You are here: BP HOME > Bible > Deuteronomium > fulltext
Deuteronomium

Choose languages

Choose images, etc.

Choose languages
Choose display
  • Enable images
  • Enable footnotes
    • Show all footnotes
    • Minimize footnotes
Search-help
Choose specific texts..
    Click to Expand/Collapse Option Complete text
Click to Expand/Collapse OptionI
Click to Expand/Collapse Option
Click to Expand/Collapse OptionIΙΙ
Click to Expand/Collapse OptionIV
Click to Expand/Collapse OptionV
Click to Expand/Collapse OptionVI
Click to Expand/Collapse OptionVII
Click to Expand/Collapse OptionVIII
Click to Expand/Collapse OptionIX
Click to Expand/Collapse OptionX
Click to Expand/Collapse OptionXI
Click to Expand/Collapse OptionXII
Click to Expand/Collapse OptionXIII
Click to Expand/Collapse OptionXIV
Click to Expand/Collapse OptionXV
Click to Expand/Collapse OptionXVI
Click to Expand/Collapse OptionXVII
Click to Expand/Collapse OptionXVIII
Click to Expand/Collapse OptionXIX
Click to Expand/Collapse OptionXX
Click to Expand/Collapse OptionXXI
Click to Expand/Collapse OptionXXII
Click to Expand/Collapse OptionXXIII
Click to Expand/Collapse OptionXXIV
Click to Expand/Collapse OptionXXV
Click to Expand/Collapse OptionXXVI
Click to Expand/Collapse OptionXXVII
Click to Expand/Collapse OptionXXVIII
Click to Expand/Collapse OptionXXIX
Click to Expand/Collapse OptionXXX
Click to Expand/Collapse OptionXXXI
Click to Expand/Collapse OptionXXXII
Click to Expand/Collapse OptionXXXIII
Click to Expand/Collapse OptionXXXIV
תורה נביאים וכתובים 
Septuaginta 
ܟܬܒܐ ܩܕܫܐ 
Vulgata Clementina 
ძველი აღთქმა, მცხეთური ხელნაწერის მიხედვით (Mtskheta-MS) 
 
The Old Testament of the King James Version of the Bible 
אלה הדברים 
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 
ܣܦܪܐ ܕܬܢܝܢ ܢܡܘܣܐ 
Liber Deuteronomii 
მეორე რჯული 
 
The Fifth Book of Moses: Called Deuteronomy 
א 
Αʹ 
ܩܦܠܐܘܢ: ܐ. 
Cap. 1 
თავი პირველი 
 
א. אֵלֶּה הַדְּבָרִים אֲשֶׁר דִּבֶּר משֶׁה אֶל כָּל יִשְׂרָאֵל בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן בַּמִּדְבָּר בָּעֲרָבָה מוֹל סוּף בֵּין פָּארָן וּבֵין תֹּפֶל וְלָבָן וַחֲצֵרֹת וְדִי זָהָב: 
οὗτοι οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησεν Μωυσῆς παντὶ Ισραηλ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἐν τῇ ἐρήμῳ πρὸς δυσμαῖς πλησίον τῆς ἐρυθρᾶς ἀνὰ μέσον Φαραν Τοφολ καὶ Λοβον καὶ Αυλων καὶ καταχρύσεα 
1 ܘܗܵܠܹܝܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܕܐܸܡܲܪ ܡܘܼܫܹܐ ܠܟ݂ܠܹܗ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܒܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܒܥܵܪܵܒ̣ܵܐ ܠܘܼܩܒܲܠ ܣܘܿܦ ܒܹܝܬ̣ ܦܵܪܵܢ ܘܒܹܝܬ̣ ܬܵܦܸܠ ܘܠܸܒ̣ܢܵܢ ܘܚܸܨܪܘܿܬ̣ ܘܕ݂ܝܼܙܲܗܲܒ̣. 
Hæc sunt verba quæ locutus est Moyses ad omnem Israël trans Jordanem in solitudine campestri, contra mare Rubrum, inter Pharan et Tophel et Laban et Haseroth, ubi auri est plurimum: 
ესე სიტყუანი არიან, რომელთა ეტყოდა მოსე ყოველსა ისრაჱლსა წიაღ იორდანესა უდაბნოსა დასავალით კერძო მახლობელად ევრთრასა ზღუასა, შორის ფარანს და ტოფოლს, და ლობონს, და ასეროთს და სადა-იგი ოქროჲ იყო, 
 
1 These be the words which Moses spake unto all Israel on this side Jordan in the wilderness, in the plain over against the Red sea, between Paran, and Tophel, and Laban, and Hazeroth, and Dizahab. 
ב. אַחַד עָשָׂר יוֹם מֵחֹרֵב דֶּרֶךְ הַר שֵׂעִיר עַד קָדֵשׁ בַּרְנֵעַ: 
ἕνδεκα ἡμερῶν ἐν Χωρηβ ὁδὸς ἐπ᾽ ὄρος Σηιρ ἕως Καδης Βαρνη 
2 ܡܲܪܕܹ̇ܐ ܚܕܲܥܣܲܪ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ ܡ̣ܢ ܚܘܼܪܝܼܒ̣ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܣܵܥܝܼܪ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܲܪܩ̣ܡ ܕܚܲܝܵܐ. 
undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque ad Cadesbarne. 
ათერთმეტ დღის სავალით ქორებით მთად სეირდ ვიდრე კადეს ბარნედ. 
 
2 (There are eleven days' journey from Horeb by the way of mount Seir unto Kadeshbarnea.) 
ג. וַיְהִי בְּאַרְבָּעִים שָׁנָה בְּעַשְׁתֵּי עָשָׂר חֹדֶשׁ בְּאֶחָד לַחֹדֶשׁ דִּבֶּר משֶׁה אֶל בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כְּכֹל אֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֹתוֹ אֲלֵהֶם: 
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ ἔτει ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ μηνὶ μιᾷ τοῦ μηνὸς ἐλάλησεν Μωυσῆς πρὸς πάντας υἱοὺς Ισραηλ κατὰ πάντα ὅσα ἐνετείλατο κύριος αὐτῷ πρὸς αὐτούς 
3 ܘܲܗܘ̤ܵܐ ܒܲܫܢܲܬ̣ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܒܝܲܪܚܵܐ ܕܲܚܕܲܥܣܲܪ ܒܚܲܕ݂ ܒܝܲܪܚܵܐ ܡܲܠܸܓ̣ ܡܘܼܫܹܐ ܥܲܡ ܒ̈ܢܲܝ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܟܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܦܲܩܕܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܥܠܲܝܗܘܿܢ. 
Quadragesimo anno, undecimo mense, prima die mensis, locutus est Moyses ad filios Israël omnia quæ præceperat illi Dominus, ut diceret eis, 
და იყო მეორმეოცესა მას წელსა, ათერთმეტსა მას თჳსასა, რომელ იყო პირველი თვისა, ეტყოდა მოსე ყოველთა მათ ძეთა ისრაჱლისათა ყოველთა მათ მცნებათა, რომელ ამცნო მას უფალმან, 
 
3 And it came to pass in the fortieth year, in the eleventh month, on the first day of the month, that Moses spake unto the children of Israel, according unto all that the LORD had given him in commandment unto them; 
ד. אַחֲרֵי הַכֹּתוֹ אֵת סִיחֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר יוֹשֵׁב בְּחֶשְׁבּוֹן וְאֵת עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן אֲשֶׁר יוֹשֵׁב בְּעַשְׁתָּרֹת בְּאֶדְרֶעִי: 
μετὰ τὸ πατάξαι Σηων βασιλέα Αμορραίων τὸν κατοικήσαντα ἐν Εσεβων καὶ Ωγ βασιλέα τῆς Βασαν τὸν κατοικήσαντα ἐν Ασταρωθ καὶ ἐν Εδραϊν 
4 ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܲܩ̣ܛܲܠ ܠܣܝܼܚܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܝܵܬܹ̇ܒ̣ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܚܸܫܒ̇ܘܿܢ ܘܲܠܥܘܿܓ̣ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܕܝܵܬܹ̇ܒ̣ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܥܲܣܬ̇ܪܘܿܬ̣ ܘܒܲܐܪܕ̇ܥܝܼ. 
postquam percussit Sehon regem Amorrhæorum, qui habitabat in Hesebon, et Og regem Basan, qui mansit in Astaroth, et in Edrai, 
რაჟამს დასცა მან სეონ მეფჱ იგი ამორეველთა, რომელ-იგი დამკჳდრებელ იყო ესებონს, და ოგ მეფჱ იგი ბასაანისაჲ, რომელ-იგი დამკჳდრებულ იყო ასტაროთს და ლედრაინს. 
 
4 After he had slain Sihon the king of the Amorites, which dwelt in Heshbon, and Og the king of Bashan, which dwelt at Astaroth in Edrei: 
ה. בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן בְּאֶרֶץ מוֹאָב הוֹאִיל משֶׁה בֵּאֵר אֶת הַתּוֹרָה הַזֹּאת לֵאמֹר: 
ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἐν γῇ Μωαβ ἤρξατο Μωυσῆς διασαφῆσαι τὸν νόμον τοῦτον λέγων 
5 ܒܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܡܘܼܐܵܒ̣ ܫܲܪܝܼ ܡܘܼܫܹܐ ܡܦܲܫܲܩ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܗܵܢܵܐ ܘܐܵܡܲܪ. 
trans Jordanem in terra Moab. Cœpitque Moyses explanare legem, et dicere: 
წიაღ იორდანესა ქუეყანასა მოაბისასა იწყო მოსე თხრობად შჯულისა ამის და თქუა: 
 
5 On this side Jordan, in the land of Moab, began Moses to declare this law, saying, 
ו. יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ דִּבֶּר אֵלֵינוּ בְּחֹרֵב לֵאמֹר רַב לָכֶם שֶׁבֶת בָּהָר הַזֶּה: 
κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Χωρηβ λέγων ἱκανούσθω ὑμῖν κατοικεῖν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ 
6 ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܐܸܡܲܪ ܠܲܢ ܒܚܘܿܪܝܼܒ̣ ܣܲܓ̇ܝܼ ܠܟ݂ܘܿܢ ܕܝܼܬ̣ܒ̣ܬ̇ܘܿܢ ܒܛܘܼܪܵܐ ܗܵܢܵܐ. 
Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb, dicens: Sufficit vobis quod in hoc monte mansistis: 
უფალი ღმერთი ჩუენი გუეტყოდა ჩუენ ქორებს და თქუა: კმა-იყავნ თქუენდა დგომაჲ მთასა მას. 
 
6 The LORD our God spake unto us in Horeb, saying, Ye have dwelt long enough in this mount: 
ז. פְּנוּ וּסְעוּ לָכֶם וּבֹאוּ הַר הָאֱמֹרִי וְאֶל כָּל שְׁכֵנָיו בָּעֲרָבָה בָהָר וּבַשְּׁפֵלָה וּבַנֶּגֶב וּבְחוֹף הַיָּם אֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי וְהַלְּבָנוֹן עַד הַנָּהָר הַגָּדֹל נְהַר פְּרָת: 
ἐπιστράφητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς καὶ εἰσπορεύεσθε εἰς ὄρος Αμορραίων καὶ πρὸς πάντας τοὺς περιοίκους Αραβα εἰς ὄρος καὶ πεδίον καὶ πρὸς λίβα καὶ παραλίαν γῆν Χαναναίων καὶ Ἀντιλίβανον ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου Εὐφράτου 
7 ܐܸܬ̣ܦܢܵܘ ܘܲܫܩܘܿܠܘ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܥܘܿܠܘ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܘܲܠܟ݂ܠ ܚܕ݂ܵܪ̈ܵܘܗܝ ܠܥܵܪܵܒ̣ܵܐ ܘܲܠܛܘܼܪܵܐ ܘܠܲܫܦܵܠܵܐ ܘܲܠܬܲܝܡܢܵܐ ܘܠܲܣܦܵܪ̈ܲܝ ܝܲܡܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢܵܝܹ̈ܐ ܘܠܸܒ̣ܢܵܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܢܲܗܪܵܐ ܪܲܒܵܐ ܢܲܗܪܵܐ ܦܪܵܬ̣. 
revertimini, et venite ad montem Amorrhæorum, et ad cetera quæ ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem, et juxta littus maris, terram Chananæorum, et Libani usque ad flumen magnum Euphraten. 
მიიქეცით თქუენ, აჰკიდეთ, წარიძრენით და მივედით, და შევედით მთასა მას ამორეველთასა და ყოველთა მათ გარემო მკჳდრთა არაბიელთასა, რომელნი-იგი დამკჳდრებულ არიან ველთა, და მთათა, და ღელეთა და სამხრით კერძო ზღჳსკიდესა მას ქანანელთასა და ყოველსა მას მთისპირსა ლიბანით კერძო ვიდრე მდინარედ დიდადმდე ევფრატად. 
 
7 Turn you, and take your journey, and go to the mount of the Amorites, and unto all the places nigh thereunto, in the plain, in the hills, and in the vale, and in the south, and by the sea side, to the land of the Canaanites, and unto Lebanon, unto the great river, the river Euphrates. 
ח. רְאֵה נָתַתִּי לִפְנֵיכֶם אֶת הָאָרֶץ בֹּאוּ וּרְשׁוּ אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהֹוָה לַאֲבֹתֵיכֶם לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב לָתֵת לָהֶם וּלְזַרְעָם אַחֲרֵיהֶם: 
ἴδετε παραδέδωκα ἐνώπιον ὑμῶν τὴν γῆν εἰσπορευθέντες κληρονομήσατε τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν ὑμῶν τῷ Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ δοῦναι αὐτοῖς καὶ τῷ σπέρματι αὐτῶν μετ᾽ αὐτούς 
8 ܚܙܵܘ ܕܝܸܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܥܘܿܠܘ ܘܝܼܪܲܬ̣ܘ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. ܠܐܲܒ̣ܪܵܗܵܡ ܘܠܐܝܼܣܚܵܩ ܘܲܠܝܵܥܩܘܿܒ̣ ܠܡܸܬܲܠ ܠܗܘܿܢ ܘܲܠܙܲܪܥܗܘܿܢ ܒܵܬܲܪܗܘܿܢ. 
En, inquit, tradidi vobis: ingredimini et possidete eam, super qua juravit Dominus patribus vestris Abraham, Isaac, et Jacob, ut daret illam eis, et semini eorum post eos. 
აჰა, ეგერა, მიმიცემიეს თქუენდა ქუეყანა იგი, შევედით და დაიმკჳდრეთ ქუეყანაჲ იგი, რომლისათჳს ეფუცა უფალი მამათა მათ თქუენთა აბრაჰამს, ისაკს, და იაკობს და ნათესავსა მათსა შემდგომად მათსა. 
 
8 Behold, I have set the land before you: go in and possess the land which the LORD sware unto your fathers, Abraham, Isaac, and Jacob, to give unto them and to their seed after them. 
ט. וָאֹמַר אֲלֵכֶם בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר לֹא אוּכַל לְבַדִּי שְׂאֵת אֶתְכֶם: 
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων οὐ δυνήσομαι μόνος φέρειν ὑμᾶς 
9 ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܒܹܗ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܠܵܐ ܡܸܫܟܲܚ ܐ̄ܢܵܐ ܒܲܠܚܘܿܕܲܝ ܕܐܹܣܲܝܒܲܪܟ݂ܘܿܢ. 
Dixique vobis illo in tempore: 
გეტყოდე თქუენ და გარქუ მას ჟამსა შინა, 
 
9 And I spake unto you at that time, saying, I am not able to bear you myself alone: 
י. יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם הִרְבָּה אֶתְכֶם וְהִנְּכֶם הַיּוֹם כְּכוֹכְבֵי הַשָּׁמַיִם לָרֹב: 
κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐπλήθυνεν ὑμᾶς καὶ ἰδού ἐστε σήμερον ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει 
10 ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ܘܿܢ ܐܲܣܓ̇ܝܼܟ݂ܘܿܢ ܘܐܝܼܬܲܝܟ̇ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܣܘܿܓ̣ܵܐܐ ܐܲܝܟ݂ ܟܵܘ̈ܟ̇ܒܹܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ. 
Non possum solus sustinere vos: quia Dominus Deus vester multiplicavit vos, et estis hodie sicut stellæ cæli, plurimi. 
ვითარმედ ვერ დაგითმო თქუენ მარტომან, რამეთუ უფალმან ღმერთმან თქუენმან განგამრავლნა თქუენ და აწ, ეგერა, ხართ თქუენ, ვითარცა ვარსკულავნი ცისანი სიმრავლითა. 
 
10 The LORD your God hath multiplied you, and, behold, ye are this day as the stars of heaven for multitude. 
יא. יְהֹוָה אֱלֹהֵי אֲבוֹתֵכֶם יֹסֵף עֲלֵיכֶם כָּכֶם אֶלֶף פְּעָמִים וִיבָרֵךְ אֶתְכֶם כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר לָכֶם: 
κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν προσθείη ὑμῖν ὡς ἐστὲ χιλιοπλασίως καὶ εὐλογήσαι ὑμᾶς καθότι ἐλάλησεν ὑμῖν 
11 ܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܵܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܢܵܘܣܸܦ ܥܠܲܝܟ̇ܘܿܢ ܐܲܟ݂ܘܵܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܐܵܠܹܦ ܙܲܒ̣ܢ̈ܝܼܢ ܘܲܢܒܲܪܸܟ݂ܟ݂ܘܿܢ ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܕܐܸܡܲܪ ܠܟ݂ܘܿܢ. 
(Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa millia, et benedicat vobis sicut locutus est.) 
უფალმან ღმერთმან მამათა თქუენთამან შეგძინენ თქუენ, ვითარცა-ეგე ხართ ათასწილ და გაკურთხენინ თქუენ, ვითარცა-იგი გეტყოდა თქუენ. 
 
11 (The LORD God of your fathers make you a thousand times so many more as ye are, and bless you, as he hath promised you!) 
יב. אֵיכָה אֶשָּׂא לְבַדִּי טָרְחֲכֶם וּמַשַּׂאֲכֶם וְרִיבְכֶם: 
πῶς δυνήσομαι μόνος φέρειν τὸν κόπον ὑμῶν καὶ τὴν ὑπόστασιν ὑμῶν καὶ τὰς ἀντιλογίας ὑμῶν 
12 ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܗܵܟܹܝܠ ܡܸܫܟܲܚ ܐ̄ܢܵܐ ܕܐܹܣܲܝܒܲܪ ܒܲܠܚܘܿܕܲܝ ܝܼܩܲܪܬ̇ܟ݂ܘܿܢ ܘܛܲܥܢܟ݂ܘܿܢ ܘܕ݂ܝܼܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Non valeo solus negotia vestra sustinere, et pondus ac jurgia. 
აწმე ვითარ შეუძლია თავს-დებად ურვასა მაგას თქუენსა და სიმიმესა და ჴდომასა სასჯელისასა განგებად? 
 
12 How can I myself alone bear your cumbrance, and your burden, and your strife? 
יג. הָבוּ לָכֶם אֲנָשִׁים חֲכָמִים וּנְבֹנִים וִידֻעִים לְשִׁבְטֵיכֶם וַאֲשִׂימֵם בְּרָאשֵׁיכֶם: 
δότε ἑαυτοῖς ἄνδρας σοφοὺς καὶ ἐπιστήμονας καὶ συνετοὺς εἰς τὰς φυλὰς ὑμῶν καὶ καταστήσω ἐφ᾽ ὑμῶν ἡγουμένους ὑμῶν 
13 ܓܒ̣ܵܘ ܠܟ݂ܘܿܢ ܓܲܒ̣ܪܹ̈ܐ ܕܚܲܟ̇ܝܼܡܝܼܢ ܘܣܲܟ̇ܘܼܠܬ̣ܵܢܝܼ̈ܢ ܘܝܼܕ݂ܝܼܥܝܼܢ ܠܫܲܒ̣ܛܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܐܲܩܝܼܡ ܐܸܢܘܿܢ ܒܪܹܫܟ݂ܘܿܢ. 
Date ex vobis viros sapientes et gnaros, et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris, ut ponam eos vobis principes. 
აწ მომცენით მე კაცნი ბრძენნი და გონიერნი და მეცნიერნი ნათესავთაგან თქუენთა, რათა დავადგინნე იგინი მთავრად და განმგებელად თქუენ ზედა. 
 
13 Take you wise men, and understanding, and known among your tribes, and I will make them rulers over you. 
יד. וַתַּעֲנוּ אֹתִי וַתֹּאמְרוּ טוֹב הַדָּבָר אֲשֶׁר דִּבַּרְתָּ לַעֲשׂוֹת: 
καὶ ἀπεκρίθητέ μοι καὶ εἴπατε καλὸν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησας ποιῆσαι 
14 ܘܲܥܢܲܝܬ̇ܘܿܢ ܘܐܸܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܠܝܼ ܫܲܦܝܼܪ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܕܐܸܡܲܪܬ̇ ܠܡܸܥܒܲܕ݂. 
Tunc respondistis mihi: Bona res est, quam vis facere. 
და მომიგეთ მე და მარქუთ: კეთილ არს სიტყუა ეგე, რომელსა მეტყოდე ჩუენ ყოფად ეგე. 
 
14 And ye answered me, and said, The thing which thou hast spoken is good for us to do. 
טו. וָאֶקַּח אֶת רָאשֵׁי שִׁבְטֵיכֶם אֲנָשִׁים חֲכָמִים וִידֻעִים וָאֶתֵּן אוֹתָם רָאשִׁים עֲלֵיכֶם שָׂרֵי אֲלָפִים וְשָׂרֵי מֵאוֹת וְשָׂרֵי חֲמִשִּׁים וְשָׂרֵי עֲשָׂרֹת וְשֹׁטְרִים לְשִׁבְטֵיכֶם: 
καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν ἄνδρας σοφοὺς καὶ ἐπιστήμονας καὶ συνετοὺς καὶ κατέστησα αὐτοὺς ἡγεῖσθαι ἐφ᾽ ὑμῶν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκαδάρχους καὶ γραμματοεισαγωγεῖς τοῖς κριταῖς ὑμῶν 
15 ܘܕܸܒ̣ܪܹܬ̣ ܪܹ̈ܫܹܐ ܕܫܲܒ̣ܛܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܓܲܒ̣ܪܹ̈ܐ ܚܲܟ̇ܝܼܡܹ̈ܐ ܘܝܼܕ݂ܝܼ̈ܥܹܐ ܘܥܸܒ̣ܕܹ̇ܬ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܪܹ̈ܫܹܐ ܥܠܲܝܟ̇ܘܿܢ ܪܹ̈ܫܲܝ ܐܲܠܦܹ̈ܐ ܘܪܹ̈ܫܲܝ ܡܲܐܘܵܬ̣ܵܐ ܘܪܹ̈ܫܲܝ ܚܲܡܫܝܼܢ ܘܪܹ̈ܫܲܝ ܥܸܣܪܵܐ ܘܣܵܦܪܹ̈ܐ ܠܫܲܒ̣ܛܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles, et constitui eos principes, tribunos, et centuriones, et quinquagenarios ac decanos, qui docerent vos singula. 
და მოვიყვანენ თქუენგან კაცნი ბრძენნი, გონიერნი და მეცნიერნი და დავადგინენ იგინი წინამძღურად თქუენდა - ათასისთავებად, და ასისთავებად, და ერგასისთავებად, და ათისთავებად და მწიგნობარნი საშჯელისა განმგებელად ნათესავთა თქუენთა. 
 
15 So I took the chief of your tribes, wise men, and known, and made them heads over you, captains over thousands, and captains over hundreds, and captains over fifties, and captains over tens, and officers among your tribes. 
טז. וָאֲצַוֶּה אֶת שֹׁפְטֵיכֶם בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר שָׁמֹעַ בֵּין אֲחֵיכֶם וּשְׁפַטְתֶּם צֶדֶק בֵּין אִישׁ וּבֵין אָחִיו וּבֵין גֵּרוֹ: 
καὶ ἐνετειλάμην τοῖς κριταῖς ὑμῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων διακούετε ἀνὰ μέσον τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν καὶ κρίνατε δικαίως ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον ἀδελφοῦ καὶ ἀνὰ μέσον προσηλύτου αὐτοῦ 
16 ܘܦܲܩܕܹ̇ܬ̣ ܠܕܲܝܵܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܠܗܘܿܢ ܗܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܫܵܡܥܝܼܢ ܒܹܝܬ̣ ܐܲܚܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܕ݂ܵܝܢܝܼܢ ܩܘܼܫܬܵܐ ܒܹܝܬ̣ ܓܲܒ̣ܪܵܐ ܠܐܲܚܘܼܗܝ ܘܲܠܬ̣ܵܘܬܵܒܹܗ. 
Præcepique eis, dicens: Audite illos, et quod justum est judicate: sive civis sit ille, sive peregrinus. 
და ვამცენ მსაჯულთა თქუენთა მას ჟამსა და ისმინეთ შორის ძმათა და საჯეთ სიმართლით შორის კაცისა და ძმისა მიმართ თჳსისა. 
 
16 And I charged your judges at that time, saying, Hear the causes between your brethren, and judge righteously between every man and his brother, and the stranger that is with him. 
יז. לֹא תַכִּירוּ פָנִים בַּמִּשְׁפָּט כַּקָּטֹן כַּגָּדֹל תִּשְׁמָעוּן לֹא תָגוּרוּ מִפְּנֵי אִישׁ כִּי הַמִּשְׁפָּט לֵאלֹהִים הוּא וְהַדָּבָר אֲשֶׁר יִקְשֶׁה מִכֶּם תַּקְרִבוּן אֵלַי וּשְׁמַעְתִּיו: 
οὐκ ἐπιγνώσῃ πρόσωπον ἐν κρίσει κατὰ τὸν μικρὸν καὶ κατὰ τὸν μέγαν κρινεῖς οὐ μὴ ὑποστείλῃ πρόσωπον ἀνθρώπου ὅτι ἡ κρίσις τοῦ θεοῦ ἐστιν καὶ τὸ ῥῆμα ὃ ἐὰν σκληρὸν ᾖ ἀφ᾽ ὑμῶν ἀνοίσετε αὐτὸ ἐπ᾽ ἐμέ καὶ ἀκούσομαι αὐτό 
17 ܠܵܐ ܬܲܣܒ̣ܘܼܢ ܒܐܲܦܹ̈ܐ ܒܕ݂ܝܼܢܵܐ ܠܲܙܥܘܿܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܪܲܒܵܐ ܗܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܫܵܡܥܝܼܢ. ܠܵܐ ܬ̣ܕ݂ܚ̄ܠܘܼܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܓܲܒ̣ܪܵܐ ܡܸܛܠ ܕܕ݂ܝܼܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܗ̄ܘ̣. ܕܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܕܗܵܘܹ̇ܐ ܩܫܸܐ ܡܸܢܟ݂ܘܿܢ ܩܲܪܒ̣ܘܼܗܝ ܠܘܵܬ̣ܝ ܘܐܸܫܡܥܝܼܘܗܝ. 
Nulla erit distantia personarum: ita parvum audietis ut magnum, nec accipietis cujusquam personam, quia Dei judicium est. Quod si difficile vobis visum aliquid fuerit, referte ad me, et ego audiam. 
და ნუ თუალ-აღებთ სასჯელსა და ნუ მიჰხედავ სიკნინით და სიმდიდრით, ნუ თუალ-ახუამ პირსა კაცისასა, რამეთუ სასჯელი ღმრთისაჲ არს და სიტყუაჲ, რომელ ფიცხელ იყოს და ვერ შესაძლებელ იყოს თქუენდა განგებად, ჩემდა მოაწიეთ და მე განვაგო. 
 
17 Ye shall not respect persons in judgment; but ye shall hear the small as well as the great; ye shall not be afraid of the face of man; for the judgment is God's: and the cause that is too hard for you, bring it unto me, and I will hear it. 
יח. וָאֲצַוֶּה אֶתְכֶם בָּעֵת הַהִוא אֵת כָּל הַדְּבָרִים אֲשֶׁר תַּעֲשׂוּן: 
καὶ ἐνετειλάμην ὑμῖν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ πάντας τοὺς λόγους οὓς ποιήσετε 
18 ܘܦܲܩܕ̇ܟ݂ܘܿܢ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܟܠ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ. ܕܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܿܢ. 
Præcepique omnia quæ facere deberetis. 
მას ჟამსა შინა გამცენ თქუენ და გარქუ, ვითარმედ ყოველთა მაგათ მცნებათა, რომელსა გამცნებდი, ჰყოფდით. 
 
18 And I commanded you at that time all the things which ye should do. 
יט. וַנִּסַּע מֵחֹרֵב וַנֵּלֶךְ אֵת כָּל הַמִּדְבָּר הַגָּדוֹל וְהַנּוֹרָא הַהוּא אֲשֶׁר רְאִיתֶם דֶּרֶךְ הַר הָאֱמֹרִי כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ אֹתָנוּ וַנָּבֹא עַד קָדֵשׁ בַּרְנֵעַ: 
καὶ ἀπάραντες ἐκ Χωρηβ ἐπορεύθημεν πᾶσαν τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἣν εἴδετε ὁδὸν ὄρους τοῦ Αμορραίου καθότι ἐνετείλατο κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἡμῖν καὶ ἤλθομεν ἕως Καδης Βαρνη 
19 ܘܲܫܩܠܲܢ ܡ̣ܢ ܚܘܿܪܝܼܒ̣ ܘܗܲܠܸܟ݂ܢ ܒܟ݂ܠܹܗ ܗܵܘ̇ ܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܪܲܒܵܐ ܘܲܕ݂ܚܝܼܠܵܐ ܕܲܚܙܲܝܬ̇ܘܿܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܛܘܼܪܵܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܕܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܘܐܹܬܲܝܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܲܪܩ̣ܡ ܕܓܲܝܵܐ. 
Profecti autem de Horeb, transivimus per eremum terribilem et maximam, quam vidistis, per viam montis Amorrhæi, sicut præceperat Dominus Deus noster nobis. Cumque venissemus in Cadesbarne, 
და წარვიძრენით ჩუენ ქორებით, განვლეთ ჩუენ უდაბნოჲ იგი დიდი და საშინელი, რომელ თქუენ თჳთ იხილეთ, გზაჲ იგი მთისა მის ამორეველთაჲსა, ვითარცა გჳბრძანა ჩუენ უფალმან ღმერთმან ჩუენმან და მოვედით ჩუენ ვიდრე კადეს ბარნედმდე. 
 
19 And when we departed from Horeb, we went through all that great and terrible wilderness, which ye saw by the way of the mountain of the Amorites, as the LORD our God commanded us; and we came to Kadeshbarnea. 
כ. וָאֹמַר אֲלֵכֶם בָּאתֶם עַד הַר הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ נֹתֵן לָנוּ: 
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς ἤλθατε ἕως τοῦ ὄρους τοῦ Αμορραίου ὃ ὁ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ὑμῖν 
20 ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܐܸܬܲܝܬ̇ܘܿܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܝܲܗ̄ܒ̣ ܠܲܢ. 
dixi vobis: Venistis ad montem Amorrhæi, quem Dominus Deus noster daturus est nobis: 
და გარქუ თქუენ: ეგერა, მოწევნულ ხართ თქუენ მთასა მას ამორეველთასა. 
 
20 And I said unto you, Ye are come unto the mountain of the Amorites, which the LORD our God doth give unto us. 
כא. רְאֵה נָתַן יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְפָנֶיךָ אֶת הָאָרֶץ עֲלֵה רֵשׁ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתֶיךָ לָךְ אַל תִּירָא וְאַל תֵּחָת: 
ἴδετε παραδέδωκεν ὑμῖν κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν πρὸ προσώπου ὑμῶν τὴν γῆν ἀναβάντες κληρονομήσατε ὃν τρόπον εἶπεν κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν ὑμῖν μὴ φοβεῖσθε μηδὲ δειλιάσητε 
21 ܚܙܵܘ ܕܝܲܗ̄ܒ̣ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܣܲܩܘ ܘܝܼܪܲܬ̣ܘ ܐܲܪܥܵܐ ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܕܐܸܡܲܪ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. ܠܵܐ ܬܸܕ݂ܚܠܘܿܢ ܘܠܵܐ ܬܸܬ̣ܗܒ̣ܘܼܢ. 
vide terram, quam Dominus Deus tuus dat tibi: ascende et posside eam, sicut locutus est Dominus Deus noster patribus tuis: noli timere, nec quidquam paveas. 
რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან თქუენმან მოგცა თქუენ: იგულეთ, რამეთუ მოგცა თქუენ უფალმან ღმერთმან თქუენმან წინაშე პირსა თქუენსა ქუეყანა ეგე მათი, შევედით და დაიმკჳდრეთ, ვითარცა გრქუა უფალმან ღმერთმან მამათა თქუენთამან: თქუენ ნუ გეშინინ, ნუცა შესძრწუნდებით. 
 
21 Behold, the LORD thy God hath set the land before thee: go up and possess it, as the LORD God of thy fathers hath said unto thee; fear not, neither be discouraged. 
כב. וַתִּקְרְבוּן אֵלַי כֻּלְּכֶם וַתֹּאמְרוּ נִשְׁלְחָה אֲנָשִׁים לְפָנֵינוּ וְיַחְפְּרוּ לָנוּ אֶת הָאָרֶץ וְיָשִׁבוּ אֹתָנוּ דָּבָר אֶת הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר נַעֲלֶה בָּהּ וְאֵת הֶעָרִים אֲשֶׁר נָבֹא אֲלֵיהֶן: 
καὶ προσήλθατέ μοι πάντες καὶ εἴπατε ἀποστείλωμεν ἄνδρας προτέρους ἡμῶν καὶ ἐφοδευσάτωσαν ἡμῖν τὴν γῆν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ἡμῖν ἀπόκρισιν τὴν ὁδόν δι᾽ ἧς ἀναβησόμεθα ἐν αὐτῇ καὶ τὰς πόλεις εἰς ἃς εἰσπορευσόμεθα εἰς αὐτάς 
22 ܘܲܩܪܲܒ̣ܬ̇ܘܿܢ ܠܘܵܬ̣ܝ ܟܠܟ݂ܘܿܢ ܘܐܸܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܢܫܲܕܲܪ ܓܲܒ̣ܪܹ̈ܐ ܩܕ݂ܵܡܲܝܢ ܘܢܸܓ̇ܫܘܼܢ ܠܲܢ ܐܲܪܥܵܐ ܘܢܸܬ̇ܠܘܼܢ ܠܲܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܘܲܢܚܵܘܘܢܵܢ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܢܹܐܙܲܠ ܒܵܗ̇ ܘܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܢܸܥܘܿܠ ܠܗܹܝܢ. 
Et accessistis ad me omnes, atque dixistis: Mittamus viros qui considerent terram: et renuntient per quod iter debeamus ascendere, et ad quas pergere civitates. 
და მოვედით ჩემ წინაშე და სთქუთ: წარავლინნეთ კაცნი წინასწარ ჩუენსა და მოვლონ, მოისტოვრონ ქუეყანაჲ იგი და მოვიდენ, მოგჳთხრან ჩუენ საზომი გზისაჲ მის, რომელსა აღვიდეთ, და ქალაქთა მათ, რომელთა შევიდეთ, დამკჳდრებად მათ შინა. 
 
22 And ye came near unto me every one of you, and said, We will send men before us, and they shall search us out the land, and bring us word again by what way we must go up, and into what cities we shall come. 
כג. וַיִּיטַב בְּעֵינַי הַדָּבָר וָאֶקַּח מִכֶּם שְׁנֵים עָשָׂר אֲנָשִׁים אִישׁ אֶחָד לַשָּׁבֶט: 
καὶ ἤρεσεν ἐναντίον μου τὸ ῥῆμα καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν δώδεκα ἄνδρας ἄνδρα ἕνα κατὰ φυλήν 
23 ܘܲܫܦܲܪ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܒܥܲܝܢܲܝ̈. ܘܕܸܒ̣ܪܹܬ̣ ܡܸܢܟ݂ܘܿܢ ܬܪܸܥܣܲܪ ܓܲܒ̣ܪ̈ܝܼܢ ܓܲܕ݂ ܚܲܕ݂ ܓܲܒ̣ܪܵܐ ܡ̣ܢ ܫܲܒ̣ܛܵܐ. 
Cumque mihi sermo placuisset, misi ex vobis duodecim viros, singulos de tribubus suis. 
და სათნო-მიჩნდა ჩემ წინაშე სიტყუაჲ ეგე და მოვიყვანენ თქუენგანი კაცნი ათორმეტნი, თითოჲ კაცი ნათესავად. 
 
23 And the saying pleased me well: and I took twelve men of you, one of a tribe: 
כד. וַיִּפְנוּ וַיַּעֲלוּ הָהָרָה וַיָּבֹאוּ עַד נַחַל אֶשְׁכֹּל וַיְרַגְּלוּ אֹתָהּ: 
καὶ ἐπιστραφέντες ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος καὶ ἤλθοσαν ἕως Φάραγγος βότρυος καὶ κατεσκόπευσαν αὐτήν 
24 ܘܐܸܬ̣ܦܢܝܼܘ ܘܲܣܠܸܩܘ ܠܛܘܼܪܵܐ ܘܲܣܠܸܩܘ ܥܕܲܡܵܐ ܠܢܲܚܠܵܐ ܕܲܣܓ̣ܘܼܠܵܐ ܘܓܲܫܘܼܗ̇ ܠܐܲܪܥܵܐ. 
Qui cum perrexissent, et ascendissent in montana, venerunt usque ad Vallem botri: et considerata terra, 
და წარვავლინენ იგინი მსტოვრად ქუეყანისა მის და წარვიდეს იგინი მთით კერძოსა მას და მიიწინეს იგინი ვიდრე ჴევადმდე ტევნისა და მოისტუნეს ქუეყანა იგი ყოველი. 
 
24 And they turned and went up into the mountain, and came unto the valley of Eshcol, and searched it out. 
כה. וַיִּקְחוּ בְיָדָם מִפְּרִי הָאָרֶץ וַיּוֹרִדוּ אֵלֵינוּ וַיָּשִׁבוּ אֹתָנוּ דָבָר וַיֹּאמְרוּ טוֹבָה הָאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ נֹתֵן לָנוּ: 
καὶ ἐλάβοσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν ἀπὸ τοῦ καρποῦ τῆς γῆς καὶ κατήνεγκαν πρὸς ἡμᾶς καὶ ἔλεγον ἀγαθὴ ἡ γῆ ἣν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν 
25 ܘܲܢܣܲܒ̣ܘ ܒܐܝܼܕܲܝ̈ܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܦܹܐܪܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܘܐܲܝܬ̇ܝܼܘ ܠܲܢ. ܘܐܲܬ̣ܝܼܒ̣ܘܼܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܘܐܸܡܲܪܘ ܠܲܢ ܛܵܒ̣ܵܐ ܗ̄ܝܼ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹܒ̣ ܠܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ. 
sumentes de fructibus ejus, ut ostenderent ubertatem, attulerunt ad nos, atque dixerunt: Bona est terra, quam Dominus Deus noster daturus est nobis. 
და მოიღეს ჴელითა მათითა ნაყოფისაგან მის ქუეყანისაჲსა, და მომართუეს ჩუენ და მრქუეს ჩუენ: კეთილ არს ქუეყანაჲ იგი, რომელსა უფალი ღმერთი ჩუენი მოგუცემს ჩუენ. 
 
25 And they took of the fruit of the land in their hands, and brought it down unto us, and brought us word again, and said, It is a good land which the LORD our God doth give us. 
כו. וְלֹא אֲבִיתֶם לַעֲלֹת וַתַּמְרוּ אֶת פִּי יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם: 
καὶ οὐκ ἠθελήσατε ἀναβῆναι καὶ ἠπειθήσατε τῷ ῥήματι κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν 
26 ܘܠܵܐ ܨܒܲܝܬ̇ܘܿܢ ܠܡܸܣܲܩ ܐܸܠܵܐ ܡܲܪܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܡܸܠܲܬ̣ ܦܘܼܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ. 
Et noluistis ascendere, sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri, 
და თქუენ არა ინებეთ აღსლვაჲ, არამედ ურჩ ექმნენით სიტყუასა მას უფლისა ღმრთისა თქუენისასა. 
 
26 Notwithstanding ye would not go up, but rebelled against the commandment of the LORD your God: 
כז. וַתֵּרָגְנוּ בְאָהֳלֵיכֶם וַתֹּאמְרוּ בְּשִׂנְאַת יְהֹוָה אֹתָנוּ הוֹצִיאָנוּ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם לָתֵת אֹתָנוּ בְּיַד הָאֱמֹרִי לְהַשְׁמִידֵנוּ: 
καὶ διεγογγύζετε ἐν ταῖς σκηναῖς ὑμῶν καὶ εἴπατε διὰ τὸ μισεῖν κύριον ἡμᾶς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου παραδοῦναι ἡμᾶς εἰς χεῖρας Αμορραίων ἐξολεθρεῦσαι ἡμᾶς 
27 ܘܲܪܛܲܢܬ̇ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܡܲܫܟ̇ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܐܸܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܣܵܢܹ̇ܐ ܗ̄ܘ̣ ܠܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܦܩܲܢ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܕܢܲܫܠܡܲܢ ܒܐܝܼܕ݂ܵܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܢܵܘܒ̇ܕܲܢ. 
murmurastis in tabernaculis vestris, atque dixistis: Odit nos Dominus, et idcirco eduxit nos de terra Ægypti, ut traderet nos in manu Amorrhæi, atque deleret. 
და სდრტჳნევდით ბანაკსა შინა თქუენსა და იტყოდეთ: რამეთუ ვსძულდით ჩუენ უფალსა, ამისთჳს გამომიყვანნა ჩუენ ქუეყანისა მისგან ეგჳპტელთაჲსა მიცემად ჩუენდა ჴელთა ამორეველთა, რათა მოგუსრნენ ჩუენ. 
 
27 And ye murmured in your tents, and said, Because the LORD hated us, he hath brought us forth out of the land of Egypt, to deliver us into the hand of the Amorites, to destroy us. 
כח. אָנָה אֲנַחְנוּ עֹלִים אַחֵינוּ הֵמַסּוּ אֶת לְבָבֵנוּ לֵאמֹר עַם גָּדוֹל וָרָם מִמֶּנּוּ עָרִים גְּדֹלֹת וּבְצוּרֹת בַּשָּׁמָיִם וְגַם בְּנֵי עֲנָקִים רָאִינוּ שָׁם: 
ποῦ ἡμεῖς ἀναβαίνομεν οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν ἀπέστησαν ὑμῶν τὴν καρδίαν λέγοντες ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ἡμῶν καὶ πόλεις μεγάλαι καὶ τετειχισμέναι ἕως τοῦ οὐρανοῦ ἀλλὰ καὶ υἱοὺς γιγάντων ἑωράκαμεν ἐκεῖ 
28 ܠܐܲܝܟܵܐ ܣܵܠܩܝܼܢܲܢ ܐܲܚܲܝ̈ܢ ܬܒܲܪܘ ܠܸܒܲܢ ܘܐܸܡܲܪܘ ܠܲܢ ܕܥܲܡܵܐ ܪܲܒ̇ ܘܪܵܡ̣ ܘܥܲܫܝܼܢ ܡܸܢܲܢ ܘܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܪܵܘܪ̈ܒ̣ܵܢ ܘܲܟ݂ܪ̈ܝܼܟ݂ܵܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܲܫܡܲܝܵܐ. ܐܵܦ ܒ̈ܢܲܝ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܚܙܲܝܢ ܬܲܡܵܢ. 
Quo ascendemus? nuntii terruerunt cor nostrum, dicentes: Maxima multitudo est, et nobis statura procerior; urbes magnæ, et ad cælum usque munitæ: filios Enacim vidimus ibi. 
აწვე აღვიდეთ ჩუენ, მერმე ძმათავე თქუენთა განდრიკნეს გულნი თქუენნი და იტყოდეს: ვითარმედ ნათესავი დიდი და უძლიერესი თქუენსა და ქალაქები დიდ-დიდები და ზღუდეები მაღალი ვიდრე ცადმდე, არამედ ნათესავნი გმირთაჲცა ვიხილეთ მუნ. 
 
28 Whither shall we go up? our brethren have discouraged our heart, saying, The people is greater and taller than we; the cities are great and walled up to heaven; and moreover we have seen the sons of the Anakims there. 
כט. וָאֹמַר אֲלֵכֶם לֹא תַעַרְצוּן וְלֹא תִירְאוּן מֵהֶם: 
καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς μὴ πτήξητε μηδὲ φοβηθῆτε ἀπ᾽ αὐτῶν 
29 ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ. ܠܵܐ ܬܸܕ݂ܚ̄ܠܘܼܢ ܘܠܵܐ ܬܙܘܼܥܘܼܢ ܡܸܢܗܘܿܢ. 
Et dixi vobis: Nolite metuere, nec timeatis eos: 
ხოლო მე გარქუ თქუენ, ვითარმედ: ნუ გეშინინ, ნუცა შესძრწუნდებით მათგან. 
 
29 Then I said unto you, Dread not, neither be afraid of them. 
ל. יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם הַהֹלֵךְ לִפְנֵיכֶם הוּא יִלָּחֵם לָכֶם כְּכֹל אֲשֶׁר עָשָׂה אִתְּכֶם בְּמִצְרַיִם לְעֵינֵיכֶם: 
κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ὁ προπορευόμενος πρὸ προσώπου ὑμῶν αὐτὸς συνεκπολεμήσει αὐτοὺς μεθ᾽ ὑμῶν κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν ὑμῖν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ 
30 ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܐܵܙܹ̇ܠ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܗܘ̤ ܡܸܬ̣ܟܲܬܲܫ ܚܠܵܦܲܝܟ̇ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܟܠ ܕܲܥܒ̣ܵܕ݂ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܒܡܨܪܹܝܢ ܠܥܹܢܲܝܟ̇ܘܿܢ. 
Dominus Deus, qui ductor est vester, pro vobis ipse pugnabit, sicut fecit in Ægypto cunctis videntibus. 
უფალი ღმერთი თქუენი წარგიძღუეს წინაშე პირსა თქუენსა და იგი ჰბრძოდის თქუენ წილ შეზღუდვილსა მკჳდრთათჳს ქუეყანისათა, ამცენ ძეთა ისრაჱლისათა მსგავსად ყოვლისა მის, რომელ-იგი ყო ჩუენთჳს ქუეყანასა მას ეგჳპტელთასა წინაშე თუალთა თქუენთა. 
 
30 The LORD your God which goeth before you, he shall fight for you, according to all that he did for you in Egypt before your eyes; 
לא. וּבַמִּדְבָּר אֲשֶׁר רָאִיתָ אֲשֶׁר נְשָׂאֲךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ כַּאֲשֶׁר יִשָּׂא אִישׁ אֶת בְּנוֹ בְּכָל הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר הֲלַכְתֶּם עַד בֹּאֲכֶם עַד הַמָּקוֹם הַזֶּה: 
καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ ἣν εἴδετε ὡς ἐτροφοφόρησέν σε κύριος ὁ θεός σου ὡς εἴ τις τροφοφορήσει ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδόν ἣν ἐπορεύθητε ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον 
31 ܘܲܒ̣ܡܲܕ݂ܒܪܵܐ ܕܲܚܙܲܝܬ̇ܘܿܢ ܕܬܲܪܣܝܼܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܲܡܬܲܪܣܸܐ ܓܲܒ̣ܪܵܐ ܠܲܒ̣ܪܹܗ ܒܟ݂ܠܹܗ ܐܲܪܥܵܐ ܕܐܸܙܲܠܬ̇ܘܿܢ ܥܕܲܡܵܐ ܕܐܸܬܲܝܼܬ̇ܘܿܢ ܠܐܲܬ̣ܪܵܐ ܗܵܢܵܐ. 
Et in solitudine (ipse vidisti) portavit te Dominus Deus tuus, ut solet homo gestare parvulum filium suum, in omni via per quam ambulastis, donec veniretis ad locum istum. 
და უდაბნოსაცა მას, რომელ-ესე თქუენ იხილეთ, ვითარ-იგი გუზრდიდა ჩუენ უფალი ღმერთი ჩუენი, ვითარცა-იგი ზრდინ კაცი შვილსა თჳსსა ყოველთავე გზათა თქუენთა, რომელთაცა ხჳდოდით თქუენ ვიდრე მოსლვად-მოწევნადმდე ადგილსა ამას. 
 
31 And in the wilderness, where thou hast seen how that the LORD thy God bare thee, as a man doth bear his son, in all the way that ye went, until ye came into this place. 
לב. וּבַדָּבָר הַזֶּה אֵינְכֶם מַאֲמִינִם בַּיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם: 
καὶ ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ οὐκ ἐνεπιστεύσατε κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν 
32 ܘܲܒ̣ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܠܵܐ ܡܗܲܝܡܢܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܒܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
Et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro, 
და ამითცა სიტყჳთა არავე ერწმუნეთ თქუენ უფალსა ღმერთსა თქუენსა, 
 
32 Yet in this thing ye did not believe the LORD your God, 
לג. הַהֹלֵךְ לִפְנֵיכֶם בַּדֶּרֶךְ לָתוּר לָכֶם מָקוֹם לַחֲנֹתְכֶם בָּאֵשׁ לַיְלָה לַרְאֹתְכֶם בַּדֶּרֶךְ אֲשֶׁר תֵּלְכוּ בָהּ וּבֶעָנָן יוֹמָם: 
ὃς προπορεύεται πρότερος ὑμῶν ἐν τῇ ὁδῷ ἐκλέγεσθαι ὑμῖν τόπον ὁδηγῶν ὑμᾶς ἐν πυρὶ νυκτὸς δεικνύων ὑμῖν τὴν ὁδόν καθ᾽ ἣν πορεύεσθε ἐπ᾽ αὐτῆς καὶ ἐν νεφέλῃ ἡμέρας 
33 ܕܐܵܙܹ̇ܠ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܠܡܲܬ̣ܩܵܢܘܼ ܠܟ݂ܘܿܢ ܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܬܸܫܪܘܿܢ ܒܹܗ ܒܢܘܼܪܵܐ ܒܠܸܠܝܵܐ ܚܵܘܝܼܟ݂ܘܿܢ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܬܹܐܙܠܘܼܢ ܒܵܗ̇ ܘܒ̣ܵܥܢܵܢܵܐ ܒܐܝܼܡܵܡܵܐ. 
qui præcessit vos in via, et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis, nocte ostendens vobis iter per ignem, et die per columnam nubis. 
რომელ-იგი გიძღოდა თქუენ ყოველთავე გზათა თქუენთა და გირჩევდა თქუენ ადგილთა და გიძღოდა თქუენ სუეტითა ცეცხლისაჲთა ღამე და გიჩუნებდა თქუენ გზასა, რომელსა ხჳდოდეთ, და ღრუბლითა - დღისი. 
 
33 Who went in the way before you, to search you out a place to pitch your tents in, in fire by night, to shew you by what way ye should go, and in a cloud by day. 
לד. וַיִּשְׁמַע יְהֹוָה אֶת קוֹל דִּבְרֵיכֶם וַיִּקְצֹף וַיִּשָּׁבַע לֵאמֹר: 
καὶ ἤκουσεν κύριος τὴν φωνὴν τῶν λόγων ὑμῶν καὶ παροξυνθεὶς ὤμοσεν λέγων 
34 ܘܲܫܡܲܥ ܡܵܪܝܵܐ ܩܵܠܵܐ ܕܡܸܠܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܲܪܓܹܙ ܘܝܼܡܵܐ ܘܐܸܡܲܪ. 
Cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum, iratus juravit, et ait: 
და შეესმა უფალსა ჴმაჲ სიტყჳსა თქუენისაჲ და განრისხნა, 
 
34 And the LORD heard the voice of your words, and was wroth, and sware, saying, 
לה. אִם יִרְאֶה אִישׁ בָּאֲנָשִׁים הָאֵלֶּה הַדּוֹר הָרָע הַזֶּה אֵת הָאָרֶץ הַטּוֹבָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּעְתִּי לָתֵת לַאֲבֹתֵיכֶם: 
εἰ ὄψεταί τις τῶν ἀνδρῶν τούτων τὴν ἀγαθὴν ταύτην γῆν ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν 
35 ܕܠܵܐ ܢܸܚܙܘܿܢ ܚܲܕ݂ ܡ̣ܢ ܓܲܒ̣ܪܹ̈ܐ ܗܵܠܹܝܢ ܕܵܪܵܐ ܗܵܢܵܐ ܒܝܼܫܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܝܼܡܝܼܬ̣ ܠܡܸܬܲܠ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Non videbit quispiam de hominibus generationis hujus pessimæ terram bonam, quam sub juramento pollicitus sum patribus vestris, 
ფუცა და თქუა: ვერვინ იხილოს ამათ კაცთაგანმან ქუეყანაჲ იგი კეთილთაჲ, რომელ ვეფუცე მამათა თქუენთა, 
 
35 Surely there shall not one of these men of this evil generation see that good land, which I sware to give unto your fathers. 
לו. זוּלָתִי כָּלֵב בֶּן יְפֻנֶּה הוּא יִרְאֶנָּה וְלוֹ אֶתֵּן אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר דָּרַךְ בָּהּ וּלְבָנָיו יַעַן אֲשֶׁר מִלֵּא אַחֲרֵי יְהֹוָה: 
πλὴν Χαλεβ υἱὸς Ιεφοννη οὗτος ὄψεται αὐτήν καὶ τούτῳ δώσω τὴν γῆν ἐφ᾽ ἣν ἐπέβη καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ διὰ τὸ προσκεῖσθαι αὐτὸν τὰ πρὸς κύριον 
36 ܐܸܠܵܐ ܐܸܢ ܟܵܠܵܒ̣ ܒܲܪ ܝܘܿܦܲܢܵܐ: ܗܘ̤ ܢܸܚܙܹܝܗ̇ ܘܠܹܗ ܐܸܬܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܕܗܲܠܸܟ݂ ܒܵܗ̇: 
præter Caleb filium Jephone: ipse enim videbit eam, et ipsi dabo terram, quam calcavit, et filiis ejus, quia secutus est Dominum. 
გარნა ქალებ, ძემან იეფონისმან, იხილოს იგი და მას მივსცე ქუეყანაჲ იგი, რომელსა მიიწია და შევიდა, და შვილთა მისთა, რამეთუ სათნო ეყო უფალსა. 
 
36 Save Caleb the son of Jephunneh; he shall see it, and to him will I give the land that he hath trodden upon, and to his children, because he hath wholly followed the LORD. 
לז. גַּם בִּי הִתְאַנַּף יְהֹוָה בִּגְלַלְכֶם לֵאמֹר גַּם אַתָּה לֹא תָבֹא שָׁם: 
καὶ ἐμοὶ ἐθυμώθη κύριος δι᾽ ὑμᾶς λέγων οὐδὲ σὺ οὐ μὴ εἰσέλθῃς ἐκεῖ 
37 ܘܠܲܒ̣̈ܢܵܘܗܝ: ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ: ܕܐܵܦ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܠܵܐ ܬܸܥܘܿܠ ܠܬܲܡܵܢ. 
Nec miranda indignatio in populum, cum mihi quoque iratus Dominus propter vos dixerit: Nec tu ingredieris illuc: 
და ჩემთვისცა განრისხნა უფალი თქუენ გამო და მრქუა მე: ვერცაღა შენ შეხჳდე მუნ, 
 
37 Also the LORD was angry with me for your sakes, saying, Thou also shalt not go in thither. 
לח. יְהוֹשֻׁעַ בִּן נוּן הָעֹמֵד לְפָנֶיךָ הוּא יָבֹא שָׁמָּה אֹתוֹ חַזֵּק כִּי הוּא יַנְחִלֶנָּה אֶת יִשְׂרָאֵל: 
Ἰησοῦς υἱὸς Ναυη ὁ παρεστηκώς σοι οὗτος εἰσελεύσεται ἐκεῖ αὐτὸν κατίσχυσον ὅτι αὐτὸς κατακληρονομήσει αὐτὴν τῷ Ισραηλ 
38 ܐܸܠܵܐ ܐܸܢ ܝܼܫܘܿܥܒܲܪܢܘܿܢ ܕܩܵܐܹܡ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܗܘ̤ ܢܸܥܘܿܠ ܠܬܲܡܵܢ. ܠܹܗ ܚܲܝܸܠ. ܡܸܛܠ ܕܗܘ̤ ܢܵܘܪܬ̣ܝܼܗ̇ ܠܝܼܣܪܵܝܹܠ. 
sed Josue filius Nun minister tuus, ipse intrabit pro te. Hunc exhortare et robora, et ipse sorte terram dividet Israëli. 
გარნა ისო, ძე იგი ნავესი, მსახური იგი შენი, იგი შევიდეს ქვეყანასა მას აღთქუმისასა, გარნა ძლიერი იგი, რამეთუ მან დაუმკჳდროს იგი ისრაჱლსა და ერისა თქუენისაგანმან, 
 
38 But Joshua the son of Nun, which standeth before thee, he shall go in thither: encourage him: for he shall cause Israel to inherit it. 
לט. וְטַפְּכֶם אֲשֶׁר אֲמַרְתֶּם לָבַז יִהְיֶה וּבְנֵיכֶם אֲשֶׁר לֹא יָדְעוּ הַיּוֹם טוֹב וָרָע הֵמָּה יָבֹאוּ שָׁמָּה וְלָהֶם אֶתְּנֶנָּה וְהֵם יִירָשׁוּהָ: 
καὶ πᾶν παιδίον νέον ὅστις οὐκ οἶδεν σήμερον ἀγαθὸν ἢ κακόν οὗτοι εἰσελεύσονται ἐκεῖ καὶ τούτοις δώσω αὐτήν καὶ αὐτοὶ κληρονομήσουσιν αὐτήν 
39 ܘܝܼܩܲܪܬ̇ܟ݂ܘܿܢ ܕܐܸܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܠܒܸܙܬܵܐ ܬܸܗܘܸܐ ܘܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܕܠܵܐ ܝܼܕܲܥܘ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܛܵܒ̣ܬܵܐ ܘܒ̣ܝܼܫܬܵܐ ܗܸܢܘܿܢ ܢܹܐܪܬ̇ܘܼܢܵܗ̇. 
Parvuli vestri, de quibus dixistis quod captivi ducerentur, et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam, ipsi ingredientur: et ipsis dabo terram, et possidebunt eam. 
ყრმამან ჩჩჳლმან, რომელმან არა იცის დღე კეთილი და ბოროტი, იგი შევიდეს მუნ და მათ მივსცე იგი. და მათცა დაიმკჳდრონ იგი. 
 
39 Moreover your little ones, which ye said should be a prey, and your children, which in that day had no knowledge between good and evil, they shall go in thither, and unto them will I give it, and they shall possess it. 
מ. וְאַתֶּם פְּנוּ לָכֶם וּסְעוּ הַמִּדְבָּרָה דֶּרֶךְ יַם סוּף: 
καὶ ὑμεῖς ἐπιστραφέντες ἐστρατοπεδεύσατε εἰς τὴν ἔρημον ὁδὸν τὴν ἐπὶ τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης 
40 ܘܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܐܸܬ̣ܦܢܵܘ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܲܫܩܘܿܠܘ ܠܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܠܐܘܼܪܚܵܐ ܕܝܲܡܵܐ ܕܣܘܿܦ. 
Vos autem revertimini, et abite in solitudinem per viam maris Rubri. 
და თქუენ მიიქეცით და დაიბანაკეთ უდაბნოსა მას გზასა ევრჳთრით ზღჳთ კერძო. 
 
40 But as for you, turn you, and take your journey into the wilderness by the way of the Red sea. 
מא. וַתַּעֲנוּ וַתֹּאמְרוּ אֵלַי חָטָאנוּ לַיהֹוָה אֲנַחְנוּ נַעֲלֶה וְנִלְחַמְנוּ כְּכֹל אֲשֶׁר צִוָּנוּ יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ וַתַּחְגְּרוּ אִישׁ אֶת כְּלֵי מִלְחַמְתּוֹ וַתָּהִינוּ לַעֲלֹת הָהָרָה: 
καὶ ἀπεκρίθητέ μοι καὶ εἴπατε ἡμάρτομεν ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἡμεῖς ἀναβάντες πολεμήσομεν κατὰ πάντα ὅσα ἐνετείλατο κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἡμῖν καὶ ἀναλαβόντες ἕκαστος τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ αὐτοῦ καὶ συναθροισθέντες ἀνεβαίνετε εἰς τὸ ὄρος 
41 ܘܲܥܢܲܝܬ̇ܘܿܢ ܘܐܸܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܠܝܼ ܚ̣ܛܲܝܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܚܢܲܢ ܢܸܣܲܩ ܘܢܸܬ̣ܟܲܬܲܫ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܕܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ. ܘܐܸܙܕܲܝܲܢܬ̇ܘܿܢ ܓܒܲܪ ܒܡܵܐܢܲܝ̈ ܩܪܵܒܹܗ ܘܐܸܬ̣ܓܲܪܲܓ̣ܬ̇ܘܿܢ ܠܡܸܣܲܒ̣ ܠܛܘܼܪܵܐ. 
Et respondistis mihi: Peccavimus Domino: ascendemus et pugnabimus, sicut præcepit Dominus Deus noster. Cumque instructi armis pergeretis in montem, 
და მომიგეთ და მარქუთ მე: ვცოდეთ წინაშე უფლისა ღმერთისა ჩუენისა. აწ აღვიდეთ ჩუენ, ბრძოლა-ვსცეთ, ვითარცა გჳბრძანა ჩუენ უფალმან ღმერთმან ჩუენმან და შეიჭურენით თითოეულად საჭურველი თქუენი, შეჰკერბით და აღხუედით მთასა მას. 
 
41 Then ye answered and said unto me, We have sinned against the LORD, we will go up and fight, according to all that the LORD our God commanded us. And when ye had girded on every man his weapons of war, ye were ready to go up into the hill. 
מב. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי אֱמֹר לָהֶם לֹא תַעֲלוּ וְלֹא תִלָּחֲמוּ כִּי אֵינֶנִּי בְּקִרְבְּכֶם וְלֹא תִּנָּגְפוּ לִפְנֵי אֹיְבֵיכֶם: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με εἰπὸν αὐτοῖς οὐκ ἀναβήσεσθε οὐδὲ μὴ πολεμήσετε οὐ γάρ εἰμι μεθ᾽ ὑμῶν καὶ οὐ μὴ συντριβῆτε ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν 
42 ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܐܸܡܲܪ ܠܗܘܿܡ ܠܵܐ ܬܸܣܩܘܼܢ ܘܠܵܐ ܬܸܬ̣ܟܲܬ̇ܫܘܼܢ ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܗܘܹܝܬ̇ ܒܲܝܢܵܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܕܠܵܐ ܬܸܬܲܒ̣ܪܘܼܢ ܩܕ݂ܵܡ ܒܥܸܠܕ̇ܒ̣ܵܒܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
ait mihi Dominus: Dic ad eos: Nolite ascendere, neque pugnetis: non enim sum vobiscum: ne cadatis coram inimicis vestris. 
სიტყუად იწყო ჩემდა უფალმან და მრქუა მე: ეტყოდე მაგათ და არქუ, ნუ აღხუალთ, ნუცა ვბრძვით მაგათ, რამეთუ მე არა თქუენ თანა ვარ, რათა შეიმუსრეთ წინაშე მტერთა თქუენთა. 
 
42 And the LORD said unto me, Say unto them. Go not up, neither fight; for I am not among you; lest ye be smitten before your enemies. 
מג. וָאֲדַבֵּר אֲלֵיכֶם וְלֹא שְׁמַעְתֶּם וַתַּמְרוּ אֶת פִּי יְהֹוָה וַתָּזִדוּ וַתַּעֲלוּ הָהָרָה: 
καὶ ἐλάλησα ὑμῖν καὶ οὐκ εἰσηκούσατέ μου καὶ παρέβητε τὸ ῥῆμα κυρίου καὶ παραβιασάμενοι ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος 
43 ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܫܡܲܢܬ̇ܘܿܢ ܘܡܲܪܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܡܸܠܲܬ̣ ܦܘܼܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ. ܘܐܲܡܪܲܚܬ̇ܘܿܢ ܘܲܣܠܸܩܬ̇ܘܿܢ ܠܛܘܼܪܵܐ. 
Locutus sum, et non audistis: sed adversantes imperio Domini, et tumentes superbia, ascendistis in montem. 
და გეტყოდი თქუენ და თქუენ არა ისმინეთ ჩემი, გარდაჰჴედით ბრძანებასა მას უფლისასა, არამედ ურჩ ექმნენით და აღხუედით მთასა მას. 
 
43 So I spake unto you; and ye would not hear, but rebelled against the commandment of the LORD, and went presumptuously up into the hill. 
מד. וַיֵּצֵא הָאֱמֹרִי הַיּשֵׁב בָּהָר הַהוּא לִקְרַאתְכֶם וַיִּרְדְּפוּ אֶתְכֶם כַּאֲשֶׁר תַּעֲשֶׂינָה הַדְּבֹרִים וַיַּכְּתוּ אֶתְכֶם בְּשֵׂעִיר עַד חָרְמָה: 
καὶ ἐξῆλθεν ὁ Αμορραῖος ὁ κατοικῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ εἰς συνάντησιν ὑμῖν καὶ κατεδίωξαν ὑμᾶς ὡς εἰ ποιήσαισαν αἱ μέλισσαι καὶ ἐτίτρωσκον ὑμᾶς ἀπὸ Σηιρ ἕως Ερμα 
44 ܘܲܢܦܲܩܘ ܐܲܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܥܵܡܪܝܼܢ ܒܛܘܼܪܹ̈ܐ ܗܵܘ̇ ܠܐܘܼܪܥܟ݂ܘܿܢ ܘܪܲܕ݂ܦܘܼܟ݂ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܸܒ̇ܘܿܪܹ̈ܐ ܡܬܲܢܢܹ̈ܐ ܘܛܲܪܕ̇ܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܣܲܥܝܼܪ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܚܸܪܡܵܐ. 
Itaque egressus Amorrhæus, qui habitabat in montibus, et obviam veniens, persecutus est vos, sicut solent apes persequi: et cecidit de Seir usque Horma. 
და გამოვიდა ამორეველი იგი, რომელ-იგი დამკჳდრებულ იყო მთასა მას შემთხუევად თქუენდა და წარგიქცინა თქუენ მეოტად და შეგიცვნეს თქუენ, ვითარცა ფუტკართა. და დაგჩხუეპდეს თქუენ სეირითგან მიჰრმადმდე. 
 
44 And the Amorites, which dwelt in that mountain, came out against you, and chased you, as bees do, and destroyed you in Seir, even unto Hormah. 
מה. וַתָּשֻׁבוּ וַתִּבְכּוּ לִפְנֵי יְהֹוָה וְלֹא שָׁמַע יְהֹוָה בְּקֹלְכֶם וְלֹא הֶאֱזִין אֲלֵיכֶם: 
καὶ καθίσαντες ἐκλαίετε ἔναντι κυρίου καὶ οὐκ εἰσήκουσεν κύριος τῆς φωνῆς ὑμῶν οὐδὲ προσέσχεν ὑμῖν 
45 ܘܝܼܬ̣ܒ̣ܬ̇ܘܿܢ ܘܲܒ̣ܟܲܝܬ̇ܘܿܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܘܠܵܐ ܫܡܲܥ ܡܵܪܝܵܐ ܒܩܵܠܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܨܵܬ̣ܟ݂ܘܿܢ. 
Cumque reversi ploraretis coram Domino, non audivit vos, nec voci vestræ voluit acquiescere. 
და დასხედით და სტიროდეთ წინაშე უფლისა და არა ისმინა უფალმან ჴმისა თქუენისაჲ და არცა მოგხედნა თქუენ. 
 
45 And ye returned and wept before the LORD; but the LORD would not hearken to your voice, nor give ear unto you. 
מו. וַתֵּשְׁבוּ בְקָדֵשׁ יָמִים רַבִּים כַּיָּמִים אֲשֶׁר יְשַׁבְתֶּם: 
καὶ ἐνεκάθησθε ἐν Καδης ἡμέρας πολλάς ὅσας ποτὲ ἡμέρας ἐνεκάθησθε 
46 ܘܝܼܬ̣ܒ̣ܬ̇ܘܿܢ ܒܲܪܩܸܡ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܣܲܓ̇ܝܼ̈ܐܹܐ ܐܲܝܟ݂ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܕܝܼܬ̣ܒ̣ܬ̇ܘܿܢ. 
Sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore. 
და დაადგერით თქუენ კადეს მრავალ დღე, რავდენცა იყვენით მუნ. 
 
46 So ye abode in Kadesh many days, according unto the days that ye abode there. 
ב 
Bʹ 
ܩܦܠܐܘܢ: ܒ. 
Cap. 2 
თავი მეორე 
 
א. וַנֵּפֶן וַנִּסַּע הַמִּדְבָּרָה דֶּרֶךְ יַם סוּף כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֵלָי וַנָּסָב אֶת הַר שֵׂעִיר יָמִים רַבִּים: 
καὶ ἐπιστραφέντες ἀπήραμεν εἰς τὴν ἔρημον ὁδὸν θάλασσαν ἐρυθράν ὃν τρόπον ἐλάλησεν κύριος πρός με καὶ ἐκυκλώσαμεν τὸ ὄρος τὸ Σηιρ ἡμέρας πολλάς 
1 ܘܐܸܬ̣ܦܢܝܼܢ ܘܲܫܩܲܠܢ ܠܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܠܐܘܼܪܚܵܐ ܕܝܲܡܵܐ ܕܣܘܿܦ ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܕܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܘܐܸܬ̣ܟܲܪܟ݂ܢܵܝܗܝ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܣܵܥܝܼܪ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܣܲܓ̇ܝܼ̈ܐܹܐ. 
Profectique inde, venimus in solitudinem, quæ ducit ad mare Rubrum, sicut mihi dixerat Dominus: et circuivimus montem Seir longo tempore. 
გავბრუნდით და გავწიეთ უდაბნოსკენ მეწამული ზღვის გზით, როგორც მითხრა უფალმა. დიდხანს ვუარეთ სეყირის მთას. 1 მერმე მოიქეცით მუნვე უდაბნოდ კერძო გზასა მას ერჳთრისა ზღუასა, ვითარცა მეტყოდა მე უფალი. და დავადგერით მთასა მას სეირსა მრავალ დღე. 
 
1 Then we turned, and took our journey into the wilderness by the way of the Red sea, as the LORD spake unto me: and we compassed mount Seir many days. 
ב. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי לֵאמֹר: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με 
2 ܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ. 
Dixitque Dominus ad me: 
ასე მითხრა უფალმა: 2 სიტყუად იწყო ჩემდა უფალმან და მრქუა: 
 
2 And the LORD spake unto me, saying, 
ג. רַב לָכֶם סֹב אֶת הָהָר הַזֶּה פְּנוּ לָכֶם צָפֹנָה: 
ἱκανούσθω ὑμῖν κυκλοῦν τὸ ὄρος τοῦτο ἐπιστράφητε οὖν ἐπὶ βορρᾶν 
3 ܣܲܓ̇ܝܼ ܠܟ݂ܘܿܢ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܕܡܸܬ̣ܟܲܪܟ݂ܝܼܢ ܐ̄ܢ̇ܬ̇ܘܿܢ ܛܘܼܪܵܐ ܗܵܢܵܐ ܐܸܬ̣ܦ̄ܢܵܘ ܠܟ݂ܘܿܢ ܠܓܲܪܒ̇ܝܵܐ. 
Sufficit vobis circuire montem istum: ite contra aquilonem: 
გეყოფათ ამ მთის შემოვლა. ჩრდილოეთისკენ გაბრუნდით. 3 კმა იყავნ თქუენდა გარემოდგომაჲ მთისა მაგის სეირისა, აწ მოიქეცით თქუენ სამხრით კერძო: 
 
3 Ye have compassed this mountain long enough: turn you northward. 
ד. וְאֶת הָעָם צַו לֵאמֹר אַתֶּם עֹבְרִים בִּגְבוּל אֲחֵיכֶם בְּנֵי עֵשָׂו הַיֹּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר וְיִירְאוּ מִכֶּם וְנִשְׁמַרְתֶּם מְאֹד: 
καὶ τῷ λαῷ ἔντειλαι λέγων ὑμεῖς παραπορεύεσθε διὰ τῶν ὁρίων τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν Ησαυ οἳ κατοικοῦσιν ἐν Σηιρ καὶ φοβηθήσονται ὑμᾶς καὶ εὐλαβηθήσονται ὑμᾶς σφόδρα 
4 ܘܲܠܥܲܡܵܐ ܦܲܩܸܕ݂ ܘܐܸܡܲܪ ܠܗܘܿܢ ܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܥܵܒ̣ܕ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢ̇ܬ̇ܘܿܢ ܒܲܬ̣ܚܘܼܡܵܐ ܕܐܲܚܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܒ̈ܢܲܝ ܥܹܣܘܿ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܒܣܵܥܝܼܪ ܘܢܸܕ݂ܠܚܘܿܢ ܡܸܢܟ݂ܘܿܢ. ܐܸܙܕܲܗ̄ܪܘ ܛܵܒ̣. 
et populo præcipe, dicens: Transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau, qui habitant in Seir, et timebunt vos. 
ასე დაარიგე ხალხი: ახლა თქვენი ნათესავების, ესავიანთა, სეყირის მკვიდრთა საზღვარზე მოგიწევთ გავლა. მათ შეეშინდებათ თქვენი, თქვენ კი ძალზე ფრთხილად იყავით. 4 და ერსა მაგას ამცენ და არქუ: ეგერა, განხვალ საზღვარსა ძმათა თქუენთასა ძეთა მათ ესავისთა, რომელ-იგი დამკჳდრებულ არიან სეირს, რამეთუ შეშინებულ და შეძრწუნებულ არიან ფრიად. 
 
4 And command thou the people, saying, Ye are to pass through the coast of your brethren the children of Esau, which dwell in Seir; and they shall be afraid of you: take ye good heed unto yourselves therefore: 
ה. אַל תִּתְגָּרוּ בָם כִּי לֹא אֶתֵּן לָכֶם מֵאַרְצָם עַד מִדְרַךְ כַּף רָגֶל כִּי יְרֻשָּׁה לְעֵשָׂו נָתַתִּי אֶת הַר שֵׂעִיר: 
μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον οὐ γὰρ μὴ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν οὐδὲ βῆμα ποδός ὅτι ἐν κλήρῳ δέδωκα τοῖς υἱοῖς Ησαυ τὸ ὄρος τὸ Σηιρ 
5 ܘܠܵܐ ܬܸܬ̣ܓܲܪܘܿܢ ܒܗܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܘܼܪܬܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܗܘܿܢ ܒܹܝܬ̣ ܡܲܕ݂ܪܲܟ݂ ܦܲܣܬ̣ܵܐ ܕܪܸܓ̣ܠܵܐ ܡܸܛܠ ܕܝܘܼܪܬܵܢܵܐ ܠܥܹܣܘܿ ܝܸܗ̇ܒܹܬ̣ ܛܘܼܪܵܐ ܕܣܵܥܝܼܪ. 
Videte ergo diligenter ne moveamini contra eos. Neque enim dabo vobis de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium, quia in possessionem Esau dedi montem Seir. 
ნუ წაეკიდებით მათ, რადგან ფეხის ერთ დაბიჯებასაც არ მოგცემთ მათი ქვეყნიდან, რადგან ესავს მივეცი სამკვიდროდ სეყირის მთა. 5 ხოლო თქუენ ნუ ბრძოლა-სცემთ მათ, რამეთუ არა მიმიცემიეს ქუეყანისა მის მათისაგანი თქუენდა, არცაღა წარსადგმელ ერთ ფერჴისა, რამეთუ ნაწილად მკჳდრობისა მიმიცემიეს მთაჲ იგი სეირი ესავსა. 
 
5 Meddle not with them; for I will not give you of their land, no, not so much as a foot breadth; because I have given mount Seir unto Esau for a possession. 
ו. אֹכֶל תִּשְׁבְּרוּ מֵאִתָּם בַּכֶּסֶף וַאֲכַלְתֶּם וְגַם מַיִם תִּכְרוּ מֵאִתָּם בַּכֶּסֶף וּשְׁתִיתֶם: 
βρώματα ἀργυρίου ἀγοράσατε παρ᾽ αὐτῶν καὶ φάγεσθε καὶ ὕδωρ μέτρῳ λήμψεσθε παρ᾽ αὐτῶν ἀργυρίου καὶ πίεσθε 
6 ܥܒ̣ܘܼܪܵܐ ܙܒ̣ܢܘ ܡܸܢܗܘܿܢ ܒܟ݂ܣܦܵܐ ܘܐܲܟ݂ܘܿܠܘ ܘܐܵܦ ܡܲـ̈ܝܵܐ ܙܒ̣ܢܘ ܡܸܢܗܘܿܢ ܒܟ݂ܣܦܵܐ ܘܐܸܫܬܵܘ. 
Cibos emetis ab eis pecunia, et comedetis: aquam emptam haurietis, et bibetis. 
საჭმელი შეიძინეთ მათგან ვერცხლით და ჭამეთ, წყალიც იყიდეთ მათგან ვერცხლით და სვით. 6 არამედ საჭმელი იყიდეთ მათგან და ჭამეთ და წყალი სასწორით იყიდეთ მათგან და სუთ. 
 
6 Ye shall buy meat of them for money, that ye may eat; and ye shall also buy water of them for money, that ye may drink. 
ז. כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בֵּרַכְךָ בְּכֹל מַעֲשֵׂה יָדֶךָ יָדַע לֶכְתְּךָ אֶת הַמִּדְבָּר הַגָּדֹל הַזֶּה זֶה אַרְבָּעִים שָׁנָה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ עִמָּךְ לֹא חָסַרְתָּ דָּבָר: 
ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν εὐλόγησέν σε ἐν παντὶ ἔργῳ τῶν χειρῶν σου διάγνωθι πῶς διῆλθες τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἰδοὺ τεσσαράκοντα ἔτη κύριος ὁ θεός σου μετὰ σοῦ οὐκ ἐπεδεήθης ῥήματος 
7 ܡܸܛܠ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܒܲܪܸܟ݂ܟ݂ܘܿܢ ܒܟ݂ܠܹܗ ܥܒ̣ܵܕ݂ܵܐ ܕܐܝܼܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܝܼܕܲܥ ܠܲܡܕܲܒܵܪܘܼܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܗܵܢܵܐ ܗܵܐ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܫܢܝܼ̈ܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܚܣܲܪ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܸܕܸ̇ܡ. 
Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum: novit iter tuum, quomodo transieris solitudinem hanc magnam, per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus, et nihil tibi defuit. 
რადგან უფალმა, შენმა ღმერთმა, გაკურთხა ყველა საქმეში, უწყოდა შენი გზა-სავალი ამ დიდ უდაბნოში. ეს ორმოცი წელიწადი შენთან არის უფალი და არაფერი მოგკლებია. 7 რამეთუ უფალმან ღმერთმან შენმან გაკურთხა შენ ყოველთა შინა საქმეთა ჴელთა შენთასა, განიგულე გონებასა შენსა, ვითარ განვლე შენ უდაბნოჲ იგი დიდი და საშინელი. ესე მეორმეოცე წელი არს, უფალი ღმერთი შენი შენ თანა არს, არაჲთ ნაკლულევან გყოს შენ. 
 
7 For the LORD thy God hath blessed thee in all the works of thy hand: he knoweth thy walking through this great wilderness: these forty years the LORD thy God hath been with thee; thou hast lacked nothing. 
ח. וַנַּעֲבֹר מֵאֵת אַחֵינוּ בְנֵי עֵשָׂו הַיּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר מִדֶּרֶךְ הָעֲרָבָה מֵאֵילַת וּמֵעֶצְיֹן גָּבֶר וַנֵּפֶן וַנַּעֲבֹר דֶּרֶךְ מִדְבַּר מוֹאָב: 
καὶ παρήλθομεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν υἱοὺς Ησαυ τοὺς κατοικοῦντας ἐν Σηιρ παρὰ τὴν ὁδὸν τὴν Αραβα ἀπὸ Αιλων καὶ ἀπὸ Γασιωνγαβερ καὶ ἐπιστρέψαντες παρήλθομεν ὁδὸν ἔρημον Μωαβ 
8 ܘܲܥ̣ܒܲܪ̄̇ܢ ܡ̣ܢ ܠܘܵܬ̣ ܐܲܚܲܝ̈ܢ ܒ̈ܢܲܝ ܥܹܣܘܿ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܒܣܵܥܝܼܪ ܘܡ̣ܢ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܥܵܪܵܒ̣ܵܐ ܘܡ̣ܢ ܐܲܝܠܵܬ̣ ܘܡ̣ܢ ܥܹܨܝܼܢܘܿ ܓܒܲܪ ܘܐܸܬ̣ܦܢܝܼܢ ܘܲܥܒܲܪܢ ܠܲܢ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܠܐܘܼܪܚܵܐ ܕܡܘܼܐܵܒ̣. 
Cumque transissemus fratres nostros filios Esau, qui habitabant in Seir, per viam campestrem de Elath, et de Asiongaber, venimus ad iter quod ducit in desertum Moab. 
ჩავუარეთ ჩვენს ნათესავებს, ესავიანებს, სეყირის მკვიდრთ, ყორაბას გზით, ელათიდან და ელიონ-გაბერიდან. მერე გავბრუნდით და მოაბის უდაბნოს გზას დავადექით. 8 და თანაწარვჰჴედით ჩუენ ძმათა ჩუენთა, ძეთა მათ ესავისთა, რომელნი-იგი დამკჳდრებულ იყვნეს სეირს, გზასა მას არაბიელთასა, ელათით და გასიონ გაბერით და მოვაქციეთ, განვლეთ ჩუენ უდაბნოჲ იგი მოაბელთაჲ. 
 
8 And when we passed by from our brethren the children of Esau, which dwelt in Seir, through the way of the plain from Elath, and from Eziongaber, we turned and passed by the way of the wilderness of Moab. 
ט. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי אַל תָּצַר אֶת מוֹאָב וְאַל תִּתְגָּר בָּם מִלְחָמָה כִּי לֹא אֶתֵּן לְךָ מֵאַרְצוֹ יְרֻשָּׁה כִּי לִבְנֵי לוֹט נָתַתִּי אֶת עָר יְרֻשָּׁה: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με μὴ ἐχθραίνετε τοῖς Μωαβίταις καὶ μὴ συνάψητε πρὸς αὐτοὺς πόλεμον οὐ γὰρ μὴ δῶ ὑμῖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν κλήρῳ τοῖς γὰρ υἱοῖς Λωτ δέδωκα τὴν Σηιρ κληρονομεῖν 
9 ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ. ܠܵܐ ܬܹܐܠܘܿܨ ܠܡܘܼܐܵܒ̣ܵܝܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܬܸܬ̣ܓܲܪܸܐ ܥܲܡܗܘܿܢ ܠܲܩܪܵܒ̣ܵܐ ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܗܘܿܢ ܝܘܼܪܬܵܢܵܐ ܡܸܛܠ ܕܠܲܒ̣̈ܢܲܝ ܠܘܿܛ ܝܲܗ̄ܒ̣ܬܵܗ̇ ܝܘܼܪܬܵܢܵܐ. 
Dixitque Dominus ad me: Non pugnes contra Moabitas, nec ineas adversus eos prælium: non enim dabo tibi quidquam de terra eorum, quia filiis Loth tradidi Ar in possessionem. 
მითხრა უფალმა: ნუ გადაემტერები მოაბს და ნუ გამართავ ომს, რადგან არ მომიცია თქვენთვის სამკვიდრო მათი ქვეყნიდან, რადგან ყარი ლოტის შთამომავლებს მივეცი სამკვიდროდ. 9 მერმე სიტყუად იწყო ჩემდა უფალმან და თქუა: ნუ ემტერებით მოაბელთა მაგათ და ნუცა აღადგინებთ მაგათა მიმართ ღუაწლსა ბრძოლისასა, რამეთუ არა მიგეც თქუენ ქუეყანაჲ ეგე მაგათი ჴელთა თქუენთა, რამეთუ ძეთა ლოთისთა მიმიცემიეს იგი ნაწილად მკჳდრობისა მათისა, 
 
9 And the LORD said unto me, Distress not the Moabites, neither contend with them in battle: for I will not give thee of their land for a possession; because I have given Ar unto the children of Lot for a possession. 
י. הָאֵמִים לְפָנִים יָשְׁבוּ בָהּ עַם גָּדוֹל וְרַב וָרָם כַּעֲנָקִים: 
οἱ Ομμιν πρότεροι ἐνεκάθηντο ἐπ᾽ αὐτῆς ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ ἰσχύοντες ὥσπερ οἱ Ενακιμ 
10 ܐܲܡ̈ܢܹܐ ܡ̣ܢ ܠܘܼܩܕܲܡ ܝܼܬܸܒ̣ܘ ܒܵܗ̇ ܥܲܡܵܐ ܕܪܲܒ̇ ܘܣܲܓ̇ܝܼ ܘܪܵܡ ܐܲܝܟ݂ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ. 
Emim primi fuerunt habitatores ejus, populus magnus, et validus, et tam excelsus ut de Enacim stirpe, 
ადრე იქ ემიელები ცხოვრობდნენ - დიდი, მრავალრიცხოვანი და ტანმაღალი ხალხი ყანაკელებთა მსგავსად. 10 რამეთუ პირველად ომინელნი იგი დამკჳდრებულ იყვნეს მას ზედა, ნათესავი დიდი მრავალი და ძლიერი. 
 
10 The Emims dwelt therein in times past, a people great, and many, and tall, as the Anakims; 
יא. רְפָאִים יֵחָשְׁבוּ אַף הֵם כַּעֲנָקִים וְהַמֹּאָבִים יִקְרְאוּ לָהֶם אֵמִים: 
Ραφαϊν λογισθήσονται καὶ οὗτοι ὥσπερ οἱ Ενακιμ καὶ οἱ Μωαβῖται ἐπονομάζουσιν αὐτοὺς Ομμιν 
11 ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܐܸܢܘܿܢ ܘܡܸܬ̣ܚܲܫܒ̇ܝܼܢ ܐܵܦ ܗܸܢܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܘܡܘܼܐܵܒ̣ܵܝܹ̈ܐ ܩܵܪܹܝܢ ܠܗܘܿܢ ܐܲܡ̈ܢܹܐ. 
quasi gigantes crederentur, et essent similes filiorum Enacim. Denique Moabitæ appellant eos Emim. 
რეფაიმებად ითვლებოდნენ ისინიც. ისევე როგორც ყანაკელები, მაგრამ მოაბელები ემიელებს უწოდებდნენ მათ. 11 და ვითარცა აკიმრაფასიელნი იგი შეირაცხნეს, ეგრეცა ესენი, რომელნი აკიმს არიან, ეგრეცა მოაბელნი იგი სახელდებულ არიან ნოემად. 
 
11 Which also were accounted giants, as the Anakims; but the Moabites called them Emims. 
יב. וּבְשֵׂעִיר יָשְׁבוּ הַחֹרִים לְפָנִים וּבְנֵי עֵשָׂו יִירָשׁוּם וַיַּשְׁמִידוּם מִפְּנֵיהֶם וַיֵּשְׁבוּ תַּחְתָּם כַּאֲשֶׁר עָשָׂה יִשְׂרָאֵל לְאֶרֶץ יְרֻשָּׁתוֹ אֲשֶׁר נָתַן יְהֹוָה לָהֶם: 
καὶ ἐν Σηιρ ἐνεκάθητο ὁ Χορραῖος πρότερον καὶ υἱοὶ Ησαυ ἀπώλεσαν αὐτοὺς καὶ ἐξέτριψαν αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾽ αὐτῶν ὃν τρόπον ἐποίησεν Ισραηλ τὴν γῆν τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἣν δέδωκεν κύριος αὐτοῖς 
12 ܘܲܒ̣ܣܵܥܝܼܪ ܝܼܬ̣ܒ̣ܘ ܚܵܘܪ̈ܵܝܹܐ ܡ̣ܢ ܠܘܼܩܕܲܡ ܘܲܒ̣̈ܢܲܝ ܥܹܣܘܿ ܝܼܪܸܬ̣ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܘܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܗܘܿܢ ܘܝܼܬ̣ܒ̣ܘ ܒܐܲܪܥܗܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܪܬ̇ܘܼܬܹܗ ܕܝܲܗ̄ܒ̣ ܠܗܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ. 
In Seir autem prius habitaverunt Horrhæi: quibus expulsis atque deletis, habitaverunt filii Esau, sicut fecit Israël in terra possessionis suæ, quam dedit illi Dominus. 
წინათ სეყირში ხორიელები ცხოვრობდნენ, მაგრამ ესავიანებმა აჰყარეს ისინი და გადააშენეს და დამკვიდრდნენ მათ ნაცვლად, როგორც მოექცა ისრაელი თავის სამკვიდრებელ ქვეყანას, რომელიც მისცა მას უფალმა. 12 და სეირსა პირველად ქორეველი იგი დამკჳდრებულ იყო და ძეთა მათ ესავისთა აღჴოცეს, წარწყმიდეს იგი პირისაგან მათისა და დაემკჳდრნეს იგინი მათ წილ, ვითარცა ისრაჱლმან ყო ქუეყანაჲ იგი მკჳდრობისა მათისაჲ, რომელ-იგი მისცა მათ უფალმან. 
 
12 The Horims also dwelt in Seir beforetime; but the children of Esau succeeded them, when they had destroyed them from before them, and dwelt in their stead; as Israel did unto the land of his possession, which the LORD gave unto them. 
יג. עַתָּה קֻמוּ וְעִבְרוּ לָכֶם אֶת נַחַל זָרֶד וַנַּעֲבֹר אֶת נַחַל זָרֶד: 
νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς καὶ παραπορεύεσθε τὴν φάραγγα Ζαρετ καὶ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζαρετ 
13 ܡܸܟܹ̇ܝܠ ܩܘܼܡܝ ܥܒܲܪܘ ܢܲܚܠܵܐ ܕܙܲܪܕ݂ ܘܲܥܒܲܪ̄ܢ ܢܲܚܠܵܐ ܕܙܲܪܕ̇. 
Surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared, venimus ad eum. 
ახლა ადექით და გადადით ზარედის ხევს. ჩვენც გადავედით ზარედის ხევს. 13 აწ აღდეგით და წარვედით ჴევსა მას ზარედისასა. 
 
13 Now rise up, said I, and get you over the brook Zered. And we went over the brook Zered. 
יד. וְהַיָּמִים אֲשֶׁר הָלַכְנוּ מִקָּדֵשׁ בַּרְנֵעַ עַד אֲשֶׁר עָבַרְנוּ אֶת נַחַל זֶרֶד שְׁלשִׁים וּשְׁמֹנֶה שָׁנָה עַד תֹּם כָּל הַדּוֹר אַנְשֵׁי הַמִּלְחָמָה מִקֶּרֶב הַמַּחֲנֶה כַּאֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהֹוָה לָהֶם: 
καὶ αἱ ἡμέραι ἃς παρεπορεύθημεν ἀπὸ Καδης Βαρνη ἕως οὗ παρήλθομεν τὴν φάραγγα Ζαρετ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἕως οὗ διέπεσεν πᾶσα γενεὰ ἀνδρῶν πολεμιστῶν ἀποθνῄσκοντες ἐκ τῆς παρεμβολῆς καθότι ὤμοσεν αὐτοῖς ὁ θεός 
14 ܘܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܕܗܲܠܸܟ݂ܢ ܡ̣ܢ ܪܩܸܡ ܕܓܲܝܵܐ ܥܕܲܡܵܐ ܕܲܥܒܲܪ̄ܢ ܢܲܚܠܵܐ ܕܙܲܪܕ̇ ܬܠܵܬ̣ܝܼܢ ܘܲܬ̣ܡܵܢܹܐ ܫܢܝܼ̈ܢ ܥܕܲܡܵܐ ܕܣܵܦܘ ܟܠܹܗ ܕܵܪܵܐ ܕܓܲܒ̣ܪܹ̈ܐ ܩܪܸܒ̣ܬ̣ܵܢܹܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܲܫܪܝܼܬ̣ܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܼܡܵܐ ܠܗܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ. 
Tempus autem, quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum torrentis Zared, triginta et octo annorum fuit: donec consumeretur omnis generatio hominum bellatorum de castris, sicut juraverat Dominus: 
ოცდათვრამეტი წელი მოეუნდით კადეშ-ბარნეადან ზარედის ხევამდე მისვლას და ამასობაში გაწყდა ბანაკში მებრძოლთა მთელი თაობა, როგორც დაფიცებული ჰქონდა მათთვის უფალს. 14 და დღენი, ვინაჲთგან წარვედით ჩუენ კადეთ ბარნედ ვიდრე მისლვადმდე ჴევსა მას ზარედისასა, ოცდაათურამეტ წელ ვიდრე დასრულებადმდე ყოვლისა ნათესავისა კაცთა მათ მბრძოლთაჲსა ბანაკისა მისგან ისრაჱლთაჲსა, ვითარცა ეფუცა მათ უფალი. 
 
14 And the space in which we came from Kadeshbarnea, until we were come over the brook Zered, was thirty and eight years; until all the generation of the men of war were wasted out from among the host, as the LORD sware unto them. 
טו. וְגַם יַד יְהֹוָה הָיְתָה בָּם לְהֻמָּם מִקֶּרֶב הַמַּחֲנֶה עַד תֻּמָּם: 
καὶ ἡ χεὶρ τοῦ θεοῦ ἦν ἐπ᾽ αὐτοῖς ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἐκ τῆς παρεμβολῆς ἕως οὗ διέπεσαν 
15 ܐܵܦ ܐܝܼܕܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܗܘ̤ܵܬ̣ ܒܗܘܿܢ ܕܬ̣ܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܲܫܪܝܼܬ̣ܵܐ ܥܕܲܡܵܐ ܕܲܓ̣ܡܲܪܘ. 
cujus manus fuit adversum eos, ut interirent de castrorum medio. 
უფლის ხელიც იყო მათზე, რომ სრულებით გამწყდარიყვნენ ბანაკში, ვიდრე არ გაწყდნენ. 15 და იყო მათ ზედა ჴელი უფლისაჲ მოსპოლვად მათა ბანაკისა მისგან ვიდრე მოსპოლვადმდე მათა. 
 
15 For indeed the hand of the LORD was against them, to destroy them from among the host, until they were consumed. 
טז. וַיְהִי כַאֲשֶׁר תַּמּוּ כָּל אַנְשֵׁי הַמִּלְחָמָה לָמוּת מִקֶּרֶב הָעָם: 
καὶ ἐγενήθη ἐπεὶ διέπεσαν πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ ἀποθνῄσκοντες ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ 
16 ܘܟܲܕ݂ ܓܡܲܪܘ ܟܠܗܘܿܢ ܓܲܒ̣ܪܹ̈ܐ ܥܵܒ̣̈ܕܲܝ ܩܪܵܒ̣ܵܐ ܠܲܡܡܵܬ̣ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܥܲܡܵܐ. 
Postquam autem universi ceciderunt pugnatores, 
როცა მთლიანად გაწყდნენ მებრძოლები ერში, 16 და მოისრა ყოველი იგი კაცი მბრძოლი სიკუდილითა შორის ერსა მას. 
 
16 So it came to pass, when all the men of war were consumed and dead from among the people, 
יז. וַיְדַבֵּר יְהֹוָה אֵלַי לֵאמֹר: 
καὶ ἐλάλησεν κύριος πρός με λέγων 
17 ܡܲܠܸܠ ܥܲܡܝ ܡܵܪܝܵܐ ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ. 
locutus est Dominus ad me, dicens: 
ასე მელაპარაკა მე უფალი: 17 სიტყუად იწყო ჩემდა უფალმან და მრქუა: 
 
17 That the LORD spake unto me, saying, 
יח. אַתָּה עֹבֵר הַיּוֹם אֶת גְּבוּל מוֹאָב אֶת עָר: 
σὺ παραπορεύσῃ σήμερον τὰ ὅρια Μωαβ τὴν Σηιρ 
18 ܐܲܢ̄ܬ̇ ܥܵܒܲܪ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܠܲܬ̣ܚܘܼܡܵܐ ܕܡܘܼܐܵܒ̣ ܘܲܠܥܵܕ݂. 
Tu transibis hodie terminos Moab, urbem nomine Ar: 
ახლა შენ გადიხარ მოაბის საზღვრებიდან, ქალაქ ყართან, 18 შენ განვლო დღეს საზღვარი იგი მოაბელთაჲ არუჱრი. 
 
18 Thou art to pass over through Ar, the coast of Moab, this day: 
יט. וְקָרַבְתָּ מוּל בְּנֵי עַמּוֹן אַל תְּצֻרֵם וְאַל תִּתְגָּר בָּם כִּי לֹא אֶתֵּן מֵאֶרֶץ בְּנֵי עַמּוֹן לְךָ יְרֻשָּׁה כִּי לִבְנֵי לוֹט נְתַתִּיהָ יְרֻשָּׁה: 
καὶ προσάξετε ἐγγὺς υἱῶν Αμμαν μὴ ἐχθραίνετε αὐτοῖς καὶ μὴ συνάψητε αὐτοῖς εἰς πόλεμον οὐ γὰρ μὴ δῶ ἀπὸ τῆς γῆς υἱῶν Αμμαν σοὶ ἐν κλήρῳ ὅτι τοῖς υἱοῖς Λωτ δέδωκα αὐτὴν ἐν κλήρῳ 
19 ܘܬܸܬ̣ܩܲܪܲܒ̣ ܠܘܼܩܒܲܠ ܒ̈ܢܲܝ ܥܲܡܘܿܢ ܠܵܐ ܬܹܐܠܘܿܨ ܐܸܢܘܿܢ ܘܠܵܐ ܬܸܬ̣ܓܲܪܸܐ ܒܗܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂ ܝܘܼܪܬܵܢܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܲܒ̣̈ܢܲܝ ܥܲܡܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܠܲܒ̣̈ܢܲܝ ܠܘܿܛ ܝܲܗ̄ܒ̣ܬܵܗ̇ ܝܘܼܪܬܵܢܵܐ. 
et accedens in vicina filiorum Ammon, cave ne pugnes contra eos, nec movearis ad prælium: non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon, quia filiis Loth dedi eam in possessionem. 
და უახლოედები ყამონელთა ადგილებს. ნუ უმტრობთ მათ და ნუ წაეკიდებით, რადგან არ გაძლევ ყამონელთა ქვეყნის ადგილებს სამკვიდროდ, რადგან ლოტიანთათვის მაქვს მიცემული სამკვიდროდ. 19 და მახლობელად წარჰჴდეთ თქუენ ძეთა მათ ამონისთა: ნუ ემტერებით მათ და ნუ აღუდგინებთ მათა მიმართ ღუაწლსა ბრძოლისასა, რამეთუ არა მიგეც თქვენ ქუეყანაჲ იგი ძეთა მათ ამოსისთაჲ, რამეთუ ნაწილად ძეთა მათ ლოთისთა მიმიცემიეს. 
 
19 And when thou comest nigh over against the children of Ammon, distress them not, nor meddle with them: for I will not give thee of the land of the children of Ammon any possession; because I have given it unto the children of Lot for a possession. 
כ. אֶרֶץ רְפָאִים תֵּחָשֵׁב אַף הִוא רְפָאִים יָשְׁבוּ בָהּ לְפָנִים וְהָעַמֹּנִים יִקְרְאוּ לָהֶם זַמְזֻמִּים: 
γῆ Ραφαϊν λογισθήσεται καὶ γὰρ ἐπ᾽ αὐτῆς κατῴκουν οἱ Ραφαϊν τὸ πρότερον καὶ οἱ Αμμανῖται ὀνομάζουσιν αὐτοὺς Ζομζομμιν 
20 ܐܲܪܥܵܐ ܕܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܡܸܬ̣ܚܲܫܒܵܐ ܐܵܦ ܗܝ̤ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܝܼܬܸܒ̣ܘ ܒܵܗ̇ ܡ̣ܢ ܠܘܼܩܕܲܡ ܘܥܲܡ̈ܘܿܢܵܝܹܐ ܩܵܪܹܝܢ ܠܗܘܿܢ ܙܲܡܙܝܼܢ. 
Terra gigantum reputata est: et in ipsa olim habitaverunt gigantes, quos Ammonitæ vocant Zomzommim, 
ისიც რეფაიმთა ქვეყნად ითვლება, წინათ რეფაიმები ცხოვრობდნენ იქ. ამონელნი კი ზამ-ზუმიელებს უწოდებენ მათ. 20 ქუეყანაჲ იგი ჰრაფაიმი, რამეთუ ჰრაფაიმელნი იგი დამკჳდრებულ იყვნეს მუნ პირველად ამანიტელთა მათ, სახელი ჰრქჳან ზომზომინ, 
 
20 (That also was accounted a land of giants: giants dwelt therein in old time; and the Ammonites call them Zamzummims; 
כא. עַם גָּדוֹל וְרַב וָרָם כַּעֲנָקִים וַיַּשְׁמִידֵם יְהֹוָה מִפְּנֵיהֶם וַיִּירָשֻׁם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם: 
ἔθνος μέγα καὶ πολὺ καὶ δυνατώτερον ὑμῶν ὥσπερ οἱ Ενακιμ καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς κύριος πρὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾽ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης 
21 ܥܲܡܵܐ ܕܪܲܒ̇ ܣܲܓ̇ܝܼ ܘܪܵܡ ܐܲܝܟ݂ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܘܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܗܘܿܢ ܘܝܼܪܸܬ̣ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܘܝܼܬ̣ܒ̣ܘ ܒܐܲܪܥܗܘܿܢ. 
populus magnus, et multus, et proceræ longitudinis, sicut Enacim, quos delevit Dominus a facie eorum: et fecit illos habitare pro eis, 
დიდი, მრავალრიცხოვანი და ტანმაღალი ხალხი იყო ყანაკელებივით. გაწყვიტა ისინი უფალმა მათ წინაშე. აჰყარეს ისინი და მათ ადგილას დასახლდნენ. 21 ნათესავი დიდი და მრავალი და უძლიერესი, ვითარცა-იგი აკიმელნი. და წარწყმიდნა იგინი უფალმან პირისაგან მათისა და დაიმკჳდრეს იგი და დაეშენნეს მუნ მათ წილ მოდღეინდელად დღედმდე. 
 
21 A people great, and many, and tall, as the Anakims; but the LORD destroyed them before them; and they succeeded them, and dwelt in their stead: 
כב. כַּאֲשֶׁר עָשָׂה לִבְנֵי עֵשָׂו הַיּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר אֲשֶׁר הִשְׁמִיד אֶת הַחֹרִי מִפְּנֵיהֶם וַיִּירָשֻׁם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם עַד הַיּוֹם הַזֶּה: 
ὥσπερ ἐποίησαν τοῖς υἱοῖς Ησαυ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν Σηιρ ὃν τρόπον ἐξέτριψαν τὸν Χορραῖον ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ κατεκληρονόμησαν καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾽ αὐτῶν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης 
22 ܐܲܝܟ݂ ܕܲܥܒܲܕ݂ܘ ܒ̈ܢܲܝ ܥܹܣܘܿ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܒܣܵܥܝܼܪ ܕܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ܘ ܠܚܵܘܪ̈ܵܝܹܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܗܘܿܢ ܘܝܼܪܸܬ̣ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܘܝܼܪܸܬ̣ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܘܝܼܪܸܬ̣ܘ ܒܐܲܪܥܗܘܿܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
sicut fecerat filiis Esau, qui habitant in Seir, delens Horrhæos, et terram eorum illis tradens, quam possident usque in præsens. 
ასევე უყო ესავიანებს, სეყირის მკვიდრთ, რომელთ წინაშეც გაწყვიტა ხორიელები. აჰყარეს ისინი და დღემდე მათ ადგილას ცხოვრობენ. 22 ვითარცა-იგი უყო ძეთა მათ ესავისთა, რომელ-იგი დამკჳდრებულ არიან სეირს, ვითარცა-იგი აღჴოცა ქორეველი იგი პირისაგან მათისა და დაიმკჳდრეს იგი და დაეშენნეს მუნ მოდღეინდელად დღედმდე. 
 
22 As he did to the children of Esau, which dwelt in Seir, when he destroyed the Horims from before them; and they succeeded them, and dwelt in their stead even unto this day: 
כג. וְהָעַוִּים הַיּשְׁבִים בַּחֲצֵרִים עַד עַזָּה כַּפְתֹּרִים הַיֹּצְאִים מִכַּפְתֹּר הִשְׁמִידֻם וַיֵּשְׁבוּ תַחְתָּם: 
καὶ οἱ Ευαῖοι οἱ κατοικοῦντες ἐν ασηρωθ ἕως Γάζης καὶ οἱ Καππάδοκες οἱ ἐξελθόντες ἐκ Καππαδοκίας ἐξέτριψαν αὐτοὺς καὶ κατῳκίσθησαν ἀντ᾽ αὐτῶν 
23 ܘܥܵܘܵܝܹ̈ܐ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܒܚܲܨܪܝܼܡ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܥܵܐܙܵܐ ܘܩܵܦܘܿܕ݂ܩܵܝܹ̈ܐ ܕܲܢܦܲܩܘ ܡ̣ܢ ܩܵܦܵܕ݂ܘܿܩܝܼ ܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܘܝܼܪܸܬ̣ܘ ܒܐܲܪܥܗܘܿܢ. 
Hevæos quoque, qui habitabant in Haserim usque Gazan, Cappadoces expulerunt: qui egressi de Cappadocia deleverunt eos, et habitaverunt pro illis. 
გაწყვიტეს ყავიელები, რომლებიც ცხოვრობდნენ დაბებში დაზამდე, ქაფთორელები, რომლებიც ქაფთორიდან გამოვიდნენ, და დასახლდნენ მათ ადგილას. 23 და ეგრეცა ეველი იგი, რომელ-იგი დამკჳდრებულ იყო ასეროთს გაზადმდე და კაბადუნი იგი, რომელ გამოვიდეს კაბადუკიაჲთ, მოსრნეს იგინი და დაეშენნეს იგინი მათ წილ. 
 
23 And the Avims which dwelt in Hazerim, even unto Azzah, the Caphtorims, which came forth out of Caphtor, destroyed them, and dwelt in their stead.) 
כד. קוּמוּ סְּעוּ וְעִבְרוּ אֶת נַחַל אַרְנֹן רְאֵה נָתַתִּי בְיָדְךָ אֶת סִיחֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן הָאֱמֹרִי וְאֶת אַרְצוֹ הָחֵל רָשׁ וְהִתְגָּר בּוֹ מִלְחָמָה: 
νῦν οὖν ἀνάστητε καὶ ἀπάρατε καὶ παρέλθατε ὑμεῖς τὴν φάραγγα Αρνων ἰδοὺ παραδέδωκα εἰς τὰς χεῖράς σου τὸν Σηων βασιλέα Εσεβων τὸν Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ ἐνάρχου κληρονομεῖν σύναπτε πρὸς αὐτὸν πόλεμον 
24 ܩܘܼܡܘ ܫܩܘܿܠܘ ܘܲܥܒܲܪܘ ܢܲܚܠܵܐ ܕܐܲܪܢܘܿܢ. ܚܙܝܼ ܕܐܲܫܠܡܹܬ̣ ܒܐܝܼܕܲܝ̈ܟ ܠܣܝܼܚܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܚܸܫܒ̇ܘܿܢ ܐܵܡܘܿܪܵܝܵܐ ܘܠܲܐܪܥܹܗ. ܫܲܪܵܐ ܠܡܵܘܒܵܕ݂ܘܼܬܹܗ ܘܐܸܬ̣ܓܲܪܵܐ ܥܲܡܹܗ ܠܲܩܪܵܒ̣ܵܐ. 
Surgite, et transite torrentem Arnon: ecce tradidi in manu tua Sehon regem Hesebon Amorrhæum, et terram ejus incipe possidere, et committe adversus eum prælium. 
ადექით, გასწიეთ და გადალახეთ არნონის ხევი. იცოდე, შენს ხელთ ჩამიგდია სიხონი, ეშბონის მეფე, ამორეველი და მისი ქვეყანა. დაიწყე დამკვიდრება. ბრძოლა გაუმართე მას. 24 აწ თქუენცა აღდეგით, წარემართენით, განვლეთ ჴევი იგი არნონისაჲ, რამეთუ, ეგერა, მიმიცემიეს იგი ჴელთა თქუენთა, სეონ, მეფჱ იგი ამორეველთაჲ, რომელ-იგი დამკჳდრებულ იყო ესებონს, და ქუეყანაჲ იგი მათი იწყედ დამკჳდრებად და იწყეთ მისა მიმართ ღუაწლი ბრძოლისა. 
 
24 Rise ye up, take your journey, and pass over the river Arnon: behold, I have given into thine hand Sihon the Amorite, king of Heshbon, and his land: begin to possess it, and contend with him in battle. 
כה. הַיּוֹם הַזֶּה אָחֵל תֵּת פַּחְדְּךָ וְיִרְאָתְךָ עַל פְּנֵי הָעַמִּים תַּחַת כָּל הַשָּׁמָיִם אֲשֶׁר יִשְׁמְעוּן שִׁמְעֲךָ וְרָגְזוּ וְחָלוּ מִפָּנֶיךָ: 
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐνάρχου δοῦναι τὸν τρόμον σου καὶ τὸν φόβον σου ἐπὶ πρόσωπον πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ οἵτινες ἀκούσαντες τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται καὶ ὠδῖνας ἕξουσιν ἀπὸ προσώπου σου 
25 ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܐܿܫܲܪܸܐ ܠܡܸܬܲܠ ܕܸܚܠܬ̣ܵܟ݂ ܘܙܵܘܸܥܬ̣ܵܟ݂ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܲܬ̣ܚܹܝܬ̣ ܫܡܲܝܵܐ ܕܢܸܫܡܥܘܼܢ ܫܸܡܥܵܟ݂ ܘܲܢܙܘܼܥܘܼܢ ܘܢܸܕܸܚܠܘܼܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ. 
Hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos, qui habitant sub omni cælo: ut audito nomine tuo paveant, et in morem parturientium contremiscant, et dolore teneantur. 
დღეიდან შიშსა და ძრწოლას მოვგვრი თქვენით ხალხებს ცისქვეშეთში. ვინც კი გაიგებს შენს ამბავს, შიშის ზარი დაეცემა ყველას. 25 დღესით დღითგან დავიდევ აერი და შიში შენი პირსა ზედა ყოველთა წარმართთასა, რომელნი არიან პირსა ქუეშე ცისასა, რათა ყოველთა რომელთა ესმეს სახელი შენი, შეძრწუნდენ და სალმობამან შეიპყრნეს იგი პირისაგან შენისა. 
 
25 This day will I begin to put the dread of thee and the fear of thee upon the nations that are under the whole heaven, who shall hear report of thee, and shall tremble, and be in anguish because of thee. 
כו. וָאֶשְׁלַח מַלְאָכִים מִמִּדְבַּר קְדֵמוֹת אֶל סִיחוֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן דִּבְרֵי שָׁלוֹם לֵאמֹר: 
καὶ ἀπέστειλα πρέσβεις ἐκ τῆς ἐρήμου Κεδαμωθ πρὸς Σηων βασιλέα Εσεβων λόγοις εἰρηνικοῖς λέγων 
26 ܘܫܲܕ̇ܪܹܬ̣ ܐܝܼܙ̈ܓܵܕܹ̇ܐ ܡ̣ܢ ܡܵܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܕܩܹܪܡܘܿܬ̣ ܠܘܵܬ̣ ܣܝܼܚܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܚܸܫܒ̇ܘܿܢ ܒܡܸܠܹ̈ܐ ܕܲܫܠܵܡܵܐ ܠܡܹܐܡܲܪ ܠܹܗ. 
Misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Sehon regem Hesebon verbis pacificis, dicens: 
გავუგზავნე მოციქულები კედემოთის უდაბნოდან სიხონს, ხეშბონის მეფეს და დავაბარე სათქმელად სამშვიდობო სიტყვები. 26 და წარვავლინნე მოციქულნი უდაბნოჲთ კადემოთით სეონისა მეფისა მის ესებონელთაჲსა სიტყჳთ მშჳდობისაჲთა. 
 
26 And I sent messengers out of the wilderness of Kedemoth unto Sihon king of Heshbon with words of peace, saying, 
כז. אֶעְבְּרָה בְאַרְצֶךָ בַּדֶּרֶךְ בַּדֶּרֶךְ אֵלֵךְ לֹא אָסוּר יָמִין וּשְׂמֹאול: 
παρελεύσομαι διὰ τῆς γῆς σου ἐν τῇ ὁδῷ παρελεύσομαι οὐχὶ ἐκκλινῶ δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερά 
27 ܢܸܥܒܲܪ ܒܐܲܪܥܵܟ݂ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܐܘܼܪܚܵܐ ܢܹܐܙܲܠ ܘܠܵܐ ܢܸܣܛܸܐ ܠܝܲܡܝܼܢܵܐ ܘܲܠܣܸܡܵܠܵܐ. 
Transibimus per terram tuam: publica gradiemur via; non declinabimus neque ad dexteram, neque ad sinistram. 
გამატარე შენს ქვეყანაზე, მხოლოდ გზებზე ვივლი, არც მარჯვნივ გადავუხვევ, არც მარცხნივ-მეთქი. 27 და ვარქუ, ვითარმედ განვლო ქუეყანაჲ ეგე შენი, მგზავრ ვიდოდი, არა მივაქციო მარჯულ, არცა მარცხლ. 
 
27 Let me pass through thy land: I will go along by the high way, I will neither turn unto the right hand nor to the left. 
כח. אֹכֶל בַּכֶּסֶף תַּשְׁבִּרֵנִי וְאָכַלְתִּי וּמַיִם בַּכֶּסֶף תִּתֶּן לִי וְשָׁתִיתִי רַק אֶעְבְּרָה בְרַגְלָי: 
βρώματα ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι καὶ φάγομαι καὶ ὕδωρ ἀργυρίου ἀποδώσῃ μοι καὶ πίομαι πλὴν ὅτι παρελεύσομαι τοῖς ποσίν 
28 ܥܒ̣ܘܼܪܵܐ ܒܟܸܣܦܵܐ ܙܲܒܸ̇ܢܘ ܠܲܢ ܘܢܹܐܟ݂ܘܿܠ ܘܡܲـ̈ܝܵܐ ܒܟܸܣܦܵܐ ܙܲܒܸ̇ܢܘ ܠܲܢ ܘܢܸܫܬܹ̇ܐ. ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܒܪܸ̈ܓ̣ܠܲܝܢ ܢܸܥܒܲܪ. 
Alimenta pretio vende nobis, ut vescamur: aquam pecunia tribue, et sic bibemus. Tantum est ut nobis concedas transitum, 
საჭმელი მომყიდე ვერცხლზე და შევჭამ, წყალიც ვერცხლზე მომეცი და დავლევ. მხოლოდ ჩემი ფეხით გავივლი-მეთქი; 28 საჭმელი ვეცხლითა ჩემითა ვიყიდო და ვჭამოთ და წყალი ვეცხლი ვიყიდოთ და ვსუათ, გარნა გზაჲ ხოლო განვლოთ ფერჴითა ჩუენითა. 
 
28 Thou shalt sell me meat for money, that I may eat; and give me water for money, that I may drink: only I will pass through on my feet; 
כט. כַּאֲשֶׁר עָשׂוּ לִי בְּנֵי עֵשָׂו הַיּשְׁבִים בְּשֵׂעִיר וְהַמּוֹאָבִים הַיּשְׁבִים בְּעָר עַד אֲשֶׁר אֶעֱבֹר אֶת הַיַּרְדֵּן אֶל הָאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ נֹתֵן לָנוּ: 
καθὼς ἐποίησάν μοι οἱ υἱοὶ Ησαυ οἱ κατοικοῦντες ἐν Σηιρ καὶ οἱ Μωαβῖται οἱ κατοικοῦντες ἐν Αροηρ ἕως παρέλθω τὸν Ιορδάνην εἰς τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν δίδωσιν ἡμῖν 
29 ܐܲܝܟ݂ ܕܲܥܒܲܕ݂ܘ ܠܲܢ ܒ̈ܢܲܝ ܥܹܣܘܿ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܒܣܵܥܝܼܪ ܘܡܘܼ̈ܐܵܒ̣ܵܝܹܐ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܒܥܵܕ݂ ܥܕܲܡܵܐ ܕܢܸܥܒܲܪ ܝܘܿܪܕܢܲܢ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ. 
sicut fecerunt filii Esau, qui habitant in Seir, et Moabitæ, qui morantur in Ar: donec veniamus ad Jordanem, et transeamus ad terram, quam Dominus Deus noster daturus est nobis. 
ისევე, როგორც მომექცნენ ესავიანები, სეყირის მკვიდრნი, და მოაბელები, ყარის მკვიდრნი, ვიდრე იორდანეს გაღმა გავიდოდე იმ ქვეყანაში, რომელსაც გვაძლევს უფალი, ჩვენი ღმერთი. 29 განვლეთ ქუეყანა იგი ძეთა მათ ესავისთაჲ, რომელნი დამკჳდრებულ იყვნეს სეირს და ვითარცა განვლეთ ქუეყანაჲ იგი მოაბელთაჲ რომელნი-იგი დამკჳდრებულ არიან აროჱრს, ვიდრე წიაღვლო მე იორდანე, მივიწიო ქუეყანასა მას, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან ჩუენმან მომცეს ჩუენ. 
 
29 (As the children of Esau which dwell in Seir, and the Moabites which dwell in Ar, did unto me;) until I shall pass over Jordan into the land which the LORD our God giveth us. 
ל. וְלֹא אָבָה סִיחֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן הַעֲבִרֵנוּ בּוֹ כִּי הִקְשָׁה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֶת רוּחוֹ וְאִמֵּץ אֶת לְבָבוֹ לְמַעַן תִּתּוֹ בְיָדְךָ כַּיּוֹם הַזֶּה: 
καὶ οὐκ ἠθέλησεν Σηων βασιλεὺς Εσεβων παρελθεῖν ἡμᾶς δι᾽ αὐτοῦ ὅτι ἐσκλήρυνεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ κατίσχυσεν τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἵνα παραδοθῇ εἰς τὰς χεῖράς σου ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ 
30 ܘܠܵܐ ܨܒ̣ܵܐ ܣܝܼܚܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܚܸܫܒ̇ܘܿܢ ܕܢܲܥܒ̇ܪܲܢ ܒܲܬ̣ܚܘܼܡܹܗ ܡܸܛܠ ܕܩܲܫܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܪܘܼܚܹܗ ܘܐܲܥܫܸܢ ܠܸܒܹ̇ܗ ܕܢܫܠܡܝܼܗܝ ܒܐܝܼܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Noluitque Sehon rex Hesebon dare nobis transitum: quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum ejus, et obfirmaverat cor illius, ut traderetur in manus tuas, sicut nunc vides. 
მაგრამ არ გაგვატარა სიხონმა, ხეშბონის მეფემ, რადგან გაუსასტიკა სული უფალმა, შენმა ღმერთმა, და გული გაუქვავა, რომ თქვენს ხელში ჩაეგდო იგი, როგორც დღეს ხედავ. 30 და არა ინება მეფემან მან ესებონელთამან განსლვაჲ ჩვენი მიერ, რამეთუ განაფიცხა უფალმან ღმერთმან ჩუენმან სული მისი და განამტკიცა გული მისი, რათა მოგცეს იგი ჴელთა შენთა დღესდღე. 
 
30 But Sihon king of Heshbon would not let us pass by him: for the LORD thy God hardened his spirit, and made his heart obstinate, that he might deliver him into thy hand, as appeareth this day. 
לא. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי רְאֵה הַחִלֹּתִי תֵּת לְפָנֶיךָ אֶת סִיחֹן וְאֶת אַרְצוֹ הָחֵל רָשׁ לָרֶשֶׁת אֶת אַרְצוֹ: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἰδοὺ ἦργμαι παραδοῦναι πρὸ προσώπου σου τὸν Σηων βασιλέα Εσεβων τὸν Αμορραῖον καὶ τὴν γῆν αὐτοῦ ἔναρξαι κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτοῦ 
31 ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܚܙܝܼ ܕܫܲܪܝܼܬ̣ ܠܡܲܫܠܵܡܘܼ ܒܐܝܼܕܲܝ̈ܟ ܠܣܝܼܚܘܿܢ ܘܠܲܐܪܥܹܗ ܫܲܪܵܐ ܠܡܵܘܒܵܕ݂ܘܼܬܹܗ ܘܲܠܡܹܐܪܲܬ̣ ܐܲܪܥܹܗ. 
Dixitque Dominus ad me: Ecce cœpi tibi tradere Sehon, et terram ejus: incipe possidere eam. 
მითხრა უფალმა: იცოდე, უკვე დავიწყე სიხონისა და მისი ქვეყნის შენთვის მოცემა: შეუდექი მისი ქვეყნის დასაკუთრებას. 31 და სიტყუად იწყო უფალმან მოსესა და ჰრქუა: აჰა, ესერა, მიწყიეს მე მიცემად წინაშე შენდა სეონ მეფჱ ესებონისაჲ, ამორეველი იგი, აწ იწყე განაწილებად და დამკჳდრებად ქუეყანაჲ იგი მისი. 
 
31 And the LORD said unto me, Behold, I have begun to give Sihon and his land before thee: begin to possess, that thou mayest inherit his land. 
לב. וַיֵּצֵא סִיחֹן לִקְרָאתֵנוּ הוּא וְכָל עַמּוֹ לַמִּלְחָמָה יָהְצָה: 
καὶ ἐξῆλθεν Σηων βασιλεὺς Εσεβων εἰς συνάντησιν ἡμῖν αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ εἰς πόλεμον Ιασσα 
32 ܘܲܢܦܲܩ ܣܝܼܚܘܿܢ ܠܐܘܼܪܥܲܢ ܗܘ̤ ܘܟ݂ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܠܲܩܪܵܒ̣ܵܐ ܠܝܵܗܵܨ. 
Egressusque est Sehon obviam nobis cum omni populo suo ad prælium in Jasa. 
გამოვიდა სიხონი მთელი თავისი ხალხით იაჰცაში ჩვენს წინააღმდეგ საბრძოლველად. 32 და მოვიდა სეონ მეფჱ იგი ამორეველთაჲ და ყოველი იგი ერი მისი მის თანა შემთხუევად ჩუენდა ღუაწლით ბრძოლასა. 
 
32 Then Sihon came out against us, he and all his people, to fight at Jahaz. 
לג. וַיִּתְּנֵהוּ יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ לְפָנֵינוּ וַנַּךְ אֹתוֹ וְאֶת בָּנָיו וְאֶת כָּל עַמּוֹ: 
καὶ παρέδωκεν αὐτὸν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν πρὸ προσώπου ἡμῶν καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ 
33 ܘܐܲܫܠܡܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܢ ܘܲܚܪܲܒܢܵܝܗܝ ܠܹܗ ܘܠܲܒ̣̈ܢܵܘܗܝ ܘܲܠܟ݂ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ. 
Et tradidit eum Dominus Deus noster nobis: percussimusque eum cum filiis suis et omni populo suo. 
ხელში ჩაგვაგდებინა იგი უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, და ჩვენც დავამარცხეთ იგი, მისი შვილები და მთელი მისი ხალხი. 33 და განწირა იგი უფალმან ღმერთმან ჩუენმან წინაშე პირსა ჩუენსა და მოვსართ იგი და ძენი მისნი და ყოველი ერი მისი. 
 
33 And the LORD our God delivered him before us; and we smote him, and his sons, and all his people. 
לד. וַנִּלְכֹּד אֶת כָּל עָרָיו בָּעֵת הַהִוא וַנַּחֲרֵם אֶת כָּל עִיר מְתִם וְהַנָּשִׁים וְהַטָּף לֹא הִשְׁאַרְנוּ שָׂרִיד: 
καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ ἐξωλεθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν οὐ κατελίπομεν ζωγρείαν 
34 ܘܲܟ݂ܒܲܫܢ ܟܠܗܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܹܗ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܘܐܵܘܒܸ̇ܕܢ ܟܠܗܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܠܲܓ݂ܡܵܪ ܘܢܸܫܹ̈ܐ ܘܝܼܩܲܪܬܵܐ ܘܠܵܐ ܫܒ݂ܵܩ̄ܢ ܡܸܢܗܘܿܢ ܣܪܝܼܕ݂ܵܐ. 
Cunctasque urbes in tempore illo cepimus, interfectis habitatoribus earum, viris ac mulieribus et parvulis: non reliquimus in eis quidquam, 
მაშინ დავიპყარით მისი ყველა ქალაქი, ავაოხრეთ ქალაქები და გავწყვიტეთ მცხოვრებნი დიდიან-პატარიანა. არავინ დაგვიტოვებია ცოცხალი. 34 და მოვიპყართ ყოველი ქალაქები მისი მას ჟამსა შინა, და მოვსართ ყოველი ქალაქი მისი ერთბამად და მოვწყჳდეთ ცოლი და შვილი მისი ყოველივე, რაჲცა იყო მისი, არა განერა ერთისა კაცი ცოცხალი, გარნა საცხოვარი მათი ტყუედ წარმოვიღეთ. 
 
34 And we took all his cities at that time, and utterly destroyed the men, and the women, and the little ones, of every city, we left none to remain: 
לה. רַק הַבְּהֵמָה בָּזַזְנוּ לָנוּ וּשְׁלַל הֶעָרִים אֲשֶׁר לָכָדְנוּ: 
πλὴν τὰ κτήνη ἐπρονομεύσαμεν καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐλάβομεν 
35 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܒܥܝܼܪܵܐ ܒܲܙ̄ܢ ܠܲܢ ܘܒܸܙܬ݂ܵܐ ܕܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܲܟ݂ܒܲܫ̄ܢ. 
absque jumentis, quæ in partem venere prædantium: et spoliis urbium, quas cepimus 
ოღონდ საქონელი წამოვასხით და სხვა ნადავლიც წამოვიღეთ დაპყრობილი ქალაქებიდან. 35 და ნატყუენავი ქალაქთა მათთაჲ წარმოვიღეთ 
 
35 Only the cattle we took for a prey unto ourselves, and the spoil of the cities which we took. 
לו. מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר עַל שְׂפַת נַחַל אַרְנֹן וְהָעִיר אֲשֶׁר בַּנַּחַל וְעַד הַגִּלְעָד לֹא הָיְתָה קִרְיָה אֲשֶׁר שָׂגְבָה מִמֶּנּוּ אֶת הַכֹּל נָתַן יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ לְפָנֵינוּ: 
ἐξ Αροηρ ἥ ἐστιν παρὰ τὸ χεῖλος χειμάρρου Αρνων καὶ τὴν πόλιν τὴν οὖσαν ἐν τῇ φάραγγι καὶ ἕως ὄρους τοῦ Γαλααδ οὐκ ἐγενήθη πόλις ἥτις διέφυγεν ἡμᾶς τὰς πάσας παρέδωκεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν 
36 ܡ̣ܢ ܥܲܕܘܵܥܝܼܪ ܕܥܲܠ ܣܸܦܬ݂ܵܐ ܕܢܲܚܠܵܐ ܕܐܲܪܢܘܿܢ ܘܲܩܪܝܼܬ݂ܵܐ ܕܲܒ̣ܢܲܚܠܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܓ݂ܠܥܵܕ݂ ܠܵܐ ܗܘ̤ܵܬ̣ ܩܪܝܼܬ̣ܵܐ ܕܥܸܫܢܲܬ̤ ܡܸܢܲܢ ܟܠܗܹܝܢ ܐܲܫܠܸܡ ܐܸܢܹܝܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܵܠܵܗܲܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܢ. 
ab Aroër, quæ est super ripam torrentis Arnon, oppido quod in valle situm est, usque Galaad. Non fuit vicus et civitas, quæ nostras effugeret manus: omnes tradidit Dominus Deus noster nobis, 
ყაროყერიდან, რომელიც არნონის ხევზე მდებარერს, და ხეობის ქალაქიდან გალაადამდე არ შეგვხვედრია ქალაქი, მიუდგომელი რომ ყოფილიყო ჩვენთვის. ყველაფერი მოგვცა უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა. 36 აროერით, რომელ-იგი არს კიდესა ზედა მდინარისა მის არონისასა, და ქალაქი იგი ძნელოვანი, რომელ დაშენებულ იყო ჴევსა მას ვიდრე მთადმდე გალადისა და არა იყო ქალაქი, რომელიმცა განერა ჴელთაგან ჩუენთა, არამედ ყოველი იგი ქალაქები მოგუცა ჩუენ უფალმან ღმერთმან ჩუენმან ჴელთა ჩუენთა. 
 
36 From Aroer, which is by the brink of the river of Arnon, and from the city that is by the river, even unto Gilead, there was not one city too strong for us: the LORD our God delivered all unto us: 
לז. רַק אֶל אֶרֶץ בְּנֵי עַמּוֹן לֹא קָרָבְתָּ כָּל יַד נַחַל יַבֹּק וְעָרֵי הָהָר וְכֹל אֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ: 
πλὴν εἰς γῆν υἱῶν Αμμων οὐ προσήλθομεν πάντα τὰ συγκυροῦντα χειμάρρου Ιαβοκ καὶ τὰς πόλεις τὰς ἐν τῇ ὀρεινῇ καθότι ἐνετείλατο ἡμῖν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν 
37 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܲܒ̣̈ܢܲܝܢ ܥܲܡܘܿܢ ܠܵܐ ܐܸܬ̣ܩܲܪܲܒ݂ܢܲܢ ܟܠ ܝܲܕ݂ ܢܲܚܠܵܐ ܕܝܵܒ̣ܵܩ ܘܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܛܘܼܪܵܐ ܘܟ݂ܠ ܕܦܲܩܕܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ. 
absque terra filiorum Ammon, ad quam non accessimus: et cunctis quæ adjacent torrenti Jeboc, et urbibus montanis, universisque locis, a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster. 
ოღონდ არ მიდგომიხარ ყამონიანთა ქვეყანას, იაკობის ხევის ნაპირებს, მთის ქალაქებს და ყველა იმ ადგილს, რომლის აღებაც აგვიკრძალა უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა. 37 ხოლო ქუეყანასა მას ძეთა მათ ამონისთასა არად შევეხენით საზღვართა მათთა ნაღუარევთასა იაბოკისთა და ყოველი იგი ქალაქები მთის კერძო ვითარცა გუამცნო ჩუენ უფალმან ღმეთმან ჩუენმან. 
 
37 Only unto the land of the children of Ammon thou camest not, nor unto any place of the river Jabbok, nor unto the cities in the mountains, nor unto whatsoever the LORD our God forbad us. 
ג 
Γʹ 
ܩܦܠܐܘܢ: ܓ. 
Cap. 3 
თავი მესამე 
 
א. וַנֵּפֶן וַנַּעַל דֶּרֶךְ הַבָּשָׁן וַיֵּצֵא עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן לִקְרָאתֵנוּ הוּא וְכָל עַמּוֹ לַמִּלְחָמָה אֶדְרֶעִי: 
καὶ ἐπιστραφέντες ἀνέβημεν ὁδὸν τὴν εἰς Βασαν καὶ ἐξῆλθεν Ωγ βασιλεὺς τῆς Βασαν εἰς συνάντησιν ἡμῖν αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ εἰς πόλεμον εἰς Εδραϊν 
1 ܐܸܬ̣ܦܢܝܼܢ ܘܲܣܠܸܩܢ ܠܐܘܼܪܚܵܐ ܕܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܘܲܢܦܲܩ ܥܘܿܓ̣ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܠܐܘܼܪܥܲܢ ܗܝ̤ ܘܟ݂ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܠܲܩܪܵܒ̣ܵܐ ܒܐܲܪܕ̇ܥܝܼ. 
Itaque conversi ascendimus per iter Basan: egressusque est Og rex Basan in occursum nobis cum populo suo ad bellandum in Edrai. 
და მოვიქეცით და მივედით გზასა მას ბასანად კერძო და გამოვიდა ოლ, მეფჱ ბასანისაჲ, შემთხუევად ჩუენდა, იგი და ყოველი ერი მისი ღუაწლით ბრძოლისა ჰედრაინდ. 
 
1 Then we turned, and went up the way to Bashan: and Og the king of Bashan came out against us, he and all his people, to battle at Edrei. 
ב. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי אַל תִּירָא אֹתוֹ כִּי בְיָדְךָ נָתַתִּי אֹתוֹ וְאֶת כָּל עַמּוֹ וְאֶת אַרְצוֹ וְעָשִׂיתָ לּוֹ כַּאֲשֶׁר עָשִׂיתָ לְסִיחֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר יוֹשֵׁב בְּחֶשְׁבּוֹן: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με μὴ φοβηθῇς αὐτόν ὅτι εἰς τὰς χεῖράς σου παραδέδωκα αὐτὸν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὥσπερ ἐποίησας Σηων βασιλεῖ τῶν Αμορραίων ὃς κατῴκει ἐν Εσεβων 
2 ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܠܵܐ ܬܸܕ݂ܚܲܠ ܡܸܢܹܗ ܡܸܛܠ ܕܒ̣ܐܝܼܕܲܝ̈ܟ ܐܲܫܠܸܡ̇ܬܹܗ ܘܲܠܟ݂ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܘܠܲܐܪܥܹܗ ܘܲܥܒܸܕ݂ ܠܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܲܥܒܲܕ̇ܬ̇ ܠܣܝܼܚܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܝܵܬܹ̇ܒ̣ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܚܸܫܒ̇ܘܿܢ. 
Dixitque Dominus ad me: Ne timeas eum: quia in manu tua traditus est cum omni populo ac terra sua: faciesque ei sicut fecisti Sehon regi Amorrhæorum, qui habitavit in Hesebon. 
სიტყუად იწყო ჩემდა უფალმან და მრქუა მე: ნუ გეშინინ, ნუცა შესძრწუნდები მისგან, რამეთუ ჴელთა შენთა მიმიცემიეს ყოვლითურთ ერით მისით და ყოვლითურთ ქუეყანით მისით და უყო მას, რაჲცა-იგი უყავ სეონ, მეფესა მას ამორეველთასა, რომელ-იგი დამკჳდრებულ იყოს ესობონს. 
 
2 And the LORD said unto me, Fear him not: for I will deliver him, and all his people, and his land, into thy hand; and thou shalt do unto him as thou didst unto Sihon king of the Amorites, which dwelt at Heshbon. 
ג. וַיִּתֵּן יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ בְּיָדֵנוּ גַּם אֶת עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן וְאֶת כָּל עַמּוֹ וַנַּכֵּהוּ עַד בִּלְתִּי הִשְׁאִיר לוֹ שָׂרִיד: 
καὶ παρέδωκεν αὐτὸν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν εἰς τὰς χεῖρας ἡμῶν καὶ τὸν Ωγ βασιλέα τῆς Βασαν καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπατάξαμεν αὐτὸν ἕως τοῦ μὴ καταλιπεῖν αὐτοῦ σπέρμα 
3 ܘܐܲܫܠܸܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܒܐܝܼܕܲܢ ܐܵܦ ܠܥܘܿܓ̣ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܘܲܠܟ݂ܠܹܗ ܥܲܡܹܗ ܘܲܚܪܲܒ̣ܢܵܝܗܝ ܘܠܵܐ ܫܒܲܩ̄ܢ ܠܹܗ ܣܪܝܼܕ݂ܵܐ. 
Tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem Basan, et universum populum ejus: percussimusque eos usque ad internecionem, 
მოგუცა უფალმან ღმერთმან ჩუენმან ოგ, მეფჱ იგი ბასანისაჲ, და ყოველი იგი ერი მისი და მოვსართ იგი და ყოველი სოფელი მისი და არა დაშთა სოფელსა მისსა ნათესავი. 
 
3 So the LORD our God delivered into our hands Og also, the king of Bashan, and all his people: and we smote him until none was left to him remaining. 
ד. וַנִּלְכֹּד אֶת כָּל עָרָיו בָּעֵת הַהִוא לֹא הָיְתָה קִרְיָה אֲשֶׁר לֹא לָקַחְנוּ מֵאִתָּם שִׁשִּׁים עִיר כָּל חֶבֶל אַרְגֹּב מַמְלֶכֶת עוֹג בַּבָּשָׁן: 
καὶ ἐκρατήσαμεν πασῶν τῶν πόλεων αὐτοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ οὐκ ἦν πόλις ἣν οὐκ ἐλάβομεν παρ᾽ αὐτῶν ἑξήκοντα πόλεις πάντα τὰ περίχωρα Αργοβ βασιλείας Ωγ ἐν Βασαν 
4 ܘܲܟ݂ܒܲܫ̄ܢ ܟܠܗܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܹܗ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܘܠܵܐ ܫܒܲܩ̄ܢ ܩܪܝܼܬ̣ܵܐ ܕܠܵܐ ܢܣܲܒ̣ܢܵܗ̇ ܡܸܢܗܘܿܢ ܫܬ̇ܝܼܢ ܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܟܠܹܗ ܚܒܸܠ ܐܲܪܓ̇ܘܿܒ̣ ܒܹܝܬ̣ ܡܲܠܟ̇ܘܿܬܹܗ ܕܥܘܿܓ̣ ܕܲܒ̣ܡܲܬ̣ܢܝܼܢ. 
vastantes cunctas civitates illius uno tempore. Non fuit oppidum, quod nos effugeret: sexaginta urbes, omnem regionem Argob regni Og in Basan. 
დავიპყართ ყოველი ქალაქები მათი, მას ჟამსა შინა არა იყო ქალაქი, რომელი არა ვიპყართ მათგანი, სამეოცი ქალაქი დავიპყართ სოფლებით მათით არგობ, მეფისა მის ოგისი, ქუეყანისა მის ბასანელთაჲსა. 
 
4 And we took all his cities at that time, there was not a city which we took not from them, threescore cities, all the region of Argob, the kingdom of Og in Bashan. 
ה. כָּל אֵלֶּה עָרִים בְּצֻרֹת חוֹמָה גְבֹהָה דְּלָתַיִם וּבְרִיחַ לְבַד מֵעָרֵי הַפְּרָזִי הַרְבֵּה מְאֹד: 
πᾶσαι πόλεις ὀχυραί τείχη ὑψηλά πύλαι καὶ μοχλοί πλὴν τῶν πόλεων τῶν Φερεζαίων τῶν πολλῶν σφόδρα 
5 ܟܠܗܹܝܢ ܗܵܠܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܹܐ ܕܥܲܫܝܼܢܝܼܢ ܫܘܼܪ̈ܲܝܗܹܝܢ ܘܪܵܡܝܼܢ ܬܲܪ̈ܥܲܝܗܹܝܢ ܘܡـ̈ܘܼܟ݂ܠܲܝܗܹܝܢ ܣܛܲܪ ܡ̣ܢ ܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܫܸܛܚܹ̈ܐ ܕܛܵܒ̣ ܣܲܓ̇ܝܼ̈ܐܵܢ. 
Cunctæ urbes erant munitæ muris altissimis, portisque et vectibus, absque oppidis innumeris, quæ non habebant muros. 
ყოველი ესე ქალაქები ძნელოვანები და ზღუდე მათი მაღლები და მოქლონები მათი განგებული, ხოლო ქალაქები იგი უზღუდოჲ ფრიად მრავალი მოვსართ, 
 
5 All these cities were fenced with high walls, gates, and bars; beside unwalled towns a great many. 
ו. וַנַּחֲרֵם אוֹתָם כַּאֲשֶׁר עָשִׂינוּ לְסִיחֹן מֶלֶךְ חֶשְׁבּוֹן הַחֲרֵם כָּל עִיר מְתִם הַנָּשִׁים וְהַטָּף: 
ἐξωλεθρεύσαμεν αὐτούς ὥσπερ ἐποιήσαμεν τὸν Σηων βασιλέα Εσεβων καὶ ἐξωλεθρεύσαμεν πᾶσαν πόλιν ἑξῆς καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία 
6 ܘܲܚܪܲܒ̣̄ܢ ܐܸܢܹܝܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܲܥܒܲܕ݂ܢ ܠܣܝܼܚܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܚܸܫܒ̇ܘܿܢ ܕܲܚܪܲܒ̣̄ܢ ܟܠܗܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܹܗ ܠܲܓ̣ܡܵܪ ܘܢܸܫܹ̈ܐ ܘܝܼܩܲܪܬܵܐ. 
Et delevimus eos, sicut feceramus Sehon regi Hesebon, disperdentes omnem civitatem, virosque ac mulieres et parvulos: 
ვითარცა შევქმენით სეონ, მეფჱ ესებონელთაჲ, და მოვსართ ყოველი ქალაქები ერთბამად და ცოლები მათი და შვილები მათი მოვსართ, 
 
6 And we utterly destroyed them, as we did unto Sihon king of Heshbon, utterly destroying the men, women, and children, of every city. 
ז. וְכָל הַבְּהֵמָה וּשְׁלַל הֶעָרִים בַּזּוֹנוּ לָנוּ: 
καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ τὰ σκῦλα τῶν πόλεων ἐπρονομεύσαμεν ἑαυτοῖς 
7 ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܒܥܝܼܪܵܐ ܘܒܸܙܬ̣ܵܐ ܕܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܒܲܙ̄ܢ ܠܲܢ. 
jumenta autem et spolia urbium diripuimus. 
და საცხოვარი მათი და ფასი მონაგები მათი ნატყუენავსა თანა განვიყავთ წილით და დავიპყართ ქვეყანა იგი მათი. 
 
7 But all the cattle, and the spoil of the cities, we took for a prey to ourselves. 
ח. וַנִּקַּח בָּעֵת הַהִוא אֶת הָאָרֶץ מִיַּד שְׁנֵי מַלְכֵי הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִנַּחַל אַרְנֹן עַד הַר חֶרְמוֹן: 
καὶ ἐλάβομεν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ τὴν γῆν ἐκ χειρῶν δύο βασιλέων τῶν Αμορραίων οἳ ἦσαν πέραν τοῦ Ιορδάνου ἀπὸ τοῦ χειμάρρου Αρνων καὶ ἕως Αερμων 
8 ܘܲܢܣܲܒ̣ܢܵܗ̇ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܠܐܲܪܥܵܐ ܡ̣ܢ ܐܝܼܕ݂ܵܐ ܕܲܬ̣ܪ̈ܲܝܗܘܿܢ ܡܲܠ̈ܟܹ̇ܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܲܒ̣ܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܡ̣ܢ ܢܲܚܠܵܐ ܕܐܲܪܢܘܿܢ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܚܸܪܡܘܿܢ. 
Tulimusque illo in tempore terram de manu duorum regum Amorrhæorum, qui erant trans Jordanem: a torrente Arnon usque ad montem Hernon, 
მიერ ჟამსა შინა ჴელთაგან ორთა მეფეთა ამორეველთაჲსა, რომელნი-იგი იყვნეს წიაღ იორდანესა ნაღუარევითგან არნონით ვიდრე ჰერნონდმდე. 
 
8 And we took at that time out of the hand of the two kings of the Amorites the land that was on this side Jordan, from the river of Arnon unto mount Hermon; 
ט. צִידֹנִים יִקְרְאוּ לְחֶרְמוֹן שִׂרְיֹן וְהָאֱמֹרִי יִקְרְאוּ לוֹ שְׂנִיר: 
οἱ Φοίνικες ἐπονομάζουσιν τὸ Αερμων Σανιωρ καὶ ὁ Αμορραῖος ἐπωνόμασεν αὐτὸ Σανιρ 
9 ܨܲܝܕ̇ܢܵܝܹ̈ܐ ܩܵܪܹܝܢ ܠܚܸܪܡܘܿܢ ܣܸܪܝܘܿܢ ܘܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܩܵܪܹܝܢ ܠܹܗ ܣܵܢܝܼܪ. 
quem Sidonii Sarion vocant, et Amorrhæi Sanir: 
რომელთა-იგი ტაიჭიკ სახელ-ედების ჰაერმონ, რომელ-იგი არს სანიორი, რამეთუ ამორეველმან მან სანირ სახელი უწოდა მას. 
 
9 (Which Hermon the Sidonians call Sirion; and the Amorites call it Shenir;) 
י. כֹּל עָרֵי הַמִּישֹׁר וְכָל הַגִּלְעָד וְכָל הַבָּשָׁן עַד סַלְכָה וְאֶדְרֶעִי עָרֵי מַמְלֶכֶת עוֹג בַּבָּשָׁן: 
πᾶσαι πόλεις Μισωρ καὶ πᾶσα Γαλααδ καὶ πᾶσα Βασαν ἕως Σελχα καὶ Εδραϊν πόλεις βασιλείας τοῦ Ωγ ἐν τῇ Βασαν 
10 ܟܠܗܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܲܦܩܲܥܬ̣ܵܐ ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܓܸܠܥܵܕ݂ ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܣܲܠܟܵܐ ܘܠܲܐܪܕ̇ܥܝܼ ܟܠܗܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܡܲܠܟ̇ܘܼܬܹܗ ܕܥܘܿܓ̣ ܕܲܒ̣ܡܲܬ̣ܢܝܼܢ. 
omnes civitates, quæ sitæ sunt in planitie, et universam terram Galaad et Basan usque ad Selcha, et Edrai civitates regni Og in Basan. 
ყოველი ქალაქები ნისონისაჲ და ყოველი გალაადი და ყოველი ბასაანი ვიდრე სელლქალდმდე და ედრაემდ, ესე ყოველი ქალაქები ოგისი, მეფისა მის ბასანელთაჲსა. 
 
10 All the cities of the plain, and all Gilead, and all Bashan, unto Salchah and Edrei, cities of the kingdom of Og in Bashan. 
יא. כִּי רַק עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן נִשְׁאַר מִיֶּתֶר הָרְפָאִים הִנֵּה עַרְשׂוֹ עֶרֶשׂ בַּרְזֶל הֲלֹה הִוא בְּרַבַּת בְּנֵי עַמּוֹן תֵּשַׁע אַמּוֹת אָרְכָּהּ וְאַרְבַּע אַמּוֹת רָחְבָּהּ בְּאַמַּת אִישׁ: 
ὅτι πλὴν Ωγ βασιλεὺς Βασαν κατελείφθη ἀπὸ τῶν Ραφαϊν ἰδοὺ ἡ κλίνη αὐτοῦ κλίνη σιδηρᾶ ἰδοὺ αὕτη ἐν τῇ ἄκρᾳ τῶν υἱῶν Αμμων ἐννέα πηχῶν τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ τεσσάρων πηχῶν τὸ εὖρος αὐτῆς ἐν πήχει ἀνδρός 
11 ܡܸܛܠ ܕܥܘܿܓ̣ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܒܲܠܚܘܿܕ݂ܵܘܗܝ ܐܸܫܬ̇ܚܲܪ ܡ̣ܢ ܫܲܪܟܵܐ ܕܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܥܲܪܣܹܗ ܥܲܪܣܵܐ ܗ̄ܝܼ ܕܦܲܪܙܠܵܐ ܘܗܵܐ ܒܪܲܒܲܬ̣ ܗ̄ܝܼ ܕܲܒ̣̈ܢܲܝ ܥܲܡܘܿܢ ܬܫܲܥ ܐܲܡܝܼ̈ܢ ܐܘܼܪܟܵܗ̇ ܘܐܲܪܒܲܥ ܐܲܡܝܼ̈ܢ ܦܬ̣ܵܝܵܗ̇ ܒܐܲܡܬ̣ܵܐ ܕܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ. 
Solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum. Monstratur lectus ejus ferreus, qui est in Rabbath filiorum Ammon, novem cubitos habens longitudinis, et quatuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus. 
რამეთუ ოგ, მეფჱ ბასანელთაჲ, მარტო დაშთა რაფანელთაგან. და იყო ცხედარი მისი ცხედარი რკინისაჲ და ძნელოვანსა მას ძეთა ამონისთასა დადგომილ იყო იგი, ცხრა წყრთაჲ სიგრძე მისი და ოთხ წყრთა სივრცე მისი წყრთა მამაკაცისათა. 
 
11 For only Og king of Bashan remained of the remnant of giants; behold his bedstead was a bedstead of iron; is it not in Rabbath of the children of Ammon? nine cubits was the length thereof, and four cubits the breadth of it, after the cubit of a man. 
יב. וְאֶת הָאָרֶץ הַזֹּאת יָרַשְׁנוּ בָּעֵת הַהִוא מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר עַל נַחַל אַרְנֹן וַחֲצִי הַר הַגִּלְעָד וְעָרָיו נָתַתִּי לָראוּבֵנִי וְלַגָּדִי: 
καὶ τὴν γῆν ἐκείνην ἐκληρονομήσαμεν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπὸ Αροηρ ἥ ἐστιν ἐπὶ τοῦ χείλους χειμάρρου Αρνων καὶ τὸ ἥμισυ ὄρους Γαλααδ καὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ ἔδωκα τῷ Ρουβην καὶ τῷ Γαδ 
12 ܘܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ ܝܼܪܸܬ̣̄ܢ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܡ̣ܢ ܥܲܕ݂ܘܵܥܝܼܪ ܕܥܲܠ ܣܸܦܬ̣ܵܐ ܕܢܲܚܠܵܐ ܕܐܲܪܢܘܿܢ ܘܦܸܠܓܹ̇ܗ ܕܛܘܼܪܵܐ ܕܓܸܠܥܵܕ݂ ܘܩܘܼܪ̈ܝܹܗ ܝܸܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܠܪܘܼܒܹܝܠ ܘܲܠܓ̣ܵܕ݂. 
Terramque possedimus tempore illo ab Aroër, quæ est super ripam torrentis Arnon, usque ad mediam partem montis Galaad: et civitates illius dedi Ruben et Gad. 
და ქუეყანაჲ იგი მათი დავიმკჳდრეთ ჩუენ მას ჟამსა შინა, რომელ არს კიდედმდე ნაღუარევისა მის არნონისა და ვიდრე ზოგადმდე მთისა მის გალადელთაჲსა: და ქალაქები იგი მათი მივეც რუბენს და გაადს. 
 
12 And this land, which we possessed at that time, from Aroer, which is by the river Arnon, and half mount Gilead, and the cities thereof, gave I unto the Reubenites and to the Gadites. 
יג. וְיֶתֶר הַגִּלְעָד וְכָל הַבָּשָׁן מַמְלֶכֶת עוֹג נָתַתִּי לַחֲצִי שֵׁבֶט הַמְנַשֶּׁה כֹּל חֶבֶל הָאַרְגֹּב לְכָל הַבָּשָׁן הַהוּא יִקָּרֵא אֶרֶץ רְפָאִים: 
καὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ Γαλααδ καὶ πᾶσαν τὴν Βασαν βασιλείαν Ωγ ἔδωκα τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασση καὶ πᾶσαν περίχωρον Αργοβ πᾶσαν τὴν Βασαν ἐκείνην γῆ Ραφαϊν λογισθήσεται 
13 ܘܫܲܪܟܵܐ ܕܓܸܠܥܵܕ݂ ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܒܹܝܬ̣ ܡܲܠܟ̇ܘܼܬܹܗ ܕܥܘܿܓ̣ ܝܸܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܠܦܸܠܓܹ̇ܗ ܕܫܲܒ̣ܛܵܐ ܕܲܡܢܲܫܹܐ ܘܟ݂ܠܹܗ ܚܒܸܠ ܐܲܪܓܘܿܒ̣ ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܡܲܬ̣ܢܝܼܢ. ܗܝ̤ ܗ̄ܝܼ ܡܸܬ̣ܩܲܪܝܵܐ ܐܲܪܲܥ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ. 
Reliquam autem partem Galaad, et omnem Basan regni Og, tradidi mediæ tribui Manasse, omnem regionem Argob: cunctaque Basan vocatur Terra gigantum. 
და ნეშტი იგი გალადისაჲ და ყოველი იგი ბასანი მეფისა ოგისი მივეც კერძოსა მას, 
 
13 And the rest of Gilead, and all Bashan, being the kingdom of Og, gave I unto the half tribe of Manasseh; all the region of Argob, with all Bashan, which was called the land of giants. 
יד. יָאִיר בֶּן מְנַשֶּׁה לָקַח אֶת כָּל חֶבֶל אַרְגֹּב עַד גְּבוּל הַגְּשׁוּרִי וְהַמַּעֲכָתִי וַיִּקְרָא אֹתָם עַל שְׁמוֹ אֶת הַבָּשָׁן חַוֹּת יָאִיר עַד הַיּוֹם הַזֶּה: 
καὶ Ιαϊρ υἱὸς Μανασση ἔλαβεν πᾶσαν τὴν περίχωρον Αργοβ ἕως τῶν ὁρίων Γαργασι καὶ Ομαχαθι ἐπωνόμασεν αὐτὰς ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ τὴν Βασαν Αυωθ Ιαϊρ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης 
14 ܘܝܵܐܝܼܪ ܒܲܪ ܡܢܲܫܹܐ ܢܣܲܒ̣ ܟܠܹܗ ܚܒܸܠ ܐܲܪܓ̇ܘܿܒ̣ ܥܕܲܡܵܐ ܠܲܬ̣ܚܘܼܡܵܐ ܕܲܓ̣ܫܘܿܪ ܘܲܕ݂ܡܲܥܟܲܬ̣. ܘܲܩܪܵܐ ܐܸܢܹܝܢ ܥܲܠ ܫܡܹܗ ܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܘܟܲܦܪ̈ܘܿܢܹܐ ܕܝܵܐܝܼܪ ܥܕܲܡܵܐ ܠܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Jair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos Gessuri et Machati. Vocavitque ex nomine suo Basan, Havoth Jair, id est, Villas Jair, usque in præsentem diem. 
ნათესავსა მანასესა და ყოველი იგი გარემო სოფლები არგობისი და ყოველი ბასანი ქუეყანად რაფაინისა შერაცხილ არიან, და იაირ, ძემან მანასესმან, დაიპყრა ყოველი იგი სოფლები არგობისაჲ ვიდრე საზღვრადმდე გარგასისა. და მაქათი სახელი უწოდა მას სახელად თავისა თჳსისა ბასანა ვათაირ მოდღეინდელად დღედმდე. 
 
14 Jair the son of Manasseh took all the country of Argob unto the coasts of Geshuri and Maachathi; and called them after his own name, Bashanhavothjair, unto this day. 
טו. וּלְמָכִיר נָתַתִּי אֶת הַגִּלְעָד: 
καὶ τῷ Μαχιρ ἔδωκα τὴν Γαλααδ 
15 ܘܲܠܡܵܟ݂ܝܼܪ ܝܼܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܓܸܠܥܵܕ݂. 
Machir quoque dedi Galaad. 
და მაქირს მივეც გალაადი. 
 
15 And I gave Gilead unto Machir. 
טז. וְלָראוּבֵנִי וְלַגָּדִי נָתַתִּי מִן הַגִּלְעָד וְעַד נַחַל אַרְנֹן תּוֹךְ הַנַּחַל וּגְבֻל וְעַד יַבֹּק הַנַּחַל גְּבוּל בְּנֵי עַמּוֹן: 
καὶ τῷ Ρουβην καὶ τῷ Γαδ δέδωκα ἀπὸ τῆς Γαλααδ ἕως χειμάρρου Αρνων μέσον τοῦ χειμάρρου ὅριον καὶ ἕως τοῦ Ιαβοκ ὁ χειμάρρους ὅριον τοῖς υἱοῖς Αμμαν 
16 ܘܲܠܪܘܼܒܹܝܠ ܘܲܠܓ̣ܵܕ݂ ܝܼܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܡ̣ܢ ܓܸܠܥܵܕ݂ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܢܲܚܠܵܐ ܕܐܲܪܢܘܿܢ ܘܓ̣ܵܘܹܗ ܕܢܲܚܠܵܐ ܘܲܬ̣ܚܘܼܡܹܗ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܝܵܒ̣ܵܩ ܢܲܚܠܵܐ ܬܚܘܼܡܵܐ ܕܲܒ̣̈ܢܲܝ ܥܲܡܘܿܢ. 
Et tribubus Ruben et Gad dedi de terra Galaad usque ad torrentem Arnon medium torrentis, et confinium usque ad torrentem Jeboc, qui est terminus filiorum Ammon: 
და რუბენს და გაადს მივეც ქუეყანისა მის გალაადისაჲ ვიდრე ნაღუარევადმდე არნონისა შუა საზღვრითგან ნაღუარევისა მის ვიდრე იაბოკდმდე ნაღუარევი იგი, რომელ არს საზღვარი ძეთა მათ ამონისთაჲ. 
 
16 And unto the Reubenites and unto the Gadites I gave from Gilead even unto the river Arnon half the valley, and the border even unto the river Jabbok, which is the border of the children of Ammon; 
יז. וְהָעֲרָבָה וְהַיַּרְדֵּן וּגְבֻל מִכִּנֶּרֶת וְעַד יָם הָעֲרָבָה יָם הַמֶּלַח תַּחַת אַשְׁדֹּת הַפִּסְגָּה מִזְרָחָה: 
καὶ ἡ Αραβα καὶ ὁ Ιορδάνης ὅριον Μαχαναρεθ καὶ ἕως θαλάσσης Αραβα θαλάσσης ἁλυκῆς ὑπὸ Ασηδωθ τὴν Φασγα ἀνατολῶν 
17 ܘܥܵܪܵܒ̣ܵܐ ܘܝܘܿܪܕܢܲܢ ܘܲܬ̣ܚܘܼܡܵܐ ܡ̣ܢ ܟܸܢܪܲܬ̣ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܝܲܡܵܐ ܕܥܵܪܵܒ̣ܵܐ ܝܲܡܵܐ ܕܡܸܠܚܵܐ ܕܲܬ̣ܚܹܝܬ̣ ܐܲܫܕ̇ܘܿܕ݂ ܘܦܲܣܓܵܐ ܕܲܒ̣ܪܵܡܬ̣ܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܚܵܐ. 
et planitiem solitudinis, atque Jordanem, et terminos Cenereth usque ad mare deserti, quod est salsissimum, ad radices montis Phasga contra orientem. 
და არაბიაჲ და იორდანე თჳთ საზღვარი არს მაქანარადმდე არაბიელთა და ზღჳთ მარილოვნითგან და ასელოთით ვიდრე ჴევადმდე აღმოსავლითისა. 
 
17 The plain also, and Jordan, and the coast thereof, from Chinnereth even unto the sea of the plain, even the salt sea, under Ashdothpisgah eastward. 
יח. וָאֲצַו אֶתְכֶם בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם נָתַן לָכֶם אֶת הָאָרֶץ הַזֹּאת לְרִשְׁתָּהּ חֲלוּצִים תַּעַבְרוּ לִפְנֵי אֲחֵיכֶם בְּנֵי יִשְׂרָאֵל כָּל בְּנֵי חָיִל: 
καὶ ἐνετειλάμην ὑμῖν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἔδωκεν ὑμῖν τὴν γῆν ταύτην ἐν κλήρῳ ἐνοπλισάμενοι προπορεύεσθε πρὸ προσώπου τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν Ισραηλ πᾶς δυνατός 
18 ܘܦܲܩܕ̇ܬ̇ܟ݂ܘܿܢ ܒܹܗ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ܘܿܢ ܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇. ܟܲܕ݂ ܡܙܲܝܢܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܥܒܲܪܘ ܩܕ݂ܵܡ ܐܲܚܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܒ̈ܢܲܝ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܟܠܟ݂ܘܿܢ ܓܲܢ̄ܒܵܪ̈ܲܝ ܚܲܝܠܵܐ. 
Præcepique vobis in tempore illo, dicens: Dominus Deus vester dat vobis terram hanc in hæreditatem: expediti præcedite fratres vestros filios Israël omnes viri robusti, 
გამცენ თქუენ მას ჟამს შინა და გარქუ: უფალმან ღმერთმან თქუენმან მოგცა თქუენ ქუეყანა ეგე ნაწილად მკჳდრობისა თქუენისა, შეიჭურენით, განემზადენით, წარგუალეთ ძმათა თქუენთა თანა ძეთა მათ ისრაჱლისათა ყოველი კაცი ძლიერი მოღუაწე. 
 
18 And I commanded you at that time, saying, The LORD your God hath given you this land to possess it: ye shall pass over armed before your brethren the children of Israel, all that are meet for the war. 
יט. רַק נְשֵׁיכֶם וְטַפְּכֶם וּמִקְנֵכֶם יָדַעְתִּי כִּי מִקְנֶה רַב לָכֶם יֵשְׁבוּ בְּעָרֵיכֶם אֲשֶׁר נָתַתִּי לָכֶם: 
πλὴν αἱ γυναῖκες ὑμῶν καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν καὶ τὰ κτήνη ὑμῶν οἶδα ὅτι πολλὰ κτήνη ὑμῖν κατοικείτωσαν ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν αἷς ἔδωκα ὑμῖν 
19 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܢܫܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܝܼܩܲܪܬ̇ܟ݂ܘܿܢ ܘܲܒ̣ܥܝܼܪܟ݂ܘܿܢ ܫܒ̣ܘܿܩܘ ܝܵܕܲܥ ܐ̄ܢܵܐ ܓܹܝܪ ܕܩܸܢܝܵܢܵܐ ܣܲܓ̇ܝܼܐܵܐ ܐܝܼܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܢܸܬ̇ܒ̣ܘܼܢ ܒܩܘܼܪ̈ܝܼܟ̇ܘܿܢ ܕܝܸܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ. 
absque uxoribus, et parvulis, atque jumentis. Novi enim quod plura habeatis pecora, et in urbibus remanere debebunt, quas tradidi vobis, 
გარნა დედაწული თქუენი და საცხოვარი თქუენი და ნაყოფი თქუენ უწყი, რამეთუ მრავალ არს საცხოვარი იგი თქუენი, დაუტევენით ქალაქთა მაგათ თქუენთა, რომელ-ეგე მიგეც თქუენ. 
 
19 But your wives, and your little ones, and your cattle, (for I know that ye have much cattle,) shall abide in your cities which I have given you; 
כ. עַד אֲשֶׁר יָנִיחַ יְהֹוָה לַאֲחֵיכֶם כָּכֶם וְיָרְשׁוּ גַם הֵם אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם נֹתֵן לָהֶם בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן וְשַׁבְתֶּם אִישׁ לִירֻשָּׁתוֹ אֲשֶׁר נָתַתִּי לָכֶם: 
ἕως ἂν καταπαύσῃ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ὥσπερ καὶ ὑμᾶς καὶ κατακληρονομήσουσιν καὶ οὗτοι τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν δίδωσιν αὐτοῖς ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ ἐπαναστραφήσεσθε ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ ἣν ἔδωκα ὑμῖν 
20 ܥܕܲܡܵܐ ܕܲܢܢܝܼܚ ܡܵܪܝܵܐ ܠܐܲܚܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܐܲܟ݂ܘܵܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܘܢܹܐܪܬ̇ܘܿܢ ܐܵܦ ܗܸܢܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܗܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܒܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܼܪܕܢܲܢ ܘܗܵܝܕܹ̇ܝܢ ܬܸܗܦ̄ܟ݂ܘܼܢ ܐ̄ܢܵܫ ܠܝܵܪܬ̇ܘܼܬܹܗ ܕܝܸܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ. 
donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris, sicut vobis tribuit: et possideant ipsi etiam terram, quam daturus est eis trans Jordanem: tunc revertetur unusquisque in possessionem suam, quam dedi vobis. 
ვიდრემდე განსასუენებელი სცეს უფალმან ღმერთმან თქუენმან ძმათა თქუენთა, ვითარცა-ეგე თქუენ და დაემკჳდრნენ იგინიცა ქუეყანასა მას, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან მისცეს მათ წილი იორდანესა მდინარესა დ მიიქცეს კაცად-კაცადი თითოეულად სამკჳდრებელთავე თჳსთა, რომელ მიგეც თქუენ. 
 
20 Until the LORD have given rest unto your brethren, as well as unto you, and until they also possess the land which the LORD your God hath given them beyond Jordan: and then shall ye return every man unto his possession, which I have given you. 
כא. וְאֶת יְהוֹשׁוּעַ צִוֵּיתִי בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר עֵינֶיךָ הָרֹאֹת אֵת כָּל אֲשֶׁר עָשָׂה יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם לִשְׁנֵי הַמְּלָכִים הָאֵלֶּה כֵּן יַעֲשֶׂה יְהֹוָה לְכָל הַמַּמְלָכוֹת אֲשֶׁר אַתָּה עֹבֵר שָׁמָּה: 
καὶ τῷ Ἰησοῖ ἐνετειλάμην ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἑωράκασιν πάντα ὅσα ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν τοῖς δυσὶ βασιλεῦσι τούτοις οὕτως ποιήσει κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν πάσας τὰς βασιλείας ἐφ᾽ ἃς σὺ διαβαίνεις ἐκεῖ 
21 ܘܠܝܼܫܘܿܥ ܦܲܩܕܹܬ̣ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ ܚܙܲܝ̈ ܟܠ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܠܗܵܠܹܝܢ ܬܪܹܝܢ ܡܲܠܟ̇ܝܼ̈ܢ ܗܵܟܲܢܵܐ ܢܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܠܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܹܝܢ ܡܲܠ̈ܟ̇ܘܵܬ̣ܵܐ ܕܥܵܒ̣ܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܗܹܝܢ. 
Josue quoque in tempore illo præcepi, dicens: Oculi tui viderunt quæ fecit Dominus Deus vester duobus his regibus: sic faciet omnibus regnis, ad quæ transiturus es. 
და ვამცენ ისოს, ძესა ნავესა, მას ჟამსა შინა და ვარქუ: თუალთა თქუენთა იხილეს, რაჲ-იგი უყო უფალმან ღმერთმან თქუენმან ორთა მათ მეფეთა, ეგრე უყოს უფალმან ღმერთმან თქუენმან ყოველთა მათ მეფეთა, რომელთა-იგი მიხუალთ თქუენ მუნ. 
 
21 And I commanded Joshua at that time, saying, Thine eyes have seen all that the LORD your God hath done unto these two kings: so shall the LORD do unto all the kingdoms whither thou passest. 
כב. לֹא תִּירָאוּם כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם הוּא הַנִּלְחָם לָכֶם: 
οὐ φοβηθήσεσθε ὅτι κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν αὐτὸς πολεμήσει περὶ ὑμῶν 
22 ܠܵܐ ܬܸܕ݂ܚܠܘܼܢ ܡܸܢܗܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܗܘ̤ ܡܸܬ̣ܟܲܬܲܫ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Ne timeas eos: Dominus enim Deus vester pugnabit pro vobis. 
ნუ გეშინინ, რამეთუ უფალი ღმერთი თქუენი ჰბრძოდეს თქუენ წილ. 
 
22 Ye shall not fear them: for the LORD your God he shall fight for you. 
כג. וָאֶתְחַנַּן אֶל יְהֹוָה בָּעֵת הַהִוא לֵאמֹר: 
καὶ ἐδεήθην κυρίου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ λέγων 
23 ܘܐܸܬ̣ܟܲܫܦܹܬ̣ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܘܐܸܡܪܹܬ̣. 
Precatusque sum Dominum in tempore illo, dicens: 
და ვევედრე უფალსა მას ჟამსა შინა და ვთქუ: 
 
23 And I besought the LORD at that time, saying, 
כד. אֲדֹנָי יֱהֹוִה אַתָּה הַחִלּוֹתָ לְהַרְאוֹת אֶת עַבְדְּךָ אֶת גָּדְלְךָ וְאֶת יָדְךָ הַחֲזָקָה אֲשֶׁר מִי אֵל בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה כְמַעֲשֶׂיךָ וְכִגְבוּרֹתֶךָ: 
κύριε κύριε σὺ ἤρξω δεῖξαι τῷ σῷ θεράποντι τὴν ἰσχύν σου καὶ τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν χεῖρα τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα τὸν ὑψηλόν τίς γάρ ἐστιν θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἢ ἐπὶ τῆς γῆς ὅστις ποιήσει καθὰ σὺ ἐποίησας καὶ κατὰ τὴν ἰσχύν σου 
24 ܒܒ̣ܵܥܘܼ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܫܲܪܝܼܬ̇ ܠܲܡܚܵܘܵܝܘܼ ܠܥܲܒ̣ܕܵܟ݂ ܪܲܒ̇ܘܼܬ̣ܵܟ݂ ܘܐܝܼܕ݂ܵܟ݂ ܬܲܩܝܼܦܵܐܝܼܬ̣ ܘܲܕ݂ܪܵܥܵܟ݂ ܪܵܡܵܐ ܐܲܝܢܵܘ ܓܹܝܪ ܐܲܠܵܗܵܐ ܐܝܼܬ̣ ܒܲܫܡܲܝܵܐ ܐܵܘ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܢܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܐܲܝܟ݂ ܥܒ̣ܵܕܲܝ̈ܟ ܘܐܲܝܟ݂ ܓܒܲܪ̈ܘܵܬ̣ܵܟ݂. 
Domine Deus, tu cœpisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam, manumque fortissimam: neque enim est alius deus vel in cælo, vel in terra, qui possit facere opera tua, et comparari fortitudini tuæ. 
უფალო, უფალო, შენ იწყე ჩუენებად მონისა შენისა ძალი შენი დ სიმტკიცე შენი, ჴელი ეგე მტკიცე და მკლავი მაღალი. ვინ არს ღმერთ ცათ შინა, ანუ ქუეყანასა ზედა, რომელმცა ყო ესე, რომელ-ესე შენ ჰყავ ჩუენთჳს. 
 
24 O Lord GOD, thou hast begun to shew thy servant thy greatness, and thy mighty hand: for what God is there in heaven or in earth, that can do according to thy works, and according to thy might? 
כה. אֶעְבְּרָה נָּא וְאֶרְאֶה אֶת הָאָרֶץ הַטּוֹבָה אֲשֶׁר בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן הָהָר הַטּוֹב הַזֶּה וְהַלְּבָנֹן: 
διαβὰς οὖν ὄψομαι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην τὴν οὖσαν πέραν τοῦ Ιορδάνου τὸ ὄρος τοῦτο τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸν Ἀντιλίβανον 
25 ܐܸܥܒܲܪ ܗܵܫܵܐ ܐܸܚܙܸܐ ܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܲܒ̣ܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܛܘܼܪܵܐ ܗܵܢܵܐ ܛܵܒ̣ܵܐ ܘܠܸܒ̣ܢܵܢ. 
Transibo igitur, et videbo terram hanc optimam trans Jordanem, et montem istum egregium, et Libanum. 
ანუ მსგავს ძლიერებისა მაგის შენისა? აწ ჯერ-თუ-გიჩნდეს, წიაღვჴდე, ვიხილო ქუეყანაჲ იგი კეთილთაჲ, რომელ-იგი არს წიაღ ორდანესა, მთაჲ იგი კეთილი და ადგილი იგი ლიბანისაჲ. 
 
25 I pray thee, let me go over, and see the good land that is beyond Jordan, that goodly mountain, and Lebanon. 
כו. וַיִּתְעַבֵּר יְהֹוָה בִּי לְמַעַנְכֶם וְלֹא שָׁמַע אֵלָי וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי רַב לָךְ אַל תּוֹסֶף דַּבֵּר אֵלַי עוֹד בַּדָּבָר הַזֶּה: 
καὶ ὑπερεῖδεν κύριος ἐμὲ ἕνεκεν ὑμῶν καὶ οὐκ εἰσήκουσέν μου καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἱκανούσθω σοι μὴ προσθῇς ἔτι λαλῆσαι τὸν λόγον τοῦτον 
26 ܘܲܪܓܸܙ ܥܠܲܝ ܡܵܪܝܵܐ ܡܸܛܠܵܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܫܲܡܥܲܢܝ ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ. ܣܵܦܹܩ ܠܵܟ݂ ܠܵܐ ܬܵܘܣܸܦ ܬܘܼܒ̣ ܠܲܡܡܲܠܵܠܘܼ ܩܕ݂ܵܡܲܝ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܗܵܢܵܐ. 
Iratusque est Dominus mihi propter vos, nec exaudivit me, sed dixit mihi: Sufficit tibi: nequaquam ultra loquaris de hac re ad me. 
და უგულებელ-მყო მე უფალმან თქუენთჳს. მერმე მომიგო მე უფალმან და მრქუა: კმა იყავნ შენდა, ნუღარა შესძინებ სიტყუად ჩემდა სიტყუასა მაგას, 
 
26 But the LORD was wroth with me for your sakes, and would not hear me: and the LORD said unto me, Let it suffice thee; speak no more unto me of this matter. 
כז. עֲלֵה רֹאשׁ הַפִּסְגָּה וְשָׂא עֵינֶיךָ יָמָּה וְצָפֹנָה וְתֵימָנָה וּמִזְרָחָה וּרְאֵה בְעֵינֶיךָ כִּי לֹא תַעֲבֹר אֶת הַיַּרְדֵּן הַזֶּה: 
ἀνάβηθι ἐπὶ κορυφὴν Λελαξευμένου καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς κατὰ θάλασσαν καὶ βορρᾶν καὶ λίβα καὶ ἀνατολὰς καὶ ἰδὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου ὅτι οὐ διαβήσῃ τὸν Ιορδάνην τοῦτον 
27 ܣܲܩ ܠܪܹܫ ܪܵܡܬ̣ܵܐ ܘܐܲܪܝܼܡ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ ܠܡܲܕ݂ܒ̇ܚܵܐ ܘܲܠܡܲܥܪܒ̣ܵܐ ܘܲܠܓܲܪܒ̇ܝܵܐ ܘܲܠܬܲܝܡܢܵܐ ܘܲܚܙܝܼܗ̇ ܒܥܲܝܢܲܝ̈ܟ ܘܠܵܐ ܬܸܥܒܲܪ ܝܘܿܪܕܢܲܢ ܗܵܢܵܐ. 
Ascende cacumen Phasgæ, et oculos tuos circumfer ad occidentem, et ad aquilonem, austrumque et orientem, et aspice; nec enim transibis Jordanem istum. 
არამედ აჰჴედ შენ თხემსა მთისა მაგის გამოთლილისასა და აღიხილენ თუალნი შენნი ზღუად კერძო და სამხრით, და ჩრდილოჲთ, და დასავალად და აღმოსავალად და იხილე თუალითა შენითა, რამეთუ არასადა წიაღსლვად ხარ შენ წიაღ იორდანესა. 
 
27 Get thee up into the top of Pisgah, and lift up thine eyes westward, and northward, and southward, and eastward, and behold it with thine eyes: for thou shalt not go over this Jordan. 
כח. וְצַו אֶת יְהוֹשֻׁעַ וְחַזְּקֵהוּ וְאַמְּצֵהוּ כִּי הוּא יַעֲבֹר לִפְנֵי הָעָם הַזֶּה וְהוּא יַנְחִיל אוֹתָם אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר תִּרְאֶה: 
καὶ ἔντειλαι Ἰησοῖ καὶ κατίσχυσον αὐτὸν καὶ παρακάλεσον αὐτόν ὅτι οὗτος διαβήσεται πρὸ προσώπου τοῦ λαοῦ τούτου καὶ αὐτὸς κατακληρονομήσει αὐτοῖς τὴν γῆν ἣν ἑώρακας 
28 ܘܦܲܩܸܕ݂ ܠܝܼܫܘܿܥ ܘܚܲܝܸܠܲܝܗܝ ܘܥܲܫܢܲܝܗܝ ܡܸܛܠ ܕܗܘ̤ ܢܸܥܒܲܪ ܩܕ݂ܵܡ ܥܲܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܘܗܘ̤ ܢܵܘܪܸܬ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܬܸܚܙܸܐ. 
Præcipe Josue, et corrobora eum atque conforta: quia ipse præcedet populum istum, et dividet eis terram quam visurus es. 
არამედ შენ ამცენ ისოს და ნუგეშინის-ეც მას, რამეთუ ესე წიაღუძღუეს ერსა მას და მანცა დაუმკჳდროს მათ ქუეყანაჲ იგი, რომელ-ეგე შენ იხილე. 
 
28 But charge Joshua, and encourage him, and strengthen him: for he shall go over before this people, and he shall cause them to inherit the land which thou shalt see. 
כט. וַנֵּשֶׁב בַּגָּיְא מוּל בֵּית פְּעוֹר: 
καὶ ἐνεκαθήμεθα ἐν νάπῃ σύνεγγυς οἴκου Φογωρ 
29 ܘܝܼܬܸܒ̣̄ܢ ܒܢܲܚܠܵܐ ܠܘܼܩܒܲܠ ܒܹܝܬ̣ ܦܥܘܿܪ. 
Mansimusque in valle contra fanum Phogor. 
დავსხედით ჩუენ ღელესა ერთსა მახლობელად სახლსა მას ფოგორისსა. 
 
29 So we abode in the valley over against Bethpeor. 
ד 
Δʹ 
ܩܦܠܐܘܢ: ܕ. 
Cap. 4 
თავი მეოთხე 
 
א. וְעַתָּה יִשְׂרָאֵל שְׁמַע אֶל הַחֻקִּים וְאֶל הַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר אָנֹכִי מְלַמֵּד אֶתְכֶם לַעֲשׂוֹת לְמַעַן תִּחְיוּ וּבָאתֶם וִירִשְׁתֶּם אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתֵיכֶם נֹתֵן לָכֶם: 
καὶ νῦν Ισραηλ ἄκουε τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν κριμάτων ὅσα ἐγὼ διδάσκω ὑμᾶς σήμερον ποιεῖν ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν 
1 ܡܸܟܹ̇ܝܠ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܫܡܲܥܘ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܡܲܠܸܦ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܠܡܸܥܒܲܕ݂ ܕܬܸܚܘܿܢ ܘܬܸܥܠܘܼܢ ܘܬܹܐܪܬ̇ܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Et nunc, Israël, audi præcepta et judicia, quæ ego doceo te: ut faciens ea, vivas, et ingrediens possideas terram, quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis. 
აწ გესმოდენ ისრაჱლსა სამართალი და მსჯავრი, რომელსა-ესე მე გასწავებ შენ დღესდღე ყოფად მაგისა, რათა სცხონდე და განსძლიერდე, შეხჳდე და დაიმკჳდრო ქუეყანაჲ იგი, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან მამათა შენთამან მოგცეს შენ. 
 
1 Now therefore hearken, O Israel, unto the statutes and unto the judgments, which I teach you, for to do them, that ye may live, and go in and possess the land which the LORD God of your fathers giveth you. 
ב. לֹא תֹסִפוּ עַל הַדָּבָר אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם וְלֹא תִגְרְעוּ מִמֶּנּוּ לִשְׁמֹר אֶת מִצְו‍ֹת יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם: 
οὐ προσθήσετε πρὸς τὸ ῥῆμα ὃ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν καὶ οὐκ ἀφελεῖτε ἀπ᾽ αὐτοῦ φυλάσσεσθε τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον 
2 ܠܵܐ ܬܵܘܣܦܘܼܢ ܥܲܠ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܬܒܲܨܪܘܼܢ ܡܸܢܹܗ ܐܸܠܵܐ ܛܲܪܘ ܦܘܼܩܕܵܢܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ: 
Non addetis ad verbum, quod vobis loquor, nec auferetis ex eo: custodite mandata Domini Dei vestri, quæ ego præcipio vobis. 
არა შესძინო შენ სიტყუაჲ ერთი, რომელსა-ესე მე გამცნებ თქუენ და არცა დააკლოთ მაგას, არამედ დაიცვნე შენ მცნებანი უფლისა ღმრთისა შენისანი, რომელთა-ესე მე გამცნებ შენ დღესდღე. 
 
2 Ye shall not add unto the word which I command you, neither shall ye diminish ought from it, that ye may keep the commandments of the LORD your God which I command you. 
ג. עֵינֵיכֶם הָרֹאוֹת אֵת אֲשֶׁר עָשָׂה יְהֹוָה בְּבַעַל פְּעוֹר כִּי כָל הָאִישׁ אֲשֶׁר הָלַךְ אַחֲרֵי בַעַל פְּעוֹר הִשְׁמִידוֹ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ מִקִּרְבֶּךָ: 
οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἑωράκασιν πάντα ὅσα ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν τῷ Βεελφεγωρ ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὅστις ἐπορεύθη ὀπίσω Βεελφεγωρ ἐξέτριψεν αὐτὸν κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐξ ὑμῶν 
3 ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܚܙܲܝ̈ ܟܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܠܲܒ̣ܥܸܠܦܥܘܿܪ ܡܸܛܠ ܕܟ݂ܠ ܓܲܒ̣ܪܵܐ ܕܐܸܙܲܠ ܒܵܬܲܪ ܒܥܸܠ ܦܥܘܿܪ ܐܵܘܒ̇ܕܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܒܲܝܢܵܬ̣ܟ݂ܘܿܢ. 
Oculi vestri viderunt omnia quæ fecit Dominus contra Beelphegor, quomodo contriverit omnes cultores ejus de medio vestri. 
თუალნი თქუენნი ხედვიდეს, რაჲ-იგი უყო უფალმან ღმერთმან ბელფეგოს, რამეთუ ყოველი კაცი, რომელი შეუდგა ბელფეგორსა, აღჴოცა იგი უფალმან ღმერთმან თქუენმან საშოვლისაგან. 
 
3 Your eyes have seen what the LORD did because of Baalpeor: for all the men that followed Baalpeor, the LORD thy God hath destroyed them from among you. 
ד. וְאַתֶּם הַדְּבֵקִים בַּיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם חַיִּים כֻּלְּכֶם הַיּוֹם: 
ὑμεῖς δὲ οἱ προσκείμενοι κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν ζῆτε πάντες ἐν τῇ σήμερον 
4 ܘܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܕܐܸܬ̣ܢܩܸܦܬ̇ܘܿܢ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܗܵܐ ܚܲܝܼܢ ܐܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܟܠܟ݂ܘܿܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Vos autem qui adhæretis Domino Deo vestro, vivitis universi usque in præsentem diem. 
თქუენ, ეგენი რომელ შეახლებულ ხართ უფალსა ღმერთსა თქუენსა, სცხონდეთ ვითარცა-ესე დღესდღე. 
 
4 But ye that did cleave unto the LORD your God are alive every one of you this day. 
ה. רְאֵה לִמַּדְתִּי אֶתְכֶם חֻקִּים וּמִשְׁפָּטִים כַּאֲשֶׁר צִוַּנִי יְהֹוָה אֱלֹהָי לַעֲשׂוֹת כֵּן בְּקֶרֶב הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם בָּאִים שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ: 
ἴδετε δέδειχα ὑμῖν δικαιώματα καὶ κρίσεις καθὰ ἐνετείλατό μοι κύριος ποιῆσαι οὕτως ἐν τῇ γῇ εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομεῖν αὐτήν 
5 ܚܙܵܘ ܕܐܲܠܸܦܬ̇ܟ݂ܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܕܦܲܩܕܲܢܝ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܝ ܕܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܿܢ ܐܸܢܘܿܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܐܠܝܼܢ ܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܠܵܗ̇ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇. 
Scitis quod docuerim vos præcepta atque justitias, sicut mandavit mihi Dominus Deus meus: sic facietis ea in terra, quam possessuri estis: 
იგულეთ, აჰა, ესერა, მიგეც თქუენ სამართალი და მსჯავრი, ვითარცა მამცნო მე უფალმან ღმერთმან ჩემმან, რათა ჰყოთ თქუენ იგი ქუეყანასა მას, რომელსა შეხუალთ დამკჳდრებად მუნ. 
 
5 Behold, I have taught you statutes and judgments, even as the LORD my God commanded me, that ye should do so in the land whither ye go to possess it. 
ו. וּשְׁמַרְתֶּם וַעֲשִׂיתֶם כִּי הִוא חָכְמַתְכֶם וּבִינַתְכֶם לְעֵינֵי הָעַמִּים אֲשֶׁר יִשְׁמְעוּן אֵת כָּל הַחֻקִּים הָאֵלֶּה וְאָמְרוּ רַק עַם חָכָם וְנָבוֹן הַגּוֹי הַגָּדוֹל הַזֶּה: 
καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε ὅτι αὕτη ἡ σοφία ὑμῶν καὶ ἡ σύνεσις ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν ὅσοι ἐὰν ἀκούσωσιν πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα καὶ ἐροῦσιν ἰδοὺ λαὸς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο 
6 ܘܬܸܛܪܘܼܢ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܕܗܝ̤ ܗ̄ܝܼ ܚܸܟ݂ܡܲܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܘܣܘܼܟܵܠܟ݂ܘܿܢ ܠܥܹܝܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܢܸܫܡܥܘܼܢ ܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܢܹܐܡܪܘܼܢ ܕܚܲܟ̇ܝܼܡ ܗ̄ܘ̣ ܘܣܲܟ̇ܘܼܠܬ̣ܵܢ ܥܲܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܪܲܒܵܐ. 
et observabitis et implebitis opere. Hæc est enim vestra sapientia, et intellectus coram populis, ut audientes universa præcepta hæc, dicant: En populus sapiens et intelligens, gens magna. 
დაცვად მცნებათა მათ და ყოფად ამისა, რამეთუ ესე არს სიბრძნე და მეცნიერებაჲ თქუენდა, წინაშე ყოველთა წარმართთა, რომელთა ესმოდის ყოველი სამართალი ესე თქუენი. აჰა, ესერა, ერი ბრძენი და მეცნიერი ნათესავი დიდი, 
 
6 Keep therefore and do them; for this is your wisdom and your understanding in the sight of the nations, which shall hear all these statutes, and say, Surely this great nation is a wise and understanding people. 
ז. כִּי מִי גוֹי גָּדוֹל אֲשֶׁר לוֹ אֱלֹהִים קְרֹבִים אֵלָיו כַּיהֹוָה אֱלֹהֵינוּ בְּכָל קָרְאֵנוּ אֵלָיו: 
ὅτι ποῖον ἔθνος μέγα ᾧ ἐστιν αὐτῷ θεὸς ἐγγίζων αὐτοῖς ὡς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν πᾶσιν οἷς ἐὰν αὐτὸν ἐπικαλεσώμεθα 
7 ܐܲܝܢܵܘ ܓܹܝܪ ܥܲܡܵܐ ܪܲܒܵܐ ܕܩܲܪܝܼܒ̣ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܒܟ݂ܠ ܕܩܵܪܹܝܢܲܢ ܠܹܗ. 
Nec est alia natio tam grandis, quæ habeat deos appropinquantes sibi, sicut Deus noster adest cunctis obsecrationibus nostris. 
რამეთუ რომელი არს ნათესავი დიდი, რომლისაჲმცა უფალი ღმერთი იყო მახლობელ მათა, ვითარცა უფალი ღმერთი ჩუენი მახლობელ არს ჩუენდა ყოველსავე ადგილსა, რომელსაცა ვხადოდით მას? 
 
7 For what nation is there so great, who hath God so nigh unto them, as the LORD our God is in all things that we call upon him for? 
ח. וּמִי גּוֹי גָּדוֹל אֲשֶׁר לוֹ חֻקִּים וּמִשְׁפָּטִים צַדִּיקִם כְּכֹל הַתּוֹרָה הַזֹּאת אֲשֶׁר אָנֹכִי נֹתֵן לִפְנֵיכֶם הַיּוֹם: 
καὶ ποῖον ἔθνος μέγα ᾧ ἐστιν αὐτῷ δικαιώματα καὶ κρίματα δίκαια κατὰ πάντα τὸν νόμον τοῦτον ὃν ἐγὼ δίδωμι ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον 
8ܚ ܘܐܲܝܢܵܘ ܥܲܡܵܐ ܪܲܒܵܐ ܕܐܝܼܬ̣ ܠܹܗ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܙܲܕ̇ܝܼܩܹ̈ܐ ܐܲܝܟ݂ ܟܠܹܗ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܗܵܢܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Quæ est enim alia gens sic inclyta, ut habeat cæremonias, justaque judicia, et universam legem, quam ego proponam hodie ante oculos vestros? 
ანუ რომელი არს ნათესავი დიდი, რომლისა მიცემულ არს სამართალი და მშჯავრი მსგავსად ყოვლისა ამის შჯულისა, რომელ-ესე მე მიგეც თქუენ დღესდღე? 
 
8 And what nation is there so great, that hath statutes and judgments so righteous as all this law, which I set before you this day? 
ט. רַק הִשָּׁמֶר לְךָ וּשְׁמֹר נַפְשְׁךָ מְאֹד פֶּן תִּשְׁכַּח אֶת הַדְּבָרִים אֲשֶׁר רָאוּ עֵינֶיךָ וּפֶן יָסוּרוּ מִלְּבָבְךָ כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ וְהוֹדַעְתָּם לְבָנֶיךָ וְלִבְנֵי בָנֶיךָ: 
πρόσεχε σεαυτῷ καὶ φύλαξον τὴν ψυχήν σου σφόδρα μὴ ἐπιλάθῃ πάντας τοὺς λόγους οὓς ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου καὶ μὴ ἀποστήτωσαν ἀπὸ τῆς καρδίας σου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ συμβιβάσεις τοὺς υἱούς σου καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν σου 
9 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܐܸܙܕܲܗ̄ܪܘ ܛܵܒ̣ ܘܛܲܪܘ ܢܲܦ̮ܫܵܬ̣̈ܟ݂ܘܿܢ ܕܠܵܐ ܬܸܛܥܘܿܢ ܟܠ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܕܲܚ̈ܙܲܝ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܢܸܥܒ̇ܪܘܼܢ ܡ̣ܢ ܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܲܝ ܚܲܝܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܐܵܘܕܲܥܘ ܐܸܢܘܿܢ ܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܠܲܒ̣̈ܢܲܝ ܒܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Custodi igitur temetipsum, et animam tuam sollicite. Ne obliviscaris verborum, quæ viderunt oculi tui, et ne excidant de corde tuo cunctis diebus vitæ tuæ. Docebis ea filios ac nepotes tuos, 
იგულე თავი შენი და დაიცევ სული შენი ფრიად, ნუ დაივიწყებ ყოველთა ამათ სიტყუათა, რომელ-ესე იხილეს თუალთა შენთა და ნუცა განიშორებ გულისაგან შენისა ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა, არამედ წურთილ ჰყვნე შვილნი შენნი და შვილნი შვილთა შენთანი. 
 
9 Only take heed to thyself, and keep thy soul diligently, lest thou forget the things which thine eyes have seen, and lest they depart from thy heart all the days of thy life: but teach them thy sons, and thy sons' sons; 
י. יוֹם אֲשֶׁר עָמַדְתָּ לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּחֹרֵב בֶּאֱמֹר יְהֹוָה אֵלַי הַקְהֶל לִי אֶת הָעָם וְאַשְׁמִעֵם אֶת דְּבָרָי אֲשֶׁר יִלְמְדוּן לְיִרְאָה אֹתִי כָּל הַיָּמִים אֲשֶׁר הֵם חַיִּים עַל הָאֲדָמָה וְאֶת בְּנֵיהֶם יְלַמֵּדוּן: 
ἡμέραν ἣν ἔστητε ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἐν Χωρηβ τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐκκλησίας ὅτε εἶπεν κύριος πρός με ἐκκλησίασον πρός με τὸν λαόν καὶ ἀκουσάτωσαν τὰ ῥήματά μου ὅπως μάθωσιν φοβεῖσθαί με πάσας τὰς ἡμέρας ἃς αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν διδάξωσιν 
10 ܝܵܘܡܵܐ ܕܩܵܡܬ̇ܘܿܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܒܚܘܿܪܝܼܒ̣ ܟܲܕ݂ ܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܟܲܢܸܫ ܩܕ݂ܵܡܲܝ ܠܥܲܡܵܐ ܘܐܲܫܡܲܥ ܐܸܢܘܿܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܲܝ̈ ܘܢܹܐܠܦܘܿܢ ܠܡܸܕ݂ܚܲܠ ܩܕ݂ܵܡܲܝ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܕܚܲܝܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܘܠܲܒ̣̈ܢܲܝܗܘܿܢ ܢܲܠܦܘܼܢ. 
a die in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb, quando Dominus locutus est mihi, dicens: Congrega ad me populum, ut audiant sermones meos, et discant timere me omni tempore quo vivunt in terra, doceantque filios suos. 
დღესა მას, რომელსა-იგი წარსდეგით თქუენ წინაშე უფლისა ღმრთისა თქუენისა ქორებს, რამეთუ მეტყოდა მე უფალი და მრქუა: შემოკრიბე ერი ეგე ჩემ წინაშე და ისმინნეს სიტყუანი ჩემნი და შეისწაონ შიში ჩემი ყოველთა დღეთა ცხორებისა მათისათა, რავდენცა ცხონდენ ქუეყანასა ზედა, და ასწაონ შვილთაცა მათთა. 
 
10 Specially the day that thou stoodest before the LORD thy God in Horeb, when the LORD said unto me, Gather me the people together, and I will make them hear my words, that they may learn to fear me all the days that they shall live upon the earth, and that they may teach their children. 
יא. וַתִּקְרְבוּן וַתַּעַמְדוּן תַּחַת הָהָר וְהָהָר בֹּעֵר בָּאֵשׁ עַד לֵב הַשָּׁמַיִם חשֶׁךְ עָנָן וַעֲרָפֶל: 
καὶ προσήλθετε καὶ ἔστητε ὑπὸ τὸ ὄρος καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρὶ ἕως τοῦ οὐρανοῦ σκότος γνόφος θύελλα φωνὴ μεγάλη 
11 ܘܲܩܪܸܒ̣ܬ̇ܘܿܢ ܘܩܵܡܬ̇ܘܿܢ ܒܲܫ̈ܦܘܿܠܲܝ ܛܘܼܪܵܐ ܘܛܘܼܪܵܐ ܡܸܬ̣ܓܵܘܙܲܠ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܢܘܼܪܵܐ ܥܕܲܡܵܐ ܠܠܸܒܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ ܘܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ ܘܲܥܢܵܢܵܐ ܘܥܲܪܦܠܵܐ. 
Et accessistis ad radices montis, qui ardebat usque ad cælum: erantque in eo tenebræ, et nubes, et caligo. 
და მოჰკერბით და დასდეგით წინაშე მთასა მას და მთა იგი აღჭურვილი აღატყდებოდა ცეცხლითა ვიდრე ცადმდე და ბნელი ჴშირი ნისლისა და არმურისაჲ და ჴმაჲ ბრძანებისა უფლისაჲ. 
 
11 And ye came near and stood under the mountain; and the mountain burned with fire unto the midst of heaven, with darkness, clouds, and thick darkness. 
יב. וַיְדַבֵּר יְהֹוָה אֲלֵיכֶם מִתּוֹךְ הָאֵשׁ קוֹל דְּבָרִים אַתֶּם שֹׁמְעִים וּתְמוּנָה אֵינְכֶם רֹאִים זוּלָתִי קוֹל: 
καὶ ἐλάλησεν κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐκ μέσου τοῦ πυρός φωνὴν ῥημάτων ὑμεῖς ἠκούσατε καὶ ὁμοίωμα οὐκ εἴδετε ἀλλ᾽ ἢ φωνήν 
12 ܘܡܲܠܸܠ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܒܛܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ ܩܵܠܵܐ ܕܡܲܡܠܠܵܐ ܫܵܡܥܝܼܢ ܗ̄ܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܘܲܕ݂ܡܘܼܬ̣ܵܐ ܠܵܐ ܚܵܙܹ̇ܝܢ ܗ̄ܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܐܸܠܵܐ ܐܸܢ ܩܵܠܵܐ ܒܲܠܚܘܿܕ݂. 
Locutusque est Dominus ad vos de medio ignis. Vocem verborum ejus audistis, et formam penitus non vidistis. 
გეტყოდა თქუენ უფალი მიერ მთით შორის ცეცხლსა მას, რომლისა ჴმაჲ სიტყუათა მისთაჲ გესმოდა თქუენ, ხოლო ქმნულებასა არა ხედევდით. 
 
12 And the LORD spake unto you out of the midst of the fire: ye heard the voice of the words, but saw no similitude; only ye heard a voice. 
יג. וַיַּגֵּד לָכֶם אֶת בְּרִיתוֹ אֲשֶׁר צִוָּה אֶתְכֶם לַעֲשׂוֹת עֲשֶׂרֶת הַדְּבָרִים וַיִּכְתְּבֵם עַל שְׁנֵי לֻחוֹת אֲבָנִים: 
καὶ ἀνήγγειλεν ὑμῖν τὴν διαθήκην αὐτοῦ ἣν ἐνετείλατο ὑμῖν ποιεῖν τὰ δέκα ῥήματα καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας 
13 ܘܚܵܘܝܼܟ݂ܘܿܢ ܩܝܵܡܹܗ ܘܦܲܩܸܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܕܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܥܸܣܪܵܐ ܦܸܬ̣ܵܡ̈ܝܼܢ ܘܲܟ݂ܬܲܒ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܥܲܠ ܬܲܪܬܹ̇ܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܟܹܐܦܵܐ. 
Et ostendit vobis pactum suum, quod præcepit ut faceretis, et decem verba, quæ scripsit in duabus tabulis lapideis. 
და გითხრობდა თქუენ მცნებათა მათ, რომელ-იგი გამცნო თქუენ ყოფად მისა და მოგცნა თქუენ ათნი იგი მცნებანი შჯულისანი დაწერილნი ორთა ზედა ფიცართა ქვისათა. 
 
13 And he declared unto you his covenant, which he commanded you to perform, even ten commandments; and he wrote them upon two tables of stone. 
יד. וְאֹתִי צִוָּה יְהֹוָה בָּעֵת הַהִוא לְלַמֵּד אֶתְכֶם חֻקִּים וּמִשְׁפָּטִים לַעֲשׂתְכֶם אֹתָם בָּאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ: 
καὶ ἐμοὶ ἐνετείλατο κύριος ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ διδάξαι ὑμᾶς δικαιώματα καὶ κρίσεις ποιεῖν αὐτὰ ὑμᾶς ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομεῖν αὐτήν 
14 ܘܠܝܼ ܦܲܩܕܲܢܝ ܡܵܪܝܵܐ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܕܐܲܠܸܦܟ݂ܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܬܸܥ̇ܕ݂ܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܒ̣ܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܬܲܡܵܢ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇: 
Mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos cæremonias et judicia, quæ facere deberetis in terra, quam possessuri estis. 
და მამცნო მე უფალმან მას ჟამსა შინა სწავლად თქუენდა სამართალი და მშჯავრი, რათა ვყო იგი ქუეყანასა მას, რომელსა შეხუალთ თქუენ. 
 
14 And the LORD commanded me at that time to teach you statutes and judgments, that ye might do them in the land whither ye go over to possess it. 
טו. וְנִשְׁמַרְתֶּם מְאֹד לְנַפְשֹׁתֵיכֶם כִּי לֹא רְאִיתֶם כָּל תְּמוּנָה בְּיוֹם דִּבֶּר יְהֹוָה אֲלֵיכֶם בְּחֹרֵב מִתּוֹךְ הָאֵשׁ: 
καὶ φυλάξεσθε σφόδρα τὰς ψυχὰς ὑμῶν ὅτι οὐκ εἴδετε ὁμοίωμα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἐλάλησεν κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν Χωρηβ ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός 
15 ܐܸܙܕܲܗ̄ܪܘ ܛܵܒ̣ ܒܢܲܦ̮ܫܟ݂ܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܚܙܲܝܬ̇ܘܿܢ ܕܡܘܼܬ̣ܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܡܲܠܸܠ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܒܚܘܿܪܝܼܒ̣ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ. 
Custodite igitur sollicite animas vestras. Non vidistis aliquam similitudinem in die, qua locutus est vobis Dominus in Horeb de medio ignis: 
ეკრძალენით თავთა თქუენთა, რამეთუ ხატი ქმნულებისაჲ არა იხილოთ თქუენ დღესა მას, რომელსა გეტყოდა თქუენ უფალი ღმერთი მთასა მას ქორებსა შორის ცეცხლსა მას. 
 
15 Take ye therefore good heed unto yourselves; for ye saw no manner of similitude on the day that the LORD spake unto you in Horeb out of the midst of the fire: 
טז. פֶּן תַּשְׁחִתוּן וַעֲשִׂיתֶם לָכֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כָּל סָמֶל תַּבְנִית זָכָר אוֹ נְקֵבָה: 
μὴ ἀνομήσητε καὶ ποιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυπτὸν ὁμοίωμα πᾶσαν εἰκόνα ὁμοίωμα ἀρσενικοῦ ἢ θηλυκοῦ 
16 ܕܠܵܐ ܬܚܲܒ̇ܠܘܼܢ ܘܬܸܥ̇ܕ݂ܘܼܢ ܠܟ݂ܘܿܢ ܨܲܠܡܹ̈ܐ ܘܕܸܡ̈ܘܵܬ̣ܵܐ ܕܟ݂ܠ ܓܢܸܣ ܕܡܘܼܬ̣ܵܐ ܕܕܸܟ݂ܪܵܐ ܐܵܘ ܕܢܸܩܒ̇ܬ̣ܵܐ. 
ne forte decepti faciatis vobis sculptam similitudinem, aut imaginem masculi vel feminæ: 
და თქუა, ვითარმედ: ნუ ურჩულოებთ, ნუცა იქმთ თავისა თქუენისა კერპთა გამოქანდაკებულთა მსგავსად ხატისა მამლისა გინა დედლისა, 
 
16 Lest ye corrupt yourselves, and make you a graven image, the similitude of any figure, the likeness of male or female, 
יז. תַּבְנִית כָּל בְּהֵמָה אֲשֶׁר בָּאָרֶץ תַּבְנִית כָּל צִפּוֹר כָּנָף אֲשֶׁר תָּעוּף בַּשָּׁמָיִם: 
ὁμοίωμα παντὸς κτήνους τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς γῆς ὁμοίωμα παντὸς ὀρνέου πτερωτοῦ ὃ πέταται ὑπὸ τὸν οὐρανόν 
17 ܕܡܘܼܬ̣ܵܐ ܕܟ݂ܠ ܒܥܝܼܪܵܐ ܕܐܝܼܬ̣ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܡܘܼܬ̣ܵܐ ܕܟ݂ܠ ܦܵܪܲܚܬ̣ܵܐ ܕܓܸܦܵܐ ܕܦܵܪܚܵܐ ܒܲܫܡܲܝܵܐ. 
similitudinem omnium jumentorum, quæ sunt super terram, vel avium sub cælo volantium, 
გინა თუ მსგავსად ყოვლისავე საცხოვრისა, რომელ-რა არს ქუეყანასა ზედა, ანუ თუ მსგავსად ყოვლისა მფრინველისა ფრთოვანისა, რომელი ფრინავს ცასა ქუეშე, 
 
17 The likeness of any beast that is on the earth, the likeness of any winged fowl that flieth in the air, 
יח. תַּבְנִית כָּל רֹמֵשׂ בַּאֲדָמָה תַּבְנִית כָּל דָּגָה אֲשֶׁר בַּמַּיִם מִתַּחַת לָאָרֶץ: 
ὁμοίωμα παντὸς ἑρπετοῦ ὃ ἕρπει ἐπὶ τῆς γῆς ὁμοίωμα παντὸς ἰχθύος ὅσα ἐστὶν ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς 
18 ܕܡܘܼܬ̣ܵܐ ܕܟ݂ܠ ܪ̈ܲܚܫܵܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܕܡܘܼܬ̣ܵܐ ܕܟ݂ܠ ܢܘܼܢܹ̈ܐ ܕܲܒ̣ܝܲܡܵܐ ܕܲܠܬܲܚܬ̇ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ. 
atque reptilium, quæ moventur in terra, sive piscium qui sub terra morantur in aquis: 
ანუ მსგავსად ყოვლისავე ქუეწარმძრომელისა, რომელი ძურების პირსა ზედა ქუეყანისსა, ანუ მსგავსად ყოვლისავე მცურვალისა, რომელი ცურავს წყალთა შინა ქუეყანასა ქუეშე. 
 
18 The likeness of any thing that creepeth on the ground, the likeness of any fish that is in the waters beneath the earth: 
יט. וּפֶן תִּשָּׂא עֵינֶיךָ הַשָּׁמַיְמָה וְרָאִיתָ אֶת הַשֶּׁמֶשׁ וְאֶת הַיָּרֵחַ וְאֶת הַכּוֹכָבִים כֹּל צְבָא הַשָּׁמַיִם וְנִדַּחְתָּ וְהִשְׁתַּחֲוִיתָ לָהֶם וַעֲבַדְתָּם אֲשֶׁר חָלַק יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֹתָם לְכֹל הָעַמִּים תַּחַת כָּל הַשָּׁמָיִם: 
καὶ μὴ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδὼν τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας καὶ πάντα τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ πλανηθεὶς προσκυνήσῃς αὐτοῖς καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς ἃ ἀπένειμεν κύριος ὁ θεός σου αὐτὰ πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν τοῖς ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ 
19 ܘܲܕ݂ܠܵܐ ܬܪܝܼܡܘܼܢ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܠܲܫܡܲܝܵܐ ܘܬܸܚܙܘܿܢ ܫܸܡܫܵܐ ܘܣܲܗܪܵܐ ܘܟ݂ܵܘܟ̇ܒܹ̈ܐ ܘܟ݂ܠܗܘܿܢ ܚܲܝ̈ܠܵܘܵܬ̣ܵܐ ܕܲܫܡܲܝܵܐ. ܘܬܸܛܥܘܿܢ ܘܬܸܣܓ̇ܕ݂ܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܘܬܸܦܠܚܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܕܦܲܠܸܓ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܠܟ݂ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܲܬ̣ܚܹܝܬ̣ ܫܡܲܝܵܐ. 
ne forte elevatis oculis ad cælum, videas solem et lunam, et omnia astra cæli, et errore deceptus adores ea, et colas quæ creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus, quæ sub cælo sunt. 
ნუცა აღიხილავ ზეცად, რათა არა რაჟამს იხილო მზე, გინა თუ მთოვარე და ვარსკულავნი, ანუ თუ ყოველი სამკაული ცათა, და შესცთე თაყუანის-ცემად, ანუ მსახურებდე მათ, რომელ-იგი განგაშორნა თქუენგან უფალმან ღმერთმან თქუენმან და მისცა წარმართთა, რომელ არს ქუეშე ცასა. 
 
19 And lest thou lift up thine eyes unto heaven, and when thou seest the sun, and the moon, and the stars, even all the host of heaven, shouldest be driven to worship them, and serve them, which the LORD thy God hath divided unto all nations under the whole heaven. 
כ. וְאֶתְכֶם לָקַח יְהֹוָה וַיּוֹצִא אֶתְכֶם מִכּוּר הַבַּרְזֶל מִמִּצְרָיִם לִהְיוֹת לוֹ לְעַם נַחֲלָה כַּיּוֹם הַזֶּה: 
ὑμᾶς δὲ ἔλαβεν ὁ θεὸς καὶ ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τῆς σιδηρᾶς ἐξ Αἰγύπτου εἶναι αὐτῷ λαὸν ἔγκληρον ὡς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ 
20 ܘܲܠܟ݂ܘܿܢ ܩܲܪܸܒ̣ ܡܵܪܝܵܐ ܘܐܲܦܸܩܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܘܼܪܵܐ ܕܦܲܪܙܠܵܐ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ ܕܬܸܗܘܘܿܢ ܠܹܗ ܥܲܡܵܐ ܘܝܵܪܬ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Vos autem tulit Dominus, et eduxit de fornace ferrea Ægypti, ut haberet populum hæreditarium, sicut est in præsenti die. 
ხოლო თქუენ შეგიწყალნა უფალმან ღმერთმან თქუენმან და გამოგიყვანნა თქუენ საჴუმილისა მისგან რკინისასა ქუეყანისა მისგან ეგჳპტელთაჲსა, რათა იყო შენ მისა ერად მკჳდრობისა დღესდღე. 
 
20 But the LORD hath taken you, and brought you forth out of the iron furnace, even out of Egypt, to be unto him a people of inheritance, as ye are this day. 
כא. וַיהֹוָה הִתְאַנַּף בִּי עַל דִּבְרֵיכֶם וַיִּשָּׁבַע לְבִלְתִּי עָבְרִי אֶת הַיַּרְדֵּן וּלְבִלְתִּי בֹא אֶל הָאָרֶץ הַטּוֹבָה אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ נַחֲלָה: 
καὶ κύριος ἐθυμώθη μοι περὶ τῶν λεγομένων ὑφ᾽ ὑμῶν καὶ ὤμοσεν ἵνα μὴ διαβῶ τὸν Ιορδάνην τοῦτον καὶ ἵνα μὴ εἰσέλθω εἰς τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεὸς δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ 
21 ܘܲܪܓܸܙ ܥܠܲܝ ܡܵܪܝܵܐ ܡܸܛܠ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܝܼܡܵܐ ܕܠܵܐ ܐܸܥܒܲܪ ܝܘܿܪܕܢܲܢ ܗܵܢܵܐ ܘܠܵܐ ܐܸܥܘܿܠ ܠܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܝܘܼܪܬܵܢܵܐ. 
Iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros, et juravit ut non transirem Jordanem, nec ingrederer terram optimam, quam daturus est vobis. 
და აწ უფალი ღმერთი განრისხნა ჩემ ზედა სიტყუათა თქუენთათჳს და ფუცა, რათა არა წიაღვიდე მე იორდანესა მდინარესა და არცა შევიდე მე ქუეყანასა მას, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან მოგცეს თქუენ ნაწილად მკჳდრობისა თქვენისა. 
 
21 Furthermore the LORD was angry with me for your sakes, and sware that I should not go over Jordan, and that I should not go in unto that good land, which the LORD thy God giveth thee for an inheritance: 
כב. כִּי אָנֹכִי מֵת בָּאָרֶץ הַזֹּאת אֵינֶנִּי עֹבֵר אֶת הַיַּרְדֵּן וְאַתֶּם עֹבְרִים וִירִשְׁתֶּם אֶת הָאָרֶץ הַטּוֹבָה הַזֹּאת: 
ἐγὼ γὰρ ἀποθνῄσκω ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ οὐ διαβαίνω τὸν Ιορδάνην τοῦτον ὑμεῖς δὲ διαβαίνετε καὶ κληρονομήσετε τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην 
22 ܡܸܛܠ ܕܐܸܢܵܐ ܡܵܐܹ̇ܬ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ ܘܠܵܐ ܥܵܒܲܪ ܐ̄ܢܵܐ ܝܘܼܪܕܢܲܢ ܗܵܢܵܐ ܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܕܹܝܢ ܥܵܒ̣ܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܘܝܵܪܬ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
Ecce morior in hac humo; non transibo Jordanem: vos transibitis, et possidebitis terram egregiam. 
ხოლო აწ მე მოსიკუდიდ ვარ ამასვე ქუეყანასა და არა წიაღსლვად ვარ მე იორდანესა მდინარესა, ხოლო თქუენ წიაღჰჴდეთ და დაიმკჳდროთ ქუეყანაჲ იგი კეთილი. 
 
22 But I must die in this land, I must not go over Jordan: but ye shall go over, and possess that good land. 
כג. הִשָּׁמְרוּ לָכֶם פֶּן תִּשְׁכְּחוּ אֶת בְּרִית יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם אֲשֶׁר כָּרַת עִמָּכֶם וַעֲשִׂיתֶם לָכֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כֹּל אֲשֶׁר צִוְּךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ: 
προσέχετε ὑμεῖς μὴ ἐπιλάθησθε τὴν διαθήκην κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἣν διέθετο πρὸς ὑμᾶς καὶ ποιήσητε ὑμῖν ἑαυτοῖς γλυπτὸν ὁμοίωμα πάντων ὧν συνέταξεν κύριος ὁ θεός σου 
23 ܐܸܙܕܲܗ̄ܪܘ ܕܠܵܐ ܬܸܛܥܘܿܢ ܩܝܵܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܕܐܲܩܝܼܡ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܘܲܬ̣ܚܲܒ̇ܠܘܼܢ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܠܟ݂ܘܿܢ ܨܲܠܡܹ̈ܐ ܘܕܸܡ̈ܘܵܬ̣ܵܐ ܕܟܸܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܦܲܩܸܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
Cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui, quod pepigit tecum, et facias tibi sculptam similitudinem eorum, quæ fieri Dominus prohibuit: 
ეკრძალე, ნუუკუე დაივიწყო შენ მცნებაჲ იგი უფლისა ღმრთისა თქუენისა, რომელ გამცნო თქუენ და არა იქმნნეთ თავისა თქუენისა კერპნი გამოქანდაკებულნი მსგავსად ყოვლისა მის, რომლისა-ესე გიბრძანა შენ უფალმან ღმერთმან შენმან, 
 
23 Take heed unto yourselves, lest ye forget the covenant of the LORD your God, which he made with you, and make you a graven image, or the likeness of any thing, which the LORD thy God hath forbidden thee. 
כד. כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֵשׁ אֹכְלָה הוּא אֵל קַנָּא: 
ὅτι κύριος ὁ θεός σου πῦρ καταναλίσκον ἐστίν θεὸς ζηλωτής 
24 ܡܸܛܠ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܢܘܼܪܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܐܵܟܹܠܬ̣ܵܐ ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܛܲܢܵܢܵܐ. 
quia Dominus Deus tuus ignis consumens est, Deus æmulator. 
განშორებად მისგან, რამეთუ უფალი ღმერთი ცეცხლშემცველ არს და ღმერთი მოშურნე. 
 
24 For the LORD thy God is a consuming fire, even a jealous God. 
כה. כִּי תוֹלִיד בָּנִים וּבְנֵי בָנִים וְנוֹשַׁנְתֶּם בָּאָרֶץ וְהִשְׁחַתֶּם וַעֲשִׂיתֶם פֶּסֶל תְּמוּנַת כֹּל וַעֲשִׂיתֶם הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְהַכְעִיסוֹ: 
ἐὰν δὲ γεννήσῃς υἱοὺς καὶ υἱοὺς τῶν υἱῶν σου καὶ χρονίσητε ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἀνομήσητε καὶ ποιήσητε γλυπτὸν ὁμοίωμα παντὸς καὶ ποιήσητε τὰ πονηρὰ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν παροργίσαι αὐτόν 
25 ܘܟܲܕ݂ ܬܵܘܠܕ݂ܘܼܢ ܒܢܲـ̈ܝܵܐ ܐܵܘ ܒ̈ܢܲܝ ܒܢܲـ̈ܝܵܐ ܘܬܸܥܬ̇ܩܘܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܘܲܬ̣ܚܲܒ̇ܠܘܼܢ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܨܲܠܡܹ̈ܐ ܘܕܸܡ̈ܘܵܬ̣ܵܐ ܕܟ݂ܠܡܸܕܸ̇ܡ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܕܒ̣ܝܼܫ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܬܲܪܓ̇ܙܘܼܢܹܗ. 
Si genueritis filios ac nepotes, et morati fueritis in terra, deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem, patrantes malum coram Domino Deo vestro, ut eum ad iracundiam provocetis: 
უკეთუ ისხნე შენ შვილნი, ანუ შვილისშვილნი და დღეგრძელ იყო ქუეყანასა ზედა და უშჯულოებდე და ჰყო ბოროტი წინაშე უფლისა ღმრთისა შენისა, და იქმნნე შენ თავისა შენისა კერპნი, და განარისხო უფალი ღმერთი შენი. 
 
25 When thou shalt beget children, and children's children, and ye shall have remained long in the land, and shall corrupt yourselves, and make a graven image, or the likeness of any thing, and shall do evil in the sight of the LORD thy God, to provoke him to anger: 
כו. הַעִידֹתִי בָכֶם הַיּוֹם אֶת הַשָּׁמַיִם וְאֶת הָאָרֶץ כִּי אָבֹד תֹּאבֵדוּן מַהֵר מֵעַל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים אֶת הַיַּרְדֵּן שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ לֹא תַאֲרִיכֻן יָמִים עָלֶיהָ כִּי הִשָּׁמֵד תִּשָּׁמֵדוּן: 
διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ὅτι ἀπωλείᾳ ἀπολεῖσθε ἀπὸ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν οὐχὶ πολυχρονιεῖτε ἡμέρας ἐπ᾽ αὐτῆς ἀλλ᾽ ἢ ἐκτριβῇ ἐκτριβήσεσθε 
26 ܣܲܗܕܹܬ̣ ܒܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ ܕܡܹܐܒܲܕ݂ ܐܵܒ̣ܕ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܒܲܥܓܲܠ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܒ̣ܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܝܘܼܪܕܢܲܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇. ܘܠܵܐ ܬܲܣܓ̇ܘܿܢ ܒܵܗ̇ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܐܸܠܵܐ ܡܹܐܒܲܕ݂ ܬܹܐܒ̣ܕ̇ܘܿܢ. 
testes invoco hodie cælum et terram, cito perituros vos esse de terra, quam transito Jordane possessuri estis: non habitabitis in ea longo tempore, sed delebit vos Dominus, 
აჰა, ესერა, შეგწამებ მე დღეს თქუენ წინაშე ცასა და ქუეყანასა, რამეთუ მოსპოლვით მოგსპნეს თქუენ ქუეყანისა მისგან, რომლისათჳს წიაღ ხუალთ იორდანესა მდინარესა დამკჳდრებად მისა და არა დღეგრძელად დაიმკჳდროთ მუნ, არამედ მოსრვით მოისრნეთ. 
 
26 I call heaven and earth to witness against you this day, that ye shall soon utterly perish from off the land whereunto ye go over Jordan to possess it; ye shall not prolong your days upon it, but shall utterly be destroyed. 
כז. וְהֵפִיץ יְהֹוָה אֶתְכֶם בָּעַמִּים וְנִשְׁאַרְתֶּם מְתֵי מִסְפָּר בַּגּוֹיִם אֲשֶׁר יְנַהֵג יְהֹוָה אֶתְכֶם שָׁמָּה: 
καὶ διασπερεῖ κύριος ὑμᾶς ἐν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν καὶ καταλειφθήσεσθε ὀλίγοι ἀριθμῷ ἐν τοῖς ἔθνεσιν εἰς οὓς εἰσάξει κύριος ὑμᾶς ἐκεῖ 
27 ܘܲܢܒܲܕܲܪܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܒܹܬ̣ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܘܬܸܫܬܲܚܪܘܼܢ ܩܲܠܝܼܠ ܒܡܸܢܝܵܢܵܐ ܒܹܬ̣ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܲܢܒܲܕܲܪܟ݂ܘܼܢܡܵܪܝܵܐ ܠܬܲܡܵܢ. 
atque disperget in omnes gentes, et remanebitis pauci in nationibus, ad quas vos ducturus est Dominus. 
და განგაბნინეს თქვენ უფალმან ღმერთმან თქუენმან ყოველთა შოის წარმართთა. დაშთეთ თქუენ მცირედ რიცხჳთ წარმართთა შორის, რომელსა-იგი შეგიყვანნეს თქუენ უფალმან. 
 
27 And the LORD shall scatter you among the nations, and ye shall be left few in number among the heathen, whither the LORD shall lead you. 
כח. וַעֲבַדְתֶּם שָׁם אֱלֹהִים מַעֲשֵׂה יְדֵי אָדָם עֵץ וָאֶבֶן אֲשֶׁר לֹא יִרְאוּן וְלֹא יִשְׁמְעוּן וְלֹא יֹאכְלוּן וְלֹא יְרִיחֻן: 
καὶ λατρεύσετε ἐκεῖ θεοῖς ἑτέροις ἔργοις χειρῶν ἀνθρώπων ξύλοις καὶ λίθοις οἳ οὐκ ὄψονται οὐδὲ μὴ ἀκούσωσιν οὔτε μὴ φάγωσιν οὔτε μὴ ὀσφρανθῶσιν 
28 ܘܬܸܦܠܚܘܼܢ ܬܲܡܵܢ ܠܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܥܒ̣ܵܕ݂ ܐܝܼ̈ܕܲܝܵܐ ܕܲܒ̣ܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ ܕܩܲܝܣܵܐ ܘܲܕ݂ܟܹܐܦܵܐ ܕܠܵܐ ܚܵܙܹ̇ܝܢ ܘܠܵܐ ܫܵܡܥܝܼܢ ܘܠܵܐ ܐܵܟ݂ܠܝܼܢ ܘܠܵܐ ܡܪܝܼܚܝܼܢ. 
Ibique servietis diis, qui hominum manu fabricati sunt, ligno et lapidi qui non vident, nec audiunt, nec comedunt, nec odorantur. 
და ჰმსახურებდეთ თქუენ კერპთა უცხოთა, ქმნულთა ჴელითა კაცისა ძელითა და რვალითა, რომელნი არა ხედვიდეს და არცა ესმოდის, არცა ჭამდენ და არცა იყნოსდენ. 
 
28 And there ye shall serve gods, the work of men's hands, wood and stone, which neither see, nor hear, nor eat, nor smell. 
כט. וּבִקַּשְׁתֶּם מִשָּׁם אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וּמָצָאתָ כִּי תִדְרְשֶׁנּוּ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשֶׁךָ: 
καὶ ζητήσετε ἐκεῖ κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν καὶ εὑρήσετε ὅταν ἐκζητήσητε αὐτὸν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου ἐν τῇ θλίψει σου 
29 ܘܬܸܒ̣ܥܘܿܢܹܗ ܬܲܡܵܢ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܬܸܫܟ̇ܚܘܼܢܹܗ ܟܲܕ݂ ܬܥܲܩܒ̣ܘܼܢ ܥܠܵܘܗܝ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܢܲܦ̮ܫܟ݂ܘܿܢ. 
Cumque quæsieris ibi Dominum Deum tuum, invenies eum: si tamen toto corde quæsieris, et tota tribulatione animæ tuæ. 
და ეძიებდეთ თქუენ უფალსა ღმერთსა თქუენსა და ჰპოოთ იგი, რაჟამს ეძიებდეთ მას ყოვლითა გონებითა თქუენითა და ყოვლითა გულითა თქუენითა. 
 
29 But if from thence thou shalt seek the LORD thy God, thou shalt find him, if thou seek him with all thy heart and with all thy soul. 
ל. בַּצַּר לְךָ וּמְצָאוּךָ כֹּל הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה בְּאַחֲרִית הַיָּמִים וְשַׁבְתָּ עַד יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְשָׁמַעְתָּ בְּקֹלוֹ: 
καὶ εὑρήσουσίν σε πάντες οἱ λόγοι οὗτοι ἐπ᾽ ἐσχάτῳ τῶν ἡμερῶν καὶ ἐπιστραφήσῃ πρὸς κύριον τὸν θεόν σου καὶ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς αὐτοῦ 
30 ܡܵܐ ܕܥܵܩܲܬ̤ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܡܲܛܝܼܟ݂ܘܿܢ ܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܘܿܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܒܚܲܪܬ̣ܵܐ ܕܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܘܬܸܬ̣ܦ̄ܢܘܿܢ ܠܘܵܬ̣ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܬܸܫܡܥܘܼܢ ܒܩܵܠܹܗ. 
Postquam te invenerint omnia quæ prædicta sunt, novissimo tempore reverteris ad Dominum Deum tuum, et audies vocem ejus. 
რაჟამს სიმდაბლით ეძიებდეთ მას ჭირსა შინა თქუენსა და მოგეგონებოდიან თქუენ სიტყუანი ესე ჩემნი შემდგომად ჟამთა. და მოიქცე შენ უფლისა მიმართ ღმრთისა შენისა და ისმინო ჴმაჲ ბრძანებისა მისისა. 
 
30 When thou art in tribulation, and all these things are come upon thee, even in the latter days, if thou turn to the LORD thy God, and shalt be obedient unto his voice; 
לא. כִּי אֵל רַחוּם יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לֹא יַרְפְּךָ וְלֹא יַשְׁחִיתֶךָ וְלֹא יִשְׁכַּח אֶת בְּרִית אֲבֹתֶיךָ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לָהֶם: 
ὅτι θεὸς οἰκτίρμων κύριος ὁ θεός σου οὐκ ἐγκαταλείψει σε οὐδὲ μὴ ἐκτρίψει σε οὐκ ἐπιλήσεται τὴν διαθήκην τῶν πατέρων σου ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς 
31 ܡܸܛܠ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܡܪܲܚܡܵܢܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܠܵܐ ܢܚܲܒܸ̇ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܢܸܫܒ̇ܘܿܩܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܢܸܛܥܸܐ ܩܝܵܡܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Quia Deus misericors Dominus Deus tuus est: non dimittet te, nec omnino delebit, neque obliviscetur pacti, in quo juravit patribus tuis. 
რამეთუ უფალი ღმერთი მოწყალე არს, უფალმან ღმერთმან შენმან არა დაგაგდოს შენ, არცაღა წარგწყმიდოს შენ, არცა დაივიწყოს აღთქუმაჲ იგი მამათა შენთა, რომელ-იგი ეფუცა მათ. 
 
31 (For the LORD thy God is a merciful God;) he will not forsake thee, neither destroy thee, nor forget the covenant of thy fathers which he sware unto them. 
לב. כִּי שְׁאַל נָא לְיָמִים רִאשֹׁנִים אֲשֶׁר הָיוּ לְפָנֶיךָ לְמִן הַיּוֹם אֲשֶׁר בָּרָא אֱלֹהִים אָדָם עַל הָאָרֶץ וּלְמִקְצֵה הַשָּׁמַיִם וְעַד קְצֵה הַשָּׁמָיִם הֲנִהְיָה כַּדָּבָר הַגָּדוֹל הַזֶּה אוֹ הֲנִשְׁמַע כָּמֹהוּ: 
ἐπερωτήσατε ἡμέρας προτέρας τὰς γενομένας προτέρας σου ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἔκτισεν ὁ θεὸς ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ οὐρανοῦ ἕως ἄκρου τοῦ οὐρανοῦ εἰ γέγονεν κατὰ τὸ ῥῆμα τὸ μέγα τοῦτο εἰ ἤκουσται τοιοῦτο 
32 ܐܸܠܵܐ ܫܲܐܸܠܘ ܥܲܠ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܩܲܕ݂ܡܵܝܹ̈ܐ ܕܲܗܘ̤ܵܘ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܝܵܘܡܵܐ ܕܲܒ̣ܪܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐ̄ܢܵܫܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܡ̣ܢ ܫܵܘ̈ܦܲܝ ܫܡܲܝܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܣܵܘ̈ܦܲܝ ܫܡܲܝܵܐ ܐܸܢ ܗܘ̤ܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܪܲܒܵܐ ܐܵܘ ܐܸܫܬ̇ܡܲܥ ܐܲܟ݂ܘܵܬܹܗ. 
Interroga de diebus antiquis, qui fuerunt ante te ex die quo creavit Deus hominem super terram, a summo cælo usque ad summum ejus, si facta est aliquando hujuscemodi res, aut umquam cognitum est, 
იკითხენით დღენი იგი პირველნი, რომელ-იგი თქუენსა წინა იყვნეს, ვინაჲთ დღითგან შექმნა ღმერთმან კაცი პირსა ზედა ქუეყანისასა და კიდითგან ცისაჲთ ვიდრე კიდედმდე მისა ყოფილ თუ სადამე არს მსგავსად სიტყჳსა ამის დიდისა, 
 
32 For ask now of the days that are past, which were before thee, since the day that God created man upon the earth, and ask from the one side of heaven unto the other, whether there hath been any such thing as this great thing is, or hath been heard like it? 
לג. הֲשָׁמַע עָם קוֹל אֱלֹהִים מְדַבֵּר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ כַּאֲשֶׁר שָׁמַעְתָּ אַתָּה וַיֶּחִי: 
εἰ ἀκήκοεν ἔθνος φωνὴν θεοῦ ζῶντος λαλοῦντος ἐκ μέσου τοῦ πυρός ὃν τρόπον ἀκήκοας σὺ καὶ ἔζησας 
33 ܐܸܢ ܫܡܲܥ ܥܲܡܵܐ ܐ̄ܚܪܹܢܵܐ ܩܵܠܹܗ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܕܲܡܡܲܠܸܠ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܲܫܡܲܥܬ̇ܘܿܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܘܲܚܝܲܝܬ̇ܘܿܢ. 
ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis, sicut tu audisti, et vixisti: 
რომელ-ესე თქუენ გესმა, ესმა თუ რომელსამე ნათესავსა ჴმაჲ ღმრთისაჲ ცხოველისაჲ, ვითარ-იგი ეტყოდა შორის ცეცხლსა, რომელ-იგი გესმოდა შენ და სცხონდი. 
 
33 Did ever people hear the voice of God speaking out of the midst of the fire, as thou hast heard, and live? 
לד. אוֹ הֲנִסָּה אֱלֹהִים לָבוֹא לָקַחַת לוֹ גוֹי מִקֶּרֶב גּוֹי בְּמַסֹּת בְּאֹתֹת וּבְמוֹפְתִים וּבְמִלְחָמָה וּבְיָד חֲזָקָה וּבִזְרוֹעַ נְטוּיָה וּבְמוֹרָאִים גְּדֹלִים כְּכֹל אֲשֶׁר עָשָׂה לָכֶם יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם בְּמִצְרַיִם לְעֵינֶיךָ: 
εἰ ἐπείρασεν ὁ θεὸς εἰσελθὼν λαβεῖν ἑαυτῷ ἔθνος ἐκ μέσου ἔθνους ἐν πειρασμῷ καὶ ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασιν καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν ὁράμασιν μεγάλοις κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἐνώπιόν σου βλέποντος 
34 ܐܵܘ ܢܲܣܝܼܘ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܸܙܲܠ ܘܲܢܣܲܒ̣ ܠܹܗ ܥܲܡܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܥܲܡܵܐ ܒܢܸܣܝܘܿܢܹ̈ܐ ܘܒ̣ܐܵܬ̣̈ܘܵܬ̣ܵܐ ܘܲܒ̣ܬܸܕ݂ܡܪ̈ܵܬ̣ܵܐ ܘܒܲܩܪ̈ܵܒܹܐ ܘܒ̣ܐܝܼܕ݂ܵܐ ܬܲܩܝܼܦܬܵܐ ܘܒܲܕ݂ܪܵܥܵܐ ܪܵܡܵܐ ܘܲܒ̣ܚܸܙ̈ܘܵܢܹܐ ܪܵܘܪ̈ܒܹܐ ܐܲܝܟ݂ ܟܠ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܠܡܸܨܪ̈ܵܝܹܐ ܠܥܹܝܢܲܝܟ̇ܘܿܢ: 
si fecit Deus ut ingrederetur, et tolleret sibi gentem de medio nationum, per tentationes, signa atque portenta, per pugnam et robustam manum, extentumque brachium, et horribiles visiones juxta omnia quæ fecit pro vobis Dominus Deus vester in Ægypto, videntibus oculis tuis: 
ანუ თუ გან-სადამე-ცადა ღმერთმან შესლვად და გამოყვანებად ნათესავი ნათესავთაგან სასწაულებითა და ნიშებითა ჴელითა მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა და საჩუენებელითა დიდძალითა ყოველთათჳს, რომელ ყო უფალმან ღმერთმან თქვენმან ქუეყანასა მას ეგჳპტელთასა წინაშე შენსა, 
 
34 Or hath God assayed to go and take him a nation from the midst of another nation, by temptations, by signs, and by wonders, and by war, and by a mighty hand, and by a stretched out arm, and by great terrors, according to all that the LORD your God did for you in Egypt before your eyes? 
לה. אַתָּה הָרְאֵתָ לָדַעַת כִּי יְהֹוָה הוּא הָאֱלֹהִים אֵין עוֹד מִלְּבַדּוֹ: 
ὥστε εἰδῆσαί σε ὅτι κύριος ὁ θεός σου οὗτος θεός ἐστιν καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ 
35 ܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܚܙܲܝܬ̇ܘܿܢ ܘܝܵܕ݂ܥܝܼܬ̇ܘܿܢ ܕܡܵܪܝܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܘܠܲܝܬ̇ ܬܘܼܒ̣ ܠܒܲܪ ܡܸܢܹܗ. 
ut scires quoniam Dominus ipse est Deus, et non est alius præter eum. 
რათა გულისხმა-ჰყო, რამეთუ უფალი ღმერთი შენი მხოლოჲ არს ღმერთ და არა არს სხუა ღმერთ მისა გარე. 
 
35 Unto thee it was shewed, that thou mightest know that the LORD he is God; there is none else beside him. 
לו. מִן הַשָּׁמַיִם הִשְׁמִיעֲךָ אֶת קֹלוֹ לְיַסְּרֶךָּ וְעַל הָאָרֶץ הֶרְאֲךָ אֶת אִשּׁוֹ הַגְּדוֹלָה וּדְבָרָיו שָׁמַעְתָּ מִתּוֹךְ הָאֵשׁ: 
ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀκουστὴ ἐγένετο ἡ φωνὴ αὐτοῦ παιδεῦσαί σε καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἔδειξέν σοι τὸ πῦρ αὐτοῦ τὸ μέγα καὶ τὰ ῥήματα αὐτοῦ ἤκουσας ἐκ μέσου τοῦ πυρός 
36 ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ ܫܡܲܥܟ݂ܘܿܢ ܩܵܠܹܗ ܠܡܲܠܵܦܘܼܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܘܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܚܵܘܝܼܟ݂ܘܿܢ ܢܘܼܪܹܗ ܪܵܒ̇ܬ̣ܵܐ ܘܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܘ̈ܗܝ ܫܡܲܥܬ̇ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ. 
De cælo te fecit audire vocem suam, ut doceret te, et in terra ostendit tibi ignem suum maximum, et audisti verba illius de medio ignis: 
ცით გარდამო ისმა ჴმაჲ მისი სასწაულად შენდა და ქუეყანასა ზედა გიჩუენა შენ ცეცხლი იგი მისი დიდი და სიტყუაჲ იგი მისი გესმა შორის ცეცხლსა მას. 
 
36 Out of heaven he made thee to hear his voice, that he might instruct thee: and upon earth he shewed thee his great fire; and thou heardest his words out of the midst of the fire. 
לז. וְתַחַת כִּי אָהַב אֶת אֲבֹתֶיךָ וַיִּבְחַר בְּזַרְעוֹ אַחֲרָיו וַיּוֹצִאֲךָ בְּפָנָיו בְּכֹחוֹ הַגָּדֹל מִמִּצְרָיִם: 
διὰ τὸ ἀγαπῆσαι αὐτὸν τοὺς πατέρας σου καὶ ἐξελέξατο τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾽ αὐτοὺς ὑμᾶς καὶ ἐξήγαγέν σε αὐτὸς ἐν τῇ ἰσχύι αὐτοῦ τῇ μεγάλῃ ἐξ Αἰγύπτου 
37 ܘܲܒ̣ܕܲܪܚܸܡ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܓ̣ܒ̣ܵܐ ܠܙܲܪܥܗܘܿܢ ܒܵܬܲܪܗܘܿܢ ܘܐܲܦܸܩܟ݂ܘܿܢ ܒܦܲܪܨܘܿܦܹܗ ܒܚܲܝܠܵܐ ܪܲܒܵܐ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ. 
quia dilexit patres tuos, et elegit semen eorum post eos. Eduxitque te præcedens in virtute sua magna ex Ægypto, 
რამეთუ შეიყვანნა მუნ მამანი იგი თქუენნი და გამოირჩია მან ნათესავი იგი მათი შემდგომად მათსა თქუენ ყოველთა უფროჲს წარმართთა და გამოგიყვანა შენ ძალითა მით დიდითა ქუეყანისა მისგან ეგჳპტელთაჲსა. 
 
37 And because he loved thy fathers, therefore he chose their seed after them, and brought thee out in his sight with his mighty power out of Egypt; 
לח. לְהוֹרִישׁ גּוֹיִם גְּדֹלִים וַעֲצֻמִים מִמְּךָ מִפָּנֶיךָ לַהֲבִיאֲךָ לָתֶת לְךָ אֶת אַרְצָם נַחֲלָה כַּיּוֹם הַזֶּה: 
ἐξολεθρεῦσαι ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρότερά σου πρὸ προσώπου σου εἰσαγαγεῖν σε δοῦναί σοι τὴν γῆν αὐτῶν κληρονομεῖν καθὼς ἔχεις σήμερον 
38 ܠܡܵܘܒܵܕ݂ܘܼ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܪܵܘܪܒ̣ܝܼܢ ܘܥܲܫܝܼܢܝܼܢ ܡܸܢܟ݂ܘܿܢ ܕܢܲܥܸܠܟ݂ܘܿܢ ܘܢܸܬܸ̇ܠ ܠܟ݂ܘܿܢ ܐܲܪܥܗܘܿܢ ܝܘܼܪܬܵܢܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo: et introduceret te, daretque tibi terram earum in possessionem, sicut cernis in præsenti die. 
დაცემად წინაშე პირსა შენსა, ნათესავები იგი დიდ-დიდები უძლიერესი შენსა შეყვანებად და მიცემად შენდა ქუეყანაჲ იგი მათი სამკჳდრებელად მკჳდრობისა შენისა, ვითარცა-ეგე გიპყრიეს დღესდღე. 
 
38 To drive out nations from before thee greater and mightier than thou art, to bring thee in, to give thee their land for an inheritance, as it is this day. 
לט. וְיָדַעְתָּ הַיּוֹם וַהֲשֵׁבֹתָ אֶל לְבָבֶךָ כִּי יְהֹוָה הוּא הָאֱלֹהִים בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וְעַל הָאָרֶץ מִתָּחַת אֵין עוֹד: 
καὶ γνώσῃ σήμερον καὶ ἐπιστραφήσῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι κύριος ὁ θεός σου οὗτος θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ἐπὶ τῆς γῆς κάτω καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν αὐτοῦ 
39 ܘܬܸܕ̇ܥܘܼܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܘܬܲܦܢܘܿܢ ܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܡܵܪܝܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܲܫܡܲܝܵܐ ܡ̣ܢ ܠܥܸܠ ܘܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܡ̣ܢ ܠܬܲܚܬ̇ ܘܠܲܝܬ̇ ܬܘܼܒ̣ ܠܒܲܪ ܡܸܢܹܗ. 
Scito ergo hodie, et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in cælo sursum, et in terra deorsum, et non sit alius. 
რათა გულისხმა-ჰყო დღეს გონებასა შენსა, რამეთუ უფალი თავადი არს ღმერთ ზეცათა შინა და ქვეყანასა ზედა და არა ვინ არს მისა გარეშე სხუჲ ღმერთი 
 
39 Know therefore this day, and consider it in thine heart, that the LORD he is God in heaven above, and upon the earth beneath: there is none else. 
מ. וְשָׁמַרְתָּ אֶת חֻקָּיו וְאֶת מִצְו‍ֹתָיו אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם אֲשֶׁר יִיטַב לְךָ וּלְבָנֶיךָ אַחֲרֶיךָ וּלְמַעַן תַּאֲרִיךְ יָמִים עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ כָּל הַיָּמִים: 
καὶ φυλάξῃ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου μετὰ σέ ὅπως μακροήμεροι γένησθε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι πάσας τὰς ἡμέρας 
40 ܛܲܪܘ ܢܵܡܘܿܣܵܘ̈ܗܝ ܘܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܠܲܒ̣̈ܢܲܝܟ̇ܘܿܢ ܒܵܬܲܪܟ݂ܘܿܢ ܘܬܲܣܓ̇ܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ. 
Custodi præcepta ejus atque mandata, quæ ego præcipio tibi: ut bene sit tibi, et filiis tuis post te, et permaneas multo tempore super terram, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi. 
და დაიცვნე შენ მცნებანი მისნი და სამართალნი, რომელსა მე გამცნებ შენ დღესდღე, რათა კეთილი გეყოს შენ და შვილთა შენთა შენ თანა და დღეგრძელ იყვნეთ ქუეყანასა ზედა, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან თქუენმან მოგცეს თქუენ ყოველთა დღეთა თქუენთა. 
 
40 Thou shalt keep therefore his statutes, and his commandments, which I command thee this day, that it may go well with thee, and with thy children after thee, and that thou mayest prolong thy days upon the earth, which the LORD thy God giveth thee, for ever. 
מא. אָז יַבְדִּיל משֶׁה שָׁלשׁ עָרִים בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִזְרְחָה שָׁמֶשׁ: 
τότε ἀφώρισεν Μωυσῆς τρεῖς πόλεις πέραν τοῦ Ιορδάνου ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου 
41 ܗܵܝܕܹ̇ܝܢ ܦܪܲܫ ܡܘܼܫܹܐ ܬܠܵܬ̣ ܩܘܼܪ̈ܝܹܐ ܒܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܡܚܲܝ̈ ܫܸܡܫܵܐ. 
Tunc separavit Moyses tres civitates trans Jordanem ad orientalem plagam, 
მას ჟამსა გამოაყენნა მოსე სამნი ქალაქნი წიაღ იორდანესა მზის აღმოსავალით კერძო. 
 
41 Then Moses severed three cities on this side Jordan toward the sunrising; 
מב. לָנֻס שָׁמָּה רוֹצֵחַ אֲשֶׁר יִרְצַח אֶת רֵעֵהוּ בִּבְלִי דַעַת וְהוּא לֹא שׂנֵא לוֹ מִתְּמֹל שִׁלְשֹׁם וְנָס אֶל אַחַת מִן הֶעָרִים הָאֵל וָחָי: 
φυγεῖν ἐκεῖ τὸν φονευτήν ὃς ἂν φονεύσῃ τὸν πλησίον οὐκ εἰδὼς καὶ οὗτος οὐ μισῶν αὐτὸν πρὸ τῆς ἐχθὲς καὶ τρίτης καὶ καταφεύξεται εἰς μίαν τῶν πόλεων τούτων καὶ ζήσεται 
42 ܕܢܸܥܪܘܿܩ ܠܬܲܡܵܢ ܩܵܛܘܿܠܵܐ ܕܢܸܩܛܘܿܠ ܠܚܲܒ̣ܪܹܗ ܕܠܵܐ ܒܨܸܒ̣ܝܵܢܹܗ ܘܠܵܐ ܣܵܢܹܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܐܸܬ̣ܡܵܠܝ ܘܡ̣ܢ ܡܢܵܬ̣ܡܵܠܝ ܘܢܸܥܪܘܿܩ ܠܲܚܕ݂ܵܐ ܡ̣ܢ ܗܵܠܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܹܐ ܘܢܸܚܵܐ. 
ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum, nec sibi fuerit inimicus ante unum et alterum diem, et ad harum aliquam urbium possit evadere: 
შესავედრებელად კაცისმკლველთა, რათა რომელმანცა მოკლა მოყუასი თჳსი იშჳდ და არა ნებსით თჳსით, არა ზრახვით და არცა სიძულილით იყო მისა მიმართ გუშინ, ანუ ძოღან და შევარდეს ეგევითარი იგი ერთსა მას ქალაქთაგანსა, განერეს და ცხონდეს. 
 
42 That the slayer might flee thither, which should kill his neighbour unawares, and hated him not in times past; and that fleeing unto one of these cities he might live: 
מג. אֶת בֶּצֶר בַּמִּדְבָּר בְּאֶרֶץ הַמִּישֹׁר לָראוּבֵנִי וְאֶת רָאמֹת בַּגִּלְעָד לַגָּדִי וְאֶת גּוֹלָן בַּבָּשָׁן לַמְנַשִּׁי: 
τὴν Βοσορ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῇ γῇ τῇ πεδινῇ τῷ Ρουβην καὶ τὴν Ραμωθ ἐν Γαλααδ τῷ Γαδδι καὶ τὴν Γαυλων ἐν Βασαν τῷ Μανασση 
43 ܚܕ݂ܵܐ ܡܸܢܗܹܝܢ ܒܘܼܨܵܪ ܕܲܒ̣ܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܲܦܩܲܥܬ̣ܵܐ ܕܪܘܼܒܹܝܠ ܘܲܐ̄ܚܪܹܬ̣ܵܐ ܪܵܡܲܬ̣ ܓܸܠܥܵܕ݂ ܕܓ̣ܵܕ݂ ܘܓ̣ܘܿܠܵܢ ܕܲܒ̣ܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܕܲܡܢܲܫܸܐ. 
Bosor in solitudine, quæ sita est in terra campestri de tribu Ruben: et Ramoth in Galaad, quæ est in tribu Gad: et Golan in Basan, quæ est in tribu Manasse. 
ბოსორი უდაბნოჲთ კერძო, ველთა მათ ქუეყანისა რუბენისგან და ჰრომოთ გალაადით კერძო ქუეყანისა მისგან გაადისი და გულანი ბასაანსა. 
 
43 Namely, Bezer in the wilderness, in the plain country, of the Reubenites; and Ramoth in Gilead, of the Gadites; and Golan in Bashan, of the Manassites. 
מד. וְזֹאת הַתּוֹרָה אֲשֶׁר שָׂם משֶׁה לִפְנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל: 
οὗτος ὁ νόμος ὃν παρέθετο Μωυσῆς ἐνώπιον υἱῶν Ισραηλ 
44 ܗܵܢܵܐ ܢܵܡܘܿܣܵܐ ܕܣܵܡ ܡܘܼܫܹܐ ܩܕ݂ܵܡ ܒ̈ܢܲܝ ܝܼܣܪܵܝܹܠ. 
Ista est lex, quam proposuit Moyses coram filiis Israël: 
ესე შჯული არს, რომელ დადვა მოსე წინაშე ძეთა მათ ისრაჱლისათა. 
 
44 And this is the law which Moses set before the children of Israel: 
מה. אֵלֶּה הָעֵדֹת וְהַחֻקִּים וְהַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר דִּבֶּר משֶׁה אֶל בְּנֵי יִשְׂרָאֵל בְּצֵאתָם מִמִּצְרָיִם: 
ταῦτα τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ὅσα ἐλάλησεν Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου 
45 ܗܵܠܹܝܢ ܣܵܗ̈ܕܘܵܬ̣ܵܐ ܘܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܡܲܠܸܠ ܡܘܼܫܹܐ ܥܲܡ ܒ̈ܢܲܝ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܟܲܕ݂ ܢܦܲܩܘ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ. 
et hæc testimonia et cæremoniæ atque judicia, quæ locutus est ad filios Israël, quando egressi sunt de Ægypto, 
ესე მცნებანი არიან წამებანი და სამართალნი, რომელთა ეტყოდა მოსე ძეთა მათ ისრაჱლისათა უდაბნოსა მას, რაჟამს გამოვიდეს იგინი ქუეყანით ეგჳპტით. 
 
45 These are the testimonies, and the statutes, and the judgments, which Moses spake unto the children of Israel, after they came forth out of Egypt. 
מו. בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן בַּגַּיְא מוּל בֵּית פְּעוֹר בְּאֶרֶץ סִיחֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר יוֹשֵׁב בְּחֶשְׁבּוֹן אֲשֶׁר הִכָּה משֶׁה וּבְנֵי יִשְׂרָאֵל בְּצֵאתָם מִמִּצְרָיִם: 
ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἐν φάραγγι ἐγγὺς οἴκου Φογωρ ἐν γῇ Σηων βασιλέως τῶν Αμορραίων ὃς κατῴκει ἐν Εσεβων οὓς ἐπάταξεν Μωυσῆς καὶ οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου 
46 ܒܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܒܢܲܚܠܵܐ ܠܘܼܩܒܲܠ ܒܹܬ̣ ܦܥܘܿܪ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܣܝܼܚܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܝܵܬܹ̇ܒ̣ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܚܸܫܒ̇ܘܿܢ ܕܩܲܛܠܹܗ ܡܘܼܫܹܐ ܘܲܒ̣̈ܢܲܝ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܟܲܕ݂ ܢܦܲܩܘ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ. 
trans Jordanem in valle contra fanum Phogor in terra Sehon regis Amorrhæi, qui habitavit in Hesebon, quem percussit Moyses. Filii quoque Israël egressi ex Ægypto 
წიაღ იორდანესა ჴევსა მას, მახლობელად სახლისა მის ფოგორისსა, ქვეყანასა მას სეონ, მეფისა მის ამორეველთაჲსა, რომელ-იგი დამკჳდრებულ იყო ესებონს, რომელ-იგი მოსრა მოსე და ძეთა მათ ისრაჱლისათა, რაჟამს გამოვიდეს იგინი ქუეყანით ეგჳპტით. 
 
46 On this side Jordan, in the valley over against Bethpeor, in the land of Sihon king of the Amorites, who dwelt at Heshbon, whom Moses and the children of Israel smote, after they were come forth out of Egypt: 
מז. וַיִּירְשׁוּ אֶת אַרְצוֹ וְאֶת אֶרֶץ עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן שְׁנֵי מַלְכֵי הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִזְרַח שָׁמֶשׁ: 
καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ τὴν γῆν Ωγ βασιλέως τῆς Βασαν δύο βασιλέων τῶν Αμορραίων οἳ ἦσαν πέραν τοῦ Ιορδάνου κατ᾽ ἀνατολὰς ἡλίου 
47 ܘܝܼܪܸܬ̣ܘ ܐܲܪܥܹܗ ܘܐܲܪܥܵܐ ܕܥܘܿܓ̣ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܲܬ̣ܢܝܼܢ ܬܪܹܝܢ ܡܲܠܟܹ̇ܐ ܕܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܕܲܒ̣ܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܵܚܲܝ̈ ܫܸܡܫܵܐ. 
possederunt terram ejus, et terram Og regis Basan, duorum regum Amorrhæorum, qui erant trans Jordanem ad solis ortum: 
და დაიმკჳდრეს მათ ქუეყანაჲ იგი და ქუეყანაჲ ოგისი, მეფისა მის ბასაანისაჲ, ორთა მათ შარავანდედთა ამორეველთაჲ, რომელ-იგი იყვნეს წიაღ იორდანესა, 
 
47 And they possessed his land, and the land of Og king of Bashan, two kings of the Amorites, which were on this side Jordan toward the sunrising; 
מח. מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר עַל שְׂפַת נַחַל אַרְנֹן וְעַד הַר שִׂיאֹן הוּא חֶרְמוֹן: 
ἀπὸ Αροηρ ἥ ἐστιν ἐπὶ τοῦ χείλους χειμάρρου Αρνων καὶ ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ Σηων ὅ ἐστιν Αερμων 
48 ܡ̣ܢ ܥܲܕ݂ܘܵܥܝܼܪ ܕܥܲܠ ܣܸܦܬ̣ܵܐ ܕܢܲܚܠܵܐ ܕܐܲܪܢܘܿܢ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܛܘܼܪܵܐ ܕܣܲܪܝܘܿܢ ܗܘ̤ܝܘܼ ܚܸܪܡܘܿܢ. 
ab Aroër, quæ sita est super ripam torrentis Arnon, usque ad montem Sion, qui est et Hermon, 
მზის აღმოსავალით კერძო აროერითგან, რომელ არს კიდესა ნაღუარევთა მათ არნონისათა მიმთადმდე სებნისა, რომელ არს ერმონი, 
 
48 From Aroer, which is by the bank of the river Arnon, even unto mount Sion, which is Hermon, 
מט. וְכָל הָעֲרָבָה עֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִזְרָחָה וְעַד יָם הָעֲרָבָה תַּחַת אַשְׁדֹּת הַפִּסְגָּה: 
πᾶσαν τὴν Αραβα πέραν τοῦ Ιορδάνου κατ᾽ ἀνατολὰς ἡλίου ὑπὸ Ασηδωθ τὴν λαξευτήν 
49 ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܥܪܵܒ̣ܵܐ ܕܲܒ̣ܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܢܚܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܝܲܡܵܐ ܕܥܵܪܵܒ̣ܵܐ ܕܲܬ̣ܚܹܝܬ̣ ܐܲܫܕ̇ܘܿܕ݂ ܘܦܲܣܓܵܐ. 
omnem planitiem trans Jordanem ad orientalem plagam, usque ad mare solitudinis, et usque ad radices montis Phasga. 
ყოვლით კერძო არაბიაჲთ წიაღ იორდანესა მზის აღმოსავალით ასეროთით, მთით თლილით. 
 
49 And all the plain on this side Jordan eastward, even unto the sea of the plain, under the springs of Pisgah. 
ה 
Εʹ 
ܩܦܠܐܘܢ: ܗ. 
Cap. 5 
თავი მეხუთე 
 
א. וַיִּקְרָא משֶׁה אֶל כָּל יִשְׂרָאֵל וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם שְׁמַע יִשְׂרָאֵל אֶת הַחֻקִּים וְאֶת הַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר אָנֹכִי דֹּבֵר בְּאָזְנֵיכֶם הַיּוֹם וּלְמַדְתֶּם אֹתָם וּשְׁמַרְתֶּם לַעֲשֹׂתָם: 
καὶ ἐκάλεσεν Μωυσῆς πάντα Ισραηλ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς ἄκουε Ισραηλ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ὅσα ἐγὼ λαλῶ ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ μαθήσεσθε αὐτὰ καὶ φυλάξεσθε ποιεῖν αὐτά 
1 ܘܲܩܪܵܐ ܡܘܼܫܹܐ ܠܟ݂ܠܹܗ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܘܐܸܡܲܪ ܠܗܘܿܢ ܫܡܲܥ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܐܵܡܲܪ ܐ̄ܢܵܐ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܬܹܐܠܦܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܘܬܸܛܪܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ. 
Vocavitque Moyses omnem Israëlem, et dixit ad eum: Audi, Israël, cæremonias atque judicia, quæ ego loquor in auribus vestris hodie: discite ea, et opere complete. 
მოუწოდა მოსე ყოველსა მას ისრაჱლსა და ჰრქუა მათ: გესმოდენ ისრაჱლსა ყოველი ესე სამართალი და მშჯავრი, რომელთა-ესე გეტყჳ თქუენ ყურთა თქუენთა დღესდღე, დაისწავეთ დამარხვად და ყოფად მაგისა. 
 
1 And Moses called all Israel, and said unto them, Hear, O Israel, the statutes and judgments which I speak in your ears this day, that ye may learn them, and keep, and do them. 
ב. יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ כָּרַת עִמָּנוּ בְּרִית בְּחֹרֵב: 
κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν διέθετο πρὸς ὑμᾶς διαθήκην ἐν Χωρηβ 
2 ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܐܲܩܝܼܡ ܥܲܡܲܢ ܩܝܵܡܵܐ ܒܚܘܿܪܝܼܒ̣. 
Dominus Deus noster pepigit nobiscum fœdus in Horeb. 
უფალმან ღმერთმან თქუენმან დადვა თქუენ თანა მცნებაჲ აღთქუმისაჲ ქორებს. 
 
2 The LORD our God made a covenant with us in Horeb. 
ג. לֹא אֶת אֲבֹתֵינוּ כָּרַת יְהֹוָה אֶת הַבְּרִית הַזֹּאת כִּי אִתָּנוּ אֲנַחְנוּ אֵלֶּה פֹה הַיּוֹם כֻּלָּנוּ חַיִּים: 
οὐχὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν διέθετο κύριος τὴν διαθήκην ταύτην ἀλλ᾽ ἢ πρὸς ὑμᾶς ὑμεῖς ὧδε πάντες ζῶντες σήμερον 
3 ܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܥܲܡ ܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܢ ܐܲܩܝܼܡ ܡܵܪܝܵܐ ܩܝܵܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܐܸܠܵܐ ܥܲܡܲܢ ܚܢܲܢ ܕܗܵܪܟܵܐ ܚܢܲܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܘܟ݂ܠܲܢ ܚܲܝܝܼܢ ܚ̄ܢܲܢ. 
Non cum patribus nostris iniit pactum, sed nobiscum qui in præsentiarum sumus, et vivimus. 
არა თუ მამათა თქუენთა თანა დადვა უფალმან აღთქუმაჲ ესე, არამედ თქუენ თანა, თქუენ, ეგერა, დღეს ყოველნი ცოცხალ ხართ. 
 
3 The LORD made not this covenant with our fathers, but with us, even us, who are all of us here alive this day. 
ד. פָּנִים בְּפָנִים דִּבֶּר יְהֹוָה עִמָּכֶם בָּהָר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ: 
πρόσωπον κατὰ πρόσωπον ἐλάλησεν κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός 
4 ܐܲܦ̈ܝܼܢ ܠܘܼܩܒܲܠ ܐܲܦ̈ܝܼܢ ܡܲܠܸܠ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܒܛܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ. 
Facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis. 
რამეთუ პირისპირ გეტყოდა თქუენ უფალი მთასა მას შინა ცეცხლსა მას შორის. 
 
4 The LORD talked with you face to face in the mount out of the midst of the fire, 
ה. אָנֹכִי עֹמֵד בֵּין יְהֹוָה וּבֵינֵיכֶם בָּעֵת הַהִוא לְהַגִּיד לָכֶם אֶת דְּבַר יְהֹוָה כִּי יְרֵאתֶם מִפְּנֵי הָאֵשׁ וְלֹא עֲלִיתֶם בָּהָר לֵאמֹר: 
κἀγὼ εἱστήκειν ἀνὰ μέσον κυρίου καὶ ὑμῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν τὰ ῥήματα κυρίου ὅτι ἐφοβήθητε ἀπὸ προσώπου τοῦ πυρὸς καὶ οὐκ ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος λέγων 
5 ܘܐܸܢܵܐ ܩܵܐܹ̇ܡ ܗ̄ܘܹ̇ܝܬ̣ ܒܹܝܬ̣ ܡܵܪܝܵܐ ܘܲܠܟ݂ܘܿܢ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܕܐܹܚܵܘܹܝܟ݂ܘܿܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܘ̈ܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܟܲܕ݂ ܕܚܸܠܬ̇ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܢܘܼܪܵܐ ܘܠܵܐ ܣܠܸܩܬ̇ܘܿܢ ܠܛܘܼܪܵܐ ܘܐܸܡܲܪ. 
Ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo, ut annuntiarem vobis verba ejus: timuistis enim ignem, et non ascendistis in montem. Et ait: 
და მე ვდეგ შორის უფლისა და თქუენსაცა მას ჟამსა შინა თხრობად თქუენ სიტყუათა მათ უფლისათა, რამეთუ შეშინებულ იყვენით თქუენ წინაშე პირსა მის ცეცხლისასა და არა აღხუედით მთასა მას, რამეთუ გეტყოდა თქუენ უფალი და თქუა: 
 
5 (I stood between the LORD and you at that time, to shew you the word of the LORD: for ye were afraid by reason of the fire, and went not up into the mount;) saying, 
ו. אָנֹכִי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֲשֶׁר הוֹצֵאתִיךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים: 
ἐγὼ κύριος ὁ θεός σου ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας 
6 ܐܸܢܵܐ ܐ̄ܢܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܐܲܦܸܩܬܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ̣ ܥܲܒ̣ܕ̇ܘܼܬ̣ܵܐ. 
Ego Dominus Deus tuus, qui eduxi te de terra Ægypti, de domo servitutis. 
მე ვარ უფალი ღმერთი შენი, რომელმან გამოგიყვანე შენ ქუეყანით ეგჳპტით სახლისა მისგან კირთებისაჲსა. 
 
6 I am the LORD thy God, which brought thee out of the land of Egypt, from the house of bondage. 
ז. לֹא יִהְיֶה לְךָ אֱלֹהִים אֲחֵרִים עַל פָּנָי: 
οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πρὸ προσώπου μου 
7 ܠܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܠܵܟ݂ ܐܲܠܵܗ ܐ̄ܚܪܹܝܢ ܠܒܲܪ ܡܹܢܝ. 
Non habebis deos alienos in conspectu meo. 
ნუ იყოფინ შენდა სხუაჲ ღმერთი ჩემსა გარეშე, არა იქმნე თავისა შენისა კერპნი გამოქანდაკებულნი, 
 
7 Thou shalt have none other gods before me. 
ח. לֹא תַעֲשֶׂה לְךָ פֶסֶל כָּל תְּמוּנָה אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם מִמַּעַל וַאֲשֶׁר בָּאָרֶץ מִתָּחַת וַאֲשֶׁר בַּמַּיִם מִתַּחַת לָאָרֶץ: 
οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς 
8 ܠܵܐ ܬܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܠܵܟ݂ ܨܠܸܡ ܘܟ݂ܠ ܕܡܘܼ ܕܐܝܼܬ̣ ܒܲܫܡܲܝܵܐ ܡ̣ܢ ܠܥܸܠ ܘܕ݂ܐܝܼܬ̣ ܒܐܲܪܥܵܐ ܡ̣ܢ ܠܬܲܚܬ̇ ܘܕ݂ܐܝܼܬ̣ ܒܡܲـ̈ܝܵܐ ܠܬܲܚܬ̇ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ. 
Non facies tibi sculptile, nec similitudinem omnium, quæ in cælo sunt desuper, et quæ in terra deorsum, et quæ versantur in aquis sub terra. 
არცა მსგავსი ყოვლისავე, რომელ არს ცასა შენა ზესკნელ და არცაღა, რომელ არს ქუეყანასა ზედა ქუესკნელ და არცაღა, რომელ არს წიაღთა შინა ქუესკნელსა ქუეყანასა. 
 
8 Thou shalt not make thee any graven image, or any likeness of any thing that is in heaven above, or that is in the earth beneath, or that is in the waters beneath the earth: 
ט. לֹא תִשְׁתַּחֲוֶה לָהֶם וְלֹא תָעָבְדֵם כִּי אָנֹכִי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֵל קַנָּא פֹּקֵד עֲו‍ֹן אָבוֹת עַל בָּנִים וְעַל שִׁלֵּשִׁים וְעַל רִבֵּעִים לְשׂנְאָי: 
οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς οὐδὲ μὴ λατρεύσῃς αὐτοῖς ὅτι ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεός σου θεὸς ζηλωτὴς ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεὰν τοῖς μισοῦσίν με 
9 ܠܵܐ ܬܸܣܓ̇ܘܿܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܘܠܵܐ ܬܸܦܠܘܿܚ ܐܸܢܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܐܸܢܵܐ ܐ̄ܢܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܛܲܢܵܢܵܐ ܦܵܪܲܥ ܚܵܘ̈ܒܹ̇ܐ ܕܐܲܒ̣ܵܗܹ̈ܐ ܥܲܠ ܒ̈ܢܲܝܵܐ ܠܲܬ̣ܠܵܬ̣ܵܐ ܘܠܲܐܪܒ̇ܥܵܐ ܕܵܪ̈ܝܼܢ ܠܣܵܢܐܲܝ̈. 
Non adorabis ea, et non coles. Ego enim sum Dominus Deus tuus: Deus æmulator, reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me: 
არა თაყუანი-სცე მათ, არცა ჰმსახურებდე მათ, რამეთუ მე ვარ უფალი ღმერთი შენი, ღმერთი მოშურნე, რომელმან მივაგი ცოდვაჲ მამათაჲ შვილთა სამად და ოთხადმდე ნათესავად მოძულეთა მათ ჩემთა. 
 
9 Thou shalt not bow down thyself unto them, nor serve them: for I the LORD thy God am a jealous God, visiting the iniquity of the fathers upon the children unto the third and fourth generation of them that hate me, 
י. וְעֹשֶׂה חֶסֶד לַאֲלָפִים לְאֹהֲבַי וּלְשֹׁמְרֵי מִצְו‍ֹתָי: 
καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαπῶσίν με καὶ τοῖς φυλάσσουσιν τὰ προστάγματά μου 
10 ܘܥܵܒܹ̇ܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܛܲܝܒ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܠܐܲܠܦܲܝ̈ ܕܵܪܹ̈ܐ ܠܪܵܚܡܲܝ ܘܲܠܢܵܛܪ̈ܲܝ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܲܝ. 
et faciens misericordiam in multa millia diligentibus me, et custodientibus præcepta mea. 
და ვყვი წყალობაჲ ათასამდე ნათესავად მოყუარეთათჳს სახელისა ჩემისათა და რომელთა დაიცვნიან მცნებანი ჩემნი. 
 
10 And shewing mercy unto thousands of them that love me and keep my commandments. 
יא. לֹא תִשָּׂא אֶת שֵׁם יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לַשָּׁוְא כִּי לֹא יְנַקֶּה יְהֹוָה אֵת אֲשֶׁר יִשָּׂא אֶת שְׁמוֹ לַשָּׁוְא: 
οὐ λήμψῃ τὸ ὄνομα κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐπὶ ματαίῳ οὐ γὰρ μὴ καθαρίσῃ κύριος τὸν λαμβάνοντα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ ματαίῳ 
11 ܠܵܐ ܬܹܐܡܸܐ ܒܲܫܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܕܲܓܵܠܘܼܬ̣ܵܐ ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܡܙܲܟܸ̇ܐ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܵܢ ܕܝܵܡܹ̇ܐ ܒܲܫܡܹܗ ܒܕܲܓܵܠܘܼܬ̣ܵܐ. 
Non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra: quia non erit impunitus qui super re vana nomen ejus assumpserit. 
ნუ ჰფუცავ სახელსა უფლისა ღმრთისა შენისასა სიცრუვით, რამეთუ არა განწმიდოს უფალმან ღმერთმან ყოველივე, რომელი - ფუცვიდეს სახელსა მისსა სიცრუვით. 
 
11 Thou shalt not take the name of the LORD thy God in vain: for the LORD will not hold him guiltless that taketh his name in vain. 
יב. שָׁמוֹר אֶת יוֹם הַשַּׁבָּת לְקַדְּשׁוֹ כַּאֲשֶׁר צִוְּךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ: 
φύλαξαι τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι κύριος ὁ θεός σου 
12 ܛܲܪ ܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒ̇ܬ̣ܵܐ ܘܩܲܕܸ̇ܫܲܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܕ݂ܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. 
Observa diem sabbati, ut sanctifices eum, sicut præcepit tibi Dominus Deus tuus. 
დაიცევ შენ დღე იგი შაბათისაჲ, წმიდა და ფუფუნეულ-ჰყო იგი, ვითარცა გიბრძანა შენ უფალმან ღმერთმან შენმან. 
 
12 Keep the sabbath day to sanctify it, as the LORD thy God hath commanded thee. 
יג. שֵׁשֶׁת יָמִים תַּעֲבֹד וְעָשִׂיתָ כָּל מְלַאכְתֶּךָ: 
ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου 
13 ܫܬܵܐ ܝܵܘ̈ܡܝܼܢ ܬܸܦܠܘܿܚ ܘܬܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܟܠ ܥܒ̣ܵܕ݂ܵܟ݂. 
Sex diebus operaberis, et facies omnia opera tua. 
ექუს დღე იქმოდი შენ ყოველსა მას საქმესა შენსა. 
 
13 Six days thou shalt labour, and do all thy work: 
יד. וְיוֹם הַשְּׁבִיעִי שַׁבָּת לַיהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לֹא תַעֲשֶׂה כָל מְלָאכָה אַתָּה וּבִנְךָ וּבִתֶּךָ וְעַבְדְּךָ וַאֲמָתֶךָ וְשׁוֹרְךָ וַחֲמֹרְךָ וְכָל בְּהֶמְתֶּךָ וְגֵרְךָ אֲשֶׁר בִּשְׁעָרֶיךָ לְמַעַן יָנוּחַ עַבְדְּךָ וַאֲמָתְךָ כָּמוֹךָ: 
τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα κυρίῳ τῷ θεῷ σου οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου ὁ βοῦς σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου καὶ πᾶν κτῆνός σου καὶ ὁ προσήλυτος ὁ παροικῶν ἐν σοί ἵνα ἀναπαύσηται ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου ὥσπερ καὶ σύ 
14 ܘܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒ̣ܥܵܐ ܫܲܒ̇ܬ̣ܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. ܠܵܐ ܬܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܒܹܗ ܟܠ ܥܒ̣ܵܕ݂ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܘܲܒ̣ܪܵܟ݂ ܘܒܲܪܬ̣ܵܟ݂ ܘܥܲܒ̣ܕܵܟ݂ ܘܐܲܡܬ̣ܵܟ݂ ܘܬ̣ܵܘܪܵܟ݂ ܘܲܚܡܵܪܵܟ݂ ܘܟ݂ܠܵܗ̇ ܒܥܝܼܪܵܟ݂ ܘܥܵܡܘܿܪܵܐ ܕܐܝܼܬ̣ ܒܩܘܼܪ̈ܝܵܟ݂. ܕܢܸܬ̇ܬ̇ܢܝܼܚ ܥܲܒ̣ܕܵܟ݂ ܘܐܲܡܬ̣ܵܟ݂ ܐܲܟ݂ܘܵܬ̣ܵܟ݂. 
Septimus dies sabbati est, id est, requies Domini Dei tui. Non facies in eo quidquam operis tu, et filius tuus, et filia, servus et ancilla, et bos, et asinus, et omne jumentum tuum, et peregrinus qui est intra portas tuas: ut requiescat servus tuus, et ancilla tua, sicut et tu. 
რამეთუ დღე იგი მეშვიდე შაბათი არს უფლისა ღმრთისა შენისაჲ, არა იქმოდე შენ ყოველსავე საქმესა შენსა, ნუცა შენ, ნუცაღა ძე შენი, ნუცა ასული შენი, ნუცა მონა შენი, ნუცა მჴევალი შენი, ნუცა ჴარი შენი, ნუცა კარაული შენი, ნუცაღა ყოველივე საცხოვარი შენი, ნუცა მწირი შენი, ნუცა მსხემი შენი, რომელი შეყოფილ იყოს, და ჯდეს შინაგან ბჭეთა შენთა. 
 
14 But the seventh day is the sabbath of the LORD thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, nor thy manservant, nor thy maidservant, nor thine ox, nor thine ass, nor any of thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates; that thy manservant and thy maidservant may rest as well as thou. 
טו. וְזָכַרְתָּ כִּי עֶבֶד הָיִיתָ בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם וַיֹּצִאֲךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ מִשָּׁם בְּיָד חֲזָקָה וּבִזְרֹעַ נְטוּיָה עַל כֵּן צִוְּךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לַעֲשׂוֹת אֶת יוֹם הַשַּׁבָּת: 
καὶ μνησθήσῃ ὅτι οἰκέτης ἦσθα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἐξήγαγέν σε κύριος ὁ θεός σου ἐκεῖθεν ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ διὰ τοῦτο συνέταξέν σοι κύριος ὁ θεός σου ὥστε φυλάσσεσθαι τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων καὶ ἁγιάζειν αὐτήν 
15 ܘܐܸܬ̇ܕܲܟ݂ܪ ܕܥܲܒ̣ܕܵܐ ܗ̤ܘܲܝܬ̇ ܒܡܸܨܪܹܝܢ ܘܐܲܦܩܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܒܐܝܼܕ݂ܵܐ ܬܲܩܝܼܦܬܵܐ ܘܒܲܕ݂ܪܵܥܵܐ ܪܵܡܵܐ ܡܸܛܠ ܗܵܢܵܐ ܦܲܩܕ݂ܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܠܡܸܛܲܪ ܝܵܘܡܵܐ ܕܫܲܒ̇ܬ̣ܵܐ. 
Memento quod et ipse servieris in Ægypto, et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti, et brachio extento. Idcirco præcepit tibi ut observares diem sabbati. 
რამეთუ განისუენოს მონამან შენმან და მჴევალმან შენმან და საცხოვარმან შენმან და მწირმან შენმან, ვითარცა შენ. მოიჴსენე შენ, რამეთუ შენცა დამონებულ იყავ ქუეყანასა მას ეგჳპტელთასა და გამოგიყვანა შენ მიერ უფალმან ღმერთმან შენმან ჴელითა მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა. ამისთჳს გიბრძანა შენ უფალმან ღმერთმან შენმან დამარხვად დღე იგი შაბათთაჲ. 
 
15 And remember that thou wast a servant in the land of Egypt, and that the LORD thy God brought thee out thence through a mighty hand and by a stretched out arm: therefore the LORD thy God commanded thee to keep the sabbath day. 
טז. כַּבֵּד אֶת אָבִיךָ וְאֶת אִמֶּךָ כַּאֲשֶׁר צִוְּךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְמַעַן יַאֲרִיכֻן יָמֶיךָ וּלְמַעַן יִיטַב לָךְ עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לָךְ: 
τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι κύριος ὁ θεός σου ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ ἵνα μακροχρόνιος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι 
16 ܝܲܩܲܪ ܠܐܲܒ̣ܘܼܟ݂ ܘܠܐܸܡܵܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܕ݂ܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. ܕܢܸܣܓ̇ܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܲܝܟ ܘܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܵܟ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܵܠܵܗܵܟ݂. 
Honora patrem tuum et matrem, sicut præcepit tibi Dominus Deus tuus, ut longo vivas tempore, et bene sit tibi in terra, quam Dominus Deus tuus daturus est tibi. 
თავ-უყავ მამასა შენსა და დედასა შენსა, ვითარცა გამცნო შენ უფალმან ღმერთმან შენმან, რათა კეთილი გეყოს შენ და დღეგრძელ იყო შენ ქუეყანასა ზედა, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან შენმან მოგცეს შენ. 
 
16 Honour thy father and thy mother, as the LORD thy God hath commanded thee; that thy days may be prolonged, and that it may go well with thee, in the land which the LORD thy God giveth thee. 
יז. לֹא תִרְצַח ס וְלֹא תִנְאָף ס וְלֹא תִגְנֹב ס וְלֹא תַעֲנֶה בְרֵעֲךָ עֵד שָׁוְא: 
οὐ μοιχεύσεις 
17 ܠܵܐ ܬܸܩܛܘܿܠ. 
Non occides, 
ნუ კაც-ჰკლავ. 
 
17 Thou shalt not kill. 
יח. וְלֹא תַחְמֹד אֵשֶׁת רֵעֶךָ ס וְלֹא תִתְאַוֶּה בֵּית רֵעֶךָ שָׂדֵהוּ וְעַבְדּוֹ וַאֲמָתוֹ שׁוֹרוֹ וַחֲמֹרוֹ וְכֹל אֲשֶׁר לְרֵעֶךָ: 
οὐ φονεύσεις 
18 ܠܵܐ ܬܓ̣ܘܼܪ. 
neque mœchaberis, 
ნუ იმრუშებ, 
 
18 Neither shalt thou commit adultery. 
יט. אֶת הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה דִּבֶּר יְהֹוָה אֶל כָּל קְהַלְכֶם בָּהָר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ הֶעָנָן וְהָעֲרָפֶל קוֹל גָּדוֹל וְלֹא יָסָף וַיִּכְתְּבֵם עַל שְׁנֵי לֻחֹת אֲבָנִים וַיִּתְּנֵם אֵלָי: 
οὐ κλέψεις 
19ܛ ܠܵܐ ܬܸܓ̣ܢܘܿܒ̣. 
furtumque non facies: 
ნუ იპარავ, 
 
19 Neither shalt thou steal. 
כ. וַיְהִי כְּשָׁמְעֲכֶם אֶת הַקּוֹל מִתּוֹךְ הַחשֶׁךְ וְהָהָר בֹּעֵר בָּאֵשׁ וַתִּקְרְבוּן אֵלַי כָּל רָאשֵׁי שִׁבְטֵיכֶם וְזִקְנֵיכֶם: 
οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ 
20 ܠܵܐ ܬܲܣܗܸܕ݂ ܥܲܠ ܚܲܒ̣ܪܵܟ݂ ܣܵܗܕ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܕܲܓܵܠܬܵܐ. 
nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium. 
ნუ სწამებ წამებასა ცილსა მოყუსისა შენისა მიმართ, 
 
20 Neither shalt thou bear false witness against thy neighbour. 
כא. וַתֹּאמְרוּ הֵן הֶרְאָנוּ יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ אֶת כְּבֹדוֹ וְאֶת גָּדְלוֹ וְאֶת קֹלוֹ שָׁמַעְנוּ מִתּוֹךְ הָאֵשׁ הַיּוֹם הַזֶּה רָאִינוּ כִּי יְדַבֵּר אֱלֹהִים אֶת הָאָדָם וָחָי: 
οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου οὔτε τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ οὔτε τὸν παῖδα αὐτοῦ οὔτε τὴν παιδίσκην αὐτοῦ οὔτε τοῦ βοὸς αὐτοῦ οὔτε τοῦ ὑποζυγίου αὐτοῦ οὔτε παντὸς κτήνους αὐτοῦ οὔτε ὅσα τῷ πλησίον σού ἐστιν 
21 ܠܵܐ ܬܸܪܲܓ̣ ܐܲܢ̄ܬ̇ܬܹܗ ܕܚܲܒ̣ܪܵܟ݂ ܠܵܐ ܬܸܪܲܓ̣ ܒܲܝܬܹ̇ܗ ܕܚܲܒ̣ܪܵܟ݂ ܘܠܵܐ ܚܲܩܠܹܗ ܘܠܵܐ ܟܲܪܡܹܗ ܘܠܵܐ ܥܲܒ̣ܕܹ̇ܗ ܘܠܵܐ ܐܲܡܬܹܗ ܘܠܵܐ ܬܵܘܪܹܗ ܘܠܵܐ ܚܡܵܪܹܗ ܘܠܵܐ ܟܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܐܝܼܬ̣ ܠܚܲܒ̣ܪܵܟ݂. 
Non concupisces uxorem proximi tui: non domum, non agrum, non servum, non ancillam, non bovem, non asinum, et universa quæ illius sunt. 
ნუ გული-გითქუამნ ცოლსა მოყუსისა შენისასა, ნუცა გული-გითქუამნ სახლსა მოყუსისა შენისასა, ნუცა ქუეყანასა მისსა, ნუცა მონასა მისსა, ნუცა მჴევალსა მისსა, ნუცაღა ჴარსა მისსა, ნუცა კარაულსა მისსა, ნუცა საცხოვარსა მისსა, ნუცა ყოველივე, რაჲცა იყოს მოყუსისა შენისაჲ. 
 
21 Neither shalt thou desire thy neighbour's wife, neither shalt thou covet thy neighbour's house, his field, or his manservant, or his maidservant, his ox, or his ass, or any thing that is thy neighbour's. 
כב. וְעַתָּה לָמָּה נָמוּת כִּי תֹאכְלֵנוּ הָאֵשׁ הַגְּדֹלָה הַזֹּאת אִם יֹסְפִים אֲנַחְנוּ לִשְׁמֹעַ אֶת קוֹל יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ עוֹד וָמָתְנוּ: 
τὰ ῥήματα ταῦτα ἐλάλησεν κύριος πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν ὑμῶν ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός σκότος γνόφος θύελλα φωνὴ μεγάλη καὶ οὐ προσέθηκεν καὶ ἔγραψεν αὐτὰ ἐπὶ δύο πλάκας λιθίνας καὶ ἔδωκέν μοι 
22 ܗܵܠܹܝܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܡܲܠܸܠ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡ ܟܠܵܗ̇ ܟܢܘܼܫܬܵܐ ܒܛܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ ܒܲܥܢܵܢܵܐ ܘܲܒ̣ܥܲܪܦܸܠܵܐ ܘܲܒ̣ܩܵܠܵܐ ܪܲܒܵܐ ܕܠܲܝܬ̇ ܠܹܗ ܣܵܟ݂ܵܐ ܘܲܟ݂ܬܲܒ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܥܲܠ ܬܲܪܬܹ̇ܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܟܹܐܦܵܐ ܘܝܲܗ̄ܒ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܠܝܼ. 
Hæc verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis, et caliginis, voce magna, nihil addens amplius: et scripsit ea in duabus tabulis lapideis, quas tradidit mihi. 
ამათ სიტყუათა ეტყოდა უფალი ყოველსა მას შესაკრებელსა ისრაჱლისასა მთასა მას შინა, შორის ცეცხლსა მას, და შორის ბნელსა მას არმურისა მის ნისლისა წყუდიადისასა, ჴმითა მაღლითა, და მერმე არღარა შესძინა სიტყუად. და დაწერა ესე ორთა ფიცართა ქვისათა და მომცა მე. 
 
22 These words the LORD spake unto all your assembly in the mount out of the midst of the fire, of the cloud, and of the thick darkness, with a great voice: and he added no more. And he wrote them in two tables of stone, and delivered them unto me. 
כג. כִּי מִי כָל בָּשָׂר אֲשֶׁר שָׁמַע קוֹל אֱלֹהִים חַיִּים מְדַבֵּר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ כָּמֹנוּ וַיֶּחִי: 
καὶ ἐγένετο ὡς ἠκούσατε τὴν φωνὴν ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρί καὶ προσήλθετε πρός με πάντες οἱ ἡγούμενοι τῶν φυλῶν ὑμῶν καὶ ἡ γερουσία ὑμῶν 
23 ܘܟܲܕ݂ ܫܡܲܥܬ̇ܘܿܢ ܩܵܠܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ ܘܛܘܼܪܵܐ ܡܸܬ̣ܓܵܘܙܲܠ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܢܘܼܪܵܐ ܩܪܲܒ̣ܬ̇ܘܿܢ ܠܘܵܬ̣ܝ ܟܠܟ݂ܘܿܢ ܪܹ̈ܫܹܐ ܕܫܲܒ̣̈ܛܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܣܵܒܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum, et montem ardere vidistis, accessistis ad me omnes principes tribuum et majores natu, atque dixistis: 
და იყო, რაჟამს ისმინეთ თქუენ ჴმაჲ იგი სიტყუათა მათ უფლისათაჲ შორის ცეცხლსა მას, რამეთუ მთაჲ იგი აღგზებული ცეცხლითა აღატყდებოდა, მოხუედით ჩემდა ყოველი ეგე მთავრები ნათესავთა მაგათ თქუენთაჲ და მოხუცებული ერისა თქუენისაჲ და მარქუთა მე. 
 
23 And it came to pass, when ye heard the voice out of the midst of the darkness, (for the mountain did burn with fire,) that ye came near unto me, even all the heads of your tribes, and your elders; 
כד. קְרַב אַתָּה וּשֲׁמָע אֵת כָּל אֲשֶׁר יֹאמַר יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ וְאַתְּ תְּדַבֵּר אֵלֵינוּ אֵת כָּל אֲשֶׁר יְדַבֵּר יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ אֵלֶיךָ וְשָׁמַעְנוּ וְעָשִׂינוּ: 
καὶ ἐλέγετε ἰδοὺ ἔδειξεν ἡμῖν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἠκούσαμεν ἐκ μέσου τοῦ πυρός ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ εἴδομεν ὅτι λαλήσει ὁ θεὸς πρὸς ἄνθρωπον καὶ ζήσεται 
24 ܘܐܸܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܗܵܐ ܚܵܘܝܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܫܘܼܒ̣ܚܹܗ ܘܪܲܒ̇ܘܼܬܹܗ ܘܩܵܠܹܗ ܫܡܲܥܢ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ. ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܚܙܲܝܢ ܕܡܲܠܸܠ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܲܡ ܐ̄ܢܵܫܵܐ ܘܲܚܝܵܐ. 
Ecce ostendit nobis Dominus Deus noster majestatem et magnitudinem suam: vocem ejus audivimus de medio ignis, et probavimus hodie, quod loquente Deo cum homine, vixerit homo. 
აჰა, ესერა, გჳჩუენა ჩუენ უფალმან ღმერთმან დიდებაჲ იგი მისი და ჴმაჲ იგი მისი გუესმა ცეცხლით გამო დღესდღე და ვიხილეთ, ვითარცა ეტყოდა ღმერთი კაცსა და ცხონდა. 
 
24 And ye said, Behold, the LORD our God hath shewed us his glory and his greatness, and we have heard his voice out of the midst of the fire: we have seen this day that God doth talk with man, and he liveth. 
כה. וַיִּשְׁמַע יְהֹוָה אֶת קוֹל דִּבְרֵיכֶם בְּדַבֶּרְכֶם אֵלָי וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי שָׁמַעְתִּי אֶת קוֹל דִּבְרֵי הָעָם הַזֶּה אֲשֶׁר דִּבְּרוּ אֵלֶיךָ הֵיטִיבוּ כָּל אֲשֶׁר דִּבֵּרוּ: 
καὶ νῦν μὴ ἀποθάνωμεν ὅτι ἐξαναλώσει ἡμᾶς τὸ πῦρ τὸ μέγα τοῦτο ἐὰν προσθώμεθα ἡμεῖς ἀκοῦσαι τὴν φωνὴν κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἔτι καὶ ἀποθανούμεθα 
25 ܡܸܟܹ̇ܝܠ ܠܡܵܢܵܐ ܡܵܝܬ̇ܝܼܢܲܢ ܘܬܹܐܟ݂ܠܲܢ ܢܘܼܪܵܐ ܗܵܕܹܐ ܪܲܒ̇ܬ̣ܵܐ. ܐܸܢ ܡܵܘܣܦܝܼܢܲܢ ܬܘܼܒ̣ ܠܡܸܫܡܲܥ ܩܵܠܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܡܵܝܬ̇ܝܼܢܲܢ. 
Cur ergo moriemur, et devorabit nos ignis hic maximus? si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri, moriemur. 
და აწ ნუუკუე მოვწყდეთ, ანუ გუეწიოს და მოგუსრნეს ჩუენ ცეცხლმან მან დიდმან, შე-ღათუ-ვსძინოთ ჩუენ სმენად ჴმისა მისა უფლისა ღმრთისა ჩუენისაჲსა მერმე, და მოვწყდეთ. 
 
25 Now therefore why should we die? for this great fire will consume us: if we hear the voice of the LORD our God any more, then we shall die. 
כו. מִי יִתֵּן וְהָיָה לְבָבָם זֶה לָהֶם לְיִרְאָה אֹתִי וְלִשְׁמֹר אֶת כָּל מִצְו‍ֹתַי כָּל הַיָּמִים לְמַעַן יִיטַב לָהֶם וְלִבְנֵיהֶם לְעֹלָם: 
τίς γὰρ σάρξ ἥτις ἤκουσεν φωνὴν θεοῦ ζῶντος λαλοῦντος ἐκ μέσου τοῦ πυρὸς ὡς ἡμεῖς καὶ ζήσεται 
26 ܡܲܢܘܼ ܓܹܝܪ ܒܲܪ ܒܸܣܪܵܐ ܕܐܲܟ݂ܘܵܬܲܢ ܕܲܫܡܲܥ ܩܵܠܹܗ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܚܲܝܵܐ ܕܲܡܡܲܠܸܠ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ ܘܲܚܝܵܐ. 
Quid est omnis caro, ut audiat vocem Dei viventis, qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus, et possit vivere? 
ვინ არს ჴორციელი, რომელსამცა ესმა ჴმაჲ უფლისა ღმრთისა ცხოველისაჲ, ვითარმცა ეტყოდა ცეცხლით გამო, ვითარ-ესე ჩუენ გეუტყოდა და ცხონდა. 
 
26 For who is there of all flesh, that hath heard the voice of the living God speaking out of the midst of the fire, as we have, and lived? 
כז. לֵךְ אֱמֹר לָהֶם שׁוּבוּ לָכֶם לְאָהֳלֵיכֶם: 
πρόσελθε σὺ καὶ ἄκουσον ὅσα ἐὰν εἴπῃ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν καὶ σὺ λαλήσεις πρὸς ἡμᾶς πάντα ὅσα ἂν λαλήσῃ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν πρὸς σέ καὶ ἀκουσόμεθα καὶ ποιήσομεν 
27 ܩܪܘܿܒ̣ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܘܲܫܡܲܥ ܟܠ ܡܸܕܸ̇ܡ ܕܐܵܡܲܪ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܘܐܲܢ̄ܬ̇ ܬܡܲܠܸܠ ܥܲܡܲܢ ܟܠ ܡܸܕܸ̇ܡ ܕܐܵܡܲܪ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܘܢܸܫܡܲܥ ܘܢܸܥܒܸ̇ܕ݂. 
Tu magis accede: et audi cuncta quæ dixerit Dominus Deus noster tibi: loquerisque ad nos, et nos audientes faciemus ea. 
აწ მიეახლე შენ და ისმინე, რასა იტყოდის უფალი ღმერთი ჩუენი და შენ გუეტყოდე ჩუენ ყოველთა მათ მცნებათა, რომელთასა გეტყოდის შენ უფალი ღმერთი ჩუენი, ვისმინოთ შენი და ვყოთ. 
 
27 Go thou near, and hear all that the LORD our God shall say: and speak thou unto us all that the LORD our God shall speak unto thee; and we will hear it, and do it. 
כח. וְאַתָּה פֹּה עֲמֹד עִמָּדִי וַאֲדַבְּרָה אֵלֶיךָ אֵת כָּל הַמִּצְוָה וְהַחֻקִּים וְהַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר תְּלַמְּדֵם וְעָשׂוּ בָאָרֶץ אֲשֶׁר אָנֹכִי נֹתֵן לָהֶם לְרִשְׁתָּהּ: 
καὶ ἤκουσεν κύριος τὴν φωνὴν τῶν λόγων ὑμῶν λαλούντων πρός με καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων τοῦ λαοῦ τούτου ὅσα ἐλάλησαν πρὸς σέ ὀρθῶς πάντα ὅσα ἐλάλησαν 
28 ܘܲܫܡܲܥ ܡܵܪܝܵܐ ܩܵܠܵܐ ܕܦܸܬ̣ܓ̣ܵـ̈ܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܠܝܼ ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܫܸܡܥܹܬ̣ ܒܩܵܠܹܗ ܕܥܲܡܵܐ ܘܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܕܐܸܡܲܪܘ ܠܵܟ݂ ܫܲܦܝܼܪ ܟܠ ܡܸܕܸ̇ܡ ܕܡܲܠܸܠܘ. 
Quod cum audisset Dominus, ait ad me: Audivi vocem verborum populi hujus quæ locuti sunt tibi: bene omnia sunt locuti. 
და შეესმა უფალსა ჴმაჲ იგი სიტყჳსა მის ქუეყანისაჲ, რომელსა მეტყოდეთ მე და მრქუა მე უფალმან: მესმა მე ჴმაჲ სიტყჳსა ერისაჲ მის, რომელსა-იგი გეტყოდის შენ მართლიად, მოგიგეს შენ ყოველივე, რომელსაცა-იგი გეტყოდეს შენ. 
 
28 And the LORD heard the voice of your words, when ye spake unto me; and the LORD said unto me, I have heard the voice of the words of this people, which they have spoken unto thee: they have well said all that they have spoken. 
כט. וּשְׁמַרְתֶּם לַעֲשׂוֹת כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם אֶתְכֶם לֹא תָסֻרוּ יָמִין וּשְׂמֹאל: 
τίς δώσει οὕτως εἶναι τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν αὐτοῖς ὥστε φοβεῖσθαί με καὶ φυλάσσεσθαι τὰς ἐντολάς μου πάσας τὰς ἡμέρας ἵνα εὖ ᾖ αὐτοῖς καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν δι᾽ αἰῶνος 
29 ܐܸܫܬ̇ܘܿܦ ܕܹܝܢ ܢܸܗܘܸܐ ܠܗܘܿܢ ܠܸܒܵܐ ܗܵܢܵܐ ܠܡܸܕ݂ܚܲܠ ܩܕ݂ܵܡܲܝ ܘܲܠܡܸܛܲܪ ܟܠܗܘܿܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܲܝ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܕܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܗܘܿܢ ܘܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܗܘܿܢ ܠܥܵܠܲܡ. 
Quis det talem eos habere mentem, ut timeant me, et custodiant universa mandata mea in omni tempore, ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum? 
ვინმემცა უკუე მისცა გულთა მაგათთა მარადის შიში იგი ჩემი და დამარხვა ყოველსა ჟამსა მცნებათა ჩემთაჲ, რათამცა კეთილი ეყო მათ და ნაშობთა მათთა უკუნისამდე? 
 
29 O that there were such an heart in them, that they would fear me, and keep all my commandments always, that it might be well with them, and with their children for ever! 
ל. בְּכָל הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם אֶתְכֶם תֵּלֵכוּ לְמַעַן תִּחְיוּן וְטוֹב לָכֶם וְהַאֲרַכְתֶּם יָמִים בָּאָרֶץ אֲשֶׁר תִּירָשׁוּן: 
βάδισον εἰπὸν αὐτοῖς ἀποστράφητε ὑμεῖς εἰς τοὺς οἴκους ὑμῶν 
30 ܙܸܠ ܐܸܡܲܪ ܠܗܘܿܢ ܐܸܬ̣ܦܢܵܘ ܠܟ݂ܘܿܢ ܠܡܲܫܟ̇ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Vade et dic eis: Revertimini in tentoria vestra. 
აწ მივედ და ეტყოდე მათ და მიიქცენ იგინი სახედვე მათთა. 
 
30 Go say to them, Get you into your tents again. 
 
σὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι μετ᾽ ἐμοῦ καὶ λαλήσω πρὸς σὲ τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ὅσα διδάξεις αὐτούς καὶ ποιείτωσαν ἐν τῇ γῇ ἣν ἐγὼ δίδωμι αὐτοῖς ἐν κλήρῳ 
31 ܘܐܲܢ̄ܬ̇ ܗܵܪܟܵܐ ܩܘܼܡ ܩܕ݂ܵܡܲܝ ܘܐܹܡܲܪ ܠܵܟ݂ ܟܠܗܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܲܝ̈ ܘܦܘܼܩ̈ܕܵܢܲܝ ܘܕ݂ܝܼܢܲܝ̈ ܕܬܲܠܸܦ ܐܸܢܘܿܢ ܘܢܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܠܗܘܿܢ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇. 
Tu vero hic sta mecum, et loquar tibi omnia mandata mea, et cæremonias atque judicia: quæ docebis eos, ut faciant ea in terra, quam dabo illis in possessionem. 
ხოლო შენ დადეგ აქა ჩემ თანა და გეტყოდი შენ ყოველთა მათ მცნებათა და სამართალთა, რომელი ასწაო მათ და ჰყოფდენ მას ქუეყანასა მას ზედა, რომელი მე მივეც მათ ნაწილად მკჳდრობისა მათისა 
 
31 But as for thee, stand thou here by me, and I will speak unto thee all the commandments, and the statutes, and the judgments, which thou shalt teach them, that they may do them in the land which I give them to possess it. 
 
καὶ φυλάξεσθε ποιεῖν ὃν τρόπον ἐνετείλατό σοι κύριος ὁ θεός σου οὐκ ἐκκλινεῖτε εἰς δεξιὰ οὐδὲ εἰς ἀριστερὰ 
32 ܛܲܪܘ ܘܲܥܒܸܕ݂ܘ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܸܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܠܵܐ ܬܸܣܛܪܘܿܢ ܠܵܐ ܠܝܲܡܝܼܢܵܐ ܘܠܵܐ ܠܣܸܡܵܠܵܐ. 
Custodite igitur et facite quæ præcepit Dominus Deus vobis: non declinabitis neque ad dexteram, neque ad sinistram: 
დამარხვად და ყოფად, ვითარ-იგი გამცენ შენ უფალმან ღმერთმან შენმან, არა მიაქციო მარჯულ, არცა მარცხლ. 
 
32 Ye shall observe to do therefore as the LORD your God hath commanded you: ye shall not turn aside to the right hand or to the left. 
 
κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδόν ἣν ἐνετείλατό σοι κύριος ὁ θεός σου πορεύεσθαι ἐν αὐτῇ ὅπως καταπαύσῃ σε καὶ εὖ σοι ᾖ καὶ μακροημερεύσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κληρονομήσετε 
33 ܒܟ݂ܠܵܗ̇ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܦܲܩܸܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܙܸܠܘ ܕܬܸܚܘܿܢ ܘܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܬܲܣܓ̇ܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܬܹܐܪܬ̇ܘܼܢ. 
sed per viam, quam præcepit Dominus Deus vester, ambulabitis, ut vivatis, et bene sit vobis, et protelentur dies in terra possessionis vestræ. 
ყოველთავე გზათა შენთა, რომელ გამცნო შენ უფალმან ღმერთმან შენმან, არამედ ხჳდოდი ყოველთა მცნებათა მისთა, რათა განგისუენოს შენ და კეთილი გეყოს შენ და დღეგრძელ იყო ქუეყანასა მას ზედა, რომელსა დაემკჳდრო შენ. 
 
33 Ye shall walk in all the ways which the LORD your God hath commanded you, that ye may live, and that it may be well with you, and that ye may prolong your days in the land which ye shall possess. 
ו 
ς' 
ܩܦܠܐܘܢ: ܘ. 
Cap. 6 
თავი მეექვსე 
 
א. וְזֹאת הַמִּצְוָה הַחֻקִּים וְהַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם לְלַמֵּד אֶתְכֶם לַעֲשׂוֹת בָּאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ: 
καὶ αὗται αἱ ἐντολαὶ καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ὅσα ἐνετείλατο κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν διδάξαι ὑμᾶς ποιεῖν οὕτως ἐν τῇ γῇ εἰς ἣν ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν 
1 ܗܵܠܹܝܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܹܐ ܘܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܦܲܩܕܲܢܝ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܕܐܲܠܸܦܟ݂ܘܿܢ ܕܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܐܠܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܵܗ̇ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇. 
Hæc sunt præcepta, et cæremoniæ, atque judicia, quæ mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos, et faciatis ea in terra, ad quam transgredimini possidendam: 
ესე მცნებანი არიან და სამართალნი და მშჯავრი, რომელ-იგი გამცნო თქუენ უფალმან ღმერთმან თქუენმან, რათა ისწაოთ და ჰყოთ ესე ქუეყანასა მას, რომელსა-ეგე თქუენ შეხუალთ დამკჳდრებად მუნ. 
 
1 Now these are the commandments, the statutes, and the judgments, which the LORD your God commanded to teach you, that ye might do them in the land whither ye go to possess it: 
ב. לְמַעַן תִּירָא אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לִשְׁמֹר אֶת כָּל חֻקֹּתָיו וּמִצְו‍ֹתָיו אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּךָ אַתָּה וּבִנְךָ וּבֶן בִּנְךָ כֹּל יְמֵי חַיֶּיךָ וּלְמַעַן יַאֲרִכֻן יָמֶיךָ: 
ἵνα φοβῆσθε κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν φυλάσσεσθαι πάντα τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου ἵνα μακροημερεύσητε 
2 ܘܬܸܕ݂ܚܠܘܼܢ ܡ̣ܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܬܸܛܪܘܼܢ ܟܠܗܘܿܢ ܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܘܢܵܡܘܿܣܵܘ̈ܗܝ ܘܕ݂ܝܼܢܵܘ̈ܗܝ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܘܲܒ̣ܪܵܟ݂ ܘܒܲܪ ܒܪܵܟ݂ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܲܝ ܚܲܝܲܝ̈ܟ ܕܢܸܣܓ̇ܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܟ݂. 
ut timeas Dominum Deum tuum, et custodias omnia mandata et præcepta ejus, quæ ego præcipio tibi, et filiis, ac nepotibus tuis, cunctis diebus vitæ tuæ, ut prolongentur dies tui. 
რათა გეშინოდის შენ უფლისა ღმრთისა შენოსა და დაიცვნე შენ მცნებანი და სამართალნი მისნი, რომელთა-ესე მე გამცნებ შენ დღესდღე შენ და შვილთა შენთა ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა, რათა დღეგრძელ იყო შენ. 
 
2 That thou mightest fear the LORD thy God, to keep all his statutes and his commandments, which I command thee, thou, and thy son, and thy son's son, all the days of thy life; and that thy days may be prolonged. 
ג. וְשָׁמַעְתָּ יִשְׂרָאֵל וְשָׁמַרְתָּ לַעֲשׂוֹת אֲשֶׁר יִיטַב לְךָ וַאֲשֶׁר תִּרְבּוּן מְאֹד כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתֶיךָ לָךְ אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ: 
καὶ ἄκουσον Ισραηλ καὶ φύλαξαι ποιεῖν ὅπως εὖ σοι ᾖ καὶ ἵνα πληθυνθῆτε σφόδρα καθάπερ ἐλάλησεν κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων σου δοῦναί σοι γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι 
3 ܫܡܲܥ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܘܛܲܪ ܘܲܥܒܸܕ݂ ܕܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܵܟ݂ ܘܬܸܣܓܹ̇ܐ ܛܵܒ̣ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܡܲܪ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܕܢܸܬܸ̇ܠ ܠܵܟ݂ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܲܪܕ̇ܝܵܐ ܚܲܠܒ̣ܵܐ ܘܕܸܒ̣ܫܵܐ. 
Audi, Israël, et observa ut facias quæ præcepit tibi Dominus, et bene sit tibi, et multipliceris amplius, sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle manantem. 
ისმინე, ისრაჱლ, და ეკრძალე ყოფად ყოველთა ამათ მცნებათა, რათა კეთილი გეყოს შენ და განმრავლდე ფრიად, ვითარცა ეტყოდა ღმერთი მამათა მათ შენთა მიცემად შენდა ქუეყანა იგი, რომელსა გამოდის სძე და თაფლი (ესე სამართალნი და მშჯავრნი არიან, რომელ-იგი ამცნო მოსე ძეთა მათ ისრაჱლისათა უდაბნოსა შინა, რაჟამს გამოვიდოდეს იგინი ქუეყანით ეგჳპტით). 
 
3 Hear therefore, O Israel, and observe to do it; that it may be well with thee, and that ye may increase mightily, as the LORD God of thy fathers hath promised thee, in the land that floweth with milk and honey. 
ד. שְׁמַע יִשְׂרָאֵל יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ יְהֹוָה אֶחָד: 
καὶ ταῦτα τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ὅσα ἐνετείλατο κύριος τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἄκουε Ισραηλ κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν κύριος εἷς ἐστιν 
4 ܫܡܲܥ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܚܲܕ݂ ܗ̄ܘ̣. 
Audi, Israël: Dominus Deus noster, Dominus unus est. 
გესმოდენ ისრაჱლსა: უფალი ღმერთი შენი მხოლოჲ უფალ არს. 
 
4 Hear, O Israel: The LORD our God is one LORD: 
ה. וְאָהַבְתָּ אֵת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשְׁךָ וּבְכָל מְאֹדֶךָ: 
καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου 
5 ܪܚܲܡ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܵܟ݂ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܢܲܦ̮ܫܵܟ݂ ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܩܢܝܵܢܵܟ݂. 
Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota fortitudine tua. 
და შეიყუარო უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა გულითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა და ყოვლითა ძალითა შენითა. 
 
5 And thou shalt love the LORD thy God with all thine heart, and with all thy soul, and with all thy might. 
ו. וְהָיוּ הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם עַל לְבָבֶךָ: 
καὶ ἔσται τὰ ῥήματα ταῦτα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν τῇ ψυχῇ σου 
6 ܘܢܸܗܘܘܿܢ ܗܵܠܹܝܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܥܲܠ ܠܸܒܵܟ݂. 
Eruntque verba hæc, quæ ego præcipio tibi hodie, in corde tuo: 
და იყვნენ სიტყუანი ესე, რომელთა მე გამცნებ შენ დღესდღე გულსა შენსა და გონებასა შენსა. 
 
6 And these words, which I command thee this day, shall be in thine heart: 
ז. וְשִׁנַּנְתָּם לְבָנֶיךָ וְדִבַּרְתָּ בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: 
καὶ προβιβάσεις αὐτὰ τοὺς υἱούς σου καὶ λαλήσεις ἐν αὐτοῖς καθήμενος ἐν οἴκῳ καὶ πορευόμενος ἐν ὁδῷ καὶ κοιταζόμενος καὶ διανιστάμενος 
7 ܘܬܲܢܵܐ ܐܸܢܘܿܢ ܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ ܘܡܸܠܸܠ ܒܗܘܿܢ ܡܵܐ ܕܝܵܬܹ̇ܒ̣ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܒܒܲܝܬܵܟ݂ ܘܡܵܐ ܕܐܵܙܹ̇ܠ ܐܲܢ̄ܬ̇. ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܘܡܵܐ ܕܕ݂ܵܡܹ̇ܟ݂ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܘܡܵܐ ܕܩܵܐܹ̇ܡ ܐܲܢ̄ܬ̇. 
et narrabis ea filiis tuis, et meditaberis in eis sedens in domo tua, et ambulans in itinere, dormiens atque consurgens. 
და ასწავლნე ეგენი შვილთა მათ შენთა და იტყოდი მაგათ ჯდომასა სახლსა შინა შენსა და სლვასა გზასა შენსა და სასუენებელსა ზედა შენსა და აღდგომასა შენსა. 
 
7 And thou shalt teach them diligently unto thy children, and shalt talk of them when thou sittest in thine house, and when thou walkest by the way, and when thou liest down, and when thou risest up. 
ח. וּקְשַׁרְתָּם לְאוֹת עַל יָדֶךָ וְהָיוּ לְטֹטָפֹת בֵּין עֵינֶיךָ: 
καὶ ἀφάψεις αὐτὰ εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου καὶ ἔσται ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν σου 
8 ܘܲܩܛܘܿܪ ܐܸܢܘܿܢ ܐܵܬ̤ܵܐ ܥܲܠ ܐܝܼܕ݂ܵܟ݂ ܘܢܸܗܘܘܿܢ ܪܘܿܫܡܵܐ ܒܹܬ̣ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ. 
Et ligabis ea quasi signum in manu tua, eruntque et movebuntur inter oculos tuos, 
შეიბნე ესე სასწაულად ჴელსა შენსა და იყვნედ ეგენი შეურყეველად წინაშე თუალთა შენთა. 
 
8 And thou shalt bind them for a sign upon thine hand, and they shall be as frontlets between thine eyes. 
ט. וּכְתַבְתָּם עַל מְזֻזוֹת בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ: 
καὶ γράψετε αὐτὰ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῶν οἰκιῶν ὑμῶν καὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν 
9 ܘܲܟ݂ܬܘܿܒ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܥܲܠ ܐܸܣ̈ܟ̇ܦܵܬ̣ܵܐ ܕܒ̣ܵܬܲܝ̈ܟ ܘܥܲܠ ܬܲܪ̈ܥܲܝܟ. 
scribesque ea in limine, et ostiis domus tuæ. 
და დასწერნე იგინი ზღრუბლსა სახლისა შენისასა წყირთლთა ბჭეთა შენთასა. 
 
9 And thou shalt write them upon the posts of thy house, and on thy gates. 
י. וְהָיָה כִּי יְבִיאֲךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֶל הָאָרֶץ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֶיךָ לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב לָתֶת לָךְ עָרִים גְּדֹלֹת וְטֹבֹת אֲשֶׁר לֹא בָנִיתָ: 
καὶ ἔσται ὅταν εἰσαγάγῃ σε κύριος ὁ θεός σου εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσεν τοῖς πατράσιν σου τῷ Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ δοῦναί σοι πόλεις μεγάλας καὶ καλάς ἃς οὐκ ᾠκοδόμησας 
10 ܘܡܵܐ ܕܐܲܥܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܠܡܸܬܲܠ ܠܗܘܿܢ ܠܐܲܒ̣ܪܵܗܵܡ ܘܠܐܝܼܣܚܵܩ ܘܲܠܝܲܥܩܘܿܒ̣ ܠܡܸܬܲܠ ܠܵܟ݂ ܩܘܼܪ̈ܝܵܐ ܕܪܵܘܪ̈ܒ̣ܵܢ ܘܛܵـ̈ܒ̣ܵܢ ܕܠܵܐ ܒܢܲܝܬ̇. 
Cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, pro qua juravit patribus tuis Abraham, Isaac, et Jacob, et dederit tibi civitates magnas et optimas, quas non ædificasti, 
და იყოს, რაჟამს შეგიყვანოს შენ უფალმან ღმერთმან შენმან ქუეყანასა მას, რომელსა-იგი ეფუცა მამათა მათ შენთა: აბრაჰამს, ისაკს და იაკობს მიცემად შენდა ქალაქებისა მის დიდ-დიდებისა და შუენიერებისა, რომელ შენ არა აღაშენენ. 
 
10 And it shall be, when the LORD thy God shall have brought thee into the land which he sware unto thy fathers, to Abraham, to Isaac, and to Jacob, to give thee great and goodly cities, which thou buildedst not, 
יא. וּבָתִּים מְלֵאִים כָּל טוּב אֲשֶׁר לֹא מִלֵּאתָ וּבֹרֹת חֲצוּבִים אֲשֶׁר לֹא חָצַבְתָּ כְּרָמִים וְזֵיתִים אֲשֶׁר לֹא נָטָעְתָּ וְאָכַלְתָּ וְשָׂבָעְתָּ: 
οἰκίας πλήρεις πάντων ἀγαθῶν ἃς οὐκ ἐνέπλησας λάκκους λελατομημένους οὓς οὐκ ἐξελατόμησας ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας οὓς οὐ κατεφύτευσας καὶ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς 
11 ܘܒ̣ܵـ̈ܬܹ̇ܐ ܕܲܡܠܹܝܢ ܟܠ ܛܵܒ̣ܵـ̈ܬ̣ܵܐ ܕܠܵܐ ܡܠܲܝܬ̇ ܘܓ̣ܘܼ̈ܒܹ̇ܐ ܚܦܝܼܪܹ̈ܐ ܕܠܵܐ ܚܦܲܪܬ̇ ܘܟܲܪ̈ܡܹܐ ܘܙܲܝ̈ܬܹ̇ܐ ܕܠܵܐ ܢܨܲܒ̣ܬ̇ ܘܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܘܬܸܣܒܲܥ. 
domos plenas cunctarum opum, quas non exstruxisti, cisternas, quas non fodisti, vineta et oliveta, quæ non plantasti, 
და სახლებისა მის სავსისა ყოვლითა მით კეთილითა, რომელ შენ არა აღავსენ ჯურღმულებისა მის აღმოქმნულებისა, რომელ არა შენ აღმოჰქმნენ, ვენაჴებისა მის და ზეთისხილებისა, რომელ არა შენ დაჰნერგენ. 
 
11 And houses full of all good things, which thou filledst not, and wells digged, which thou diggedst not, vineyards and olive trees, which thou plantedst not; when thou shalt have eaten and be full; 
יב. הִשָּׁמֶר לְךָ פֶּן תִּשְׁכַּח אֶת יְהֹוָה אֲשֶׁר הוֹצִיאֲךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים: 
πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐπιλάθῃ κυρίου τοῦ θεοῦ σου τοῦ ἐξαγαγόντος σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας 
12 ܐܸܙܕܲܗ̄ܪ ܕܠܵܐ ܬܸܛܥܸܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܐܲܦܩܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ̣ ܥܲܒ̣ܕ̇ܘܼܬ̣ܵܐ. 
et comederis, et saturatus fueris: 
ფრთხილად იყავი, რომ არ დაგავიწყდეს უფალი, რომელმაც გამოგიყვანა ეგვიპტიდან, მონობის სახლიდან. 
 
12 Then beware lest thou forget the LORD, which brought thee forth out of the land of Egypt, from the house of bondage. 
יג. אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ תִּירָא וְאֹתוֹ תַעֲבֹד וּבִשְׁמוֹ תִּשָּׁבֵעַ: 
κύριον τὸν θεόν σου φοβηθήσῃ καὶ αὐτῷ λατρεύσεις καὶ πρὸς αὐτὸν κολληθήσῃ καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ὀμῇ 
13 ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܚܲܠ ܘܠܹܗ ܦܠܘܿܚ ܘܒܲܫܡܹܗ ܝܼܡܝܼ. 
cave diligenter ne obliviscaris Domini, qui eduxit te de terra Ægypti, de domo servitutis. Dominum Deum tuum timebis, et illi soli servies, ac per nomen illius jurabis. 
უფლის, შენი ღმერთის, გეშინოდეს და მას ემსახურებოდე, მის სახელს ფიცულობდე. 
 
13 Thou shalt fear the LORD thy God, and serve him, and shalt swear by his name. 
יד. לֹא תֵלְכוּן אַחֲרֵי אֱלֹהִים אֲחֵרִים מֵאֱלֹהֵי הָעַמִּים אֲשֶׁר סְבִיבוֹתֵיכֶם: 
οὐ πορεύσεσθε ὀπίσω θεῶν ἑτέρων ἀπὸ τῶν θεῶν τῶν ἐθνῶν τῶν περικύκλῳ ὑμῶν 
14 ܠܵܐ ܬܹܐܙܠܘܼܢ ܒܵܬܲܪ ܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܐ̄ܚܪ̈ܵܢܹܐ ܕܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܒܲܚܕ݂ܵܪ̈ܲܝܟ̇ܘܿܢ. 
Non ibitis post deos alienos cunctarum gentium, quæ in circuitu vestro sunt: 
არა შეუდგე შენ კუალსა ღმერთთა უცხოთა, კერპთა მათ წარმართთასა, რომელნი-იგი გარემო იყვნენ თქუენსა. 
 
14 Ye shall not go after other gods, of the gods of the people which are round about you; 
טו. כִּי אֵל קַנָּא יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּקִרְבֶּךָ פֶּן יֶחֱרֶה אַף יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בָּךְ וְהִשְׁמִידְךָ מֵעַל פְּנֵי הָאֲדָמָה: 
ὅτι θεὸς ζηλωτὴς κύριος ὁ θεός σου ἐν σοί μὴ ὀργισθεὶς θυμωθῇ κύριος ὁ θεός σου ἐν σοὶ καὶ ἐξολεθρεύσῃ σε ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς 
15 ܡܸܛܠ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܛܲܢܵܢܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܓ̣ܵܘܵܗ̇. ܕܠܵܐ ܢܸܬ̣ܚܲܡܲܬ̣ ܪܘܼܓ̣ܙܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܥܠܲܝܟ ܘܢܵܘܒ̇ܕ݂ܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܦܹ̈ܝܗ̇ ܕܐܲܪܥܵܐ. 
quoniam Deus æmulator Dominus Deus tuus in medio tui: nequando irascatur furor Domini Dei tui contra te, et auferat te de superficie terræ. 
რამეთუ ღმერთი მოშურნე არს და უფალმან ღმერთმან შური იძიოს შენგან, ნუუკუე განრისხნეს უფალი ღმერთი შენ ზედა და მოგსპოს შენ პირისაგან ქუეყანისაჲსა. 
 
15 (For the LORD thy God is a jealous God among you) lest the anger of the LORD thy God be kindled against thee, and destroy thee from off the face of the earth. 
טז. לֹא תְנַסּוּ אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם כַּאֲשֶׁר נִסִּיתֶם בַּמַּסָּה: 
οὐκ ἐκπειράσεις κύριον τὸν θεόν σου ὃν τρόπον ἐξεπειράσασθε ἐν τῷ Πειρασμῷ 
16 ܠܵܐ ܬܢܲܣܘܼܢ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܢܲܣܝܼܬ̇ܘܿܢ ܒܢܸܣ̈ܝܘܿܢܹܐ. 
Non tentabis Dominum Deum tuum, sicut tentasti in loco tentationis. 
არა განსცადო შენ უფალი ღმერთი შენი, ვითარცა-იგი განსცადეთ დღესა მას განცდისასა. 
 
16 Ye shall not tempt the LORD your God, as ye tempted him in Massah. 
יז. שָׁמוֹר תִּשְׁמְרוּן אֶת מִצְוֹת יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וְעֵדֹתָיו וְחֻקָּיו אֲשֶׁר צִוָּךְ: 
φυλάσσων φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ σου τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα ὅσα ἐνετείλατό σοι 
17 ܐܸܠܵܐ ܛܲܪܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܣܵܗ̈ܕ̇ܘܵܬܹܗ ܘܢܵܡܘܿܣܵܘ̈ܗܝ ܕܦܲܩܕ݂ܵܟ݂. 
Custodi præcepta Domini Dei tui, ac testimonia et cæremonias, quas præcepit tibi: 
დამარხვით დაიმარხნეთ მცნებანი უფლისა ღმრთისა თქუენისანი. წამებანი მისნი და სამართალნი მისნი, რომელ-იგი გამცნო შენ. 
 
17 Ye shall diligently keep the commandments of the LORD your God, and his testimonies, and his statutes, which he hath commanded thee. 
יח. וְעָשִׂיתָ הַיָּשָׁר וְהַטּוֹב בְּעֵינֵי יְהֹוָה לְמַעַן יִיטַב לָךְ וּבָאתָ וְיָרַשְׁתָּ אֶת הָאָרֶץ הַטֹּבָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהֹוָה לַאֲבֹתֶיךָ: 
καὶ ποιήσεις τὸ ἀρεστὸν καὶ τὸ καλὸν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ εἰσέλθῃς καὶ κληρονομήσῃς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν ἣν ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν 
18 ܘܲܥܒܸܕ݂ ܕܫܲܦܝܼܪ ܘܲܬ̣ܪܝܼܨ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܵܟ݂ ܘܬܸܥܘܿܠ ܘܬܹܐܪܲܬ̣ ܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ. 
et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini, ut bene sit tibi: et ingressus possideas terram optimam, de qua juravit Dominus patribus tuis, 
ჰყო კეთილი და სათნოებაჲ წინაშე უფლისა ღმრთისა, რათა კეთილი გეყოს შენ და შეხვიდე და დაიმკჳდრო ქუეყანა იგი კეთილი, რომელთა-იგი ეფუცა უფალი მამათა მათ შენთა 
 
18 And thou shalt do that which is right and good in the sight of the LORD: that it may be well with thee, and that thou mayest go in and possess the good land which the LORD sware unto thy fathers. 
יט. לַהֲדֹף אֶת כָּל אֹיְבֶיךָ מִפָּנֶיךָ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה: 
ἐκδιῶξαι πάντας τοὺς ἐχθρούς σου πρὸ προσώπου σου καθὰ ἐλάλησεν 
19 ܘܢܸܬ̣ܒܲܪ ܠܟ݂ܠܗܘܿܢ ܒܥܸܠܕ̇ܒ̣ܵܒܲܝ̈ܟ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܡܲܪ ܡܵܪܝܵܐ. 
ut deleret omnes inimicos tuos coram te, sicut locutus est. 
განდევნად მტერთა მათ შენთა პირისაგან შენისა, ვითარცა ეტყოდა უფალი. 
 
19 To cast out all thine enemies from before thee, as the LORD hath spoken. 
כ. כִּי יִשְׁאָלְךָ בִנְךָ מָחָר לֵאמֹר מָה הָעֵדֹת וְהַחֻקִּים וְהַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ אֶתְכֶם: 
καὶ ἔσται ὅταν ἐρωτήσῃ σε ὁ υἱός σου αὔριον λέγων τί ἐστιν τὰ μαρτύρια καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ὅσα ἐνετείλατο κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἡμῖν 
20 ܘܟܲܕ݂ ܢܫܲܐܠܵܟ݂ ܒܪܵܟ݂ ܡܚܵܪ ܘܢܹܐܡܲܪ ܠܵܟ݂ ܡܵܢܵܐ ܗ̄ܝܼ ܣܵܗܕ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܘܢܵܡܘܿܣܵܐ ܘܕ݂ܝܼܢܵܐ ܕܦܲܩܸܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ. 
Cumque interrogaverit te filius tuus cras, dicens: Quid sibi volunt testimonia hæc, et cæremoniæ, atque judicia, quæ præcepit Dominus Deus noster nobis? 
იყოს, რაჟამს გითხვიდენ შენ შვილნი შენნი ხვალე, ზეგე და გრქუან: რაჲ არიან წამებანი ესე სამართალნი და მშჯავრნი, რომელ-ეგე გამცნო შენ უფალმან ღმერთმან შენმან? 
 
20 And when thy son asketh thee in time to come, saying, What mean the testimonies, and the statutes, and the judgments, which the LORD our God hath commanded you? 
כא. וְאָמַרְתָּ לְבִנְךָ עֲבָדִים הָיִינוּ לְפַרְעֹה בְּמִצְרָיִם וַיֹּצִיאֵנוּ יְהֹוָה מִמִּצְרַיִם בְּיָד חֲזָקָה: 
καὶ ἐρεῖς τῷ υἱῷ σου οἰκέται ἦμεν τῷ Φαραω ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς κύριος ἐκεῖθεν ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ 
21 ܐܸܡܲܪ ܠܲܒ̣ܪܵܟ݂ ܕܥܲܒ̣̈ܕܹ̇ܐ ܗ̤ܘܲܝܢ ܕܦܸܪܥܘܿܢ ܒܡܸܨܪܹܝܢ. ܘܐܲܦܩܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ ܒܐܝܼܕ݂ܵܐ ܬܲܩܝܼܦܬܵܐ. 
dices ei: Servi eramus Pharaonis in Ægypto, et eduxit nos Dominus de Ægypto in manu forti: 
მიუგო შენ შვილთა მათ შენთა და ჰრქუა: დაკირთებულ ვიყვენით ჩუენ ფარაოჲსა ეგჳპტეს და გამოგვიყვანნა ჩუენ უფალმან ეგჳპტით ჴელითა მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა. 
 
21 Then thou shalt say unto thy son, We were Pharaoh's bondmen in Egypt; and the LORD brought us out of Egypt with a mighty hand: 
כב. וַיִּתֵּן יְהֹוָה אוֹתֹת וּמֹפְתִים גְּדֹלִים וְרָעִים בְּמִצְרַיִם בְּפַרְעֹה וּבְכָל בֵּיתוֹ לְעֵינֵינוּ: 
καὶ ἔδωκεν κύριος σημεῖα καὶ τέρατα μεγάλα καὶ πονηρὰ ἐν Αἰγύπτῳ ἐν Φαραω καὶ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐνώπιον ἡμῶν 
22 ܘܲܥܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܬ̣̈ܘܵܬ̣ܵܐ ܘܬܸܕ݂ܡܪ̈ܵܬ̣ܵܐ ܪܵܘܪ̈ܒ̣ܵܬ̣ܵܐ ܘܒ̣ܝܼ̈ܫܵܬ̣ܵܐ ܒܡܸܨܪܹܝܢ ܒܦܸܪܥܘܿܢ ܘܲܒ̣ܟ݂ܠܵܗ̇ ܒܲܝܬܹ̇ܗ ܠܥܹܢܲܝܢ. 
fecitque signa atque prodigia magna et pessima in Ægypto contra Pharaonem, et omnem domum illius in conspectu nostro, 
და ყო უფალმან ნიშები და სასწაულები დიდ-დიდები და ბოროტები ფარაოსა ზედა და ყოველსა სახლსა მისსა წინაშე თუალთა ჩუენთა. 
 
22 And the LORD shewed signs and wonders, great and sore, upon Egypt, upon Pharaoh, and upon all his household, before our eyes: 
כג. וְאוֹתָנוּ הוֹצִיא מִשָּׁם לְמַעַן הָבִיא אֹתָנוּ לָתֶת לָנוּ אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֵינוּ: 
καὶ ἡμᾶς ἐξήγαγεν ἐκεῖθεν ἵνα εἰσαγάγῃ ἡμᾶς δοῦναι ἡμῖν τὴν γῆν ταύτην ἣν ὤμοσεν δοῦναι τοῖς πατράσιν ἡμῶν 
23 ܘܠܲܢ ܐܲܦܸܩ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܕܢܲܥܠܲܢ ܘܢܸܬܸ̇ܠ ܠܲܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܢ. 
et eduxit nos inde, ut introductis daret terram, super qua juravit patribus nostris. 
და ჩუენ გამოგვიყვანნა მიერ, რათა შემომიყვანნეს და მომცეს ჩუენ ქუეყანა ესე, რომელ აღუთქუა მიცემად მამათა ჩუენთა. 
 
23 And he brought us out from thence, that he might bring us in, to give us the land which he sware unto our fathers. 
כד. וַיְצַוֵּנוּ יְהֹוָה לַעֲשׂוֹת אֶת כָּל הַחֻקִּים הָאֵלֶּה לְיִרְאָה אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ לְטוֹב לָנוּ כָּל הַיָּמִים לְחַיֹּתֵנוּ כְּהַיּוֹם הַזֶּה: 
καὶ ἐνετείλατο ἡμῖν κύριος ποιεῖν πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα φοβεῖσθαι κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν ἵνα εὖ ᾖ ἡμῖν πάσας τὰς ἡμέρας ἵνα ζῶμεν ὥσπερ καὶ σήμερον 
24 ܘܦܲܩܕܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܸܥܒܲܕ݂ ܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܠܡܸܕ݂ܚܲܠ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܕܢܲܛܐܸܒ̣ ܠܲܢ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܘܢܲܚܹܝܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Præcepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima hæc, et timeamus Dominum Deum nostrum, ut bene sit nobis cunctis diebus vitæ nostræ, sicut est hodie. 
და მამცნო ჩუენ უფალმან ყოფად ყოველთა მათ სამართალთა მისთა და რათა გუეშინოდის უფლისა ღმრთისა ჩუენისა და კეთილი გუეყოს ყოველთა დღეთა ცხორებისა ჩუენისათა და ვცხონდეთ, ვითარცა-ესე დღესდღე. 
 
24 And the LORD commanded us to do all these statutes, to fear the LORD our God, for our good always, that he might preserve us alive, as it is at this day. 
כה. וּצְדָקָה תִּהְיֶה לָּנוּ כִּי נִשְׁמֹר לַעֲשׂוֹת אֶת כָּל הַמִּצְוָה הַזֹּאת לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ כַּאֲשֶׁר צִוָּנוּ: 
καὶ ἐλεημοσύνη ἔσται ἡμῖν ἐὰν φυλασσώμεθα ποιεῖν πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν καθὰ ἐνετείλατο ἡμῖν κύριος 
25 ܘܙܲܕ̇ܝܼܩܘܼܬ̣ܵܐ ܬܸܗܘܸܐ ܠܲܢ ܡܵܐ ܕܲܢܛܲܪ̄ܢ ܘܲܥܒܲܕܸܢ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܗܵܢܵܐ ܟܠܹܗ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܕܲܢ. 
Eritque nostri misericors, si custodierimus et fecerimus omnia præcepta ejus coram Domino Deo nostro, sicut mandavit nobis. 
და შეწყალებულ ვიყვნეთ, და-თუ-ვიცვნეთ ყოველნი მცნებანი მისნი წინაშე უფლისა ღმრთისა ჩუენისა, ვითარ-იგი მამცნო ჩუენ. 
Moyses skýrði þá fyrir folkinu allt lǫgmál þat sem Guð bauð þeim, ok jarteiknir þær er Guð hafði gert fyrir þeim, ok eggjaði lýðinn til ástar við Guð ok varðveizlu Guðs boðorða.1  
25 And it shall be our righteousness, if we observe to do all these commandments before the LORD our God, as he hath commanded us. 
ז 
Ζ' 
ܩܦܠܐܘܢ: ܙ. 
Cap. 7 
თავი მეშვიდე 
 
א. כִּי יְבִיאֲךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֶל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתָּה בָא שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ וְנָשַׁל גּוֹיִם רַבִּים מִפָּנֶיךָ הַחִתִּי וְהַגִּרְגָּשִׁי וְהָאֱמֹרִי וְהַכְּנַעֲנִי וְהַפְּרִזִּי וְהַחִוִּי וְהַיְבוּסִי שִׁבְעָה גוֹיִם רַבִּים וַעֲצוּמִים מִמֶּךָּ: 
ἐὰν δὲ εἰσαγάγῃ σε κύριος ὁ θεός σου εἰς τὴν γῆν εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι καὶ ἐξαρεῖ ἔθνη μεγάλα ἀπὸ προσώπου σου τὸν Χετταῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Αμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Ευαῖον καὶ Ιεβουσαῖον ἑπτὰ ἔθνη πολλὰ καὶ ἰσχυρότερα ὑμῶν 
1 ܘܡܵܐ ܕܐܲܥܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܐܹ̇ܠ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܠܬܲܡܵܢ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇ ܘܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܣܲܓ̇ܝܼ̈ܐܹܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܚܹܝ̈ܬ̣ܵܝܹܐ ܘܓܲܪ̈ܓ̇ܘܿܣܵܝܹܐ ܘܐܵܡܘܿܪ̈ܵܝܹܐ ܘܲܟ݂ܢܲܥ̈ܢܵܝܹܐ ܘܦܲܪ̈ܙܵܝܹܐ ܘܚܵܘܵܝܹ̈ܐ ܘܝܵܒ̣ܘܿܣܵܝܹ̈ܐ ܫܲܒ̣ܥܵܐ ܥܲܡܡ̈ܝܼܢ ܕܣܲܓ̇ܝܼܐܝܼܢ ܘܥܲܫܝܼܢܝܼܢ ܡܸܢܵܟ݂. 
Cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, quam possessurus ingredieris, et deleverit gentes multas coram te, Hethæum, et Gergezæum, et Amorrhæum, Chananæum, et Pherezæum, et Hevæum, et Jebusæum, septem gentes multo majoris numeri quam tu es, et robustiores te: 
რაჟამს უკუე შეგიყვანოს შენ უფალმან ღმერთმან შენმან ქუეყანასა მას, რომელსა შეხუალთ, დამკჳდრებად მუნ და შემუსრნეს ნათესავნი იგი დიდნი და მართალნი პირისაგან შენისა, ქეტელი იგი, გერგესეველი, ამორეველი იგი, და ქანანელი იგი, და ფერეზელი იგი, ეველი იგი და იობოსელი იგი, შვიდი იგი ნათესავი დიდ-დიდი და უძლიერესი თქუენსა. 
 
1 When the LORD thy God shall bring thee into the land whither thou goest to possess it, and hath cast out many nations before thee, the Hittites, and the Girgashites, and the Amorites, and the Canaanites, and the Perizzites, and the Hivites, and the Jebusites, seven nations greater and mightier than thou; 
ב. וּנְתָנָם יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְפָנֶיךָ וְהִכִּיתָם הַחֲרֵם תַּחֲרִים אֹתָם לֹא תִכְרֹת לָהֶם בְּרִית וְלֹא תְחָנֵּם: 
καὶ παραδώσει αὐτοὺς κύριος ὁ θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ πατάξεις αὐτούς ἀφανισμῷ ἀφανιεῖς αὐτούς οὐ διαθήσῃ πρὸς αὐτοὺς διαθήκην οὐδὲ μὴ ἐλεήσητε αὐτούς 
2 ܘܢܲܫܠܸܡ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܘܬܸܡܚܘܿܢ ܐܸܢܘܿܢ ܘܡܲܚܪܵܡܘܼ ܬܲܚܪܡܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܠܵܐ ܩܬܝܼܡܘܼܢ ܥܲܡܗܘܿܢ ܩܝܵܡܵܐ ܘܠܵܐ ܬܪܲܚܡܘܼܢ ܥܠܲܝܗܘܿܢ. 
tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi, percuties eas usque ad internecionem. Non inibis cum eis fœdus, nec misereberis earum, 
მოგცნეს შენ უფალმან ღმერთმან ჴელთა შენთა, დასცნე შენ იგინი და მოსრვით მოსრნე, არა აღუთქუა აღთქუმაჲ შენი მათ თანა, არცა შევიწყალნე იგინი. 
 
2 And when the LORD thy God shall deliver them before thee; thou shalt smite them, and utterly destroy them; thou shalt make no covenant with them, nor shew mercy unto them: 
ג. וְלֹא תִתְחַתֵּן בָּם בִּתְּךָ לֹא תִתֵּן לִבְנוֹ וּבִתּוֹ לֹא תִקַּח לִבְנֶךָ: 
οὐδὲ μὴ γαμβρεύσητε πρὸς αὐτούς τὴν θυγατέρα σου οὐ δώσεις τῷ υἱῷ αὐτοῦ καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ οὐ λήμψῃ τῷ υἱῷ σου 
3 ܘܠܵܐ ܬܸܬ̣ܚܲܬ̇ܢܘܼܢ ܠܗܘܿܢ ܒܢܵܬ̣̈ܟ݂ܘܿܢ ܠܵܐ ܬܸܬ̇ܠܘܼܢ ܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܗܘܿܢ ܘܲܒ̣̈ܢܵܬ̣ܗܘܿܢ ܠܵܐ ܬܸܣܒ̣ܘܼܢ ܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
neque sociabis cum eis conjugia. Filiam tuam non dabis filio ejus, nec filiam illius accipies filio tuo: 
არცა დაემზახო მათ, ასული შენი არა მისცე მათსა ძესა და ასული მისი არა მოჰგუარო ძესა შენსა. 
 
3 Neither shalt thou make marriages with them; thy daughter thou shalt not give unto his son, nor his daughter shalt thou take unto thy son. 
ד. כִּי יָסִיר אֶת בִּנְךָ מֵאַחֲרַי וְעָבְדוּ אֱלֹהִים אֲחֵרִים וְחָרָה אַף יְהֹוָה בָּכֶם וְהִשְׁמִידְךָ מַהֵר: 
ἀποστήσει γὰρ τὸν υἱόν σου ἀπ᾽ ἐμοῦ καὶ λατρεύσει θεοῖς ἑτέροις καὶ ὀργισθήσεται θυμῷ κύριος εἰς ὑμᾶς καὶ ἐξολεθρεύσει σε τὸ τάχος 
4 ܕܠܵܐ ܢܲܣܛ̈ܝܵܢ ܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܡܹܢܝ ܘܢܸܦܠܚܘܼܢ ܠܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܐ̄ܚܪ̈ܵܢܹܐ ܘܢܸܬ̣ܚܲܡܲܬ̣ ܪܘܼܓ̣ܙܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܥܠܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܒܲܥܓܲܠ. 
quia seducet filium tuum, ne sequatur me, et ut magis serviat diis alienis: irasceturque furor Domini, et delebit te cito. 
რამეთუ განდრიკოს ძე იგი შენი ჩემგან და ამსახუროს იგი ღმერთთა უცხოთა და განრისხნეს გულისწყრომითა უფალი შენ ზედა და აღგჴოცოს მსთუად. 
 
4 For they will turn away thy son from following me, that they may serve other gods: so will the anger of the LORD be kindled against you, and destroy thee suddenly. 
ה. כִּי אִם כֹּה תַעֲשׂוּ לָהֶם מִזְבְּחֹתֵיהֶם תִּתֹּצוּ וּמַצֵּבֹתָם תְּשַׁבֵּרוּ וַאֲשֵׁירֵהֶם תְּגַדֵּעוּן וּפְסִילֵיהֶם תִּשְׂרְפוּן בָּאֵשׁ: 
ἀλλ᾽ οὕτως ποιήσετε αὐτοῖς τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καθελεῖτε καὶ τὰς στήλας αὐτῶν συντρίψετε καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί 
5 ܐܸܠܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ ܥܒܸܕ݂ܘ ܠܗܘܿܢ ܡܲܕ݂ܒ̇ܚܲܚ̈ܗܘܿܢ ܥܲܩܲܪܘ ܘܩܵܝ̈ܡܵܬ̣ܗܘܿܢ ܬܲܒܲܪܘ ܘܚܸܫ̈ܠܵܬ̣ܗܘܿܢ ܓܲܕܸ̇ܡܘ ܘܲܓ̣ܠܲܝܼܦܲܝ̈ܗܘܿܢ ܐܵܘܩܸܕ݂ܘ ܒܢܘܼܪܵܐ. 
Quin potius hæc facietis eis: aras eorum subvertite, et confringite statuas, lucosque succidite, et sculptilia comburite: 
არამედ ესრეთ უყო მათ, ბაგინები მათი დაამჴუთ, ძეგლები დაჰმუსრეთ, კერპები მათი სერტყები დაჰკაფეთ, ძეგლები მათი დაწვით ცეცხლითა, 
 
5 But thus shall ye deal with them; ye shall destroy their altars, and break down their images, and cut down their groves, and burn their graven images with fire. 
ו. כִּי עַם קָדוֹשׁ אַתָּה לַיהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּךָ בָּחַר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לִהְיוֹת לוֹ לְעַם סְגֻלָּה מִכֹּל הָעַמִּים אֲשֶׁר עַל פְּנֵי הָאֲדָמָה: 
ὅτι λαὸς ἅγιος εἶ κυρίῳ τῷ θεῷ σου καὶ σὲ προείλατο κύριος ὁ θεός σου εἶναί σε αὐτῷ λαὸν περιούσιον παρὰ πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς 
6 ܡܸܛܠ ܕܥܲܡܵܐ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܩܲܕ̇ܝܼܫܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܠܵܟ݂ ܓ̣ܒ̣ܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܬܸܗܘܸܐ ܠܹܗ ܥܲܡܵܐ ܚܲܒ̇ܝܼܒ̣ܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܐܲܪܥܵܐ. 
quia populus sanctus es Domino Deo tuo. Te elegit Dominus Deus tuus, ut sis ei populus peculiaris de cunctis populis, qui sunt super terram. 
რამეთუ ერი ეგე წმიდა ხართ უფლისა ღმრთისა შენისა. და შენ პირველად გამოგირჩია უფალმან ღმერთმან შენმან, რათა იყო შენ მისა ერად საზეპუროდ ყოველთა უფროს ნათესავსა ნათესავთა, რომელნი არიან პირსა ზედა ქუეყანისასა. 
 
6 For thou art an holy people unto the LORD thy God: the LORD thy God hath chosen thee to be a special people unto himself, above all people that are upon the face of the earth. 
ז. לֹא מֵרֻבְּכֶם מִכָּל הָעַמִּים חָשַׁק יְהֹוָה בָּכֶם וַיִּבְחַר בָּכֶם כִּי אַתֶּם הַמְעַט מִכָּל הָעַמִּים: 
οὐχ ὅτι πολυπληθεῖτε παρὰ πάντα τὰ ἔθνη προείλατο κύριος ὑμᾶς καὶ ἐξελέξατο ὑμᾶς ὑμεῖς γάρ ἐστε ὀλιγοστοὶ παρὰ πάντα τὰ ἔθνη 
7 ܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܡܸܛܠ ܕܣܲܓ̇ܝܼܐܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܨܒ̣ܵܐ ܒܟ݂ܘܿܢ ܡܼܵܝܵܐ ܘܲܓ̣ܒ̣ܵܟ݂ܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܙܥܘܿܪܝܼܢ ܐ̄ܢ̇ܬ̇ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ. 
Non quia cunctas gentes numero vincebatis, vobis junctus est Dominus, et elegit vos, cum omnibus sitis populis pauciores: 
და არათუ სიმართლისა თქუენისათჳს რაჲმე გამოგირჩინა თქუენ ღმერთმან, რამეთუ თქუენ უმცირეს ხართ ყოველთა ნათესავთა, 
 
7 The LORD did not set his love upon you, nor choose you, because ye were more in number than any people; for ye were the fewest of all people: 
ח. כִּי מֵאַהֲבַת יְהֹוָה אֶתְכֶם וּמִשָּׁמְרוֹ אֶת הַשְּׁבֻעָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֵיכֶם הוֹצִיא יְהֹוָה אֶתְכֶם בְּיָד חֲזָקָה וַיִּפְדְּךָ מִבֵּית עֲבָדִים מִיַּד פַּרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרָיִם: 
ἀλλὰ παρὰ τὸ ἀγαπᾶν κύριον ὑμᾶς καὶ διατηρῶν τὸν ὅρκον ὃν ὤμοσεν τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἐξήγαγεν κύριος ὑμᾶς ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐλυτρώσατο ἐξ οἴκου δουλείας ἐκ χειρὸς Φαραω βασιλέως Αἰγύπτου 
8 ܐܸܠܵܐ ܡܸܛܠ ܕܪܵܚܹ̇ܡ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܘܕܲܢܩܝܼܡ ܡܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܐܲܦܸܩܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܒܐܝܼܕܹܗ ܬܲܩܝܼܦܬܵܐ ܘܲܦܪܲܩܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ̣ ܥܲܒ̣ܕ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܡ̣ܢ ܐܝܼܕܹܗ ܕܦܸܪܥܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ. 
sed quia dilexit vos Dominus, et custodivit juramentum, quod juravit patribus vestris: eduxitque vos in manu forti, et redemit de domo servitutis, de manu Pharaonis regis Ægypti. 
არამედ, რამეთუ უყუარდით თქუენ უფალსა, დაამტკიცა ფიცი იგი, რომელ ეფუცა მამათა მათ თქუენთა და გამოგიყვანნა თქუენ ჴელითა მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა და გიჴსნა შენ სახლისა მისგან კირთებისაჲსა ჴელთაგან ფარაო, მეფისათა ეგჳპტელთაჲსა, 
 
8 But because the LORD loved you, and because he would keep the oath which he had sworn unto your fathers, hath the LORD brought you out with a mighty hand, and redeemed you out of the house of bondmen, from the hand of Pharaoh king of Egypt. 
ט. וְיָדַעְתָּ כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ הוּא הָאֱלֹהִים הָאֵל הַנֶּאֱמָן שֹׁמֵר הַבְּרִית וְהַחֶסֶד לְאֹהֲבָיו וּלְשֹׁמְרֵי מִצְו‍ֹתָיו לְאֶלֶף דּוֹר: 
καὶ γνώσῃ ὅτι κύριος ὁ θεός σου οὗτος θεός θεὸς πιστός ὁ φυλάσσων διαθήκην καὶ ἔλεος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν καὶ τοῖς φυλάσσουσιν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ εἰς χιλίας γενεὰς 
9 ܘܲܕ̇ܬܸܕܲܥ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܗܘ̤ܝܘܼ ܐܲܠܵܗܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܡܗܲܝܡܢܵܐ ܢܵܛܲܪ ܩܝܵܡܵܐ ܘܛܲܝܒ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܠܪ̈ܵܚܡܵܘܗܝ ܘܲܠܢܵܛܪ̈ܲܝ ܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܠܐܵܠܲܦ ܕܵܪ̈ܝܼܢ. 
Et scies, quia Dominus Deus tuus, ipse est Deus fortis et fidelis, custodiens pactum et misericordiam diligentibus se, et his qui custodiunt præcepta ejus in mille generationes: 
რათა გულისხმა-ჰყო, რამეთუ უფალი ღმერთი შენი ესე არს ღმერთი, ღმერთი სარწმუნოჲ, რომელმან დაუმარხის აღთქუმაჲ მისი და წყალობაჲ მისი მოყუარეთა მისთა და რომელთა დაიცვნიან მცნებანი მისნი ვიდრე ათასამდე ნათესავად. 
 
9 Know therefore that the LORD thy God, he is God, the faithful God, which keepeth covenant and mercy with them that love him and keep his commandments to a thousand generations; 
י. וּמְשַׁלֵּם לְשׂנְאָיו אֶל פָּנָיו לְהַאֲבִידוֹ לֹא יְאַחֵר לְשׂנְאוֹ אֶל פָּנָיו יְשַׁלֶּם לוֹ: 
καὶ ἀποδιδοὺς τοῖς μισοῦσιν κατὰ πρόσωπον ἐξολεθρεῦσαι αὐτούς καὶ οὐχὶ βραδυνεῖ τοῖς μισοῦσιν κατὰ πρόσωπον ἀποδώσει αὐτοῖς 
10 ܘܦܵܪܲܥ ܠܣܵܢܐܵܘ̈ܗܝ ܒܚܲܝܲܝ̈ܗܘܿܢ ܦܵܪܲܥ ܠܗܘܿܢ ܕܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ. ܠܵܐ ܢܵܛܲܪ ܠܣܵܢܐܵܘ̈ܗܝ ܐܸܠܵܐ ܒܚܲܝܲܝ̈ܗܘܿܢ ܦܵܪܲܥ ܠܗܘܿܢ. 
et reddens odientibus se statim, ita ut disperdat eos, et ultra non differat, protinus eis restituens quod merentur. 
და მიაგის პირისპირ მისაგებელი და მოსრვაჲ მოძულეთა მისთა, და არა აყოვნის, დაიცვენ შენ მცნებანი მისნი. 
 
10 And repayeth them that hate him to their face, to destroy them: he will not be slack to him that hateth him, he will repay him to his face. 
יא. וְשָׁמַרְתָּ אֶת הַמִּצְוָה וְאֶת הַחֻקִּים וְאֶת הַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם לַעֲשׂתָם: 
καὶ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα ταῦτα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ποιεῖν 
11 ܛܲܪܘ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ ܘܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܘܲܥܒܸܕ݂ܘ ܐܸܢܘܿܢ. 
Custodi ergo præcepta et cæremonias atque judicia, quæ ego mando tibi hodie ut facias. 
და ესე სამართალნი და მშჯავრნი, რომელსა-ესე მე გამცნებ შენ დღეს, ყოფად მისა. 
 
11 Thou shalt therefore keep the commandments, and the statutes, and the judgments, which I command thee this day, to do them. 
יב. וְהָיָה עֵקֶב תִּשְׁמְעוּן אֵת הַמִּשְׁפָּטִים הָאֵלֶּה וּשְׁמַרְתֶּם וַעֲשִׂיתֶם אֹתָם וְשָׁמַר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְךָ אֶת הַבְּרִית וְאֶת הַחֶסֶד אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֶיךָ: 
καὶ ἔσται ἡνίκα ἂν ἀκούσητε πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα καὶ φυλάξητε καὶ ποιήσητε αὐτά καὶ διαφυλάξει κύριος ὁ θεός σού σοι τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος ὃ ὤμοσεν τοῖς πατράσιν ὑμῶν 
12 ܘܐܸܢ ܬܸܫܡܥܘܼܢ ܕܝܼܢܹ̈ܐ ܗܵܠܹܝܢ ܘܬܸܛܪܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܢܸܛܲܪ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܩܝܵܡܵܐ ܘܛܲܝܒ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ. 
Si postquam audieris hæc judicia, custodieris ea, et feceris, custodiet et Dominus Deus tuus pactum tibi, et misericordiam quam juravit patribus tuis: 
და იყოს, რაჟამს ისმინნეთ თქუენ ყოველნი ესე სამართალნი ჩემნი, დაიცვნეთ და მოგცნეს შენ უფალმან ღმერთმან შენმან აღთქუმაჲ იგი და წყალთბაჲ, ვითარცა-იგი ეფუცა მამათა მათ თქუენთა. 
 
12 Wherefore it shall come to pass, if ye hearken to these judgments, and keep, and do them, that the LORD thy God shall keep unto thee the covenant and the mercy which he sware unto thy fathers: 
יג. וַאֲהֵבְךָ וּבֵרַכְךָ וְהִרְבֶּךָ וּבֵרַךְ פְּרִי בִטְנְךָ וּפְרִי אַדְמָתֶךָ דְּגָנְךָ וְתִירשְׁךָ וְיִצְהָרֶךָ שְׁגַר אֲלָפֶיךָ וְעַשְׁתְּרֹת צֹאנֶךָ עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֶיךָ לָתֶת לָךְ: 
καὶ ἀγαπήσει σε καὶ εὐλογήσει σε καὶ πληθυνεῖ σε καὶ εὐλογήσει τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου καὶ τὸν καρπὸν τῆς γῆς σου τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ἔλαιόν σου τὰ βουκόλια τῶν βοῶν σου καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων σου ἐπὶ τῆς γῆς ἧς ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν σου δοῦναί σοι 
13 ܘܢܸܪܚ̄ܡܵܟ݂ ܘܲܢܒܲܪܟ݂ܵܟ݂ ܘܢܲܣܓܹܝܟ݂ ܘܲܢܒܲܪܸܟ݂ ܦܹܐܪܹ̈ܐ ܕܟܲܪܣܵܟ݂ ܘܦܹܐܪܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܟ݂ ܘܲܥܒ̣ܘܼܪܵܟ݂ ܘܚܲܡܪܵܟ݂ ܘܡܸܫܚܵܟ݂ ܘܒܲܩܪܹ̈ܐ ܕܬ̣ܵܘܪ̈ܲܝܟ ܘܲܓ̣ܙܵܪܹ̈ܐ ܕܥܵـ̈ܢܵܟ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܠܡܸܬܲܠ ܠܵܟ݂. 
et diliget te, ac multiplicabit, benedicetque fructui ventris tui, et fructui terræ tuæ, frumento tuo, atque vindemiæ, oleo, et armentis, gregibus ovium tuarum super terram, pro qua juravit patribus tuis ut daret eam tibi. 
და შეგიყვაროს შენ და გაკურთხოს შენ და განგამრავლოს შენ, აკურთხნეს ნაშობნი მუცლისა შენისანი და ნაყოფი ქუეყანისა შენისაჲ, იფქლი იგი შენი და ღვინოჲ შენი და ზეთი შენი, ზროხანი სამროწლისა შენისანი და არვები ცხოვართა შენთა ქვეყანასა ზედა, რომელ-იგი ეფუცა ღმერთი მამათა მათ შენთა მიცემად შენდა. 
 
13 And he will love thee, and bless thee, and multiply thee: he will also bless the fruit of thy womb, and the fruit of thy land, thy corn, and thy wine, and thine oil, the increase of thy kine, and the flocks of thy sheep, in the land which he sware unto thy fathers to give thee. 
יד. בָּרוּךְ תִּהְיֶה מִכָּל הָעַמִּים לֹא יִהְיֶה בְךָ עָקָר וַעֲקָרָה וּבִבְהֶמְתֶּךָ: 
εὐλογητὸς ἔσῃ παρὰ πάντα τὰ ἔθνη οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν ἄγονος οὐδὲ στεῖρα καὶ ἐν τοῖς κτήνεσίν σου 
14 ܒܪܝܼܟ݂ ܬܸܗܘܸܐ ܡ̣ܢ ܟܠ ܥܲܡܡ̈ܝܼܢ ܠܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܒܵܟ݂ ܕܲܥܩܲܪ ܘܲܕ݂ܥܲܩܪܵܐ ܘܐܵܦܠܵܐ ܒܲܒ̣ܥܝܼܪܵܟ݂. 
Benedictus eris inter omnes populos. Non erit apud te sterilis utriusque sexus, tam in hominibus quam in gregibus tuis. 
და კურთხეულ იყო შენ ყოველთა უფროჲს ნათესავთა, არა იპოოს ნათესავსა შენსა შორის უმკჳდროჲ, არცა უზუები საცხოვარსა შენსა შორის. 
 
14 Thou shalt be blessed above all people: there shall not be male or female barren among you, or among your cattle. 
טו. וְהֵסִיר יְהֹוָה מִמְּךָ כָּל חֹלִי וְכָל מַדְוֵי מִצְרַיִם הָרָעִים אֲשֶׁר יָדַעְתָּ לֹא יְשִׂימָם בָּךְ וּנְתָנָם בְּכָל שׂנְאֶיךָ: 
καὶ περιελεῖ κύριος ἀπὸ σοῦ πᾶσαν μαλακίαν καὶ πάσας νόσους Αἰγύπτου τὰς πονηράς ἃς ἑώρακας καὶ ὅσα ἔγνως οὐκ ἐπιθήσει ἐπὶ σὲ καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ἐπὶ πάντας τοὺς μισοῦντάς σε 
15 ܘܢܲܥܒܲܪ ܡܵܪܝܵܐ ܡܸܢܵܟ݂ ܟܠ ܟܹܐܒ̣. ܘܟ݂ܠܗܹܝܢ ܡܲܚ̈ܘܵܬ̣ܵܐ ܒܝܼ̈ܫܵܬ̣ܵܐ ܕܡܸܨܪ̈ܵܝܹܐ ܕܝܵܕܲܥ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܠܵܐ ܢܲܝܬܹ̇ܐ ܐܸܢܹܝܢ ܥܠܲܝܟ ܐܸܠܵܐ ܢܲܝܬܹ̇ܐ ܐܸܢܹܝܢ ܥܲܠ ܟܠܗܘܿܢ ܣܵܢܐܲܝ̈ܟ. 
Auferet Dominus a te omnem languorem: et infirmitates Ægypti pessimas, quas novisti, non inferet tibi, sed cunctis hostibus tuis. 
და განგაშოროს უფალმან ღმერთმან შენგან ყოველი იგი სენი და სალმობაჲ ბოროტი მეგჳპტელთა, რომელ-იგი იხილე და უწყოდე, არა მოავლინოს იგი შენ ზედა, არამედ მიავლინოს იგი ჴელთა ზედა მტერთა შენთა. 
 
15 And the LORD will take away from thee all sickness, and will put none of the evil diseases of Egypt, which thou knowest, upon thee; but will lay them upon all them that hate thee. 
טז. וְאָכַלְתָּ אֶת כָּל הָעַמִּים אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לָךְ לֹא תָחוֹס עֵינְךָ עֲלֵיהֶם וְלֹא תַעֲבֹד אֶת אֱלֹהֵיהֶם כִּי מוֹקֵשׁ הוּא לָךְ: 
καὶ φάγῃ πάντα τὰ σκῦλα τῶν ἐθνῶν ἃ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ᾽ αὐτοῖς καὶ οὐ λατρεύσεις τοῖς θεοῖς αὐτῶν ὅτι σκῶλον τοῦτό ἐστίν σοι 
16 ܘܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܠܟ݂ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܠܵܐ ܬܚܘܼܣ ܥܲܝܢܵܟ݂ ܥܠܲܝܗܘܿܢ ܘܠܵܐ ܬܸܦܠܘܿܚ ܠܐܲܠܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܦܲܚܹ̈ܐ ܐܸܢܘܿܢ ܠܵܟ݂. 
Devorabis omnes populos, quos Dominus Deus tuus daturus est tibi. Non parcet eis oculus tuus, nec servies diis eorum, ne sint in ruinam tui. 
და შეჭამდე შენ ნატყუენავსა მას წარმართთასა რომელი-იგი უფალმან ღმერთმან მოგცეს შენ, არა გეწყალოდიან შენ იგინი, არცაღა ჰმსახურო სამსახურებელთა მათთა, რათა არა საცთურ გეყოს შენ. 
 
16 And thou shalt consume all the people which the LORD thy God shall deliver thee; thine eye shall have no pity upon them: neither shalt thou serve their gods; for that will be a snare unto thee. 
יז. כִּי תֹאמַר בִּלְבָבְךָ רַבִּים הַגּוֹיִם הָאֵלֶּה מִמֶּנִּי אֵיכָה אוּכַל לְהוֹרִישָׁם: 
ἐὰν δὲ λέγῃς ἐν τῇ διανοίᾳ σου ὅτι πολὺ τὸ ἔθνος τοῦτο ἢ ἐγώ πῶς δυνήσομαι ἐξολεθρεῦσαι αὐτούς 
17 ܘܐܸܢ ܬܹܐܡܲܪ ܒܠܸܒܵܟ݂ ܕܣܲܓ̇ܝܼܐܝܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܗܵܠܹܝܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܡܹܢܝ ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܡܸܫܟܲܚ ܐ̄ܢܵܐ ܕܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ. 
Si dixeris in corde tuo: Plures sunt gentes istæ quam ego: quomodo potero delere eas? 
უკეთუ სთქუა გონებასა შენსა: არამედ ნათესავი ესე უძლიერ არს შენსა, ვითარ შეუძლო მოსრვად მათა? 
 
17 If thou shalt say in thine heart, These nations are more than I; how can I dispossess them? 
יח. לֹא תִירָא מֵהֶם זָכֹר תִּזְכֹּר אֵת אֲשֶׁר עָשָׂה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְפַרְעֹה וּלְכָל מִצְרָיִם: 
οὐ φοβηθήσῃ αὐτούς μνείᾳ μνησθήσῃ ὅσα ἐποίησεν κύριος ὁ θεός σου τῷ Φαραω καὶ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις 
18 ܠܵܐ ܬܸܕ݂ܚܲܠ ܡܸܢܗܘܿܢ ܐܸܠܵܐ ܐܸܬ̇ܕܲܟ݂ܪ ܟܠ ܡܸܕܸ̇ܡ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܠܦܸܪܥܘܿܢ ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܡܸܨܪܹܝܢ. 
noli metuere, sed recordare quæ fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni, et cunctis Ægyptiis, 
არა გეშინოდის შენ მათგან, მოჴსენებით მოიჴსენო, რაჲ-იგი უყო უფალმან ღმერთმან შენ მიერ ფარაოს და ყოველთა მათ მეგჳპტელთა. 
 
18 Thou shalt not be afraid of them: but shalt well remember what the LORD thy God did unto Pharaoh, and unto all Egypt; 
יט. הַמַּסֹּת הַגְּדֹלֹת אֲשֶׁר רָאוּ עֵינֶיךָ וְהָאֹתֹת וְהַמֹּפְתִים וְהַיָּד הַחֲזָקָה וְהַזְּרֹעַ הַנְּטוּיָה אֲשֶׁר הוֹצִאֲךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ כֵּן יַעֲשֶׂה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְכָל הָעַמִּים אֲשֶׁר אַתָּה יָרֵא מִפְּנֵיהֶם: 
τοὺς πειρασμοὺς τοὺς μεγάλους οὓς εἴδοσαν οἱ ὀφθαλμοί σου τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα τὰ μεγάλα ἐκεῖνα τὴν χεῖρα τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα τὸν ὑψηλόν ὡς ἐξήγαγέν σε κύριος ὁ θεός σου οὕτως ποιήσει κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν οὓς σὺ φοβῇ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν 
19 ܢܸܣܝܘܿܢܹ̈ܐ ܪܵܘܪ̈ܒܹܐ ܕܲܚ̈ܙܲܝ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ ܐܵܬ̣̈ܘܵܬ̣ܵܐ ܘܬܸܕ݂ܡܪ̈ܵܬ̣ܵܐ ܘܐܝܼܕ݂ܵܐ ܬܲܩܝܼܦܬܵܐ ܘܲܕ݂ܪܵܥܵܐ ܪܵܡܵܐ ܕܐܲܦܩܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. ܗܵܟܲܢܵܐ ܢܸܥܒܹ̇ܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܠܟ݂ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܕ݂ܵܚܹ̇ܠ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܗܘܿܢ. 
plagas maximas, quas viderunt oculi tui, et signa atque portenta, manumque robustam, et extentum brachium, ut educeret te Dominus Deus tuus: sic faciet cunctis populis, quos metuis. 
განსაცდელნი დიდ-დიდნი, რომელ-იგი იხილეს თუალთა შენთა, სასწაულები და ნიშები დიდ-დიდები, ჴელი იგი მტკიცე და მკლავი იგი მაღალი, ვითარ-იგი გამოგიყვანა შენ უფალმან ღმერთმან შენმან, ეგრე უყოს უფალმან ღმერთმან შენმან ყოველთა წარმართთა, რომელთაგან გეშინის პირისაგან მათისა. 
 
19 The great temptations which thine eyes saw, and the signs, and the wonders, and the mighty hand, and the stretched out arm, whereby the LORD thy God brought thee out: so shall the LORD thy God do unto all the people of whom thou art afraid. 
כ. וְגַם אֶת הַצִּרְעָה יְשַׁלַּח יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בָּם עַד אֲבֹד הַנִּשְׁאָרִים וְהַנִּסְתָּרִים מִפָּנֶיךָ: 
καὶ τὰς σφηκίας ἀποστελεῖ κύριος ὁ θεός σου εἰς αὐτούς ἕως ἂν ἐκτριβῶσιν οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ κεκρυμμένοι ἀπὸ σοῦ 
20 ܘܐܵܦ ܪܸܒ̇ܘܿܪ̈ܝܵܬ̣ܵܐ ܢܓܲܪܸܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܗܘܿܢ ܥܕܲܡܵܐ ܕܢܹܐܒ̣ܕ̇ܘܼܢ ܘܐܲܝܠܹܝܢ ܕܡܸܫܬܲܚܪܝܼܢ ܘܐܲܝܠܹܝܢ ܕܛܵܫܹ̇ܝܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ. 
Insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos, donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint, et latere potuerint. 
და ბზიკები მოავლინოს უფალმან ღმერთმან მათა, ვიდრე მოესრულნენ ნეშტნი იგი და რომელნი დამალულ იყვნენ პირისაგან შენისა. 
 
20 Moreover the LORD thy God will send the hornet among them, until they that are left, and hide themselves from thee, be destroyed. 
כא. לֹא תַעֲרֹץ מִפְּנֵיהֶם כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּקִרְבֶּךָ אֵל גָּדוֹל וְנוֹרָא: 
οὐ τρωθήσῃ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν ὅτι κύριος ὁ θεός σου ἐν σοί θεὸς μέγας καὶ κραταιός 
21 ܠܵܐ ܬܸܕ݂ܚܲܠ ܡܸܢܗܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܓ̣ܵܘܵܗ̇ ܐܲܠܵܗܵܐ ܪܲܒܵܐ ܘܲܕ݂ܚܝܼܠܵܐ. 
Non timebis eos, quia Dominus Deus tuus in medio tui est, Deus magnus et terribilis: 
ნუ გეშინინ პირისაგან მათისა, რამეთუ უფალი ღმერთი შენი თანა არს, დიდი და ძლიერი. 
 
21 Thou shalt not be affrighted at them: for the LORD thy God is among you, a mighty God and terrible. 
כב. וְנָשַׁל יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֶת הַגּוֹיִם הָאֵל מִפָּנֶיךָ מְעַט מְעָט לֹא תוּכַל כַּלֹּתָם מַהֵר פֶּן תִּרְבֶּה עָלֶיךָ חַיַּת הַשָּׂדֶה: 
καὶ καταναλώσει κύριος ὁ θεός σου τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου σου κατὰ μικρὸν μικρόν οὐ δυνήσῃ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς τὸ τάχος ἵνα μὴ γένηται ἡ γῆ ἔρημος καὶ πληθυνθῇ ἐπὶ σὲ τὰ θηρία τὰ ἄγρια 
22 ܘܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܠܗܵܠܹܝܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܒܩܲܠܝܼܠ ܩܲܠܝܼܠ ܠܵܐ ܡܸܫܟܲܚ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܕܬ̣ܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܒܲܥܓܲܠ ܕܠܵܐ ܬܸܣܓܹ̇ܐ ܥܠܲܝܟ ܚܲܝܘܼܬ̣ ܒܲܪܵܐ. 
ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes. Non poteris eas delere pariter: ne forte multiplicentur contra te bestiæ terræ. 
და მოსრნეს უფალმან ღმერთმან შენმან ყოველნი წარმართნი პირისაგან შენისა მცირედ, არა მოსრნეს იგინი ერთბამად, რათა არა დაშთეს ქუეყანაჲ იგი ოჴრად და განმრავლდენ შენ ზედა მჴეცნი. 
 
22 And the LORD thy God will put out those nations before thee by little and little: thou mayest not consume them at once, lest the beasts of the field increase upon thee. 
כג. וּנְתָנָם יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְפָנֶיךָ וְהָמָם מְהוּמָה גְדֹלָה עַד הִשָּׁמְדָם: 
καὶ παραδώσει αὐτοὺς κύριος ὁ θεός σου εἰς τὰς χεῖράς σου καὶ ἀπολέσει αὐτοὺς ἀπωλείᾳ μεγάλῃ ἕως ἂν ἐξολεθρεύσῃ αὐτούς 
23 ܘܢܲܫܠܸܡ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܘܬܸܡܚܸܐ ܐܸܢܘܿܢ ܡܚܘܿܬ̣ܵܐ ܪܲܒ̇ܬ̣ܵܐ ܥܕܲܡܵܐ ܕܬ̣ܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ. 
Dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo: et interficiet illos, donec penitus deleantur. 
და მიგცნეს შენ იგინი უფალმან ღმერთმან შენმან ჴელთა შენთა და მოსრნეს იგინი მოსრვითა დიდითა, ვიდრემდე მოასრულნე იგინი. 
 
23 But the LORD thy God shall deliver them unto thee, and shall destroy them with a mighty destruction, until they be destroyed. 
כד. וְנָתַן מַלְכֵיהֶם בְּיָדֶךָ וְהַאֲבַדְתָּ אֶת שְׁמָם מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם לֹא יִתְיַצֵּב אִישׁ בְּפָנֶיךָ עַד הִשְׁמִדְךָ אֹתָם: 
καὶ παραδώσει τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου οὐκ ἀντιστήσεται οὐδεὶς κατὰ πρόσωπόν σου ἕως ἂν ἐξολεθρεύσῃς αὐτούς 
24 ܘܢܲܫܠܸܡ ܡܲܠܟܲܝ̈ܗܘܿܢ ܒܐܝܼܕܲܝ̈ܟ ܘܬ̣ܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܫܸܡܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܬܚܹܝܬ̣ ܫܡܲܝܵܐ ܘܠܵܐ ܢܩܘܼܡ ܐ̄ܢܵܫ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܥܕܲܡܵܐ ܕܬ̣ܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ. 
Tradetque reges eorum in manus tuas, et disperdes nomina eorum sub cælo: nullus poterit resistere tibi, donec conteras eos. 
და მოგცნეს უფალმან შარავანდედნი მათნი ჴელთა თქუენთა და წარსყმიდოთ საჴსენებელი მათი ადგილით მათით, არა ვინ აღგიდგეს წინაშე შენსა პირსა, ვიდრე მოასრულნე იგინი. 
 
24 And he shall deliver their kings into thine hand, and thou shalt destroy their name from under heaven: there shall no man be able to stand before thee, until thou have destroyed them. 
כה. פְּסִילֵי אֱלֹהֵיהֶם תִּשְׂרְפוּן בָּאֵשׁ לֹא תַחְמֹד כֶּסֶף וְזָהָב עֲלֵיהֶם וְלָקַחְתָּ לָךְ פֶּן תִּוָּקֵשׁ בּוֹ כִּי תוֹעֲבַת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ הוּא: 
τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί οὐκ ἐπιθυμήσεις ἀργύριον οὐδὲ χρυσίον ἀπ᾽ αὐτῶν καὶ οὐ λήμψῃ σεαυτῷ μὴ πταίσῃς δι᾽ αὐτό ὅτι βδέλυγμα κυρίῳ τῷ θεῷ σού ἐστιν 
25 ܓܠܝܼܦܹ̈ܐ ܕܐܲܠܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܬܵܘܩܕ݂ܘܼܢ ܒܢܘܼܪܵܐ ܘܠܵܐ ܬܸܪܲܓ̣ ܣܹܐܡܵܐ ܘܕܲܗܒ̣ܵܐ ܕܐܝܼܬ̣ ܒܗܘܿܢ ܘܬܸܣܲܒ̣ ܠܵܟ݂ ܕܠܵܐ ܬܸܬ̇ܛܲܡܲܐ ܒܹܗ ܡܸܛܠ ܕܡܲܣܠܲܝ ܗ̄ܘ̣ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. 
Sculptilia eorum igne combures: non concupisces argentum et aurum, de quibus facta sunt, neque assumes ex eis tibi quidquam, ne offendas, propterea quia abominatio est Domini tui: 
ხატები კერპებისა მათისაჲ დასწუა ვეცხლითა, ნუ გული-გითქუამნ ოქროსა და ვეცხლსა მათსა ნუ მოიღებ თავისა შენისა, რათა არა საცთური გეყოს შენ იგი, რამეთუ საძაგელ არს წინაშე უფლისა ღმრთისა შენისა. 
 
25 The graven images of their gods shall ye burn with fire: thou shalt not desire the silver or gold that is on them, nor take it unto thee, lest thou be snared therin: for it is an abomination to the LORD thy God. 
כו. וְלֹא תָבִיא תוֹעֵבָה אֶל בֵּיתֶךָ וְהָיִיתָ חֵרֶם כָּמֹהוּ שַׁקֵּץ תְּשַׁקְּצֶנּוּ וְתַעֵב תְּתַעֲבֶנּוּ כִּי חֵרֶם הוּא: 
καὶ οὐκ εἰσοίσεις βδέλυγμα εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ ἔσῃ ἀνάθημα ὥσπερ τοῦτο προσοχθίσματι προσοχθιεῖς καὶ βδελύγματι βδελύξῃ ὅτι ἀνάθημά ἐστιν 
26 ܠܵܐ ܬܲܥܸܠ ܛܲܢܦܘܼܬ̣ܵܐ ܠܒܲܝܬܵܟ݂ ܕܠܵܐ ܬܸܗܘܸܐ ܚܪܸܡ ܐܲܟ݂ܘܵܬܹܗ ܐܸܠܵܐ ܡܲܣܠܵܝܘܼ ܐܲܣܠܵܝܗܝ ܘܲܡܛܲܢܵܦܘܼ ܛܲܢܸܦܲܝܗܝ ܡܸܛܠ ܕܚܸܪܡܵܐ ܗ̄ܘ̣. 
nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam, ne fias anathema, sicut et illud est. Quasi spurcitiam detestaberis, et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis, quia anathema est. 
არა შეიღო იგი სახლად შენდა, რამეთუ ბილწი არს, რათა არა მის თანა წყეულ იყოს, დამჴობით დაამჴუნე იგინი და განშორებით განიშორო იგი, რამეთუ წყეულ არს. 
 
26 Neither shalt thou bring an abomination into thine house, lest thou be a cursed thing like it: but thou shalt utterly detest it, and thou shalt utterly abhor it; for it is a cursed thing. 
ח 
Η' 
ܩܦܠܐܘܢ: ܚ. 
Cap. 8 
თავი მერვე 
 
א. כָּל הַמִּצְוָה אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם תִּשְׁמְרוּן לַעֲשׂוֹת לְמַעַן תִּחְיוּן וּרְבִיתֶם וּבָאתֶם וִירִשְׁתֶּם אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהֹוָה לַאֲבֹתֵיכֶם: 
πάσας τὰς ἐντολάς ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον φυλάξεσθε ποιεῖν ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσέλθητε καὶ κληρονομήσητε τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ὤμοσεν τοῖς πατράσιν ὑμῶν 
1 ܟܠܗܘܿܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܹܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܛܲܪܘ ܘܲܥܒܸܕ݂ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܕܬܸܚܘܿܢ ܘܬܸܣܓ̇ܘܿܢ ܘܬܸܥܠܘܼܢ ܘܬܹܐܪܬ̇ܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Omne mandatum, quod ego præcipio tibi hodie, cave diligenter ut facias, ut possitis vivere, et multiplicemini, ingressique possideatis terram, pro qua juravit Dominus patribus vestris. 
ყოველთა ამათ მცნებათა, რომელთა-ესე მე გამცნებ შენ დღესდღე, დაიმარხნე იგინი და ჰყო, რათა სცხონდეთ და განმართლდეთ, შეხვიდეთ და დაიმკჳდროთ ქუეყანაჲ იგი, რომელ ეფუცა უფალი მამათა მათ თქუენთა. 
 
1 All the commandments which I command thee this day shall ye observe to do, that ye may live, and multiply, and go in and possess the land which the LORD sware unto your fathers. 
ב. וְזָכַרְתָּ אֶת כָּל הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר הוֹלִיכְךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ זֶה אַרְבָּעִים שָׁנָה בַּמִּדְבָּר לְמַעַן עַנֹּתְךָ לְנַסֹּתְךָ לָדַעַת אֶת אֲשֶׁר בִּלְבָבְךָ הֲתִשְׁמֹר מִצְו‍ֹתָיו אִם לֹא: 
καὶ μνησθήσῃ πᾶσαν τὴν ὁδόν ἣν ἤγαγέν σε κύριος ὁ θεός σου ἐν τῇ ἐρήμῳ ὅπως ἂν κακώσῃ σε καὶ ἐκπειράσῃ σε καὶ διαγνωσθῇ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου εἰ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἢ οὔ 
2 ܘܬܸܬ̇ܕܲܟ݂ܪܘܼܢ ܟܠܵܗ̇ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܲܕ݂ܒܲܪܟ݂ܘܼܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܗܵܐ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܫܢܝܼ̈ܢ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܕܲܢܡܲܟܸ̇ܟ݂ܟ݂ܘܿܢ ܘܲܢܢܲܣܹܝܟ݂ܘܿܢ ܘܲܕ݂ܢܸܕܲܥ ܡܵܐ ܕܐܝܼܬ̣ ܒܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܐܸܢ ܢܵܛܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܵܘܗܝ ܐܵܘ ܠܵܐ. 
Et recordaberis cuncti itineris, per quod adduxit te Dominus Deus tuus quadraginta annis per desertum, ut affligeret te, atque tentaret, et nota fierent quæ in tuo animo versabantur, utrum custodires mandata illius, an non. 
მოიჴსენნე ყოველნი იგი გზანი შენნი, რომელსა მოგიყვანა შენ უფალმან ღმერთმან, ესე მეორმეოცე წელი არს უდაბნოსა მას, ბოროტი ღათუ გიყო შენ და გამოგცადა შენ, რათა გულისხმა-ჰყო გულისა შენისაჲ და-რაჲძი-იტევნე მცნებანი მისნი, ანუ არა. 
 
2 And thou shalt remember all the way which the LORD thy God led thee these forty years in the wilderness, to humble thee, and to prove thee, to know what was in thine heart, whether thou wouldest keep his commandments, or no. 
ג. וַיְעַנְּךָ וַיַּרְעִבֶךָ וַיַּאֲכִלְךָ אֶת הַמָּן אֲשֶׁר לֹא יָדַעְתָּ וְלֹא יָדְעוּן אֲבֹתֶיךָ לְמַעַן הוֹדִיעֲךָ כִּי לֹא עַל הַלֶּחֶם לְבַדּוֹ יִחְיֶה הָאָדָם כִּי עַל כָּל מוֹצָא פִי יְהֹוָה יִחְיֶה הָאָדָם: 
καὶ ἐκάκωσέν σε καὶ ἐλιμαγχόνησέν σε καὶ ἐψώμισέν σε τὸ μαννα ὃ οὐκ εἴδησαν οἱ πατέρες σου ἵνα ἀναγγείλῃ σοι ὅτι οὐκ ἐπ᾽ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἐπὶ παντὶ ῥήματι τῷ ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος θεοῦ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος 
3 ܡܲܟ̇ܟ݂ܵܟ݂ ܘܐܲܟ݂ܦܢܵܟ݂ ܘܐܵܘܟ̇ܠܵܟ݂ ܡܲܢ̄ܢܵܐ ܕܠܵܐ ܝܼܕܲܥܸܬ̣ ܘܠܵܐ ܝܲܕ݂ܥܘܼܗܝ ܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܕܲܢܚܵܘܹܝܟ݂ ܕܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܠܲܚܡܵܐ ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܚܵܝܹܐ ܒܲܪܢܵܫܵܐ ܐܸܠܵܐ ܒܟ݂ܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܡܲܦܸܩ ܦܘܼܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܚܵܝܹܐ ܐ̄ܢܵܫܵܐ. 
Afflixit te penuria, et dedit tibi cibum manna, quod ignorabas tu et patres tui: ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo, sed in omni verbo quod egreditur de ore Dei. 
შე-ღათუ-გაურვა შენ სიყმილითა უდაბნოსა მას, მანანაჲ იგი გაჭამა შენ, რომელ არა იცოდე შენ, არცა მამათა შენთა, რათა გულისხმა-გიყო შენ, რამეთუ არა პურითა ხოლო ცხონდების კაცი, არამედ ყოვლითა სიტყჳთა, რომელი გამოვალს პირისაგან ღმრთისაჲსა, ცხონდების კაცი. 
 
3 And he humbled thee, and suffered thee to hunger, and fed thee with manna, which thou knewest not, neither did thy fathers know; that he might make thee know that man doth not live by bread only, but by every word that proceedeth out of the mouth of the LORD doth man live. 
ד. שִׂמְלָתְךָ לֹא בָלְתָה מֵעָלֶיךָ וְרַגְלְךָ לֹא בָצֵקָה זֶה אַרְבָּעִים שָׁנָה: 
τὰ ἱμάτιά σου οὐ κατετρίβη ἀπὸ σοῦ οἱ πόδες σου οὐκ ἐτυλώθησαν ἰδοὺ τεσσαράκοντα ἔτη 
4 ܢܲܚܬܲܝ̈ܟ ܠܵܐ ܒܠܝܼܘ ܡܸܢܵܡ ܘܪܸ̈ܓ̣ܠܲܝܟ ܠܵܐ ܐܲܢܝܼܚ ܗܵܐ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܫܢܝܼ̈ܢ. 
Vestimentum tuum, quo operiebaris, nequaquam vetustate defecit, et pes tuus non est subtritus, en quadragesimus annus est: 
სამოსელი შენი არა განგიკფდა, ფერჴი შენი არა გამოგტკუფა, ესე მეორმეოცე წელი არს. 
 
4 Thy raiment waxed not old upon thee, neither did thy foot swell, these forty years. 
ה. וְיָדַעְתָּ עִם לְבָבֶךָ כִּי כַּאֲשֶׁר יְיַסֵּר אִישׁ אֶת בְּנוֹ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ מְיַסְּרֶךָּ: 
καὶ γνώσῃ τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὡς εἴ τις παιδεύσαι ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ οὕτως κύριος ὁ θεός σου παιδεύσει σε 
5 ܘܲܕ̇ܬܸܕܲܥ ܒܠܸܒܵܟ݂ ܕܐܲܝܟ݂ ܕܪܵܕܹ̇ܐ ܓܲܒ̣ܪܵܐ ܠܲܒ̣ܪܹܗ ܗܵܟܲܢܵܐ ܪܵܕܹܐ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. 
ut recogites in corde tuo, quia sicut erudit filium suum homo, sic Dominus Deus tuus erudivit te, 
რაჲ გულისხმა-ჰყო გულისა შენისაჲ, რამეთუ ვითარცა გასწავლის მამამან შვილი თჳსი, ეგრე განგსწავლა შენ უფალმან ღმერთმან შენმან. 
 
5 Thou shalt also consider in thine heart, that, as a man chasteneth his son, so the LORD thy God chasteneth thee. 
ו. וְשָׁמַרְתָּ אֶת מִצְוֹת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לָלֶכֶת בִּדְרָכָיו וּלְיִרְאָה אֹתוֹ: 
καὶ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ σου πορεύεσθαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ φοβεῖσθαι αὐτόν 
6 ܛܲܪ ܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܗܲܠܸܟ݂ ܒܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܗ ܘܲܕ݂ܚܲܠ ܡܸܢܹܗ. 
ut custodias mandata Domini Dei tui, et ambules in viis ejus, et timeas eum. 
და დაიცვნე შენ მცნებანი უფლისა ღმრთისა შენისანი და ხვიდოდი გზათა მისთა და გეშინოდის შენ მისა, 
 
6 Therefore thou shalt keep the commandments of the LORD thy God, to walk in his ways, and to fear him. 
ז. כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ מְבִיאֲךָ אֶל אֶרֶץ טוֹבָה אֶרֶץ נַחֲלֵי מָיִם עֲיָנֹת וּתְהֹמֹת יֹצְאִים בַּבִּקְעָה וּבָהָר: 
ὁ γὰρ κύριος ὁ θεός σου εἰσάγει σε εἰς γῆν ἀγαθὴν καὶ πολλήν οὗ χείμαρροι ὑδάτων καὶ πηγαὶ ἀβύσσων ἐκπορευόμεναι διὰ τῶν πεδίων καὶ διὰ τῶν ὀρέων 
7 ܡܸܛܠ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܡܲܥܸܠ ܠܵܟ݂ ܠܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܕܪܸ̈ܓ̣ܠܵܬ̣ܵܐ ܕܡܲـ̈ܝܵܐ ܘܡܲܒ̇ܘܼܥܹ̈ܐ ܘܲܬ̣ܗܘܿܡܹ̈ܐ ܕܢܵܦܩܝܼܢ ܒܦܲܩ̈ܥܵܬ̣ܵܐ ܘܲܒ̣ܛܘܼܪܵܐ. 
Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam, terram rivorum, aquarumque et fontium, in cujus campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi: 
რათა უფალმან ღმერთმან შენმან შეგიყვანოს შენ ქუეყანასა მას დიდსა და კეთილსა, სადა-იგი მდინარენი წყალთანი და წყარონი უბსკრულთანი დიან მთათა და ველთა, 
 
7 For the LORD thy God bringeth thee into a good land, a land of brooks of water, of fountains and depths that spring out of valleys and hills; 
ח. אֶרֶץ חִטָּה וּשְׂעֹרָה וְגֶפֶן וּתְאֵנָה וְרִמּוֹן אֶרֶץ זֵית שֶׁמֶן וּדְבָשׁ: 
γῆ πυροῦ καὶ κριθῆς ἄμπελοι συκαῖ ῥόαι γῆ ἐλαίας ἐλαίου καὶ μέλιτος 
8 ܐܲܪܥܵܐ ܕܚܸܛܹ̈ܐ ܘܕܲܣܥܵܪܹ̈ܐ ܘܲܕ݂ܓ̣ܘܼܦܢܹ̈ܐ. ܘܲܕ̇ܬܹܐܢܹ̈ܐ ܘܲܕ݂ܪ̈ܘܼܡܵܢܹܐ ܐܲܪܥܵܐ ܕܙܲܝ̈ܬܹ̇ܐ ܘܲܕ݂ܡܸܫܚܵܐ ܘܲܕ̇ܕ݂ܒ̣ܫܵܐ. 
terram frumenti, hordei ac vinearum, in qua ficus, et malogranata, et oliveta nascuntur: terram olei ac mellis, 
ქუეყანასა მას საიფქლესა და საქრთილესა, ქუეყანასა მას ვენაჴოვანსა და ლეღოვანსა და ბროწეულოვანსა, ქუეყანასა კეთილსა თაფლისასა, 
 
8 A land of wheat, and barley, and vines, and fig trees, and pomegranates; a land of oil olive, and honey; 
ט. אֶרֶץ אֲשֶׁר לֹא בְמִסְכֵּנֻת תֹּאכַל בָּהּ לֶחֶם לֹא תֶחְסַר כֹּל בָּהּ אֶרֶץ אֲשֶׁר אֲבָנֶיהָ בַרְזֶל וּמֵהֲרָרֶיהָ תַּחְצֹב נְחשֶׁת: 
γῆ ἐφ᾽ ἧς οὐ μετὰ πτωχείας φάγῃ τὸν ἄρτον σου καὶ οὐκ ἐνδεηθήσῃ οὐδὲν ἐπ᾽ αὐτῆς γῆ ἧς οἱ λίθοι σίδηρος καὶ ἐκ τῶν ὀρέων αὐτῆς μεταλλεύσεις χαλκόν 
9 ܐܲܪܥܵܐ ܕܠܵܐ ܒܡܸܣܟܹ̇ܢܘܼܬ̣ܵܐ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܒܵܗ̇ ܠܲܚܡܵܐ ܘܠܵܐ ܢܸܚܣܲܪ ܠܵܟ݂ ܒܵܗ̇ ܡܸܕܸ̇ܡ ܐܲܪܥܵܐ ܕܟܹܐܦܹ̈ܝܗ̇ ܦܲܪܙܠܵܐ ܘܡ̣ܢ ܛܘܼܪܹ̈ܝܗ̇ ܬܸܦܣܘܿܠ ܢܚܵܫܵܐ. 
ubi absque ulla penuria comedes panem tuum, et rerum omnium abundantia perfrueris: cujus lapides ferrum sunt, et de montibus ejus æris metalla fodiuntur: 
ქუეყანასა მას, რომელსა ზედა არა ცვინეულად შჭამდე პურსა შენსა, არცა ნაკლულევან იყო მას ზედა, რომლისანი ქვანი მისნი არიან რკინა და მამათა მისთა გამოეკუეთების სპილენძი. 
 
9 A land wherein thou shalt eat bread without scarceness, thou shalt not lack any thing in it; a land whose stones are iron, and out of whose hills thou mayest dig brass. 
י. וְאָכַלְתָּ וְשָׂבָעְתָּ וּבֵרַכְתָּ אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ עַל הָאָרֶץ הַטֹּבָה אֲשֶׁר נָתַן לָךְ: 
καὶ φάγῃ καὶ ἐμπλησθήσῃ καὶ εὐλογήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς ἧς ἔδωκέν σοι 
10 ܘܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܘܬܸܣܒܲܥ ܘܲܬ̣ܒܲܪܸܟ݂ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܵܟ݂. 
ut cum comederis, et satiatus fueris, benedicas Domino Deo tuo pro terra optima, quam dedit tibi. 
ჰჭამდე და განსძღებოდე და აკურთხევდე უფალსა ღმერთსა შენსა ქუეყანასა მას ზედა კეთილსა, რომელი-იგი მოგცა შენ უფალმან ღმერთმან შენმან. 
 
10 When thou hast eaten and art full, then thou shalt bless the LORD thy God for the good land which he hath given thee. 
יא. הִשָּׁמֶר לְךָ פֶּן תִּשְׁכַּח אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לְבִלְתִּי שְׁמֹר מִצְו‍ֹתָיו וּמִשְׁפָּטָיו וְחֻקֹּתָיו אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם: 
πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐπιλάθῃ κυρίου τοῦ θεοῦ σου τοῦ μὴ φυλάξαι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ κρίματα καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον 
11 ܐܸܙܕܲܗ̄ܪ ܠܵܟ݂ ܕܲܠܡܵܐ ܬܸܛܥܸܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܐܸܠܵܐ ܛܲܪ ܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܘܕ݂ܝܼܢܵܘ̈ܗܝ ܘܢܵܡܘܿܣܵܘ̈ܗܝ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂ ܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Observa, et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui, et negligas mandata ejus atque judicia et cæremonias, quas ego præcipio tibi hodie: 
იგულე თავი შენი, ნუუკუე დაივიწყო უფალი ღმერთი შენი და არა დაიმარხნე მცნებანი მისნი და წამებანი მისნი, და სამართალნი, რომელსა-ესე მე გამცნებ შენ. 
 
11 Beware that thou forget not the LORD thy God, in not keeping his commandments, and his judgments, and his statutes, which I command thee this day: 
יב. פֶּן תֹּאכַל וְשָׂבָעְתָּ וּבָתִּים טֹבִים תִּבְנֶה וְיָשָׁבְתָּ: 
μὴ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς καὶ οἰκίας καλὰς οἰκοδομήσας καὶ κατοικήσας ἐν αὐταῖς 
12 ܕܠܵܐ ܟܲܕ݂ ܬܹܐܟ݂ܘܼܿܠ ܘܬܸܣܒܲܥ ܘܒ̣ܵـ̈ܬܹ̇ܐ ܫܲܦܝܼܪܹ̈ܐ ܬܸܒ̣ܢܹ̈ܐ ܘܬܸܬܸ̇ܒ̣. 
ne postquam comederis et satiatus fueris, domos pulchras ædificaveris, et habitaveris in eis, 
დღესდღე ნუუკუე შჭამდე და განსძღებოდე და ტაძრებსა შუენიერებსა იშენებდე და დაემკჳდრებოდი მათ შინა. 
 
12 Lest when thou hast eaten and art full, and hast built goodly houses, and dwelt therein; 
יג. וּבְקָרְךָ וְצֹאנְךָ יִרְבְּיֻן וְכֶסֶף וְזָהָב יִרְבֶּה לָּךְ וְכֹל אֲשֶׁר לְךָ יִרְבֶּה: 
καὶ τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου πληθυνθέντων σοι ἀργυρίου καὶ χρυσίου πληθυνθέντος σοι καὶ πάντων ὅσων σοι ἔσται πληθυνθέντων σοι 
13 ܘܥܵܢܵܟ݂ ܘܬ̣ܵܘܪ̈ܲܝܟ ܢܸܣܓ̇ܘܿܢ ܘܣܹܐܡܵܐ ܘܕܲܗܒ̣ܵܐ ܢܸܣܓܹ̇ܐ ܠܵܟ݂ ܘܟ݂ܠ ܕܐܝܼܬ̣ ܠܵܟ݂ ܢܸܣܓܹ̇ܐ. 
habuerisque armenta boum, et ovium greges, argenti et auri, cunctarumque rerum copiam, 
და განმრავლებითა მით მროწეულისა და არვებისა შენისაჲთა, ოქროჲსა და ვეცხლისა შენისაჲთა 
 
13 And when thy herds and thy flocks multiply, and thy silver and thy gold is multiplied, and all that thou hast is multiplied; 
יד. וְרָם לְבָבֶךָ וְשָׁכַחְתָּ אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ הַמּוֹצִיאֲךָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם מִבֵּית עֲבָדִים: 
ὑψωθῇς τῇ καρδίᾳ καὶ ἐπιλάθῃ κυρίου τοῦ θεοῦ σου τοῦ ἐξαγαγόντος σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐξ οἴκου δουλείας 
14 ܢܸܬ̇ܬ̇ܪܝܼܡ ܠܸܒܵܟ݂ ܘܬܸܛܥܸܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܐܲܦܩܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܡ̣ܢ ܒܹܝܬ̣ ܥܲܒ̣ܕ̇ܘܼܬ̣ܵܐ. 
elevetur cor tuum, et non reminiscaris Domini Dei tui, qui eduxit te de terra Ægypti, de domo servitutis, 
აღამაღლო გულითა შენითა და განჰლაღნე და დაივიწყო უფალი ღმერთი შენი, რომელმან გამოგიყვანა შენ ქუეყანისაგან ეგჳპტისა სახლისაგან კირთებისა 
 
14 Then thine heart be lifted up, and thou forget the LORD thy God, which brought thee forth out of the land of Egypt, from the house of bondage; 
טו. הַמּוֹלִיכְךָ בַּמִּדְבָּר הַגָּדֹל וְהַנּוֹרָא נָחָשׁ שָׂרָף וְעַקְרָב וְצִמָּאוֹן אֲשֶׁר אֵין מָיִם הַמּוֹצִיא לְךָ מַיִם מִצּוּר הַחַלָּמִישׁ: 
τοῦ ἀγαγόντος σε διὰ τῆς ἐρήμου τῆς μεγάλης καὶ τῆς φοβερᾶς ἐκείνης οὗ ὄφις δάκνων καὶ σκορπίος καὶ δίψα οὗ οὐκ ἦν ὕδωρ τοῦ ἐξαγαγόντος σοι ἐκ πέτρας ἀκροτόμου πηγὴν ὕδατος 
15 ܘܕܲܒ̇ܪܵܟ݂ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܪܲܒܵܐ ܘܲܕ݂ܚܝܼܠܵܐ ܐܲܬܲܪ ܕܲܚ̈ܘܵܘܵܬ̣ܵܐ ܚܲܪ̈ܡܵܢܹܐ ܘܲܥܩܲܪ̈ܒܹܐ ܘܒܹܝܬ̣ ܨܲܗܘܵܢܹ̈ܐ. ܐܲܬܲܪ ܕܠܲܝܬ̇ ܡܲـ̈ܝܵܐ ܐܲܦܸܩ ܠܵܟ݂ ܡܲـ̈ܝܵܐ ܡ̣ܢ ܟܹܐܦܵܐ ܕܛܲܪܵܢܵܐ. 
et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili, in qua erat serpens flatu adurens, et scorpio, ac dipsas, et nullæ omnino aquæ: qui eduxit rivos de petra durissima, 
და აღგიყვანა შენ უდაბნოსა მას დიდსა და საშინელსა, სადა-იგი გველი და ღრიანკალი კბენდა და წყურილი იგი წყლისაჲ აჭირვებდა მათ, სადა არა იყო წყალი, რომელმან გამოგიდინა შენ წყაროჲ კლდისა მისგან უღაღისა. 
 
15 Who led thee through that great and terrible wilderness, wherein were fiery serpents, and scorpions, and drought, where there was no water; who brought thee forth water out of the rock of flint; 
טז. הַמַּאֲכִלְךָ מָן בַּמִּדְבָּר אֲשֶׁר לֹא יָדְעוּן אֲבֹתֶיךָ לְמַעַן עַנֹּתְךָ וּלְמַעַן נַסֹּתֶךָ לְהֵיטִבְךָ בְּאַחֲרִיתֶךָ: 
τοῦ ψωμίσαντός σε τὸ μαννα ἐν τῇ ἐρήμῳ ὃ οὐκ εἴδησαν οἱ πατέρες σου ἵνα κακώσῃ σε καὶ ἐκπειράσῃ σε καὶ εὖ σε ποιήσῃ ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν σου 
16 ܘܐܵܘܟ̇ܠܵܟ݂ ܡܲܢܢܵܐ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܕܠܵܐ ܝܼܕ݂ܥܘܼܗܝ ܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܕܲܢܡܲܟ̇ܟ݂ܵܟ݂ ܘܲܢܢܲܣܹܝܟ݂ ܘܢܲܛܐܸܒ̣ ܠܵܟ݂ ܒܚܲܪܬ̣ܵܐ. 
et cibavit te manna in solitudine, quod nescierunt patres tui. Et postquam afflixit ac probavit, ad extremum misertus est tui, 
რომელმან-იგი უდაბნოსა მას მანანაჲ იგი გაჭამა შენ, რომელ-იგი არა იცოდე შენ, არცა მამათა შენთა, ბოროტიღა თუ გიყო და გამოგცადა შენ, რათა უკუანაჲსკნელ კეთილი გეყოს და განგისუენოს შენ. 
 
16 Who fed thee in the wilderness with manna, which thy fathers knew not, that he might humble thee, and that he might prove thee, to do thee good at thy latter end; 
יז. וְאָמַרְתָּ בִּלְבָבֶךָ כֹּחִי וְעֹצֶם יָדִי עָשָׂה לִי אֶת הַחַיִל הַזֶּה: 
μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἡ ἰσχύς μου καὶ τὸ κράτος τῆς χειρός μου ἐποίησέν μοι τὴν δύναμιν τὴν μεγάλην ταύτην 
17 ܘܬܹܐܡܲܪ ܒܠܸܒܵܟ݂ ܕܲܒ̣ܚܲܝܠ ܘܲܒ̣ܥܘܼܫܢܵܐ ܕܐܝܼܕܲܝ̈ ܩܢܹܝܬ̣ ܠܝܼ ܗܵܠܹܝܢ ܢܸܟ݂ܣܹ̈ܐ. 
ne diceres in corde tuo: Fortitudo mea, et robur manus meæ, hæc mihi omnia præstiterunt: 
ნუ იტყჳ გულსა შენსა, ვითარმედ ძლიერებითა ჩემითა და სიმტკიცითა მკლავისა ჩემისაჲთა ვყავ ყოველი ესე ძალი. 
 
17 And thou say in thine heart, My power and the might of mine hand hath gotten me this wealth. 
יח. וְזָכַרְתָּ אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ כִּי הוּא הַנֹּתֵן לְךָ כֹּחַ לַעֲשׂוֹת חָיִל לְמַעַן הָקִים אֶת בְּרִיתוֹ אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לַאֲבֹתֶיךָ כַּיּוֹם הַזֶּה: 
καὶ μνησθήσῃ κυρίου τοῦ θεοῦ σου ὅτι αὐτός σοι δίδωσιν ἰσχὺν τοῦ ποιῆσαι δύναμιν καὶ ἵνα στήσῃ τὴν διαθήκην αὐτοῦ ἣν ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν σου ὡς σήμερον 
18 ܐܸܬ̇ܕܲܟ݂ܪ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܗܘ̤ܝܘܼ ܝܲܗ̄ܒ̣ ܠܵܟ݂ ܚܲܝܠܵܐ ܕܬܸܩܢܸܐ ܢܸܟ݂ܣܹ̈ܐ ܕܲܢܩܝܼܡ ܩܝܵܡܹܗ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
sed recorderis Domini Dei tui, quod ipse vires tibi præbuerit, ut impleret pactum suum, super quo juravit patribus tuis, sicut præsens indicat dies. 
არამედ მოიჴსენო შენ უფალი ღმერთი შენი, რამეთუ მან მოგცეს შენ ძალი და ძლიერებაჲ, რათა აღესრულოს აღთქუმაჲ იგი, რომელ ეფუცა უფალი მამათა მათ შენთა, ვითარცა დღესდღე. 
 
18 But thou shalt remember the LORD thy God: for it is he that giveth thee power to get wealth, that he may establish his covenant which he sware unto thy fathers, as it is this day. 
יט. וְהָיָה אִם שָׁכֹחַ תִּשְׁכַּח אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְהָלַכְתָּ אַחֲרֵי אֱלֹהִים אֲחֵרִים וַעֲבַדְתָּם וְהִשְׁתַּחֲוִיתָ לָהֶם הַעִדֹתִי בָכֶם הַיּוֹם כִּי אָבֹד תֹּאבֵדוּן: 
καὶ ἔσται ἐὰν λήθῃ ἐπιλάθῃ κυρίου τοῦ θεοῦ σου καὶ πορευθῇς ὀπίσω θεῶν ἑτέρων καὶ λατρεύσῃς αὐτοῖς καὶ προσκυνήσῃς αὐτοῖς διαμαρτύρομαι ὑμῖν σήμερον τόν τε οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ὅτι ἀπωλείᾳ ἀπολεῖσθε 
19 ܘܐܸܢ ܬܸܛܥܸܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܬܹܐܙܲܠ ܒܵܬܲܪ ܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܐ̄ܚܪ̈ܵܢܹܐ ܘܬܸܦܠܘܿܚ ܐܸܢܘܿܢ ܘܬܸܣܓܘܿܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܣܲܗܕܹܬ̣ ܒܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܡܹܐܒܲܕ݂ ܐܵܒ̣ܕ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ. 
Sin autem oblitus Domini Dei tui, secutus fueris deos alienos, coluerisque illos et adoraveris: ecce nunc prædico tibi quod omnino dispereas. 
და იყოს, უკუეთუ დავიწყებით დაივიწყო უფალი ღმერთი შენი და შეუდგე შენ ღმერთთა უცხოთა და ჰმსახურებდე მათ და თაყუანის-სცემდე მათ, ვწამებ მე თქუენ წინაშე დღესდღე, რამეთუ მოსრვით მოისრნეთ, 
 
19 And it shall be, if thou do at all forget the LORD thy God, and walk after other gods, and serve them, and worship them, I testify against you this day that ye shall surely perish. 
כ. כַּגּוֹיִם אֲשֶׁר יְהֹוָה מַאֲבִיד מִפְּנֵיכֶם כֵּן תֹּאבֵדוּן עֵקֶב לֹא תִשְׁמְעוּן בְּקוֹל יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם: 
καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη ὅσα κύριος ἀπολλύει πρὸ προσώπου ὑμῶν οὕτως ἀπολεῖσθε ἀνθ᾽ ὧν οὐκ ἠκούσατε τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν 
20 ܐܲܝܟ݂ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܗܵܟܲܢܵܐ ܐܵܒ̣ܕ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܐܸܢ ܠܵܐ ܫܵܡܥܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܒܩܵܠܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
Sicut gentes, quas delevit Dominus in introitu tuo, ita et vos peribitis, si inobedientes fueritis voci Domini Dei vestri. 
ვითარცა სხუანი წარმართნი, რომელნი-იგი მოსრნა უფალმან პირისაგან თქუენისა, ეგრე მოგსრნეს თქუენ უფალმან, რამეთუ არა ისმინე თქუენ ჴმაჲ უფლისა ღმრთისა თქუენისა. 
 
20 As the nations which the LORD destroyeth before your face, so shall ye perish; because ye would not be obedient unto the voice of the LORD your God. 
ט 
Θ' 
ܩܦܠܐܘܢ: ܛ. 
Cap. 9 
თავი მეცხრე 
 
א. שְׁמַע יִשְׂרָאֵל אַתָּה עֹבֵר הַיּוֹם אֶת הַיַּרְדֵּן לָבֹא לָרֶשֶׁת גּוֹיִם גְּדֹלִים וַעֲצֻמִים מִמֶּךָּ עָרִים גְּדֹלֹת וּבְצֻרֹת בַּשָּׁמָיִם: 
ἄκουε Ισραηλ σὺ διαβαίνεις σήμερον τὸν Ιορδάνην εἰσελθεῖν κληρονομῆσαι ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρότερα μᾶλλον ἢ ὑμεῖς πόλεις μεγάλας καὶ τειχήρεις ἕως τοῦ οὐρανοῦ 
1 ܫܡܲܥ ܝܼܣܪܵܝܹܠ. ܐܲܢ̄ܬ̇ ܥܵܒܲܪ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܝܘܼܪܕܢܲܢ ܠܡܹܐܙܲܠ ܘܲܠܡܵܪܒܵܕ݂ܘܼ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܪܵܘܪܒ̣ܝܼܢ ܘܥܲܫܝܼܢܝܼܢ ܡܸܢܵܟ݂ ܘܩܘܼܪ̈ܝܹܐ ܕܪܵܘܪ̈ܒ̣ܵܢ ܘܥܲܫܝܼ̈ܢܵܢ ܘܲܟ݂ܪ̈ܝܼܟ݂ܵܢ ܥܕܲܡܵܐ ܠܲܫܡܲܝܵܐ. 
Audi, Israël: tu transgredieris hodie Jordanem, ut possideas nationes maximas et fortiores te, civitates ingentes, et ad cælum usque muratas, 
გესმოდენ ისრაჱლსა, რამეთუ წიაღხუალ შენ დღესდღე იორდანესა მდინარესა შესლვად და დამკჳდრებად ნათესავთა დიდთა და უძლიერესთა შენსა, ქალაქთა დიდთა და მოზღუდვილთა მაღლად, ვიდრე ცადმდე. 
 
1 Hear, O Israel: Thou art to pass over Jordan this day, to go in to possess nations greater and mightier than thyself, cities great and fenced up to heaven, 
ב. עַם גָּדוֹל וָרָם בְּנֵי עֲנָקִים אֲשֶׁר אַתָּה יָדַעְתָּ וְאַתָּה שָׁמַעְתָּ מִי יִתְיַצֵּב לִפְנֵי בְּנֵי עֲנָק: 
λαὸν μέγαν καὶ πολὺν καὶ εὐμήκη υἱοὺς Ενακ οὓς σὺ οἶσθα καὶ σὺ ἀκήκοας τίς ἀντιστήσεται κατὰ πρόσωπον υἱῶν Ενακ 
2 ܥܲܡܵܐ ܕܪܲܒ̇ ܘܪܵܡ ܒ̈ܢܲܝ ܓܲܢ̄ܒܵܪܹ̈ܐ ܕܐܲܢ̄ܬ̇ ܝܵܕܲܥ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܘܐܲܢ̄ܬ̇ ܫܡܲܥܬ̇ ܕܠܵܐ ܐ̄ܢܵܫ ܡܸܫܟܲܚ ܠܲܡܩܵܡ ܩܕ݂ܵܡ ܓܲܢ̇ܒܵܪܹ̈ܐ. 
populum magnum atque sublimem, filios Enacim, quos ipse vidisti et audisti, quibus nullus potest ex adverso resistere. 
ერსა დიდსა და ძლიერსა და კაცთა სრულთა ჰასაკითა, ძეთა მათ ენაკისთა, რომლისაჲ შენცა სადმე გესმინოს, ვითარმედ: ვინმცა წინა დაუდგა პირსა წინაშე ძეთა მათ აკიმისთა? 
 
2 A people great and tall, the children of the Anakims, whom thou knowest, and of whom thou hast heard say, Who can stand before the children of Anak! 
ג. וְיָדַעְתָּ הַיּוֹם כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ הוּא הָעֹבֵר לְפָנֶיךָ אֵשׁ אֹכְלָה הוּא יַשְׁמִידֵם וְהוּא יַכְנִיעֵם לְפָנֶיךָ וְהוֹרַשְׁתָּם וְהַאֲבַדְתָּם מַהֵר כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה לָךְ: 
καὶ γνώσῃ σήμερον ὅτι κύριος ὁ θεός σου οὗτος προπορεύεται πρὸ προσώπου σου πῦρ καταναλίσκον ἐστίν οὗτος ἐξολεθρεύσει αὐτούς καὶ οὗτος ἀποστρέψει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἀπολεῖς αὐτούς καθάπερ εἶπέν σοι κύριος 
3 ܘܲܕ̇ܬܸܕܲܥ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܗܘ̤ ܥܵܒܲܪ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܢܘܼܪܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܐܵܟ݂ܠܬ̣ܵܐ ܘܗܘ̤ ܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܘܗܘ̤ ܢܬܲܒܲܪ ܐܸܢܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܘܬܸܚܪܘܿܒ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܘܬ̣ܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܒܲܥܓܲܠ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܡܲܪ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ. 
Scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te, ignis devorans atque consumens, qui conterat eos, et deleat atque disperdat ante faciem tuam velociter, sicut locutus est tibi: 
არამედ უწყოდი შენ, რამეთუ უფალი ღმერთი შენი წინაგიძღვის შენ წინაშე პირსა შენსა, ვითარცა ცეცხლმან შემწველმან მოსრნეს იგინი და მან გარემიაქცინეს იგინი პირისაგან შენისა, აღჴოცნეს და წარწყმიდეს იგინი მსთუად, ვითარცა გეტყოდა თქვენ უფალი. 
 
3 Understand therefore this day, that the LORD thy God is he which goeth over before thee; as a consuming fire he shall destroy them, and he shall bring them down before thy face: so shalt thou drive them out, and destroy them quickly, as the LORD hath said unto thee. 
ד. אַל תֹּאמַר בִּלְבָבְךָ בַּהֲדֹף יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֹתָם מִלְּפָנֶיךָ לֵאמֹר בְּצִדְקָתִי הֱבִיאַנִי יְהֹוָה לָרֶשֶׁת אֶת הָאָרֶץ הַזֹּאת וּבְרִשְׁעַת הַגּוֹיִם הָאֵלֶּה יְהֹוָה מוֹרִישָׁם מִפָּנֶיךָ: 
μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἐν τῷ ἐξαναλῶσαι κύριον τὸν θεόν σου τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου σου λέγων διὰ τὰς δικαιοσύνας μου εἰσήγαγέν με κύριος κληρονομῆσαι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέβειαν τῶν ἐθνῶν τούτων κύριος ἐξολεθρεύσει αὐτοὺς πρὸ προσώπου σου 
4 ܠܵܐ ܬܹܐܡܲܪ ܒܠܸܒܵܟ݂ ܡܵܐ ܕܲܬ̣ܒܲܪ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܕܲܒ̣ܙܲܕ̇ܝܼܩܘܼܬ̣ܝ ܐܲܥܠܲܢܝ ܡܵܪܝܵܐ ܠܡܹܐܪܲܬ̣ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ ܡܸܛܠ ܕܒܲܚܛܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܗ̄ܘ̣ ܕܥܲܡܡܹ̈ܐ ܗܵܠܹܝܢ ܡܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ. 
ne dicas in corde tuo, cum deleverit eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo: Propter justitiam meam introduxit me Dominus ut terram hanc possiderem, cum propter impietates suas istæ deletæ sint nationes. 
ნუ იტყჳ გულსა შენსა, რაჟამს მოსრნეს უფალმან ღმერთმან შენმან წარმართნი იგი პირისაგან შენსა, ნუ იტყჳ, ვითარმედ: სიმართლისა ჩემისათჳს შემომიყვანა მე უფალმან დამკჳდრებად ქუეყანისა ამის, არამედ უკეთურებისათჳს წარმართთაჲსა მოსრნა იგინი უფალმან პირისაგან შენისა 
 
4 Speak not thou in thine heart, after that the LORD thy God hath cast them out from before thee, saying, For my righteousness the LORD hath brought me in to possess this land: but for the wickedness of these nations the LORD doth drive them out from before thee. 
ה. לֹא בְצִדְקָתְךָ וּבְישֶׁר לְבָבְךָ אַתָּה בָא לָרֶשֶׁת אֶת אַרְצָם כִּי בְּרִשְׁעַת הַגּוֹיִם הָאֵלֶּה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ מוֹרִישָׁם מִפָּנֶיךָ וּלְמַעַן הָקִים אֶת הַדָּבָר אֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהֹוָה לַאֲבֹתֶיךָ לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב: 
οὐχὶ διὰ τὴν δικαιοσύνην σου οὐδὲ διὰ τὴν ὁσιότητα τῆς καρδίας σου σὺ εἰσπορεύῃ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέβειαν τῶν ἐθνῶν τούτων κύριος ἐξολεθρεύσει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἵνα στήσῃ τὴν διαθήκην αὐτοῦ ἣν ὤμοσεν τοῖς πατράσιν ὑμῶν τῷ Αβρααμ καὶ τῷ Ισαακ καὶ τῷ Ιακωβ 
5 ܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܙܲܕ̇ܝܼܩܘܼܬ̣ܵܟ݂ ܘܒܲܬ̣ܪܝܼܨܘܼܬܹܗ ܕܠܸܒܵܟ݂ ܥܵܐܹܠ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܠܡܹܐܪܲܬ̣ ܐܲܪܥܗܘܿܢ ܐܸܠܵܐ ܒܲܚܛܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܗ̄ܘ̣ ܕܥܲܡܡܹ̈ܐ ܗܵܠܹܝܢ ܡܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܘܕܲܢܩܝܼܡ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܠܐܲܒ̣ܪܵܗܵܟ݂ ܘܠܐܝܼܣܚܵܩ ܘܲܠܝܲܥܩܘܿܒ̣. 
Neque enim propter justitias tuas, et æquitatem cordis tui ingredieris, ut possideas terras earum: sed quia illæ egerunt impie, introëunte te deletæ sunt: et ut compleret verbum suum Dominus, quod sub juramento pollicitus est patribus tuis, Abraham, Isaac, et Jacob. 
და არა თუ სიმართლისა შენისათჳს, არცაღა სიწმიდისა გულისა შენისათჳს შეხუედ შენ დამკჳდრებად ქუეყანისა მის მათისა, არამედ უკეთურებისათჳს წარმართთაჲსა მოსრნეს იგინი უფალმან ღმერთმან შენმან პირისაგან შენისა, რათა დაემტკიცოს აღთქუმა იგი, რომელ ეფუცა უფალი მამათა მათ თქუენთა: აბრაჰამს, ისაკს და იაკობს, 
 
5 Not for thy righteousness, or for the uprightness of thine heart, dost thou go to possess their land: but for the wickedness of these nations the LORD thy God doth drive them out from before thee, and that he may perform the word which the LORD sware unto thy fathers, Abraham, Isaac, and Jacob. 
ו. וְיָדַעְתָּ כִּי לֹא בְצִדְקָתְךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ אֶת הָאָרֶץ הַטּוֹבָה הַזֹּאת לְרִשְׁתָּהּ כִּי עַם קְשֵׁה עֹרֶף אָתָּה: 
καὶ γνώσῃ σήμερον ὅτι οὐχὶ διὰ τὰς δικαιοσύνας σου κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην κληρονομῆσαι ὅτι λαὸς σκληροτράχηλος εἶ 
6 ܘܲܕ̇ܬܸܕܲܥ ܕܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܙܲܕ̇ܝܼܩܘܼܬ̣ܵܟ݂ ܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܐܲܪܥܵܐ ܗܵܕܹܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇ ܡܸܛܠ ܕܥܲܡܵܐ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܩܫܸܐ ܩܕ݂ܵܠܵܐ. 
Scito ergo quod non propter justitias tuas Dominus Deus tuus dederit tibi terram hanc optimam in possessionem, cum durissimæ cervicis sis populus. 
და რათა გულისხმა-ჰყო დღეს, რამეთუ არა სიმართლისა შენისათჳს მოგცემს შენ უფალი ღმერთი შენი დამკჳდრებად ქუეყანასა მაგას კეთილსა, რამეთუ ერი ეგე ქედფიცხელი ხარ. 
 
6 Understand therefore, that the LORD thy God giveth thee not this good land to possess it for thy righteousness; for thou art a stiffnecked people. 
ז. זְכֹר אַל תִּשְׁכַּח אֵת אֲשֶׁר הִקְצַפְתָּ אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בַּמִּדְבָּר לְמִן הַיּוֹם אֲשֶׁר יָצָאתָ מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם עַד בֹּאֲכֶם עַד הַמָּקוֹם הַזֶּה מַמְרִים הֱיִיתֶם עִם יְהֹוָה: 
μνήσθητι μὴ ἐπιλάθῃ ὅσα παρώξυνας κύριον τὸν θεόν σου ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον ἀπειθοῦντες διετελεῖτε τὰ πρὸς κύριον 
7 ܐܸܬ̇ܕܲܟ݂ܪ ܘܠܵܐ ܬܸܛܥܸܐ ܕܐܲܪܓܸܙܬ̇ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܡ̣ܢ ܝܵܘܡܵܐ ܕܲܢܦܲܩܬ̇ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ ܘܲܥܕܵܡܵܐ ܕܐܸܬܲܝܬ̇ܘܿܢ ܠܐܲܬ̣ܪܵܐ ܗܵܢܵܐ ܡܡܲܪ̈ܡܪܵܢܹܐ ܗ̤ܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ. 
Memento, et ne obliviscaris, quomodo ad iracundiam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudine. Ex eo die, quo egressus es ex Ægypto usque ad locum istum, semper adversum Dominum contendisti. 
მოიჴსენე და ნუ დაივიწყებ, რავდენ ჟამ განარისხე უფალი ღმერთი შენი უდაბნოსა მას, რომლით დღითგან გამოხუედ შენ ქუეყანისა მისგან ეგჳპტელთაჲსა მოსლვად-მოწევნადმდე ადგილსა მას, რამეთუ ურჩებით დაუმორჩილებელ ექმნენით უფალსა. 
 
7 Remember, and forget not, how thou provokedst the LORD thy God to wrath in the wilderness: from the day that thou didst depart out of the land of Egypt, until ye came unto this place, ye have been rebellious against the LORD. 
ח. וּבְחֹרֵב הִקְצַפְתֶּם אֶת יְהֹוָה וַיִּתְאַנַּף יְהֹוָה בָּכֶם לְהַשְׁמִיד אֶתְכֶם: 
καὶ ἐν Χωρηβ παρωξύνατε κύριον καὶ ἐθυμώθη κύριος ἐφ᾽ ὑμῖν ἐξολεθρεῦσαι ὑμᾶς 
8 ܘܲܒ̣ܚܘܿܪܝܼܒ̣ ܐܲܪܓܸܙܬ̇ܘܿܢܵܝܗܝ ܠܡܵܪܝܵܐ ܘܲܪܓܸܙ ܡܵܪܝܵܐ ܥܠܲܝܟ̇ܘܿܢ ܕܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ܟ݂ܘܿܢ. 
Nam et in Horeb provocasti eum, et iratus delere te voluit, 
და ქორებსა გან-ვე-არისხეთ უფალი. და განრისხნა გულისწყრომით უფალი თქუენ ზედა, 
 
8 Also in Horeb ye provoked the LORD to wrath, so that the LORD was angry with you to have destroyed you. 
ט. בַּעֲלֹתִי הָהָרָה לָקַחַת לוּחֹת הָאֲבָנִים לוּחֹת הַבְּרִית אֲשֶׁר כָּרַת יְהֹוָה עִמָּכֶם וָאֵשֵׁב בָּהָר אַרְבָּעִים יוֹם וְאַרְבָּעִים לַיְלָה לֶחֶם לֹא אָכַלְתִּי וּמַיִם לֹא שָׁתִיתִי: 
ἀναβαίνοντός μου εἰς τὸ ὄρος λαβεῖν τὰς πλάκας τὰς λιθίνας πλάκας διαθήκης ἃς διέθετο κύριος πρὸς ὑμᾶς καὶ κατεγινόμην ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον 
9 ܟܲܕ݂ ܣܸܠܩܹ̇ܬ̣ ܠܛܘܼܪܵܐ ܘܢܸܣܒܹ̇ܬ̣ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܟܹܐܦܵܐ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܲܩܝܵܡܵܐ ܕܐܲܩܝܼܡ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܘܝܼܬ̣ܒܹ̇ܬ̣ ܒܛܘܼܪܵܐ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܐܝܼܡܵܡ̈ܝܼܢ ܘܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܠܲܝ̈ܠܵܘܵܢ ܠܲܚܡܵܐ ܠܵܐ ܐܸܟ݂ܠܹܬ̣ ܘܡܲـ̈ܝܵܐ ܠܵܐ ܐܸܫܬ̇ܝܼܬ̣. 
quando ascendi in montem, ut acciperem tabulas lapideas, tabulas pacti quod pepigit vobiscum Dominus: et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus, panem non comedens, et aquam non bibens. 
რათამცა მოგსრნა თქუენ, რაჟამს აღვიდოდე მთასა მას მოღებად ფიცართა მათ ქვისათა, ფიცართა მათ შჯულისათა, რომელ-იგი მომცნა მე და ვიყავ მე მთასა მას ზედა ორმეოც დღე და ორმეოც ღამე, პური არ ვჭამე და არცა წყალი ვსუ. 
 
9 When I was gone up into the mount to receive the tables of stone, even the tables of the covenant which the LORD made with you, then I abode in the mount forty days and forty nights, I neither did eat bread nor drink water: 
י. וַיִּתֵּן יְהֹוָה אֵלַי אֶת שְׁנֵי לוּחֹת הָאֲבָנִים כְּתֻבִים בְּאֶצְבַּע אֱלֹהִים וַעֲלֵיהֶם כְּכָל הַדְּבָרִים אֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה עִמָּכֶם בָּהָר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ בְּיוֹם הַקָּהָל: 
καὶ ἔδωκεν κύριος ἐμοὶ τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας γεγραμμένας ἐν τῷ δακτύλῳ τοῦ θεοῦ καὶ ἐπ᾽ αὐταῖς ἐγέγραπτο πάντες οἱ λόγοι οὓς ἐλάλησεν κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἡμέρᾳ ἐκκλησίας 
10 ܘܝܲܗ̄ܒ̣ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܬܲܪܬܹ̇ܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܟܹܐܦܵܐ ܕܲܟ݂ܬ̣ܝܼ̈ܒ̣ܵܢ ܒܨܸܒ̣ܥܹܗ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܘܲܥܠܲܝܗܹܝܢ ܐܝܼܬ̣ ܗ̄ܘ̤ܵܘ ܟܠܗܘܿܢ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܕܡܲܠܸܠ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܒܛܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܲܟ݂ܢܘܼܫܝܵܐ. 
Deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei, et continentes omnia verba quæ vobis locutus est in monte de medio ignis, quando concio populi congregata est. 
და მომცნა მე ორნი იგი ფიცარნი ქვისანი დაწერილნი ჴელითა ღმრთისათა, რამეთუ მას ზედა დაწერილ იყვნეს ყოველნი იგი მცნებანი, რომელთა გეტყოდა თქუენ უფალი მთასა მას ზედა. 
 
10 And the LORD delivered unto me two tables of stone written with the finger of God; and on them was written according to all the words, which the LORD spake with you in the mount out of the midst of the fire in the day of the assembly. 
יא. וַיְהִי מִקֵּץ אַרְבָּעִים יוֹם וְאַרְבָּעִים לָיְלָה נָתַן יְהֹוָה אֵלַי אֶת שְׁנֵי לֻחֹת הָאֲבָנִים לֻחוֹת הַבְּרִית: 
καὶ ἐγένετο διὰ τεσσαράκοντα ἡμερῶν καὶ τεσσαράκοντα νυκτῶν ἔδωκεν κύριος ἐμοὶ τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας πλάκας διαθήκης 
11 ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܐܝܼܡܵܡ̈ܝܼܢ ܘܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܠܲܝ̈ܠܵܘܵܢ ܝܲܗ̄ܒ̣ܠܝ ܡܵܪܝܵܐ ܬܲܪܬܹ̇ܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܟܹܐܦܵܐ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܲܩܝܵܡܵܐ. 
Cumque transissent quadraginta dies, et totidem noctes, dedit mihi Dominus duas tabulas lapideas, tabulas fœderis, 
და იყო ორმეცოსა მას დღესა და ორმეოცსა მას ღამესა, რაჟამს მომცნა მე უფალმან ორნი იგი ფიცარნი ქვისანი, რომელსა ზედა დაწერილ იყო შჯული იგი, 
 
11 And it came to pass at the end of forty days and forty nights, that the LORD gave me the two tables of stone, even the tables of the covenant. 
יב. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי קוּם רֵד מַהֵר מִזֶּה כִּי שִׁחֵת עַמְּךָ אֲשֶׁר הוֹצֵאתָ מִמִּצְרָיִם סָרוּ מַהֵר מִן הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר צִוִּיתִם עָשׂוּ לָהֶם מַסֵּכָה: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἀνάστηθι κατάβηθι τὸ τάχος ἐντεῦθεν ὅτι ἠνόμησεν ὁ λαός σου οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς ἐποίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα 
12 ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܩܘܼܡ ܚܘܿܬ̣ ܒܲܥܓܲܠ ܡܸܟܵܐ ܡܸܛܠ ܕܚܲܒܸ̇ܠ ܥܲܡܵܟ݂ ܕܐܲܦܸܩܬ̇ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ ܣܛܵܘ ܠܗܘܿܢ ܒܲܥܓܲܠ ܡ̣ܢ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܦܵܩ̇ܕܹܬ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܘܲܥܒܲܕ݂ܘ ܠܗܘܿܢ ܢܣܝܼܟ݂ܵܐ. 
dixitque mihi: Surge, et descende hinc cito: quia populus tuus, quem eduxisti de Ægypto, deseruerunt velociter viam, quam demonstrasti eis, feceruntque sibi conflatile. 
სიტყუად იწყო ჩემდა უფალმან და მრქუა: აღდეგ, გარდაგუალე ადრე ამიერ, რამეთუ უსჯულო იქმნა ერი იგი შენი, რომელ გამოიყვანე ქუეყანით ეგჳპტით და გარდაჴდეს მცნებასა მას, რომელი-იგი ამცნო მათ და იქმნეს თავისა მათისა კერპი გამოქანდაკებული და თაყუანი-სცეს ხატსა. 
 
12 And the LORD said unto me, Arise, get thee down quickly from hence; for thy people which thou hast brought forth out of Egypt have corrupted themselves; they are quickly turned aside out of the way which I commanded them; they have made them a molten image. 
יג. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי לֵאמֹר רָאִיתִי אֶת הָעָם הַזֶּה וְהִנֵּה עַם קְשֵׁה עֹרֶף הוּא: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με λελάληκα πρὸς σὲ ἅπαξ καὶ δὶς λέγων ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν 
13 ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܚܙܹܝܬܹܗ ܠܥܲܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܘܗܵܐ ܥܲܡܵܐ ܩܫܸܐ ܩܕ݂ܵܠܵܐ ܗ̄ܘ̣. 
Rursumque ait Dominus ad me: Cerno quod populus iste duræ cervicis sit: 
და მრქუა მე უფალმან: გეტყოდე შენ ერთგზის და ორგზის და გარქუ: ვიხილე ერი ესე, ვითარ გულფიცხელ და ქედფიცხელ არს, 
 
13 Furthermore the LORD spake unto me, saying, I have seen this people, and, behold, it is a stiffnecked people: 
יד. הֶרֶף מִמֶּנִּי וְאַשְׁמִידֵם וְאֶמְחֶה אֶת שְׁמָם מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם וְאֶעֱשֶׂה אוֹתְךָ לְגוֹי עָצוּם וָרָב מִמֶּנּוּ: 
ἔασόν με ἐξολεθρεῦσαι αὐτούς καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσω σὲ εἰς ἔθνος μέγα καὶ ἰσχυρὸν καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο 
14 ܗܵܫܵܐ ܫܒ̣ܘܿܩܲܝܢܝ ܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܘܐܸܥܛܸܐ ܫܡܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܬܚܹܝܬ̣ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܸܥܒ̇ܕܲܟ݂ ܠܥܲܡܵܐ ܕܥܲܫܝܼܢ . ܣܲܓ̇ܝܼ ܡܸܢܗܘܿܢ. 
dimitte me ut conteram eum, et deleam nomen ejus de sub cælo, et constituam te super gentem, quæ hac major et fortior sit. 
მომიშუ მე, რათა მოვსრნე იგინი და აღვჰჴოცო სახელი მათი ცასა ქუეშე და გყო შენ ნათესავად დიდად და ძლიერად უფროჲს მაგათსა. 
 
14 Let me alone, that I may destroy them, and blot out their name from under heaven: and I will make of thee a nation mightier and greater than they. 
טו. וָאֵפֶן וָאֵרֵד מִן הָהָר וְהָהָר בֹּעֵר בָּאֵשׁ וּשְׁנֵי לוּחֹת הַבְּרִית עַל שְׁתֵּי יָדָי: 
καὶ ἐπιστρέψας κατέβην ἐκ τοῦ ὄρους καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρί καὶ αἱ δύο πλάκες ἐπὶ ταῖς δυσὶ χερσίν μου 
15 ܘܐܸܬ̣ܦܲܢܝܼܬ̣ ܘܢܸܚܬܹ̇ܬ̣ ܡ̣ܢ ܛܘܼܪܵܐ ܘܛܘܼܪܵܐ ܡܸܬ̣ܓܵܘܙܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܒܢܘܼܪܵܐ ܘܬܲܪܬܹ̇ܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܲܩܝܵܡܵܐ ܒܬܲܪ̈ܬܲܝܗܹܝܢ ܐܝܼܕܲܝ̈. 
Cumque de monte ardente descenderem, et duas tabulas fœderis utraque tenerem manu, 
და მოვიქეც და გარდამოვედ მიერ მთით და მთაჲ იგი ცეცხლითა აღჭურვილი აღატყდებოდა და ორნივე ფიცარნი იგი მეპყრნეს ორთავე ჴელთა ჩემთა. 
 
15 So I turned and came down from the mount, and the mount burned with fire: and the two tables of the covenant were in my two hands. 
טז. וָאֵרֶא וְהִנֵּה חֲטָאתֶם לַיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם עֲשִׂיתֶם לָכֶם עֵגֶל מַסֵּכָה סַרְתֶּם מַהֵר מִן הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר צִוָּה יְהֹוָה אֶתְכֶם: 
καὶ ἰδὼν ὅτι ἡμάρτετε ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν καὶ ἐποιήσατε ὑμῖν ἑαυτοῖς χωνευτὸν καὶ παρέβητε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετείλατο ὑμῖν κύριος 
16 ܘܲܚܙܹܝܬ̣ ܕܲܓܛܲܝܬ̇ܘܿܢ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܲܥܒܲܕ̇ܬ̇ܘܿܢ ܠܟ݂ܘܿܢ ܥܸܓ̣ܠܵܐ ܕܢܸܣܟ̇ܬ̣ܵܐ ܘܲܣܛܲܝܬ̇ܘܿܢ ܒܲܥܓܲܠ ܡ̣ܢ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܦܲܩܸܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro, et fecisse vobis vitulum conflatilem, ac deseruisse velociter viam ejus, quam vobis ostenderat: 
და ვიხილე, რამეთუ შეცოდებულ იყვენით თქუენ წინაშე უფლისა ღმრთისა თქუენსა და გექმნა თქუენ კერპი გამოდუღებითი, და გარდასრულ იყვენით თქუენ გზისა მისგან, რომელ გამცნო თქუენ უფალმან. 
 
16 And I looked, and, behold, ye had sinned against the LORD your God, and had made you a molten calf: ye had turned aside quickly out of the way which the LORD had commanded you. 
יז. וָאֶתְפֹּשׂ בִּשְׁנֵי הַלֻּחֹת וָאַשְׁלִכֵם מֵעַל שְׁתֵּי יָדָי וָאֲשַׁבְּרֵם לְעֵינֵיכֶם: 
καὶ ἐπιλαβόμενος τῶν δύο πλακῶν ἔρριψα αὐτὰς ἀπὸ τῶν δύο χειρῶν μου καὶ συνέτριψα ἐναντίον ὑμῶν 
17 ܘܐܸܚܕܹ̇ܬ̣ ܠܬܲܪ̈ܬܲܝܗܹܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܘܲܫܪܹܝܬ̣ ܐܸܢܹܝܢ ܡ̣ܢ ܬܲܪ̈ܬܲܝܗܹܝܢ ܐܝܼܕܲܝ̈ ܘܬܲܒ̇ܪܹܬ̣ ܐܸܢܹܝܢ ܠܥܹܢܲܝܟ̇ܘܿܢ. 
projeci tabulas de manibus meis, confregique eas in conspectu vestro. 
და მოვიხუენ ორნივე იგი ფიცარნი ორთავე ჴელთა ჩემთაგან და დავსთხიენ იგინი წინაშე თქუენსა და დავმუსრენ. 
 
17 And I took the two tables, and cast them out of my two hands, and brake them before your eyes. 
יח. וָאֶתְנַפַּל לִפְנֵי יְהֹוָה כָּרִאשֹׁנָה אַרְבָּעִים יוֹם וְאַרְבָּעִים לַיְלָה לֶחֶם לֹא אָכַלְתִּי וּמַיִם לֹא שָׁתִיתִי עַל כָּל חַטַּאתְכֶם אֲשֶׁר חֲטָאתֶם לַעֲשׂוֹת הָרַע בְּעֵינֵי יְהֹוָה לְהַכְעִיסוֹ: 
καὶ ἐδεήθην ἐναντίον κυρίου δεύτερον καθάπερ καὶ τὸ πρότερον τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν ὧν ἡμάρτετε ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν παροξῦναι αὐτόν 
18 ܘܨܲܠܝܲܬ̣ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܡ̣ܢ ܠܘܼܩܕܲܡ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܐܝܼܡܵܡ̈ܝܼܢ ܘܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܠܵܝ̈ܠܵܘܵܢ ܠܲܚܡܵܐ ܠܵܐ ܐܸܟ݂ܠܹܬ̣. ܘܡܲـ̈ܝܵܐ ܠܵܐ ܐܸܫܬ̇ܝܼܬ̣ ܥܲܠ ܟܠܗܘܿܢ ܚܛܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܕܲܚܛܲܝܬ̇ܘܿܢ ܘܲܥܒܲܕ̇ܬ̇ܘܿܢ ܕܒ̣ܝܼܫ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܘܐܲܪܓܸ̇ܙܬ̇ܘܿܢܵܝܗܝ. 
Et procidi ante Dominum sicut prius, quadraginta diebus et noctibus panem non comedens, et aquam non bibens, propter omnia peccata vestra quæ gessistis contra Dominum, et eum ad iracundiam provocastis: 
და დავვარდი წინაშე უფლისა და ვილოცევდ, ვითარცა-იგი პირველ ორმეოც დღე და ორმეოც ღამე პური არა ვჭამე და არცა წყალი ვსუ ყოველთა მათ ცოდვათა თქუენთათჳს, რომელ-იგი სცოდეთ თქუენ და ბოროტი ჰქმენით წინაშე უფლისა, და განარისხეთ იგი. 
 
18 And I fell down before the LORD, as at the first, forty days and forty nights: I did neither eat bread, nor drink water, because of all your sins which ye sinned, in doing wickedly in the sight of the LORD, to provoke him to anger. 
יט. כִּי יָגֹרְתִּי מִפְּנֵי הָאַף וְהַחֵמָה אֲשֶׁר קָצַף יְהֹוָה עֲלֵיכֶם לְהַשְׁמִיד אֶתְכֶם וַיִּשְׁמַע יְהֹוָה אֵלַי גַּם בַּפַּעַם הַהִוא: 
καὶ ἔκφοβός εἰμι διὰ τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμόν ὅτι παρωξύνθη κύριος ἐφ᾽ ὑμῖν ἐξολεθρεῦσαι ὑμᾶς καὶ εἰσήκουσεν κύριος ἐμοῦ καὶ ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ 
19 ܡܸܛܠ ܕܕܸܚܠܹ̇ܬ̣ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡ ܚܸܡܬ̣ܵܐ ܘܪܘܼܓ̣ܙܵܐ ܕܲܪܓܸܙ ܡܵܪܝܵܐ ܥܠܲܝܟ̇ܘܿܢ ܕܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ܟ݂ܘܿܢ ܘܫܲܡܥܲܢܝ ܡܵܪܝܵܐ ܐܵܦ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇. 
timui enim indignationem et iram illius, qua adversum vos concitatus, delere vos voluit. Et exaudivit me Dominus etiam hac vice. 
და შეშინებულ ვიყავ მე გულისწყრომისათჳს რისხვისასა, რამეთუ - განრისხნა უფალი თქუენ ზედა, რათამცა აღგჴოცნა თქუენ ქუეყანით და შეესმა ჩემი უფალსა მას ჟამსა შინა. 
 
19 For I was afraid of the anger and hot displeasure, wherewith the LORD was wroth against you to destroy you. But the LORD hearkened unto me at that time also. 
כ. וּבְאַהֲרֹן הִתְאַנַּף יְהֹוָה מְאֹד לְהַשְׁמִידוֹ וָאֶתְפַּלֵּל גַּם בְּעַד אַהֲרֹן בָּעֵת הַהִוא: 
καὶ ἐπὶ Ααρων ἐθυμώθη κύριος σφόδρα ἐξολεθρεῦσαι αὐτόν καὶ ηὐξάμην καὶ περὶ Ααρων ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ 
20 ܘܥܲܠ ܐܲܗܪܘܿܢ ܪܓܸܙ ܡܵܪܝܵܐ ܛܵܒ̣ ܕܢܵܘܒ̇ܕ݂ܝܼܘܗܝ ܘܨܲܠܝܲܬ̇ ܐܵܦ ܥܲܠ ܐܲܗܪܘܿܢ ܪܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇. 
Adversum Aaron quoque vehementer iratus, voluit eum conterere, et pro illo similiter deprecatus sum. 
და აჰრონის ზედაცა განრისხნა უფალი ფრიად, რათამცა მოსპო იგი და აჰრონისთჳსცა ვილოცე მას ჟამსა შინა. 
 
20 And the LORD was very angry with Aaron to have destroyed him: and I prayed for Aaron also the same time. 
כא. וְאֶת חַטַּאתְכֶם אֲשֶׁר עֲשִׂיתֶם אֶת הָעֵגֶל לָקַחְתִּי וָאֶשְׂרֹף אֹתוֹ בָּאֵשׁ וָאֶכֹּת אֹתוֹ טָחוֹן הֵיטֵב עַד אֲשֶׁר דַּק לְעָפָר וָאַשְׁלִךְ אֶת עֲפָרוֹ אֶל הַנַּחַל הַיֹּרֵד מִן הָהָר: 
καὶ τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν ἣν ἐποιήσατε τὸν μόσχον ἔλαβον αὐτὸν καὶ κατέκαυσα αὐτὸν ἐν πυρὶ καὶ συνέκοψα αὐτὸν καταλέσας σφόδρα ἕως οὗ ἐγένετο λεπτόν καὶ ἐγενήθη ὡσεὶ κονιορτός καὶ ἔρριψα τὸν κονιορτὸν εἰς τὸν χειμάρρουν τὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ ὄρους 
21 ܘܥܸܓ̣ܠܵܐ ܕܲܚܛܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܕܲܥܒܲܕ̇ܬ̇ܘܿܢ ܢܸܣܒܹ̇ܬ̣ ܘܐܵܘܩܸܕ̇ܬܹ̇ܗ ܒܢܘܼܪܵܐ ܘܕܲܩܩܬܹ̇ܗ ܘܲܛܚܲܢܬܹ̇ܗ ܛܵܒ̣ ܥܕܲܡܵܐ ܕܐܸܬ̇ܕ̇ܩܸܩ ܐܲܝܟ݂ ܥܲܦܪܵܐ ܘܲܫܕܹܝܬܹ̇ܗ ܥܲܦܪܹܗ ܒܢܲܚܠܵܐ ܕܢܵܚܹ̇ܬ̣ ܡ̣ܢ ܛܘܼܪܵܐ. 
Peccatum autem vestrum quod feceratis, id est, vitulum, arripiens, igne combussi, et in frusta comminuens, omninoque in pulverem redigens, projeci in torrentem, qui de monte descendit. 
და ცოდვაჲ იგი თქუენი, რომელ ჰქმენით, ჴბოჲ იგი მოვიღე იგი და დავწვი ცეცხლითა, დავჭარ და დავმუსრე იგი წულილად და შევქმენ იგი, ვითარცა მტუერი და შთავაბნიე იგი ჴევსა მას, რომელ-იგი გარდამოვიდოდა მიერ მთით. 
 
21 And I took your sin, the calf which ye had made, and burnt it with fire, and stamped it, and ground it very small, even until it was as small as dust: and I cast the dust thereof into the brook that descended out of the mount. 
כב. וּבְתַבְעֵרָה וּבְמַסָּה וּבְקִבְרֹת הַתַּאֲוָה מַקְצִפִים הֱיִיתֶם אֶת יְהֹוָה: 
καὶ ἐν τῷ Ἐμπυρισμῷ καὶ ἐν τῷ Πειρασμῷ καὶ ἐν τοῖς Μνήμασιν τῆς ἐπιθυμίας παροξύνοντες ἦτε κύριον τὸν θεὸν ὑμῶν 
22 ܘܲܒ̣ܝܲܩܕܵܢܵܐ ܘܲܒ̣ܢܸܣܝܘܿܢܹ̈ܐ ܘܲܒ̣ܩܲܒ̣ܪܹ̈ܐ ܕܪ̈ܵܓܲܝ ܪܸܓ̇ܬ̣ܵܐ ܡܲܪܓ̇ܙܝܼܢ ܗ̄ܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܠܡܵܪܝܵܐ. 
In incendio quoque, et in tentatione, et in Sepulchris concupiscentiæ provocastis Dominum: 
შეწუვითა მით და განცდითა და სამარეთა მათ გულისთქუმისათა განარისხეთ უფალი ღმერთი თქუენი. 
 
22 And at Taberah, and at Massah, and at Kibrothhattaavah, ye provoked the LORD to wrath. 
כג. וּבִשְׁלֹחַ יְהֹוָה אֶתְכֶם מִקָּדֵשׁ בַּרְנֵעַ לֵאמֹר עֲלוּ וּרְשׁוּ אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר נָתַתִּי לָכֶם וַתַּמְרוּ אֶת פִּי יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וְלֹא הֶאֱמַנְתֶּם לוֹ וְלֹא שְׁמַעְתֶּם בְּקֹלוֹ: 
καὶ ὅτε ἐξαπέστειλεν κύριος ὑμᾶς ἐκ Καδης Βαρνη λέγων ἀνάβητε καὶ κληρονομήσατε τὴν γῆν ἣν δίδωμι ὑμῖν καὶ ἠπειθήσατε τῷ ῥήματι κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ καὶ οὐκ εἰσηκούσατε τῆς φωνῆς αὐτοῦ 
23 ܘܟܲܕ݂ ܫܲܕܲܪܬ̇ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܪܩܸܡ ܕܓܲܝܵܐ ܘܐܸܡܲܪ ܠܟ݂ܘܿܢ ܣܲܩܘ ܘܝܼܪܲܬ̣ܘ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܗ̄ܒܹ̇ܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܲܪܡܲܪܬ̇ܘܿܢ ܡܸܠܲܬ̣ ܦܘܼܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܘܠܵܐ ܗܲܝܡܸܢܬ̇ܘܿܢܵܝܗܝ ܘܠܵܐ ܫܡܲܥܬ̇ܘܿܢ ܒܩܵܠܹܗ. 
et quando misit vos de Cadesbarne, dicens: Ascendite, et possidete terram, quam dedi vobis, et contempsistis imperium Domini Dei vestri, et non credidistis ei, neque vocem ejus audire voluistis: 
და რაჟამს წარავლინნა უფალმან კადეს ბარნედ და გრქუა: აღვედით და დაიმკჳდრეთ ქუეყანაჲ იგი, რომელ-იგი მიგცე თქუენ. ხოლო თქუენ ურჩ ექმნენით და არა ისმინეთ ჴმაჲ უფლისა ღმრთისა თქუენისაჲ, არცაღა გრწმენა მისი და არცა ისმინეთ ჴმისა მისისაჲ. 
 
23 Likewise when the LORD sent you from Kadeshbarnea, saying, Go up and possess the land which I have given you; then ye rebelled against the commandment of the LORD your God, and ye believed him not, nor hearkened to his voice. 
כד. מַמְרִים הֱיִיתֶם עִם יְהֹוָה מִיּוֹם דַּעְתִּי אֶתְכֶם: 
ἀπειθοῦντες ἦτε τὰ πρὸς κύριον ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς ἐγνώσθη ὑμῖν 
24 ܡܡܲܪܡܪ̈ܵܢܹܐ ܗ̤ܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܝܵܘܡܵܐ ܕܝܼܕܲܥܬ̇ܟ݂ܘܿܢ. 
sed semper fuistis rebelles a die qua nosse vos cœpi. 
არამედ ურჩებით ურჩ ექმნენით უფალსა მიერ დღითგანვე, ვინაჲთგანცა გამოგეცხადა თქუენ. 
 
24 Ye have been rebellious against the LORD from the day that I knew you. 
כה. וָאֶתְנַפַּל לִפְנֵי יְהֹוָה אֵת אַרְבָּעִים הַיּוֹם וְאֶת אַרְבָּעִים הַלַּיְלָה אֲשֶׁר הִתְנַפָּלְתִּי כִּי אָמַר יְהֹוָה לְהַשְׁמִיד אֶתְכֶם: 
καὶ ἐδεήθην ἐναντίον κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ὅσας ἐδεήθην εἶπεν γὰρ κύριος ἐξολεθρεῦσαι ὑμᾶς 
25 ܘܨܲܠܝܼܬ̣ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܐܝܼܡܵܡ̈ܝܼܢ ܘܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܠܲܝ̈ܠܵܘܵܢ ܡܸܛܠ ܕܐܸܡܲܪ ܡܵܪܝܵܐ ܕܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ܟ݂ܘܿܢ. 
Et jacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus, quibus eum suppliciter deprecabar, ne deleret vos ut fuerat comminatus: 
მერმე ვილოცევდ მე წინაშე უფლისა ორმეოც დღე და ორმეოც ღამე, რავდენცა-იგი ვილოცევდ, რამეთუ თქუა უფალმან მოსრვაჲ თქუენი. 
 
25 Thus I fell down before the LORD forty days and forty nights, as I fell down at the first; because the LORD had said he would destroy you. 
כו. וָאֶתְפַּלֵּל אֶל יְהֹוָה וָאֹמַר אֲדֹנָי יֱהֹוִה אַל תַּשְׁחֵת עַמְּךָ וְנַחֲלָתְךָ אֲשֶׁר פָּדִיתָ בְּגָדְלֶךָ אֲשֶׁר הוֹצֵאתָ מִמִּצְרַיִם בְּיָד חֲזָקָה: 
καὶ εὐξάμην πρὸς τὸν θεὸν καὶ εἶπα κύριε κύριε βασιλεῦ τῶν θεῶν μὴ ἐξολεθρεύσῃς τὸν λαόν σου καὶ τὴν μερίδα σου ἣν ἐλυτρώσω ἐν τῇ ἰσχύι σου τῇ μεγάλῃ οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῇ ἰσχύι σου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῇ χειρί σου τῇ κραταιᾷ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ 
26 ܘܨܲܠܝܼܬ̣ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܘܐܸܡܪܹܬ̣ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܵܠ ܬܚܲܒܸ̇ܠ ܥܲܡܵܟ݂ ܘܝܵܪܬ̣ܘܼܬ̣ܵܟ݂ ܕܲܦܪܲܩܬ̇ ܒܪܲܒ̇ܘܼܬ̣ܵܟ݂ ܘܐܲܦܸܩܬ̇ ܐܸܢܘܿܢ ܡ̣ܢ ܡܸܨܪܹܝܢ ܒܐܝܼܕ݂ܵܐ ܬܲܩܝܼܦܬܵܐ. 
et orans dixi: Domine Deus, ne disperdas populum tuum, et hæreditatem tuam, quam redemisti in magnitudine tua, quos eduxisti de Ægypto in manu forti. 
და ვილოცევდ უფლისა მიმართ და ვთქუ: უფალო, უფალო საუკუნეო! ნუ მოსრავ ერსა ამას შენსა და სამკჳდრებელსა შენსა, რომელ-ესე იჴსენ ძალითა მაგით შენითა დიდითა, რომელ გამოიყვანე ქუეყანით ეგჳპტით ჴელითა მაგით მტკიცითა და მკლავითა მაღლითა. 
 
26 I prayed therefore unto the LORD, and said, O Lord GOD, destroy not thy people and thine inheritance, which thou hast redeemed through thy greatness, which thou hast brought forth out of Egypt with a mighty hand. 
כז. זְכֹר לַעֲבָדֶיךָ לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב אַל תֵּפֶן אֶל קְשִׁי הָעָם הַזֶּה וְאֶל רִשְׁעוֹ וְאֶל חַטָּאתוֹ: 
μνήσθητι Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ τῶν θεραπόντων σου οἷς ὤμοσας κατὰ σεαυτοῦ μὴ ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν σκληρότητα τοῦ λαοῦ τούτου καὶ τὰ ἀσεβήματα καὶ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν 
27 ܐܸܠܵܐ ܐܸܬ̇ܕܲܟ݂ܪ ܠܥܲܒ̣̈ܕܲܝܟ ܠܐܲܒ̣ܪܵܗܵܡ ܘܠܐܝܼܣܚܵܩ ܘܲܠܝܲܥܩܘܿܒ̣ ܠܵܐ ܬܸܬ̣ܦܢܸܐ ܥܲܠ ܩܲܫܝܘܼܬܹܗ ܕܥܲܡܵܐ ܗܵܢܵܐ ܘܲܒ̣ܘܼܠܹܗ ܘܒܲܚܛܵܗܵܘ̈ܗܝ. 
Recordare servorum tuorum Abraham, Isaac, et Jacob: ne aspicias duritiam populi hujus, et impietatem atque peccatum: 
მოიჴსენე აბრაჰამისი, ისაკისი და იაკობისი, მონანი შენნი და ნუ მიხედავ სიფიცხლესა ამის ერისასა და ნუცაღა უკეთურებასა მათსა. 
 
27 Remember thy servants, Abraham, Isaac, and Jacob; look not unto the stubbornness of this people, nor to their wickedness, nor to their sin: 
כח. פֶּן יֹאמְרוּ הָאָרֶץ אֲשֶׁר הוֹצֵאתָנוּ מִשָּׁם מִבְּלִי יְכֹלֶת יְהֹוָה לַהֲבִיאָם אֶל הָאָרֶץ אֲשֶׁר דִּבֶּר לָהֶם וּמִשִּׂנְאָתוֹ אוֹתָם הוֹצִיאָם לַהֲמִתָם בַּמִּדְבָּר: 
μὴ εἴπωσιν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ὅθεν ἐξήγαγες ἡμᾶς ἐκεῖθεν λέγοντες παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι κύριον εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν ἣν εἶπεν αὐτοῖς καὶ παρὰ τὸ μισῆσαι αὐτοὺς ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἀποκτεῖναι ἐν τῇ ἐρήμῳ 
28 ܘܠܵܐ ܢܹܐܡܪܘܼܢ ܥܵܡܘܿܪܹ̈ܝܗ̇ ܕܐܲܪܥܵܐ ܗܵܝ̇ ܕܐܲܦܸܩܬ̇ ܐܸܢܘܿܢ ܡܸܢܵܗ̇ ܡܸܟܠ ܕܠܵܐ ܐܸܬ̣ܡܨܝܼ ܚܲܝܠܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܕܢܲܥܸܠ ܐܸܢܘܿܢ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܐܸܡܲܪ ܠܗܘܿܢ ܘܡܸܛܠ ܕܣܵܢܹ̇ܐ ܠܗܘܿܢ ܐܲܦܸܩ ܐܸܢܘܿܢ ܕܲܢܩܲܛܸܠ ܐܸܢܘܿܢ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ. 
ne forte dicant habitatores terræ, de qua eduxisti nos: Non poterat Dominus introducere eos in terram, quam pollicitus est eis, et oderat illos: idcirco eduxit, ut interficeret eos in solitudine: 
ნუსადა თქუან მკჳდრთა მათ მის ქუეყანისათა: ვინაჲ გამომიყანენ ჩუენ, ვითარმედ ვერვემე შეუძლო უფალმან შეყვანებად ქვეყანასა მას, რომელ აღუთქუა მათ? არამედ სიძულილით გამოიყვანნა იგინი და მოსრნა იგინი უდაბნოსა მას. 
 
28 Lest the land whence thou broughtest us out say, Because the LORD was not able to bring them into the land which he promised them, and because he hated them, he hath brought them out to slay them in the wilderness. 
כט. וְהֵם עַמְּךָ וְנַחֲלָתֶךָ אֲשֶׁר הוֹצֵאתָ בְּכֹחֲךָ הַגָּדֹל וּבִזְרֹעֲךָ הַנְּטוּיָה: 
καὶ οὗτοι λαός σου καὶ κλῆρός σου οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῇ ἰσχύι σου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ 
29 ܘܗܸܢܘܿܢ ܥܲܡܵܟ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܘܝܵܪܬ̇ܘܼܬ̣ܵܟ݂ ܕܐܲܦܸܩܬ̇ ܒܚܲܝܠܵܟ݂ ܪܲܒܵܐ ܘܒܲܕ݂ܪܵܥܵܟ݂ ܪܵܡܵܐ. 
qui sunt populus tuus et hæreditas tua, quos eduxisti in fortitudine tua magna, et in brachio tuo extento. 
არამედ ესე ერი შენი არს და სამკჳდრებელი შენი, რომელ გამოიყვანენ ქუეყანისა მისგან ეგჳპტელთაჲსა ძალითა დიდითა და მკლავითა მაღლითა. 
 
29 Yet they are thy people and thine inheritance, which thou broughtest out by thy mighty power and by thy stretched out arm. 
י 
Ι' 
ܩܦܠܐܘܢ: ܝ. 
Cap. 10 
თავი მეათე 
 
10 
א. בָּעֵת הַהִוא אָמַר יְהֹוָה אֵלַי פְּסָל לְךָ שְׁנֵי לוּחֹת אֲבָנִים כָּרִאשֹׁנִים וַעֲלֵה אֵלַי הָהָרָה וְעָשִׂיתָ לְּךָ אֲרוֹן עֵץ: 
ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ εἶπεν κύριος πρός με λάξευσον σεαυτῷ δύο πλάκας λιθίνας ὥσπερ τὰς πρώτας καὶ ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος καὶ ποιήσεις σεαυτῷ κιβωτὸν ξυλίνην 
1 ܒܹܗ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܦܣܘܿܠ ܠܵܟ݂ ܬܲܪܬܹ̇ܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܟܹܐܦܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܩܲܕ݂ܡܵـ̈ܝܵܬ̣ܵܐ ܘܣܲܩ ܠܘܵܬ̣ܝ ܠܛܘܼܪܵܐ ܘܲܥܒܸܕ݂ ܠܵܟ݂ ܩܹܒ̣ܘܿܪܬ̣ܵܐ ܕܩܲܝܣܵܐ. 
In tempore illo dixit Dominus ad me: Dola tibi duas tabulas lapideas, sicut priores fuerunt, et ascende ad me in montem: faciesque arcam ligneam, 
მას ჟამსა შინა მრქუა მე უფალმან: გამოთალენ თავისა შენისა ორნი ფიცარნი ქვისანი მსგავსად პირველისა მის და აღმოგუალე ჩემდა მთასა მას და იქმენ შენ თავისა შენისა კიდობანაკი ძელთაგან ულპოლველთა. 
 
1 At that time the LORD said unto me, Hew thee two tables of stone like unto the first, and come up unto me into the mount, and make thee an ark of wood. 
ב. וְאֶכְתֹּב עַל הַלֻּחֹת אֶת הַדְּבָרִים אֲשֶׁר הָיוּ עַל הַלֻּחֹת הָרִאשֹׁנִים אֲשֶׁר שִׁבַּרְתָּ וְשַׂמְתָּם בָּאָרוֹן: 
καὶ γράψω ἐπὶ τὰς πλάκας τὰ ῥήματα ἃ ἦν ἐν ταῖς πλαξὶν ταῖς πρώταις ἃς συνέτριψας καὶ ἐμβαλεῖς αὐτὰς εἰς τὴν κιβωτόν 
2 ܘܲܟ݂ܬ̇ܘܿܒ̣ ܥܲܠ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡܹ̈ܐ ܕܐܝܼܬ̣ ܗ̄ܘ̣ܵܘ ܥܲܠ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܩܲܕ݂ܡܵـ̈ܝܵܬ̣ܵܐ ܕܬܲܒܲܪܬ̇ ܘܣܝܼܡ ܐܸܢܹܝܢ ܒܩܹܒ̣ܘܿܪܵܐ. 
et scribam in tabulis verba quæ fuerunt in his qui ante confregisti: ponesque eas in arca. 
და დავწერო ფიცართა მათ შჯული იგი პირველი, რომელი-იგი იყო პირველთა მათ ფიცართა, რომელნი-იგი შენ დაჰმუსრენ და შთასხნე ფიცარნი იგი კიდობანსა მას. 
 
2 And I will write on the tables the words that were in the first tables which thou brakest, and thou shalt put them in the ark. 
ג. וָאַעַשׂ אֲרוֹן עֲצֵי שִׁטִּים וָאֶפְסֹל שְׁנֵי לֻחֹת אֲבָנִים כָּרִאשֹׁנִים וָאַעַל הָהָרָה וּשְׁנֵי הַלֻּחֹת בְּיָדִי: 
καὶ ἐποίησα κιβωτὸν ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ ἐλάξευσα τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας ὡς αἱ πρῶται καὶ ἀνέβην εἰς τὸ ὄρος καὶ αἱ δύο πλάκες ἐπὶ ταῖς χερσίν μου 
3 ܘܥܸܒ̣ܕܹ̇ܬ̣ ܩܹܒ̣ܘܿܪܵܐ ܕܩܲܝܣܵܐ ܕܐܸܫܟܵܪܥܵܐ ܘܦܸܣܠܹܬ̣ ܬܲܪܬܹ̇ܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܕܟܹܐܦܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܩܲܕ݂ܡܵܝܬܵܐ. ܘܣܸܠܩܹ̇ܬ̣ ܠܛܘܼܪܵܐ ܘܬܲܪ̈ܬܲܝܗܹܝܢ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܒܐܝܼܕܲܝ̈: 
Feci igitur arcam de lignis setim. Cumque dolassem duas tabulas lapideas instar priorum, ascendi in montem, habens eas in manibus. 
და შევქმენ მე კიდობანი ერთი ძელთაგან ულპოველთა და გამოვთალენ ორნი ფიცარნი ქვისანი მსგავსად პირველთა მათ და აღვედ მთასა მას და ორნი იგი ფიცარნი ჴელთა შინა ჩემთა. 
 
3 And I made an ark of shittim wood, and hewed two tables of stone like unto the first, and went up into the mount, having the two tables in mine hand. 
ד. וַיִּכְתֹּב עַל הַלֻּחֹת כַּמִּכְתָּב הָרִאשׁוֹן אֵת עֲשֶׂרֶת הַדְּבָרִים אֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֲלֵיכֶם בָּהָר מִתּוֹךְ הָאֵשׁ בְּיוֹם הַקָּהָל וַיִּתְּנֵם יְהֹוָה אֵלָי: 
καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τὰς πλάκας κατὰ τὴν γραφὴν τὴν πρώτην τοὺς δέκα λόγους οὓς ἐλάλησεν κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἐκ μέσου τοῦ πυρός καὶ ἔδωκεν αὐτὰς κύριος ἐμοί 
4 ܘܲܟ݂ܬܲܒ̣ ܥܲܠ ܠܘܼܚܹ̈ܐ ܐܲܝܟ݂ ܟܬ̣ܵܒ̣ܵܐ ܩܲܕ݂ܡܵܝܵܐ ܥܸܣܪܵܐ ܦܸܬ̣ܓ̣ܵܡ̈ܝܼܢ ܕܡܲܠܸܠ ܡܵܪܝܵܐ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ ܒܛܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܢܘܼܪܵܐ ܒܝܵܘܡܵܐ ܕܲܟ݂ܢܘܼܫܝܵܐ ܘܝܲܗ̄ܒ̣ ܐܸܢܹܝܢ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ. 
Scripsitque in tabulis, juxta id quod prius scripserat, verba decem, quæ locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis, quando populus congregatus est: et dedit eas mihi. 
და დაწერა ფიცართა მათ ზედა ათი იგი მცნებაჲ, რომელთა-იგი გეტყოდა თქუენ უფალი მთასა მას ზედა შორის ცეცხლსა მას და მომცნა მე იგინი უფალმან. 
 
4 And he wrote on the tables, according to the first writing, the ten commandments, which the LORD spake unto you in the mount out of the midst of the fire in the day of the assembly: and the LORD gave them unto me. 
ה. וָאֵפֶן וָאֵרֵד מִן הָהָר וָאָשִׂם אֶת הַלֻּחֹת בָּאָרוֹן אֲשֶׁר עָשִׂיתִי וַיִּהְיוּ שָׁם כַּאֲשֶׁר צִוַּנִי יְהֹוָה: 
καὶ ἐπιστρέψας κατέβην ἐκ τοῦ ὄρους καὶ ἐνέβαλον τὰς πλάκας εἰς τὴν κιβωτόν ἣν ἐποίησα καὶ ἦσαν ἐκεῖ καθὰ ἐνετείλατό μοι κύριος 
5 ܘܐܸܬ̣ܦܢܝܼܬ̣ ܘܢܸܚܬܹ̇ܬ̣ ܡ̣ܢ ܛܘܼܪܵܐ ܘܣܵܡܹ̇ܬ̣ ܐܸܢܹܝܢ ܠܠܘܼܚܹ̈ܐ ܒܩܹܒ̣ܘܿܬ̣ܵܐ ܕܥܸܒ̣ܕܹ̇ܬ̣ ܘܫܸܒ̣ܩܹ̇ܬ̣ ܐܸܢܹܝܢ ܒܵܗ̇ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܕܲܢܝ ܡܵܪܝܵܐ. 
Reversusque de monte, descendi, et posui tabulas in arcam, quam feceram, quæ hucusque ibi sunt, sicut mihi præcepit Dominus. 
და მოვიქეც და გარდამოვედ მე მიერ მთით და შთავსხენ მე ფიცარნი იგი კიდობანსა, რომელ-იგი შევქმენ, ვითარცა მიბრძანა მე უფალმან. 
 
5 And I turned myself and came down from the mount, and put the tables in the ark which I had made; and there they be, as the LORD commanded me. 
ו. וּבְנֵי יִשְׂרָאֵל נָסְעוּ מִבְּאֵרֹת בְּנֵי יַעֲקָן מוֹסֵרָה שָׁם מֵת אַהֲרֹן וַיִּקָּבֵר שָׁם וַיְכַהֵן אֶלְעָזָר בְּנוֹ תַּחְתָּיו: 
καὶ οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἀπῆραν ἐκ Βηρωθ υἱῶν Ιακιμ Μισαδαι ἐκεῖ ἀπέθανεν Ααρων καὶ ἐτάφη ἐκεῖ καὶ ἱεράτευσεν Ελεαζαρ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾽ αὐτοῦ 
6 ܘܲܒ̣̈ܢܲܝ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܫܩܲܠܘ ܡ̣ܢ ܒܪܵܐܘܿܬ̣ ܕܲܒ̣̈ܢܲܝ ܝܲܥܩܵܢ ܠܡܘܼܣܵܪܵܐ ܬܲܡܵܢ ܡܝܼܬ̣ ܐܲܗܪܘܿܢ ܘܐܸܬ̣ܩܒܲܪ ܬܲܡܵ ܘܟܲܗܸܢ ܐܹܠܝܼܥܵܙܲܪ ܒܪܹܗ ܒܵܬ̣ܪܹܗ. 
Filii autem Israël moverunt castra ex Beroth filiorum Jacan in Mosera, ubi Aaron mortuus ac sepultus est, pro quo sacerdotio functus est Eleazar filius ejus. 
და წარიძრნეს და წარვიდეს ძენი იგი ისრაჱლისანი ბეროთით ძეთა მათგან აკასისთა მოსლვად. და მუნ მოკუდა აჰრონ და დაეფლა და შედგა მღდელობად მის წილ ელიაზარ, ძე მისი. 
 
6 And the children of Israel took their journey from Beeroth of the children of Jaakan to Mosera: there Aaron died, and there he was buried; and Eleazar his son ministered in the priest's office in his stead. 
ז. מִשָּׁם נָסְעוּ הַגֻּדְגֹּדָה וּמִן הַגֻּדְגֹּדָה יָטְבָתָה אֶרֶץ נַחֲלֵי מָיִם: 
ἐκεῖθεν ἀπῆραν εἰς Γαδγαδ καὶ ἀπὸ Γαδγαδ εἰς Ετεβαθα γῆ χείμαρροι ὑδάτων 
7 ܘܡ̣ܢ ܬܲܡܵܢ ܫܩܲܠܘ ܠܓ̣ܵܕ݂ܓ̣ܵܕ݂ ܘܡ̣ܢ ܓ̣ܵܕ݂ܓ̣ܵܪ ܠܝܵܛܒܲܬ̣ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܪܸ̈ܓ̣ܠܵܬ̣ܵܐ ܕܡܲـ̈ܝܵܐ. 
Inde venerunt in Gadgad: de quo loco profecti, castrametati sunt in Jetebatha, in terra aquarum atque torrentium. 
მიერ წარიძრნეს გალგალდ და გალგალით მივიდეს ტეგად, ქუეყანასა მას მდინარეთა წყალთასა. 
 
7 From thence they journeyed unto Gudgodah; and from Gudgodah to Jotbath, a land of rivers of waters. 
ח. בָּעֵת הַהִוא הִבְדִּיל יְהֹוָה אֶת שֵׁבֶט הַלֵּוִי לָשֵׂאת אֶת אֲרוֹן בְּרִית יְהֹוָה לַעֲמֹד לִפְנֵי יְהֹוָה לְשָׁרְתוֹ וּלְבָרֵךְ בִּשְׁמוֹ עַד הַיּוֹם הַזֶּה: 
ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ διέστειλεν κύριος τὴν φυλὴν τὴν Λευι αἴρειν τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης κυρίου παρεστάναι ἔναντι κυρίου λειτουργεῖν καὶ ἐπεύχεσθαι ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης 
8 ܒܹܗ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܦܪܲܫ ܡܵܪܝܵܐ ܠܫܲܒ̣ܛܵܐ ܕܠܹܘܝܼ ܕܢܸܫܩܘܿܠ ܩܹܒ̣ܘܿܬ̣ܵܐ ܕܲܩܝܵܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܘܕܲܢܩܘܼܡ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܘܲܢܫܲܡܫܝܼܘܗܝ ܘܲܢܒܲܪܸܟ݂ ܫܡܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܥܕܲܡܵܐ ܠܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Eo tempore separavit tribum Levi, ut portaret arcam fœderis Domini, et staret coram eo in ministerio, ac benediceret in nomine illius usque in præsentem diem. 
მას ჟამსა შინა გამოარჩია უფალმან ნათესავი იგი ლევისი აღღებად კიდობნისა მის შჯულისა უფლისა შეწირვად მსახურებათა და ლოცვათა სახელისათჳს უფლისა დღენდელად დღედმდე. 
 
8 At that time the LORD separated the tribe of Levi, to bear the ark of the covenant of the LORD, to stand before the LORD to minister unto him, and to bless in his name, unto this day. 
ט. עַל כֵּן לֹא הָיָה לְלֵוִי חֵלֶק וְנַחֲלָה עִם אֶחָיו יְהֹוָה הוּא נַחֲלָתוֹ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לוֹ: 
διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν τοῖς Λευίταις μερὶς καὶ κλῆρος ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν κύριος αὐτὸς κλῆρος αὐτοῦ καθὰ εἶπεν αὐτῷ 
9 ܡܸܛܠ ܗܵܢܵܐ ܠܲܝܬ̇ ܠܠܹܘܝܼ ܦܵܠܓ̣ܘܼܬ̣ܵܐ ܘܝܵܪܬ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܥܲܡ ܐܲܚܵܘ̈ܗܝ ܡܵܪܝܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܓܹܝܪ ܝܵܪܬ̇ܘܼܬܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܡܲܪ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. 
Quam ob rem non habuit Levi partem, neque possessionem cum fratribus suis: quia ipse Dominus possessio ejus est, sicut promisit ei Dominus Deus tuus. 
ამის გამო არა უც ნაწილი და სამკჳდრებელ ლევიტელთა ძმათა შორის თჳსთა, რამეთუ უფალი თავადი ნაწილ და სამკჳდრებელ არს მათა. 
 
9 Wherefore Levi hath no part nor inheritance with his brethren; the LORD is his inheritance, according as the LORD thy God promised him. 
י. וְאָנֹכִי עָמַדְתִּי בָהָר כַּיָּמִים הָרִאשֹׁנִים אַרְבָּעִים יוֹם וְאַרְבָּעִים לָיְלָה וַיִּשְׁמַע יְהֹוָה אֵלַי גַּם בַּפַּעַם הַהִוא לֹא אָבָה יְהֹוָה הַשְׁחִיתֶךָ: 
κἀγὼ εἱστήκειν ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας καὶ εἰσήκουσεν κύριος ἐμοῦ καὶ ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ καὶ οὐκ ἠθέλησεν κύριος ἐξολεθρεῦσαι ὑμᾶς 
10 ܘܐܸܢܵܐ ܩܵܡܹ̇ܬ̣ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܒܛܘܼܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܩܲܕ݂ܡܵܝܹ̈ܐ ܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܐܝܼܡܵܡ̈ܝܼܢ ܘܐܲܪܒ̇ܥܝܼܢ ܠܲܝ̈ܠܵܘܵܢ ܘܫܲܡܥܲܢܝ ܡܵܪܝܵܐ ܐܵܦ ܒܙܲܒ̣ܢܵܐ ܗܵܘ̇ ܘܠܵܠ ܨܒ̣ܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܲܢܚܲܒ̇ܠܵܟ݂. 
Ego autem steti in monte, sicut prius, quadraginta diebus ac noctibus: exaudivitque me Dominus etiam hac vice, et te perdere noluit. 
და მე დავადგერ მთასა მას ზედა ორმეოც დღე და ორმეოც ღამე მას ჟამსა, შეისმინა ჩემი უფალმან და არა ჯერ-იჩინა მოსრვაჲ მათი. 
 
10 And I stayed in the mount, according to the first time, forty days and forty nights; and the LORD hearkened unto me at that time also, and the LORD would not destroy thee. 
יא. וַיֹּאמֶר יְהֹוָה אֵלַי קוּם לֵךְ לְמַסַּע לִפְנֵי הָעָם וְיָבֹאוּ וְיִירְשׁוּ אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר נִשְׁבַּעְתִּי לַאֲבֹתָם לָתֵת לָהֶם: 
καὶ εἶπεν κύριος πρός με βάδιζε ἄπαρον ἐναντίον τοῦ λαοῦ τούτου καὶ εἰσπορευέσθωσαν καὶ κληρονομείτωσαν τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν δοῦναι αὐτοῖς 
11 ܘܐܸܡܲܪ ܠܝܼ ܡܵܪܝܵܐ ܩܘܼܡ ܫܩܘܿܠ ܘܙܸܠ ܩܕ݂ܵܡ ܥܲܡܵܐ ܘܢܸܥܠܘܼܢ ܘܢܹܐܡܬ̇ܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܝܼܬ̣ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܠܡܸܬܲܠ ܠܗܘܿܢ. 
Dixitque mihi: Vade, et præcede populum, ut ingrediatur, et possideat terram, quam juravi patribus eorum ut traderem eis. 
სიტყუად იწყო ჩემდა უფალმან და მრქუა: აღჰკიდე, ვიდოდე, წარუძეღუ ერსა მაგას, შევიდენ და დაიმკჳდრონ ქუეყანაჲ იგი, რომელ-იგი ვეფუცე მამათა მათთა მიცემად მათა. 
 
11 And the LORD said unto me, Arise, take thy journey before the people, that they may go in and possess the land, which I sware unto their fathers to give unto them. 
יב. וְעַתָּה יִשְׂרָאֵל מָה יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ שֹׁאֵל מֵעִמָּךְ כִּי אִם לְיִרְאָה אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לָלֶכֶת בְּכָל דְּרָכָיו וּלְאַהֲבָה אֹתוֹ וְלַעֲבֹד אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשֶׁךָ: 
καὶ νῦν Ισραηλ τί κύριος ὁ θεός σου αἰτεῖται παρὰ σοῦ ἀλλ᾽ ἢ φοβεῖσθαι κύριον τὸν θεόν σου πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ ἀγαπᾶν αὐτὸν καὶ λατρεύειν κυρίῳ τῷ θεῷ σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου 
12 ܡܸܟܹ̇ܝܠ ܝܼܣܪܵܝܹܠ ܡܵܢܵܐ ܫܵܐܹ̇ܠ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܐܸܠܵܐ ܕܬܸܕ݂ܚܲܠ ܡ̣ܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܲܬ̣ܗܲܠܸܟ݂ ܒܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܗ ܘܬܸܪܚܡܝܼܘܗܝ ܘܬܸܦܠܘܿܚ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܵܟ݂ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܢܲܦ̮ܫܵܟ݂. 
Et nunc Israël, quid Dominus Deus tuus petit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in viis ejus, et diligas eum, ac servias Domino Deo tuo in toto corde tuo, et in tota anima tua: 
აწ, ისრაჱლ, რასა ითხოვს უფალი ღმერთი შენგან, არამედ, რათა გეშინოდის შენ უფლისა ღმრთისა შენისა და ხვიდოდი შენ ყოველთა გზათა მისთა და შეიყუარო იგი და ჰმსახურებდე შენ უფალსა ღმერთსა შენსა ყოვლითა გულითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა. 
 
12 And now, Israel, what doth the LORD thy God require of thee, but to fear the LORD thy God, to walk in all his ways, and to love him, and to serve the LORD thy God with all thy heart and with all thy soul, 
יג. לִשְׁמֹר אֶת מִצְוֹת יְהֹוָה וְאֶת חֻקֹּתָיו אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם לְטוֹב לָךְ: 
φυλάσσεσθαι τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ σου καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἵνα εὖ σοι ᾖ 
13 ܘܬܸܛܲܪ ܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܢܵܡܘܿܣܵܘ̈ܗܝ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܵܟ݂. 
custodiasque mandata Domini, et cæremonias ejus, quas ego hodie præcipio tibi, ut bene sit tibi? 
და დაიცვნე მცნებანი და სამართალნი უფლისა ღმრთისა შენისანი და მშჯავრნი მისნი, რომელთა-ესე გამცნებ შენ დღესდღე, რათა კეთილი გეყოს შენ. 
 
13 To keep the commandments of the LORD, and his statutes, which I command thee this day for thy good? 
יד. הֵן לַיהֹוָה אֱלֹהֶיךָ הַשָּׁמַיִם וּשְׁמֵי הַשָּׁמָיִם הָאָרֶץ וְכָל אֲשֶׁר בָּהּ: 
ἰδοὺ κυρίου τοῦ θεοῦ σου ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ ἡ γῆ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶν ἐν αὐτῇ 
14 ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܸܢܘܿܢ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܫܡܲܝܵܐ ܘܲܫܡܲܝ̈ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ ܘܟ݂ܠ ܕܐܝܼܬ̣ ܒܵܗ̇. 
En Domini Dei tui cælum est, et cælum cæli, terra, et omnia quæ in ea sunt: 
აჰა, ესერა, უფლისა ღმრთისა შენისანი, არიან ცანი და ცანი ცათანი, ქუეყანაჲ და ყოველ, რაჲ არს მას შინა. 
 
14 Behold, the heaven and the heaven of heavens is the LORD's thy God, the earth also, with all that therein is. 
טו. רַק בַּאֲבֹתֶיךָ חָשַׁק יְהֹוָה לְאַהֲבָה אוֹתָם וַיִּבְחַר בְּזַרְעָם אַחֲרֵיהֶם בָּכֶם מִכָּל הָעַמִּים כַּיּוֹם הַזֶּה: 
πλὴν τοὺς πατέρας ὑμῶν προείλατο κύριος ἀγαπᾶν αὐτοὺς καὶ ἐξελέξατο τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾽ αὐτοὺς ὑμᾶς παρὰ πάντα τὰ ἔθνη κατὰ τὴν ἡμέραν ταύτην 
15 ܘܒܲܐܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܨܒ̣ܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܘܲܪܚܸܡ ܐܸܢܘܿܢ ܘܲܓ̣ܒ̣ܵܐ ܠܙܲܪܥܗܘܿܢ ܒܵܬܲܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܐܲܝܟ݂ ܕܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus, et amavit eos, elegitque semen eorum post eos, id est, vos, de cunctis gentibus, sicut hodie comprobatur. 
ხოლო მამანი თქუენნი გამოირჩინა უფალმან, შეიყვარნა იგინი და შემდგომად მათსა გამოგირჩინა თქუენ ნათესავი ეგე მათი ყოველთა უფროჲს წარმართთა ვიდრე დღენდელად დღედმდე. 
 
15 Only the LORD had a delight in thy fathers to love them, and he chose their seed after them, even you above all people, as it is this day. 
טז. וּמַלְתֶּם אֵת עָרְלַת לְבַבְכֶם וְעָרְפְּכֶם לֹא תַקְשׁוּ עוֹד: 
καὶ περιτεμεῖσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν καὶ τὸν τράχηλον ὑμῶν οὐ σκληρυνεῖτε ἔτι 
16 ܓܙܘܿܪܘ ܥܘܼܪܠܘܼܬ̣ܵܐ ܕܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܘܲܩܕ݂ܵܠܟ݂ܘܿܢ ܬܘܼܒ̣ ܠܵܐ ܬܩܲܫܘܿܢ. 
Circumcidite igitur præputium cordis vestri, et cervicem vestram ne induretis amplius: 
აწ განიშორეთ სიფიცხლე ეგე გულთა თქუენთა და ქედთა თქუენთაჲ და მერმე ნუღარა განფიცხნებით, 
 
16 Circumcise therefore the foreskin of your heart, and be no more stiffnecked. 
יז. כִּי יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם הוּא אֱלֹהֵי הָאֱלֹהִים וַאֲדֹנֵי הָאֲדֹנִים הָאֵל הַגָּדֹל הַגִּבֹּר וְהַנּוֹרָא אֲשֶׁר לֹא יִשָּׂא פָנִים וְלֹא יִקַּח שֹׁחַד: 
ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν οὗτος θεὸς τῶν θεῶν καὶ κύριος τῶν κυρίων ὁ θεὸς ὁ μέγας καὶ ἰσχυρὸς καὶ ὁ φοβερός ὅστις οὐ θαυμάζει πρόσωπον οὐδ᾽ οὐ μὴ λάβῃ δῶρον 
17 ܡܸܛܠ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܗܘ̤ܝܘܼ ܐܲܠܵܗ ܐܲܠܵܗ̈ܝܼܢ ܘܡܵܪܹܐ ܡܵܪ̈ܵܘܵܬ̣ܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܪܲܒܵܐ ܘܓܲܢ̄ܒܵܪܵܐ ܘܲܕ݂ܚܝܼܠܵܐ ܕܠܵܐ ܢܵܣܹ̇ܒ̣ ܒܐܲܦܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܡܩܲܒܸ̇ܠ ܫܘܼܚܕܵܐ. 
quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum, et Dominus dominantium, Deus magnus, et potens, et terribilis, qui personam non accipit, nec munera. 
რამეთუ უფალი ღმერთი თქუენი იგი თავადი არს ღმერთი ღმერთთა და უფალი უფალთა, ღმერთი დიდი და ძლიერი და საშინელი, რომელმან არა თუალ-ახუნის, არა შეიღის ქრთამი, 
 
17 For the LORD your God is God of gods, and Lord of lords, a great God, a mighty, and a terrible, which regardeth not persons, nor taketh reward: 
יח. עֹשֶׂה מִשְׁפַּט יָתוֹם וְאַלְמָנָה וְאֹהֵב גֵּר לָתֶת לוֹ לֶחֶם וְשִׂמְלָה: 
ποιῶν κρίσιν προσηλύτῳ καὶ ὀρφανῷ καὶ χήρᾳ καὶ ἀγαπᾷ τὸν προσήλυτον δοῦναι αὐτῷ ἄρτον καὶ ἱμάτιον 
18 ܘܥܵܒܹ̇ܕ݂ ܕܝܼܢܵܐ ܕܝܲܬ̣ܡܹ̈ܐ ܘܕܲܐܪ̈ܡܠܵܬ̣ܵܐ ܘܪܵܚܹ̇ܡ ܠܐܲܝܢܵܐ ܕܡܸܢ̣ܦܢܸܐ ܠܘܵܬܹܗ ܘܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ ܘܬܲܟ݂ܣܝܼܬ̣ܵܐ. 
Facit judicium pupillo et viduæ; amat peregrinum, et dat ei victum atque vestitum. 
ყვის სასჯელი მწირისა, ობლისა და ქურივისაჲ, შეიყუარის მწირი იგი და სცის მას პური და სასუმელი. 
 
18 He doth execute the judgment of the fatherless and widow, and loveth the stranger, in giving him food and raiment. 
יט. וַאֲהַבְתֶּם אֶת הַגֵּר כִּי גֵרִים הֱיִיתֶם בְּאֶרֶץ מִצְרָיִם: 
καὶ ἀγαπήσετε τὸν προσήλυτον προσήλυτοι γὰρ ἦτε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ 
19 ܪܚܲܡܘ ܠܐܲܝܠܹܝܢ ܕܡܸܬ̣ܦܢܹܝܢ ܠܘܵܬܹܗ ܡܸܛܠ ܕܬ̣ܵܘܬܵܒܹ̈ܐ ܗ̤ܘܲܝܬ̇ܘܿܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ. 
Et vos ergo amate peregrinos, quia et ipsi fuistis advenæ in terra Ægypti. 
აწ შეიყუარეთ თქუენ მწირი იგი და მსხემი, რამეთუ თქუენცა მწირ და მსხემ იყვენით ქუეყანასა მას ეგჳპტელთასა. 
 
19 Love ye therefore the stranger: for ye were strangers in the land of Egypt. 
כ. אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ תִּירָא אֹתוֹ תַעֲבֹד וּבוֹ תִדְבָּק וּבִשְׁמוֹ תִּשָּׁבֵעַ: 
κύριον τὸν θεόν σου φοβηθήσῃ καὶ αὐτῷ λατρεύσεις καὶ πρὸς αὐτὸν κολληθήσῃ καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ὀμῇ 
20 ܡ̣ܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܚܲܠ ܘܠܹܗ ܦܠܘܿܚ ܘܠܹܗ ܐܸܬ̣ܢܲܩܲܦ ܘܒܲܫܡܹܗ ܝܼܡܝܼ. 
Dominum Deum tuum timebis, et ei soli servies: ipsi adhærebis, jurabisque in nomine illius. 
უფლისა ღმრთისა შენისა გეშინოდენ და მას მხოლოსა ჰმსახურებდე, მას შეეყო და სახელსა მისსა ჰფუცვიდე, 
 
20 Thou shalt fear the LORD thy God; him shalt thou serve, and to him shalt thou cleave, and swear by his name. 
כא. הוּא תְהִלָּתְךָ וְהוּא אֱלֹהֶיךָ אֲשֶׁר עָשָׂה אִתְּךָ אֶת הַגְּדֹלֹת וְאֶת הַנּוֹרָאֹת הָאֵלֶּה אֲשֶׁר רָאוּ עֵינֶיךָ: 
οὗτος καύχημά σου καὶ οὗτος θεός σου ὅστις ἐποίησεν ἐν σοὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ ἔνδοξα ταῦτα ἃ εἴδοσαν οἱ ὀφθαλμοί σου 
21 ܕܗܘ̤ܝܘܼ ܬܸܫܒ̇ܘܿܚܬܵܟ݂ ܘܗܘ̤ܝܘܼ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܥܲܡܵܟ݂ ܪܵܘܪ̈ܒܟܵܬ̣ܵܐ ܘܲܕ݂ܚ̈ܝܼܠܵܬ̣ܵܐ ܕܲܚܙܲܝ̈ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ. 
Ipse est laus tua, et Deus tuus, qui fecit tibi hæc magnalia et terribilia, quæ viderunt oculi tui. 
რამეთუ იგი არს სიქადულ შენდა და იგი თავადი არს ღმერთი შენი, რომელმან-იგი ყო შენ ზედა სასწაული დიდ-დიდი და საკჳრველებაჲ, რომელ იხილეს თუალთა შენთა, 
 
21 He is thy praise, and he is thy God, that hath done for thee these great and terrible things, which thine eyes have seen. 
כב. בְּשִׁבְעִים נֶפֶשׁ יָרְדוּ אֲבֹתֶיךָ מִצְרָיְמָה וְעַתָּה שָׂמְךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ כְּכוֹכְבֵי הַשָּׁמַיִם לָרֹב: 
ἐν ἑβδομήκοντα ψυχαῖς κατέβησαν οἱ πατέρες σου εἰς Αἴγυπτον νυνὶ δὲ ἐποίησέν σε κύριος ὁ θεός σου ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει 
22 ܒܫܲܒ̣ܥܝܼܢ ܢܲܦ̮ܫܵܢ ܢܚܸܬ̣ܘ ܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ ܠܡܸܨܪܹܝܢ ܘܗܵܫܵܐ ܗܵܐ ܐܲܣܓ̇ܝܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܟܵܘܟ̇ܒܹ̈ܐ ܕܒܲܫܡܲܝܵܐ. 
In septuaginta animabus descenderunt patres tui in Ægyptum, et ecce nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra cæli. 
რამეთუ სამეოცდაათ სულ შთავიდეს მამანი იგი თქუენნი ეგჳპტედ, აწ, ეგერა, შეგქმნა შენ უფალმან ღმერთმან შენმან, ვითარცა ვარსკულავნი ცისანი სიმრავლითა. 
 
22 Thy fathers went down into Egypt with threescore and ten persons; and now the LORD thy God hath made thee as the stars of heaven for multitude. 
יא 
ΙΑ' 
ܩܦܠܐܘܢ: ܝܐ. 
Cap. 11 
თავი მეთერთმეტე 
 
11 
א. וְאָהַבְתָּ אֵת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְשָׁמַרְתָּ מִשְׁמַרְתּוֹ וְחֻקֹּתָיו וּמִשְׁפָּטָיו וּמִצְו‍ֹתָיו כָּל הַיָּמִים: 
καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου καὶ φυλάξῃ τὰ φυλάγματα αὐτοῦ καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας 
1 ܪܚܲܡ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܛܲܪ ܢܛܘܼܪ̈ܵܬܹܗ ܘܢܵܡܘܿܣܵܘ̈ܗܝ ܘܕ݂ܝܼܢܵܘ̈ܗܝ ܘܦܘܼܩܕܵܢܵܘ̈ܗܝ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ. 
Ama itaque Dominum Deum tuum, et observa præcepta ejus et cæremonias, judicia atque mandata, omni tempore. 
შეიყვარო შენ უფალი ღმერთი შენი და დაიმარხნე მცნებანი მისნი და წამებანი და სამართალნი მისნი და მშჯავრნი ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა. 
 
1 Therefore thou shalt love the LORD thy God, and keep his charge, and his statutes, and his judgments, and his commandments, alway. 
ב. וִידַעְתֶּם הַיּוֹם כִּי לֹא אֶת בְּנֵיכֶם אֲשֶׁר לֹא יָדְעוּ וַאֲשֶׁר לֹא רָאוּ אֶת מוּסַר יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם אֶת גָּדְלוֹ אֶת יָדוֹ הַחֲזָקָה וּזְרֹעוֹ הַנְּטוּיָה: 
καὶ γνώσεσθε σήμερον ὅτι οὐχὶ τὰ παιδία ὑμῶν ὅσοι οὐκ οἴδασιν οὐδὲ εἴδοσαν τὴν παιδείαν κυρίου τοῦ θεοῦ σου καὶ τὰ μεγαλεῖα αὐτοῦ καὶ τὴν χεῖρα τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονα τὸν ὑψηλὸν 
2 ܘܬܸܕ̇ܥܘܼܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܕܠܵܠ ܝܼܕܲܥܘ ܘܠܵܐ ܓ̣ܙܵܘ ܡܲܪܕ̇ܘܼܬܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܪܲܒ̇ܘܼܬܹܗ ܘܐܝܼܕܹܗ ܬܲܩܝܼܦܬܵܐ ܘܲܕ݂ܪܵܥܹܗ ܪܵܡܵܐ. 
Cognoscite hodie quæ ignorant filii vestri, qui non viderunt disciplinam Domini Dei vestri, magnalia ejus et robustam manum, extentumque brachium, 
და გულისხმა-ჰყო დღეს, ვითარმედ არა თუ ყრმანი თქუენნი, რომელთა არარაჲ უწყიან და არცა იხილეს სწავლაჲ იგი უფლისა ღმრთისა თქუენისაჲ და საკჳრველებანი მისნი, ჴელი იგი მტკიცე და მკლავი იგი მაღალი, 
 
2 And know ye this day: for I speak not with your children which have not known, and which have not seen the chastisement of the LORD your God, his greatness, his mighty hand, and his stretched out arm, 
ג. וְאֶת אֹתֹתָיו וְאֶת מַעֲשָׂיו אֲשֶׁר עָשָׂה בְּתוֹךְ מִצְרָיִם לְפַרְעֹה מֶלֶךְ מִצְרַיִם וּלְכָל אַרְצוֹ: 
καὶ τὰ σημεῖα αὐτοῦ καὶ τὰ τέρατα αὐτοῦ ὅσα ἐποίησεν ἐν μέσῳ Αἰγύπτου Φαραω βασιλεῖ Αἰγύπτου καὶ πάσῃ τῇ γῇ αὐτοῦ 
3 ܘܐܵܬ̣̈ܘܵܬܹܗ ܘܲܥܒ̣ܵܕ݂ܵܘ̈ܗܝ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܒܡܸܨܪܹܝܢ ܠܦܸܪܥܘܿܢ ܡܲܠܟܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܘܲܠܟ݂ܠܵܗ̇ ܐܲܪܥܹܗ. 
signa et opera quæ fecit in medio Ægypti Pharaoni regi, et universæ terræ ejus, 
სასწაულნი მისნი და საქმენი იგი მისნი, რომელ ყო უფალმან ღმერთმან ეგჳპტეს ფარაო მეფისა ზედა და ყოველსა ქუეყანასა მისსა. 
 
3 And his miracles, and his acts, which he did in the midst of Egypt unto Pharaoh the king of Egypt, and unto all his land; 
ד. וַאֲשֶׁר עָשָׂה לְחֵיל מִצְרַיִם לְסוּסָיו וּלְרִכְבּוֹ אֲשֶׁר הֵצִיף אֶת מֵי יַם סוּף עַל פְּנֵיהֶם בְּרָדְפָם אַחֲרֵיכֶם וַיְאַבְּדֵם יְהֹוָה עַד הַיּוֹם הַזֶּה: 
καὶ ὅσα ἐποίησεν τὴν δύναμιν τῶν Αἰγυπτίων τὰ ἅρματα αὐτῶν καὶ τὴν ἵππον αὐτῶν ὡς ἐπέκλυσεν τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης τῆς ἐρυθρᾶς ἐπὶ προσώπου αὐτῶν καταδιωκόντων αὐτῶν ἐκ τῶν ὀπίσω ὑμῶν καὶ ἀπώλεσεν αὐτοὺς κύριος ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας 
4 ܘܕܲܥܒܲܕ݂ ܠܚܲܝܠܵܐ ܕܡܸܨܪ̈ܵܝܹܐ ܠܪ̈ܲܟ݂ܫܵܐ ܘܲܠܡܲܪ̈ܟ̇ܒ̣ܵܬ̣ܵܐ ܘܲܠܪ̈ܵܟ݂ܒܲܝܗܹܝܢ ܕܐܲܛܝܼܦ ܡܲـ̈ܝܵܐ ܕܝܲܡܵܐ ܕܣܘܿܦ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ܗܘܿܢ ܟܲܕ݂ ܪܕܲܦܘ ܒܵܬܲܪܟ݂ܘܿܢ ܘܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܥܕܲܡܵܐ ܠܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
omnique exercitui Ægyptiorum, et equis ac curribus: quomodo operuerint eos aquæ maris Rubri, cum vos persequerentur, et deleverit eos Dominus usque in præsentem diem: 
და რაჲ-იგი უყო ერსა მას მეგჳპტელთასა, ეტლებსა და ჰუნებსა მათსა, ვითარ-იგი დაფარნა წყალმან ერთრისა მის ზღჳსამან წინაშე მდევართა თქუენთა, რამეთუ წარწყმიდნა იგინი უფალმან მოდღენდელად დღედმდე. 
 
4 And what he did unto the army of Egypt, unto their horses, and to their chariots; how he made the water of the Red sea to overflow them as they pursued after you, and how the LORD hath destroyed them unto this day; 
ה. וַאֲשֶׁר עָשָׂה לָכֶם בַּמִּדְבָּר עַד בֹּאֲכֶם עַד הַמָּקוֹם הַזֶּה: 
καὶ ὅσα ἐποίησεν ὑμῖν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον 
5 ܘܟ݂ܠ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܠܟ݂ܘܿܢ ܒܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܥܕܲܡܵܐ ܕܐܸܬܲܝܼܬ̇ܘܿܢ ܠܐܲܬ̣ܪܵܐ ܗܵܢܵܐ. 
vobisque quæ fecerit in solitudine donec veniretis ad hunc locum: 
და რავდენ-რაჲ იყო თქუენთჳს უდაბნოსა მას ვიდრე მოსლვად-მოწევნადმდე ადგილსა ამას. 
 
5 And what he did unto you in the wilderness, until ye came into this place; 
ו. וַאֲשֶׁר עָשָׂה לְדָתָן וְלַאֲבִירָם בְּנֵי אֱלִיאָב בֶּן רְאוּבֵן אֲשֶׁר פָּצְתָה הָאָרֶץ אֶת פִּיהָ וַתִּבְלָעֵם וְאֶת בָּתֵּיהֶם וְאֶת אָהֳלֵיהֶם וְאֵת כָּל הַיְקוּם אֲשֶׁר בְּרַגְלֵיהֶם בְּקֶרֶב כָּל יִשְׂרָאֵל: 
καὶ ὅσα ἐποίησεν τῷ Δαθαν καὶ Αβιρων υἱοῖς Ελιαβ υἱοῦ Ρουβην οὓς ἀνοίξασα ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς κατέπιεν αὐτοὺς καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν καὶ τὰς σκηνὰς αὐτῶν καὶ πᾶσαν αὐτῶν τὴν ὑπόστασιν τὴν μετ᾽ αὐτῶν ἐν μέσῳ παντὸς Ισραηλ 
6 ܘܡܸܕܸ̇ܡ ܕܲܥܒܲܕ݂ ܠܕ݂ܵܬ̣ܵܢ ܘܠܲܐܒ̣ܝܼܪܵܡ ܒ̈ܢܲܝ ܐܸܠܝܲܒ̣ ܒܪܹܗ ܕܪܘܼܒܹܝܠ ܕܦܸܬ̣ܚܲܬ̤ ܐܲܪܥܵܐ ܦܘܼܡܵܗ̇ ܘܒܸܠܥܲܬ̤ ܐܸܢܘܿܢ ܠܗܘܿܢ ܘܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܗܘܿܢ ܘܲܠܡܲܫܟܲܢܲܝ̈ܗܘܿܢ ܘܲܠܟ݂ܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܐܝܼܬ̣ ܗ̄ܘ̣ܵܐ ܠܗܘܿܢ ܕܩܵܝ̇ܡܝܼܢ ܗ̄ܘ̣ܵܘ ܥܲܠ ܪܸ̈ܓ̣ܠܲܝܗܘܿܢ ܒܲܝܢܵܬ̣ ܟܠܹܗ ܝܼܣܪܵܝܹܠ. 
et Dathan atque Abiron filiis Eliab, qui fuit filius Ruben: quos aperto ore suo terra absorbuit, cum domibus et tabernaculis, et universa substantia eorum, quam habebant in medio Israël. 
და რავდენ-რაჲ უყო დათანს და აბირონს, ძეთა მათ ელიაბისთა, ძისა რუბენისთა, ვითარ-იგი აღაღო ქუეყანამან პირი თჳსი და დანთქნა იგინი და ყოველი სიმდიდრე ნაყოფისა მათისა და ყოველნი სახლნი მათნი და საყოფელნი მათნი შორის ძეთა მათ ისრაჱლისათა. 
 
6 And what he did unto Dathan and Abiram, the sons of Eliab, the son of Reuben: how the earth opened her mouth, and swallowed them up, and their households, and their tents, and all the substance that was in their possession, in the midst of all Israel: 
ז. כִּי עֵינֵיכֶם הָרֹאֹת אֵת כָּל מַעֲשֵׂה יְהֹוָה הַגָּדֹל אֲשֶׁר עָשָׂה: 
ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἑώρακαν πάντα τὰ ἔργα κυρίου τὰ μεγάλα ὅσα ἐποίησεν ὑμῖν σήμερον 
7 ܐܸܠܵܐ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܗ̄ܘ̣ ܚܙܲܝ̈ ܠܟ݂ܠܗܘܿܢ ܥܒ̣ܵܕ݂ܵܘ̈ܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܪܵܘܪ̈ܝܹܐ ܕܲܥܒܲܕ݂. 
Oculi vestri viderunt opera Domini magna quæ fecit, 
რამეთუ თუალთა თქუენთა იხილნეს ყოველნი საქმენი უფლისანი და საკვირველებანი მისნი, რომელ ყვნა თქუენ შორის მოდღენდელად დღედმდე. 
 
7 But your eyes have seen all the great acts of the LORD which he did. 
ח. וּשְׁמַרְתֶּם אֶת כָּל הַמִּצְוָה אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוְּךָ הַיּוֹם לְמַעַן תֶּחֶזְקוּ וּבָאתֶם וִירִשְׁתֶּם אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ: 
καὶ φυλάξεσθε πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γῆν εἰς ἣν ὑμεῖς διαβαίνετε τὸν Ιορδάνην ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν 
8 ܛܲܪܘ ܟܠܗܘܿܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܹܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܬܸܬ̣ܚܲܝܠܘܼܢ ܘܬܸܥܠܘܼܢ ܘܬܹܐܪܬ̇ܘܼܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܒ̣ܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܵܗ̇ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇. 
ut custodiatis universa mandata illius, quæ ego hodie præcipio vobis, et possitis introire, et possidere terram, ad quam ingredimini, 
ეკრძალენით დამარხვად ყოველთა მცნებათა მისთა, რომელ-ესე მე გამცნებ თქუენ დღეს, რათა სცხონდეთ და გამრავლდეთ და შეხვიდეთ და დაიმკჳდროთ ქუეყანაჲ იგი, რომლისათჳს-ეგე წიაღხუალთ იორდანესა დამკვიდრებად მუნ, 
 
8 Therefore shall ye keep all the commandments which I command you this day, that ye may be strong, and go in and possess the land, whither ye go to possess it; 
ט. וּלְמַעַן תַּאֲרִיכוּ יָמִים עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהֹוָה לַאֲבֹתֵיכֶם לָתֵת לָהֶם וּלְזַרְעָם אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ: 
ἵνα μακροημερεύσητε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς καὶ τῷ σπέρματι αὐτῶν μετ᾽ αὐτούς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι 
9 ܘܬܲܣܓ̇ܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܠܡܸܬܲܠ ܠܗܘܿܢ ܘܲܠܙܲܪܥܗܘܿܢ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܲܪܕ̇ܝܵܐ ܚܲܠܒ̣ܵܐ ܘܕܸܒ̣ܫܵܐ. 
multoque in ea vivatis tempore: quam sub juramento pollicitus est Dominus patribus vestris, et semini eorum, lacte et melle manantem. 
რათა დღეგრძელ იყვნეთ ქუეყანასა მას ზედა, რომლისათჳს-იგი ეფუცა უფალი მამათა მათ თქუენთა მიცემად მათა და ნათესავისა მათისა შემდგომად მათსა ქუეყანასა, რომელსა გამოსდის სძე და თაფლი. 
 
9 And that ye may prolong your days in the land, which the LORD sware unto your fathers to give unto them and to their seed, a land that floweth with milk and honey. 
י. כִּי הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתָּה בָא שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ לֹא כְאֶרֶץ מִצְרַיִם הִוא אֲשֶׁר יְצָאתֶם מִשָּׁם אֲשֶׁר תִּזְרַע אֶת זַרְעֲךָ וְהִשְׁקִיתָ בְרַגְלְךָ כְּגַן הַיָּרָק: 
ἔστιν γὰρ ἡ γῆ εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν οὐχ ὥσπερ ἡ γῆ Αἰγύπτου ἐστίν ὅθεν ἐκπεπόρευσθε ἐκεῖθεν ὅταν σπείρωσιν τὸν σπόρον καὶ ποτίζωσιν τοῖς ποσὶν ὡσεὶ κῆπον λαχανείας 
10 ܡܸܛܠ ܕܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܐܠܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܵܗ̇ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇ ܠܵܐ ܗ̄ܘ̣ܵܬ̣ ܐܲܝܟ݂ ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܸܨܪܹܝܢ ܕܲܢܦܲܩܬ̇ܘܿܢ ܡܸܢܵܗ̇ ܕܙܵܪܥܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܙܲܪܥܟ݂ܘܿܢ ܘܡܲܫܩܹܝܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܒܪܸ̈ܓ̣ܠܲܝܟ̇ܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܦܲܪܕܲܝܣܵܐ ܕܫܸܩܝܵܐ. 
Terra enim, ad quam ingrederis possidendam, non est sicut terra Ægypti, de qua existi, ubi jacto semine in hortorum morem aquæ ducuntur irriguæ: 
რამეთუ ქუეყანაჲ იგი, რომელსა თქუენ შეხუალთ დამკჳდრებად, არა ეგრე არს, ვითარ-იგი ქუეყანაჲ ეგჳპტელთაჲ, სადაჲთ-იგი თქუენ გამიხუედით, რამეთუ რაჟამს დასთესიან თესლი და მორწყიან, ფერჴითა მათითა განქმნიან, ვითარ ყუერბი მტილისაჲ. 
 
10 For the land, whither thou goest in to possess it, is not as the land of Egypt, from whence ye came out, where thou sowedst thy seed, and wateredst it with thy foot, as a garden of herbs: 
יא. וְהָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתֶּם עֹבְרִים שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ אֶרֶץ הָרִים וּבְקָעֹת לִמְטַר הַשָּׁמַיִם תִּשְׁתֶּה מָּיִם: 
ἡ δὲ γῆ εἰς ἣν εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν γῆ ὀρεινὴ καὶ πεδινή ἐκ τοῦ ὑετοῦ τοῦ οὐρανοῦ πίεται ὕδωρ 
11 ܐܲܪܥܵܐ ܕܹܝܢ ܕܥܵܒ̣ܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܵܗ̇ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇ ܐܲܪܥܵܐ ܗ̄ܝܼ ܕܛܘܼܪܹ̈ܐ ܘܲܕ݂ܦܲܩ̈ܥܵܬ̣ܵܐ ܘܡ̣ܢ ܡܸܛܪܵܐ ܗ̄ܘ̣ ܕܲܫܡܲܝܵܐ ܫܵܬ̣ܝܵܐ ܡܲـ̈ܝܵܐ. 
sed montuosa est et campestris, de cælo expectans pluvias, 
ხოლო ქუეყანა იგი, რომელსა თქუენ შეხუალთ დამკვიდრებად ქუეყანაჲ - მთაჲ და ბარი, ცუარისაგან ზეცისაჲსა ირწყვის იგი. 
 
11 But the land, whither ye go to possess it, is a land of hills and valleys, and drinketh water of the rain of heaven: 
יב. אֶרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ דֹּרֵשׁ אֹתָהּ תָּמִיד עֵינֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בָּהּ מֵרֵשִׁית הַשָּׁנָה וְעַד אַחֲרִית שָׁנָה: 
γῆ ἣν κύριος ὁ θεός σου ἐπισκοπεῖται αὐτήν διὰ παντὸς οἱ ὀφθαλμοὶ κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐπ᾽ αὐτῆς ἀπ᾽ ἀρχῆς τοῦ ἐνιαυτοῦ καὶ ἕως συντελείας τοῦ ἐνιαυτοῦ 
12 ܐܲܪܥܵܐ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܬܵܒܲܥ ܠܵܗ̇ ܐܲܡܝܼܢܵܐܝܼܬ̣ ܘܥܲܝܢܵܘ̈ܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܵܗ̇ ܡ̣ܢ ܪܹܫܵܗ̇ ܕܫܲܢ̄ܬܵܐ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܚܲܪܬ̣ܵܗ̇ ܕܫܲܢ̄ܬܵܐ. 
quam Dominus Deus tuus semper invisit, et oculi illius in ea sunt a principio anni usque ad finem ejus. 
რომელსა-იგი უფალი ღმერთი თვით ღუწილ და თუალნი უფლისა ღმრთისანი მარადის მას ზედა არიან დასაბამითგან წელიწადისაჲთ და მიაღსასრულადმდე წელიწადისა. 
 
12 A land which the LORD thy God careth for: the eyes of the LORD thy God are always upon it, from the beginning of the year even unto the end of the year. 
יג. וְהָיָה אִם שָׁמֹעַ תִּשְׁמְעוּ אֶל מִצְו‍ֹתַי אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם הַיּוֹם לְאַהֲבָה אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וּלְעָבְדוֹ בְּכָל לְבַבְכֶם וּבְכָל נַפְשְׁכֶם: 
ἐὰν δὲ ἀκοῇ εἰσακούσητε πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ἀγαπᾶν κύριον τὸν θεόν σου καὶ λατρεύειν αὐτῷ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου 
13 ܘܐܸܢ ܬܸܫܡܥܘܼܢ ܠܦܘܼܩ̈ܕܵܢܹܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܘܬܸܪܚܡܘܼܢ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܬܸܦܠܚܘܼܢܹܗ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܘܡ̣ܢ ܟܠܵܗ̇ ܢܲܦ̮ܫܟ݂ܘܿܢ. 
Si ergo obedieritis mandatis meis, quæ ego hodie præcipio vobis, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et serviatis ei in toto corde vestro, et in tota anima vestra: 
უკეთუ სმენით ისმინეთ ყოველნი ესე მცნებანი ჩემნი, რომელთა-ესე დღეს გამცნებ თქვენ და შეიყუაროთ უფალი ღმერთი თქუენი და ჰმსახურებდით მათ ყოვლითავე გულითა თქუენითა და ყოვლითა ძალითა თქუენითა, 
 
13 And it shall come to pass, if ye shall hearken diligently unto my commandments which I command you this day, to love the LORD your God, and to serve him with all your heart and with all your soul, 
יד. וְנָתַתִּי מְטַר אַרְצְכֶם בְּעִתּוֹ יוֹרֶה וּמַלְקוֹשׁ וְאָסַפְתָּ דְגָנֶךָ וְתִירשְׁךָ וְיִצְהָרֶךָ: 
καὶ δώσει τὸν ὑετὸν τῇ γῇ σου καθ᾽ ὥραν πρόιμον καὶ ὄψιμον καὶ εἰσοίσεις τὸν σῖτόν σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ἔλαιόν σου 
14 ܐܸܬܸ̇ܠ ܡܸܛܪܵܐ ܕܐܲܪܥܟ݂ܘܿܢ ܒܙܲܒ̣ܢܵܗ̇ ܒܟ݂ܝܼܪܵܝܵܐ ܘܲܠܩܝܼܫܵܝܵܐ ܘܬܸܚܡܘܿܠ ܥܒ̣ܘܼܪܵܟ݂ ܘܚܲܡܪܵܟ݂ ܘܡܸܫܚܵܟ݂. 
dabit pluviam terræ vestræ temporaneam et serotinam, ut colligatis frumentum, et vinum, et oleum, 
მოგცეს უფალმან წვიმაჲ ქუეყანასა თქუენსა ჟამსა შინა მისსა, მსთუაჲ და მცხეუედი. და შეიკრიბო შენ იფქლი შენი და ღვინოჲ შენი და ზეთი შენი. 
 
14 That I will give you the rain of your land in his due season, the first rain and the latter rain, that thou mayest gather in thy corn, and thy wine, and thine oil. 
טו. וְנָתַתִּי עֵשֶׂב בְּשָׂדְךָ לִבְהֶמְתֶּךָ וְאָכַלְתָּ וְשָׂבָעְתָּ: 
καὶ δώσει χορτάσματα ἐν τοῖς ἀγροῖς σου τοῖς κτήνεσίν σου καὶ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς 
15 ܘܐܸܬܸ̇ܠ ܥܸܣܒܵܐ ܒܚܲܩܠܵܟ݂ ܠܲܒ̣ܥܝܼܪܵܟ݂ ܘܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܘܬܸܣܒܲܥ. 
fœnumque ex agris ad pascenda jumenta, et ut ipsi comedatis ac saturemini. 
და მოგცეს შენ თივაჲ ველთაგან შენთა საზრდელად საცხოვართა შენთა, შჭამდეღა და განსძღებოდი. 
 
15 And I will send grass in thy fields for thy cattle, that thou mayest eat and be full. 
טז. הִשָּׁמְרוּ לָכֶם פֶּן יִפְתֶּה לְבַבְכֶם וְסַרְתֶּם וַעֲבַדְתֶּם אֱלֹהִים אֲחֵרִים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶם לָהֶם: 
πρόσεχε σεαυτῷ μὴ πλατυνθῇ ἡ καρδία σου καὶ παραβῆτε καὶ λατρεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς 
16 ܐܸܙܕܲܗ̄ܪܘ ܕܠܵܐ ܢܸܫܬܲܕܲܠ ܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܘܬܸܣܛܘܿܢ ܘܬܸܦܠܚܘܼܢ ܠܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܐ̄ܚܪ̈ܵܢܹܐ ܘܬܸܣܓ̇ܕ݂ܘܼܢ ܠܗܘܿܢ. 
Cavete ne forte decipiatur cor vestrum, et recedatis a Domino, serviatisque diis alienis, et adoretis eos: 
იგულე თავი შენი, ნუუკუე განსუქნე და განვრცნე და შესცთეს გული შენი და ჰმსახურებდეთ და თაყუანი-სცემდეთ ღმერთთა უცხოთა. 
 
16 Take heed to yourselves, that your heart be not deceived, and ye turn aside, and serve other gods, and worship them; 
יז. וְחָרָה אַף יְהֹוָה בָּכֶם וְעָצַר אֶת הַשָּׁמַיִם וְלֹא יִהְיֶה מָטָר וְהָאֲדָמָה לֹא תִתֵּן אֶת יְבוּלָהּ וַאֲבַדְתֶּם מְהֵרָה מֵעַל הָאָרֶץ הַטֹּבָה אֲשֶׁר יְהֹוָה נֹתֵן לָכֶם: 
καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ κύριος ἐφ᾽ ὑμῖν καὶ συσχῇ τὸν οὐρανόν καὶ οὐκ ἔσται ὑετός καὶ ἡ γῆ οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς καὶ ἀπολεῖσθε ἐν τάχει ἀπὸ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς ἧς ἔδωκεν ὁ κύριος ὑμῖν 
17 ܘܢܸܬ̣ܚܲܡܲܬ̣ ܪܘܼܓ̣ܙܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܥܠܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܢܸܟ݂ܠܸܐ ܫܡܲܝܵܐ ܕܠܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܡܸܛܪܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ ܠܵܐ ܬܸܬܸܠ ܥܲܠ̈ܠܵܬ̣ܵܗ̇ ܘܬܹܐܒ̣ܕ̇ܘܼܢ ܒܲܥܓܲܠ ܡ̣ܢ ܐܲܪܥܵܐ ܛܵܒ̣ܬ̣ܵܐ ܕܝܵܗܹܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
iratusque Dominus claudat cælum, et pluviæ non descendant, nec terra det germen suum, pereatisque velociter de terra optima, quam Dominus daturus est vobis. 
და განრისხნეს უფალი გულისწყრომით თქუენ ზედა. და დაეყენნეს ცანი და არა გამოსცეს წვიმაჲ და ქუეყანამან არა გამოსცეს ნაყოფი თჳსი და წარწყმდეთ მსთუად ქუეყანისა მისგან კეთილთაჲსა, რომელ-იგი უფალმან მოგცეს თქუენ. 
 
17 And then the LORD's wrath be kindled against you, and he shut up the heaven, that there be no rain, and that the land yield not her fruit; and lest ye perish quickly from off the good land which the LORD giveth you. 
יח. וְשַׂמְתֶּם אֶת דְּבָרַי אֵלֶּה עַל לְבַבְכֶם וְעַל נַפְשְׁכֶם וּקְשַׁרְתֶּם אֹתָם לְאוֹת עַל יֶדְכֶם וְהָיוּ לְטוֹטָפֹת בֵּין עֵינֵיכֶם: 
καὶ ἐμβαλεῖτε τὰ ῥήματα ταῦτα εἰς τὴν καρδίαν ὑμῶν καὶ εἰς τὴν ψυχὴν ὑμῶν καὶ ἀφάψετε αὐτὰ εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρὸς ὑμῶν καὶ ἔσται ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν ὑμῶν 
18 ܘܲܬ̣ܣܝܼܡܘܼܢ ܗܵܠܹܝܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܹܐ ܒܠܸܒ̇ܟ݂ܘܿܢ ܘܲܒ̣ܢܲܦ̮ܫܟ݂ܘܿܢ. ܘܲܩܛܘܿܪܘ ܐܸܢܘܿܢ ܐܵܬ̣ܵܐ ܥܲܠ ܐܝܼܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܢܸܗܘܘܿܢ ܪܘܼܫܡܵܐ ܒܹܝܬ̣ ܥܲܝܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Ponite hæc verba mea in cordibus et in animis vestris, et suspendite ea pro signo in manibus, et inter oculos vestros collocate. 
დაისხენით მცნებანი ესე ჩემნი გულთა თქუენთა და შევიბნეთ იგი სასწაულად ჴელთა თქუნთა და იყვნენ იგინი შეურყეველად წინაშე თუალთა თქუენთა. 
 
18 Therefore shall ye lay up these my words in your heart and in your soul, and bind them for a sign upon your hand, that they may be as frontlets between your eyes. 
יט. וְלִמַּדְתֶּם אֹתָם אֶת בְּנֵיכֶם לְדַבֵּר בָּם בְּשִׁבְתְּךָ בְּבֵיתֶךָ וּבְלֶכְתְּךָ בַדֶּרֶךְ וּבְשָׁכְבְּךָ וּבְקוּמֶךָ: 
καὶ διδάξετε αὐτὰ τὰ τέκνα ὑμῶν λαλεῖν αὐτὰ καθημένους ἐν οἴκῳ καὶ πορευομένους ἐν ὁδῷ καὶ κοιταζομένους καὶ διανισταμένους 
19 ܘܐܲܠܸܦܘ ܐܸܢܘܿܢ ܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܕܲܢܡܲܠܠܘܼܢ ܒܗܘܿܢ ܡܵܐ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܒܒ̣ܵܬܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܡܵܐ ܕܐܵܙܠܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܘܡܵܐ ܕܕ݂ܵܡܟ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܘܡܵܐ ܕܩܵܝܡܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ. 
Docete filios vestros ut illa meditentur: quando sederis in domo tua, et ambulaveris in via, et accubueris atque surrexeris. 
და ასწავლნეთ ესე შვილთა მათ თქუენთა და იტყოდი ამას ჯდომასა სახლსა შენსა, და სლვასა გზასა შენსა, და დაწოლას სარეცელსა შენსა და აღდგომასა შენსა. 
 
19 And ye shall teach them your children, speaking of them when thou sittest in thine house, and when thou walkest by the way, when thou liest down, and when thou risest up. 
כ. וּכְתַבְתָּם עַל מְזוּזוֹת בֵּיתֶךָ וּבִשְׁעָרֶיךָ: 
καὶ γράψετε αὐτὰ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῶν οἰκιῶν ὑμῶν καὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν 
20 ܘܲܟ݂ܬ̣ܘܿܒ̣ܘ ܐܸܢܘܿܢ ܥܲܠ ܐܸܣܟ̇ܦܵـ̈ܬ̣ܵܐ ܕܒ̣ܵܬܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܥܲܠ ܬܲܪ̈ܥܲܝܗܘܿܢ. 
Scribes ea super postes et januas domus tuæ, 
და დასწერნე ესენი ზღურბლთა სახლსა შენისათა და ბჭეთა თქუენთა ზედა. 
 
20 And thou shalt write them upon the door posts of thine house, and upon thy gates: 
כא. לְמַעַן יִרְבּוּ יְמֵיכֶם וִימֵי בְנֵיכֶם עַל הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּע יְהֹוָה לַאֲבֹתֵיכֶם לָתֵת לָהֶם כִּימֵי הַשָּׁמַיִם עַל הָאָרֶץ: 
ἵνα πολυημερεύσητε καὶ αἱ ἡμέραι τῶν υἱῶν ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἧς ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν ὑμῶν δοῦναι αὐτοῖς καθὼς αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τῆς γῆς 
21 ܘܢܸܣܓܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܝܵܘ̈ܡܲܝ ܒܢܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܝܼܡܵܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܠܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܠܡܸܬܲܠ ܠܗܘܿܢ ܐܲܝܟ݂ ܝܵܘ̈ܡܲܝ ܫܡܲܝܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ. 
ut multiplicentur dies tui, et filiorum tuorum in terra, quam juravit Dominus patribus tuis, ut daret eis quamdiu cælum imminet terræ. 
რათა განმრავლდენ დღენი თქუენნი და დღენი ნაშობთა მათ თქუენთანი ქუეყანასა მას ზედა, რომლისათჳს ეფუცა უფალი მამათა მათ თქუენთა მიცემად მათა, ვითარცა დღენი ცისანი ქუეყანასა ზედა. 
 
21 That your days may be multiplied, and the days of your children, in the land which the LORD sware unto your fathers to give them, as the days of heaven upon the earth. 
כב. כִּי אִם שָׁמֹר תִּשְׁמְרוּן אֶת כָּל הַמִּצְוָה הַזֹּאת אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם לַעֲשׂתָהּ לְאַהֲבָה אֶת יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם לָלֶכֶת בְּכָל דְּרָכָיו וּלְדָבְקָה בוֹ: 
καὶ ἔσται ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε πάσας τὰς ἐντολὰς ταύτας ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον ποιεῖν ἀγαπᾶν κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν καὶ πορεύεσθαι ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ προσκολλᾶσθαι αὐτῷ 
22 ܘܐܸܢ ܬܸܛܪܘܼܢ ܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܘܿܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܹܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܐܸܢܘܿܢ ܘܬܸܪܚܡܘܼܢ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܲܬ̣ܗܲܠܟ݂ܘܼܢ ܒܟ݂ܠܗܹܝܢ ܐܘܼܪ̈ܚܵܬܹܗ ܘܬܸܬ̣ܢܲܩܦܘܼܢ ܠܹܗ. 
Si enim custodieritis mandata quæ ego præcipio vobis, et feceritis ea, ut diligatis Dominum Deum vestrum, et ambuletis in omnibus viis ejus, adhærentes ei, 
და იყოს, უკეთუ სმენით ისმინნეთ მცნებანი ესე ჩემნი, რომელთა-ესე მე გამცნებ თქუენ დღეს და ჰყოთ ესე და შეიყუაროთ უფალი ღმერთი თქუენი და ხვიდოდით ყოველთა გზათა მისთა და შეეყვნეთ მას, 
 
22 For if ye shall diligently keep all these commandments which I command you, to do them, to love the LORD your God, to walk in all his ways, and to cleave unto him; 
כג. וְהוֹרִישׁ יְהֹוָה אֶת כָּל הַגּוֹיִם הָאֵלֶּה מִלִּפְנֵיכֶם וִירִשְׁתֶּם גּוֹיִם גְּדֹלִים וַעֲצֻמִים מִכֶּם: 
καὶ ἐκβαλεῖ κύριος πάντα τὰ ἔθνη ταῦτα ἀπὸ προσώπου ὑμῶν καὶ κληρονομήσετε ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρότερα μᾶλλον ἢ ὑμεῖς 
23 ܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܘܿܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܬܹܐܪܬ̇ܘܿܢ ܠܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܪܘܒ̣ܝܼܢ ܘܥܲܫܝܼܢܝܼܢ ܡܸܢܟ݂ܘܿܢ. 
disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram, et possidebitis eas, quæ majores et fortiores vobis sunt. 
განასხნეს უფალმან ყოველნი წარმართნი პირისაგან თქუენისა და დაიმკჳდრნე შენ ნათესავნი დიდნი და უძლიერესნი შენსა. 
 
23 Then will the LORD drive out all these nations from before you, and ye shall possess greater nations and mightier than yourselves. 
כד. כָּל הַמָּקוֹם אֲשֶׁר תִּדְרֹךְ כַּף רַגְלְכֶם בּוֹ לָכֶם יִהְיֶה מִן הַמִּדְבָּר וְהַלְּבָנוֹן מִן הַנָּהָר נְהַר פְּרָת וְעַד הַיָּם הָאַחֲרוֹן יִהְיֶה גְּבֻלְכֶם: 
πάντα τὸν τόπον οὗ ἐὰν πατήσῃ τὸ ἴχνος τοῦ ποδὸς ὑμῶν ὑμῖν ἔσται ἀπὸ τῆς ἐρήμου καὶ Ἀντιλιβάνου καὶ ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου ποταμοῦ Εὐφράτου καὶ ἕως τῆς θαλάσσης τῆς ἐπὶ δυσμῶν ἔσται τὰ ὅριά σου 
24 ܟܠ ܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܬܸܕ݂ܪܘܿܟ݂ ܒܹܗ ܦܲܣܬ̣ܵܐ ܕܪܸܓ̣ܠܟ݂ܘܿܢ ܠܟ݂ܘܿܢ ܢܸܗܘܸܐ. ܡ̣ܢ ܡܲܕ݂ܒ̇ܪܵܐ ܘܠܸܒ̣ܢܵܢ ܘܡ̣ܢ ܢܲܗܪܵܐ ܠܢܲܗܪܵܐ ܦܪܵܬ̣ ܘܲܥܕܲܡܵܐ ܠܝܲܡܵܐ ܐ̄ܚܪܵܝܵܐ ܢܸܗܘܸܐ ܬܚܘܼܡܟ݂ܘܿܢ. 
Omnis locus, quem calcaverit pes vester, vester erit. A deserto, et a Libano, a flumine magno Euphrate usque ad mare occidentale erunt termini vestri. 
ყოველსავე ადგილსა, რომელსაცა დასდგათ კუალი ფერჴთა თქუენთაჲ, თქუენი იყოს უდაბნოჲთგან დიდით ვიდრე ლიბანედმდე, და მდინარით დიდით ევფრატით და ვიდრე ზღუად დიდადმდე დასავალით კერძო იყავნ საზღვარი თქუენი. 
 
24 Every place whereon the soles of your feet shall tread shall be yours: from the wilderness and Lebanon, from the river, the river Euphrates, even unto the uttermost sea shall your coast be. 
כה. לֹא יִתְיַצֵּב אִישׁ בִּפְנֵיכֶם פַּחְדְּכֶם וּמוֹרַאֲכֶם יִתֵּן יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם עַל פְּנֵי כָל הָאָרֶץ אֲשֶׁר תִּדְרְכוּ בָהּ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר לָכֶם: 
οὐκ ἀντιστήσεται οὐδεὶς κατὰ πρόσωπον ὑμῶν τὸν τρόμον ὑμῶν καὶ τὸν φόβον ὑμῶν ἐπιθήσει κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς ἐφ᾽ ἧς ἐὰν ἐπιβῆτε ἐπ᾽ αὐτῆς ὃν τρόπον ἐλάλησεν κύριος πρὸς ὑμᾶς 
25 ܘܠܵܐ ܢܩܘܼܡ ܐ̄ܢܵܫ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܕܸܚܠܲܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܘܙܵܘܥܲܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܢܸܬܸܠ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܟܠܵܗ̇ ܐܲܪܥܵܐ ܕܬܸܕ݂ܪܟ݂ܘܿܢ ܒܵܗ̇ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܡܲܪ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ. 
Nullus stabit contra vos: terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis, sicut locutus est vobis. 
არა ვინ გიჴდებოდის თქვენ და არცაღა მო-ვინ-გექცეს პირსა თქუენსა, რამეთუ შიში და ზარი თქუენი მიჰფინოს უფალმან ღმერთმან თქუენმან ყოველსა მას ქუეყანასა, რომელსაცა მიხვიდოდით თქუენ, ვითარცა გეტყოდა თქუენ უფალი. 
 
25 There shall no man be able to stand before you: for the LORD your God shall lay the fear of you and the dread of you upon all the land that ye shall tread upon, as he hath said unto you. 
כו. רְאֵה אָנֹכִי נֹתֵן לִפְנֵיכֶם הַיּוֹם בְּרָכָה וּקְלָלָה: 
ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον εὐλογίαν καὶ κατάραν 
26 ܓܙܵܘ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܒܘܼܪ̈ܟܵܬ̣ܵܐ ܘܠܵܘ̈ܛܵܬ̣ܵܐ. 
En propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem: 
აჰა, ესერა, მიგცემ თქუენ დღეს წყევასა და კურთხევასა. 
 
26 Behold, I set before you this day a blessing and a curse; 
כז. אֶת הַבְּרָכָה אֲשֶׁר תִּשְׁמְעוּ אֶל מִצְו‍ֹת יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם הַיּוֹם: 
τὴν εὐλογίαν ἐὰν ἀκούσητε τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἃς ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον 
27 ܒܘܼܪ̈ܟܵܬ̣ܵܐ ܐܸܢ ܬܸܫܡܥܘܼܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܵܘܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
benedictionem, si obedieritis mandatis Domini Dei vestri, quæ ego hodie præcipio vobis: 
ამისთჳს თუ ისმინნეთ მცნებანი უფლისა ღმრთისა თქუენისანი, რომელსა-ესე გამცნებ თქუენ დღესდღე 
 
27 A blessing, if ye obey the commandments of the LORD your God, which I command you this day: 
כח. וְהַקְּלָלָה אִם לֹא תִשְׁמְעוּ אֶל מִצְו‍ֹת יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וְסַרְתֶּם מִן הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם הַיּוֹם לָלֶכֶת אַחֲרֵי אֱלֹהִים אֲחֵרִים אֲשֶׁר לֹא יְדַעְתֶּם: 
καὶ τὰς κατάρας ἐὰν μὴ ἀκούσητε τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ὅσας ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον καὶ πλανηθῆτε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ἧς ἐνετειλάμην ὑμῖν πορευθέντες λατρεύειν θεοῖς ἑτέροις οὓς οὐκ οἴδατε 
28 ܘܠܵܘ̈ܛܵܬ̣ܵܐ ܐܸܢ ܠܵܐ ܬܸܫܡܥܘܼܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܵܘܗܝ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܐܸܢ ܬܸܣܛܘܼܢ ܡ̣ܢ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܘܬܹܐܘܠܘܼܢ ܒܵܬܲܪ ܐܲܠܵܗܹ̈ܐ ܐ̄ܚܪ̈ܵܢܹܐ ܕܠܵܐ ܝܵܕ݂ܥܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܗܘܿܢ. 
maledictionem, si non obedieritis mandatis Domini Dei vestri, sed recesseritis de via, quam ego nunc ostendo vobis, et ambulaveritis post deos alienos, quos ignoratis. 
დაწყევასა, არა თუ ისმინნეთ მცნებანი უფლისა ღმრთისა თქუენისანი, რომელსა-ესე დღეს გამცნებ თქუენ და შესცთეთ გზისა მისგან, რომელი გამცენ თქუენ და შეხვიდეთ და ჰმსახურებდეთ თქუენ ღმერთთა უცხოთა, რომელ არა იცოდეთ. 
 
28 And a curse, if ye will not obey the commandments of the LORD your God, but turn aside out of the way which I command you this day, to go after other gods, which ye have not known. 
כט. וְהָיָה כִּי יְבִיאֲךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֶל הָאָרֶץ אֲשֶׁר אַתָּה בָא שָׁמָּה לְרִשְׁתָּהּ וְנָתַתָּה אֶת הַבְּרָכָה עַל הַר גְּרִזִּים וְאֶת הַקְּלָלָה עַל הַר עֵיבָל: 
καὶ ἔσται ὅταν εἰσαγάγῃ σε κύριος ὁ θεός σου εἰς τὴν γῆν εἰς ἣν διαβαίνεις ἐκεῖ κληρονομῆσαι αὐτήν καὶ δώσεις τὴν εὐλογίαν ἐπ᾽ ὄρος Γαριζιν καὶ τὴν κατάραν ἐπ᾽ ὄρος Γαιβαλ 
29 ܘܟܲܕ݂ ܢܲܥܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܠܐܲܪܥܵܐ ܕܥܵܐܹ̇ܠ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܠܬܲܡܵܢ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇ ܗܲܒ̣ ܒܘܼܪ̈ܟܵܬ̣ܵܐ ܥܲܠ ܛܘܼܪܵܐ ܕܓܲܪܙܝܼܡ ܘܠܵܘ̈ܛܵܬ̣ܵܐ ܥܲܠ ܛܘܼܪܵܐ ܕܲܓ̣ܒܸܠ. 
Cum vero introduxerit te Dominus Deus tuus in terram, ad quam pergis habitandam, pones benedictionem super montem Garizim, maledictionem super montem Hebal: 
და იყოს, რაჟამს შეგიყვანოს შენ უფალმან ღმერთმან შენმან ქუეყანასა მას, რომელსა შეხუალ დამკვიდრებად მუნ და მისცე კურთხევაჲ იგი მთასა მას ზედა გარიზინსა და წყევაჲ იგი მთასა მას ზედა გებალსა. 
 
29 And it shall come to pass, when the LORD thy God hath brought thee in unto the land whither thou goest to possess it, that thou shalt put the blessing upon mount Gerizim, and the curse upon mount Ebal. 
ל. הֲלֹא הֵמָּה בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן אַחֲרֵי דֶּרֶךְ מְבוֹא הַשֶּׁמֶשׁ בְּאֶרֶץ הַכְּנַעֲנִי הַיּשֵׁב בָּעֲרָבָה מוּל הַגִּלְגָּל אֵצֶל אֵלוֹנֵי מֹרֶה: 
οὐκ ἰδοὺ ταῦτα πέραν τοῦ Ιορδάνου ὀπίσω ὁδὸν δυσμῶν ἡλίου ἐν γῇ Χανααν τὸ κατοικοῦν ἐπὶ δυσμῶν ἐχόμενον τοῦ Γολγολ πλησίον τῆς δρυὸς τῆς ὑψηλῆς 
30 ܗܵܐ ܗܸܢܘܿܢ ܒܥܸܒ̣ܪܵܐ ܕܝܘܿܪܕܢܲܢ ܒܸܣܬܲܪ ܐܘܼܪܚܵܐ ܒܡܲܥܪܵܒܲܝ̈ ܫܸܡܫܵܐ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܲܟ݂ܢܲܥܢܵܝܹ̈ܐ ܕܝܵܬ̣ܒ̇ܝܼܢ ܒܥܵܪܵܒ̣ܵܐ ܠܘܼܩܒܲܠ ܓܲܠܥܵܠܵܐ ܘܠܘܼܩܒܲܠ ܒܹܝܬ̣ ܒܲܠܘܼܛܵܐ ܕܡܲܡܪܹܐ. 
qui sunt trans Jordanem, post viam quæ vergit ad solis occubitum in terra Chananæi, qui habitat in campestribus contra Galgalam, quæ est juxta vallem tendentem et intrantem procul. 
ესე ორნივე წიაღ იორდანესა გზასა მას მზისდასავალით კერძოსა, ქუეყანასა მას ქანანელთასა, რომელი დამკვიდრებულ არს მზიაღასავალით კერძოთა გალგალასა, მახლობელად მუხასა მას მაღალსა. 
 
30 Are they not on the other side Jordan, by the way where the sun goeth down, in the land of the Canaanites, which dwell in the champaign over against Gilgal, beside the plains of Moreh? 
לא. כִּי אַתֶּם עֹבְרִים אֶת הַיַּרְדֵּן לָבֹא לָרֶשֶׁת אֶת הָאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם נֹתֵן לָכֶם וִירִשְׁתֶּם אֹתָהּ וִישַׁבְתֶּם בָּהּ: 
ὑμεῖς γὰρ διαβαίνετε τὸν Ιορδάνην εἰσελθόντες κληρονομῆσαι τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν κλήρῳ πάσας τὰς ἡμέρας καὶ κληρονομήσετε αὐτὴν καὶ κατοικήσετε ἐν αὐτῇ 
31 ܡܸܛܠ ܕܥܵܒ̣ܕܝܼܬ̇ܘܿܢ ܝܘܿܪܕܢܲܢ ܠܡܸܥܲܠ ܠܡܹܐܪܲܬ̣ ܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܬܹܐܪܬ̇ܘܼܢܵܗ̇ ܘܬܸܬ̇ܒ̣ܘܼܢ ܒܵܗ̇. 
Vos enim transibitis Jordanem, ut possideatis terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut habeatis et possideatis illam. 
აწ თქუენ, ეგერა, წიაღხუალთ იორდანესა შესლვად და დამკვიდრებად ქუეყანისა მის, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან თქუენმან მოგცეს თქუენ და დაიმკვიდროთ იგი, და დაეშენეთ მუნ. 
 
31 For ye shall pass over Jordan to go in to possess the land which the LORD your God giveth you, and ye shall possess it, and dwell therein. 
לב. וּשְׁמַרְתֶּם לַעֲשׂוֹת אֵת כָּל הַחֻקִּים וְאֶת הַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר אָנֹכִי נֹתֵן לִפְנֵיכֶם הַיּוֹם: 
καὶ φυλάξεσθε τοῦ ποιεῖν πάντα τὰ προστάγματα αὐτοῦ καὶ τὰς κρίσεις ταύτας ὅσας ἐγὼ δίδωμι ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον 
32 ܘܬܸܛܪܘܼܢ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܟܠܗܘܿܢ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܐ̄ܢܵܐ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ̇ܘܿܢ ܝܵܘܡܵܢܵܐ. 
Videte ergo ut impleatis cæremonias atque judicia, quæ ego hodie ponam in conspectu vestro. 
და დაიმარხნეთ და ჰყოთ ყოველი ესე მცნებაჲ და სამართალი, რომელსა-ესე გამცნებ თქუენ დღეს. 
 
32 And ye shall observe to do all the statutes and judgments which I set before you this day. 
יב 
ΙΒ' 
ܩܦܠܐܘܢ: ܝܒ. 
Cap. 12 
თავი მეთორმეტე 
 
12 
א. אֵלֶּה הַחֻקִּים וְהַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר תִּשְׁמְרוּן לַעֲשׂוֹת בָּאָרֶץ אֲשֶׁר נָתַן יְהֹוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתֶיךָ לְךָ לְרִשְׁתָּהּ כָּל הַיָּמִים אֲשֶׁר אַתֶּם חַיִּים עַל הָאֲדָמָה: 
καὶ ταῦτα τὰ προστάγματα καὶ αἱ κρίσεις ἃς φυλάξετε τοῦ ποιεῖν ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν κλήρῳ πάσας τὰς ἡμέρας ἃς ὑμεῖς ζῆτε ἐπὶ τῆς γῆς 
1 ܗܵܠܹܝܢ ܢܵܡܘܿܣܹ̈ܐ ܘܕ݂ܝܼܢܹ̈ܐ ܕܬܸܛܪܘܼܢ ܘܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ̣ܵܗܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܠܡܹܐܪܬܵܗ̇ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܵܬ̣ܵܐ ܕܚܲܝܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Hæc sunt præcepta atque judicia, quæ facere debetis in terra, quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi, ut possideas eam cunctis diebus, quibus super humum gradieris. 
და ესე არიან ბრძანებანი და მსჯავრნი, რომელ დაიმკვიდრნეთ და ჰყოთ ქუეყანასა მას, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან მამათა თქუენთამან მოგცეს შენ სამკვიდრებელად ყოველთა დღეთა, რავდენცა სცხონდეთ ქუეყანასა ზედა. 
 
1 These are the statutes and judgments, which ye shall observe to do in the land, which the LORD God of thy fathers giveth thee to possess it, all the days that ye live upon the earth. 
ב. אַבֵּד תְּאַבְּדוּן אֶת כָּל הַמְּקֹמוֹת אֲשֶׁר עָבְדוּ שָׁם הַגּוֹיִם אֲשֶׁר אַתֶּם יֹרְשִׁים אֹתָם אֶת אֱלֹהֵיהֶם עַל הֶהָרִים הָרָמִים וְעַל הַגְּבָעוֹת וְתַחַת כָּל עֵץ רַעֲנָן: 
ἀπωλείᾳ ἀπολεῖτε πάντας τοὺς τόπους ἐν οἷς ἐλάτρευσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν οὓς ὑμεῖς κληρονομεῖτε αὐτούς ἐπὶ τῶν ὀρέων τῶν ὑψηλῶν καὶ ἐπὶ τῶν θινῶν καὶ ὑποκάτω δένδρου δασέος 
2 ܐܵܘܒܸ̇ܕ݂ܘ ܟܠܗܘܿܢ ܐܲܬ̣ܪ̈ܵܘܵܬ̣ܵܐ ܕܲܦܠܲܚܘ ܬܲܡܵܢ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܝܵܪܬ̇ܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܗܘܿܢ ܘܠܲܐܠܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܥܲܠ ܛܘܼܪܹ̈ܐ ܪ̈ܵܡܹܐ ܘܥܲܠ ܪ̈ܵܡܵܬ̣ܵܐ ܘܲܬ̣ܚܹܝܬ̣ ܟܠ ܐܝܼܠܵܢ ܕܡܲܛܵܠ. 
Subvertite omnia loca, in quibus coluerunt gentes, quas possessuri estis, deos suos super montes excelsos, et colles, et subter omne lignum frondosum. 
მოსპოლვით მოსპნე ყოველნი იგი ადგილნი სამსახურებელნი წარმართთანი, რომელსა ემსახუროს სამსახურებელი იგი ბილწებისაჲ ზედა მთათა მაღალთა და ბორცუთა და ხეთა ქუეშე 
 
2 Ye shall utterly destroy all the places, wherein the nations which ye shall possess served their gods, upon the high mountains, and upon the hills, and under every green tree: 
ג. וְנִתַּצְתֶּם אֶת מִזְבְּחֹתָם וְשִׁבַּרְתֶּם אֶת מַצֵּבֹתָם וַאֲשֵׁרֵיהֶם תִּשְׂרְפוּן בָּאֵשׁ וּפְסִילֵי אֱלֹהֵיהֶם תְּגַדֵּעוּן וְאִבַּדְתֶּם אֶת שְׁמָם מִן הַמָּקוֹם הַהוּא: 
καὶ κατασκάψετε τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καὶ συντρίψετε τὰς στήλας αὐτῶν καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου 
3 ܘܬܸܥܩܪܘܼܢ ܡܲܕ݂ܒܚܲܝ̈ܗܘܿܢ ܘܲܬ̇ܬܲܒ̇ܪܘܼܢ ܩܵܝ̈ܡܵܬ̣ܗܘܿܢ ܘܚܸܫ̈ܠܵܬ̣ܗܘܿܢ ܬܵܘܩܕ݂ܘܼܢ ܒܢܘܼܪܵܐ ܘܐܲܠܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܓܠܝܼܦܹ̈ܐ ܬܬܲܒ̇ܪܘܼܢ ܘܬ̣ܵܘܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܗܵܟܲܢܵܐ ܫܸܡܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܐܲܬ̣ܪܵܐ ܗܵܘ̇. 
Dissipate aras eorum, et confringite statuas: lucos igne comburite, et idola comminuite: disperdite nomina eorum de locis illis. 
ვარჯოვანთა ბაგინები მათი დაამჴჳთ და ძეგლები მათი დამუსრეთ, სერტყები მათი დაკაფეთ, კერპები მათი დაწვით ცეცხლითა და საჴსენებელი მათი წარწყმიდეთ ქუეყანისა მისგან. 
 
3 And ye shall overthrow their altars, and break their pillars, and burn their groves with fire; and ye shall hew down the graven images of their gods, and destroy the names of them out of that place. 
ד. לֹא תַעֲשׂוּן כֵּן לַיהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם: 
οὐ ποιήσετε οὕτως κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν 
4 ܘܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܠܵܐ ܬܸܥܒ̇ܕ݂ܘܼܢ ܗܵܟܲܢܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
Non facietis ita Domino Deo vestro: 
ხოლო არა ეგრე უყოთ უფალსა ღმერთსა თქუენსა. 
 
4 Ye shall not do so unto the LORD your God. 
ה. כִּי אִם אֶל הַמָּקוֹם אֲשֶׁר יִבְחַר יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם מִכָּל שִׁבְטֵיכֶם לָשׂוּם אֶת שְׁמוֹ שָׁם לְשִׁכְנוֹ תִדְרְשׁוּ וּבָאתָ שָּׁמָּה: 
ἀλλ᾽ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν ὑμῶν ἐπονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐπικληθῆναι καὶ ἐκζητήσετε καὶ εἰσελεύσεσθε ἐκεῖ 
5 ܐܸܠܵܐ ܒܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܓ̣ܵܒܹ̇ܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܠ ܫܲܒ̣ܛܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܠܲܡܣܵܡ ܫܡܹܗ ܬܲܡܵܢ ܠܒܹܝܬ̣ ܡܲܫܪܝܹܗ ܗ،ܢܲܝܬ̇ܘܿܢ ܡܥܲܩܒ̣ܝܼܢ ܘܐܵܙܠܝܼܢ ܠܬܲܡܵܢ. 
sed ad locum, quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris, ut ponat nomen suum ibi, et habitet in eo, venietis: 
არამედ ადგილსა ერთსა, რომელსა გამოირჩიოს უფალმან ღმერთმან თქუენმან ადგილი ერთი ნათესავთაგან თქუენთა სახელის-დებად სახელი მისი მუნ: ადგილი იგი გამოირჩიეთ და შევედით მუნ. 
 
5 But unto the place which the LORD your God shall choose out of all your tribes to put his name there, even unto his habitation shall ye seek, and thither thou shalt come: 
ו. וַהֲבֵאתֶם שָׁמָּה עֹלֹתֵיכֶם וְזִבְחֵיכֶם וְאֵת מַעְשְׂרֹתֵיכֶם וְאֵת תְּרוּמַת יֶדְכֶם וְנִדְרֵיכֶם וְנִדְבֹתֵיכֶם וּבְכֹרֹת בְּקַרְכֶם וְצֹאנְכֶם: 
καὶ οἴσετε ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς ὑμῶν καὶ τὰς εὐχὰς ὑμῶν καὶ τὰ ἑκούσια ὑμῶν καὶ τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν ὑμῶν καὶ τῶν προβάτων ὑμῶν 
6 ܘܐܵܘܒܸ̇ܠܘ ܠܬܲܡܵܢ ܝܲܩܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܫܲܠܡܹ̈ܐ ܘܕܸܒ̣ܚܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܡܲܣܥܵܪ̈ܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܦܘܼܪ̈ܫܵܢܹܐ ܕܐܝܼܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܢܸܕ݂ܪ̈ܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܩܘܼܪ̈ܒܵܢܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܒܘܼܟ݂ܪܹ̈ܐ ܕܬ̣ܵܘܪ̈ܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܲܕ݂ܥܵܢ̈ܟ݂ܘܿܢ. 
et offeretis in loco illo holocausta et victimas vestras, decimas et primitias manuum vestrarum, et vota atque donaria, primogenita boum et ovium. 
და შეწირეთ მსხუერპლები იგი თქუენი მუნ და საკუმეველები, და პირველისა ნაყოფისა თქუენისაჲ და აღნათქუემი თქვენი ძღუენი ნეფსითი გონებათა თქუენთაჲ და პირმშოები ზროხათა თქვენთაჲ. 
 
6 And thither ye shall bring your burnt offerings, and your sacrifices, and your tithes, and heave offerings of your hand, and your vows, and your freewill offerings, and the firstlings of your herds and of your flocks: 
ז. וַאֲכַלְתֶּם שָׁם לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם וּשְׂמַחְתֶּם בְּכֹל מִשְׁלַח יֶדְכֶם אַתֶּם וּבָתֵּיכֶם אֲשֶׁר בֵּרַכְךָ יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ: 
καὶ φάγεσθε ἐκεῖ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐπὶ πᾶσιν οὗ ἂν τὴν χεῖρα ἐπιβάλητε ὑμεῖς καὶ οἱ οἶκοι ὑμῶν καθότι εὐλόγησέν σε κύριος ὁ θεός σου 
7 ܘܐܲܟ݂ܘܿܠܘ ܬܲܡܵܢ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܲܚܕ݂ܵܘ ܒܟ݂ܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܡܵܘܫܛܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܐܝܼܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܘܐ̄ܢܵܫܲܝ̈ ܒܵܬܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܕܲܢܒܲܕ̇ܟ݂ܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ. 
Et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri: ac lætabimini in cunctis, ad quæ miseritis manum vos et domus vestræ, in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester. 
ჭამდით და იხარებდით წინაშე უფლისა ღმრთისა თქუენისა და მხიარულ იყვნეთ ყოველთა ზედა, რომელსა ზედა შეხებულ იყვნენ ჴელნი თქუენნი, თქუენ და ყოველნი სახლეულნი თქუენნი, რამეთუ გაკურთხნა თქუენ უფალმან ღმერთმან თქუენმან. 
 
7 And there ye shall eat before the LORD your God, and ye shall rejoice in all that ye put your hand unto, ye and your households, wherein the LORD thy God hath blessed thee. 
ח. לֹא תַעֲשׂוּן כְּכֹל אֲשֶׁר אֲנַחְנוּ עֹשִׂים פֹּה הַיּוֹם אִישׁ כָּל הַיָּשָׁר בְּעֵינָיו: 
οὐ ποιήσετε πάντα ἃ ἡμεῖς ποιοῦμεν ὧδε σήμερον ἕκαστος τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ 
8 ܠܵܐ ܬܸܥܒܸ̇ܕ݂ܘܼܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܥܵܒ̣ܕ̇ܝܼܢܲܢ ܗܵܪܟܵܐ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܐ̄ܢܵܫ ܐܲܝܟ݂ ܕܫܲܦܝܼܪ ܒܥܲܝܢܵܘ̈ܗܝ. 
Non facietis ibi quæ nos hic facimus hodie, singuli quod sibi rectum videtur: 
არა ჰყო ეგრე, ვითარ-ეგე ჰყოფთ აქა დღეს კაცად-კაცადი ეგე ნებასა თავისა თჳსისასა, რამეთუ არღა მიწევნულ ხართ თქუენ აქამდის განსასუენებელსა მას და სამკვიდრებელსა თქვენსა, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან თქუენმან მოგცეს თქუენ. 
 
8 Ye shall not do after all the things that we do here this day, every man whatsoever is right in his own eyes. 
ט. כִּי לֹא בָאתֶם עַד עָתָּה אֶל הַמְּנוּחָה וְאֶל הַנַּחֲלָה אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לָךְ: 
οὐ γὰρ ἥκατε ἕως τοῦ νῦν εἰς τὴν κατάπαυσιν καὶ εἰς τὴν κληρονομίαν ἣν κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν 
9 ܡܸܛܠ ܕܠܵܐ ܥܕܲܟܹ̇ܝܠ ܡܲܛܝܼܬ̇ܘܿܢ ܠܒܹܝܬ̣ ܡܲܫܪܝܵܐ ܘܲܠܝܵܪܬ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. 
neque enim usque in præsens tempus venistis ad requiem, et possessionem, quam Dominus Deus vester daturus est vobis. 
deest 
 
9 For ye are not as yet come to the rest and to the inheritance, which the LORD your God giveth you. 
י. וַעֲבַרְתֶּם אֶת הַיַּרְדֵּן וִישַׁבְתֶּם בָּאָרֶץ אֲשֶׁר יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם מַנְחִיל אֶתְכֶם וְהֵנִיחַ לָכֶם מִכָּל אֹיְבֵיכֶם מִסָּבִיב וִישַׁבְתֶּם בֶּטַח: 
καὶ διαβήσεσθε τὸν Ιορδάνην καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν κατακληρονομεῖ ὑμῖν καὶ καταπαύσει ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν τῶν κύκλῳ καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας 
10 ܘܲܥܒܲܪܘ ܝܘܿܪܕܢܲܢ ܘܬܸܒ̣ܘ ܒܐܲܪܥܵܐ ܕܡܵܘܪܸܬ̣ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܘܲܡܢܝܼܚ ܠܟ݂ܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܠܗܘܿܢ ܒܥܸܠܕ̇ܒ̣ܵܒܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܕܲܚܕ݂ܝܼܪܝܼܢ ܠܟ݂ܘܿܢ ܘܬܸܒ̣ܘ ܒܣܲܒ̣ܪܵܐ. 
Transibitis Jordanem, et habitabitis in terra, quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum: et absque ullo timore habitetis 
რამეთუ წიაღჰჴდეთ თქუენ იორდანესა და დაეშენნეთ ქუეყანასა მას, რომელ-იგი უფალმან ღმერთმან დაგიმკვიდროს თქვენ და განგისუენოს თქუენ ყოველთაგან მტერთა თქუენთა, რომელნი იყვნეს გარემოჲს თქუენსა და დაეშენნეთ ყუდროებით. 
 
10 But when ye go over Jordan, and dwell in the land which the LORD your God giveth you to inherit, and when he giveth you rest from all your enemies round about, so that ye dwell in safety; 
יא. וְהָיָה הַמָּקוֹם אֲשֶׁר יִבְחַר יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם בּוֹ לְשַׁכֵּן שְׁמוֹ שָׁם שָׁמָּה תָבִיאוּ אֵת כָּל אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּה אֶתְכֶם עוֹלֹתֵיכֶם וְזִבְחֵיכֶם מַעְשְׂרֹתֵיכֶם וּתְרֻמַת יֶדְכֶם וְכֹל מִבְחַר נִדְרֵיכֶם אֲשֶׁר תִּדְּרוּ לַיהֹוָה: 
καὶ ἔσται ὁ τόπος ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐκεῖ οἴσετε πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιδέκατα ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν χειρῶν ὑμῶν καὶ τὰ δόματα ὑμῶν καὶ πᾶν ἐκλεκτὸν τῶν δώρων ὑμῶν ὅσα ἐὰν εὔξησθε τῷ θεῷ ὑμῶν 
11 ܘܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܢܸܓ̣ܒܸܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܕܢܲܫܪܸܐ ܒܹܗ ܫܡܹܗ ܠܬܲܡܵܢ ܐܲܝܬܵܘ ܟܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܟ݂ܘܿܢ ܝܲܩܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܫܲܠܡܹ̈ܐ ܘܕܸܒ̣ܚܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܡܲܣܥܵܪ̈ܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܦܘܼܪ̈ܫܵܢܹܐ ܕܐܝܼܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܟ݂ܠܹܗ ܓܲܒ̣ܝܵܐ ܕܢܸܕ݂ܪ̈ܝܟ̇ܘܿܢ ܕܢܵܕ݂ܪܝܼܢ ܐ̄ܢܬ̇ܘܿܢ ܠܡܵܪܝܵܐ. 
in loco, quem elegerit Dominus Deus vester, ut sit nomen ejus in eo: illuc omnia, quæ præcipio, conferetis, holocausta, et hostias, ac decimas, et primitias manuum vestrarum: et quidquid præcipuum est in muneribus, quæ vovebitis Domino. 
და იყოს ადგილი იგი, რომელ გამოირჩიოს უფალმან ღმერთმან თქუენმან თავისა თვისისა სახელ-დებად სახელი მისი მას ზედა, მუნ შესწირით ყოველი შესაწირავი, რომელსა-ესე მე გამცნებ თქუენ დღეს, მსხუერპლები იგი თქვენი და ძღუენი თქუენი და ათეული თქუენი და პირველი იგი ჴელთა თქუენთა და რჩეულ-რჩეული ძღუენი აღნათქუემთა თქუენთაჲ, რომელ აღუთქუათ უფალსა ღმერთსა თქუენსა. 
 
11 Then there shall be a place which the LORD your God shall choose to cause his name to dwell there; thither shall ye bring all that I command you; your burnt offerings, and your sacrifices, your tithes, and the heave offering of your hand, and all your choice vows which ye vow unto the LORD: 
יב. וּשְׂמַחְתֶּם לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֵיכֶם אַתֶּם וּבְנֵיכֶם וּבְנֹתֵיכֶם וְעַבְדֵיכֶם וְאַמְהֹתֵיכֶם וְהַלֵּוִי אֲשֶׁר בְּשַׁעֲרֵיכֶם כִּי אֵין לוֹ חֵלֶק וְנַחֲלָה אִתְּכֶם: 
καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν οἱ παῖδες ὑμῶν καὶ αἱ παιδίσκαι ὑμῶν καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐπὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτῷ μερὶς οὐδὲ κλῆρος μεθ᾽ ὑμῶν 
12 ܘܲܚܕ݂ܵܘ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܟ݂ܘܿܢ ܐܲܢ̄ܬ̇ܘܿܢ ܘܲܒ̣ܢܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܲܒ̣ܢܵܬ̣̈ܟ݂ܘܿܢ ܘܥܲܒ̣ܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ ܘܐܲܡ̈ܗܵܬ̣ܟ݂ܘܿܢ ܘܠܹܘܵܝܹ̈ܐ ܕܲܒ̣ܩܘܼܪ̈ܝܼܟ݂ܘܿܢ ܡܸܛܠ ܕܠܲܝܬ̇ ܠܗܘܿܢ ܝܵܪܬ̇ܘܼܬ̣ܵܐ ܘܦܵܠܓܘܼܬ̣ܵܐ ܥܲܡܟ݂ܘܿܢ. 
Ibi epulabimini coram Domino Deo vestro, vos et filii ac filiæ vestræ, famuli et famulæ, atque Levites qui in urbibus vestris commoratur: neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos. 
და იხარებდეთ წინაშე უფლისა ღმრთისა თქუენისა და თქუენ, და ძენი თქუენნი, და ასულნი თქუენნი, მონანი და მჴევალნი თქუენნი და ლევიტელნი იგი, რომელ არს ზედამდგომელ თქუენდა, რამეთუ არა უც მას ნაწილ და სამკვიდრებელ თქუენ შორის. 
 
12 And ye shall rejoice before the LORD your God, ye, and your sons, and your daughters, and your menservants, and your maidservants, and the Levite that is within your gates; forasmuch as he hath no part nor inheritance with you. 
יג. הִשָּׁמֶר לְךָ פֶּן תַּעֲלֶה עֹלֹתֶיךָ בְּכָל מָקוֹם אֲשֶׁר תִּרְאֶה: 
πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἀνενέγκῃς τὰ ὁλοκαυτώματά σου ἐν παντὶ τόπῳ οὗ ἐὰν ἴδῃς 
13 ܐܸܙܕܲܗܪܘ ܕܠܵܐ ܬܲܣܸܩ ܝܲܩܕܲܝ̈ܟ ܫܲܠܡܹ̈ܐ ܒܟ݂ܠ ܐܲܬܲܪ ܕܨܵܒܹ̇ܐ ܐܲܢ̄ܬ̇. 
Cave ne offeras holocausta tua in omni loco, quem videris: 
იგულე თავი შენი, ნუუკუე შე-სადამე-სწირვიდე შესაწირავთა შენთა ყოველსავე ადგილსა, რომელ იხილო, არამედ მას ადგილსა, 
 
13 Take heed to thyself that thou offer not thy burnt offerings in every place that thou seest: 
יד. כִּי אִם בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר יִבְחַר יְהֹוָה בְּאַחַד שְׁבָטֶיךָ שָׁם תַּעֲלֶה עֹלֹתֶיךָ וְשָׁם תַּעֲשֶׂה כֹּל אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּךָּ: 
ἀλλ᾽ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν σου ἐκεῖ ἀνοίσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου καὶ ἐκεῖ ποιήσεις πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον 
14 ܐܸܠܵܐ ܐܸܢ ܒܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܢܸܓ̣ܒܹ̇ܐ ܡܵܪܝܵܐ ܒܚܲܕ݂ ܡ̣ܢ ܫܲܒ̣ܛܲܝ̈ܟ ܬܲܡܵܢ ܬܲܣܸܩ ܝܲܩ̈ܕܲܝܟ ܫܲܠܡܹ̈ܐ ܘܬܲܡܵܢ ܬܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܟܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂. 
sed in eo, quem elegerit Dominus, in una tribuum tuarum offeres hostias, et facies quæcumque præcipio tibi. 
ხოლო რომელ გამოირჩიოს უფალმან ღმერთმან შენმან ადგილსა ქალაქთა შენთასა, მუნ შესწირო მსხუერპლი შენი და მუნ ჰყო ყოველი, რომელსა-ესე მე გამცნებ შენ. 
 
14 But in the place which the LORD shall choose in one of thy tribes, there thou shalt offer thy burnt offerings, and there thou shalt do all that I command thee. 
טו. רַק בְּכָל אַוַּת נַפְשְׁךָ תִּזְבַּח וְאָכַלְתָּ בָשָׂר כְּבִרְכַּת יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֲשֶׁר נָתַן לְךָ בְּכָל שְׁעָרֶיךָ הַטָּמֵא וְהַטָּהוֹר יֹאכְלֶנּוּ כַּצְּבִי וְכָאַיָּל: 
ἀλλ᾽ ἢ ἐν πάσῃ ἐπιθυμίᾳ σου θύσεις καὶ φάγῃ κρέα κατὰ τὴν εὐλογίαν κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἣν ἔδωκέν σοι ἐν πάσῃ πόλει ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ἐπὶ τὸ αὐτὸ φάγεται αὐτὸ ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον 
15 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܒܟ݂ܠ ܪܸܓ̇ܬ̣ܵܐ ܕܢܲܦ̮ܫܵܟ݂ ܟܘܿܣ ܘܐܲܟ݂ܘܿܠ ܒܸܣܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܒܘܼܪܟ̇ܬ̣ܵܐ ܕܝܵܗܹ̇ܒ̣ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܟ݂ܠܗܹܝܢ ܩܘܼܪ̈ܝܵܟ݂. ܕܲܛܡܵܐ ܘܕܲܕ݂ܟܸܐ ܢܹܐܟ݂ܠܘܼܢ ܐܲܝܟ݂ ܛܲܒ̣ܝܵܐ ܘܐܲܝܟ݂ ܐܲܝܠܵܐ. 
Sin autem comedere volueris, et te esus carnium delectaverit, occide, comede juxta benedictionem Domini Dei tui, quam dedit tibi in urbibus tuis: sive immundum fuerit, hoc est, maculatum et debile: sive mundum, hoc est, integrum et sine macula, quod offerri licet, sicut capream et cervum, comedes: 
და ყოვლითა გულისთქუმითა შენითა შესწირო მსხუერპლი იგი შენი და შჭამო ჴორცი იგი მისი კურთხევითა მით უფლისა ღმრთისა შენისაჲთა, რომელ-იგი მოგცა შენ ყოველთა მათ ქალაქთა შენთა ბილწი იგი და წმიდაჲ, ერთბამად შჭამდეთ, ვითარცა ქურციკსა და ირემსა. 
 
15 Notwithstanding thou mayest kill and eat flesh in all thy gates, whatsoever thy soul lusteth after, according to the blessing of the LORD thy God which he hath given thee: the unclean and the clean may eat thereof, as of the roebuck, and as of the hart. 
טז. רַק הַדָּם לֹא תֹאכֵלוּ עַל הָאָרֶץ תִּשְׁפְּכֶנּוּ כַּמָּיִם: 
πλὴν τὸ αἷμα οὐ φάγεσθε ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωρ 
16 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܕܡܵܐ ܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܘܼܢ ܐܸܠܵܐ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܐܲܫܘܿܕܲܝܗܝ ܐܲܝܟ݂ ܡܲـ̈ܝܵܐ. 
absque esu dumtaxat sanguinis, quem super terram quasi aquam effundes. 
ხოლო სისხლსა მისსა ნუ შჭამთ, არამედ ქუეყანასა დასთხიეთ იგი, ვითარცა წყალი. 
 
16 Only ye shall not eat the blood; ye shall pour it upon the earth as water. 
יז. לֹא תוּכַל לֶאֱכֹל בִּשְׁעָרֶיךָ מַעְשַׂר דְּגָנְךָ וְתִירשְׁךָ וְיִצְהָרֶךָ וּבְכֹרֹת בְּקָרְךָ וְצֹאנֶךָ וְכָל נְדָרֶיךָ אֲשֶׁר תִּדֹּר וְנִדְבֹתֶיךָ וּתְרוּמַת יָדֶךָ: 
οὐ δυνήσῃ φαγεῖν ἐν ταῖς πόλεσίν σου τὸ ἐπιδέκατον τοῦ σίτου σου καὶ τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ ἐλαίου σου τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου καὶ πάσας εὐχάς ὅσας ἂν εὔξησθε καὶ τὰς ὁμολογίας ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν χειρῶν ὑμῶν 
17 ܠܵܐ ܬܸܫܬܲܠܲܛ ܠܡܹܐܟܲܠ ܒܩܘܼܪ̈ܝܼܟ݂ܘܿܢ ܡܲܥܣܵܪܹ̈ܐ ܕܲܥܒ̣ܘܼܪܟ݂ܘܿܢ ܘܲܕ݂ܚܲܡܟ݂ܘܿܢ ܘܲܕ݂ܡܸܫܚܟ݂ܘܿܢ ܘܒܘܼܟ݂ܪܹ̈ܐ ܕܬ̣ܵܘܪ̈ܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܲܕ݂ܥܵܢ̈ܟ݂ܘܿܢ. ܘܟ݂ܠ ܢܸܕ݂ܪ̈ܲܝܟ̇ܘܿܢ ܕܬܸܕ̇ܪܘܼܢ ܘܩܘܼܪ̈ܢܵܢܲܝܟ̇ܘܿܢ ܘܦܘܼܪ̈ܫܵܢܹܐ ܕܐܝܼܕܲܝ̈ܟ̇ܘܿܢ. 
Non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti, et vini, et olei tui, primogenita armentorum et pecorum, et omnia quæ voveris, et sponte offerre volueris, et primitias manuum tuarum: 
ვერ შეშჭამო შენ ქალაქთა შინა შენთა ათეული იგი იფქლისა შენისაჲ და ღვინისა და ზეთისა შენისაჲ და პირმშოები ზროხათა შენთაჲ და ცხოვართა შენთაჲ და აღთქუმული იგი აღნათქუემთა შენთაჲ, და შესაწირავი იგი აღსაარებათა თქუენთაჲ და პირველი იგი ნაყოფთაჲ ქმნული ჴელთა თქუენთაჲ, 
 
17 Thou mayest not eat within thy gates the tithe of thy corn, or of thy wine, or of thy oil, or the firstlings of thy herds or of thy flock, nor any of thy vows which thou vowest, nor thy freewill offerings, or heave offering of thine hand: 
יח. כִּי אִם לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ תֹּאכְלֶנּוּ בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר יִבְחַר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בּוֹ אַתָּה וּבִנְךָ וּבִתֶּךָ וְעַבְדְּךָ וַאֲמָתֶךָ וְהַלֵּוִי אֲשֶׁר בִּשְׁעָרֶיךָ וְשָׂמַחְתָּ לִפְנֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ בְּכֹל מִשְׁלַח יָדֶךָ: 
ἀλλ᾽ ἢ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου φάγῃ αὐτὰ ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτῷ σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν καὶ εὐφρανθήσῃ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐπὶ πάντα οὗ ἂν ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου 
18 ܐܸܠܵܐ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܬܹܐܟ݂ܠܝܼܘܗܝ ܕܲܫܢܵܐ ܒܲܫܢܵܐ ܒܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܢܸܓ̣ܒܹ̇ܐ ܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܘܲܒ̣ܪܵܟ݂ ܘܒܲܪܬ̣ܵܟ݂ ܘܥܲܒ̣ܕܵܟ݂ ܘܐܲܡܬ̣ܵܟ݂ ܘܠܹܘܵܝܵܐ ܕܲܒ̣ܩܘܼܪ̈ܝܵܟ݂ ܘܬܸܚܕܸ̇ܐ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܒܟ݂ܠܡܸܕܸ̇ܡ ܕܡܵܘܫܸܛ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܐܝܼܕ݂ܵܟ݂. 
sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco, quem elegerit Dominus Deus tuus, tu et filius tuus, et filia tua, et servus et famula, atque Levites qui manet in urbibus tuis: et lætaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad quæ extenderis manum tuam. 
არამედ წინაშე უფლისა ღმრთისა შენისა შეშჭამო იგი ადგილსა მას, რომელსაცა-იგი გამოირჩიოს უფალმან ღმერთმან თქუენმან, შენ, და ძემან შენმან, და ასულმან შენმან, და მონამან და მჴევალმან და ლევიტელი იგი, რომელ დამკვიდრებულ იყოს ქალაქთა შენთა, შჭამდე და იხარებდე წინაშე უფლისა ღმრთისა შენისა ყოველსა მას ზედა, რომელსაცა შეგეხოს ჴელი შენი. 
 
18 But thou must eat them before the LORD thy God in the place which the LORD thy God shall choose, thou, and thy son, and thy daughter, and thy manservant, and thy maidservant, and the Levite that is within thy gates: and thou shalt rejoice before the LORD thy God in all that thou puttest thine hands unto. 
יט. הִשָּׁמֶר לְךָ פֶּן תַּעֲזֹב אֶת הַלֵּוִי כָּל יָמֶיךָ עַל אַדְמָתֶךָ: 
πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐγκαταλίπῃς τὸν Λευίτην πάντα τὸν χρόνον ὅσον ἐὰν ζῇς ἐπὶ τῆς γῆς 
19 ܐܸܙܕܲܗܪ ܕܠܵܐ ܬܸܫܒ̇ܘܿܩ ܠܠܹܘܵܝܵܐ ܟܠܗܘܿܢ ܝܵܘ̈ܡܲܝܟ ܒܐܲܪܥܵܐ. 
Cave ne derelinquas Levitem in omni tempore quo versaris in terra. 
ეკრძალე, ნუუკუე და-სადამე-უტეო ლევიტელი იგი ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა, რავდენცა სცხონდე ქუეყანასა ზედა. 
 
19 Take heed to thyself that thou forsake not the Levite as long as thou livest upon the earth. 
כ. כִּי יַרְחִיב יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֶת גְּבֻלְךָ כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר לָךְ וְאָמַרְתָּ אֹכְלָה בָשָׂר כִּי תְאַוֶּה נַפְשְׁךָ לֶאֱכֹל בָּשָׂר בְּכָל אַוַּת נַפְשְׁךָ תֹּאכַל בָּשָׂר: 
ἐὰν δὲ ἐμπλατύνῃ κύριος ὁ θεός σου τὰ ὅριά σου καθάπερ ἐλάλησέν σοι καὶ ἐρεῖς φάγομαι κρέα ἐὰν ἐπιθυμήσῃ ἡ ψυχή σου ὥστε φαγεῖν κρέα ἐν πάσῃ ἐπιθυμίᾳ τῆς ψυχῆς σου φάγῃ κρέα 
20 ܘܟܲܕ݂ ܢܪܵܘܲܚ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܬܚܘܼܡܵܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܕܐܸܡܲܪ ܠܵܟ݂ ܘܬܹܐܡܲܪ ܐܹܟ݂ܘܿܠ ܒܸܣܪܵܐ ܡܸܛܠ ܕܪܵܓܵܐ ܢܲܦ̮ܫܵܟ݂ ܠܡܹܐܟܲܠ ܒܸܣܪܵܐ ܒܟ݂ܠܗܹܝܢ ܪ̈ܓ̣ܝܼ̣ܵܬ̣ܵܐ ܕܢܲܦ̮ܫܵܟ݂ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܒܸܣܪܵܐ. 
Quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut locutus est tibi, et volueris vesci carnibus, quas desiderat anima tua: 
უკეთუ განგიფართნეს შენ უფალმან ღმერთმან საზღვარნი შენნი, ვითარცა გეტყოდა შენ, უკეთუ გულმან გითქუას ჭამად ჴორცისა გულისთქუმისათჳს გულისა შენისასა, ჭამე შენ ჴორცი იგი. 
 
20 When the LORD thy God shall enlarge thy border, as he hath promised thee, and thou shalt say, I will eat flesh, because thy soul longeth to eat flesh; thou mayest eat flesh, whatsoever thy soul lusteth after. 
כא. כִּי יִרְחַק מִמְּךָ הַמָּקוֹם אֲשֶׁר יִבְחַר יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ לָשׂוּם שְׁמוֹ שָׁם וְזָבַחְתָּ מִבְּקָרְךָ וּמִצֹּאנְךָ אֲשֶׁר נָתַן יְהֹוָה לְךָ כַּאֲשֶׁר צִוִּיתִךָ וְאָכַלְתָּ בִּשְׁעָרֶיךָ בְּכֹל אַוַּת נַפְשֶׁךָ: 
ἐὰν δὲ μακρότερον ἀπέχῃ σου ὁ τόπος ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ καὶ θύσεις ἀπὸ τῶν βοῶν σου καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων σου ὧν ἂν δῷ ὁ θεός σοι ὃν τρόπον ἐνετειλάμην σοι καὶ φάγῃ ἐν ταῖς πόλεσίν σου κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου 
21 ܘܐܸܢ ܪܲܚܝܼܩ ܗ̄ܘ̣ ܡܸܢܵܟ݂ ܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܢܸܓ̣ܒܹ̇ܐ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܕܲܢܣܝܼܡ ܫܡܹܗ ܬܲܡܵܢ ܟܘܿܣ ܡ̣ܢ ܬܵܘܪ̈ܲܝܟ ܘܡ̣ܢ ܥܵܢܵܟ݂ ܕܝܵܗܹܒ̣ ܠܵܟ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܕܦܲܩܕ݂ܵܟ݂ ܘܐܲܟ݂ܘܿܠ ܒܩܘܼܪ̈ܝܵܟ݂ ܒܟ݂ܠܗܹܝܢ ܪ̈ܓ̣ܝܼܓ̣ܵܬ̣ܵܐ ܕܢܲܦ̮ܫܵܟ݂. 
locus autem, quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen ejus ibi, si procul fuerit, occides de armentis et pecoribus, quæ habueris, sicut præcepi tibi, et comedes in oppidis tuis, ut tibi placet. 
უკეთუ განშორებულადრე იყოს შენგან ადგილი იგი, რომელ გამოირჩია უფალმან ღმერთმან წოდებად სახელი მისი მას ზედა და შესწირო შენ ზუარაკთაგანი შენთაჲ, ანუ ცხოვართაჲ, რომელი მოგცეს შენ უფალმან ღმერთმან შენმან, ვითარცა გიბრძანა შენ და შეშჭამო იგი ქალაქთა შინა შენთა ყოვლითა მით გულისთქუმითა გულისა შენისაჲთა. 
 
21 If the place which the LORD thy God hath chosen to put his name there be too far from thee, then thou shalt kill of thy herd and of thy flock, which the LORD hath given thee, as I have commanded thee, and thou shalt eat in thy gates whatsoever thy soul lusteth after. 
כב. אַךְ כַּאֲשֶׁר יֵאָכֵל אֶת הַצְּבִי וְאֶת הָאַיָּל כֵּן תֹּאכְלֶנּוּ הַטָּמֵא וְהַטָּהוֹר יַחְדָּו יֹאכְלֶנּוּ: 
ὡς ἔσθεται ἡ δορκὰς καὶ ἡ ἔλαφος οὕτως φάγῃ αὐτό ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται 
22 ܒܪܲܡ ܕܹܝܢ ܐܲܝܟ݂ ܕܡܸܬ̣ܐܟܸܠ ܛܲܒ̣ܝܵܐ ܘܐܲܝܠܵܐ ܗܵܟܲܢܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܝܼܘܗܝ ܕܲܛܡܲܐ ܘܕܲܕ݂ܟܸܐ ܐܲܟ݂ܚܕ݂ܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܘܼܢܹܗ. 
Sicut comeditur caprea et cervus, ita vesceris eis: et mundus et immundus in commune vescentur. 
ვითარცა შეიჭამოს ქურციკი და ირემი, ეგრე შეშჭამო იგი, რომელ-იგი არაწმიდაჲ არს შენ თანა და წმიდაჲ იგი ერთბამად შეჭამეთ იგი. 
 
22 Even as the roebuck and the hart is eaten, so thou shalt eat them: the unclean and the clean shall eat of them alike. 
כג. רַק חֲזַק לְבִלְתִּי אֲכֹל הַדָּם כִּי הַדָּם הוּא הַנָּפֶשׁ וְלֹא תֹאכַל הַנֶּפֶשׁ עִם הַבָּשָׂר: 
πρόσεχε ἰσχυρῶς τοῦ μὴ φαγεῖν αἷμα ὅτι τὸ αἷμα αὐτοῦ ψυχή οὐ βρωθήσεται ἡ ψυχὴ μετὰ τῶν κρεῶν 
23 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܐܸܬ̣ܚܲܝܲܠܘ ܕܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܘܼܢ ܕܡܵܐ ܡܸܛܠ ܕܲܕ݂ܡܵܐ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܗ̄ܘ̣. ܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܘܿܠ ܢܲܦ̮ܫܵܐ ܥܲܡ ܒܸܣܪܵܐ. 
Hoc solum cave, ne sanguinem comedas: sanguis enim eorum pro anima est, et idcirco non debes animam comedere cum carnibus: 
ეკრძალე მტკიცედ არაჭამად სისხლისა, რამეთუ სისხლი საცხოვრისაჲ სამშვინველ მისა არს; არა შეშჭამო შენ სამშვინველი იგი ჴორცსა მას თანა, 
 
23 Only be sure that thou eat not the blood: for the blood is the life; and thou mayest not eat the life with the flesh. 
כד. לֹא תֹּאכְלֶנּוּ עַל הָאָרֶץ תִּשְׁפְּכֶנּוּ כַּמָּיִם: 
οὐ φάγεσθε ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωρ 
24 ܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܝܼܘܗܝ ܐܸܠܵܐ ܐܲܫܘܿܕܲܝܗܝ ܥܲܠ ܐܲܪܥܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܡܲـ̈ܝܵܐ. 
sed super terram fundes quasi aquam, 
არამედ ქუეყანასა დასთხიო იგი ვითარცა წყალი. 
 
24 Thou shalt not eat it; thou shalt pour it upon the earth as water. 
כה. לֹא תֹּאכְלֶנּוּ לְמַעַן יִיטַב לְךָ וּלְבָנֶיךָ אַחֲרֶיךָ כִּי תַעֲשֶׂה הַיָּשָׁר בְּעֵינֵי יְהֹוָה: 
οὐ φάγῃ αὐτό ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου μετὰ σέ ἐὰν ποιήσῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου 
25 ܠܵܐ ܬܹܐܟ݂ܠܝܼܘܗܝ ܕܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܵܟ݂ ܘܠܲܒ̣̈ܢܲܝܟ ܡ̣ܢ ܒܵܬ̣ܪܵܟ݂ ܟܲܕ݂ ܬܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܕܫܲܦܝܼܪ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. 
ut bene sit tibi et filiis tuis post te, cum feceris quod placet in conspectu Domini. 
არა შჭამო იგი, რათა კეთილი გეყოს შენ და შვილთა შენთა შენ თანა, რაჟამს ჰყო კეთილი და სათნოებაჲ წინაშე უფლისა ღმრთისა შენისა. 
 
25 Thou shalt not eat it; that it may go well with thee, and with thy children after thee, when thou shalt do that which is right in the sight of the LORD. 
כו. רַק קָדָשֶׁיךָ אֲשֶׁר יִהְיוּ לְךָ וּנְדָרֶיךָ תִּשָּׂא וּבָאתָ אֶל הַמָּקוֹם אֲשֶׁר יִבְחַר יְהֹוָה: 
πλὴν τὰ ἅγιά σου ἐὰν γένηταί σοι καὶ τὰς εὐχάς σου λαβὼν ἥξεις εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ 
26 ܒܲܠܚܘܿܕ݂ ܩܘܼ̈ܕ݂ܫܲܝܟ ܕܢܸܗܘܘܿܢ ܠܵܟ݂ ܘܢܸܕ݂ܪ̈ܲܝܟ ܫܩܘܿܠ ܘܬ̣ܵܐ ܠܐܲܬ̣ܪܵܐ ܕܢܸܓ̣ܒܹ̇ܐ ܡܵܪܝܵܐ. 
Quæ autem sanctificaveris, et voveris Domino, tolles, et venies ad locum, quem elegerit Dominus: 
ხოლო შესაწირავი იგი სიწმიდისა შენისაჲ და აღნათქუემი იგი შენი მოიღო ადგილსა მას, რომელ-იგი გამოირჩია უფალმან და შესწირო იგი მუნ. 
 
26 Only thy holy things which thou hast, and thy vows, thou shalt take, and go unto the place which the LORD shall choose: 
כז. וְעָשִׂיתָ עֹלֹתֶיךָ הַבָּשָׂר וְהַדָּם עַל מִזְבַּח יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְדַם זְבָחֶיךָ יִשָּׁפֵךְ עַל מִזְבַּח יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ וְהַבָּשָׂר תֹּאכֵל: 
καὶ ποιήσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου τὰ κρέα ἀνοίσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κυρίου τοῦ θεοῦ σου τὸ δὲ αἷμα τῶν θυσιῶν σου προσχεεῖς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κυρίου τοῦ θεοῦ σου τὰ δὲ κρέα φάγῃ 
27 ܘܲܥܒܸܕ݂ ܝܲܩܕܵܟ݂ ܫܲܠܡܵܐ ܒܸܣܪܵܐ ܘܲܕ݂ܡܵܐ ܥܲܠ ܡܲܕ݂ܒ̇ܚܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܲܕ݂ܡܵܐ ܕܕܸܒ̣ܚܲܝ̈ܟ ܢܸܬ̣ܐܫܸܕ݂ ܥܲܠ ܡܲܕ݂ܒ̇ܚܹܗ ܕܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܘܒܸܣܪܵܐ ܐܲܟ݂ܘܿܠ. 
et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui: sanguinem hostiarum fundes in altari; carnibus autem ipse vesceris. 
მსხუერპლი შენი ჴორცი იგი შესწირო საკურთხეველსა მას ზედა უფლისა ღმრთისა შენისასა, რამეთუ სისხლი იგი დააპკურო აღსავალთა მათ საკურთხეველისა ამის უფლისა ღმრთისათა და ჴორცი იგი შესჭამო. 
 
27 And thou shalt offer thy burnt offerings, the flesh and the blood, upon the altar of the LORD thy God: and the blood of thy sacrifices shall be poured out upon the altar of the LORD thy God, and thou shalt eat the flesh. 
כח. שְׁמֹר וְשָׁמַעְתָּ אֵת כָּל הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲשֶׁר אָנֹכִי מְצַוֶּךָּ לְמַעַן יִיטַב לְךָ וּלְבָנֶיךָ אַחֲרֶיךָ עַד עוֹלָם כִּי תַעֲשֶׂה הַטּוֹב וְהַיָּשָׁר בְּעֵינֵי יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ: 
φυλάσσου καὶ ἄκουε καὶ ποιήσεις πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου δι᾽ αἰῶνος ἐὰν ποιήσῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου 
28 ܛܲܪ ܘܲܫܡܲܥ ܗܵܠܹܝܢ ܟܠܗܘܿܢ ܦܘܼܩ̈ܕܵܢܹܐ ܕܲܡܦܲܩܸܕ݂ ܐ̄ܢܵܐ ܠܵܟ݂ ܝܵܘܡܵܢܵܐ ܕܢܸܛܐܲܒ̣ ܠܵܟ݂ ܘܠܲܒ̣ܢܲܝ̈ܟ ܡ̣ܢ ܒܵܬ̣ܪܵܟ݂ ܠܥܵܠܲܡ ܟܲܕ݂ ܬܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܕܛܵܒ̣ ܘܲܕ݂ܫܲܦܝܼܪ ܩܕ݂ܵܡ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂. 
Observa et audi omnia quæ ego præcipio tibi, ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum, cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui. 
დაიცევ და ისმინენ ესე სიტყუანი, რომელსა-ესე მე გამცნებ შენ, რათა კეთილი გეყოს შენ და შვილთა შენთა შენ თანა, უკუე ჰყო თუ სათნოებაჲ წინაშე უფლისა ღმრთისა შენისა. 
 
28 Observe and hear all these words which I command thee, that it may go well with thee, and with thy children after thee for ever, when thou doest that which is good and right in the sight of the LORD thy God. 
כט. כִּי יַכְרִית יְהֹוָה אֱלֹהֶיךָ אֶת הַגּוֹיִם אֲשֶׁר אַתָּה בָא שָׁמָּה לָרֶשֶׁת אוֹתָם מִפָּנֶיךָ וְיָרַשְׁתָּ אֹתָם וְיָשַׁבְתָּ בְּאַרְצָם: 
ἐὰν δὲ ἐξολεθρεύσῃ κύριος ὁ θεός σου τὰ ἔθνη εἰς οὓς σὺ εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτοὺς καὶ κατοικήσῃς ἐν τῇ γῇ αὐτῶν 
29 ܘܟܲܕ݂ ܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܵܟ݂ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܕܐܵܙܹܠ ܐܲܢ̄ܬ̇ ܠܘܵܬ̣ܗܘܿܢ ܘܢܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܐܸܢܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܘܬܹܐܐܪܲܬ̣ ܐܸܢܘܿܢ ܘܬܸܬܸ̇ܒ̣ ܒܐܲܪܥܗܘܿܢ . 
Quando disperdiderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes, ad quas ingredieris possidendas, et possederis eas, atque habitaveris in terra earum: 
უკუეთუ მოსრნეს უფალმან ღმერთმან შენმან ნათესავნი იგი, რომელსა-იგი მიხუალთ დამკვიდრებად ქუეყანისა მათისა წინაშე პირსა შენსა, დაიმკვიდრნე იგი და დაეშენო ქუეყანასა მათსა. 
 
29 When the LORD thy God shall cut off the nations from before thee, whither thou goest to possess them, and thou succeedest them, and dwellest in their land; 
ל. הִשָּׁמֶר לְךָ פֶּן תִּנָּקֵשׁ אַחֲרֵיהֶם אַחֲרֵי הִשָּׁמְדָם מִפָּנֶיךָ וּפֶן תִּדְרשׁ לֵאלֹהֵיהֶם לֵאמֹר אֵיכָה יַעַבְדוּ הַגּוֹיִם הָאֵלֶּה אֶת אֱלֹהֵיהֶם וְאֶעֱשֶׂה כֵּן גַּם אָנִי: 
πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐκζητήσῃς ἐπακολουθῆσαι αὐτοῖς μετὰ τὸ ἐξολεθρευθῆναι αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου οὐ μὴ ἐκζητήσῃς τοὺς θεοὺς αὐτῶν λέγων πῶς ποιοῦσιν τὰ ἔθνη ταῦτα τοῖς θεοῖς αὐτῶν ποιήσω κἀγώ 
30 ܐܸܙܕܲܗܪ ܕܠܵܐ ܬܸܛܥܸܐ ܒܵܬܲܪܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܒܵܬܲܪ ܕܡܵܘܒܸ̇ܕ݂ ܠܗܘܿܢ ܡܵܪܝܵܐ ܡ̣ܢ ܩܕ݂ܵܡܲܝܟ ܘܠܵܐ ܬܫܲܐܸܠ ܥܲܠ ܐܲܠܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܘܬܹܐܡܲܪ ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܦܵܠܚܝܼܢ ܗ̄ܘ̣ܵܘ ܥܲܡܡܹ̈ܐ ܗܵܠܹܝܢ ܠܐܲܠܵܗܲܝ̈ܗܘܿܢ ܕܐܸܥܒܸ̇ܕ݂ ܐܵܦ ܐܸܢܵܐ ܐܲܟ݂ܘܵܬ̣ܗܘܿܢ. 
cave ne imiteris eas, postquam te fuerint introëunte subversæ, et requiras cæremonias earum, dicens: Sicut coluerunt gentes istæ deos suos, ita et ego colam. 
იგულე თავი შენი, ნუკუე გამოიძიებდე მიდევნებად მათა შემდგომად მოსრვისა მის მათისა პირისაგან შენსა, ნუუკუე ეძიებდე კერპთა მათთა და სთქუა, ვითარცა-იგი მათ ნათესავთა ყვიან კერპთა მიმართ მათთა, ეგრეცა მე ვყო. 
 
30 Take heed to thyself that thou be not snared by following them, after that they be destroyed from before thee; and that thou enquire not after their gods, saying, How did these nations serve their gods? even so will I do likewise. 
לא. לֹא תַעֲשֶׂה כֵן לַיהֹוָה אֱלֹהֶיךָ כִּי כָל תּוֹעֲבַת יְהֹוָה אֲשֶׁר שָׂנֵא עָשׂוּ לֵאלֹהֵיהֶם כִּי גַם אֶת בְּנֵיהֶם וְאֶת בְּנֹתֵיהֶם יִשְׂרְפוּ בָאֵשׁ לֵאלֹהֵיהֶם: 
οὐ ποιήσεις οὕτως κυρίῳ τῷ θεῷ σου τὰ γὰρ βδελύγματα ἃ κύριος ἐμίσησεν ἐ