Diplomatic edition (MENOTA) 71,25-30Eɴ er Alfhilldr var onnduð, þa ſendi (26) Guðreyðr menn sína veſtr a Agþir til (27) konongs þess er þar reð, fyrir. Sa er nefndr (28) Haraldr hin granrꜹði. Scyldo þeir (29) biðia Aſo, dóttor hans til handa konongi, eɴ (30) Haraldr ſyniaðe.
Norm 79En er Álfhildr var ǫnduð, þá sendi Guðrøðr konungr menn sína vestr á Agðir til konungs þess, er þar réð fyrir – sá er nefndr Haraldr inn granrauði – skyldu þeir biðja Ásu, dóttur hans, til handa konungi, en Haraldr synjaði.
Transl. S. Schjött (1900) 46Men daa Alvhild hadde slokna, sende kong Gudrød sendemenn vest til Agdir, til den kongen som raadde der, som heitte Harald Granraude. Dei skulde fri for kongen til Aasa, dotter hans; men Harald sagde nei,
Transl. G. Storm (1900) 44Men da Alvhild var død, sendte kong Gudrød sine mænd vest til Agder til den konge, som raadede der; han kaldtes Harald den granraude; de skulde beile for kongen til Aasa, hans datter, men Harald afviste ham.
Transl. Monsen and Smith (1932) 34And when Alfhild died, King Gudröd sent his men to the west to Agder to the king who was ruling there, called Harald Redbeard; they were to ask the king for Asa his daughter, but Harald refused it.
http://www2.hf.uio.no/common/apps/permlink/permlink.php?app=polyglotta&context=record&uid=f18133cb-5739-11e6-98cc-0050569f23b2