընդ նմա էին ի ձորն Շաւէ, այն ինքն է դաշտ թագաւորաց: 
და გამოვიდა მეფე სოდომისა შემთხუევად მისსა, შემდგომად მოქცევისა მისისა ჭირისაგან ქოდოლგომორისა და მის თანა მეფეთასა ღელესა შინა საბისსა, რომელ არს ველი მეფისაჲ. 17 
17 And the king of Sodom went out to meet him after his return from the slaughter of Chedorlaomer, and of the kings that were with him, at the valley of Shaveh, which is the king's dale. 
יח. וּמַלְכִּי צֶדֶק מֶלֶךְ שָׁלֵם הוֹצִיא לֶחֶם וָיָיִן וְהוּא כֹהֵן לְאֵל עֶלְיוֹן: 
καὶ Μελχισεδεκ βασιλεὺς Σαλημ ἐξήνεγκεν ἄρτους καὶ οἶνον ἦν δὲ ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου 
18 ܘܡܲܠܟܿܝܼܙܕܸܩ ܡܠܸܟ ܫܵܠܝܼܡ ܐܲܦܸܩ ܠܲܚܡܵܐ ܘܚܲܡܪܵܐ: ܘܗܘ̤ ܟܘܼܡܪܵܐ ܗ̄ܘܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܡܪܲܝܡܵܐ. 
At vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim sacerdos Dei altissimi 
Եւ Մելքիսեդեկ արքայ Սաղեմայ եհան հաց եւ գինի. քանզի քահանայ էր Աստուծոյ Բարձրելոյ: 
და მელქიზედეკ-ცა, მეფემან სალომისმან, გამოართუნა პურნი და ღჳნოჲ. ხოლო იყო მღდელი ღმრთისა მაღლისა. 18 
18 And Melchizedek king of Salem brought forth bread and wine: and he was the priest of the most high God. 
יט. וַיְבָרֲכֵהוּ וַיֹּאמַר בָּרוּךְ אַבְרָם לְאֵל עֶלְיוֹן קֹנֵה שָׁמַיִם וָאָרֶץ: 
καὶ ηὐλόγησεν τὸν Αβραμ καὶ εἶπεν εὐλογημένος Αβραμ τῷ θεῷ τῷ ὑψίστῳ ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν 
19 ܘܒܲܪܟܹܗ ܘܐܸܡܲܪ݂: ܒܪܝܼܟ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܡܪܲܝܡܵܐ: ܩܢܸܐ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ. 
benedixit ei et ait: “Benedictus Abram a Deo excelso, qui creavit caelum et terram 
Եւ օրհնեաց զԱբրամ եւ ասէ. Օրհնեալ է Աբրամ յԱստուծոյ Բարձրելոյ որ արար զերկինս եւ զերկիր: 
და აკურთხა აბრაამ და თქუა: 19 
19 And he blessed him, and said, Blessed be Abram of the most high God, possessor of heaven and earth: 
כ. וּבָרוּךְ אֵל עֶלְיוֹן אֲשֶׁר מִגֵּן צָרֶיךָ בְּיָדֶךָ וַיִּתֶּן לוֹ מַעֲשֵׂר מִכֹּל: 
καὶ εὐλογητὸς ὁ θεὸς ὁ ὕψιστος ὃς παρέδωκεν τοὺς ἐχθρούς σου ὑποχειρίους σοι καὶ ἔδωκεν αὐτῷ δεκάτην ἀπὸ πάντων 
20 ܘܲܒ݂ܪܝܼܟ ܗ̄ܘܼ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܪܲܝܡܵܐ: ܕܐܲܫܠܸܡ ܒܥܸܠܕܿܒ݂ܵܒܲܝ̈ܟ ܒܐܝܼܕܲܝ̈ܟ: ܘܝܲܗ̄ܒ݂ ܠܹܗ ܡܲܥܣܵܪܹܐ ܡ̣ܢ ܟܠ. 
et benedictus Deus excelsus, qui tradidit hostes tuos in manus tuas”. Et dedit ei decimas ex omnibus. 
Օրհնեալ Աստուած Բարձրեալ որ մատնեաց ի ձեռս քո զթշնամիս քո: Եւ ետ նմա տասանորդս յամենայնէ: 
კურთხეულ არს აბრაამ ღმრთისა მიერ მაღლისა, რომელმან შექმნა ცაჲ და ქუეყანაჲ, და კურთხეულ არს ღმერთი მაღალი, რომელმან მოგცნა მტერნი შენნი ქუეშე ჴელთა შენთა. და მისცა მას აბრაამ ათეული ყოველთაგან. 20 
20 And blessed be the most high God, which hath delivered thine enemies into thy hand. And he gave him tithes of all. 
כא. וַיֹּאמֶר מֶלֶךְ סְדֹם אֶל אַבְרָם תֶּן לִי הַנֶּפֶשׁ וְהָרְכֻשׁ קַח לָךְ: 
εἶπεν δὲ βασιλεὺς Σοδομων πρὸς Αβραμ δός μοι τοὺς ἄνδρας τὴν δὲ ἵππον λαβὲ σεαυτῷ 
21 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܡܲܠܟܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܗܲܒ݂ܠܝܼ ܢܲܦ̮ܫܵܬܼܵܐ ܘܩܸܢܝܵܢܵܐ ܣܲܒ݂ ܠܵܟ. 
Dixit autem rex Sodomae ad Abram: “Da mihi animas; substantiam tolle tibi”. 
Եւ ասէ արքայ Սոդոմացւոց ցԱբրամ. Տուր ցիս զմարդիկդ, եւ զաւարդ քեզ առ: 
ხოლო თქუა მეფემან სოდომისამან აბრაამის მიმართ: მომცენ მე კაცნი, ხოლო ცხენნი წარასხ თავისა შენისად. 21 
21 And the king of Sodom said unto Abram, Give me the persons, and take the goods to thyself. 
כב. וַיֹּאמֶר אַבְרָם אֶל מֶלֶךְ סְדֹם הֲרִמֹתִי יָדִי אֶל יְהֹוָה אֵל עֶלְיוֹן קֹנֵה שָׁמַיִם וָאָרֶץ: 
εἶπεν δὲ Αβραμ πρὸς βασιλέα Σοδομων ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου πρὸς τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν 
22 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܡܲܠܟܵܐ ܕܲܣܕ݂ܘܿܡ: ܐܲܪܝܼܡܹܬܼ ܐܝܼܕܲܝ̈ ܠܘܵܬܼ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܪܲܝܡܵܐ: ܕܩܸܢܝܵܢܹܗ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ. 
Qui respondit ei: “Levo manum meam ad Dominum, Deum excelsum, creatorem caeli et terrae, 
Եւ ասէ Աբրամ ցարքայն Սոդոմացւոց. Ձգեմ զձեռն իմ առ Աստուած Բարձրեալ որ արար զերկինս եւ զերկիր: 
და თქუა აბრაამ მეფისა მიმართ სოდომისა: განვიპყრობ ჴელთა ჩემთა ღმრთისა მიმართ მაღლისა, რომელმან შექმნნა ცაჲ და ქუეყანაჲ. 22 
22 And Abram said to the king of Sodom, I have lift up mine hand unto the LORD, the most high God, the possessor of heaven and earth, 
כג. אִם מִחוּט וְעַד שְׂרוֹךְ נַעַל וְאִם אֶקַּח מִכָּל אֲשֶׁר לָךְ וְלֹא תֹאמַר אֲנִי הֶעֱשַׁרְתִּי אֶת אַבְרָם: 
εἰ ἀπὸ σπαρτίου ἕως σφαιρωτῆρος ὑποδήματος λήμψομαι ἀπὸ πάντων τῶν σῶν ἵνα μὴ εἴπῃς ὅτι ἐγὼ ἐπλούτισα τὸν Αβραμ 
23 ܐܸܢ ܡ̣ܢ ܚܘܼܛܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܲܥܪܲܩܬܼܵܐ ܕܲܡܣܵܐܢܵܐ: ܐܸܢ ܐܸܣܲܒ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܡܸܕܸܿܡ ܕܐܝܼܬܼ ܠܵܟ: ܕܠܵܐ ܬܹܐܡܲܪ ܕܐܸܢܵܐ ܐܲܥܬܿܪܹܬܼ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ. 
a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex omnibus, quae tua sunt, ne dicas: "Ego ditavi Abram"; 
Եթէ ի շաղամաթէ միոջէ մինչեւ ի խրացս մի կօշկաց առից ես յամենայնէ որ ինչ քո իցէ. զի մի՛ ասիցես թէ Ես մեծացուցի զԱբրամ: 
უკუეთუ საბლითგან ვიდრე ტერფადმდე ჴამლისა მოვიღო ყოველთაგან შენთა, რათა არა სთქუა, ვითარმედ: მე განვამდიდრე აბრაამ თჳნიერ ღმრთისა. 23 
23 That I will not take from a thread even to a shoelatchet, and that I will not take any thing that is thine, lest thou shouldest say, I have made Abram rich: 
כד. בִּלְעָדַי רַק אֲשֶׁר אָכְלוּ הַנְּעָרִים וְחֵלֶק הָאֲנָשִׁים אֲשֶׁר הָלְכוּ אִתִּי עָנֵר אֶשְׁכֹּל וּמַמְרֵא הֵם יִקְחוּ חֶלְקָם: 
πλὴν ὧν ἔφαγον οἱ νεανίσκοι καὶ τῆς μερίδος τῶν ἀνδρῶν τῶν συμπορευθέντων μετ᾽ ἐμοῦ Εσχωλ Αυναν Μαμβρη οὗτοι λήμψονται μερίδα 
24 ܣܛܲܪ ܡ̣ܢ ܡܸܕܸܿܡ ܕܐܸܟܲܠܘ ܥܠܲܝܡܹ̈ܐ: ܘܲܡ̈ܢܵܘܵܬܼܵܐ ܕܓܲܒ݂ܪܹ̈ܐ ܕܐܸܙܲܠܘ ܥܲܡܝ: ܥܵܢܝܼܪ ܘܐܲܫܟܿܘܿܠ ܘܡܲܡܪܹܐ: ܗܵܢܘܿܢ ܢܸܣܒ݂ܘܼܢ ܡܢܵܘܵܬܼ̈ܗܘܿܢ. 
exceptis his, quae comederunt iuvenes, et partibus virorum, qui venerunt mecum, Aner, Eschol et Mambre: isti accipient partes suas”. 
Բայց որչափ ինչ կերան մանկտիդ, եւ մասն արանցդ որ եկին ընդ իս` Աւնան, Եսքող եւ Մամբրէ, նոքա առցեն զբաժին իւրեանց: 
ჭამეს ჭაბუკთა და ნაწილი კაცთა თანამავალთა ჩემ თანა: ესხოლ, ავან, მამბრესი, ამათთჳს მოვიღო ნაწილი. 24 
24 Save only that which the young men have eaten, and the portion of the men which went with me, Aner, Eshcol, and Mamre; let them take their portion. 
טו 
ΙΕ' 
ܩܦܠܐܘܢ ܝܗ 
Cap. 15 
ԳԼ. ԺԵ 
თავი მეთხუთმეტე 
15 
א. אַחַר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה הָיָה דְבַר יְהֹוָה אֶל אַבְרָם בַּמַּחֲזֶה לֵאמֹר אַל תִּירָא אַבְרָם אָנֹכִי מָגֵן לָךְ שְׂכָרְךָ הַרְבֵּה מְאֹד: 
μετὰ δὲ τὰ ῥήματα ταῦτα ἐγενήθη ῥῆμα κυρίου πρὸς Αβραμ ἐν ὁράματι λέγων μὴ φοβοῦ Αβραμ ἐγὼ ὑπερασπίζω σου ὁ μισθός σου πολὺς ἔσται σφόδρα 
1 ܒܵܬܲܪ ܦܸܬܼܓ݂ܵܡܹ̈ܐ ܗܵܠܹܝܢ: ܗܘ̤ܵܐ ܦܸܬܼܓ݂ܵܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܥܲܠ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܚܸܙܘܵܐ ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܠܵܐ ܬܸܕ݂ܚܲܠ ܐܲܒ݂ܪܵܡ : ܐܸܢܵܐ ܐܹܣܲܝܥܵܟ: ܐܲܓܼܪܵܟ݂ ܛܵܒ݂ ܣܓܼܝܼ. 
His itaque transactis, factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens: “Noli timere, Abram! Ego protector tuus sum, et merces tua magna erit nimis”. 
Յետ բանիցս այսոցիկ եղեւ բան Տեառն առ Աբրամ ի տեսլեան, եւ ասէ. Մի՛ երկնչիր, Աբրամ, ես վերակացու եղէց քեզ, եւ վարձք քո բազում եղիցին յոյժ: 
და შემდგომად სიტყუათა ამათ იქმნა სიტყუაჲ უფლისა აბრაამის მიმართ, ჩუენებასა შინა ღამისასა, მეტყუელი: ნუ გეშინინ, აბრაამ, მე შეგეწიო შენ, სასყიდელი შენი იყოს ფრიად. 1 
1 After these things the word of the LORD came unto Abram in a vision, saying, Fear not, Abram: I am thy shield, and thy exceeding great reward. 
ב. וַיֹּאמֶר אַבְרָם אֲדֹנָי יֱהֹוִה מַה תִּתֶּן לִי וְאָנֹכִי הוֹלֵךְ עֲרִירִי וּבֶן מֶשֶׁק בֵּיתִי הוּא דַּמֶּשֶׂק אֱלִיעֶזֶר: 
λέγει δὲ Αβραμ δέσποτα τί μοι δώσεις ἐγὼ δὲ ἀπολύομαι ἄτεκνος ὁ δὲ υἱὸς Μασεκ τῆς οἰκογενοῦς μου οὗτος Δαμασκὸς Ελιεζερ 
2 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܵܢܵܐ ܬܸܬܸܿܠ ܠܝܼ: ܕܐܸܢܵܐ ܐܵܙܸܠ ܐ̄ܢܵܐ ܕܠܵܐ ܒܢ̈ܝܼܢ: ܘܐܹܠܝܼܥܵܙܲܪ ܕܲܪܡܘܼܣܩܵܝܵܐ ܒܲܪ ܒܲܝܬܿܝ ܗܘ̤ ܝܵܪܸܬܼ ܠܝܼ. 
Dixitque Abram: “Domine Deus, quid dabis mihi? Ego vadam absque liberis, et heres domus meae erit Damascenus Eliezer”. 
Եւ ասէ Աբրամ. Տէր, Տէր, զի՞նչ արասցես ինձ, զի ես կորնչիմ անորդի, եւ որդի Մասեկայ ընդոծնի իմոյ, այն`` է Եղիազար Դամասկացի: 
და თქუა აბრაამ: მეუფეო, რაჲ მომცენ? რამეთუ მე წარვწყმდები უშვილოდ, ხოლო ძე მასეკის, სახლისწულისა ჩემისა, ესე დამასკოჲს ელიეზერ. 2 
2 And Abram said, LORD God, what wilt thou give me, seeing I go childless, and the steward of my house is this Eliezer of Damascus? 
ג. וַיֹּאמֶר אַבְרָם הֵן לִי לֹא נָתַתָּה זָרַע וְהִנֵּה בֶן בֵּיתִי יוֹרֵשׁ אֹתִי: 
καὶ εἶπεν Αβραμ ἐπειδὴ ἐμοὶ οὐκ ἔδωκας σπέρμα ὁ δὲ οἰκογενής μου κληρονομήσει με 
3 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܗܵܐ ܠܝܼ ܠܵܐ ܝܲܗ̄ܒ݂ܬ ܒܪܵܐ: ܘܗܵܐ ܒܲܪ ܒܲܝܬܿܝ ܝܵܪܹܬܼ ܠܝܼ. 
Addiditque Abram: “En mihi non dedisti semen, et ecce vernaculus meus heres meus erit”. 
Եւ ասէ Աբրամ. Որովհետեւ ինձ ոչ ետուր զաւակ, ընդոծինն իմ ժառանգեսցէ զիս: 
და თქუა აბრაამ: ვინათგან მე არა მომეც თესლი, ხოლო სახლისწული ჩემი დამიმკჳდრებს მე. 3 
3 And Abram said, Behold, to me thou hast given no seed: and, lo, one born in my house is mine heir. 
ד. וְהִנֵּה דְבַר יְהֹוָה אֵלָיו לֵאמֹר לֹא יִירָשְׁךָ זֶה כִּי אִם אֲשֶׁר יֵצֵא מִמֵּעֶיךָ הוּא יִירָשֶׁךָ: 
καὶ εὐθὺς φωνὴ κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν λέγων οὐ κληρονομήσει σε οὗτος ἀλλ᾽ ὃς ἐξελεύσεται ἐκ σοῦ οὗτος κληρονομήσει σε 
4 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ: ܠܵܐ ܢܹܐܪܬܼܵܟ݂ ܗܵܢܵܐ: ܐܸܠܵܐ ܒܪܵܟ݂ ܕܢܵܦܸܩ ܡ̣ܢ ܚܲܨܵܟ݂ ܗܘ̤ ܢܹܐܪܬܼܵܟ. 
Sed ecce sermo Domini factus est ad eum: “Non erit hic heres tuus, sed qui egredietur de visceribus tuis, ipsum habebis heredem”. 
Եւ վաղվաղակի ձայն Աստուծոյ եղեւ առ նա եւ ասէ. Ոչ ժառանգեսցէ զքեզ դա, այլ որ ելանէն ի քէն` նա ժառանգեսցէ զքեզ: 
და მეყსეულად იქმნა ჴმაჲ მისსა მისდა მიმართ მეტყუელი: არა დაგიმკჳდრებს შენ, არამედ, რომელი გამოვიდეს შენგან, მან დაგიმკჳდროს შენ. 4 
4 And, behold, the word of the LORD came unto him, saying, This shall not be thine heir; but he that shall come forth out of thine own bowels shall be thine heir. 
ה. וַיּוֹצֵא אֹתוֹ הַחוּצָה וַיֹּאמֶר הַבֶּט נָא הַשָּׁמַיְמָה וּסְפֹר הַכּוֹכָבִים אִם תּוּכַל לִסְפֹּר אֹתָם וַיֹּאמֶר לוֹ כֹּה יִהְיֶה זַרְעֶךָ: 
ἐξήγαγεν δὲ αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν αὐτῷ ἀνάβλεψον δὴ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀρίθμησον τοὺς ἀστέρας εἰ δυνήσῃ ἐξαριθμῆσαι αὐτούς καὶ εἶπεν οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου 
5 ܘܐܲܦܩܹܗ ܠܒܲܪ ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܚܘܼܪ ܒܲܫܡܲܝܵܐ ܘܲܡܢܝܼ ܟܵܘܟܿܒܹ̈ܐ: ܐܸܢ ܡܸܫܟܲܚ ܐܲܢ̄ܬ ܠܡܸܡܢܵܐ ܐܸܢܘܿܢ . ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܗܵܟܲܢܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܙܲܪܥܵܟ. 
Eduxitque eum foras et ait illi: “Suspice caelum et numera stellas, si potes”. Et dixit ei: “Sic erit semen tuum”. 
Եւ եհան զնա արտաքս եւ ասէ ցնա. Հայեաց ընդ երկինս, եւ թուեա զաստեղս, եթէ կարասցես թուել զնոսա. եւ ասէ ցնա. Այնպէս եղիցի զաւակ քո: 
და განიყუანა იგი გარე და ჰრქუა მას: აღიხილენ თუალნი ცად მიმართ და აღრაცხენ ვარსკულავნი, უკუეთუ ძალ-გიც აღრაცხვაჲ მათი. ესრეთ იყოს თესლი შენი. 5 
5 And he brought him forth abroad, and said, Look now toward heaven, and tell the stars, if thou be able to number them: and he said unto him, So shall thy seed be. 
ו. וְהֶאֱמִן בַּיהֹוָה וַיַּחְשְׁבֶהָ לּוֹ צְדָקָה: 
καὶ ἐπίστευσεν Αβραμ τῷ θεῷ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην 
6 ܘܗܲܝܡܸܢ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܐܲܠܵܗܵܐ: ܘܐܸܬܼܚܲܫܒܲܬܼ ܠܹܗ ܠܙܲܕܝܼܩܘܼ. 
Credidit Domino, et reputatum est ei ad iustitiam. 
Եւ հաւատաց Աբրամ Աստուծոյ``, եւ համարեցաւ նմա յարդարութիւն: 
და ჰრწმენა აბრაამს ღმრთისაჲ და შეერაცხა მას სიმართლედ. 6 
6 And he believed in the LORD; and he counted it to him for righteousness. 
ז. וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֲנִי יְהֹוָה אֲשֶׁר הוֹצֵאתִיךָ מֵאוּר כַּשְׂדִּים לָתֶת לְךָ אֶת הָאָרֶץ הַזֹּאת לְרִשְׁתָּהּ: 
εἶπεν δὲ πρὸς αὐτόν ἐγὼ ὁ θεὸς ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ χώρας Χαλδαίων ὥστε δοῦναί σοι τὴν γῆν ταύτην κληρονομῆσαι 
7 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܐܸܢܵܐ ܐ̄ܢܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܕܐܲܦܸܩܬܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܘܿܪ ܕܟܲܠܕܵܝܹ̈ܐ: ܠܡܸܬܲܠ ܠܵܟ݂ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ ܠܡܹܐܪܬܼܵܗ. 
Dixitque ad eum: “Ego Dominus, qui eduxi te de Ur Chaldaeorum, ut darem tibi terram istam, et possideres eam”. 
Եւ ասէ ցնա. Ես եմ Տէր Աստուած քո``, որ հանի զքեզ յաշխարհէն Քաղդեացւոց, տալ քեզ զերկիրդ զայդ ի ժառանգութիւն: 
ხოლო ღმერთმან თქუა მისსა მიმართ: მე, ღმერთი გამომყუანებელი შენი სოფლისაგან ქალდეველთასა, რათა მოგცე შენ ქუეყანა ესე სამკჳდრებელად. 7 
7 And he said unto him, I am the LORD that brought thee out of Ur of the Chaldees, to give thee this land to inherit it. 
ח. וַיֹּאמַר אֲדֹנָי יֱהֹוִה בַּמָּה אֵדַע כִּי אִירָשֶׁנָּה: 
εἶπεν δέ δέσποτα κύριε κατὰ τί γνώσομαι ὅτι κληρονομήσω αὐτήν 
8 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܒ݂ܪܵܡ : ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ : ܒܡܵܢܵܐ ܐܸܕܲܥ ܕܝܵܪܸܬܼ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܗܿ. 
Et ille ait: “Domine Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam?”. 
Եւ ասէ Աբրամ. Տէր, Տէր, ի՞ւ գիտացից թէ ժառանգիցեմ զսա: 
და თქუა: მეუფეო უფალო, რაჲთა ვცნა, ვითარმედ დავიმკჳდრო იგი. 8 
8 And he said, LORD God, whereby shall I know that I shall inherit it? 
ט. וַיֹּאמֶר אֵלָיו קְחָה לִי עֶגְלָה מְשֻׁלֶּשֶׁת וְעֵז מְשֻׁלֶּשֶׁת וְאַיִל מְשֻׁלָּשׁ וְתֹר וְגוֹזָל: 
εἶπεν δὲ αὐτῷ λαβέ μοι δάμαλιν τριετίζουσαν καὶ αἶγα τριετίζουσαν καὶ κριὸν τριετίζοντα καὶ τρυγόνα καὶ περιστεράν 
9 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܣܲܒ݂ ܠܵܟ݂ ܥܸܓܼܠܵܐ ܬܘܼܠܬܵܐ: ܘܕܸܟ݂ܪܵܐ ܬܘܼܠܬܵܐ: ܘܥܸܙܵܐ ܬܘܼܠܬܵܐ: ܘܫܘܼܦܢܝܼܢܵܐ ܘܒܲܪ ܝܵܘܢܵܐ 
Respondens Dominus: “Sume, inquit, mihi vitulam triennem et capram trimam et arietem annorum trium, turturem quoque et columbam”. 
Եւ ասէ ցնա. Առ դու ինձ երինջ երեմեան եւ քօշ երեմեան եւ խոյ երեմեան, եւ տատրակ եւ աղաւնի: 
და ჰრქუა მას: მომგუარე მე დიაკეული სამისა წლისაჲ და ვაცი სამისა წლისაჲ და ვერძი სამისა წლისა და გურიტი და ტრედი. 9 
9 And he said unto him, Take me an heifer of three years old, and a she goat of three years old, and a ram of three years old, and a turtledove, and a young pigeon. 
י. וַיִּקַּח לוֹ אֶת כָּל אֵלֶּה וַיְבַתֵּר אֹתָם בַּתָּוֶךְ וַיִּתֵּן אִישׁ בִּתְרוֹ לִקְרַאת רֵעֵהוּ וְאֶת הַצִּפֹּר לֹא בָתָר: 
ἔλαβεν δὲ αὐτῷ πάντα ταῦτα καὶ διεῖλεν αὐτὰ μέσα καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἀντιπρόσωπα ἀλλήλοις τὰ δὲ ὄρνεα οὐ διεῖλεν 
10 ܘܲܢܣܲܒ݂ ܠܹܗ ܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܘܿܢ: ܘܦܲܠܸܓܼ ܐܸܢܘܿܢ ܫܲܘܝܵܐܝܼܬܼ: ܘܣܵܡ ܗܲܕܵܡܵܐ ܠܘܼܩܒܲܠ ܚܲܒ݂ܪܹܗ. ܘܦܵܪܲܚܬܼܵܐ ܠܵܐ ܦܲܠܸܓܼ. 
Qui tollens universa haec divisit ea per medium et utrasque partes contra se altrinsecus posuit; aves autem non divisit. 
Եւ առ զամենայն զայն, եւ յօշեաց զնոսա ընդ մէջ, եւ եդ զնոսա դէմ ընդ դէմ միմեանց. եւ զթռչունսն ոչ յօշեաց: 
ხოლო მან მოიხუნა ესე ყოველნი და განყუნა იგინი შუა ღა დასხნა იგინი პირისპირ ურთიერთას, ხოლო მფრინველნი არა განყუნა. 10 
10 And he took unto him all these, and divided them in the midst, and laid each piece one against another: but the birds divided he not. 
יא. וַיֵּרֶד הָעַיִט עַל הַפְּגָרִים וַיַּשֵּׁב אֹתָם אַבְרָם: 
κατέβη δὲ ὄρνεα ἐπὶ τὰ σώματα τὰ διχοτομήματα αὐτῶν καὶ συνεκάθισεν αὐτοῖς Αβραμ 
11 ܘܢܵܚܬܵܐ ܗ̄ܘܵܬܼ ܛܲܝܪܵܐ ܥܲܠ ܦܲܓܼܪܹ̈ܐ: ܘܡܲܟܸܿܫ ܗ̄ܘܵܐ ܠܵܗܿ ܐܲܒ݂ܪܵܡ. 
Descenderuntque volucres super cadavera, et abigebat eas Abram. 
Եւ իջանէին թռչունք ի վերայ յօշելոյ անդամաթուին նոցա. եւ նստէր առ նոքօք`` Աբրամ: 
და გარდამოვიდეს მფრინველი მძორთა მათ ზედა ორად განკუეთილებათა მათთა. და თანა-უჯდა მათ აბრაამ. 11 
11 And when the fowls came down upon the carcases, Abram drove them away. 
יב. וַיְהִי הַשֶּׁמֶשׁ לָבוֹא וְתַרְדֵּמָה נָפְלָה עַל אַבְרָם וְהִנֵּה אֵימָה חֲשֵׁכָה גְדֹלָה נֹפֶלֶת עָלָיו: 
περὶ δὲ ἡλίου δυσμὰς ἔκστασις ἐπέπεσεν τῷ Αβραμ καὶ ἰδοὺ φόβος σκοτεινὸς μέγας ἐπιπίπτει αὐτῷ 
12 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܫܸܡܫܵܐ ܠܡܸܥܪܲܒ݂: ܘܫܸܠܝܵܐ ܢܦܲܠ ܥܲܠ ܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܘܗܵܐ ܕܸܚܠܬܼܵܐ ܘܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ ܪܲܒܵܐ ܢܦܲܠ ܥܠܵܘܗܝ. 
Cumque sol occumberet, sopor irruit super Abram, et ecce horror magnus et tenebrosus invasit eum. 
Եւ մօտ ընդ մուտս արեւուն թմբրութիւն անկանէր ի վերայ Աբրամու. եւ ահա ահ խաւարին հասանէր ի վերայ նորա: 
ხოლო დასლვასა მზისასა განკჳრვებაჲ დაეცა აბრაამს და, აჰა, შიში ბნელი დიდი დაეკუეთა მას. 12 
12 And when the sun was going down, a deep sleep fell upon Abram; and, lo, an horror of great darkness fell upon him. 
יג. וַיֹּאמֶר לְאַבְרָם יָדֹעַ תֵּדַע כִּי גֵר יִהְיֶה זַרְעֲךָ בְּאֶרֶץ לֹא לָהֶם וַעֲבָדוּם וְעִנּוּ אֹתָם אַרְבַּע מֵאוֹת שָׁנָה: 
καὶ ἐρρέθη πρὸς Αβραμ γινώσκων γνώσῃ ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ καὶ δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη 
13 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܡܸܕܲܥ ܬܸܕܲܥ: ܕܥܵܡܘܿܪܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܙܲܪܥܵܟ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܠܵܐ ܕܝܼܠܗܘܿܢ: ܘܢܸܦܠܚܘܼܢ ܒܗܘܿܢ : ܘܲܢܫܲܥܒܿܕ݂ܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܐܲܪܒܲܥܡܵܐܐ ܫܢ̈ܝܼܢ. 
Dictumque est ad eum: “Scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua, et subicient eos servituti et affligent quadringentis annis. 
Եւ ասացաւ առ Աբրամ. Գիտելով գիտասջիր, զի պանդուխտ եղիցի զաւակ քո յերկիր որ ոչ իւր իցէ. եւ ծառայեցուսցեն զնոսա եւ չարչարեսցեն, եւ տառապեցուսցեն`` զնոսա ամս չորեքհարեւր: 
და თქუა აბრაამის მიმართ: ცნობით უწყოდე, ვითარმედ მსხემ იყოს თესლი შენი ქუეყანასა არა თჳსსა და დაიმონებდენ მათ. და განაშორებდენ მათ და დაამდაბლებდნენ მათ ოთხას წელ. 13 
13 And he said unto Abram, Know of a surety that thy seed shall be a stranger in a land that is not their's, and shall serve them; and they shall afflict them four hundred years; 
יד. וְגַם אֶת הַגּוֹי אֲשֶׁר יַעֲבֹדוּ דָּן אָנֹכִי וְאַחֲרֵי כֵן יֵצְאוּ בִּרְכֻשׁ גָּדוֹל: 
τὸ δὲ ἔθνος ᾧ ἐὰν δουλεύσωσιν κρινῶ ἐγώ μετὰ δὲ ταῦτα ἐξελεύσονται ὧδε μετὰ ἀποσκευῆς πολλῆς 
14 ܘܐܵܦ ܠܥܲܡܵܐ ܕܢܸܦܠܚܘܼܢ ܕܵܐܹܢ ܐ̄ܢܵܐ. ܘܒ݂ܵܬܲܪܟܸܿܢ ܢܸܦܩܘܿܢ ܒܩܲܢܝܵܢܵܐ ܪܲܒܵܐ. 
Verumtamen et gentem, cui servituri sunt, ego iudicabo, et post haec egredientur cum magna substantia. 
Բայց զազգն որում ծառայեսցեն` դատեցայց ես. եւ յետ այնորիկ ելցեն այսր բազում ստացուածովք: 
და ნათესავი, რომელსაცა ჰმონონ, ვსაჯო მე ხოლო შემდგომად ამათსა გამოვიდენ აქა განმზადებულებითა მრავლითა. 14 
14 And also that nation, whom they shall serve, will I judge: and afterward shall they come out with great substance. 
טו. וְאַתָּה תָּבוֹא אֶל אֲבֹתֶיךָ בְּשָׁלוֹם תִּקָּבֵר בְּשֵׂיבָה טוֹבָה: 
σὺ δὲ ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου μετ᾽ εἰρήνης ταφεὶς ἐν γήρει καλῷ 
15 ܘܐܲܢ̄ܬ ܬܸܬܼܚܡܸܠ ܠܘܵܬܼ ܐܵܒ݂ܵܗܲܝ̈ܟ ܒܲܫܠܵܡܵܐ: ܘܬܸܬܼܩܒܲܪ ܒܣܲܝܒܿܘܼܬܼܵܐ ܛܵܒ݂ܬܼܵܐ. 
Tu autem ibis ad patres tuos in pace, sepultus in senectute bona. 
Եւ դու երթիցես առ հարս քո խաղաղութեամբ` սնեալ ի բարւոք ծերութեան: 
ხოლო შენ წარხჳდე მამათა შენთა თანა მშჳდობით, განზრდილი სიბერითა კეთილითა. 15 
15 And thou shalt go to thy fathers in peace; thou shalt be buried in a good old age. 
טז. וְדוֹר רְבִיעִי יָשׁוּבוּ הֵנָּה כִּי לֹא שָׁלֵם עֲוֹן הָאֱמֹרִי עַד הֵנָּה: 
τετάρτη δὲ γενεὰ ἀποστραφήσονται ὧδε οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν Αμορραίων ἕως τοῦ νῦν 
16 ܘܕ݂ܵܪܵܐ ܪܒ݂ܝܼܥܵܝܵܐ ܢܸܗܦܟ݂ܘܼܢ ܠܗܵܪܟܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܥܕܲܟܹܿܝܠ ܫܠܸܡܘ ܚܵܘ̈ܒܲܝܗܘܿܢ ܕܐܵܡܘܿܪܵ̈ܝܹܐ. 
Generatione autem quarta revertentur huc; necdum enim completae sunt iniquitates Amorraeorum usque ad praesens tempus”. 
Եւ ի չորրորդում ազգի դարձցին այսրէն. քանզի չեւ եւս լցեալ է մեղք Ամովրհացւոցն մինչեւ ցայժմ: 
და მეოთხე ნათესავი მოიქცეს აქა, რამეთუ არ-ღა სრულ ქმნილ არიან ცოდვანი ამორეველთანი აქამომდე. 16 
16 But in the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full. 
יז. וַיְהִי הַשֶּׁמֶשׁ בָּאָה וַעֲלָטָה הָיָה וְהִנֵּה תַנּוּר עָשָׁן וְלַפִּיד אֵשׁ אֲשֶׁר עָבַר בֵּין הַגְּזָרִים הָאֵלֶּה: 
ἐπεὶ δὲ ἐγίνετο ὁ ἥλιος πρὸς δυσμαῖς φλὸξ ἐγένετο καὶ ἰδοὺ κλίβανος καπνιζόμενος καὶ λαμπάδες πυρός αἳ διῆλθον ἀνὰ μέσον τῶν διχοτομημάτων τούτων 
17 ܘܲܗ̤ܘܵܐ ܫܸܡܫܵܐ ܠܡܸܥܪܲܒ݂: ܘܥܲܡܛܵܢܵܐ ܗܘܵܐ: ܘܗܵܐ ܬܲܢܘܼܪܵܐ ܕܬܼܵܐܹܢ: ܘܠܲܡܦܹܝܕ݂ܵܐ ܕܢܘܼܪܵܐ ܕܲܥܒܲܪ ܒܹܝܬܼ ܦܸܠܓܹ̈ܐ ܗܵܠܹܝܢ. 
Cum ergo occubuisset sol, facta est caligo tenebrosa, et apparuit clibanus fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas. 
Եւ իբրեւ արեւն ի մուտս լինէր, բոցք հատանէին, եւ ահա հնոց ծխեալ. եւ ճառագայթք հրոյ անցանէին ընդ մէջ անդամոցն յօշելոյ: 
ხოლო ვინათგან დასლვად მიიწია მზე იქმნა ალი და აჰა საჴმილი და ლამპარნი ცეცხლისანი, რომელნი განვიდეს შორის ორ განკუეთილებათა მათ. 17 
17 And it came to pass, that, when the sun went down, and it was dark, behold a smoking furnace, and a burning lamp that passed between those pieces. 
יח. בַּיּוֹם הַהוּא כָּרַת יְהֹוָה אֶת אַבְרָם בְּרִית לֵאמֹר לְזַרְעֲךָ נָתַתִּי אֶת הָאָרֶץ הַזֹּאת מִנְּהַר מִצְרַיִם עַד הַנָּהָר הַגָּדֹל נְהַר פְּרָת: 
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διέθετο κύριος τῷ Αβραμ διαθήκην λέγων τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου ποταμοῦ Εὐφράτου 
18 ܒܝܵܘܡܵܐ ܗܵܘ̇ ܐܲܩܝܼܡ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܩܝܵܡܵܐ: ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܹܗ: ܠܙܲܪܥܵܟ݂ ܐܸܬܿܠܝܼܗܿ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ: ܡ̣ܢ ܢܲܗܪܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ: ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܢܲܗܪܵܐ ܪܲܒܵܐ ܢܲܗܪܵܐ ܦܪܵܬܼ. 
In illo die pepigit Dominus cum Abram foedus dicens: “Semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad magnum fluvium Euphraten, 
Յաւուր յայնմիկ եդ Տէր ուխտ ընդ Աբրամու, եւ ասէ. Զաւակի քում տաց զերկիրդ զայդ, ի գետոյն Եգիպտացւոց մինչեւ ի գետն մեծ Եփրատ: 
მას დღესა შინა აღუთქუა უფალმან აბრაამს აღთქუმაჲ მეტყუელმან: თესლსა შენსა მივსცე ქუეყანა ესე მდინარითგან ეგჳპტისათ, ვიდრე მდინარედმდე დიდად ევფრატად. 18 
18 In the same day the LORD made a covenant with Abram, saying, Unto thy seed have I given this land, from the river of Egypt unto the great river, the river Euphrates: 
יט. אֶת הַקֵּינִי וְאֶת הַקְּנִזִּי וְאֵת הַקַּדְמֹנִי: 
τοὺς Καιναίους καὶ τοὺς Κενεζαίους καὶ τοὺς Κεδμωναίους 
19 ܠܩܝܼܢܵܝܹ̈ܐ: ܘܲܠܩܲܢܙܵܝܹ̈ܐ: ܘܲܠܩܲܕ݂ܡܘܿܢܵܝܹ̈ܐ. 
Cinaeos et Cenezaeos, Cedmonaeos 
զԿինեցիս եւ զԿենեզացիս եւ զԿեդմոնացիս: 
კინეველნი და კინეზელნი და კედმაზელნი. 19 
19 The Kenites, and the Kenizzites, and the Kadmonites, 
כ. וְאֶת הַחִתִּי וְאֶת הַפְּרִזִּי וְאֶת הָרְפָאִים: 
καὶ τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Φερεζαίους καὶ τοὺς Ραφαϊν 
20 ܘܠܚܹܬܼܵܝܹ̈ܐ: ܘܠܦܲܪ̈ܙܵܝܹܐ: ܘܲܠܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ. 
et Hetthaeos et Pherezaeos, Raphaim quoque 
եւ զՔետացիս եւ զՓերեզացիս եւ զՌափիմացիս: 
და ქეტელნი და ფერეზელნი და რაფიმელნი. 20 
20 And the Hittites, and the Perizzites, and the Rephaims, 
כא. וְאֶת הָאֱמֹרִי וְאֶת הַכְּנַעֲנִי וְאֶת הַגִּרְגָּשִׁי וְאֶת הַיְבוּסִי: 
καὶ τοὺς Αμορραίους καὶ τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Ευαίους καὶ τοὺς Γεργεσαίους καὶ τοὺς Ιεβουσαίους 
21 ܘܠܵܐܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ : ܘܠܲܟ݂ܢܲܥܢܵܝܹ̈ܐ: ܘܲܠܓܲܪ̈ܓܘܿܣܵܝܹܐ: ܘܲܠܝܵܒ݂ܘܿܣܵܝܹ̈ܐ. 
et Amorraeos et Chananaeos et Gergesaeos et Iebusaeos”. 
եւ զԱմովրհացիս եւ զՔանանացիս եւ զԳերգեսացիս եւ զՅեբուսացիս: 
და ამორეველნი და ქანანელნი და გერგესეველნი და იებოოსლელნი. 21 
21 And the Amorites, and the Canaanites, and the Girgashites, and the Jebusites. 
יו 
Ιςʹ 
ܩܦܠܐܘܢ ܝܘ 
Cap. 16 
ԳԼ. ԺԶ 
თავი მეთექვსმეტე 
16 
א. וְשָׂרַי אֵשֶׁת אַבְרָם לֹא יָלְדָה לוֹ וְלָהּ שִׁפְחָה מִצְרִית וּשְׁמָהּ הָגָר: 
Σαρα δὲ ἡ γυνὴ Αβραμ οὐκ ἔτικτεν αὐτῷ ἦν δὲ αὐτῇ παιδίσκη Αἰγυπτία ᾗ ὄνομα Αγαρ 
1 ܘܣܲܪܲܝ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܕܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܵܐ ܝܸܠܕܲܬܼ ܠܹܗ: ܘܐܝܼܬܼ ܗ̄ܘܵܐ ܠܵܗ ܐܲܡܬܼܵܐ ܡܸܨܪܵܝܬܵܐ: ܘܲܫܡܵܗ ܗܵܓ݂ܵܪ. 
Sarai autem uxor Abram non genuerat ei liberos; sed habens ancillam Aegyptiam nomine Agar, 
Եւ Սարա, կին Աբրամու, ոչ ծնանէր նմա. եւ էր նորա աղջիկ մի Եգիպտացի որոյ անուն էր Ագար: 
ხოლო სარრაჲ, ცოლი აბრაამისი, არა უშობდა მას. და იყო მისი მჴევალი მეგჳპტელი, რომლისა სახელი აგარ. 1 
1 Now Sarai Abram's wife bare him no children: and she had an handmaid, an Egyptian, whose name was Hagar. 
ב. וַתֹּאמֶר שָׂרַי אֶל אַבְרָם הִנֵּה נָא עֲצָרַנִי יְהֹוָה מִלֶּדֶת בֹּא נָא אֶל שִׁפְחָתִי אוּלַי אִבָּנֶה מִמֶּנָּה וַיִּשְׁמַע אַבְרָם לְקוֹל שָׂרָי: 
εἶπεν δὲ Σαρα πρὸς Αβραμ ἰδοὺ συνέκλεισέν με κύριος τοῦ μὴ τίκτειν εἴσελθε οὖν πρὸς τὴν παιδίσκην μου ἵνα τεκνοποιήσῃς ἐξ αὐτῆς ὑπήκουσεν δὲ Αβραμ τῆς φωνῆς Σαρας 
2 ܘܐܸܡܪܲܬܼ ܣܲܪܲܝ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܗܵܐ ܟܠܵܢܝ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܝܲܠܕܵܐ: ܥܘܿܠ ܥܲܠ ܐܲܡܬܼܝ: ܟܒܲܪ ܐܸܬܼܒܲܝܲܐ ܡܸܢܵܗܿ. ܘܲܫܡܲܥ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܩܵܠܵܐ ܕܣܲܪܲܝ. 
dixit marito suo: “Ecce conclusit me Dominus, ne parerem; ingredere ad ancillam meam, si forte saltem ex illa suscipiam filios”. Cumque ille acquiesceret deprecanti, 
Եւ ասէ Սարա ցԱբրամ յերկրին Քանանացւոց``. Որովհետեւ արգել զիս Տէր ի ծնանելոյ, արդ մուտ առ աղջիկդ իմ, զի արարից ինձ որդի ի դմանէ: Եւ ունկնդիր եղեւ Աբրամ ձայնի Սարայի: 
და თქუა სარრა აბრაამის მიმართ ქუეყანასა ქანანისასა: აჰა ეგერა, დამჴშა მე უფალმან არა შობად. შევედ უკვე მჴევლისა მიმართ ჩემისა, რათა შვილიერ ვიქმნნეთ მისგან. და ისმინა აბრაამ ჴმისა სარასა. 2 
2 And Sarai said unto Abram, Behold now, the LORD hath restrained me from bearing: I pray thee, go in unto my maid; it may be that I may obtain children by her. And Abram hearkened to the voice of Sarai. 
ג. וַתִּקַּח שָׂרַי אֵשֶׁת אַבְרָם אֶת הָגָר הַמִּצְרִית שִׁפְחָתָהּ מִקֵּץ עֶשֶׂר שָׁנִים לְשֶׁבֶת אַבְרָם בְּאֶרֶץ כְּנָעַן וַתִּתֵּן אֹתָהּ לְאַבְרָם אִישָׁהּ לוֹ לְאִשָּׁה: 
καὶ λαβοῦσα Σαρα ἡ γυνὴ Αβραμ Αγαρ τὴν Αἰγυπτίαν τὴν ἑαυτῆς παιδίσκην μετὰ δέκα ἔτη τοῦ οἰκῆσαι Αβραμ ἐν γῇ Χανααν καὶ ἔδωκεν αὐτὴν Αβραμ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα 
3 ܘܕܸܒ݂ܪܲܬܼ ܣܲܪܲܝ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ ܕܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܗܵܓ݂ܵܪ ܡܸܨܪܵܝܬܵܐ ܐܲܡܬܼܵܗܿ: ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܥܣܲܪ ܫܢ̈ܝܼܢ ܕܝܼܬܸܒ݂ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢ: ܘܝܲܗ̄ܒ݂ܬܵܗ ܐܲܢ̄ܬܿܬܼܵܐ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ ܒܲܥܠܵܗܿ. 
tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan, et dedit eam viro suo uxorem. 
Եւ առ Սարա, կին Աբրամու, զԱգար Եգիպտացի զաղախին իւր, յետ տասն ամի բնակելոյ Աբրամու յերկրին Քանանացւոց, եւ ետ զնա Աբրամու առն իւրում կնութեան: 
და მოიყუანა სარა, ცოლმან აბრაამისმან, მჴევალი მისი, მეგჳპტელი აგარ, შედგომად ათისა წლისა დამკჳდრებისა აბრამისა ქუეყანასა ქანანისსა, და მისცა იგი აბრაამს, ქმარსა თჳსსა, ცოლად მისსა. 3 
3 And Sarai Abram's wife took Hagar her maid the Egyptian, after Abram had dwelt ten years in the land of Canaan, and gave her to her husband Abram to be his wife. 
ד. וַיָּבֹא אֶל הָגָר וַתַּהַר וַתֵּרֶא כִּי הָרָתָה וַתֵּקַל גְּבִרְתָּהּ בְּעֵינֶיהָ: 
καὶ εἰσῆλθεν πρὸς Αγαρ καὶ συνέλαβεν καὶ εἶδεν ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει καὶ ἠτιμάσθη ἡ κυρία ἐναντίον αὐτῆς 
4 ܘܥܲܠ ܥܲܠ ܗܵܓ݂ܵܪ ܘܒܸܛܢܲܬܼ: ܘܟܲܕ݂ ܚܙܵܬ ܕܒܸܛܢܲܬܼ: ܙܸܠܲܬܼ ܡܵܪܬܵܗܿ ܒܥܲܝܢܵܗܿ. 
Qui ingressus est ad eam. At illa concepisse se videns despexit dominam suam. 
Եւ եմուտ առ Ագար, եւ յղացաւ. իբրեւ ետես թէ յղի է, արհամարհեցաւ տիկինն իւր յաչս նորա: 
და შევიდა აგარის მიმართ და მიუდგა. და იხილა, რამეთუ მუცელქმულ არს. და უპატიო იქმნა დედოფალი მისი მის წინაშე. 4 
4 And he went in unto Hagar, and she conceived: and when she saw that she had conceived, her mistress was despised in her eyes. 
ה. וַתֹּאמֶר שָׂרַי אֶל אַבְרָם חֲמָסִי עָלֶיךָ אָנֹכִי נָתַתִּי שִׁפְחָתִי בְּחֵיקֶךָ וַתֵּרֶא כִּי הָרָתָה וָאֵקַל בְּעֵינֶיהָ יִשְׁפֹּט יְהֹוָה בֵּינִי וּבֵינֶיֹךָ: 
εἶπεν δὲ Σαρα πρὸς Αβραμ ἀδικοῦμαι ἐκ σοῦ ἐγὼ δέδωκα τὴν παιδίσκην μου εἰς τὸν κόλπον σου ἰδοῦσα δὲ ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει ἠτιμάσθην ἐναντίον αὐτῆς κρίναι ὁ θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ 
5 ܘܐܸܡܪܲܬܼ ܣܲܪܲܝ ܠܐܲܒ݂ܪܵܡ: ܥܘܼܠܒܵܢܝ ܥܠܲܝܟ: ܐܸܢܵܐ ܝܸܗ̄ܒܹܿܬܼ ܐܲܡܬܼܝ ܒܥܘܼܒܵܟ: ܘܟܲܕ݂ ܚܙܵܬܼ ܕܒܸܛܢܲܬܼ: ܙܸܠܹܬܼ ܒܥܲܝܢܹܝܗܿ: ܢܕ݂ܘܼܢ ܡܵܪܝܵܐ ܒܲܝܢܲܝ ܘܠܵܟ. 
Dixitque Sarai ad Abram: “Inique agis contra me; ego dedi ancillam meam in sinum tuum, quae videns quod conceperit, despectui me habet. Iudicet Dominus inter me et te”. 
Եւ ասէ Սարա ցԱբրամ. Բուռն է ինձ ի քէն. ես ետու զաղախինն իմ ի գիրկս քո, եւ արդ իբրեւ ետես թէ յղացաւ, արհամարհեցայ ես յաչս նորա. դատ արասցէ Աստուած ընդ իս եւ ընդ քեզ: 
და ჰრქუა სარრა აბრაამის მიმართ: ვიუსამარლოები შენგან, მე მოგეც შენ მჴევალი ჩემი წიაღთა შენთა. ხოლო მან იხილა რაჲ, ვითარმედ მუცელქმულ არს, უპატიო-ვიქმენ წინაშე მისსა. საჯენ ღმერთმან შორის ჩემსა და შენსა. 5 
5 And Sarai said unto Abram, My wrong be upon thee: I have given my maid into thy bosom; and when she saw that she had conceived, I was despised in her eyes: the LORD judge between me and thee. 
ו. וַיֹּאמֶר אַבְרָם אֶל שָׂרַי הִנֵּה שִׁפְחָתֵךְ בְּיָדֵךְ עֲשִׂי לָהּ הַטּוֹב בְּעֵינָיִךְ וַתְּעַנֶּהָ שָׂרַי וַתִּבְרַח מִפָּנֶיהָ: 
εἶπεν δὲ Αβραμ πρὸς Σαραν ἰδοὺ ἡ παιδίσκη σου ἐν ταῖς χερσίν σου χρῶ αὐτῇ ὡς ἄν σοι ἀρεστὸν ᾖ καὶ ἐκάκωσεν αὐτὴν Σαρα καὶ ἀπέδρα ἀπὸ προσώπου αὐτῆς 
6 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܐܲܒ݂ܪܵܡ ܠܣܲܪܲܝ ܐܲܢ̄ܬܿܬܹܗ: ܗܵܐ ܐܲܡܬܼܵܟ݂ ܡܲܫܠܡܵܐ ܒܐܝܼܕܲܝܟܿܝ: ܥܒܸܕ݂ܝ ܠܵܗ ܡܸܕܸܡ ܕܫܲܦܝܼܪ ܒܥܲܝܢܲܝܟܿܝ: ܘܨܲܥܲܪܬܵܗܿ ܣܲܪܲܝ ܡܵܪܬܵܗܿ. ܘܲܥܪܲܩܬܿ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܹܝܗܿ. 
Cui respondens Abram: “Ecce, ait, ancilla tua in manu tua est; utere ea, ut libet”. Affligente igitur eam Sarai, aufugit ab ea. 
Եւ ասէ Աբրամ ցՍարա. Ահաւանիկ աղախին քո ի ձեռս քո, արա նմա զինչ հաճոյ է առաջի աչաց քոց: Եւ չարչարեաց զնա Սարա, եւ փախեաւ յերեսաց նորա: 
და თქუა აბრაამ სარრას მიმართ: აჰა, მჴევალი შენი ჴელთა შინა შენთა. იჴუმიე იგი, ვითარ-რაჲმეცა სათნო არს შენდა. და ძჳრი შეაჩუენა მას სარრა. და წარვიდა პირისაგან მისისა 6 
6 But Abram said unto Sarai, Behold, thy maid is in thine hand; do to her as it pleaseth thee. And when Sarai dealt hardly with her, she fled from her face. 
ז. וַיִּמְצָאָהּ מַלְאַךְ יְהֹוָה עַל עֵין הַמַּיִם בַּמִּדְבָּר עַל הָעַיִן בְּדֶרֶךְ שׁוּר: 
εὗρεν δὲ αὐτὴν ἄγγελος κυρίου ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐπὶ τῆς πηγῆς ἐν τῇ ὁδῷ Σουρ 
7 ܘܐܸܫܟܿܚܵܗܿ ܡܲܠܵܐܟܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܥܲܠ ܥܲܝܢܵܐ ܕܡܲܝܵ̈ܐ: ܒܡܲܕ݂ܒܪܵܐ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܕܓ݂ܵܕ݂ܵܪ. 
Cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in deserto, ad fontem in via Sur, 
Եգիտ զնա հրեշտակ Տեառն յաղբեւր ջուրց յանապատի անդ, յաղբեւրն որ ի ճանապարհին Սուրայ է: 
ხოლო პოვა იგი ანგელოზმან უფლისა ღმრთისამან წყაროსა ზედა წყლისასა უდაბნოსა შინა, ქუეყანასა ზედა გზასა ზედა სურისასა. 7 
7 And the angel of the LORD found her by a fountain of water in the wilderness, by the fountain in the way to Shur. 
ח. וַיֹּאמַר הָגָר שִׁפְחַת שָׂרַי אֵי מִזֶּה בָאת וְאָנָה תֵלֵכִי וַתֹּאמֶר מִפְּנֵי שָׂרַי גְּבִרְתִּי אָנֹכִי בֹּרַחַת: 
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου Αγαρ παιδίσκη Σαρας πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ καὶ εἶπεν ἀπὸ προσώπου Σαρας τῆς κυρίας μου ἐγὼ ἀποδιδράσκω 
8 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܵܗ: ܗܵܓ݂ܵܪ ܐܲܡܬܼܵܗ ܕܣܲܪܲܝ: ܡ̣ܢ ܐܲܝܡܸܟܵܐ ܐܵܬܼܝܵܐ ܐܲܢ̄ܬܿܝ: ܘܠܐܲܝܟܵܐ ܐܵܙܵܠ̄ܐ ܐܲܢ̄ܬܿܝ: ܘܐܸܡܪܲܬܼ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܣܲܪܲܝ ܡܵܪܬܿܝ ܥܵܪܩܵܐ ܐ̄ܢܵܐ. 
dixit: “Agar, ancilla Sarai, unde venis et quo vadis?”. Quae respondit: “A facie Sarai dominae meae ego fugio”. 
Եւ ասէ ցնա հրեշտակ Տեառն``. Ագար, աղախին Սարայի, ուստի՞ գաս կամ յո՞ երթաս: Եւ ասէ. Յերեսաց Սարայի տիկնոջ իմոյ փախուցեալ եմ ես: 
და ჰრქუა მას ანგელოზმან უფლისამან: აგარ, მჴევალო სარასო, ვინაჲ მოხუალ? და სადაჲ წარხუალ? და თქუა: პირისაგან სარას, დედოფლისა ჩემისა, ვივლტი მე. 8 
8 And he said, Hagar, Sarai's maid, whence camest thou? and whither wilt thou go? And she said, I flee from the face of my mistress Sarai. 
ט. וַיֹּאמֶר לָהּ מַלְאַךְ יְהֹוָה שׁוּבִי אֶל גְּבִרְתֵּךְ וְהִתְעַנִּי תַּחַת יָדֶיהָ: 
εἶπεν δὲ αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου ἀποστράφητι πρὸς τὴν κυρίαν σου καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῆς 
9 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܵܗ ܡܲܠܲܐܟܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ: ܗܦܘܿܟ݂ܝ ܠܘܵܬܼ ܡܵܪܬܹܟ݂ܝ ܘܐܸܫܬܲܥܒܲܕ݂ܝ ܬܚܹܝܬܼ ܐܝܼܕ݂ܵܗܿ. 
Dixitque ei angelus Domini: “Revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius”. 
Ասէ ցնա հրեշտակն Տեառն. Դարձիր առ տիկին քո եւ հնազանդ լեր ընդ ձեռամբ նորա: 
და ჰრქუა მას ანგელოზმან უფლისამან: მიიქეც დედოფლისა შენისა მიმართ და დამდაბლდი ქუეშე ჴელსა მისსა. 9 
9 And the angel of the LORD said unto her, Return to thy mistress, and submit thyself under her hands. 
י. וַיֹּאמֶר לָהּ מַלְאַךְ יְהֹוָה הַרְבָּה אַרְבֶּה אֶת זַרְעֵךְ וְלֹא יִסָּפֵר מֵרֹב: 
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου καὶ οὐκ ἀριθμηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους 
10 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܵܗ ܡܲܠܲܐܟܹܗܿ ܕܡܵܪܝܵܐ: ܡܲܣܓܵܝܘܼ ܐܲܣܓܸܐ ܙܲܪܥܹܟ݂ܝ: ܘܠܵܐ ܢܸܬܼܡܢܸܐ ܡ̣ܢ ܣܘܼܓܼܐܹܗܿ. 
Et dixit ei angelus Domini: “Multiplicans multiplicabo semen tuum, et non numerabitur prae multitudine”. 
Եւ ասէ ցնա հրեշտակն Տեառն. Բազմացուցանելով բազմացուցից զզաւակ քո, եւ անթիւ լիցի ի բազմութենէ: 
და ჰრქუა მას ანგელოზმან უფლისამან: განმრავლებით განვამრავლო თესლი შენი და არა აღირაცხოდის სიმრავლისაგან. 10 
10 And the angel of the LORD said unto her, I will multiply thy seed exceedingly, that it shall not be numbered for multitude. 
יא. וַיֹּאמֶר לָהּ מַלְאַךְ יְהֹוָה הִנָּךְ הָרָה וְיֹלַדְתְּ בֵּן וְקָרָאת שְׁמוֹ יִשְׁמָעֵאל כִּי שָׁמַע יְהֹוָה אֶל עָנְיֵךְ: 
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος κυρίου ἰδοὺ σὺ ἐν γαστρὶ ἔχεις καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ισμαηλ ὅτι ἐπήκουσεν κύριος τῇ ταπεινώσει σου 
11 ܘܐܸܡܲܪ݂ ܠܵܗ ܡܲܠܲܐܟܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ: ܗܵܐ ܒܲܛܢܲܬܝ ܘܝܵܠܕܵܐ ܐܲܢ̄ܬ ܒܪܵܐ : ܘܬܸܩܪܹܝܢ ܫܡܹܗ ܐܝܼܫܡܵܥܹܝܠ: ܡܸܛܠ ܕܲܫܡܲܥ ܡܵܪܝܵܐ ܒܫܘܼܥܒܵܕܹܟ݂ܝ. 
Et dixit ei angelus Domini: “Ecce, concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismael, eo quod audierit Dominus afflictionem tuam. 
Եւ ասէ ցնա հրեշտակն Տեառն. Ահաւադիկ դու յղի իսկ ես. եւ ծնցես որդի, եւ կոչեսցես զանուն նորա Իսմայէլ. զի լուաւ Տէր տառապանաց քոց: 
და ჰრქუა მას ანგელოზმან უფლისამან: აჰა შენ მუცელქმულ ხარ და ჰშვე ძე, და უწოდი სახელი მისი ისმაილ, რამეთუ შეისმინა უფალმან სიმდაბლისა შენისაჲ. 11 
11 And the angel of the LORD said unto her, Behold, thou art with child and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the LORD hath heard thy affliction. 
יב. וְהוּא יִהְיֶה פֶּרֶא אָדָם יָדוֹ בַכֹּל וְיַד כֹּל בּוֹ וְעַל פְּנֵי כָל אֶחָיו יִשְׁכֹּן: 
οὗτος ἔσται ἄγροικος ἄνθρωπος αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ πάντας καὶ αἱ χεῖρες πάντων ἐπ᾽ αὐτόν καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατοικήσει 
12 ܘܗܘ̤ ܢܸܗܘܸܐ ܥܪܵܕ݂ܵܐ ܕܲܒ݂ܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ: ܐܝܼܕܹܗ ܥܲܠ ܟܠ : ܘܐܝܼܕ݂ܵܐ ܕܟ݂ܠ ܒܹܗ: ܘܥܲܠ ܬܚܘܼܡܵܐ ܕܟ݂ܠܗܘܿܢ ܐܲܚܵܘ̈ܗܝ ܢܸܫܪܸܐ. 
Hic erit homo onagro similis; manus eius contra omnes, et manus omnium contra eum; et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula”. 
Եւ նա եղիցի այր վայրագ. ձեռք նորա յամենեսին, եւ ձեռք ամենեցուն ի նա. եւ յանդիման ամենայն եղբարց իւրոց բնակեսցէ: 
ესე იყოს ველური კაცი. ჴელნი მისნი ყოველთა ზედა და ჴელნი ყოველთანი მის ზედა და წინაშე პირსა ყოველთა ძმათა მისთასა დაიმკჳდროს. 12 
12 And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man's hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. 
יג. וַתִּקְרָא שֵׁם יְהֹוָה הַדֹּבֵר אֵלֶיהָ אַתָּה אֵל רֳאִי כִּי אָמְרָה הֲגַם הֲלֹם רָאִיתִי אַחֲרֵי רֹאִי: 
καὶ ἐκάλεσεν Αγαρ τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτήν σὺ ὁ θεὸς ὁ ἐπιδών με ὅτι εἶπεν καὶ γὰρ ἐνώπιον εἶδον ὀφθέντα μοι 
13 ܘܲܩܪܵܬ̤ ܫܡܹܗܿ ܕܡܵܪܝܵܐ ܕܡܲܠܸܠ ܥܲܡܵܗ ܘܐܸܡܪܲܬܼ ܐܲܢ̄ܬ ܗ̄ܘ̤ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܚܸܙܘܵܐ: ܡܸܛܠ ܕܐܸܡܪܲܬ̤: ܕܗܵܐ ܐܵܦ ܚܸܙܘܵܐ ܚܙܹܝܬܼ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܲܚܙܵܢܝ. 
Vocavit autem nomen Domini, qui loquebatur ad eam: “Tu Deus, qui vidisti me”. Dixit enim: “Profecto hic vidi posteriora videntis me”. 
Եւ կարդաց Ագար զանուն Տեառն որ խօսեցաւ ընդ նմա, եւ ասէ. Դու ես Աստուած որ հայեցար յիս: Քանզի ասաց եթէ յանդիման իսկ տեսի զայն որ երեւեցաւն ինձ: 
უწოდა აგარ სახელი უფლისა, მზრახუალსა მას მისსა: შენ, ღმერთო, რომელმან მოიხილე ჩემ ზედა, ვითარმედ სთქუ, და რამეთუ წინაშე ვიხილე გამოჩინებული ჩემდა. 13 
13 And she called the name of the LORD that spake unto her, Thou God seest me: for she said, Have I also here looked after him that seeth me? 
יד. עַל כֵּן קָרָא לַבְּאֵר בְּאֵר לַחַי רֹאִי הִנֵּה בֵין קָדֵשׁ וּבֵין בָּרֶד: 
ἕνεκεν τούτου ἐκάλεσεν τὸ φρέαρ Φρέαρ οὗ ἐνώπιον εἶδον ἰδοὺ ἀνὰ μέ